1

Αν σας άρεσε το “Ντάμερ”, βρείτε ακόμα 6 σειρές στο Netflix με αληθινές ιστορίες και serial killers

H δραματοποιημένη σειρά “Τέρας: Η Ιστορία του Τζέφρι Ντάμερ” στο Netflix είναι μία γροθιά στο στομάχι, ακόμα και αν η αληθινή της ιστορία και γεγονότα είναι γνωστά σε πολλούς από εμάς, μέσα από βιβλία, άρθρα και ντοκιμαντέρ. Το “Τέρας” πραγματεύεται τη ζωή και τους φόνους του διαβόητου κατά συρροή δολοφόνου Τζέφρι Ντάμερ, που έδρασε στο κρύο Μιλγουόκι των ΗΠΑ μεταξύ 1978 με 1991, αφήνοντας πίσω του πόνο και 17 αθώα θύματα. Συγκλονιστικός ο ηθοποιός Έβαν Πίτερς που ενσαρκώνει στον Ντάμερ, δηλώνει ότι είναι “το πιο δύσκολο πράγματα που έχει κάνει μέχρι τώρα”, να μπει στο “πετσί” και μυαλό του δολοφόνου. 

Το “Τέρας: Η Ιστορία του Τζέφρι Ντάμερ” βρίσκεται από την πρώτη μέρα στο νούμερο 1 των προτιμήσεων των συνδρομητών του Netflix, όπως και στην Ελλάδα, σπάζοντας κάθε νέο ρεκόρ τηλεθέασης και ώρες προβολών παγκοσμίως, “ακουμπώντας” ακόμα και το “Stranger Things”. 

Αν σας άρεσε η σειρά, όπως και το ντοκιμαντέρ “Συζήτηση με έναν Δολοφόνο: Τζέφρι Ντάμερ” που μόλις άρχισε να προβάλλεται και όπου ακούμε τον ίδιο τον Ντάμερ να μιλάει για τους φόνους του, σας προτείνουμε άλλες 6 σειρές με serial killers για να καταδυθείτε σε έναν σκοτεινό τηλεοπτικό κόσμο, που φέρνει ανατριχίλες στη σκέψη ότι όλα αυτά είναι πραγματικά γεγονότα και αληθινές ιστορίες. 

Mindhunter 

Από τις καλύτερες σειρές της τελευταίες πενταετίας, το “Mindhunter” των Ντέιβιντ Φίντσερ και Τζον Πένχολ, μας άφησε “πεινασμένους” με δύο σεζόν (2017 και 2019) να ζητάμε και άλλες, μόνο που οι δημιουργοί δεν έχουν σκοπό να επιστρέψουν σύντομα με μία τρίτη. Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του ’70, εποχή που οι serial killers γίνονταν ακόμα πιο “ορατοί”, λόγω και της ανόδου της τηλεόρασης και ό,τι έφερε αυτή (μαζικό ενδιαφέρον, αλλού υστερία). Στο “Mindhunter”, ανάμεσα στη μυθοπλασία και αληθινά γεγονότα, βλέπουμε δύο ντετέκτιβ του FBI να συνεργάζονται μαζί και να στήνουν μία μικρή ομάδα που θα προσπαθήσει να μπει βαθύτερα στο μυαλό των κατά συρροή δολοφόνων, να καταλάβει γιατί το κάνουν και πώς λειτουργούν. Θα πάρουν συνεντεύξεις από δολοφόνους που βρίσκονται στη φυλακή, οι περισσότεροι, καταδικασμένοι σε θάνατο, όπως οι ανατριχιαστικοί Εντ Κέμπερ και Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς, Ρίτσαρντ Σπεκ και Έλμερ Γουέιν Χένλεϊ, αλλά και ο Τσαρλς Μάνσον (μπορεί να μην σκότωσε κανέναν ο τελευταίος, αλλά οδήγησε τους δικούς του ανθρώπους, μέσα από τη χειραγώγηση, στη δολοφονία της ηθοποιού Σάρον Τέιτ και άλλων το 1969).

Συζήτηση με έναν Δολοφόνο: Τζον Γουέιν Γκέισι 

Δεν υπάρχει κάποιο μέτρο που δείχνει ποιος δολοφόνος είναι πιο σατανικός από τον άλλον ή έχει κάνει περισσότερο κακό. Όλο αυτό οδηγεί σε πολλά λάθος σημεία και βάζει τα αθώα θύματα σε δεύτερο πλάνο. Άλλο να εξετάζεις τι έφερε κάποιον στο σημείο να δολοφονεί και άλλο να γοητεύεσαι από τις πράξεις του, μέσα και από τη “μεγέθυνση” της μεγάλης ή μικρής οθόνης. Η περίπτωση του Τζον Γουέιν Γκέισι ή αλλιώς “Πόγκο, ο Κλόουν Δολοφόνος” είναι από τις πιο ανατριχιαστικές, μιας και έχουμε να κάνουμε με τον τυπικό “άνθρωπο της διπλανής πόρτας” που “δεν είχε δώσει δικαιώματα”: έναν οικογενειάρχη, με καλή δουλειά, κοντά στην εκκλησία, ενεργό στην πολιτική και… φιλάνθρωπο, ο οποίος στον ελεύθερο χρόνο του, μάλιστα, ντυνόταν κλόουν και διασκέδαζε τα παιδιά της γειτονιάς. Ένας από τους κύριους λόγους που κάποιοι φοβούνται την εικόνα των κλόουν. Υπολογίζεται ότι βίασε ή και σκότωσε 33 νεαρά αγόρια μεταξύ των ετών 1972 και 1978 όπου και συνελήφθη. Στο ντοκιμαντέρ 3 επεισοδίων, τον ακούμε μέσα από ακυκλοφόρητες κασέτες και πώς μέχρι και την τελευταία στιγμή προσπαθεί να στρέψει τις έρευνες αλλού. 

Συζήτηση με έναν Δολοφόνο: Τεντ Μπάντι

Άλλο ένα πολύ ενδιαφέρον μέρος της σειράς ντοκιμαντέρ “Συζήτηση με έναν Δολοφόνο”, αυτή τη φορά για τον πανούργο κατά συρροή δολοφόνο Τεντ Μπάντι που έβαζε μπροστά τη γοητεία του για να παρασύρει, στα μέσα της δεκαετίας του ’70 στις ΗΠΑ, φοιτήτριες νεαρές γυναίκες στον θάνατο. Δεν σταματούσε ακόμα και αν αυτές έμεναν στις φοιτητικές εστίες. Μέσα από πρόσφατες συνεντεύξεις, πλάνα αρχείου και αποκλειστικό οπτικοακουστικό υλικό, δύο δημοσιογράφοι προσπαθούν να καταγράψουν την ιστορία του, όπως την αφηγήθηκε ο ίδιος. Από τους πιο βίαιους και σαδιστικούς δολοφόνους γυναικών, αδύνατον να μπούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες, δεν έμενε για καιρό σε μία πολιτεία, ταξίδευε με το αυτοκίνητό του και έσπερνε τον τρόμο από το Σιάτλ στα βορειοδυτικά μέχρι τη Φλόριντα στο Νότο. 

Night Stalker: Το Κυνήγι ενός Κατά Συρροή Δολοφόνου

O μανιακός δολοφόνος που για έναν ολόκληρο χρόνο ανάγκασε το Λος Άντζελες να κοιμάται με “κλειστά παράθυρα”. Έδρασε από τον Ιούνιο του 1984 μέχρι τον Αύγουστο του 1985, με ένα μπαράζ από βιασμούς και δολοφονίες, ένοπλες ληστείες σε σπίτια και ξυλοδαρμούς. Σε κάποια σπίτια, άφηνε και την υπογραφή του, μία πεντάλφα, τις περισσότερες φορές υπό την επήρεια ναρκωτικών. Μεγάλωσε σε ένα βίαιο περιβάλλον και καταστραμμένο σπίτι στο Ελ Πάσο του Τέξας και από νεαρή ηλικία μπαινοέβγαινε στη φυλακή για υποθέσεις διαρρήξεων και ναρκωτικών. Το 1980, σε ηλικία 20 ετών, εγκαταλείπει το Ελ Πάσο και μετακινείται στο Λος Άντζελες, άστεγος και χωρίς δουλειά. Το “Night Stalker” είναι ένα σκληρό ντοκιμαντέρ τεσσάρων επεισοδίων που μας περιγράφει, μέσα από μαρτυρίες και οπτικοακουστικό υλικό, τη δράση του Ρίτσαρντ Ραμίρεζ και πώς έφτασαν οι αρχές στη σύλληψή του. 

Το Ερπετό

Αν δεν έχετε δει ακόμα το “Ερπετό”, καιρός να ανακαλύψετε τη δραματοποιημένη σειρά του Netflix, σχετικά με τον Γαλλοβιετναμέζο κατά συρροή δολοφόνο και απατεώνα Σαρλ Σομπράζ. Ο εν λόγω “κύριος” (εν ζωή ακόμα, ευτυχώς σε κάποια φυλακή στο Νεπάλ), μαζί με μία συνεργό-δόλωμα, πλησίαζε τουρίστες που έψαχναν κάτι το διαφορετικό στη Νότια Ασία τη δεκαετία του ’70, τον καιρό των hippies και των εναλλακτικών διαδρομών, τους λήστευε και τους σκότωνε. Ίσως περισσότερα από 20 τα θύματά του, με την αστυνομία να τον αναζητά για καιρό σε κάθε απίθανη γωνιά της Ευρώπης και της Ασίας, ο ίδιος να “λαδώνει” και να το σκάει από κελιά φυλακών και αργότερα να αποκτά ακόμα και celebrity status στο Παρίσι, μέχρι να ξανακάνει τα ίδια… Η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία. 

Οι Γιοι του Σαμ: Ο Δρόμος προς το Σκοτάδι

Άλλος ένα διαβόητος δολοφόνος που έδρασε στη Νέα Υόρκη στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και έχει περάσει -επαναλαμβάνουμε, λανθασμένα- στον πάνθεον της ποπ κουλτούρας, μέσα από ταινίες, σειρές, βιβλία και κόμικς. Όταν ένας δολοφόνος μετατρέπεται σε ήρωα ή αντιήρωα με το πέρασμα των δεκαετιών, κάτι δεν κάνουμε σωστά. Η αγαπημένη -και αρκετά υποτιμημένη- ταινία “Το Καλοκαίρι του Σαμ” (1999) του Σπάικ Λι είχε να κάνει με τον κατά συρροή δολοφόνο Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς ή αλλιώς “ο Γιος του Σαμ”, από τις καλές αποτυπώσεις της ιστορίας και της εποχής. Στους “Γιους του Σαμ”, τη σειρά ντοκιμαντέρ του Netflix, ακολουθούμε, μέσα από αρχειακό υλικό, τον δημοσιογράφο Μόρι Τέρι που για 40 χρόνια ερευνούσε την υπόθεση και πίστευε ότι ο Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς δεν έδρασε μόνος του… 

Πηγή




All of Us Are Dead: Το νέο κορεάτικο θρίλερ του Netflix που θα σας κάνει να εθιστείτε

Το Netflix έχει επενδύσει στις κορεάτικες σειρές και όχι άδικα, τρανή απόδειξη, η μεγάλη επιτυχία των κορεάτικων σειρών θρίλερ Squid GameHellbound και The Silent Sea κατά τη διάρκεια του 2021 .

Σειρά για το Netflix, η ατέλειωτη χρονιά του ΑΟΞ! – ΞΑΝΘΗ Sport

Τη σκυτάλη παίρνει το All of Us Are Dead, μία κορεάτικη σειρά που υπόσχεται να αφυπνίσει τις φοβίες μας για τα ζόμπι και να μας παρασύρει σε ακόμη ένα binge-watching (τηλεοπτικό μαραθώνιο). Σε σκηνοθεσία του Lee Jae Gyoo, η σειρά συνδυάζει δύο από τα πιο δημοφιλή και αγαπημένα είδη των συνδρομητών της πλατφόρμας του Netflix, το αγαπημένο σε πολλούς k-drama και τα ζόμπι. Το All of Us Are Dead κυκλοφόρησε στην πλατφόρμα του Netflix την Παρασκευή 28 Ιανουαρίου.

Netflix: "All of Us Are Dead", η νέα κορεάτικη σειρά τρόμου έγινε διαθέσιμη

Όσα πρέπει να ξέρετε για το All of Us Are Dead

Το All of Us Are Dead είναι μια νοτιοκορεάτικη σειρά με ζόμπι, γραμμένη από τον Chun Sung-il και βασισμένη στο webtoon με τίτλο «Τώρα στο σχολείο μας» του Joo Dong-geun. Το είδος των ζόμπι έχει αποδειχθεί ότι έχει μεγάλη ζήτηση, όπως ακριβώς και οι κορεάτικες παραγωγές, κάτι που το Netflix γνωρίζει αρκετά καλά, έτσι με δική του πρωτοβουλία πρότεινε την δημιουργία αυτής της σειράς.

Μια ομάδα μαθητών γυμνασίου παγιδεύεται μέσα στο σχολείο της, όταν ένας ιός αρχίζει να μετατρέπει τους συμμαθητές τους σε ζόμπι. Οι λίγοι εναπομείναντες ζωντανοί μαθητές  απειλούνται έντονα και προσπαθούν να ξεφύγουν από τα ζόμπι που τους κυνηγούν, για να τους κάνουν ζωντανούς… νεκρούς.

Στο νέο θρίλερ του Netflix, "All of us Are Dead", οι μαθητές ενός γυμνασίου παλεύουν να γλιτώσουν από τα ζόμπι-συμμαθητές τους. Photo Credits: Netflix
Στο νέο θρίλερ του Netflix, «All of us Are Dead», οι μαθητές ενός γυμνασίου παλεύουν να γλιτώσουν από τα ζόμπι-συμμαθητές τους.
Photo Credits: Netflix

Η  δυστοπική πλοκή της κορεάτικης σειράς βασίζεται σε γεγονότα τόσο περίεργα που δεν θα μπορούσαν να συμβούν στην πραγματικότητα -αν και μετά από όσα έχει περάσει η ανθρωπότητα τα τελευταία χρόνια, μία επίθεση από ζόμπι δεν θα φαινόταν τελικά τόσο…απίθανη.

Στην σειρά, ούτε οι αρχές της πόλης θα πιστέψουν ότι πράγματι οι μαθητές ενός σχολείου δέχονται επίθεση από ζόμπι και τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο δύσκολα για τους λίγους εναπομείναντες μαθητές, που θα πρέπει χωρίς βοήθεια να επιβιώσουν και να παλέψουν τους καθηγητές και συμμαθητές τους, που θέλουν να τους σκοτώσουν.

Σίγουρα το περιβάλλον ενός γυμνασίου μπορεί να γίνει απειλητικό για έναν έφηβο, όμως στην κορεάτικη αυτή σειρά τρόμου τα ζόμπι, η απειλή ανάγεται σε νέο επίπεδο.

Εντελώς παγιδευμένοι μέσα στο γυμνάσιο τους, χωρίς κινητά τηλέφωνα ή φαγητό, οι έφηβοι θα πρέπει να παλέψουν για την επιβίωση τους, καθώς όλο και περισσότεροι συμμαθητές τους πέφτουν θύματα του μυστηριώδους ιού, ο οποίος ψάχνει τα επόμενα θύματά του.

Οι χαρακτήρες που θα μας απασχολήσουν

Στο νέο θρίλερ του Netflix, "All of us Are Dead", οι μαθητές ενός γυμνασίου παλεύουν να γλιτώσουν από τα ζόμπι-συμμαθητές τους. Photo Credits: Netflix
Στο νέο θρίλερ του Netflix, «All of us Are Dead», οι μαθητές ενός γυμνασίου παλεύουν να γλιτώσουν από τα ζόμπι-συμμαθητές τους. Photo Credits: Netflix
  • Ο Yoon Chan-young ως Chung-san
  • Η Park ji-hoo ως On-jo
  • Η Cho yi-hyun ως Nam-raa
  • Ο Yoo In-soo ως Yoon Gwi-nam
  • Ο Shin Jae-hwi ως Chang-hoon
  • Ο Park Solomon ως λοχίας Lee So-Hyuk
  • Η Bae Hae-Sun ως καθηγήτρια Park Eui-Won
  • Ο Kim Byung-Chul ως Lee Byung-Chan, ένας μυστηριώδης καθηγητής του γυμνασίου
Ο Kim Byung-Chul ως ο μυστηριώδης καθηγητής του γυμνασίου, Lee Byung-Chan. Photo Credits: Netflix
Ο Kim Byung-Chul ως ο μυστηριώδης καθηγητής του γυμνασίου, Lee Byung-Chan. Photo Credits: Netflix

Το trailer είναι καθηλωτικό, γεμάτο δράση και τρομακτικά ζόμπι, ενώ ίσως μας φέρει στο νου, γνώριμες εικόνες αγοραφοβίας που τα τελευταία χρόνια έχουμε αναπτύξει λόγω της πανδημίας. Είναι ξεκάθαρο πως το All Of Us Are Dead είναι εμπνευσμένο από τις ιδιαίτερες και αγαπημένες από το κοινό, κορεατικές ταινίες ζόμπι των τελευταίων ετών.

Σε κάποιο σημείο του τρέιλερ μάλιστα, καθώς τα ζόμπι σπέρνουν τον πανικό, ένας από τους μαθητές μιλώντας για την επίθεση που δέχονται από ζόμπι-συμμαθητές τους, θυμίζει μία από τις πιο γνωστές και επιτυχημένες κορεάτικες ταινίες ζόμπι «Το Εξπρές των ζωντανών νεκρών» (Train to Busan).

Τα ζόμπι της νέας σειράς του Netflix θα μας απασχολούν για οκτώ επεισόδια περίπου 45 λεπτών, ενώ δεν αποκλείεται να επιστρέψουν και με μία δεύτερη σεζόν, με γνώμονα την επιτυχία που θα έχει η σειρά, καθώς όπως είναι γνωστό, οι κορεάτικες παραγωγές συνήθως διαθέτουν μόνο μία σεζόν. Πάντως, το webtoon (ψηφιακό κόμικ) στο οποίο βασίζεται η σειρά, αποτελείται από 130 επεισόδια, συνεπώς υπάρχει υλικό για πολλές σεζόν ακόμα, αν τελικά η παραγωγή επιλέξει να συνεχίσει την σειρά.

Πηγή

Νένα Ευθυμιάδου




“Don’t look up”: Η νέα αποκαλυπτική κωμωδία του Netflix

Η νέα ταινία του Netflix, η οποία κυκλοφόρησε τον περασμένο μήνα, με σκηνοθέτη τον Adam McKay, φάνηκε να προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις. Οι κριτικοί ταινιών και το κοινό κατέκριναν ή επαίνεσαν την ταινία, ενώ φάνηκε η δυσκολία που αντιμετωπίζει στις μέρες μας ένας σκηνοθέτης να μεταδώσει μέσω της σάτιρας ένα σημαντικό μήνυμα στον θεατή.

Στη ταινία αυτή, για όποιον δεν την έχει δει, παρακολουθούμε μία φανταστική ιστορία στην οποία ένας κομήτης επρόκειτο να καταστρέψει τον πλανήτη. Η υπόθεση είναι δραματική αλλά ξεκάθαρη. Δύο αστρονόμοι, που τους υποδύονται οι Leonardo di Caprio και Jennifer Lawrence, ανακαλύπτουν ότι ένας κομήτης θα χτυπήσει μέσα σε έξι μήνες τη Γη. Οι ίδιοι φαίνεται να προσπαθούν να προειδοποιήσουν τον κόσμο, κάνοντας έκκληση στον Λευκό Οίκο, ενώ ταυτόχρονα απευθύνονται προς τα ΜΜΕ. Οι προσπάθειές τους να προειδοποιήσουν την κοινωνία αντιμετωπίζονται με χλευασμό, αδιαφορία, δειλία και, τελικά, πλήρη άρνηση. Οι φωνές των επιστημόνων όχι απλώς δεν βρίσκουν απήχηση, αλλά καταλήγουν να γίνουν χιουμοριστικά memes και να τροφοδοτήσουν θεωρίες συνωμοσίας στο διαδίκτυο. Οι δυο πρωταγωνιστές εκλιπαρούν τους ανθρώπους, να κοιτάξουν ψηλά, ενώ η ίδια η κυβέρνηση παροτρύνει τον κόσμο να κάνει το αντίθετο.

Στο καστ βλέπουμε μερικά μεγάλα ονόματα του Χόλιγουντ, όπως είναι η Meryl Streep, η οποία υποδύεται την αμείλικτη και διεφθαρμένη πρόεδρο των ΗΠΑ, τον Timothee Chalamet να μεταμορφώνεται σε έναν νεαρό, ο οποίος ερωτεύεται τον χαρακτήρα που υποδύεται η Jennifer Lawrence, αλλά και την Ariana Grande, την οποία συναντάμε στον ρόλο μίας γνωστής ποπ τραγουδίστριας.

Η ταινία αυτή αποτελεί μία προειδοποίηση για τη κλιματική αλλαγή. Μέσα από την εξέλιξη της υπόθεσης καταλαβαίνουμε τη μεταφορά για την αδυναμία της κοινωνίας μας να ενεργήσει συλλογικά για να σταματήσει την καταστροφή. Ο αρχικός στόχος του σκηνοθέτη ήταν να σατιρίσει την αδιαφορία αυτή του κόσμου απέναντι στα σοβαρά περιβαλλοντικά θέματα. Η ταινία δεν σχετίζεται με την πανδημία που διανύουμε, όπως ισχυρίστηκαν πολλοί, καθώς, όπως είπε ο Αdam McKay, η ιδέα και το σενάριο ξεκίνησαν πριν την εμφάνιση του κορωνοϊού. Μετά από όσα έχουμε ζήσει όμως, είναι λογικό σε κάποια σημεία, να συγχέουμε τα γεγονότα της ταινίας με τα όσα έχουν συμβεί στη κοινωνία μας.

Η πλοκή βέβαια, προχωράει ευχάριστα, καθώς ο δημιουργός καταφέρνει να αποδώσει ένα κρίσιμο για την εποχή και για την ανθρωπότητα μήνυμα μέσω του χιούμορ και της ειρωνίας. Δεν μπορούμε όμως, να παραβλέψουμε το γεγονός ότι η πραγματικότητα δεν απέχει πολύ από όσα βλέπουμε στην ταινία. Και αυτό είναι αρκετά ανησυχητικό. Σε πολλά σημεία ο θεατής μπαίνει αναπόφευχτα στη διαδικασία να συγκρίνει τα τραγικά γεγονότα και τον τρόπο αντιμετώπισής τους από την πλευρά των κυβερνήσεων, με τη κατάσταση που επικρατεί σήμερα.

Και μπορεί κάποια από τα αστεία να φαίνονται λίγο έως πολύ χοντροκομμένα, η ειρωνεία παρατραβηγμένη και οι συμπεριφορές υπερβολικές, όμως η υπερβολή αυτή εξυπηρετεί άνετα τους σκοπούς της ταινίας.

Η πρωτοτυπία πάντως του McKay οδήγησε σε έναν νέο δρόμο τον κινηματογράφο: στόχος του ήταν να θίξει σοβαρά ζητήματα με ανάλαφρο τρόπο. Έτσι, κατάφερε να απευθυνθεί στις μεγαλύτερες μάζες, να επηρεάσει την πλειοψηφία των θεατών,  παρά την αντίδραση εκείνων που ενοχλήθηκαν με την επιλογή του αυτή.

Aναστασία Χαρίση




Treason: Charlie Cox, Olga Kurylenko & Oona Chaplin στη νέα σειρά κατασκοπείας του Netflix

Η νέα σειρά κατασκοπείας του Netflix θα έχει τίτλο “Treason” κι όπως ανακοινώθηκε, πρωταγωνιστές τους Charlie Cox, Olga Kurylenko και Oona Chaplin. Η σειρά προέρχεται από τον υποψήφιο για Όσκαρ Matt Charman (Bridge of Spies), που θα είναι σεναριογράφος και εκτελεστικός παραγωγός.

Το Deadline αποκάλυψε τα εξής σχετικά με την πλοκή της σειράς του Netflix:

«Το δράμα ακολουθεί τον Adam Lawrence, εκπαιδευμένο από τη MI6, του οποίου η καριέρα φαίνεται να είναι τακτοποιημένη. Όταν όμως εμφανιστεί η Kara, μια Ρωσίδα κατάσκοπος με την οποία μοιράζεται ένα περίπλοκο παρελθόν, αναγκάζεται να αμφισβητήσει τα πάντα και τους πάντες στη ζωή του. Σύντομα θα σχηματιστεί ένα τρίγωνο μεταξύ της Kara, του Adam και της συζύγου του, Maddy. Τρεις άνθρωποι που προσπαθούν να αποκαλύψουν ο ένας τα μυστικά του άλλου, να περιηγηθούν στις πολιτικές και διπλωματικές σχέσεις, ενώ κολλάνε στην προσωπική τους ζωή και σε αυτούς που αγαπούν περισσότερο».

Η ημερομηνία πρεμιέρας για το κατασκοπευτικό δράμα δεν έχει οριστεί ακόμα από το δίκτυο.

Πηγή




Στο Aftermath του Netflix , μια μετακόμιση που απέβη μοιραία.

Ο Peter Winther αντλώντας έμπνευση από ένα αληθινό συμβάν, κάθεται στην καρέκλα της σκηνοθεσίας παραδίδοντάς μας το θρίλερ αγωνίας και μυστηρίου Aftermath του Netflix, επιμελούμενος παράλληλα και το σενάριο μαζί με την Dakota Gorman, με τους Ashley Greene και Shawn Ashmore να ηγούνται του cast. Παίζουν επίσης οι: Jason Liles, Sharif Atkins, Britt Baron, Diana Hopper, Ross McCall, Jamie Kaler, Travis Coles και η Susan Walters.

Η πλοκή εστιάζει σε ένα νέο ζευγάρι που πασχίζει να ξεπεράσει την πρόσφατη κρίση μέσα στον γάμο τους και αποφασίζουν να κάνουν ένα καινούριο ξεκίνημα. Αγοράζουν λοιπόν, σε τιμή ευκαιρίας μία πολυτελή κατοικία την οποία όμως συνοδεύει μία τραγική ιστορία. Αυτό που πίστευαν ως το σπίτι των ονείρων τους γίνεται σύντομα ένας εφιάλτης , με φαινομενικά τυχαία αλλά περίεργα γεγονότα , να κλονίζουν τις ήδη εύθραυστες ισορροπίες ανάμεσα στη Natalie και τον Kevin. Αυτό μάλιστα που δεν μπορούν να αγνοήσουν πλέον είναι ότι αισθάνονται παγιδευμένοι μέσα στον ίδιο τους τον χώρο και ο λόγος είναι πως κάτι μακάβριο ζει και παραμονεύει κάτω απ’ τη μύτη τους , μέσα στις σκιές.

Από άποψη ευρηματικότητας στη θεματολογία του δεν πρωτοτυπεί εκπληκτικά σε σχέση και με άλλες ανάλογες παραγωγές αυτού του είδους. Προφανώς υπάρχουν παρόμοιες ταινίες οι οποίες έχουν ασχοληθεί με τον κίνδυνο της ακούσιας συγκατοίκησης με έναν κρυφό απειλητικό ένοικο και έχουν κάνει μεγαλύτερο πάταγο. Για μια στιγμή o τίτλος της ταινίας με ταξίδεψε στον χρόνο παραλληλίζοντας την με το Τhe Aftermath (2019) του James Kent με την συγκλονιστική ερμηνεία της Keira Nightley , ένα αισθηματικό πολεμικό δράμα ή το Afthermath (2017) του
Elliott Lester με τον Arnold Schwarzenagger ένα δράμα – θρίλερ , αλλά η πλοκές των προαναφερθέντων ταινίων ουδεμία σχέση έχουν με την παραγωγή του 2021.

Βεβαίως, αναφορικά με στοιχείο του τρόμου, της ανατροπής και του σασπένς χρειάζεται να τονιστεί ότι και εδώ υφίστανται jump scares αλλά παρ’ όλα αυτά δεν γίνεται υπέρμετρη κατάχρηση αυτών. Διακρίνουμε σαφώς την πρόθεση του δημιουργού να χτιστεί με τρόπο χειροπιαστά , μια ατμόσφαιρα αβεβαιότητας κάτι που εν μέρει επιτυγχάνεται μέσα από τίμια σκηνικά ανατριχίλας που όντως φέρουν κάτι το ζοφερό και ανατριχιαστικό.

Σε γενικές γραμμές, η υπόθεση καθίσταται πειστική και η συγκεκριμένη κινηματογραφική δουλειά από ψυχαγωγικής άποψης κάνει τον δέκτη να περάσει καλά για όσο κρατάει το παρόν θέαμα. Η επιλογή της μουσικής, η χρήση κατά βάση σκοτεινών πλάνων, η κίνηση της κάμερας, οι παράξενοι ήχοι μέσα στην απόκοσμη σιγαλιά των δωματίων του σπιτιού σίγουρα προσθέτουν στην υποβλητικότητα και στον κλειστοφοβικό χαρακτήρα της ταινίας .

Ως προς την διανομή των ρόλων και την ανάπτυξη των χαρακτήρων δεν δίνεται ιδιαίτερα μεγάλη έμφαση ώστε να ξεχωρίσουν, με τους δευτεραγωνιστές , να περνάνε σχεδόν απαρατήρητοι, καθώς σκιαγραφούνται επιφανειακά και δεν εμβαθύνει κάνεις σε αυτούς.Από την άλλη, οι δύο βασικοί ρόλοι σαν ζευγάρι ως έναν βαθμό κερδίζουν τη εύνοια του κοινού, αν και δεν νιώθεις ότι μπορείς να δεθείς ιδιαίτερα μαζί τους. Ως προς τις ερμηνείες τους και τη μεταξύ τους αλληλεπίδραση εδραιώνεται ένα ικανοποιητικό επίπεδο χημείας χωρίς απαραίτητα να σε συνεπαίρνουν κιόλας.

Στο αγαπημένο μου IMDB η βαθμολογία του κοινού αγγίζει τη βάση με 5,3/10 μέσα στον πρώτο κιόλας μήνα στην συνδρομητική πλατφόρμα του Netflix , πιθανότατα με αυξητικές τάσεις. Το προσωπικό μου λιθαράκι ήταν 6/10. Ανακεφαλαιώνοντας το Aftermath θα το χαρακτήριζα ως ένα θρίλερ συμπαθητικό ,που θα σε προσγειώσει ομαλά καθώς παρέχει από νωρίς μικρές σαφείς ενδείξεις για το τι να περιμένεις, οπότε και δεν θα σε απογοητεύσει.

Πάρτε μια γεύση … και να έχετε μια ευχάριστη προβολή !

Νένα Ευθυμιάδου




Review στην σειρά «El Inocente» στο Netflix.

Όλοι βλέπουμε σειρές, όλοι βλέπουμε ταινίες και διαμορφώνουμε άποψη για αυτές. Το παρόν άρθρο λοιπόν είναι πιο πολύ γνώμη για μια ενδιαφέρουσα σειρά και δεν διεκδικώ εγώ προσωπικά τον τίτλο του «κριτικού ταινιών/σειρών», προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Ακόμα, να αναφερθεί εκ των προτέρων, ότι στο παρόν κείμενο δεν υπάρχουν spoiler.

Μετά από αυτόν τον ίσως και όχι αναγκαίο πρόλογο, πάμε στην σειρά. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα φρέσκια ισπανική σειρά μιας σεζόν που ανέβηκε πριν από λιγότερο από έναν μήνα στην πλατφόρμα. Την υπογράφει ο Oriol Paulo, οποίος μας έχει δώσει και άλλα εξαιρετικά θρίλερ, όπως το El Cuerpo(2012), το Contratiempo(2016, Αόρατος Επισκέπτης) και το Durante La Tormenta(2018, Η Οφθαλμαπάτη), με τα τελευταία δύο να βρίσκονται επίσης στην ίδια πλατφόρμα. Κάνει εξαιρετική δουλειά στην σκηνοθεσία. Το σενάριο βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Harlan Coben, του 2005.

Η σειρά ακολουθεί τον πρωταγωνιστή Mateo Vidal, έναν νέο άνθρωπο με όνειρο να γίνει ένας σπουδαίος δικηγόρος, που πληρώνει ένα θανατηφόρο ατύχημα, για το οποίο φυλακίστηκε και τώρα, μετά την αποφυλάκισή του, προσπαθεί να βρει μια δεύτερη ευκαιρία για να συνεχίσει την ζωή του από εκεί που την άφησε. Ωστόσο, όσο βρίσκεται στην φυλακή, η μοίρα του επιφυλάσσει την απώλεια των κοντινών του ανθρώπων. Στη νέα του ζωή έχει για συνοδοιπόρο του την Olivia Costa, μια όμορφη γυναίκα, με άγνωστο παρελθόν. Εξαρχής, δημιουργούνται κάποια ερωτήματα για το τυχαίο της συνάντησής τους. Η Olivia δέχεται ένα τηλεφώνημα, το οποίο, πυροδοτεί την δράση και οδηγεί σε ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο παιχνίδι.

Παράλληλα με την κεντρική πλοκή, βλέπουμε και μια φιλόδοξη αστυνομικό, την Lorena Ortiz, η οποία προσπαθεί με ζήλο να λύσει μια, φαινομενικά άσχετη με την κεντρική πλοκή, υπόθεση. Στην υπόθεση αυτή προσπαθεί διακαώς να παρέμβει ο Teo Agilar, ένας αστυνομικός από την Μονάδα Ειδικών Εγκλημάτων. Υπάρχουν και άλλα δευτερεύοντα πρόσωπα, τα οποία όμως στην πορεία της σειράς, παίζουν σημαντικό ρόλο.

Αυτά τα δύο νήματα πλέκονται παράλληλα και αρχικά, μοιάζουν άσχετα, στην πορεία όμως διαφαίνονται οι συνδέσεις και συσχετισμοί. Τα πρώτα δύο επεισόδια μοιάζουν εντελώς άσχετα μέχρι το σημείο σύνδεσης, σε τέτοιο βαθμό που αναρωτήθηκα αν έχω βάλει την σωστή σειρά κατά την παρακολούθηση του 2ου επεισοδίου! Οι αναδρομές είναι συχνές και κάποιες φορές κάπως απότομες, αλλά χωρίς να σε αποσυντονίζουν.

Στην διαδρομή προς την επίλυση του μυστηρίου, τίθενται διαρκώς νέα δεδομένα, υπάρχουν πολλά πάνω κάτω, στιγμές δράσης στο παρόν αλλά και στο παρελθόν. Διάφορα ένοχα μυστικά που αποκαλύπτονται, θέτουν νέα ερωτήματα, πράγμα που σε κρατάει σε μια διαρκή εγρήγορση. Οι ανατροπές είναι συχνές και μέχρι και το τέλος της σειράς. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της κατάλληλης παρουσίασης της κατάστασης, ώστε να έρχονται στο φως κάποια στοιχεία, αφήνοντας όμως κάποια κενά σημεία. Έτσι, διαρκώς βρισκόμαστε σε υποψίες για τους πρωταγωνιστές και όσα ενδεχομένως κρύβουν.

Οι πρωταγωνιστές σκιαγραφούνται βαθμηδόν και με έξυπνο τρόπο, αλλά σε βάθος στο σύνολο της σειράς. Μάλιστα, στην αρχή πολλών επεισοδίων, βλέπουμε κάθε φορά κάποιον από τους πρωταγωνιστές να δρα σιωπηλός και μια φωνή, σε δεύτερο πρόσωπο απευθύνεται στο πρόσωπο που βλέπουμε, σαν να πρόκειται για την συνείδησή του, και μας φωτίζει κάποιες λεπτομέρειες. Αυτό είναι μια εξαιρετικά έξυπνη πρακτική από τον σκηνοθέτη.

Ως θέματα πίσω από την υπόθεση, τίθεται η ηθική, που υπάρχει στο παρασκήνιο της δράσης των ηρώων και διαρκώς μας δίνει αφορμές για σκέψη σχετικά με τα πραγματικά κίνητρα των ηρώων και στο τέλος, μας μένει ένα ερώτημα για την ευμεταβλητότητά της. Επίσης, κύριο ερώτημα είναι το κατά πόσο κάθε άνθρωπος δικαιούται να αφήσει το παρελθόν πίσω του και να κάνει μια νέα αρχή, να έχει μια δεύτερη ευκαιρία, όσο ενοχοποιημένο παρελθόν και αν έχει και κατά πόσο μπορεί να ενταχθεί αποτελεσματικά πίσω στην κοινωνία.

Συμπερασματικά, είναι μια σειρά που την προτείνω ανεπιφύλακτα, διότι και αισθητικά αλλά και θεματικά ξεχωρίζει και λόγω της δράσης της, την παρακολουθείς με μεγάλη αγωνία για το παρακάτω. Άλλωστε, είναι σειρά μιας σεζόν, οπότε είναι εύκολο να την δει ο καθένας.

Γιώργος Τσαμήτρος




Ταινία για τη ζωή και την καριέρα των Kiss ετοιμάζει το Netflix

Πολύ κοντά σε συμφωνία για τη δημιουργία μίας ταινία με τίτλο Shout it Out Loud για τους Kiss βρίσκεται το Netflix. Όπως αποκαλύπτει το Deadline το πρότζεκτ βρέθηκε στο επίκεντρο πολλών και μεγάλων προσφορών και θα το σκηνοθετήσει ο Joachim Rønning (Maleficent: Mistress of Evil,  Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales) σε σενάριο του Ole Sanders. 

Η ταινία θα δημιουργηθεί σε στενή συνεργασία με τους αρχηγούς της μπάντας Gene Simmons και Paul Stanley και τα τραγούδια των Kiss θα ακούγονται φυσικά σε όλη τη διάρκεια της.

Η πλοκή θα μας μεταφέρει στα πρώτα τους βήματα ως πιτσιτρικάδες στο Queens που ξεκίνησαν τη μπάντα μαζί με τους Ace Frehley και Peter Criss

Οι Kiss βρίσκονται στη μέση της αποχαιρετιστήριας περιοδείας τους, που μπήκε στο πάγο λόγω της πανδημίας όμως αναμένεται να συνεχιστεί το Φθινόπωρο. Δεν αποκλείεται αυτή η συνεργασία με το Netflix να καταγράψει για τις ανάγκες της ταινίας κάποιες από αυτές τις τελευταίες συναυλίες για το επίλογο.

Πίσω στο 2019 η ταινία του Netflix για τους Motley Crue, The Dirt, γνώρισε τεράστια επιτυχία και οδήγησε στην επανασύνδεση τους.

Πηγή




Lupin : o «κλέφτης-τζέντλεμαν» που σαρώνει στο Netflix

Μια έξυπνη μεταφορά στο σήμερα της ιστορία του μυθικού «κλέφτη-τζέντλεμαν» και μετρ των μεταμφιέσεων Αρσέν Λουπέν (Arsène Lupin), χαρακτήρα που δημιούργησε ο Γάλλος συγγραφέας Maurice Leblanc, το 1905. Ηδη από αρχές του έτους , είναι διαθέσιμο , στην δημοφιλή πλατφόρμα του Netflix το πρώτο μέρος της καθηλωτικής σειράς, το οποίο περιλαμβάνει πέντε μόλις επεισόδια,  με τις ανατροπές να διαδέχονται η μία την άλλη και ερμηνείες που καθηλώνουν .

Στη γαλλική σειρά «Lupin», η ζωή του βασικού χαρακτήρας που ονομάζεται Assane Diop (Omar Sy) αναστατώνεται όταν ο πατέρας του κατηγορείται άδικα για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε και, στη συνέχεια, πεθαίνει στη φυλακή. 25 χρόνια μετά, ο Ασάν αντλεί έμπνευση από τις συμβουλές ένα βιβλίο που του είχε χαρίσει ο πατέρας του , τη σειρά ιστοριών «Αρσέν Λουπέν, Αριστοκράτης Λωποδύτης»σκαρώνει μια ευφυή ληστεία στο Λούβρο για να βρει απαντήσεις και να αποδείξει την αθωότητα του πατέρα του, και ξετυλίγει την κρυφή πλευρά των προνομιούχων και πλούσιων που δρουν υπεράνω του νόμου.

Το «Lupin», όμως, δεν είναι απλά άλλη μια ανατρεπτική περιπέτεια γεμάτη που ξετυλίγεται γύρω από μια ληστεία. Είναι μια ιστορία εξιλέωσης για μια αδικία του παρελθόντος. Είναι ο αγώνας του γιου να αποδείξει την αθωότητα του πατέρα του, φέρνοντας στο προσκήνιο την αθέατη πλευρά των προνομιούχων και πλουσίων που μηχανορραφούν, λειτουργώντας υπεράνω του νόμου.

Η σειρά του Netflix πραγματεύεται ζητήματα της κοινωνικής τάξη, φυλετικά και παρουσιάζει την ανισότητα στο υπάρχον σύστημα δικαίου που αντιμετωπίζει τους πλούσιους διαφορετικά από ότι τις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο Παρίσι και σε φυσικούς χώρους του Λούβρου , όπου ο Assane Diop, ως πολυεκατομμυριούχος συλλέκτης υλοποιεί μια λεπτομερώς σχεδιασμένη ληστεία ενός κολιέ της Μαρίας Αντουανέτας , το οποίο δημοπρατείται από την οικογένεια Πελεγκρίνι. Μόλις μάθουμε τους λόγους πίσω από τη κλοπή του κολιέ, καθίσταται σαφές ότι δεν είναι όντως κλέφτης . Ο Assane είναι ένας ενδιαφέρων και συμπαθητικός χαρακτήρας. Εν μέρει η εικόνα αυτή οφείλεται στις ικανότητες του να αλλάζει πρόσωπα, καθιστώντας την παρακολούθηση της σειράς μια διασκεδαστική εμπειρία.

Τόσο η ακρίβεια στο σενάριο , η προσεγμένη σκηνοθεσία και οι τεχνικές , όσο και η ασύγκριτη ερμηνεία του πρωταγωνιστή Omar Sy σε συνδυασμό με την άρτια διανομή όλων των ρόλων , συνθέτουν μια σειρά που θα σας κερδίσει ήδη από το πρώτο επεισόδιο. Το πρώτο μέρος του «Λουπέν» είναι ότι πρέπει για binge-watching, δηλαδή για παρακολούθηση χωρίς σταματημό, ενώ σίγουρα βοηθάει το γεγονός κατάφερε να γίνει μέρος της λίστας σειρών χωρίς ιδιαίτερη διαφήμιση και το ότι οι περιπέτειες του Λουπέν είναι τόσο συναρπαστικές, που το «pause» δεν αποτελεί επιλογή. Η υποτιμημένη βαθμολογία που αποδόθηκε στο IMDB είναι 7,8/10 δεν φαίνεται όμως να πτοεί τους συνδρομητές της γνωστής πλατφόρμας και όσους την αναζητούν σε πειρατικές ιστοσελίδες ταινιών.

Η πολλά υποσχόμενη δεύτερη σεζόν αναμένεται από κοινό και κριτικούς το καλοκαίρι του 2021 και οι θαυμαστές της γαλλικής  τηλεοπτικής έκπληξης της χρονιάς αυξάνονται μέρα με τη μέρα.

Πάρτε μια γεύση από την σειρά

Νένα Ευθυμιάδου




Ο Michael Jordan ως στάση ζωής και έμπνευση

Άνοιξη, ο καιρός ανοίγει, ο ήλιος αρχίζει να γίνεται πιο καυτός, η θερμοκρασία ανεβαίνει, το καλοκαίρι έρχεται στο μυαλό μας, ωστόσο το lockdown καλά κρατεί και αναγκαστικά περνάμε πολύ χρόνο κλεισμένοι μέσα στο σπίτι. Το Netflix έχει την τιμητική του, καθώς ακόμα και οι πλέον περιστασιακοί θεατές σειρών και ταινιών του, όπως ο γράφων, χρειάζονται περισσότερα από τα δυο τους χέρια για να μετρήσουν όσα έχουν δει σε όλο αυτό το διάστημα.

Ένα από αυτά που είδα λοιπόν τον τελευταίο καιρό-ναι, ξέρω άργησα λίγο, αλλά είπαμε, δεν συνήθιζα να βλέπω πολλά πράγματα-είναι το Last Dance, η σειρά ντοκιμαντέρ για την ζωή και την καριέρα του Michael Jordan, του καλύτερου για πολλούς μπασκετμπολίστα όλων των εποχών, σίγουρα όμως του πιο επιδραστικού για το άθλημα και όχι μόνο. Δεν πρόκειται να κάνω κριτική στην σειρά, θα αναφέρω απλώς κάποιες σκέψεις που μου προκάλεσε αυτή.

Μιλάμε για έναν αθλητή με απίστευτο ταλέντο, τρομερή στοχοπροσήλωση, εργατικότητα και καλώς εννοούμενο εγωισμό και ανταγωνιστικότητα. Αυτά είναι στοιχεία που θα βοηθούσαν τον καθένα να φτάσει εκεί που ονειρεύεται: συγκεκριμένο στόχο που να πηγάζει από μέσα του και όχι επειδή αυτό έχει επαγγελματική αποκατάσταση ή φαίνεται εύκολο, όρεξη για άνευ όρων αφοσίωση σε αυτόν τον στόχο, αποφασιστικότητα και πίστη ότι θα τα καταφέρει.

Σε αυτόν τον σπουδαίο αθλητή παρόλο που είχε τόσο ταλέντο, δεν χαρίστηκε τίποτα. Πέρασε δύσκολα τα πρώτα χρόνια και οι επιτυχίες φάνταζαν πολύ μακρινές. Και πάντα έβρισκε μέσα του τα κίνητρα για να συνεχίσει να προσπαθεί. Ακόμα και όταν λοξοδρόμησε και εγκατέλειψε το μπάσκετ, δεν άντεξε μακριά από την μεγάλη του αγάπη, γύρισε και, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά με τρομερή προσπάθεια και προσωπική δουλειά, έφτασε ξανά στην κορυφή και μάλιστα εμφατικά. Οι αποτυχίες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής κάθε ανθρώπου. Το θέμα είναι πώς τις διαχειρίζεται. Με την σωστή διαχείριση, χρησιμοποιώντας τες δηλαδή ως αφορμή για πιο σκληρή δουλειά, οι αποτυχίες και οι κακοτοπιές είναι το καύσιμο που οδηγεί στο επόμενο βήμα προς την επίτευξη του επιθυμητού στόχου.

Η σειρά αυτή λοιπόν δίνει τρομερή έμπνευση και κίνητρα, αν ειδωθεί από την σωστή, πιο διευρυμένη οπτική και μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο για την απόκτηση μιας νοοτροπίας παρόμοιας με του θρυλικού αυτού παίκτη που θα οδηγήσει στην επιτυχία. Ειδικά στις μέρες μας που πολλοί άνθρωποι αγωνίζονται και νιώθουν ότι το κάνουν χωρίς αντίκρισμα, η σειρά αυτή είναι τροφή για σκέψη, ώστε να ιεραρχηθούν ορθά με βάση τις προσωπικές επιθυμίες του καθενός, οι στόχοι και να τεθούν οι κατάλληλες προτεραιότητες.

Αισιοδοξία, πολλή δουλειά, αποφασιστικότητα, σταθερά βήματα προς τον στόχο και όλα μπορούν να επιτευχθούν!

Γιώργος Τσαμήτρος




«Θαύμα στο κελί 7» , ένα δράμα στο Netflix που φέρνει την ελπίδα

Η υπόθεση

Ο Memo (Aras Bulut Iynemli) είναι ένας Τούρκος βοσκός με κάποιου είδους νοητική υστέρηση που έχει μία κόρη την οποία λατρεύει, την Ova (Nisa Sofiya Aksongur). Μια μέρα όμως καταλήγει στη φυλακή καθώς κατηγορείται για έναν φόνο τον οποίο δεν διέπραξε. Οι μέρες στη φυλακή περνάνε πολύ δύσκολα στην αρχή και οι συγκρατούμενοι του τον αντιμετωπίζουν εχθρικά , ενώ το δικαστήριο κρίνει τον Memo ένοχο και διατάζει τη θανάτωσή του. Δύσκολα τα πράγματα για τον ίδιο , πρέπει να αποδείξει ότι είναι αθώος, και να προστατέψει τη μικρή Ova που κινδυνεύει να μείνει ορφανή. Οι συγκρατούμενοί του προσπαθούν να τον βοηθήσουν, όπως και ένας φύλακας. Θα τα καταφέρουν; Αν θες να μάθεις την κατάληξη, δεν έχεις παρά να μπεις στο Netflix και να δεις το Miracle in Cell No. 7.

Πρόκειται για επιτυχημένο remake κορεάτικης παραγωγής , που κέρδισε το κοινό σε όλο τον κόσμο μέσω Netflix. Mια ταινία που έχει κατακτήσει κοινό και κριτικούς σε Ευρώπη και Αμερική. H ροή γενικά ακολουθεί την υπόθεση του πρωτοτύπου. Διαφοροποιείται στον τόπο που εξελίσσονται τα γεγονότα λαμβάνει χώρα στην επαρχία και όχι στην πόλη, ενώ εδώ όλα ξεκινάνε από ένα σακίδιο της Χάιντι και όχι της Sailor Moon. Η μεγαλύτερη διαφορά όμως εντοπίζεται στο τέλος της ταινίας, το οποίο θα το ανακαλύψετε βλέποντας την.

Απλοϊκά γυρισμένη και την ίδια στιγμή ανατρεπτική. Η διανομή των ρόλων είναι άρτια.Μια παραγωγή η οποία εστιάζει με σεβασμό σε ένα λεπτό θέμα αυτό της νοητικής στέρησης. Τόσο το σενάριο όσο και η σκηνοθεσία είναι εξαιρετικά δομημένα, χωρίς υπερβολές. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι δεν χρειάζονται φανφάρες και κουραστικές αναλύσεις, μέσα από εικόνες και υπέροχες ερμηνείες η ταινία αφήνει το δικό της αποτύπωμα. Θα σταθώ στον άκρως εκφραστικό πρωταγωνιστή και την αψεγάδιαστη ερμηνεία του αλλά και στην πανέξυπνη πιτσιρίκα που κάνει ό,τι είναι δυνατό για να δει και να σώσει τον μπαμπά της.

Το Miracle in Cell No. 7 με παροιμιώδη οικονομία χρόνου δείχνει κάτι που δεν βλέπουμε συχνά: δεν επικεντρώνεται τόσο στο να δείξει τις σκληρές συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές, όσο στις σχέσεις και τα συναισθήματα που αναπτύσσονται ανάμεσα στους κρατούμενους. Δεν είναι και λίγο να βλέπεις πως οι άνθρωποι αυτοί, ότι κι αν έχουν κάνει, είναι…άνθρωποι. Δεν ξεχειλώνει τις καταστάσεις, ενώ οι συμπονετικοί χαρακτήρες σε πολλές περιπτώσεις σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Και, πάνω απ’ όλα, θίγει το ζήτημα της πατρότητας ενός άνθρωπου με νοητική υστέρηση. ,το δέσιμο μεταξύ πατέρα και κόρης είναι άξιο σεβασμού.

Συνοψίζοντας, μιλάμε σίγουρα για μια αξιοπρεπέστατη και αξιόλογη ταινία, ένα κινηματογραφικό διαμαντάκι που μας δίνει μια άλλη οπτική ανθρώπινη , ευαίσθητη ελπιδοφόρα.Μια ιστορία αγάπης μεταξύ ενός πατέρα και της κόρης του, η οποία αψηφά κάθε εξουσία και λυγίζει ακόμη και τον πιο σκληρό εκπέμποντας μια τρυφερότητα που συγκινεί και καθηλώνει .

Αξίζει να την δείτε.

Πάρτε μια πρώτη γεύση από το trailer που ακολουθεί.

Νένα Ευθυμιάδου