Το When You See Yourself κυκλοφόρησε τη Παρασκευή 5 Μαρτίου, και είναι το 8ο που κυκλοφόρησαν οι Kings Of Leon στη καριέρα τους. Τα αδέρφια Calleb, Nathan, & Jared Followill και ο ξάδερφoς Matthew Followill, επέστρεψαν δισκογραφικά μετά από το 2016, όταν και κυκλοφόρησαν το WALLS.

Ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν έχει την ίδια δυναμικότητα όσον αφορά στα ακούσματα, τουλάχιστον όχι όση είχε το προηγούμενο άλμπουμ. Μήπως έτσι επέλεξαν οι Kings Of Leon να κινηθούν; Μήπως δεν μπορούσαν άλλο στα υψηλά και θέλησαν να χαμηλώσουν κάπως; Πάντως το μόνο σίγουρο, είναι ότι η ένταση δεν είναι αυτή που θα περίμενε ένας fan των Kings Of Leon. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν είναι ένα πολύ ωραίο άλμπουμ, ή δεν είναι πολύ όμορφο ακουστικά, το αντίθετο μάλιστα.

Αναμφισβήτητα το τραγούδι που ξεχωρίζει από αυτό το άλμπουμ, είναι το main single τους The Bandit. Μ’ αυτό το ιδιαίτερα δυναμικό τραγούδι, θυμίζουν στον κόσμο το πως καθιερώθηκαν και βρίσκονται εδώ οι Kings Of Leon. Άλλα τραγούδια τα οποία επίσης ξεχώρισαν, είναι τα άλλα δύο singles που κυκλοφόρησαν, δηλαδή το Echoing και το Stormy Weather, κι ένα nonsingle τραγούδι του άλμπουμ, το Golden Restless Age.

Συνοψίζοντας, οι Kings Of Leon έκαναν ένα δισκογραφικό comeback, και μας χάρισαν ένα αρκετά συμπαθητικό άλμπουμ. Βεβαίως θα μπορούσαν και καλύτερα, αλλά το σημαντικό είναι ότι έδωσαν χαρά στο κόσμο με την επιστροφή τους. Το πόσο αποδεκτό θα είναι το νέο άλμπουμ, θα το δούμε κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

Album Tracklist

1. When You See Yourself, Are You Far Away
2. The Bandit
3. 100.000 People
4. Stormy Weather
5. A Wave
6. Golden Restless Age
7. Time In Disguise
8. Supermarket
9. Claire & Eddie
10. Echoing
11. Fairytale

Το άλμπουμ μπορείτε να το ακούσετε εδώ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το Medicine At Mindnight κυκλοφόρησε τη Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου, κι αποτελεί το 10ο στούντιο άλμπουμ στην καριέρα τους, και παράλληλα το 2ο άλμπουμ με τον Rami Jaffee στα keyboards. Οι Foo Fighters επέστρεψαν δισκογραφικά μετά από 4 χρόνια, όταν κυκλοφόρησαν το Concrete And Gold το 2017. Η δισκογραφική επιστροφή τους, προγραμματίστηκε αρχικά για τα μέσα του 2020, ωστόσο η πανδημία του κορωνοϊού δεν τους επέτρεψε.

Ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, σίγουρα θα γεμίσει πολύ όμορφα τα αυτιά του ακροατή οι ροκ μελωδίες του. Οι Foo Fighters δεν έχουν αλλάξει τη ροκ ταυτότητά τους, αντίθετα την έχουν αναβαθμίσει ελαφρώς. Ωστόσο συνεχίζουν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα, δηλαδή να ροκάρουν. Μη ξεχνάμε ότι οι Foo Fighters ξεκίνησαν τη περίοδο που σταμάτησαν οι Nirvana, όταν δηλαδή έφυγε από τη ζωή ο Kurt Cobain. Θα πείτε τώρα τι σχέση έχουν οι Nirvana με τους Foo Fighters. Μα φυσικά ο frontman Dave Grohl, ο οποίος στους Nirvana ήταν drummer, και μετέπειτα δημιούργησε τους Foo Fighters.

Σίγουρα το τραγούδι που ξεχωρίζει από αυτό το άλμπουμ, είναι το No Son Of Mine. Ένα τραγούδι με ιδιαίτερα βαρύ ήχο, αυτόν δηλαδή που χαρακτηρίζει τους Foo Fighters. Βέβαια η επιλογή αγαπημένου τραγουδιού σ’ αυτό το άλμπουμ, είναι σχετικά δύσκολη, καθώς όποιο κι αν επιλέξει κάποιος για τη λίστα των αγαπημένων του, θα ακούγεται σχεδόν το ίδιο ωραίο. Είτε μιλάμε για το Love Dies Young, είτε για το Making A Fire, είτε ακόμη και για το ομότιτλο Medicine At Midnight.

Σε γενικές γραμμές, οι Foo Fighters έκαναν ένα δυναμικό comeback, και μας χάρισαν ένα πολύ όμορφο ροκ άλμπουμ. Μπορεί να το κυκλοφόρησαν έστω και με καθυστέρηση, αλλά σίγουρα θα συζητηθεί κατά τη διάρκεια του 2021.

Album Tracklist

1. Making A Fire
2. Shame Shame
3. Cloudspotter
4. Waiting On A War
5. Medicine At Midnight
6. No Son Of Mine
7. Holding Poison
8. Chasing Birds
9. Love Dies Young

Μπορείτε να ακούσετε εδώ το άλμπουμ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το συγκεκριμένο είδος διαχρονικά είναι το πιο διαδεδομένο, καθώς ακούγεται πάρα πολύ στο ραδιόφωνο, στη τηλεόραση, ακόμη και στο ίντερνετ. Και είναι ίσως το πιο ευκολοάκουστο είδος για το αυτί του μέσου ακροατή. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια, η ποπ μουσική έχει ξεφτίσει από ποιότητα, και απλά βγαίνουν τραγούδια που ίσα ίσα διαθέτουν μια “ωραία μελωδία” και μια “καλή φωνή”. Ωστόσο φέτος, αν και υπάρχει κρίση στη μουσική βιομηχανία ελέω Covid-19, πράγματι υπήρξαν ωραίες δουλειές και από τους πλέον δημοφιλείς καλλιτέχνες, αλλά και από τους νέους καλλιτέχνες. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που συναντάμε σε κάποια από τα φετινά άλμπουμ, είναι η παραπομπή ακουσμάτων τους σε προηγούμενες δεκαετίες. Ο μουσικός συντάκτης επιλέγει τα 10 ποπ άλμπουμ που ξεχώρισε για φέτος.

10. Ava Max – Heaven & Hell

Είναι από τις νεοεισερχόμενες του χώρου η 26χρονη Αλβανοαμερικανή τραγουδίστρια, καθώς τη γνωρίσαμε το 2018 με το μεγάλο της hit Sweet But Psycho. Το Σεπτέμβριο κυκλοφόρησε το πρώτο της ολοκληρωμένο άλμπουμ, το οποίο είναι electro-pop. Μέσα στο άλμπουμ συμπεριλαμβάνει όλες τις μεγάλες της επιτυχίες, και μερικές φετινές κυκλοφορίες. Σε 2 τραγούδια του άλμπουμ έχουν υιοθετηθεί μουσικές γραμμές από άλλα γνωστά τραγούδια. Στο ρεφραίν του Kings & Queens, χρησιμοποιήθηκε η περίφημη μουσική γραμμή του Desmond Child, δηλαδή αυτή η γραμμή που ακούγεται στο If You Were A Woman (And I Was A Man) της Bonnie Tyler, και στο You Give Love A Bad Name των Bon Jovi. Και στο My Head & My Heart χρησιμοποιήθηκε ο οδηγός του Around The World (La La La La La) των ATC. Το τραγούδι που ξεχώρισε από το άλμπουμ, είναι το Naked.

9. Selena Gomez – Rare (Deluxe)

Η 28χρονη αμερικανίδα τραγουδίστρια επέστρεψε δισκογραφικά μετά από το 2015, και κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο το 3ο της σόλο άλμπουμ, και 6ο συνολικά (3 άλμπουμ μαζί με τους The Scene). Όλο αυτό το διάστημα απουσίας της, κλήθηκε να αντιμετωπίσει κάποια σοβαρά θέματα υγείας, τα οποία ξεπέρασε τουλάχιστον σε πολύ μεγάλο βαθμό. Μπορεί να επέστρεψε μετά από περίπου 5 χρόνια, αλλά στο Rare δεν έχει την ίδια δυναμική που είχε στο Revival. Παρ’ όλα αυτά, η Selena Gomez ακούγεται ιδιαίτερα διαφορετική και ίσως πιο ώριμη σ’ αυτό το άλμπουμ. Μέσα στο άλμπουμ σίγουρα ξεχωρίζει η εξαιρετική ποπ μπαλάντα Lose You To Love Me, το Feel Me, & το Dance Again.

8. Miley Cyrus – Plastic Hearts

Η επίσης 28χρονη αμερικανίδα τραγουδίστρια, τέλη Νοεμβρίου κυκλοφόρησε το 7ο της προσωπικό άλμπουμ, έπειτα από το 2017 και το Younger Now. Σ’ αυτό το άλμπουμ η Miley Cyrus έχει μια πιο έντονη χροιά, καθώς το 2019 είχε προχωρήσει σε χειρουργική επέμβαση στις φωνητικές χορδές της. Οπότε αποφάσισε να προχωρήσει σε λίγο πιο ροκ μονοπάτια, και γιατί ταιριάζουν κάπως στη φωνή της, και γιατί της αρέσει η ροκ. Φυσικά κινείται και σε synth-pop μονοπάτια. Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν είναι το main single Midnight Sky, η συνεργασία της με τη Dua Lipa στο Prisoner, το οποίο χρησιμοποιεί sample του Physical (Olivia Newton-John, 1981), και το Angels Like You. Αξίζει βεβαίως και η live διασκευή της Heart Of Glass (Blondie).

7. Sam Smith – Love Goes

Τέλη Οκτωβρίου, ο 28χρονος Βρετανός κυκλοφόρησε το 3ο του άλμπουμ, το οποίο είναι ιδιαίτερα χορευτικό. Αποδεδειγμένα, ο Sam Smith διαθέτει μια από τις πολύ όμορφες ποπ αντρικές φωνές τα τελευταία χρόνια, κυρίως σε slow pop τραγούδια. Ωστόσο αποφάσισε να δοκιμαστεί και σε λίγο πιο pop-dance. Έκανε την πρώτη απόπειρα, όταν και συνεργάστηκε με τον Calvin Harris για το Promises (2018), ενώ συνεργάστηκε και με τη Normani (πρώην Fifth Harmony) για το Dancing With A Stranger (2019). Σίγουρα το Love Goes δεν γνωρίζει την ίδια επιτυχία με τα προηγούμενα άλμπουμ, αλλά και ο Sam Smith είχε την ανάγκη να στραφεί και σε άλλα μονοπάτια, και σίγουρα το υποστήριξε αρκετά καλά. Το τραγούδι που ξεχωρίζει από το άλμπουμ είναι το Diamonds.

6. BENEE – Hey U X

Μια από τις πιο νεοφερμένες του χώρου η 20χρονη Νεοζηλανδή τραγουδίστρια, καθώς έγινε γνωστή το 2019 με τη μεγάλη της επιτυχία Supalonely. Το Νοέμβριο κυκλοφόρησε το πρώτο της ολοκληρωμένο άλμπουμ, το οποίο κινείται σε alt-pop ακούσματα. Συνδυάζει στοιχεία από Electronic, Pop, R&B, & Trap, και ανήκει στους καλλιτέχνες της νέας γενιάς (μαζί με την Billie Eilish) που φέρνουν φρέσκο ήχο στη Pop. Πέρα από το προαναφερόμενο main single, ξεχωρίζει επίσης το Kool, το Snail, και το Happen To Me.

5. Kylie Minogue – Disco

Μια εκ των έμπειρων σ’ αυτό το χώρο, η 52χρονη Αυστραλή τραγουδίστρια κυκλοφόρησε το Νοέμβριο το 15ο δίσκο στη καριέρα της, και μόνο από το τίτλο του άλμπουμ της, μας ταξιδεύει στη δεκαετία του 80. Τα τραγούδια, είναι βγαλμένα από άλλη εποχή, και σίγουρα πάει το μυαλό του ακροατή στα 80’s parties, όπου χορεύανε όλοι. Αξίζει να σημειωθεί ότι το άλμπουμ ηχογραφήθηκε κατά κύριο λόγο στο προσωπικό στούντιο της Kylie Minogue, δηλαδή στο σπίτι της. Με ελάχιστη διαφορά ξεχωρίζουν πιο πολύ το Magic, & το Say Something. Το άλμπουμ όμως ακουστικά είναι πολύ όμορφο.

4. Lady Gaga – Chromatica

Από τις κυρίαρχες του χώρου τα τελευταία τουλάχιστον 10 χρόνια, η 34χρονη πλέον Αμερικανίδα, έχει πετύχει πολλά μέχρι τώρα, και ακόμη έχει χρόνια μπροστά της να πετύχει περισσότερα. Τον Μάιο κυκλοφόρησε το 6ο άλμπουμ στη καριέρα της, και κινείται σε synth-pop, electropop, & dance-pop ακούσματα που παραπέμπονται στη δεκαετία του 90. Ιδιαίτερα ταιριαστό για τη Lady Gaga, γιατί έτσι κι αλλιώς έχει μουσικές επιρροές από προηγούμενες δεκαετίες. Από τα singles του άλμπουμ, ξεχωρίζει ιδιαίτερα η συνεργασία της με την Ariana Grande για το Rain On Me, χωρίς να σημαίνει ότι και το Stupid Love, και το 911 δεν είναι ωραία singles. Πέρα από τα singles, ξεχωρίζει το Free Woman, και η συνεργασία της με τον Elton John για το Sine From Above.

3. The Weeknd – After Hours

Ο 30χρονος Καναδός τραγουδιστής, θεωρείται κι αυτός ένας από τους κορυφαίους άντρες ποπ καλλιτέχνες τα τελευταία χρόνια, και σίγουρα όχι άδικα. Το Μάρτιο, κυκλοφόρησε το 4ο του άλμπουμ, και κινείται σε new-wave & synth-pop ακούσματα. Οι μουσικές παραπομπές του είναι ποικίλες, καθώς υπάρχουν και παραπομπές από το παρελθόν, το παρών, και ίσως και το μέλλον. Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν είναι singles, και παραπέμπονται στη δεκαετία του 80. Δηλαδή η μεγάλη επιτυχία Blinding Lights, το In Your Eyes, & το Save Your Tears.

2. Dua Lipa – Future Nostalgia

Τα τελευταία χρόνια έχει ταράξει τα νερά της ποπ η 25χρονη Αλβανοβρετανή τραγουδίστρια, η οποία μας συστήθηκε το 2015 με το I Could Be The One. Τέλη Μαρτίου κυκλοφόρησε αισίως το 2ο της άλμπουμ, το οποίο κινείται σε electropop, synth-pop, pop-dance, & disco ακούσματα. Το Future Nostalgia δεν συμβαδίζει με τη τωρινή, καθώς με τα ρετρό ακούσματα κινείται στη περίοδο δεκαετιών μεταξύ του 80, του 90, & του 2000. Αν και 2ο άλμπουμ, σίγουρα η Dua Lipa έκανε πάρα πολύ ωραία στροφή σ’ αυτά τα μονοπάτια, και το υποστήριξε πολύ καλά. Πέρα από τα singles Don’t Start Now, Physical, Break My Heart, Hallucinate, & Levitating, ξεχωρίζει και το Love Again, στο οποίο υιοθετήθηκε η μουσική γραμμή του Your Woman των White Town. Θεωρείται από πολλούς το κορυφαίο άλμπουμ για το 2020.

1. Marina Kaye – Twisted

Σίγουρα δεν τη ξέρει πολύς κόσμος, καθώς δεν έκανε ακόμη το μεγάλο “ξεπέταγμα”, ή τουλάχιστον δεν της δόθηκε ακόμη αυτή η ευκαιρία. Όμως έχει ένα τραγούδι το οποίο της το είχε γράψει η Sia, και λέγεται Freeze You Out. Πρόκειται για την 22χρονη Γαλλίδα τραγουδίστρια, η οποία το Νοέμβριο κυκλοφόρησε το 3ο της άλμπουμ, 3 χρόνια μετά από το Explicit. Κινείται σε synth-pop & electropop, κι έχει ελαφρώς διαφορετικά ακούσματα από τα προηγούμενά της άλμπουμ. Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν είναι το The Whole 9, το 7 Billion, το Visions, & το Alone. Πολύ όμορφη δουλειά από τη Marina Kaye, η οποία αξίζει μια προσοχή παραπάνω.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ωραίοι οι AC/DC. Ωραίοι οι Metallica, οι Iron Maiden, οι Linkin Park, οι Bon Jovi, κλπ. Αλλά ας ρίξουμε μια ματιά και στην εγχώρια ροκ σκηνή, η οποία κακά τα ψέματα έχει μεγαλώσει αρκετά τα τελευταία χρόνια, και διαθέτει εξαιρετικούς καλλιτέχνες/συγκροτήματα/μουσικούς με πολλές δυνατότητες. Πολλοί εγχώριοι αποφάσισαν μέσα στο 2020 να κυκλοφορήσουν τις δισκογραφικές τους δουλειές, παρά τη καραντίνα και την έλλειψη συναυλιών, δείχνοντας ότι η μουσική μπορεί να ανθίσει περισσότερο σε τέτοιες δύσκολες περιόδους. Πάμε να δούμε μαζί τους 10 εγχώριους με τις δισκογραφικές τους δουλειές, όπου μερικοί από αυτούς είχαν δώσει και συνέντευξη στο CityVibes.gr.

1. 1000mods – Youth Of Dissent

Τα παιδιά από το Χιλιομόδι Κορινθίας, κυκλοφόρησαν φέτος τον Απρίλιο το 4ο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ, και 6ο συνολικά. Οι 1000mods τα τελευταία χρόνια γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία και στο εξωτερικό, καθώς έχουν φτάσει να περιοδεύουν ακόμη και στην Αμερική, και στην Αυστραλία. Τα ακούσματα του φετινού τους άλμπουμ παραπέμπονται κυρίως στη δεκαετία του ’90, καθώς θυμίζουν λίγο από Soundgarden, Nirvana, & Pearl Jam. Οφείλεται προφανώς στο γεγονός ότι συνεργάστηκαν με τον ιδιαίτερα γνωστό μουσικό παραγωγό Matt Bayles, ο οποίος συνεργάστηκε με κάποια από τα προαναφερθέντα συγκροτήματα. Η ηχογράφηση του άλμπουμ έγινε σε στούντιο στο Σιάτλ, και ιδού το αποτέλεσμα. Πέρα από το Pearl, ξεχωρίζουν και το Lucid, αλλά και το Warped. Όπως και να ‘χει πρόκειται για μια εξαιρετική δουλειά.

2. My Endless Winter – Modern Madness

Τα παιδιά από τη Θεσσαλονίκη ξεκίνησαν από το 2018 επίσημα ως μπάντα, και με τις ηχογραφήσεις που είχαν κατά καιρούς, πρόβες, μίξεις, κλπ., κυκλοφόρησαν το παρθενικό τους άλμπουμ τον Σεπτέμβριο. Τα ακούσματα του άλμπουμ παραπέμπονται κυρίως στους Bring Me The Horizon, Twenty One Pilots, αλλά και στους Linkin Park που είναι ουσιαστικά και η βασική τους επιρροή. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του άλμπουμ, τα rap parts του Διογένη. Πρόκειται για άλλη μια άρτια δισκογραφική δουλειά από εγχώριους, από όποιο μέρος του άλμπουμ κι αν το πάρει κάποιος. Σίγουρα μετά από αυτό το άλμπουμ, οι My Endless Winter έχουν να μας προσφέρουν ακόμη περισσότερα στο μέλλον. Πέρα από το Lost In The Sea, σίγουρα ξεχωρίζουν και το Code Red, το Run, αλλά και το Now Or Never που μοιάζει με τραγούδι που ανήκει στο άλμπουμ Hybrid Theory. Πολλά μπράβο στα αδέρφια Ισάακ (φωνητικά) και Διογένη (ραπ φωνητικά), το Δημήτρη (κιθάρα), το Χρήστο (μπάσο), και το Νίκο (ντραμς).

3. Longshots – Hard Reset

Και αυτά τα παιδιά μας έρχονται από τη Θεσσαλονίκη, και κάνουν φασαρία με τον hard rock ήχο τους. Ξεκίνησαν από τα μέσα του ’17 ως μπάντα, και όλο αυτό τον καιρό δίνανε διάφορα live (μέχρι πριν την 1η καραντίνα), ενώ ηχογραφούσαν και δικιά τους μουσική. Τον Οκτώβριο κυκλοφόρησαν την 1η τους δισκογραφική δουλειά, η οποία κι αυτή ξεχώρισε από τα πρώτα ακούσματα, και προϊδεάζει τον ακροατή να κουνηθεί έστω και λίγο με τους ρυθμούς του άλμπουμ. Οι επιρροές τους είναι ποικίλες, καθώς παραπέμπονται σε προηγούμενες δεκαετίες (Led Zeppelin, Guns ‘n’ Roses, Rage Against The Machine, κλπ.). Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν σίγουρα είναι το Loud Cry, το Running (κυρίως τα κιθαριστικά σόλο του Πάρι), το Bring It On Your Majesty, αλλά και το I Want Some More που κλείνει το άλμπουμ. Και σίγουρα we want some more από τους Longshots στο άμεσο μέλλον. Πολλά μπράβο στη Ζωή (φωνητικά), το Πάνο (μπάσο), τον Πάρι (κιθάρα), το Λεωνίδα (κιθάρα), και τον Τέο (ντραμς).

4. Firewind – Firewind

Η μισή καταγωγή της μπάντας είναι από τη Θεσσαλονίκη, και η άλλη μισή από Κεντρική Ευρώπη (Βέλγιο και Γερμανία). Ένα μέλος όμως τραβάει τη μεγάλη προσοχή, και τυχαίνει να είναι και το ιδρυτικό μέλος των Firewind. Ο Gus G (Κωνσταντίνος Καραμητρούδης). Και μόνο η αναφορά του εμβληματικού κιθαρίστα από τη Καλαμαριά, παύει να υπάρχει συζήτηση. Τα κατορθώματά του μέχρι τώρα, τα λένε όλα. Τα 7 χρόνια συνεργασίας με τον Ozzy Osbourne, και οι συνεργασίες με πολλές metal μπάντες, αρκούν στο να μπει ανάμεσα στους ιδιαίτερα αναγνωρισμένους rock/metal μουσικούς παγκοσμίως. Το εν λόγω ομώνυμο άλμπουμ των Firewind είναι το 9ο που κυκλοφόρησαν, και σίγουρα τα κιθαριστικά σόλο του Gus G ντύνουν πολύ όμορφα τα τραγούδια που βρίσκονται στο άλμπουμ.

5. Niki Tor – Liar

Το ιδιαίτερα ταλαντούχο κορίτσι από τη Δράμα (πλέον κάτοικος Θεσσαλονίκης), έπειτα από κάποια προσωρινά περάσματα σε διάφορα συγκροτήματα, κυκλοφόρησε το Νοέμβριο το ντεμπούτο της άλμπουμ, που είναι ουσιαστικά και η πρώτη της σόλο δουλειά. Παρά το νεαρό της ηλικίας της, η Niki Tor διαθέτει μια πολύ γαλήνια φωνή, που σε κάποια σημεία θυμίζει Beth Hart, και με την ερμηνεία της ντύνει πολύ όμορφα τα τραγούδια του άλμπουμ, που είναι blues/rock. Δύσκολα ξεχωρίζουν κάποια τραγούδια από το Liar, καθώς ακούγονται όλα σχεδόν το ίδιο μελωδικά. Πολύ εξαιρετική η δουλειά από τη Niki Tor και τους συνεργάτες της (John Jeff Touch, Στέλιος Σιούλας, & Στάθης Καρυπίδης), και περιμένουμε ακόμη περισσότερα σίγουρα στο μέλλον.

6. Free Down Noize – This Fallout

Πρόκειται για ένα project του εξαιρετικού μουσικού από τη Θεσσαλονίκη, Γιώργου Αρβανιτίδη. Το νέο άλμπουμ των Free Down Noize κυκλοφόρησε το Νοέμβριο, 3 χρόνια περίπου μετά από τη κυκλοφορία του EP τους. Το This Fallout ακολούθησε το ρητό “το καλό πράγμα αργεί να γίνει”, δηλαδή κράτησε περίπου ένα χρόνο η περίοδος δημιουργίας/ηχογράφησης/μίξης του, αλλά αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα το οποίο είναι εξαιρετικό. Οφείλεται σίγουρα στην ομαδική δουλειά, καθώς ο Γιώργος Αρβανιτίδης συνεργάστηκε με το Παναγιώτη Αλβανόπουλο, το Βασίλη Κοσκερίδη και το Δανιήλ Χαραβιτσίδη για τα drums, και φυσικά τη Ζωή Καραθανάση (Longshots) που έδεσε πολύ ωραία με την εξαιρετική φωνή της. Μάλιστα σε κάποια σημεία, η Ζωή μοιάζει με την Janis Joplin που τραγουδάει grunge. Ο ήχος του άλμπουμ είναι αρκετά αλήτικος, καθώς παραπέμπεται κυρίως στη δεκαετία του ’90, και είναι μια μίξη ακουσμάτων από Nirvana, Soundgarden, Rage Against The Machine, & Metallica. Συγχαρητήρια στο Γιώργο και στους υπόλοιπους συνεργάτες γι’ αυτή τη δουλειά.

7. iRemain – Eye Witness

Πρόκειται για μια φρέσκια metal μπάντα από τη Θεσσαλονίκη, που ξεκίνησε επίσημα τέλη του ’19, και είναι δημιούργημα του Νίκου Γεωργιτσόπουλου (μπάσο). Η πρώτη δισκογραφική δουλειά των iRemain κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο, και τα ακούσματά τους κινούνται μεταξύ του metalcore και του alternative με κάποια pop στοιχεία. Συνδυάζουν ακούσματα από Bullet For My Valentine & Bring Me The Horizon, αλλά θυμίζουν αρκετά τους Lacuna Coil, αν λάβουμε υπόψη τα φωνητικά της Χριστιάννας Τσαουσίδου που συνοδεύουν το μπάσο του Νίκου, τις κιθάρες του Παύλου Νικόλτσιου και του Δημήτρη Κατράνα, και τα τύμπανα του Αλέξανδρου Τοπαλίδη. Σίγουρα ξεχωρίζουν το main single Last Day, το Withdrawal, και το Falling Away. Εξαιρετική δουλειά από τα παιδιά που φέρνουν φρέσκο ήχο.

8. Project Theory – Blood & Loyality

Η μπάντα ξεκίνησε να υπάρχει από το 2013 στη Θεσσαλονίκη, τα μέλη της όμως προέρχονται από τη Πτολεμαΐδα και από την Αθήνα. Η ουσία όμως είναι ότι οι Project Theory κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο το 2ο τους άλμπουμ, το οποίο σαφώς είναι πολύ διαφορετικό από το Something Between Us (2015). Πρόκειται για ένα άλμπουμ με ιδιαίτερα βαριά nu-metal & metalcore ακούσματα, και μοιάζουν λίγο με Asking Alexandria, Disturbed, & Bullet For My Valentine. Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν είναι το Clown Festival, το Until It’s Time, & το Into The Black. Υπέροχη δουλειά από το Λευτέρη Αράπογλου (κιθάρα), τον Ανδρέα Μπούτο (φωνητικά), το Αλέξανδρο Κηπουρίδη (μπάσο), & το Τάσο Μορφόπουλο (τύμπανα).

9. Marialena Trikoglou – Vanity

Η εξαιρετικά ταλαντούχα σοπράνο από την Αθήνα, με μεγάλη εμπειρία στο χώρο (vocal coaching, παρουσίες σε όπερες, συνεργασίες, διασκευές κατά καιρούς στο YouTube), τον Απρίλιο κυκλοφόρησε τη πρώτη της δισκογραφική δουλειά. Πρόκειται για ένα symphonic metal άλμπουμ, που θυμίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό Nightwish στα χρόνια με την 1η τους τραγουδίστρια. Η Μαριαλένα Τρίκογλου σε πολλά σημεία της ερμηνείας της μοιάζει με την Tarja Turunen. Να φανταστούμε ότι είναι και η μεγάλη της επιρροή, έτσι; Οι μελωδικές γραμμές του βιμπράτου της είναι παρόμοιες με της Tarja. Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν είναι το Prophecies, το The Dark Of Your Sea, & το Through The Other Side. Εξαίσια δουλειά από τη Μαριαλένα Τρίκογλου και το Βαγγέλη Γιαλαμά που έβαλε το χεράκι του.

10. Skags – Digital Cage Of A Cursed Generation

Πρόκειται για ένα ροκ συγκρότημα που μας έρχεται από την Αθήνα, και ξεκίνησε το 2017. Τον Οκτώβριο κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως alternative rock ή new wave. Τα ακούσματα παραπέμπονται στη δεκαετία του ’90, και τα φωνητικά της Σπυρέτας Δρίβα, μαζί με τα 2α αντρικά φωνητικά, συνδυάζουν στυλ από Puressence, Porcupine Tree, Smiths, & David Bowie. Τα τραγούδια που ξεχώρισαν είναι το The Man Sitting Right Next Door, το Life, και το Turn It On. Πολύ όμορφη δουλειά από το Σωτήρη Αγγελίδη, τη Σπυρέτα Δρίβα, τη Χριστίνα Παπανδρέου, το Κώστα Σόκο, και το Χρήστο Αλεξανδρή.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Σίγουρα το 2020 δεν ήταν η χρονιά που θα θέλαμε να θυμόμαστε, τουλάχιστον με το τρόπο που κύλησε. Σίγουρα μας έχουν λείψει οι συναυλίες που θέλαμε τόσο πολύ να πάμε, αλλά ακυρώθηκαν λόγω της πανδημίας του Covid-19. Παρ’ όλα αυτά, από τα μόνα πράγματα που κρατάμε από τη φετινή χρονιά, είναι σίγουρα η συντροφιά της μουσικής. Κι αυτό γιατί η καλή μουσική δεν καταλαβαίνει από πανδημίες, ειδικά όταν γίνεται με μεράκι. Πάμε να δούμε τα 10 ροκ άλμπουμ που ξεχώρισε ο μουσικός συντάκτης για φέτος.

10. Bon Jovi – 2020

Παρά το γεγονός ότι οι Bon Jovi ακολουθούν μια φθίνουσα πορεία τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της απόδοσης του Jon Bon Jovi στη φωνή, συνεχίζουν ακάθεκτοι να παράγουν νέα μουσική, κυκλοφορώντας το 15ο τους άλμπουμ. Ωστόσο συνεχίζουν να μη πείθουν, ειδικά μετά από την αποχώρηση του βασικού τους κιθαρίστα Ritchie Sambora το 2013. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

9. The Killers – Imploding The Mirage

Οι The Killers φέτος κυκλοφόρησαν το 6ο τους άλμπουμ, το οποίο είναι αρκετά διαφορετικό στα ακούσματα σε σχέση με τα προηγούμενα που κυκλοφόρησαν. Χωρίς πλέον το βασικό τους κιθαρίστα Dave Keuning, οι The Killers πειραματίστηκαν με διάφορες συνεργασίες, αλλά και με νέους ήχους. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

8. Alanis Morissette – Such Pretty Forks In The Road

Η Alanis Morissette επέστρεψε δισκογραφικά μετά από 8 χρόνια (Havoc and Bright Lights 2012), και μας χάρισε αυτό το υπέροχο άλμπουμ, το οποίο είναι το 9ο της. Καλοδιατηρημένη φωνητικά, η Alanis Morissette συνέχισε και φέτος να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα καλλιτεχνικά. Πέρα από το Reasons I Drink, ξεχωρίζει και το Smilling.

7. Green Day – Father Of All…

Οι Green Day κυκλοφόρησαν φέτος το 13ο τους άλμπουμ, στο οποίο δεν έχουν τον ίδιο εκρηκτικό ήχο μ’ αυτόν που είχαν τουλάχιστον στο προηγούμενο άλμπουμ (Revolution Radio 2016). Παρ’ όλα αυτά, διατηρούν τον pop-punk ήχο, και δεν αλλάζουν τελείως τη μουσική τους ταυτότητα. Σίγουρα το μόνο που ξεχωρίζει είναι το Oh Yeah!.

6. Deep Purple – Whoosh!

Η τέχνη της καλής hard-rock μουσικής, δεν ξεχνιέται εύκολα. Κάτι τέτοιο έδειξαν τουλάχιστον οι Deep Purple φέτος, κυκλοφορώντας το 21ο τους άλμπουμ. Παρόλο που βρίσκονται στη μουσική 51 χρόνια, συνεχίζουν ακάθεκτοι να παράγουν την ίδια καλή μουσική, δείχνοντας ότι η ηλικία τους είναι απλά νούμερο. Αυτό που ξεχώρισε σίγουρα είναι το Throw My Bones.

5. Linkin Park – Hybrid Theory (20th Anniversary Edition)

Το συγκεκριμένο είναι από τα κορυφαία σε πωλήσεις άλμπουμ, και από τα πιο πετυχημένα για τον 21ο αιώνα. Το γεγονός ότι φέτος κυκλοφόρησαν την επετειακή του έκδοση για τα 20 χρόνια κυκλοφορίας, αυτό από μόνο του αποτελεί ως ένα από τα πιο όμορφα μουσικά highlight του 2020. Δεν πρόκειται για καινούργια μουσική των Linkin Park, αλλά για μια συλλογή κυρίως από διάφορα ακυκλοφόρητα demo. Μη ξεχνάμε ότι μιλάμε για ένα ροκ συγκρότημα που επηρέασε την εφηβεία μας.

4. Pearl Jam – Gigaton

Οι Pearl Jam επέστρεψαν δισκογραφικά μετά από 7 χρόνια (Lightning Bolt 2013), και μας χάρισαν αυτό το πολύ όμορφο άλμπουμ, το οποίο είναι το 11ο τους. Οι Pearl Jam συνεχίζουν να προσφέρουν απλόχερα αυτή τη πολύ όμορφη grunge μουσική, βγαλμένη από τη δεκαετία του 90. Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν περισσότερο είναι το Superblood Wolfmoon, και το Who Ever Said.

3. Bruce Springsteen – Letter To You

Για έκτη συνεχόμενη δεκαετία κυκλοφορεί νέο άλμπουμ το “αφεντικό”. Αν πάμε στη πρώτη του κυκλοφορία το 1973 (Greetings from Asbury Park, N.J.) μέχρι τη φετινή, κυκλοφόρησε 20 άλμπουμ. Τώρα το Letter To You θα είναι το τελευταίο του; Ένα από τα τελευταία του; Το μόνο σίγουρο είναι, ότι πρόκειται για ένα από τα εξαιρετικά μελωδικά ροκ άλμπουμ που κυκλοφόρησαν φέτος, με τη γαλήνια φωνή που διαθέτει ο Bruce Springsteen, κι ας είναι 71 χρονών. Πέρα από το ομότιτλο single Letter To You, ένα άλλο τραγούδι που ξεχωρίζει σίγουρα είναι το House Of A Thousand Guitars.

2. Ozzy Osbourne – Ordinary Man

Τώρα τον Ozzy Osbourne πως θα τον χαρακτηρίσουμε; Τρελό; Ψυχάκια; Εθισμένο με τη μουσική; Ότι και να είναι, παρά τα θέματα υγείας που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια, πάντα βρίσκει τη δύναμη και την όρεξη να παράγει καλή ροκ μουσική και να τη διαθέσει στο κόσμο που ακούει το ρεπερτόριό του. Άλλωστε είχε δηλώσει ότι αρνείται να συνταξιοδοτηθεί, κι ότι είναι προς ολοταχώς για τον νέο του δίσκο στο κοντινό μέλλον. Τώρα στο άλμπουμ, πέρα από το ομότιτλο single Ordinary Man, όπου συνεργάστηκε με τον Elton John, ξεχωρίζει και το Scary Little Green Men.

1. AC/DC – Power Up

Με το πρώτο άκουσμα αυτού του άλμπουμ, καταλάβαμε κατευθείαν ότι πρόκειται για ένα από τα κορυφαία άλμπουμ, αν όχι το κορυφαίο, που κυκλοφόρησαν φέτος. Ήταν απλά θέμα χρόνου να αποδειχθεί, καθώς κατέκτησε τη κορυφή των album charts σε πολλές χώρες του κόσμου (ΗΠΑ, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, και Αυστραλία μεταξύ των οποίων). Οι AC/DC επέστρεψαν δισκογραφικά μετά από 6 χρόνια (Rock or Bust 2014), και κυκλοφόρησαν το 17ο τους άλμπουμ, το οποίο και είναι το 1ο χωρίς τον Malcolm Young στη ζωή (πέθανε το 2017). Μετά από το Shot In The Dark, δύσκολα ξεχωρίζει κάποιο άλλο τραγούδι, καθώς ακούγονται σχεδόν το ίδιο εκρηκτικά. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το Power Up των AC/DC κυκλοφόρησε τη Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, και αποτελεί το 17ο άλμπουμ στη μουσική καριέρα τους. Διαδέχεται το Rock or Bust (2014), κι είναι το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφορούν χωρίς τον Malcolm Young εν ζωή (πέθανε στις 18 Νοεμβρίου του 2017). Μάλιστα ο Agnus Young δήλωσε ότι το Power Up είναι προς τιμή του συγχωρεμένου αδερφού του και συνιδρυτή των AC/DC. Να αναφέρουμε ότι στο άλμπουμ συναντάμε τον Agnus Young στη κύρια κιθάρα, τον Brian Johnson στα φωνητικά, ο οποίος ξεπέρασε τα προβλήματα ακοής, τον Phil Rudd στα ντραμς, τον Cliff Williams στο μπάσο, και τον ανιψιό του Malcolm, Stevie Young στη ρυθμική κιθάρα.

Ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, εύκολα θα χαθεί κάποιος στην εκρηκτική μελωδία του. Ο ήχος από τις κιθάρες του Agnus και του Stevie, το μπάσο του Cliff, τα τύμπανα του Phil, και τα φωνητικά του Brian, είναι ένας συνδυασμός που παραμένει σχεδόν το ίδιο εκρηκτικός και αγέραστος. Οι AC/DC ακόμη και στη νέα δεκαετία συνεχίζουν να υπηρετούν το ίδιο καλά το hard rock ρεπερτόριό τους, όπως και στο ξεκίνημά τους μέσα στη δεκαετία του ’70. Οι ηλικίες που έχουν τα μέλη φαίνονται απλοί αριθμοί, καθώς ακόμη και τώρα διαθέτουν την ίδια τρέλα και όρεξη για ποιοτική hard rock μουσική.

Δύσκολο να ξεχωρίσει κάποιος ένα τραγούδι από αυτό το άλμπουμ, καθώς σχεδόν όλα ακούγονται το ίδιο δυνατά. Το μόνο που ίσως κάνει ένα κλικ παραπάνω, είναι σίγουρα το Shot In The Dark που κυκλοφόρησε ως πρώτο single του άλμπουμ, και ακούγεται ήδη σε διάφορους ροκ σταθμούς. Άλλα τραγούδια του άλμπουμ που επίσης ξεχωρίζουν λίγο παραπάνω είναι το Realize, το Witch’s Spell, και το Code Red. Όλα τα τραγούδια του άλμπουμ τα έγραψαν ο Agnus και ο Malcolm Young, αλλά είχαν μπει στο συρτάρι με τα ακυκλοφόρητα τραγούδια, και τα έβγαλε κάποια στιγμή ο Agnus Young στην επιφάνεια για να ηχογραφήσει το άλμπουμ μαζί με τον μουσικό παραγωγό Brendan O’Brien.

2 αξιοσημείωτα πράγματα που θα επισημάνουμε γι’ αυτό το άλμπουμ, είναι ότι το Power Up είναι το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφορούν χωρίς να εμπεριέχεται η λέξη rock σε τίτλο τραγουδιού, μετά από το Fly On The Wall (1985). Επίσης είναι και το πρώτο άλμπουμ που δεν εμπεριέχει ομότιτλο τραγούδι, μετά από το Blow Up Your Video (1988).

Εν κατακλείδι, το Power Up ενδεχομένως να μη διαφέρει αρκετά από όλα τα προηγούμενα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν οι AC/DC. Αλλά η επιστροφή του συγκροτήματος μετά από διάλειμμα κάποιων χρόνων, αλλά και τον θάνατο του Malcolm Young το 2017, το άλμπουμ από μόνο του αποκτά τεράστια αξία. Αν όχι το καλύτερο, είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μέσα στο ιδιαίτερα κακό 2020, και μάλιστα ήρθε σε κυκλοφορία στη “γρουσούζικη μέρα”.

Album Tracklist

1. Realize
2. Rejection
3. Shot In The Dark
4. Through The Mists Of Time
5. Kick You When You’re Down
6. Witch’s Spell
7. Demon Fire
8. Wild Reputation
9. No Man’s Land
10. Systems Down
11. Money Shot
12. Code Red

Μπείτε να ακούσετε εδώ το άλμπουμ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το 2020 των Bon Jovi ήταν προγραμματισμένο αρχικά να κυκλοφορήσει τη Παρασκευή 15 Μαΐου, τελικώς κυκλοφόρησε τη Παρασκευή 2 Οκτωβρίου, λόγω της πανδημίας του Covid-19. Το 2020 διαδέχεται το This House Is Not For Sale (2016), και αποτελεί το 15ο άλμπουμ στην ιστορία τους μέχρι σήμερα. Είναι μόλις το 2ο άλμπουμ που κυκλοφορούν οι Bon Jovi χωρίς τον Richie Sambora στη πρώτη κιθάρα.

Ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, εύκολα θα αντιληφθεί κανείς ότι εδώ οι Bon Jovi είναι πολύ διαφορετικοί από αυτούς που συνηθίσαμε μέχρι τώρα να ακούμε. Σίγουρα δεν υπάρχει κάποιο τραγούδι που να μιλάει για τον Tommy και την Gina (Livin’ On A Prayer, & It’s My Life), ή να γεμίζει με ροδοπέταλα το κρεβάτι (Bed Of Roses), ή να προστάζει μια κοπέλα να απλώσει τα χέρια της πάνω στο αγόρι (Lay Your Hands On Me). Η προσέγγιση των Bon Jovi σ’ αυτό το άλμπουμ είναι κοινωνικοπολιτική, κι εστιάζει στα γεγονότα και τα προβλήματα της σημερινής εποχής. Αυτό όμως δεν είναι απαραίτητα κακό. Το πρόβλημα είναι αλλού.

Για κάποιον που λατρεύει την ωραία και δυνατή ροκ μελωδία, δυστυχώς δεν θα συναντήσει κάτι τέτοιο σ’ αυτό το άλμπουμ, τουλάχιστον όχι σε μεγάλο βαθμό. Όσο καλός και φιλότιμος είναι ο Ελληνο-καναδός κιθαρίστας Θεόφιλος Ξενίδης (ή αλλιώς Phil X), το κενό που άφησε ο Richie Sambora το 2013, είναι δυσαναπλήρωτο. Όπως και να το κάνουμε, ο Richie στα 30 χρόνια που ήταν στο συγκρότημα, αποτέλεσε ένα από τα βασικά γρανάζια, προσθέτοντας τη δικιά του πινελιά στο μεγάλο μέρος της δισκογραφίας των Bon Jovi.

Από τα singles που κυκλοφόρησαν μέχρι τώρα και συμπεριλαμβάνονται στο 2020, ξεχωρίζουμε με σχετική ευκολία το Limitless, που είναι και το πρώτο της λίστας τραγουδιών στο άλμπουμ. Το συγκεκριμένο τραγούδι, έχει αισιόδοξο μήνυμα δίνοντας μας να καταλάβουμε ότι μέσα στη ζωή υπάρχουν πολλές δυνατότητες, κι ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να δοκιμάσουμε.

Ένα άλλο τραγούδι που θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε σ’ αυτό το άλμπουμ είναι το Blood In The Water. Εδώ οι Bon Jovi μας υπενθυμίζουν το πόσο ωραία μελωδικά τραγούδια βγάζανε τα προηγούμενα χρόνια. Κάλλιστα το συγκεκριμένο τραγούδι θα μπορούσε να ανήκει σ’ ένα από τα πολύ προηγούμενα άλμπουμ τους. Άλλα τραγούδια που θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε σ’ αυτό το άλμπουμ είναι το Beautiful Drug, και το Brothers In Arms.

Σε γενικές γραμμές, το 2020 δεν είναι κι από τα καλύτερα άλμπουμ που έβγαλαν μέχρι τώρα οι Bon Jovi. Σαφώς υπάρχουν και κάποια τραγούδια που ακούγονται ωραία στα αυτιά του ακροατή. Το κατά πόσο θα πουλήσει αυτό το άλμπουμ, θα το δούμε στη πορεία. Το ύφος του άλμπουμ πάντως, κινείται λίγο πολύ στο ίδιο μήκος κύματος με τη τρέχουσα χρονιά.

Μπορείτε να ακούσετε εδώ ολόκληρο το άλμπουμ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ιδιαίτερα γνωστός και ιδιαίτερα αγαπητός στο ευρύ κοινό ο Mike Shinoda, κυρίως από τη καριέρα του με τους Linkin Park, αλλά και με το προσωρινό μουσικό project που δημιούργησε κάποτε, τους Fort Minor. Η αυτοκτονία του Chester Bennington τον Ιούλιο του 2017, πάγωσε τις δραστηριότητες της μπάντας, οπότε αυτό ώθησε τον Mike Shinoda στο να εστιάσει τη προσοχή του στη σόλο καριέρα. Και ήδη το έπραξε κυκλοφορώντας το Post Traumatic το 2018.

Η φετινή καραντίνα του Covid-19, αναμφίβολα έχει αλλάξει άρδην τα πλάνα ολονών. Ο Mike Shinoda αποφάσισε τότε να πειραματιστεί μουσικά. Ωστόσο για να μη νιώθει μόνος, έδωσε τη δυνατότητα στους fans του να τον παρακολουθούν να συνθέτει μουσική μέσω live streaming στο Twitch, να του δίνουν feedback, και γενικά να του δώσουν κάποιες μουσικές κατευθύνσεις. Τα “instrumental τραγούδια” που είχε συνθέσει με τη βοήθεια των fans του, του άρεσαν πολύ, οπότε αποφάσισε να συμπεριλάβει τη πρώτη παρτίδα στο Dropped Frames Vol. 1, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Ιουλίου. Η συνεχής ενασχόλησή του με τον μουσικοσυνθετικό πειραματισμό, ενώ ταυτόχρονα και η συνεχής επαφή με τους fans του μέσω Twitch, του έφερναν μονίμως νέες ιδέες για να παράγει κι άλλο παρόμοιο μουσικό υλικό. Κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κυκλοφορήσει το Dropped Frames Vol. 2 στις 31 Ιουλίου, και το Dropped Frames Vol. 3 στις 18 Σεπτεμβρίου. Με λίγα λόγια, ο Mike Shinoda με τη φαεινή ιδέα που είχε στη καραντίνα, δημιούργησε ένα mini album sequel. Άραγε αυτό το sequel θα φτάσει στο Dropped Frames Vol. 4, ή και ακόμη πιο παραπέρα;

Το περιεχόμενο των άλμπουμ Dropped Frames είναι κατά κύριο λόγο μουσικοσυνθετικό. Ακούγοντας αυτά τα άλμπουμ, θα παρατηρήσουμε πολλούς διαφορετικούς ήχους να αναμειγνύονται μεταξύ τους. Ήχοι από Mariachi, Bollywood hip-hop, 90’s pop, & rock, με ήχους από ταινίες τρόμου, video games, & electro-spacey ήχους. Το μουσικό είδος των άλμπουμ είναι απροσδιόριστο, καθώς μέσα σ’ ένα instrumental τραγούδι μπορεί να ακούσει ο καθένας πολλαπλά ειδή. Ο Mike Shinoda σίγουρα συνέθεσε έτσι τα άλμπουμ για να δείξει στο κόσμο τη μαγεία της πολυπλοκότητας στη μουσική, και ότι δεν υπάρχουν μουσικές ταμπέλες που μπαίνουν κατά καιρούς. Δεν είναι και η πρώτη φορά που πειραματίζεται μουσικά, αναμειγνύοντας διαφορετικούς ήχους. Το είχε ξανακάνει άλλωστε και στα χρόνια με τους Linkin Park όταν γράφανε μουσική για νέα άλμπουμ, αλλά και με τους Fort Minor για κάποιο διάστημα. Τώρα που ακολουθεί σόλο καριέρα προς το παρόν, το κάνει ακόμη περισσότερο. Ο Mike Shinoda είναι από τους ελάχιστους μουσικούς παραγωγούς, αν όχι ο μοναδικός, που λατρεύει τον πολύ διαφορετικό ήχο. Και γι’ αυτό τον αγαπάει ο κόσμος.

Μπορεί τα άλμπουμ του να είναι κατά κύριο λόγο μουσικοσυνθετικά, ωστόσο υπάρχει κι ένα κανονικό τραγούδι. Το Open Door από το Dropped Frames Vol. 1. Το συγκεκριμένο τραγούδι έχει κι αυτό την ιδιαιτερότητά του, καθώς ο Mike Shinoda το ηχογράφησε με 6 τυχερούς fans του. Τον καιρό που συνέθετε τη πολύπλοκη μουσική του, είχε γράψει κι αυτό το τραγούδι, αλλά ήθελε και έξτρα φωνητικά για το ρεφρέν. Οπότε ζήτησε από τον καθένα να δημοσιεύσει ένα προσωπικό βίντεο στα social media (Twitter, Instagram & Youtube), τραγουδώντας το Open Door, με το hashtag #SingOpenDoor. Και ο Mike Shinoda επέλεξε τις 6 ερμηνείες που του άρεσαν περισσότερο.

Κλείνοντας το review, τα Dropped Frames, είναι από τα πιο διαφορετικά άλμπουμ που κυκλοφόρησαν φέτος. Μπορεί να μην είναι από τα πιο εμπορικά, αλλά σίγουρα δεν απευθύνονται στο ευρύ μουσικό κοινό. Ο Mike Shinoda απευθύνεται κυρίως στο κοινό που απέκτησε ο ίδιος (είτε με τους Linkin Park, είτε με τους Fort Minor, είτε και στη σόλο καριέρα), αλλά και στο κοινό που λατρεύει την πολύπλοκη μουσική και τον ιδιαίτερα ψαγμένο ήχο. Μερικά intrumental τραγούδια μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως μουσικά χαλιά σε ραδιοφωνικές εκπομπές.

Ακούστε το Dropped Frames Vol. 1

Ακούστε το Dropped Frames Vol. 2

Ακούστε το Dropped Frames Vol. 3

Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το Imploding The Mirage κυκλοφόρησε την Παρασκευή 21 Αυγούστου, και είναι το 6ο άλμπουμ που κυκλοφορούν οι The Killers στη καριέρα τους. Είναι το 1ο άλμπουμ που κυκλοφορούν χωρίς τον βασικό τους κιθαρίστα Dave Keuning, ο οποίος κάπου στα τέλη του 2017 αποφάσισε να μην περιοδεύσει ή συμμετείχει σε μελλοντικές ηχογραφήσεις με τους Killers. Ωστόσο πάντα υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού του το ενδεχόμενο να επιστρέψει στη μπάντα. Στα κιθαριστικά μέρη του άλμπουμ συμμετέχουν ο μπασίστας των Killers Mark Stoermer, ο παραγωγός του άλμπουμ Jonathan Rado, ενώ μέσα στο άλμπουμ συνεργάζονται και με διάφορους μουσικούς όπως: Lindsey Buckingham (πρώην μέλος των Fleetwood Mac), k.d. lang, Weyes Blood, Adam Granduciel, Blake Mills & Lucius. Στη σύνθεση και γενικά στη παραγωγή όλων των τραγουδιών του άλμπουμ βρίσκονται ο Brandon Flowers (φωνητικά) και ο Ronnie Vannucci Jr. (ντραμς).

Ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι οι Killers πειραματίστηκαν αρκετά με τον ηλεκτρονικό ήχο πάνω στη ροκ ιδιότητά τους. Γι αυτό και μέσα στο άλμπουμ συναντάμε είδη όπως new wave, synth-pop, pop rock, synth-rock, & heartland rock. Το νέο άλμπουμ είναι μια πρόκληση για τους Killers. Μπορεί με το προηγούμενο άλμπουμ τους να μην έχει πολλές διαφορές (Wonderful Wonderful 2017), αλλά διαφέρει πολύ με όλα τα υπόλοιπα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μέχρι τώρα. Παρ’ όλη τη στροφή που πήραν μουσικά στο Imploding The Mirage, δεν έχουν ξεφύγει πολύ από το είδος του ρεπερτορίου τους.

Το τραγούδι που προφανώς ξεχωρίζει σ’αυτό το άλμπουμ είναι το Caution, το οποίο δικαιολογημένα κυκλοφόρησαν ως πρώτο single, κι αυτό γιατί ταυτίζεται πολύ με την τωρινή Covid-19 περίοδο που διανύουμε όλοι μας. Να σημειώσουμε ότι σ’αυτό το τραγούδι συνεργάζονται με τον Lindsey Buckingham, που ήταν μέλος των Fleetwood Mac.

Ένα άλλο τραγούδι που αξίζει να ακούσει κάποιος σ’αυτό το άλμπουμ είναι το Dying Breed, το οποίο ως προς το είδος μοιάζει αρκετά με παλιότερα τραγούδια που είχαν κυκλοφορήσει οι Killers, και γενικά το είδος του εναλλακτικού ροκ μπορεί να συνδυαστεί αρμονικά με διάφορα ηλεκτρονικά στοιχεία. Επίσης ένα άλλο τραγούδι που έχει ένα ενδιαφέρον είναι το Lightning Fields, καθώς ο ήχος του και γενικά ο ρυθμός του είναι πολύ διαφορετικός για Killers, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι είναι κακό. Παρομοίως θα μπορούσαμε να πούμε και για το My God, που έχουν μια πολύ ωραία συνεργασία με την Weyes Blood.

Κλείνοντας να πούμε ότι το Imploding The Mirage, μπορεί να μην είναι και το superwow album που κυκλοφόρησε φέτος, αλλά ακουστικά είναι αρκετά τίμιο. Τα νέα ακούσματα που συναντήσαμε στο άλμπουμ, όπως επίσης και οι συνεργασίες με διάφορους μουσικούς εξαιτίας της απουσίας του Dave Keuning (κιθάρα), δείχνουν ότι οι Killers δεν μένουν στάσιμοι αποκλειστικά στο είδος που καθιερώθηκαν κι έγιναν γνωστοί. Δοκιμάζουν νέα πράγματα, οπότε ως μπάντα έχουν εξέλιξη με ότι αυτό συνεπάγεται. Το κατά πόσο αποδεκτό θα είναι στο ροκ (και μη ροκ) κοινό, αυτό θα το δείξει η πορεία.

Ολόκληρο το άλμπουμ μπορείτε να το ακούσετε εδώ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης