Σίγουρα το 2020 δεν ήταν η χρονιά που θα θέλαμε να θυμόμαστε, τουλάχιστον με το τρόπο που κύλησε. Σίγουρα μας έχουν λείψει οι συναυλίες που θέλαμε τόσο πολύ να πάμε, αλλά ακυρώθηκαν λόγω της πανδημίας του Covid-19. Παρ’ όλα αυτά, από τα μόνα πράγματα που κρατάμε από τη φετινή χρονιά, είναι σίγουρα η συντροφιά της μουσικής. Κι αυτό γιατί η καλή μουσική δεν καταλαβαίνει από πανδημίες, ειδικά όταν γίνεται με μεράκι. Πάμε να δούμε τα 10 ροκ άλμπουμ που ξεχώρισε ο μουσικός συντάκτης για φέτος.

10. Bon Jovi – 2020

Παρά το γεγονός ότι οι Bon Jovi ακολουθούν μια φθίνουσα πορεία τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της απόδοσης του Jon Bon Jovi στη φωνή, συνεχίζουν ακάθεκτοι να παράγουν νέα μουσική, κυκλοφορώντας το 15ο τους άλμπουμ. Ωστόσο συνεχίζουν να μη πείθουν, ειδικά μετά από την αποχώρηση του βασικού τους κιθαρίστα Ritchie Sambora το 2013. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

9. The Killers – Imploding The Mirage

Οι The Killers φέτος κυκλοφόρησαν το 6ο τους άλμπουμ, το οποίο είναι αρκετά διαφορετικό στα ακούσματα σε σχέση με τα προηγούμενα που κυκλοφόρησαν. Χωρίς πλέον το βασικό τους κιθαρίστα Dave Keuning, οι The Killers πειραματίστηκαν με διάφορες συνεργασίες, αλλά και με νέους ήχους. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

8. Alanis Morissette – Such Pretty Forks In The Road

Η Alanis Morissette επέστρεψε δισκογραφικά μετά από 8 χρόνια (Havoc and Bright Lights 2012), και μας χάρισε αυτό το υπέροχο άλμπουμ, το οποίο είναι το 9ο της. Καλοδιατηρημένη φωνητικά, η Alanis Morissette συνέχισε και φέτος να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα καλλιτεχνικά. Πέρα από το Reasons I Drink, ξεχωρίζει και το Smilling.

7. Green Day – Father Of All…

Οι Green Day κυκλοφόρησαν φέτος το 13ο τους άλμπουμ, στο οποίο δεν έχουν τον ίδιο εκρηκτικό ήχο μ’ αυτόν που είχαν τουλάχιστον στο προηγούμενο άλμπουμ (Revolution Radio 2016). Παρ’ όλα αυτά, διατηρούν τον pop-punk ήχο, και δεν αλλάζουν τελείως τη μουσική τους ταυτότητα. Σίγουρα το μόνο που ξεχωρίζει είναι το Oh Yeah!.

6. Deep Purple – Whoosh!

Η τέχνη της καλής hard-rock μουσικής, δεν ξεχνιέται εύκολα. Κάτι τέτοιο έδειξαν τουλάχιστον οι Deep Purple φέτος, κυκλοφορώντας το 21ο τους άλμπουμ. Παρόλο που βρίσκονται στη μουσική 51 χρόνια, συνεχίζουν ακάθεκτοι να παράγουν την ίδια καλή μουσική, δείχνοντας ότι η ηλικία τους είναι απλά νούμερο. Αυτό που ξεχώρισε σίγουρα είναι το Throw My Bones.

5. Linkin Park – Hybrid Theory (20th Anniversary Edition)

Το συγκεκριμένο είναι από τα κορυφαία σε πωλήσεις άλμπουμ, και από τα πιο πετυχημένα για τον 21ο αιώνα. Το γεγονός ότι φέτος κυκλοφόρησαν την επετειακή του έκδοση για τα 20 χρόνια κυκλοφορίας, αυτό από μόνο του αποτελεί ως ένα από τα πιο όμορφα μουσικά highlight του 2020. Δεν πρόκειται για καινούργια μουσική των Linkin Park, αλλά για μια συλλογή κυρίως από διάφορα ακυκλοφόρητα demo. Μη ξεχνάμε ότι μιλάμε για ένα ροκ συγκρότημα που επηρέασε την εφηβεία μας.

4. Pearl Jam – Gigaton

Οι Pearl Jam επέστρεψαν δισκογραφικά μετά από 7 χρόνια (Lightning Bolt 2013), και μας χάρισαν αυτό το πολύ όμορφο άλμπουμ, το οποίο είναι το 11ο τους. Οι Pearl Jam συνεχίζουν να προσφέρουν απλόχερα αυτή τη πολύ όμορφη grunge μουσική, βγαλμένη από τη δεκαετία του 90. Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν περισσότερο είναι το Superblood Wolfmoon, και το Who Ever Said.

3. Bruce Springsteen – Letter To You

Για έκτη συνεχόμενη δεκαετία κυκλοφορεί νέο άλμπουμ το “αφεντικό”. Αν πάμε στη πρώτη του κυκλοφορία το 1973 (Greetings from Asbury Park, N.J.) μέχρι τη φετινή, κυκλοφόρησε 20 άλμπουμ. Τώρα το Letter To You θα είναι το τελευταίο του; Ένα από τα τελευταία του; Το μόνο σίγουρο είναι, ότι πρόκειται για ένα από τα εξαιρετικά μελωδικά ροκ άλμπουμ που κυκλοφόρησαν φέτος, με τη γαλήνια φωνή που διαθέτει ο Bruce Springsteen, κι ας είναι 71 χρονών. Πέρα από το ομότιτλο single Letter To You, ένα άλλο τραγούδι που ξεχωρίζει σίγουρα είναι το House Of A Thousand Guitars.

2. Ozzy Osbourne – Ordinary Man

Τώρα τον Ozzy Osbourne πως θα τον χαρακτηρίσουμε; Τρελό; Ψυχάκια; Εθισμένο με τη μουσική; Ότι και να είναι, παρά τα θέματα υγείας που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια, πάντα βρίσκει τη δύναμη και την όρεξη να παράγει καλή ροκ μουσική και να τη διαθέσει στο κόσμο που ακούει το ρεπερτόριό του. Άλλωστε είχε δηλώσει ότι αρνείται να συνταξιοδοτηθεί, κι ότι είναι προς ολοταχώς για τον νέο του δίσκο στο κοντινό μέλλον. Τώρα στο άλμπουμ, πέρα από το ομότιτλο single Ordinary Man, όπου συνεργάστηκε με τον Elton John, ξεχωρίζει και το Scary Little Green Men.

1. AC/DC – Power Up

Με το πρώτο άκουσμα αυτού του άλμπουμ, καταλάβαμε κατευθείαν ότι πρόκειται για ένα από τα κορυφαία άλμπουμ, αν όχι το κορυφαίο, που κυκλοφόρησαν φέτος. Ήταν απλά θέμα χρόνου να αποδειχθεί, καθώς κατέκτησε τη κορυφή των album charts σε πολλές χώρες του κόσμου (ΗΠΑ, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, και Αυστραλία μεταξύ των οποίων). Οι AC/DC επέστρεψαν δισκογραφικά μετά από 6 χρόνια (Rock or Bust 2014), και κυκλοφόρησαν το 17ο τους άλμπουμ, το οποίο και είναι το 1ο χωρίς τον Malcolm Young στη ζωή (πέθανε το 2017). Μετά από το Shot In The Dark, δύσκολα ξεχωρίζει κάποιο άλλο τραγούδι, καθώς ακούγονται σχεδόν το ίδιο εκρηκτικά. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Ozzy Osbourne είχε αποκαλύψει ότι είχε ξεκινήσει τις ηχογραφήσεις του διαδόχου του “Ordinary Man” με τον ίδιο παραγωγό, Andrew Watt.

Ο Watt έδωσε νέες λεπτομέρειες για τον δίσκο αυτόν και πιο συγκεκριμένα δήλωσε πως βρίσκεται στα μισά της διαδικασίας ηχογράφησης, και όπως και στο “Ordinary Man”, προσέγγισαν διάσημους μουσικούς για συμμετοχή.

Ανάμεσα τους ο Robert Trujillo, πρώην μπασίστας του Ozzy και νυν των Metallica, ο Chad Smith, ντράμερ των Red Hot Chili Peppers, ο οποίος συμμετείχε και στο “Ordinary Man” και ο Taylor Hawkins, ντράμερ των Foo Fighters. Ο ίδιος ο Watt λογικά θα αναλάβει και πάλι τις κιθάρες.

Πηγή

Ο Πρίγκηπας του σκότους, Ozzy Osbourne, συμπληρώνει σήμερα 72 χρόνια ζωής, μιας ζωής πολυτάραχης, γεμάτης από δόξα, χρήμα, ναρκωτικά, αλκοόλ και πολλά σκαμπανεβάσματα. Η ιστορία του ξεκινάει στις 3 Δεκεμβρίου του 1948, στις φτωχογειτονιές του Aston, ένα προάστιο του Birmingham, εκεί όπου η καθημερινότητα των κατοίκων, τους ήθελε να δουλεύουν τη μέρα και να μεθούν στις pub, παίζοντας βελάκια μέχρι το βράδυ. O Jack Osbourne, εργάτης τα βράδια σε εργοστάσιο χάλυβα και η γυναίκα του Lilian, υπάλληλος σε εργοστάσιο εξαρτημάτων αυτοκινήτων, φέρνουν στον κόσμο το τέταρτο από τα έξι τους παιδιά, τον John Michael Osbourne, όπως είναι το πραγματικό του όνομα. Τα παιδικά του χρόνια, δύσκολα, οι συνθήκες διαβίωσης άθλιες. Η οικογένεια ζει σε ένα μικρό δυάρι, σε κακή οικονομική κατάσταση, χωρίς χρήματα, με λίγο φαγητό. Σύμφωνα με τον ίδιο, πέρασε την παιδική του ηλικία με ένα ζευγάρι παπούτσια, ένα ζευγάρι κάλτσες , χωρίς εσώρουχα με ένα παντελόνι και ένα σακάκι. Ο πατέρας του τον ξυλοφόρτωνε συχνά – πυκνά, κάτι που ισχυρίζεται πως εν μέρει ήταν δικαιολογημένο, αφού προσπαθούσε να σκοτώσει τα αδέρφια του. Στο σχολείο επίσης η κατάσταση ήταν προβληματική. Οι συμμαθητές του, που του κόλλησαν και το παρατσούκλι “Ozzie” ή “Oz-Brain”, συχνά τον κορόιδευαν, οι καθηγητές του αρκετές φορές τον χτύπαγαν, ενώ ο ίδιος ήταν έντονα υπερκινητικός και έκανε «καραγκιοζιές» γιατί ήθελε να διασκεδάζει τους γύρω του. Γενικά δεν του άρεσε το σχολείο και ήθελε να το εγκαταλείψει. Σε μια σχολική έρευνα περί των φιλοδοξιών των μαθητών, είχε απαντήσει πως ήθελε να γίνει υδραυλικός. Τελικά αποβλήθηκε στα 15 του και θέλοντας να βοηθήσει στα οικονομικά της οικογένειας έπιασε δουλειά, ως βοηθός υδραυλικού, αλλά την πρώτη μέρα έκοψε τον αντίχειρα του και χρειάστηκε να του τον επανατοποθετήσουν.

Πέρασε από διάφορες δουλειές όπως μηχανικός αυτοκινήτων, ελαιοχρωματιστής σπιτιών, ρυθμιστής για κόρνες αυτοκινήτων, ακόμα και σε νεκροτομείο δούλεψε για δύο εβδομάδες. Η μακροβιότερη από τις δουλειές που έκανε, ήταν τα δύο χρόνια που εργάστηκε σε ένα σφαγείο, σκοτώνοντας αγελάδες και ήταν αυτή που όπως έχει δηλώσει, του άρεσε περισσότερο. Μην καταφέρνοντας να στεριώσει σε καμία δουλειά, το έριξε στην παρανομία. Κάνοντας μικροκλοπές, συνελήφθη σύντομα, σε μια προσπάθεια του να κλέψει μια τηλεόραση. Αδυνατώντας να πληρώσει το πρόστιμο, κατέληξε για λίγο στη φυλακή, όπου έκανε και το πρώτο του τατουάζ, τα αρχικά O-Z-Z-Y. Βγαίνοντας από τη φυλακή, έχοντας αποφασίσει πως δεν ήθελε ποτέ να επιστρέψει εκεί, πίστευε πως μέσα από το τραγούδι θα μπορούσε να βγάλει χρήματα, κάτι που ήταν προτιμότερο από τις κλοπές. Έτσι κι αλλιώς αγαπούσε τη μουσική και ιδιαίτερα τους Beatles που εκείνη την εποχή άρχιζαν να μεσουρανούν. Τον ίδιο καιρό, ένα συγκρότημα ονόματι Music Machine, έψαχνε για τραγουδιστή και ο Ozzy για λίγες μέρες συνεργάστηκε μαζί τους. Συνέχισε στους Approach αλλά δεν του άρεσε η μπάντα και παραιτήθηκε. Παραδόξως ο πατέρας του, δέχτηκε να ξοδέψει κάποια χρήματα για να του αγοράσει έναν ενισχυτή ώστε να τον βοηθήσει στο στόχο του. Αποκαλώντας τον εαυτό του “Ozzy Zig” έβαλε αγγελία σε ένα μουσικό κατάστημα. Ένας άλλος δεκαοχτάχρονος με το όνομα Terence ‘Geezer’ Butler, που έπαιζε κιθάρα έξι μήνες, είδε την αγγελία και αποφάσισε να πάει να τον δει. Αποφάσισαν να σχηματίσουν μια μπάντα με το όνομα Rare Breed, μετά από δυο εμφανίσεις όμως, διαλύθηκαν. Την ίδια εποχή ο παλιός συμμαθητής του Ozzy, Tonny Iommi, με τον οποίο μάλιστα δεν τα πήγαιναν καθόλου καλά ως παιδιά, ήταν ήδη σε μια μπάντα με τον Bill Ward, τους Mythology που είχαν αποκτήσει αρκετή φήμη σε τοπικό επίπεδο.

Όταν η μπάντα τους διαλύθηκε, επέστρεψαν στο Birmingham και πηγαίνοντας στο μουσικό μαγαζί, είδαν την αγγελία του Ozzy. Ο Iommi μολονότι ήλπιζε ότι δεν επρόκειτο για τον παλιό συμμαθητή του που αντιπαθούσε και δεν τραγούδαγε καλά, απογοητεύτηκε όταν είδε πως ήταν όντως εκείνος. Η αρχική απόφαση του Iommi ήταν να μη συνεργαστούν, οι Ozzy και Butler όμως έψαχναν για ντράμερ και τον ρώτησαν αν γνώριζε κάποιον. Ο Ward συμφώνησε να παίξει μαζί τους με την προϋπόθεση να συμμετάσχει και ο φίλος του. Η τέσσερις τους έφτιαξαν ένα συγκρότημα που ο Ozzy ονόμασε Polka Tulk Blues Band, από μια συσκευασία ταλκ. Μετονομάστηκαν σε Earth αλλά ενώ έδιναν παραστάσεις στην Αγγλία, ανακάλυψαν ότι τους μπέρδευαν με ένα άλλο γκρουπ με το ίδιο όνομα οπότε αποφάσισαν να αλλάξουν και πάλι ονομασία. Ένας κινηματογράφος απέναντι απ’ το στούντιο που έκαναν πρόβες έπαιζε μια ταινία τρόμου, του 1963, του Boris Karloff με όνομα «Black Sabbath. Ενώ παρακολουθούσαν τον κόσμο στην ουρά για να δει την ταινία, ο Butler σχολίασε ότι «είναι περίεργο οι άνθρωποι να ξοδεύουν τόσα χρήματα για να δουν ταινίες τρόμου». Η συνέχεια θέλει τον Osbourne με τον Butler να γράφουν ένα κομμάτι με το όνομα της ταινίας, εμπνευσμένοι απ’ τον συγγραφέα μυστηρίων Dennis Wheatley και από μια εικόνα του Butler που είδε μια μαύρη σχηματισμένη φιγούρα να στέκεται στο πόδι του κρεβατιού του. Ο δυσοίωνος ήχος του κομματιού μαζί με τους σκοτεινούς στίχους έσπρωξαν τη μπάντα προς μια πιο σκοτεινή κατεύθυνση, σε πλήρη αντίθεση με τη δημοφιλή μουσική της εποχής, όπου κυριαρχούσε η folk μουσική και η χίπικη κουλτούρα.

Επηρεασμένοι απ’ τον νέο ήχο μετονομάζονται σε Black Sabbath τον Αύγουστο του 1969 και παίρνουν την απόφαση να επικεντρωθούν στη σύνθεση παρόμοιου υλικού σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν μουσική αντάξια των ταινιών τρόμου. Η τεράστια επιτυχία του συγκροτήματος, φέρνει εκτός από χρήμα και δόξα και μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών και αλκοόλ. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την πίεση για τη συνέχεια της επιτυχία της μπάντας και μια συμπεριφορά που γινόταν όλο και πιο προβληματική, φέρνουν τον Ozzy εκτός Black Sabbath. Το ξεκίνημα της δεκαετίας του ’80, βρίσκει τον τραγουδιστή σε βαριά κατάθλιψη, να καταστρέφεται κλεισμένος στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου, με μόνη του παρέα του τα ναρκωτικά και το ποτό. Η Sharon Arden, κόρη του μάνατζερ των Sabbath, τον επαναφέρει, παρακινώντας τον να κάνει την αρχή για τη δική του καριέρα.  Το ξεκίνημα γίνεται με το “Blizzard of Ozz” και το νέο κεφάλαιο για τον καλλιτέχνη ανοίγει με αξιώσεις. Στο πλευρό του πάντα η Sharon, με τη χημεία μεταξύ τους τεράστια. Ο έρωτας του για εκείνη τον οδηγεί στο να διαλύσει τον πρώτο του γάμο από τον οποίο είχε δύο παιδιά. Η δημοτικότητα του ανεβαίνει τόσο μέσα από τις sold out εμφανίσεις του, όσο και με τα διάφορα αλλόκοτα περιστατικά επί σκηνής, οφειλόμενα σε μια παρανοϊκή συμπεριφορά που ενισχύεται από τη συνεχιζόμενη εξάρτηση του από τις ουσίες και το αλκοόλ. Μετά το τραγικό συμβάν του κιθαρίστα του, Randy Rhoads, παντρεύεται τη Sharon  η οποία πλέον απαιτεί την απεξάρτηση του. Αυτό δε γίνεται.

Ο Ozzy έχει μεν καθιερωθεί στα μουσικά δρώμενα μέχρι το τέλος των 80’s, έχει όμως πέντε παιδιά, όμως η συμπεριφορά του πάει απ’ το κακό στο χειρότερο. Στα προβλήματα του αυτά, έρχεται να προστεθεί και η αρνητική δημοσιότητα που του επιφέρουν οι κατηγορίες, ότι ωθεί τους νέους στην αυτοκτονία λόγω στων στίχων του “Suicide Solution” καθώς και το μένος μιας ομάδας Ευαγγελιστών που τον κατηγορεί για σατανισμό.  Μέσα σε όλα, έρχεται και  η μέρα που κατηγορείται από τη σύζυγο του για προσπάθεια στραγγαλισμού της με επακόλουθη τη σύλληψη του από την αστυνομία. Τελικά εκείνη αποσύρει τις κατηγορίες της και απαιτεί την απεξάρτησή του. Μένοντας για λίγο μακριά από τα μουσικά δρώμενα, πηγαίνει σε ειδικό κέντρο. Αποφασισμένος να συνεχίσει την καριέρα του, ζητά από τη Sharon να του κλείσει εμφανίσεις και κάπως έτσι φτάνουμε στο 1996 και στο πρώτο Ozzfest, που την επόμενη χρονιά γίνεται με headliners τους Black Sabbath.  Ο τραγουδιστής βλέπει πάλι την καριέρα του σε ανοδική τροχιά και η φήμη του εκτινάσσεται με την έναρξη της τηλεοπτικής σειράς “The Osbournes”, με τις κάμερες να καταγράφουν την καθημερινή ζωή της οικογένειας. Αυτό που για πολύ κόσμο, κυρίως οπαδούς της μουσικής του Ozzy, θεωρήθηκε εξευτελισμός και ξεπούλημα, κατάφερε να κάνει απ’ την άλλη να τον κάνει γνωστό σε πολλούς που δεν είχαν ποτέ ξανά ασχοληθεί μαζί του. Το reality τον βοηθά να πιάσει την πρωτιά στα chart της Αμερικής και ακόμη να τραγουδήσει για την Βασίλισσα της Αγγλίας και να κάνει επίσκεψη στο Λευκό Οίκο γνωρίζοντας τον Πλανητάρχη. Το 2010, ο τραγουδιστής, κυκλοφόρησε το “Scream” , ένα νηφάλιο όπως το χαρακτηρίζει άλμπουμ, αφού δηλώνει καθαρός πια από κάθε είδους ουσίες, το οποίο έχει σημειώσει καλή πορεία. Πιστεύει πως έχει το λόγο να συνεχίσει να προσφέρει και σκέφτεται την επόμενη δισκογραφική του δουλειά, αφού το ευχαριστιέται να είναι μέσα στα πράγματα. Και γιατί να μην το κάνει; Ξεκίνησε από το μηδέν, έκανε ένα όνομα από τα σημαντικότερα στη μουσική βιομηχανία και παρά τις μεγάλες δυσκολίες επέζησε και με το παραπάνω!

Πηγή

Όχι μόνο δεν το βάζει κάτω ο Ozzy Osbourne μετά τα σοβαρά ιατρικά θέματα που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια, αλλά ξεκίνησε να δουλεύει και πάνω σε νέο άλμπουμ και πάλι με τον Andrew Watt, όπως έκανε και με το “Ordinary man”.
Ο θρυλικός τραγουδιστής, μιλώντας στην εκπομπή του radio.com, “Live check in”, όταν ρωτήθηκε για το τι κάνει κατά τη διάρκεια του κορονοϊού, απάντησε:
«Κάνω έναν καινούργιο δίσκο αυτή τη στιγμή. Μόλις άρχισα να δουλεύω με τον Andrew ξανά. Είναι αυτό που με κάνει να ξυπνάω το πρωί και αυτό για το οποίο βρίσκομαι εδώ για να κάνω. Μου έσωσε τη ζωή κάνοντας το τελευταίο άλμπουμ. Είναι καλύτερο από το να κάθομαι σπίτι όλη μέρα και να περιμένω αυτή τη γαμ**ένη πανδημία να τελειώσει. Κι εκεί σκέφτεσαι: «είμαι ένας rock n’ roller. Προτιμώ να κάνω έναν δίσκο». Κι έχεις όλο το χρόνο μπροστά σου για να κάνεις το καλύτερο δυνατό άλμπουμ».

Πηγή

Έφυγε από την ζωή σε ηλικία 73 ετών σπουδαίος ντράμερ Lee Kerslake, έπειτα από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο.

Την δυσάρεστη είδηση επιβεβαίωσε ο Ken Hensley, συνοδοιπόρος του στα πρώτα επαγγελματικά βήματα και βεβαίως στην κλασική περίοδο των Uriah Heep.

O Kerslake ξεκίνησε την καριέρα του στα τέλη της δεκαετίας του ’60, κυκλοφορώντας άλμπουμ με τους The Gods, Toe Fat, National Head Band και Head Machine.

Πρώτο αποτέλεσμα της συνεργασίας του με τους Uriah Heep ήταν το κλασικό “Demons And Wizards” του 1972, ακολουθούμενο από το επίσης κλασικό “The Magician’s Birthday” την ίδια χρονιά.

Συνέχισε με το συγκρότημα μέχρι και το 2007, όταν και αποχώρησε λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, συμμετέχοντας σε αρκετά ακόμη σπουδαία άλμπουμ, με εξαίρεση ένα μικρό διάλειμμα, όταν έγινε μέλος στο νέο, προσωπικό σχήμα του Ozzy Osbourne.

Μαζί του κυκλοφόρησε τα υπερεπιτυχημένα “Blizzard Of Ozz” (1980) και “Diary Of A Madman” (1981), ενώ αργότερα ενεπλάκη σε πολυετή νομική διαμάχη με αιτία τα πνευματικά δικαιώματα, η οποία είχε εν τέλει ευτυχή κατάληξη.

Πηγή

Σύμφωνα με πληροφορίες του Official Charts, σχετικά με τις μουσικές πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι πωλήσεις κασέτας έχουν υπερδιπλασιαστεί για την φετινή χρονιά.

Η πιο απρόσμενη επιστροφή, όπως χαρακτηρίζει η εταιρεία της κασέτες, είδαν τις πωλήσεις τους να αυξάνονται κατά 103% για το πρώτο μισό του 2020, σε σχέση με το αντίστοιχο του προηγούμενου έτους.

Μόνο για το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους, πωλήθηκαν 63.000 αντίτυπα, κάτι που καθιστά την χρονιά ικανή να ξεπεράσει και το 2003, όταν τότε οι πωλήσεις είχαν πατήσει τις 100.000.

Οι πέντε κασέτες με τις περισσότερες πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανήκουν κυρίως στον χώρο της pop μουσικής. Συγκεκριμένα, οι νέοι δίσκοι των Dua Lipa, Selena Gomez, 1975, Lady Gaga και 5 Seconds Of Summer, βρίσκονται στην κορυφή των πωλήσεων.

Μάλιστα, το “CALM” των 5 Seconds Of Summer πούλησε 12.000 κασέτες στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, καθιστώντας το την ταχύτερα αγορασμένη κασέτα τα τελευταία 18 χρόνια.

Όσον αφορά την rock μουσική, αυτή εκπροσωπείται στην πρώτη εικοσάδα από τα τελευταία άλμπουμ των Ozzy Osbourne και Enter Shikari, ενώ στην ίδια λίστα περιλαμβάνονται και κυκλοφορίες των Sports Team, The Courteeners, Strokes, Pet Shop Boys και Tame Impala.

Πηγή

Ο κοροναϊός φαίνεται πως έχει μπει για τα καλά στις ζωές μας και την καθημερινότητά μας κι αυτό εκτός από τις προφανείς συνέπειες έχει αρχίσει να έχει και δευτερογενείς, χτυπώντας τον καλλιτεχνικό χώρο.

Για προληπτικούς λοιπόν λόγους, που έχουν να κάνουν με την αποφυγή των μεγάλων συναθροίσεων, καθώς υπό τέτοιες συνθήκες η μετάδοση του ιού φαίνεται να είναι ευκολότερη, δεκάδες συγκροτήματα ανά τον κόσμο, ακυρώνουν εμφανίσεις, ή ακόμα και ολόκληρα τμήματα περιοδειών, ώστε να βοηθήσουν την κατάσταση.

Slipknot και Trivium ακύρωσαν εμφανίσεις τους στη Σιγκαπούρη με τις δύο μπάντες στη συνέχεια να ανακοινώσουν πως μεταφέρουν όλες τις στάσεις τους στην Ασία σε νέες ημερομηνίες που θα ανακοινωθούν στο μέλλον.

Οι Trivium μάλιστα ακύρωσαν και μια συνέντευξη τύπου στη Γερμανία που επρόκειτο να δώσουν το επόμενο διάστημα, Τη στάση τους στη Σιγκαπούρη ματαίωσαν και οι Lacuna Coil καθώς και όλες τους τις εμφανίσεις σε Ασία, Αυστραλία και Σαουδική Αραβία.

Τον ίδιο δρόμο ακολούθησαν ως προς τις στάσεις των περιοδειών τους στην Ασία, οι Green Day, Avril Lavigne και Marilyn Manson, με τον τελευταίο ωστόσο να μην αναφέρει κάτι για τον ιό στο δελτίο τύπου της ακύρωσης.

Τις επερχόμενες συναυλίες του ακύρωσε και ο Ozzy Osbourne, ενώ οι Queen με τον Adam Lambert μετέφεραν την εμφάνισή τους στο Παρίσι για τις 26 Μαΐου, όταν και υπολογίζεται πως το ζήτημα με τον κοροναϊό θα έχει κάπως κοπάσει στην Ευρώπη.

Νωρίτερα αυτή τη βδομάδα, οι Whitesnake ήταν από τους πρώτους που πήραν την πρωτοβουλία να προβούν σε αλλαγές στο tour τους για το παραπάνω θέμα.

Αξίζει τέλος να σημειωθεί, πως συγκροτήματα που δεν έχουν ακόμα ακυρώσει τις εμφανίσεις τους, έχουν αρχίσει να αντιμετωπίζουν προβλήματα.

Τελευταίο παράδειγμα είναι οι Tool, καθώς η εμφάνισή τους στη Νέα Ζηλανδία, την οποία παρακολούθησε άτομο που στη συνέχεια νόσησε, έχει κινητοποιήσει στις αρχές που προσπαθούν να εντοπίσουν πόσα από τα άτομα που βρέθηκαν στο live είναι πλέον φορείς του ιού.

Ας ελπίσουμε όλα αυτά να είναι σύντομα μια κακή ανάμνηση και τίποτα παραπάνω, τόσο για τους καλλιτέχνες, όσο και για το κοινό.

https://www.instagram.com/p/B9WGfTjJF7y/?utm_source=ig_embed

Πηγή