Επιστρέφει ο Lenny Kravitz με νέο τραγούδι και άλμπουμ
Ο Lenny Kravitz επιστρέφει με ένα ολοκαίνουργιο single TK421 που συνοδεύεται και από ένα προκλητικό video clip, με την υπογραφή της καταξιωμένης σκηνοθέτριας Tanu Muino. Με το single αυτό, προαναγγέλλει το 12ο άλμπουμ του, Blue Electric Light, που αποτελεί την πρώτη του κυκλοφορία μετά από 5 χρόνια και το πρώτο του διπλό LP, και θα κυκλοφορήσει στις 15 Μαρτίου, 2024 (Roxie Records/BMG).
Οι εκστατικές funk κιθάρες, τα αναλογικά synths, το χορευτικό beat, ένα φλογερό σόλο σαξόφωνου και ένα έξυπνο νεύμα τόσο στο Boogie Nights, όσο και στο Star Wars, δίνουν μια εκρηκτική δυναμική σε αυτό το rock n roll άκουσμα. Από την άλλη, το video έρχεται να ενισχύσει το ελεύθερο πνεύμα του τραγουδιού και θα δείτε τον Kravitz όπως δεν τον έχετε δει ποτέ. Η συνέχεια επί της οθόνης.
Διαχρονικό. Εκρηκτικό. Ρομαντικό. Εμπνευσμένο. Πώς αλλιώς να χαρακτηριστεί το Blue Electric Light, το 12ο στούντιο άλμπουμ του Lenny Kravitz; Ο Kravitz έγραψε και ηχογράφησε το άλμπουμ στο στούντιο του στις Μπαχάμες και η μαεστρία του στο deep-soul rock ‘n roll ξεδιπλώνεται για άλλη μια φορά εδώ. Ως μια ατελείωτη δημιουργική δύναμη – μουσικός, συγγραφέας, παραγωγός, ηθοποιός, συγγραφέας, σχεδιαστής – συνεχίζει να έχει μια παγκόσμια δυναμική παρουσία σε όλη τη μουσική βιομηχανία, τις τέχνες και τον πολιτισμό. Το Blue Electric Light είναι μια παθιασμένη συλλογή τραγουδιών από έναν άνθρωπο του οποίου η μουσική -για να μην αναφέρουμε το μοναδικό του στυλ- συνεχίζει να εμπνέει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Στο άλμπουμ, τα ταλέντα του Kravitz, ως συγγραφέα, παραγωγού και πολυοργανίστα, πρωταγωνιστούν καθώς έγραψε και έπαιξε ο ίδιος τα περισσότερα όργανα, με τον μακροχρόνιο συνεργάτη του και κιθαρίστα Craig Ross. Τελικά, δημιούργησε 12 κομμάτια που αντικατοπτρίζουν την κληρονομιά του ως πρωτοπόρος που ξεπέρασε το είδος του.
O φωτεινός κόσμος του Blue Electric Light θα ξεδιπλωθεί καθώς ο ίδιος θα αποκαλύψει περισσότερα από το άλμπουμ προσεχώς.
Concert Stories: Όταν ο Lenny Kravitz έδωσε το απίστευτο live performance στη Σόφια (04.05.19, Arena Armeec)
Πέρασαν 2 χρόνια από τότε που ο Lenny Kravitz έδωσε συναυλία στη Σόφια, στα πλαίσια της παγκόσμιας περιοδείας του Raise Vibration Tour. Ο συναυλιολόγος φυσικά δεν έχασε την ευκαιρία να ταξιδέψει μέχρι εκεί για να τον παρακολουθήσει live, και να διηγηθεί σήμερα τις εντυπώσεις του.
Το ημερολόγιο έδειχνε 4 Μαΐου του 2019, ημέρα Σάββατο. Μια μέρα ότι πρέπει για μια συναυλιοεκδρομή από Θεσσαλονίκη με προορισμό τη (πολυαγαπημένη πλέον) Σόφια. Και ήταν μέρα που αρκετός κόσμος ταξίδεψε από τη Βόρεια Ελλάδα, για να παρακολουθήσει την απίστευτη συναυλία στη Σόφια. Ο Lenny Kravitz επρόκειτο να δώσει συναυλία στο γνωστό άγνωστο Arena Armeec. Κι επειδή η συναυλία πραγματοποιήθηκε Σάββατο, και λόγω του μεγάλου ονόματος, όπως ήταν φυσιολογικό η συναυλία έγινε sold out.
Η ώρα πάει 21:00, οπότε κάπου εκεί ξεκινάει το κύριο κομμάτι της συναυλιακής βραδιάς, με τον ίδιο και τη μπάντα του να εμφανίζονται επί σκηνής, και να κάνουν την αρχή με το We Can Get It All Together. Φυσικά το κοινό ξεκινά να ξεσηκώνεται να δημιουργείται ένα ωραίο πάρτι στο στάδιο.
Φυσικά μετά από τη δυναμική έναρξη, ο Lenny Kravitz φρόντισε να δώσει ακόμη πιο δυνατή συνέχεια ερμηνεύοντας στη σειρά τη μεγάλη του επιτυχία Fly Away, το Dig In, και λίγο αργότερα την υπέροχη διασκευή του American Woman των Guess Who. Βεβαίως ο Lenny Kravitz το ζούσε όλο αυτό το κλίμα της συναυλίας, αφού μονίμως ήταν σε κίνηση. Το αξιοσημείωτο είναι ότι η φωνή του παρέμεινε σχεδόν αναλλοίωτη, σαν να ήταν από στούντιο, μετά από αρκετά χρόνια παρουσίας του στη μουσική βιομηχανία. Δείχνοντας μ’ αυτό το τρόπο ότι ο Lenny Kravitz είναι μια πάστα καλλιτέχνη που δεν καταλαβαίνει ηλικία.
Εντύπωση έκανε που ο Lenny Kravitz από εκείνη τη χρονιά, και τη περίοδο που έδινε συναυλίες στην Ευρώπη, επανένταξε στη setlist του το Stillness Of Heart, καθώς είχε να το ερμηνεύσει live αρκετά χρόνια. Σ’ εκείνο το σημείο της συναυλίας, ο Lenny φρόντισε να φτιάξει ένα πιο συναισθηματικό κλίμα στο κοινό, καθώς μετά από αυτό το τραγούδι ερμήνευσε και το Can’t Get You Off My Mind, αλλά και το It Ain’t Over ‘Til It’s Over.
Πολλοί περίμεναν τη στιγμή να ερμηνεύσει live το τραγούδι που γνώρισε τότε μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία, και τους το πρόσφερε. Ερμήνευσε το Low, και όλο το στάδιο ξεκίνησε να χορεύει, ταξιδεύοντας για κάποια στιγμή νοερά στη δεκαετία του 80. Στη συνέχεια το γύρισε πάλι στο συναισθηματικό ερμηνεύοντας το I Belong To You, ενώ πιο μετά έδωσε γκάζια ερμηνεύοντας Mr. Cab Driver, Bank Robber Man, & Where Are We Runnin’?, για να κλείσει εντυπωσιακά το πρώτο μέρος της συναυλίας με την επίσης μεγάλη του επιτυχία Are You Gonna Go My Way?, και να αποχωρήσει για λίγο από τη σκηνή τηρώντας το συναυλιακό έθιμο.
Επιστρέφοντας στη σκηνή, ξεκίνησε το encore του ερμηνεύοντας το πολύ μελωδικό Here To Love. Στη συνέχεια ερμήνευσε το Let Love Rule, όπου ο Lenny Kravitz πέρασε από όλο σχεδόν το κοινό για να χαιρετήσει, και να βγει selfie της στιγμής με κάποιους τυχερούς. Λίγο έλλειψε να περάσει κι από τον συναυλιολόγο (lol). Την συναυλία του την έκλεισε πολύ όμορφα με το Again, για να εισπράξει στο τέλος το δικαιολογημένα τεράστιο χειροκρότημα.
Ανακεφαλαιώνοντας η συναυλία του Lenny Kravitz κράτησε περίπου 2 με 2.5 ώρες, καλύπτοντας επάξια της προσδοκίες του κοινού, με όλες σχεδόν τις επιτυχίες που είχε στη setlist. Αν βάλουμε μέσα στη ζυγαριά τη διάρκεια της συναυλίας, την εξαιρετική setlist, και το απίστευτο live perfomance του Lenny Kravitz, η συναυλία ήταν value for money, αν λάβουμε ότι το εισιτήριο της αρένας ήταν γύρω στα 35€, και το front of stage στα 50€. Μετά από αυτή τη συναυλία, σίγουρα πολλοί δεν θα πιστέψουν ότι ο Lenny Kravitz είναι πάνω από 50 χρονών (γεννημένος στις 26 Μαΐου του 1956).
Το 2019, αναμφισβήτητα ήταν μια χρονιά γεμάτη με συναυλίες, μερικές εκ των οποίων ήταν εντός προγράμματος, κάποιες εκτός προγράμματος, κάποιες εντυπωσιακές, κάποιες μη εντυπωσιακές. Η ουσία όμως είναι ότι η προσωπική συναυλιογραφία γέμισε με πολλά κεφάλαια, αλλά και δημιουργήθηκαν πολλές αναμνήσεις από ταξίδια εντός, αλλά και εκτός Ελλάδας. Ωστόσο έφυγαν πολλά λεφτά. Πάμε να δούμε μαζί τις 18 συναυλίες ξένων ονομάτων που είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, κι έχω κατατάξει σύμφωνα με τα “κριτήριά” μου:
18. Bullet For My Valentine: Principal Club Theater 06.04.19, Θεσσαλονίκη
Ναι, είναι μια ωραία metal μπάντα, αρκετά δημοφιλής κυρίως στο νεαρό metal κοινό, όμως το live τους στη Θεσσαλονίκη ήταν αρκετά αδιάφορο, αρκετά τσιμπημένη η τιμή του εισιτηρίου για τη διάρκεια που παίξανε (30€ για να παίξουν 1 ώρα και 10 λεπτά)
Σίγουρα είναι μεγάλο μουσικό κι εμπορικό γεγονός να έρχεται στη Θεσσαλονίκη ένα όνομα σαν τον Enrique Iglesias, καθώς αποκτά prestige η πόλη. Μπορεί στο concert review μου να έχω γράψει αρκετά καλά λόγια, αλλά δεν φαίνονται αρκετά μπροστά σ’ ένα μέτριο (έως κακό) live του καλλιτέχνη, καθώς εμπεριείχε πολύ playback, πολλά δεύτερα φωνητικά, και λιγότερα δικά του φωνητικά. Προσθέτω επίσης της τσιμπημένες τιμές εισιτηρίων και την ερασιτεχνική οργάνωση της συναυλίας για έναν τέτοιο χώρο. Το μόνο καλό της συναυλίας, ήταν το show.
16. Cypress Hill: Fix Open Air 22.06.19, Θεσσαλονίκη
Θρυλικό Hip Hop group, αρκετά χορευτική νύχτα στη Θεσσαλονίκη, και μάλλον αρκετά “μπαφιάρικη”, αν δούμε ότι στα τραγούδια τους μιλάνε πολύ για χόρτο. Μπορεί το είδος να μην είναι από τα πολυαγαπημένα μου, αλλά σίγουρα ήταν μια καλή συναυλία.
Σίγουρα ήταν ένα από τα όνειρα πολλών χρόνων να παρακολουθήσω τους Bon Jovi σε συναυλία, ήταν ουσιαστικά από τις μεγάλες συναυλίες που έγιναν φέτος, και με ωραία καλοστημένη παραγωγή. Ωστόσο το timing δεν ήταν αρκετά καλό, αν αναλογιστούμε το γεγονός ότι ο Jon Bon Jovi πλέον δεν μπορεί να τραγουδήσει όπως τραγουδούσε πριν από τουλάχιστον 8 χρόνια. Τουλάχιστον έχω να λέω ότι είδα Bon Jovi.
14. Disturbed/Anthrax: Release Athens (Πλατεία Νερού) 30.06.19, Αθήνα
Το Release Athens, γενικά ήταν από τα πολύ καλά οργανωμένα φεστιβάλ, και είχαν πολύ πλούσιο πρόγραμμα. Για τους Anthrax δεν έχω να πω πολλά. Έδειξαν γι’ άλλη μία φορά στον κόσμο τι σημαίνει καλή thrash metal. Από την άλλη οι Disturbed, είναι από τις αξιοσέβαστες σύγχρονες metal μπάντες στο κοινό, λόγω του ρεπερτορίου που έχουν, και τα κοινωνικά μηνύματα που περνούν μέσω των τραγουδιών του, στο live τους στη Πλατεία Νερού, ψιλοαπογοήτευσαν. Λίγο τα φάλτσα του David Draiman, λίγο ο κακός ήχος, σίγουρα θα μπορούσε να ήταν καλύτερο live. Φυσικά υπήρχε και το λεγόμενο “ξύλο” στις μπροστινές σειρές.
Ίσως από τις πιο ωραίες metal συναυλίες που πήγα φέτος. Εξαιρετικοί επί σκηνής, πολύ επικοινωνιακοί με το κοινό, και πολύ καλή τιμή εισιτηρίου για τη διάρκεια της συναυλίας.
Πολύ αγαπητοί στο ελληνικό κοινό, και οι πιο συχνοί επισκέπτες εδώ στην Ελλάδα. Ψιλοτσιμπηνένη η τιμή του εισιτηρίου για 1.5 ώρα που εμφανίστηκαν στη σκηνή, αλλά η συναυλία τους στη Θεσσαλονίκη, ήταν σαφώς καλύτερη από αυτή που δώσανε στην Αθήνα την επόμενη μέρα. Κι ας πιστεύουν μερικοί το αντίθετο.
10. Archive: Principal Club Theater, 14.09.19 Θεσσαλονίκη
Μια μαγική και χορταστική βραδιά στη Θεσσαλονίκη πρόσφεραν οι Archive τόσο με τις πολλές εναλλαγές τραγουδιστών, τόσο και το πλούσιο setlist τους, αλλά και την μεγάλη διάρκεια της συναυλίας τους (2 ώρες και 20 λεπτά).
9. Uriah Heep: Principal Club Theater, 09.02.19 Θεσσαλονίκη
Η πρώτη συναυλία για το 2019. Οι Uriah Heep ήρθαν στη χώρα μας, και δίδαξαν στους νέους τι σημαίνει καλή rock μουσική, ενώ παράλληλα δώσανε τη δυνατότητα στους μεγάλους να θυμηθούν αυτά τα χρόνια που άνθιζε η rock. Σίγουρα μια από τις πολύ όμορφες συναυλίες της χρονιάς.
8. Hooverphonic: Fix Factory Of Sound 13.12.19, Θεσσαλονίκη
Η τελευταία συναυλία για το 2019. Οι Hooverphonic όποτε έρχονται Ελλάδα, είναι εγγυημένο ότι θα περάσεις υπέροχα. Με καινούρια τραγουδίστρια στο δυναμικό τους, έδειχναν να έχουν πολύ ενέργεια στη σκηνή, και σίγουρα αυτό το μεταδώσανε στο κόσμο που βρέθηκε (δείτε το πρόσφατο review).
7. Iggy Pop/James: Release Athens (Πλατεία Νερού) 08.06.19, Αθήνα
Οι James όπως ανέφερα προηγουμένως, δεν ήταν το ίδιο καλοί στην Αθήνα όπως ήταν στην Θεσσαλονίκη, και δεν φάνηκαν να συνδέονται αρκετά με την ημέρα του φεστιβάλ, που ήταν αρκετά punk. Αντίθετα, ο Iggy Pop στα 71 χρόνια του, έδειξε ότι το έχει ακόμη να ξεσηκώνει το κοινό. Κίνηση μέσα στη σκηνή, φωνητικά επίσης. Σίγουρα η κορυφαία μέρα του Release Athens για φέτος, πολύ value for money, αλλά και πολύ ξύλο στις μπροστινές σειρές.
Παρά την μεγάλη ηλικία τους, έδειξαν γι’ άλλη μία φορά το πως ροκάρουν ολόκληρο το κοινό, και το τι αντοχές έχουν ακόμη, δείχνοντας αυτό που κάνουν εδώ και 51(!) χρόνια. Δείτε μερικά πράγματα που είχα γράψει σ’ ένα review.
Η επανένωσή τους με σκοπό να κάνουν περιοδεία για τα 20 χρόνια κυκλοφορίας του πρώτου τους δίσκου Industrial Silence, ήταν θριαμβευτικά η πιο πετυχημένη, και μάλλον σε πολύ σωστό timing. Οι Madrugada φάνηκαν πιο δεμένοι από ποτέ στη σκηνή, κι έδωσαν το καλύτερό τους εαυτό, για να μας χαρίσουν μια μαγική βραδιά στη Θεσσαλονίκη. Ο Sivert Høyem έδωσε ένα από τα καλύτερά του live. Αν προσθέσουμε και την άριστη οργάνωση της συναυλίας, τότε μιλάμε για την καλύτερη συναυλία εντός Ελλάδας.
3. The Cure/Editors: Rock The City Festival (Piața Constituției) 22.07.19, Βουκουρέστι
Μια ωραία συναυλιακή μέρα στο Βουκουρέστι, στην οποία έριξε ένα ψιλόβροχο για κάποιο διάστημα, ωστόσο δεν επηρέασε με τίποτα τη διεξαγωγή του φεστιβάλ. Οι Editors γι’ άλλη μία φορά έδειξαν τις διαθέσεις τους επί σκηνής, κι έκαναν μια ωραία προθέρμανση στο κοινό για το μεγάλο όνομα εκείνης της ημέρας. Όσον αφορά για τους Cure, έδειξαν απίστευτες διαθέσεις στη σκηνή, κι έδωσαν τρομερή ενέργεια στο κοινό που βρέθηκε εκεί. Φυσικά με τον δικό τους τρόπο. Ο Robert Smith έδειξε ότι είναι βγαλμένος από το στούντιο.
Οι Evanescence όπου πηγαίνουν για συναυλία, πάντα δείχνουν την πιο τρελή διάθεση που έχουν για να τη προσφέρουν απλόχερα στο κοινό τους. Μπορεί να έχουν αλλάξει σχεδόν ολόκληρη τη σύνθεσή τους από την ημέρα που δημιουργήθηκαν, αλλά όσο υπάρχει η Amy Lee, οι Evanescence επιβάλλεται να ροκάρουν τρελά στη σκηνή. Όσο για την Amy Lee, πολλές φορές υπάρχει φόβος ότι δεν της φτάνει η σκηνή. Απίστευτες οι κινήσεις της.
Δικαιωματικά η καλύτερη συναυλία για το 2019, ήταν αυτή του Lenny Kravitz. Η φωνή του πραγματικά βγαλμένη από το στούντιο, η ενέργειά του ατελείωτη, και η σκηνή δεν τον χωρούσε κυριολεκτικά, οπότε πήγε και προς τον κόσμο. Στα 55 του χρόνια φαίνεται ότι είναι στην καλύτερη φάση της καριέρας του, κι αυτό φάνηκε στη συναυλία του στη Σόφια.
