Ένα ίσως από τα πιο ξεχωριστά live tributes παρουσιάζουν το Dailytrips.gr και η KazandB την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου στην Πλαζ Αρετσούς, στα πλαίσια του Summer In The City SKG Festival. Μια live tribute εκδήλωση με 3 ώρες γεμάτες από τραγούδια που αγαπήσαμε, χορέψαμε, και ταξιδέψαμε από την χαρισματική ιδιοφυία, αλλά και από το κορυφαίο συγκρότημα όλων των εποχών! Ποιος θα είναι ο νικητής της μάχης?

Ο Άγγελος Χαραβιτσίδης των The Skelters, και ο Γιώργος Κατσιάς των All The Young Dudes μίλησαν με τον ραδιοφωνικό παραγωγό και μουσικό συντάκτη του CityVibes.gr Χριστόφορο Χατζόπουλο, και απάντησαν στις εξής ερωτήσεις:

Πως σας γεννήθηκε η ιδέα στο να γίνετε tribute μπάντες στους αγαπημένους σας καλλιτέχνες;

Άγγελος: Από μικρά παιδάκια σκεφτόμασταν να το κάνουμε αυτό, θυμάμαι όταν ήμουν 14 ετών και ο αδερφός μου 10 ετών ήδη το συζητούσαμε, τελικά το πρώτο live αφιέρωμα που κάναμε ήταν στους Beatles , έγινε με παρότρυνση του Σάββα Δομόσογλου τον Μάρτιο του 2006 στον Μύλο Θεσσαλονίκης. Έκτοτε ακολούθησαν αμέτρητα live αφιερώματα σε όλη την Ελλάδα όχι μόνο σε Beatles αλλά σε Elvis Presley, U2 και Queen.

Γιώργος: Η αφορμή για το ξεκίνημα της μπάντας το 2017, ήταν ο θάνατος του David Bowie το προηγούμενο έτος. Ως ακροατές, fans αλλά και μουσικοί νιώσαμε την ανάγκη να αποδώσουμε φόρο τιμής σε έναν από τους αγαπημένους μας καλλιτέχνες, μια από τις επιδραστικότερες φιγούρες του 20ου αιώνα.

Από που εμπνευστήκατε τα ονόματα των μπαντών σας;

Άγγελος: Το όνομα μας το εμπνευστήκαμε το 2001 από το τραγούδι Helter-Skelter των Beatles του 1968, ήταν κάτι που ταίριαξε γάντι διότι ήταν από του κομμάτι του αγαπημένου συγκροτήματος μας και και αγαπημένου μας White Album.

Γιώργος: Το όνομα All The Young Dudes, προήλθε από το ομώνυμο τραγούδι του, γιατί είναι ένα από τα αγαπημένα μας κομμάτια καθώς και αναφέρεται στο νεαρό της ηλικίας μας.

Πόσο σας χαροποιεί που θα μοιραστείτε τη σκηνή live, και πόσο σας ιντριγκάρει γενικά το concept της επερχόμενης tribute συναυλίας σας την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου;

Άγγελος: Χαιρόμαστε για αυτό το γεγονός, άλλωστε στο παρελθόν είχαμε κάνει και το αφιέρωμα Elvis Presley VS Beatles στον Μύλο, όπου κυριολεκτικά είχε γίνει πανικός!

Γιώργος: Δηλώνουμε χαρούμενοι που επιστρέφουμε στην σκήνη μετά από την αναγκαστική ανάπαυλα λόγω πανδημίας. Από την τελευταία μας εμφάνιση τον Ιανουάριο του 2020, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει, όμως η ιδέα και μόνο της συναυλίας μας χαροποιεί ιδιαίτερα. Πόσο μάλλον όταν έχουμε την ευκαιρία να μοιραστούμε την σκηνή με μια Beatles Tribute Band.

Τι μπορεί να περιμένει ο κόσμος από σας την Κυριακή;

Άγγελος: Κομμάτια των Σκαθαριών που ηχογράφησαν από το 1963 έως το 1969 με έμφαση στο αγαπημένο μας White Album του 1968!

Γιώργος: Το show των All The Young Dudes περιλαμβάνει κομμάτια από όλη την καριέρα του David Bowie δοσμένα με αυθόρμητο τρόπο, όμως πιστά στην μουσική και αισθητική του ανθρώπου που έπεσε στην Γη. Μοναδικές ερμηνείες, κιθαριστικά σόλο, ιδιαίτερες εκτελέσεις ιστορικών τραγουδιών.

Ποιος πιστεύετε ότι θα κερδίσει τη μάχη;

Άγγελος: Eύκολη απάντηση, The Beatles.

Γιώργος: Για εμάς δεν υπάρχει καμία μάχη αλλά μια βραδιά εορτασμού της μουσικής.

Ένα τελευταίο πράγμα που θέλετε να πείτε στον κόσμο;

Άγγελος: Love Is All We Need! Aγαπάτε αλλήλους.

Γιώργος: “and these children that you spit on
as they try to change their worlds
are immune to your consultations
they’re quite aware of what they’re goin’ through”

Σας περιμένουμε όλους την Κυριακή για ένα υπέροχο βράδυ!

Η ώρα προσέλευσης του κόσμου είναι στις 20:00, η εκδήλωση ξεκινάει στις 21:00, και τα εισιτήρια είναι στα 10€ τα οποία διατίθενται μέσω της Viva.gr, με μήνυμα στις σελίδες του Dailytrips.gr και του Summer In The City SKG Festival, και τηλεφωνικά στο 2310 510081.

Η σελίδα της εκδήλωσης

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ο συγγραφέας και φίλος του, William Boyd διηγήθηκε αυτή την ιστορία με την περίεργη συνήθεια.

Mια λιγότερο γνωστή πτυχή της ζωής του! Ο David Bowie είχε μια απλή και αποτελεσματική ιδέα να περπατά απαρατήρητος στη Νέα Υόρκη, όπως αποκάλυψε ένας στενός φίλος του στον Guardian.

Ο συγγραφέας και φίλος του, William Boyd ανέφερε πως ο Bowie εμφανίστηκε σε μια συνάντησή τους κρατώντας στα χέρια του μία ελληνική εφημερίδα. “Θυμάμαι πως τον περίμενα να έρθει να με βρει σε ένα ξενοδοχείο. Τον είδα λοιπόν να κατεβαίνει από ένα ταξί και να πληρώνει τον οδηγό. Μου έκανε τρομερή εντύπωση γιατί χρησιμοποιούσε ένα απλό μέσο μεταφοράς ενώ ήταν τόσο μεγάλος καλλιτέχνης. Τον ρώτησα τότε, αν είχε πρόβλημα να μετακινείται με τα μέσα μεταφοράς, μέσα στην πόλη. ‘Καθόλου’, μου απάντησε, ‘χρησιμοποιώ με μεγάλη ευχαρίστηση τόσο το μετρό όσο και τα ταξί. Απλά κρατάω μία από αυτές’, είπε δείχνοντάς μου μία ελληνική εφημερίδα. Ο κόσμος σκέφτεται ‘Αποκλείεται να είναι ο David Bowie, μάλλον είναι κάποιος Έλληνας, που του μοιάζει’. 

Bρήκα την ιδέα του και κουλ και αποτελεσματική. Κλασικός David. Οπότε, μπορούμε να προσθέσουμε ακόμα μία κατηγορία στη μακρά λίστα όσων έκανε ο Bowie και θα τα θυμόμαστε για το στυλ τους. Δεν ήταν μόνο ένας αξέχαστος συνθέτης, παραγωγός, μουσικός και ερμηνευτής, αλλά κι ένας καλλιτέχνης, συγγραφέας, ηθοποιός ακόμη και οικονομικός παρατηρητής και όπως αποδεικνύεται – χωρίς να προκαλεί καμία έκπληξη – και μάστερ στις μεταμφιέσεις!”.

Ziggy Stardust, Aladdin Sane, Thin White Duke. Τρεις χαρακτήρες, ένα άτομο. Ο ανεξάντλητα ευρηματικός David Bowie βρισκόταν πίσω και από τους τρεις.

Συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια από την ημέρα όπου ο καλλιτεχνικός κόσμος θρήνησε την απώλεια του David Bowie.

Στις 10 Ιανουαρίου 2016, δύο μόλις ημέρες μετά την κυκλοφορία της τελευταίας δισκογραφικής δουλειάς του με τίτλο «Blackstar», ένας από τους διασημότερους αστέρες της μουσικής στην ιστορία αναχώρησε δια παντός για το δικό του «πλανήτη» σαν να έχει ολοκληρώσει το μεσσιανικό έργο του.

Ο David Bowie υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές στην ιστορία της μουσικής. Τα σπουδαία τραγούδια του, οι απαράμιλλες εξωτερικές εμφανίσεις που υιοθέτησε και οι εκρηκτικές έως extravagant θεατρικές παρουσιάσεις επάνω στη σκηνή συνυφάνθηκαν τόσο άψογα που έδωσαν την εντύπωση ότι ο Βρετανός καλλιτέχνης ήταν ο τέλειος σχεδιασμένος pop star.

Βέβαια, ο δρόμος δεν ήταν εξ αρχής στρωμένος με ροδοπέταλα. Ο γεννημένος ως David Jones στο Μπρίξτον της Μεγάλης Βρετανίας έδωσε σημαντικό αγώνα για να εντοπίσει την κατάλληλη συνταγή που θα ανέβαζε τις μετοχές του.

Με όπλα την καινοτομία, την οξυδέρκεια και την αδιάκοπη εξέλιξη, ο David Bowie πειραματίστηκε εις βάθος για να εξαπλώσει εν τέλει την pop κουλτούρα, δίνοντας έμφαση στη συσχέτιση της μουσικής με την οπτική παρουσίαση.

Η δημιουργία άλλοτε λαμπερών και άλλοτε σκοτεινότερων alter ego ήταν αναμφίβολα το πιο άρρηκτα συνδεδεμένο κομμάτι με τη σταδιοδρομία του.

Ποιες ήταν οι πιο χαρακτηριστικές φιγούρες που κατασκεύασε ο David Bowie;

Ziggy Stardust

Κομβικό σημείο στην αλματώδη πορεία του David Bowie διαδραμάτισε το άλμπουμ «The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars», το οποίο κυκλοφόρησε το 1972 και σήμερα θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών.

Δεν είναι μόνο ότι ο ανήσυχος καλλιτέχνης εισήλθε σε τροχιά θεαματικής ανόδου, αλλά και ότι εξιστόρησε για πρώτη φορά στο κοινό την ιστορία του «Ziggy Stardust».

Ένα ανθρώπινο μανιφέστο ενός «εξωγήινου» που προσπαθεί να παρουσιάσει στην ανθρωπότητα ένα μήνυμα για τα τελευταία πέντε χρόνια της ύπαρξής της, σύμφωνα με το concept.

Με έντονο μακιγιάζ, πολύχρωμα κουστούμια, ψηλοτάκουνες μπότες και άφθονο rock & roll, ο Ziggy Stardust έγινε το είδωλο των νέων, αντιπροσωπεύοντας τον ορισμό του rock star. Ασύδοτος σεξουαλικά και ασταμάτητος στη λήψη ουσιών, φέροντας όμως ένα μήνυμα ειρήνης και αγάπης.

Αρχική έμπνευση για το χαρακτήρα του Ziggy Stardust υπήρξε ο Βρετανός τραγουδιστής Vince Taylor, τον οποίο είχε συναντήσει ο Bowie αφότου είχε σαλεύσει ο νους του πιστεύοντας πως ήταν η διασταύρωση ενός θεός και ενός εξωγήινου.

Βέβαια, η Αρειανή περσόνα δανείστηκε στοιχεία και από άτομα όπως ο Legendary Stardust Cowboy και ο Kansai Yamamoto, που σχεδίαζε τις εκκεντρικές εμφανίσεις.

Η αγάπη του David Bowie για την υποκριτική οδηγούσε τη συνολική βύθισή του στις προσωπικότητες που δημιουργούσε για να συνοδεύσουν τη μουσική του.

«Εκτός σκηνής είμαι ένα ρομπότ. Επί σκηνής επιτυγχάνω συναίσθημα. Γι’ αυτό πιθανώς προτιμώ να ντύνομαι ως Ziggy για να είμαι ο David.», ανέφερε σε δήλωσή για να προσθέσει άλλη στιγμή: «Ο Ziggy δε με άφηνε μόνο για χρόνια. Τότε είναι που όλα άρχισαν να γίνονται πιο στυφά… Ολόκληρη η προσωπικότητά μου επηρεάστηκε. Έγινε πολύ επικίνδυνο. Είχα πραγματικά αμφιβολίες για τη διανοητική υγεία μου.»

Aladdin Sane

Ο Ziggy Stardust εξελίχθηκε με την ακριβώς ακόλουθη δισκογραφική δουλειά του David Bowie στον επίσης περίφημο Aladdin Sane, παρόλο που τεχνικά ήταν μία καινούρια έμπνευση του αστείρευτα εφευρετικού Βρετανού.

Με έναν χαρακτηριστικό μεγάλο κεραυνό ζωγραφισμένο στο πρόσωπο, το επόμενο alter ego του Bowie θα επηρεάσει γενιές και γενιές.

Ο Aladdin Sane ήταν στην πράξη μία περαιτέρω ανάπτυξη του Ziggy Stardust, ο οποίος πήγε στην Αμερική.

Στον ομώνυμο δίσκο του που κυκλοφόρησε το 1973 ο David Bowie περιγράφει τις εμπειρίες που αποκόμισε κατά την περιοδεία του στις Ηνωμένες Πολιτείες την προηγούμενη χρονιά, γράφοντας τα τραγούδια στο δρόμο.

Οι προκύψασες αντιθέσεις και τα ανάμεικτα συναισθήματα σε εκείνο το ταξίδι από την επιθυμία αφενός μεν να βρίσκεται στη σκηνή και να τραγουδά και αφετέρου δε να μη βρίσκεται στα λεωφορεία μαζί με όλον τον «παράξενο κόσμο», συνέθεσαν μία ιδιαίτερη μορφή «σχιζοφρένειας» που μεταφέρθηκε στον Aladdin Sane.

Εξάλλου και η ονομασία του αποτελούσε παράφραση της φράσης «A Lad Insane».

Ο κεραυνός στο πρόσωπο του David Bowie ως Aladdin Sane αντικατόπτριζε τη δυαδικότητα του νου. Όπως εκμυστηρεύτηκε αργότερα σε φίλους του, η ιδέα αντλήθηκε από τον αδελφό του Terry, ο οποίος είχε διαγνωσθεί ως σχιζοφρενής.

Thin White Duke

Το 1974 ο David Bowie εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, κατοικώντας αρχικά στη Νέα Υόρκη προτού μετακινηθεί στο Λος Άντζελες.

Με το άλμπουμ «Station to Station» (1976) ο χαρισματικός μουσικός λάνσαρε επισήμως μία εντελώς καινούρια περσόνα, τον «Thin White Duke».

Το πλέξιμο των στοιχείων του είχε ξεκινήσει κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την υποστήριξη του δίσκου «Young Americans» το 1975.

Ο «Λεπτός Λευκός Δούκας» είχε βασιστεί κατά κάποιον τρόπο ως εμφάνιση και ως χαρακτηριστικά στον «Thomas Jerome Newton», τον ανθρωποειδή εξωγήινο που υποδύθηκε ο Bowie στην κινηματογραφική ταινία «The Man Who Fell to Earth».

Με την πρώτη ματιά, ο Thin White Duke φαινόταν πιο φυσιολογικός σε σύγκριση με τις προηγούμενες επιδεικτικά απαστράπτουσες ενσαρκώσεις.

Φορώντας ένα απλό αλλά και στιλάτο κουστούμι που απαρτιζόταν από ένα άσπρο πουκάμισο, μαύρο παντελόνι και γιλέκο, ο «Λεπτός Λευκός Δούκας» ήταν ο κοίλος άνθρωπος που ερμήνευε ρομαντικά τραγούδια με μία ένταση γεμάτη αγωνία, ενώ ήταν συναισθηματικά απαθής.

Αριστοκράτης, ανήθικο ζόμπι ή ένας Άριος υπεράνθρωπος;

Ο David Bowie περιέγραψε αυτοπροσώπως τον Thin White Duke ως «έναν πολύ Άριο και φασιστικό τύπο, ένας επίδοξος ρομαντικός με κανένα απολύτως συναίσθημα που μιλούσε συχνά με στόμφο για το νεο-ρομαντισμό.»

Ο Thin White Duke στάθηκε ως μία αμφιλεγόμενη φιγούρα, εξαιτίας των δηλώσεων του Bowie εκείνη την εποχή για τον Αδόλφο Χίτλερ και το φασισμό που κάποιοι τις παρερμήνευσαν ως υποστηρικτικές.

Από τις αρχές του 1976, ο καλλιτέχνης αποκήρυξε κάθε φαινομενικά φασιστικό σχόλιο, λέγοντας ότι είχε παρεξηγηθεί:

«Είμαι ο Pierrot (σ.σ. γαλλική μορφή παντομίμας). Είμαι ο οποιοσδήποτε. Ό,τι κάνω είναι θέατρο και μόνο θέατρο… Αυτό που βλέπετε στη σκηνή δεν είναι μοχθηρό. Είναι καθαρά ένας παλιάτσος. Χρησιμοποιώ τον εαυτό μου ως έναν καμβά και προσπαθώ να ζωγραφίσω την αλήθεια της εποχής πάνω του. Το άσπρο πρόσωπο, τα σακουλιασμένα παντελόνια είναι ο Pierrot, ο αιώνιος παλιάτσος που κατορθώνει τη μεγάλη θλίψη.»

Όταν ο Bowie απέσυρε και το «Λεπτό Λευκό Δούκα» είχε δηλώσει: «Είχα κάνει δύο ή τρεις ευφραδείς και θεατρικές παρατηρήσεις πάνω στην αγγλική κοινωνία και το μόνο πράγμα που μπορώ να δηλώσω τώρα σε αντίθεση με αυτό είναι ότι δεν είμαι φασίστας.»

Ποια ήταν η κατάληξη των alter ego;

Σε σχετική ερώτηση στο ραδιοφωνικό δίκτυο του BBC ο David Bowie απάντησε το 1977:

«Ναι, κουράστηκα (σ.σ. να δημιουργεί νέα πρόσωπα). Με έπαιρνε από κάτω, ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχα όλους αυτούς τους ανθρώπους…

Όταν έφυγα από το Λος Άντζελες, ο τρόπος που ξεφορτώθηκα όλους αυτούς τους ανθρώπους από τον εαυτό μου για λίγο ήταν να ανοίξω την πόρτα μίας ντουλάπας και να τους ωθήσω μέσα νοερά.

Μετά κλείδωσα την πόρτα της ντουλάπας και ακόμα έχω εκείνο το κλειδί…»

Πηγή