1989 Taylor΄s Version is here !

Το ξέρω ότι το περιμένατε , μην το αρνηθείτε . Σας είχε φάει η αγωνία , τα πόδια σας έτρεμαν από την ανυπομονησία και μετρούσατε τα δευτερόλεπτα , ένα ένα , μέχρι να είναι διαθέσιμο στο Spotify. Μέχρι να δημοσιευτεί το ποστ που είχε προγραμματισμένο, η μοναδική αυτή ψυχή που έχει σίγουρα μελετήσει την ζωή μου , αν κρίνουμε από τους στίχους που διαμορφώνουν τα τραγούδια της. Αγαπημένα μου παιδιά , που διαβάζετε τις λίγες αράδες που σας γράφω εδώ , στο Cityvibes , σας ενημερώνω , με πολλή περηφάνια , ότι το 1989 Taylor΄s Version είναι εδώ , γεμάτο αλλαγές και εκπλήξεις , όπως πάντα φροντίζει η Blondie να έχει το κάθε άλμπουμ που γίνεται δικό της . Το 1989 TV είναι ένα από τα πιο δημοφιλή άλμπουμ της μητέρας , συνδεδεμένο βέβαια με μια , όχι και τόσο χαρούμενη εποχή για εκείνη . Το 1989 σηματοδοτεί την αλλαγή  που τόσο επιθυμούμε κάθε τόσο , μιας και η Taylor μετακόμισε στην Νέα Υόρκη , την περίοδο που κυκλοφόρησε το άλμπουμ, μας μιλάει για τον έρωτα και εκφράζει την δυσαρέσκεια απέναντι στην αδιακρισία του Τύπου , το κυνήγι των παπαράτσι , σε μια προσπάθεια να αποθανατίσουν την καλλιτέχνη , σε προσωπικές στιγμές της και την στοχοποίηση της , ως θύμα slut-shaming , στο διαδίκτυο , καθώς όπως φαίνεται οι σύντροφοι της αποτελούν μεγαλύτερο ειδησεογραφικό θέμα , από ότι τα βραβεία που κέρδισε , το 2014 , κυκλοφορώντας το συγκεκριμένο άλμπουμ.

Το 1989 πήρε την ονομασία του από το έτος γέννησης της και αποτελεί το τελευταίο ίχνος μουσικής που διέδωσε , πριν την εξαφάνιση της από τα σόσιαλ μίντια και το δημόσιο μάτι , μετά τις απειλές και τις εχθρικές δηλώσεις που έλαβε στο ίντερνετ , εξαιτίας του Kanye και της οικογένεια Kardashian ( θα αναφερθούμε στο γεγονός , σε επόμενο άρθρο ) και πριν την επαναφορά της στα μουσικά πράγματα με το άλμπουμ της Reputation , σπάζοντας ταμεία και κερδίζοντας την αγάπη του κόσμου ξανά ! Το 1989 είναι ένα αριστούργημα , ένα κόσμημα της ποπ μουσικής και επαναφέρει την Taylor στο προσκήνιο , μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ της Red. Μήπως όμως να εξηγήσουμε γιατί η μητέρα επανακυκλοφόρησε το άλμπουμ το 2023 , με την φράση Taylor΄s Version να συνοδεύει τον τίτλο του άλμπουμ 1989;

Η Swift άρχισε να κυκλοφορεί την επανηχογραφημένη μουσική της τον Απρίλιο του 2021, όταν κυκλοφόρησε το Fearless (Taylor’s Version). Ακολούθησε το Red (Taylor’s Version), που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, το οποίο κέντρισε τα βλέμματα λόγω  της κυκλοφορίας μιας νέας έκδοσης 10 λεπτών του κλασικού “All Too Well” της Swift. Τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους, κυκλοφόρησε το Speak Now (Taylor’s Version), μια νέα εκδοχή του τρίτου της άλμπουμ του 2010. Με το 1989 Taylor΄s Version ήρθε η ώρα να αποκτήσει τα δικαιώματα ενός ακόμα πολυαγαπημένου άλμπουμ και να ολοκληρώσει σιγά σιγά την διαδικασία των re-recordings. Ανατρέχουμε το μακρινό 2019 , όταν έσκασαν τα νέα για την πώληση των τραγουδιών της . Ναι καλά ακούσατε ! Η Big Machine Records , η παλιά δισκογραφική της Swift , από την οποία έφυγε το 2018 , πούλησε τα τραγούδια της , στον Scooter Braun. Η πώληση έδωσε στον Braun τα δικαιώματα για όλες τις κύριες ηχογραφήσεις για την παλιά μουσική της Τέιλορ , πράγμα που σημαίνει ότι όποιος ήθελε να λάβει άδεια για ένα από τα παλιά τραγούδια του Swift για να παίξει σε μια τηλεοπτική εκπομπή ή ταινία ή μια διαφήμιση θα έπρεπε να ζητήσει την άδεια του Braun και να του πληρώσει ένα τέλος αδειοδότησης. Και δεδομένου ότι ο Braun συνήθιζε να συνεργάζεται με τον εχθρό της Taylor Swift, Kanye West, η Swift ήταν συντετριμμένη. Ας σημειώσουμε εδώ , ότι το 2016 που ο Kanye αποφάσισε να δημοσιεύει το τραγούδι Famous, στο οποίο κορόιδευε και μιλούσε αισχρά για την Taylor , ο Scooter δούλευε μαζί του !Λίγο αργότερα, σε μια συνέντευξη με την Τρέισι Σμιθ του CBS , η Σουίφτ είπε ότι σχεδίαζε να παρακάμψει τον Μπράουν ηχογραφώντας ξανά τα πάντα στο βιβλίο τραγουδιών που τώρα κατέχει, δηλαδή όλα τα τραγούδια που είχε κυκλοφορήσει πριν από το άλμπουμ της τον Αύγουστο του 2019, Lover.Ενώ ηχογραφούσε ξανά τα τραγούδια που η ίδια έγραψε, η Τέιλορ παρέμεινε απασχολημένη καθ’ όλη τη διάρκεια της πανδημίας. Το 2020, κυκλοφόρησε δύο νέα άλμπουμ με έκπληξη: το Folklore του Ιουλίου και το Evermore του Δεκεμβρίου. Και τώρα έχει τρία από τα προηγούμενα άλμπουμ της πίσω στον κόσμο με τους δικούς της όρους!

Τώρα που γνωρίζουμε την αλήθεια για την προσπάθεια της τραγουδίστριας να κατοχυρώσει τα δικαιώματα της  , μπορούμε να μελετήσουμε από κοντά αυτό το υπέροχο άλμπουμ ! Το 1989 , όπως έχει δηλώσει η ίδια συνοδεύει μια δύσκολη περίοδο για εκείνη , καθώς πάλευε με την ύπαρξη της διατροφικής διαταραχής , κάνοντας την να επιλέγει προσεκτικά τις θερμίδες που κατανάλωνε και να αισθάνεται τον εαυτό της αδύναμο επί σκηνής . Το 1989 Taylor΄s Version , την βρίσκει πιο χαρούμενη από ποτέ , έχοντας δημιουργήσει μια υγιή σχέση με το φαγητό και έτοιμη για νέες περιπέτειες ! Το 2014 , λοιπόν , η Taylor μετακομίζει στην Νέα Υόρκη και μετατρέπει τις εικόνες που βιώνει , σε στίχους , σχηματίζοντας το πρώτο τραγούδι του άλμπουμ : Welcome to New York ! Ένα τραγούδι για όσα άτομα αποφασίζουν να αλλάξουν τα δεδομένα γύρω τους και να προσχεδιάσουν την πορεία προς το άγνωστο , λέξεις που υποδηλώνουν την μεταβολή των σκηνικών που στοιχειοθετούν τον χαρακτήρα μας . Αυτό το τραγούδι ακούγεται πάντοτε στα ακουστικά μου , όταν περιπλανιέμαι στο κέντρο της αγαπημένης μου Θεσσαλονίκης , και ας μην μοιάζει με την πόλη που δεν κοιμάται ποτέ ! Τα μικρά μαγαζιά , λουσμένα με το σκιώδες σχήμα του ήλιου , έτοιμα να υποδεχτούν τον επισκέπτη τους , ανοίγουν την καρδιά τους , εμπρός μου και ρίχνουν το βλέμμα τους στην αιώνια πλάνη που τυλίγει αυτήν την πόλη , σχηματίζοντας ένα αχνό χαμόγελο στα χείλη μου .

Σειρά έχει το Blank Space και θα σε μεταφέρω στο μακρινό 2014 , όταν το βίντεο του συγκεκριμένου τραγουδιού παραβίασε κάθε όριο και αποτελεί μέχρι και σήμερα μια τεράστια εμπορική επιτυχία με 3 δισεκατομμύρια προβολές ! Το θέμα του ; Απλό . Όταν οι φήμες συναντάνε το κορμί σου και το βασανίζουν σε ένα κελί φτιαγμένο από “άκουσα και έμαθα “ . Όταν οι ερωτικοί σύντροφοι είναι χοτ θέμα σε σχέση με τα επιτεύγματα σου . Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για την λυκειακή μου πορεία , δεν έχεις παρά να το ακούσεις 🙂

Έπειτα , έρχεται το λατρεμένο σε όλα μας Style με τον στίχο James Dean daydream look in your eye , να ρίχνει φλογοβόλα βέλη στην αδειανή καρδιά μου . Μα , πες μου ειλικρινά , δεν θα’θελες μια ματιά , σαν και την δική του ; Δεν θα μπορούσα να αποκλείσω την πιθανότητα να εμφανιστεί μετά από αυτό , εκείνο το περίεργο , το γρήγορο κομμάτι , το πως το παμε να δεις , το Out of the Woods , τρένο που σφυρίζει καθώς διασχίζει τα άγρια βουνά της Ρουμανίας με μια δόση αισιοδοξίας για το τέλος . Το κομμάτι αυτό , συμβολίζει την ψυχική λύτρωση , από όσα μας κρατούν δέσμιους και όσα μας πληγώνουν. Βγαίνοντας από το δάσος μιας κακοποιητικής και πολυτάχαρης σχέσης , αντικρίζεις επιτέλους την αλμύρα  να καίει τα πνευμόνια σου και την θάλασσα να χαϊδεύει απαλά τα ακροδάχτυλα σου. Και αν με ρωτάτε , προσωπικά είναι από τα αγαπημένα μου ! Αν είσαι ακόμα εδώ , η τρελή πορεία του 1989 συνεχίζεται με το All You Had Τo Do Was Stay . Κυριολεκτικά , στο λέει η ίδια η Τέιλορ, δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα παραπάνω – απλά μείνε και πάλεψε για όσα αξίζουν. Σε μια συνέντευξη που διηύθυνε ο Ryan Adams , το μακρινό 2015 (σοβαρά, πηγαίνετε να το ακούσετε τώρα αν δεν το έχετε κάνει ακόμα)— η Taylor αποκαλύπτει ότι είχε ένα περίεργο όνειρο για έναν πρώην στο τραγούδι της «All You Had to Do Was Stay». Ο Ράιαν ξεκινά τη συνέντευξη ρωτώντας την Τέιλορ αν έχει ονειρευτεί ποτέ ένα τραγούδι ή έναν στίχο και παραδέχεται ότι το έντονο “Stay!” στο τραγούδι της «All You Had to Do Was Stay» προήλθε από ένα όνειρο. «Είδα ένα όνειρο ότι ο πρώην μου εμφανίστηκε στην πόρτα μου, χτύπησε την πόρτα , άνοιξα και ήμουν έτοιμη να βρω το τέλειο πράγμα για να πω», λέει στον Ryan. «Αντίθετα, το μόνο που θα έβγαινε από το στόμα μου ήταν αυτό το υψηλών τόνων ρεφρέν ανθρώπων που τραγουδούσαν «Μείνε!»… και μετά πας να πεις κάτι άλλο και ξαφνικά, δεν μπορείς να αρθρώσεις λέξη !

Εμ , ήρθε η πιο συγκλονιστική στιγμή , ως OG Swiftie , να σας παρουσιάσω το ένα και μοναδικό Shake It Off , που το τρέχαμε στα περίφημα δικαστήρια της Αμερικής για το Haters gonna hate hate HATE ! Το “Shake It Off” της Taylor Swift κυκλοφόρησε στις 18 Αυγούστου 2014, ως το βασικό σινγκλ από το πέμπτο στούντιο άλμπουμ της, το 1989. Το τραγούδι θεωρείται ως απομάκρυνση από τον συνήθη ήχο της που επηρεάζεται από την country και μια κίνηση προς ένα στυλ πιο ποπ. . Το κομμάτι έγινε γρήγορα εμπορική επιτυχία, κάνοντας το ντεμπούτο του στην κορυφή του αμερικανικού Billboard Hot 100 και παραμένοντας στην πρώτη θέση για τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες. Το μουσικό βίντεο του τραγουδιού έχει πάνω από 3,3 δισεκατομμύρια προβολές στο YouTube, καθιστώντας το ένα από τα πιο δημοφιλή βίντεο της πλατφόρμας όλων των εποχών. Το αισιόδοξο τραγούδι έχει μια εθιστική  μελωδία και έχει επαινεθεί ευρέως για το μήνυμα αυτοπεποίθησης που διαδίδει ! Σε συνεντεύξεις, η Swift έχει δηλώσει ότι το “Shake It Off” εμπνεύστηκε από την αρνητικότητα που αντιμετώπισε στα μέσα ενημέρωσης. Έχει μιλήσει ανοιχτά για τους τρόπους με τους οποίους έχει επικριθεί και κριθεί σε όλη τη διάρκεια της καριέρας της, ιδιαίτερα για τον τρόπο που χειρίζεται τα ραντεβού της και τις φιλίες της με άλλες διασημότητες. Αντί να κρυφτεί ή να ξεσπάσει, η Σουίφτ αποφάσισε να διοχετεύσει την απογοήτευσή της στη μουσική της και να δημιουργήσει ένα τραγούδι που θα ενέπνεε άλλους να ξεπεράσουν την αρνητικότητα και να αγκαλιάσουν τον εαυτό τους πλήρως !

Πες μου ότι θα με θυμάσαι , με νοσταλγία , τραγουδάει το είδωλο στο Wildest Dreams , που ακολουθεί.Το «Wildest Dreams» περιγράφει τους αγώνες της Σουίφτ που προσπαθεί να  προστατέψει  ένα βραχυπρόθεσμο, καταδικασμένο ειδύλλιο ενώ περνάει από τα χέρια της.Καθώς το τραγούδι μπαίνει στην εκρηκτική γέφυρα του, η Σουίφτ φαίνεται να έχει αποδεχτεί ότι η σχέση θα τελειώσει. Τραγουδάει για το πώς θα θυμάται ο αγαπημένος της,  τις όμορφες στιγμές, δηλώνοντας “Κάποια μέρα που θα με αφήσεις, βάζω στοίχημα ότι αυτές οι αναμνήσεις σε ακολουθούν”, κάτι που δείχνει ότι η σχέση θα στοιχειώνει και τους δύο. Ακολουθεί το How You Get The Girl , με οδηγίες , βήμα – βήμα για να κερδίσετε την εύνοια του ατόμου που σας αρέσει . Αγαπημένα μου πλάσματα , πάρτε χαρτί και σημειώστε !

 To This Love είναι εδώ και σας περιμένει , να χαθείτε στα μονοπάτια του έρωτα ,  που ανοίγονται μέσα από τους στίχους του ποιήματος – ναι , ως ποίημα ξεκίνησε ! Το τραγούδι μιλάει για την αγάπη με έναν τρόπο που ο καθένας μπορεί να συνδεθεί. Αφηγείται μια ιστορία για το πώς η αγάπη μπορεί να είναι καλή και κακή, αλλά είναι πάντα εκεί. Η γραμμή “Αυτή η αγάπη έρχεται  ζωντανή από τους νεκρούς” είναι μια αναφορά στο πώς η αγάπη μπορεί να ξαναζωντανέψει μετά από ραγίσματα. Θα λέγαμε , πως πάντα  υπάρχει πάντα ελπίδα για αγάπη, ακόμα κι αν φαίνεται χαμένη ! 12ο κομμάτι του άλμπουμ είναι το I Know Places. Η αγάπη που έχω για αυτό το κομμάτι φαίνεται από τα Streams στο Spotify μου !  Στον πυρήνα του, το “I Know Places” είναι ένα τραγούδι για τους αγώνες του να είσαι στο μάτι της δημοσιότητας  και να προσπαθείς να διατηρήσεις μια ιδιωτική ζωή. Η Σουίφτ βρισκόταν στο κέντρο της δημοσιότητας  για πάνω από μια δεκαετία, και αυτό το τραγούδι είναι ο τρόπος της να εκφράσει τις δυσκολίες που έρχονται με αυτό το επίπεδο φήμης. Μιλάει για το ότι χρειάζεται ένα μέρος για να κρυφτεί από τους παπαράτσι, τα μέσα ενημέρωσης και τη συντριπτική προσοχή που έρχεται με το να είσαι διασημότητα.

Αν θέλεις να καταλάβεις το Clean , ακούγοντας την μελωδία του στα ακουστικά σου , ρίξε μια ματιά στους στίχους . Το τραγούδι είναι μια σημαντική υπενθύμιση ότι η αγάπη δεν είναι πάντα εύκολη και ότι μπορεί να είναι επίπονη και προκλητική μερικές φορές. Ωστόσο, με τον χρόνο, την υπομονή και την επιμονή, είναι δυνατό να βρούμε την κάθαρση που επιθυμεί η ψυχή μας ! Ύστερα έρχεται το Wonderland , που μας θυμίζει λίγο παραμύθι . Ενδόμυχα , το «Wonderland» είναι ένα τραγούδι που σε ωθεί να χαθείς σε έναν φανταστικό κόσμο. Είναι μια ιδιότροπη και χαοτική εξερεύνηση της αγάπης, όπου η Σουίφτ προσπαθεί να ξεφύγει από τη μονοτονία της πραγματικότητας και να κυνηγήσει μια αγάπη που είναι απλά απρόσιτη.

Ξέρω ότι κουράστηκες , μα έμειναν δύο τραγούδια μόνο . You Are In Love . Το λιγότερο αγαπημένο μου , στο συγκεκριμένο άλμπουμ. Το τραγούδι «You Are In Love» εξερευνά το συναίσθημα του να είσαι βαθιά ερωτευμένος και τη μεταμορφωτική δύναμη που μπορεί να έχει στη ζωή ενός ατόμου. Οι στίχοι δίνουν μια εικόνα μιας σχέσης που είναι γεμάτη με γνήσια σύνδεση, εμπιστοσύνη και κατανόηση. Θέλοντας να κλείσει το άλμπουμ , η Taylor , αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να βρει καλύτερο τραγούδι από το New Romantics . Αγαπημένος στίχος ; Cause baby, I could build a castle ! Out of all the bricks they threw at me! Το τραγούδι είναι υπέροχο γιατί δεν είναι τραγούδι αγάπης από μόνο του, παρά το γεγονός ότι μιλάει για την αγάπη. Δεν είναι τραγούδι χωρισμού από μόνο του, παρά το γεγονός ότι μιλάει για χωρισμό και θλίψη. Είναι χορευτικό και αισιόδοξο και πραγματικά φωνάζει ακριβώς αυτό που αισθάνεται περισσότερο η γενιά των ανθρώπων που γεννήθηκαν γύρω στο 1989. Το New Romantics συνοψίζει όλα τα θέματα του 1989 – το να είσαι νέος, να ζεις στη μεγάλη πόλη, να αφήνεις πίσω σου την απογοήτευση.  Σαν ένας ύμνος γενιάς λόγω του τρόπου που αφηγείται με το “εμείς” και μιλά για γενικές εμπειρίες. Και ας μην ξεχνιόμαστε . Το σημαντικότερο μήνυμα που περνάει είναι ένα . Μην αφήσεις τους κακεντρεχείς ανθρώπους να σε καταπλακώσουν με τα σχόλια τους . Ανάδειξε την μοναδικότητα της προσωπικότητας σου και ζήσε αυτή την εμπειρία στο έπακρο !

Δεν θα αναφερθώ στα Vault Tracks . Είναι μια κατηγορία από μόνα τους . Είναι πάντως 1989 coded ! Μια μικρή εξαίρεση θα κάνω για το Is It Over Now ? Νιώθω κολλημένη με αυτό το άσμα , τοποθεσία Θεσσαλονίκη . Έσφαξε με γάντι τον πρώην – συγγνώμη Χάρρυ μου – και μας επιβεβαίωσε τις πληροφορίες που χρειαζόμασταν για την αρχαία εποχή του 2014. Το 1989 είναι το 5ο άλμπουμ της ξανθούλας , με το οποίο έκανε στροφή μουσικά , στο ποπ είδος και κατέκτησε την κορυφή των Charts . Ήταν μια βαρυσήμαντη αλλαγή στη ζωή, όπως επιδίωξαν γενιές νεαρών γυναικών σε μια αναζήτηση ενός νέου, λαμπερού ονείρου ανεξαρτησίας. Αλλά για τη Swift, το 1989 αντιπροσώπευε κάτι περισσότερο από μια απλή αλλαγή προσωπικού ρυθμού. Το άλμπουμ άλλαξε την καριέρα της —και τη μουσική βιομηχανία— για πάντα.

Σας εύχομαι καλή ακρόαση !

Ariadne Emmanouilidou




Ο George Kartsonakis και η Joanne Marnezi ζωντανά στο Casper’s

Το σχήμα του George Kartsonakis και της Joanne Marnezi ξεκινάει δυναμικά την φθινοπωρινή season σε συνεργασία με το Casper’s, με δυο live στις 3 & 17/9!

Ένα Folk chill out rock n Roll πρόγραμμα, με τραγούδια απ’ το ελληνικό & διεθνές ρεπερτόριο, original υλικό, αστείρευτο κέφι, party attitude, με ψήγματα σάτιρας αλλά και ρομαντισμού… Από τους David Bowie και Elton John στον Λουκιανό Κηλαηδόνη, απ’ τους Queen και τους Beatles στον Βασίλη Καζούλη και τον Βαγγέλη Γερμανό κι απ’ τους Rolling Stones στον Λάκη Παπαδόπουλο, μέχρι τους Olympians με στάσεις στον Elvis και στον Frank Sinatra!

Be there!!!




Of Rocks & Stones

Έρημος, καυτός αέρας και η κοιλάδα του ουρανού. Ο μονόδρομος της λήθης και η γέννηση του stoner η desert rock στα βάθη της Καλιφόρνια , με τους πατέρες του είδους Kyuss και Sleep από τα τέλη του ’80 να ορίζονται ως η μοντέρνα αρχή ενός κύματος που ξεσηκώθηκε και  έφτασε μέχρι και την Ελλάδα.

Γι’αυτούς που δεν γνωρίζουν το stoner rock συνδυάζει τα στοιχεία της μεταλ μουσικής με αυτά του ψυχεδελικού ροκ. Επίσης πολλές φορές παρατηρείται η θεματική παρουσία της κάνναβης ως μέσο έμπνευσης για πολλούς καλλιτέχνες της σκηνής.

Στην χώρα μας αν και παρέμεινε για αρκετά χρόνια ως underground  μουσική με λίγους σχετικά οπαδούς, τα τελευταία  δέκα χρόνια έγινε γνωστή σε μεγάλο εύρος και στο εξωτερικό καθώς δεν είναι και λίγα τα συγκροτήματα που προέρχονται από την Ελλάδα. Ας δούμε παρακάτω λοιπόν τις μπάντες που ξεχώρισαν και αγαπήθηκαν από ντόπιο και ξένο κόσμο!

Από πολλούς συγκαταλέγονται ως οι πρώτοι που έφεραν το είδος στην Ελλάδα το 1989, οι Nightstalker κατάφεραν να γίνουν ορόσημο στο ευρύ κοινό με κυκλοφορίες όπως το “Use”, “Just a Burn” και “Dead Rock Commandos”. Μέσα από ατελείωτα live γεμάτα ενέργεια, βρώμικο ήχο που θα ζήλευαν πολλοί και πάνω απ’όλα αλητεία, προετοίμασαν το έδαφος για επερχόμενους ημίθεους σε μια από τις δημοφιλέστερες σκηνές μουσικής που ανθίζει στην χώρα μας.

Planet of Zeus

Σεξ και Βία στον Πλανήτη Δία, οδηγώ και πατάω πεζούς γιατί ακούω Planet of Zeus είναι ένα (και ίσως το πιο πετυχημένο) από τα πολλά συνθήματα που ξεπήδησαν από την δημοφιλία αυτής της παρέας από την Αθήνα. Με την πρώτη επίσημη κυκλοφορία το 2008 με το “Eleven the Hard Way” σημείωσαν ανοδική σταθερή πορεία συνδυάζοντας καθαρό stoner rock με επιρροές από blues μέχρι και sludge. Διαμάντια όπως το “Leftovers”, “Macho Libre” και “ Them Nights” αγαπήθηκαν από το κοινό με την φήμη  τους να τους εκτοξεύει σε μεγάλα underground φεστιβάλ της Ευρώπης δημιουργώντας οπαδούς από την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη μέχρι και την Ισπανία και την Γερμανία.

1000mods

Κόκκινο βανάκι, καουμπόικες μπότες και μπύρες. Τα μαγικά αυτά συστατικά είναι ίσως η πετυχημένη συνταγή των χιλλιομοδίων που συνθέτουν την εικόνα αυτού του πολύ αγαπητού γκρούπ από το Χιλιομόδι της Κορινθίας. Με την πιο πρόσφατη κυκλοφορία του “Youth of Dissent” αλλά και το ορόσημο “Super Van Vacation” που σηματοδότησε την αρχή τους, τα παιδιά που όλοι μας αποθεώσαμε σε συναυλίες και ακούγαμε κομμάτια τους στο αυτοκίνητο φαίνεται ότι είναι προορισμένοι για μεγάλα πράγματα στον χώρο της μουσικής.

Naxatras

Τους συγκεκριμένους είχα την τύχη να τους δω σε μία από τις πρώτες τους live εμφανίσεις στην Θεσσαλονίκη απ’όπου και προέρχονται τα παλικάρια. Σε αντίθεση με τους παραπάνω συγκροτήματα οι Naxatras έχουν ως κύριο άξονα το ψυχεδελικό ροκ με επιρροές stoner και jazz. Το πρώτο τους ομότιτλο άλμπουμ τράβηξε την προσοχή όλων εκείνη την περίοδο και μας ταξίδεψε με το χαλαρωτικό και εξωγήινο ήχο του. Η τρίτη τους και η πιο πρόσφατη κυκλοφορία με τίτλο “ III ” τους εγκαθίδρυσε  σε ένα από τα μεγάλα ονόματα της σκηνής κερδίζοντας τον σεβασμό του κοινού και μας κάνει να αδημονούμε για την συνέχεια.

Villagers of Ioannina City

Ίσως το πιο πειραματικό συγκρότημα που πέρασε από τα μέρη μας, αυτοί οι γίγαντες σχηματίστηκαν το 2007 και κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο “Riza”. O ήχος τους είναι το πάντρεμα της stoner rock με την ηπειρώτικη παραδοσιακή μουσική. Βάλε και λίγο κλαρίνο μέσα και λίγο groove, το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον επικό. Αποθεώνονται στις live εμφανίσεις και ξεσηκώνουν κόσμο και κοσμάκη. Εξάλλου με ύμνους όπως το “Zvara” και τα “Karakolia” δεν είναι να απορεί κανείς.

Με όλα τα παραπάνω τρανά παραδείγματα ταλέντων και πιστό κοινό που όλο και μεγαλώνει η stoner rock ήρθε για να μείνει τόσο στην Ελλάδα όσο και έξω. Μας δείχνει την άλλη πλευρά του νομίσματος. Την βρώμικη, αυτήν που πέφτει στην λάσπη και ξανασηκώνεται με ένστικτο. Αυτήν που μας ταξιδεύει στα εξώφυλλα των άλμπουμ που αγαπάμε και μας κάνει να διψάμε για περισσότερο. Αυτό καταφέρνουν και οι καλλιτέχνες και μουσικοί που μας χαρίσανε ατελείωτες στιγμές headbanging και μας υπενθυμίζουν με κάθε κυκλοφορία τους: ότι μας αρέσει.

Νταβίντ Ντανελιάν




Η Sia κυκλοφορεί το soundtrack για τη νέα ταινία της «Music»

Η Sia κυκλοφορεί το άλμπουμ «Music – Songs From and Inspired by the Motion Picture», το οποίο συνοδεύει τη νέα ταινία της «Music» που μόλις έκανε πρεμιέρα σε πολλές χώρες του κόσμου.

Το άλμπουμ περιέχει δέκα τραγούδια που γράφτηκαν από την Αυστραλή τραγουδίστρια και τραγουδοποιό για τις ανάγκες του «Music» και άλλα τέσσερα τραγούδια που είναι εμπνευσμένα από την υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα ταινία.

Για το μουσικό κόσμο της ταινίας «Music» έχουν προϊδεάσει ήδη γνωστά τραγούδια όπως το «Together», το «Courage To Change», το «Hey Boy», τόσο στην πρωτότυπη εκδοχή του όσο και στο remix με τη συμμετοχή του Burna Boy και η επανασύνδεση της Sia με τον David Guetta στο «Floating Through Space».

Στο soundtrack συμπεριλαμβάνεται επίσης το τραγούδι «Saved My Life», στη δημιουργία του οποίου έχει συνεισφέρει η Dua Lipa.

Η μουσική της Sia αποτελεί σημαντικότατο κομμάτι της ταινίας.

Καθώς οι χαρακτήρες εξετάζουν τους εύθραυστους συναισθηματικούς δεσμούς που τους ενώνουν, φαντάζονται μέσω των υπέροχων μουσικών ακολουθιών έναν κόσμο όπου αυτοί οι δεσμοί μπορούν να γίνουν πιο δυνατοί, ειδικά σε περιόδους μεγάλων δυσκολιών.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη SIA (@siamusic)


Παρ’ όλα αυτά η Sia προτιμά να χαρακτηρίζει το «Music – Songs From and Inspired by the Motion Picture» ως ένα studio album.

Αργότερα αναμένεται να κυκλοφορήσει ένα soundtrack όπου τα τραγούδια θα τα ερμηνεύσουν οι πρωταγωνιστές του «Music», η Kate Hudson, ο Leslie Odom, Jr. και η Maddie Ziegler, στον πρώτο της ρόλο σε ταινία μεγάλου μήκους.

Εκτός από τη δημιουργία όλων των τραγουδιών για την ταινία, η Sia έχει επιμεληθεί τη σκηνοθεσία του «Music» και έχει συνυπογράψει το σενάριο μαζί με τον συγγραφέα παιδικών βιβλίων Dallas Clayton.

Το άλμπουμ «Music – Songs From and Inspired by the Motion Picture» κυκλοφορεί από τις Monkey Puzzle / Atlantic Records  / Warner Music λίγες ημέρες μετά τις δύο υποψηφιότητες που έλαβε στις Χρυσές Σφαίρες του 2021 το «Music».

Το «Music» διεκδικεί τη Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία Καλύτερη Κωμωδία ή Μιούζικαλ, ενώ η Kate Hudson, προτείνεται για το βραβείο του Α’ Γυναικείου Ρόλου σε Μιούζικαλ ή Κωμωδία.

Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Sia, η ταινία «Music» θα προβληθεί στους ελληνικούς κινηματογράφους από την Odeon όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες της πανδημίας και επαναλειτουργήσει ο κλάδος, ενώ σύντομα θα γίνουν γνωστές και οι πλατφόρμες στις οποίες θα είναι διαθέσιμη η ταινία στη χώρα μας.



Βρείτε το άλμπουμ και στο YouTube:



Πηγή




Καλλιτέχνης γιατί ;

Τι κάνει  έναν καλλιτέχνη ; σε τι διαφέρει από όποιους αποτυγχάνουν να κερδίσουν απ’ το κοινό αυτό το αξίωμα ; γιατί δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε με ευκολία ως καλλιτέχνη έναν σημερινό τραγουδιστή για παράδειγμα, σε σχέση με έναν προγενέστερο ;
Γιατί ο Καζαντζίδης ήταν «καλλιτέχνης», ενώ ο ένας νέος τραγουδιστής του 2020 θεωρείται (συνήθως) απλά «τραγουδιστής».
Δύσκολη η διάκριση. Ίσως έχει να κάνει με τον σκοπό. Με το κίνητρο. Ίσως έχει να κάνει με το μήνυμα.
 

Ήταν 21η Ιουλίου του 1928, όταν ο Καρυωτάκης βρέθηκε νεκρός, με το πιστόλι στο στήθος, κάτω από έναν ευκάλυπτο.  Στην τσέπη του κουστουμιού του, μια επιστολή του στην οποία γράφει όσο τον ταλαιπώρησαν και τον οδήγησαν στην αυτοχειρία.
Ήταν 8η Απρίλη του 1994, όταν ο Kurt Cobain βρέθηκε, ήδη 3 μέρες νεκρός, στο σπίτι του στη λίμνη Ουάσιγκτον, με το όπλο στραμμένο στο κεφάλι του. Κι ένα σημείωμα πιο πέρα που έλεγε :
   

    “Δεν έχω νιώσει τη διέγερση που μου προκαλούσε το να ακούω και να δημιουργώ μουσική, μαζί με το πραγματικό γράψιμο εδώ και πάρα πολλά χρόνια”.

Στο σώμα του, ηρωίνη και ηρεμιστικά.

 

Όχι, καλλιτέχνης δεν είναι όποιος αυτοκτονεί. Προφανώς κι όχι.
Ένα απ’ τα διασημότερα τραγούδια των Nirvana, το “Smells Like Teen Spirit”, ίσως το πιο μισητό του Combain, του ανθρώπου που το έγραψε, το προσέφερε στον κόσμο και το μίσησε γιατί το θεώρησε υπερτιμημένο. Υπερτιμημένη, μια απ’ τις γνωστότερες και ωραιότερες μελωδίες στην ιστορία της (ροκ) μουσικής, υπερτιμημένη απ’ τον ίδιο τον δημιουργό της. Την ίδια χρονιά, γράφει σε ίδια μουσική, μισό τόνο κάτω απλώς, το «Rape me”, ένα τραγούδι που ενδεχομένως πολλοί να θεώρησαν ότι είναι «υπέρ» του βιασμού. Στην πραγματικότητα, ο πάντοτε αδιάφορος Cobain, εξηγεί πως ο κόσμος προσπαθεί να βγάλει νόημα απ’ όσα γράφει, χωρίς πάντα να υπάρχει, ενώ αναφέρει πως το κομμάτι είναι αντι-raping, δηλαδή τίθεται έναντι του φαινομένου του βιασμού.
Ένας άνθρωπος που στο απόγειο της δόξας του «βαρέθηκε» τη δημοσιότητα κι ετοιμαζόταν να τα παρατήσει όλα. Με έναν αβάσταχτο πόνο στην ψυχή που κουβαλούσε το εθισμένο στην ηρωίνη σώμα του.
 

Ίσως και να μην είναι τυχαία η κατάθλιψη στον καλλιτέχνη. Στο καλλιτέχνη που έμαθε να εισπράττει πόνο και να τον επεξεργάζεται πάνω σε χαρτί, πάνω σε κιθάρα και να τον παραδίδει στον κόσμο. Στον καλλιτέχνη που έμαθε να πονάει «επίτηδες» για να πονούν «ομαλότερα» οι υπόλοιποι. Αυτή είναι η πραγματική προσφορά του καλλιτέχνη.
 Πάντοτε θεωρούσα κατάρα το να είναι κάποιος καλλιτέχνης. Όσο ήμουν αθλητής, ένιωθα μια ανακούφιση που απέφευγα την αλήθεια της τέχνης με το να μην τη συναντώ και να μην τη γνωρίζω ποτέ. Είναι το πιο επίπονο επάγγελμα, γιατί σε αναγκάζει, πριν ετοιμάσεις το γλυπτό, να «σκαλίσεις» μέσα σου.  Και ίσως γι’ αυτό να εκτιμάμε περισσότερο τον «αληθινό» καλλιτέχνη απ’ τον «παρουσιαστή» του έργου.
Γιατί στο έργο του αντανακλά ο πόνος του και στο πρόσωπό του ο δικός μας.