Το Αγκίστρι απέχει μόλις μία ώρα από το λιμάνι του Πειραιά. Η ακτοπλοϊκή σύνδεση με τον Πειραιά ξεκίνησε το 1960 ενώ μέχρι τότε η χρησιμοποιούνταν καΐκια από/προς την Αίγινα. Σε αρχαία κείμενα όπως αναφέρει ο Πλίνιος και άλλοι αρχαίοι ιστορικοί όπως ο Θουκυδίδης και ο Διόδωρος, το Αγκίστρι είχε την ονομασία Κεκρυφάλεια που σημαίνει «στολισμένη κεφαλή». Παρ’ όλο που δεν έχουν γίνει αρχαιολογικές ανασκαφές στην δυτική ακτή του νησιού υπάρχουν βυθισμένες μέσα στην θάλασσα, αρχαιότητες και λείψανα προϊστορικής εγκατάστασης. Εδώ βρίσκεται ο τάφος του αρματολού Μητρομάρα (1772), πρωτεργάτη στα Ορλωφικά, ο οποίος κατέφυγε και πέθανε στο νησί στις 15 Φεβρουαρίου 1772. Τότε ήταν που οι Τούρκοι σκότωσαν όλους τους συναγωνιστές του και πούλησαν τις γυναίκες ως σκλάβες, εκτός από τη γυναίκα του που εξαγοράστηκε. Από το νησί καταγόταν και ο αγωνιστής της επανάστασης του 1821 Ιωάννης Αγκιστριώτης που πολέμησε σε διάφορες μάχες μέχρι το 1825.

Το Αγκίστρι σου χαρίζει τα υπέροχα κρυστάλλινα νερά του κι εσύ για αντάλλαγμα του αφήνεις ένα κομμάτι από την καρδιά σου εκεί. Το Αγκίστρι απαιτεί πόλο έλξης για λάτρεις κάμπινγκ. Είναι πολλοί αυτοί που κάθε καλοκαίρι παίρνουν τη σκηνούλα τους, μια καλή παρέα(η και οχι;) και τρέχουν στο νησί για να ξεφύγουν από όλα.

Για μπάνιο θα πας οπωσδήποτε στην Απόνησο. Είναι ένα ιδιωτικό νησάκι στο νοτιοδυτικό τμήμα του Αγκιστρίου οπου μπορείς να αράξεις εκεί από το πρωί μέχρι το βράδυ. Τα νερά του είναι λες και κάνεις μπάνιο σε πισίνα, ενώ ο συνδυασμός των χρωμάτων του τοπίου θα σε μεταφέρει σε εξωτικά μέρη. Μόνο μία ταβέρνα θα βρεις εκεί. Λέγεται «Απόνησσος» και το φαγητό της θα σε αποζημιώσει. Ένα τηγανητό ψαράκι ή καλαμαράκι μετά τη θάλασσα είναι ό,τι πρέπει. Όλο και κάποιο τραπέζι γάμου θα συναντήσεις εκεί το καλοκαίρι.

Στα νερά της Δραγωνέρας θα απολαύσεις μπάνιο. Μπορεί να μην είναι η παραλία που έχεις συνηθίσει, να έχει λίγα βράχια και να είναι κάπως βαθιά, αλλά τα νερά της είναι τόσο καθαρά που δεν θα θέλεις με τίποτα να βγεις έξω.

Το καλύτερο ηλιοβασίλεμα του Αργοσαρωνικού θα το δεις στο Μεγαλοχώρι. Τι καλύτερο από το να αράζεις με μια μπύρα στο ‘Κάστρο’ χαζεύοντας τον ήλιο να χάνεται μέσα στη θάλασσα;

Τα Λιμενάρια είναι το τρίτο και πιο απομακρυσμένο χωριό του νησιού. Θα το συναντήσεις στο δρόμο προς την Απόνησο και μπορείς να κάνεις μια στάση για φαγητό μετά το μπάνιο σου.

Aν πάλι αποφασίσεις να μείνεις για περισσότερες ημέρες, μπορείς να κάνεις μια μονοήμερη εκδρομή στην Αίγινα.
Απέχει λιγότερο από 15 λεπτά από το Αγκίστρι.

Μπορεί το νησί να είναι μικρό, όμως έχει πολλές εκκλησίες που αξίζει να επισκεφτείς. Η Ζωοδόχος Πηγή (Μητρόπολη) στο Μεγαλοχώρι, οι Άγιοι Ανάργυροι στη Σκάλα, η Αγία Κυριακή στα Λιμενάρια, η Παναγία στο Μετόχι με την απίστευτη θέα, και τα εκκλησάκια των Αγίων Πάντων και Αγίων Θεοδώρων πάνω από το Μεγαλοχώρι.

Πάνω από τη Σκάλα, στην πλαγιά του βουνού βρίσκεται το χωριό Μετόχι. Αν περάσεις από εδώ αξίζει να κάνεις μια στάση για φωτογραφίες στην πόρτα ενός σπιτιού τυλιγμένου στις βουκαμβίλιες. Εκεί έζησε η γνωστή Γερμανίδα καλλιτέχνης Gerti Brauner, από το 2000-2010 όταν και απεβίωσε.

Γραφει και Φωτογραφιζει η ΑνναΜαρια Συνιορακη

Μονή, το μικρό νησάκι απέναντι από την Αίγινα, που λίγοι έχουν δει. Ένα ακατοίκητο καταφύγιο άγριων ζώων, σκεπασμένο από φουντωτά πευκοδάση και τιρκουάζ νερά για τους λίγους που θα το ανακαλύψουν. Πεύκα που φτάνουν ως το κύμα, ξαπλώστρες και ομπρέλες και ένα beach bar που συνθέτουν το προφίλ της μοναδικής παραλίας του νησιού. Οι λάτρεις της πεζοπορίας θα ενθουσιαστούν με τις διαδρομές που διασχίζουν το δάσος, καταλήγοντας στο παρατηρητήριο, στο ψηλότερο σημείο του νησιού.

Το καραβάκι που θα σας περάσει απέναντι από την Πέρδικα σας αφήνει στην μικρή, οργανωμένη αμμουδιά του νησιού. Για μουσική έχετε το τραγούδι των τζιτζικιών, για ομπρέλα τα κοιλώματα των βράχων, που δημιουργούν άφθονη σκιά και για παρέα τα παγόνια, τα κρι κρι και τα ελάφια που –αν είστε τυχεροί και σας συμπαθήσουν– θα βγουν από το δάσος για να σας περιεργαστούν.

Από το 1960 έως το 1990, η Ελληνική Περιηγητική Λέσχη, στην οποία ανήκε το νησί, λειτουργούσε εδώ ένα οργανωμένο κάμπινγκ –απομεινάρια του οποίου ίσως συναντήσετε στις βόλτες σας. Τα μέλη της λέσχης έφεραν εδώ τα πρώτα ζώα, τα οποία με τα χρόνια έφτασαν να αποτελούν σημαντικό πληθυσμό για το προστατευόμενο οικοσύστημα του νησιού. Παλαιότερα υπήρχαν και άλλα είδη, όπως αλογάκια πόνι και λαγοί, τα οποία όμως δεν επιβίωσαν.

Πώς θα πάτε; Με βαρκάκι από την Πέρδικα, το γραφικό ψαροχώρι της Αίγινας, που θα σας μεταφέρει στη Μονή σε 8 λεπτά. Τα δρομολόγια εκτελούνται τακτικότατα, κάθε 20-30 λεπτά, από νωρίς το πρωί μέχρι τη δύση του ήλιου. Το τελευταίο βαρκάκι φεύγει από τη Μονή γύρω στις 20.30. Η τιμή μετ’ επιστροφής είναι 5€.

Γράφει και Φωτογραφίζει η ‘ΑνναΜαρία Συνιοράκη