Ευθυνοφοβία…

 “Το να φοβάται ή γενικά να διστάζει κάποιος να αναλάβει ευθύνες! “

Δεν μπορεί , και εσείς κάποια στιγμή στη ζωή σας , συναντήσατε ανθρώπους που όπου ευθύνη και αυτοί μακριά . Είτε στην προσωπική ζωή είτε σε επαγγελματική ζωή μας , πάντα υπάρχει αυτός ο κάποιος που θα στρίβειν δια της ευθύνης του και των δύσκολων καταστάσεων. Δεν είναι απλά μία συνήθεια κακιά, είναι μία ασθένεια . Ναι , και αυτό υπόκειται στα σύνδρομα που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος και λέγεται σύνδρομο φυγής .

Που το συναντάμε…

Άνθρωποι που στην πρώτη δυσκολία , στην ευθύνη των πράξεων τους , την κάνουν με ελαφρά , άτομα που δεν τους χωράει ο τόπος τους, ακόμα και η ίδια η χώρα τους, το σπίτι τους, το οικείο περιβάλλον τους , είναι άνθρωποι όπου θεωρούν πως μακριά από όλα αυτα θα βρουν την ηρεμία και την ησυχία τους. Όλα τα παραπάνω τους φαίνονται “μικρά” και περιοριστικά και περιορισμένα. Για κάποιους άλλους πιθανόν να είναι τρόπος ζωής, για άλλους εκτόνωση ή και αναγκαιότητα.

Γιατί το συναντάμε …

Ένα ψυχολογικό ερώτημα που διαφοροποιεί την υγιή από την παθολογική τάση φυγής , έχει να κάνει με την σοβαρότητα του κινδύνου όσο και με την συχνότητα που ένα άτομο διαλέγει την φυγή από το να αντιμετωπίσει κατάματα την πραγματικότητα του. Είναι για πολλούς ένας τρόπος να αντιμετωπίζουν τις ψυχοσυναισθηματικές δυσκολίες τους . Οι άνθρωποι αυτοί λοιπόν διαλέγουν την φυγή απο την πραγματικότητα και ουσιαστικά διαλέγουν να μην παλέψουν , να μην αγωνιστούν .

Ο τρόπος ζωής μας , και όλες αυτές οι δυσκολίες που υπάρχουν τα τελευταία χρόνια όπου έχουν αντίκτυπο στη προσωπική μας ζωή αλλά και στην επαγγελματική, μας φέρνει αντιμέτωπους με τις αποτυχίες μας . Οι αποτυχίες είναι ένα μεγάλο κόστος για όλους μας, για κάποιους ανθρώπους όμως είναι απίστευτα οδυνηρή , οπότε και επιλέγουν να αποσυρθούν χωρίς αγώνα ούτε καν μία προσπάθεια.

Τα άτομα αυτά , λοιπόν, θα τα συναντήσουμε να έχουν τάσεις επιθετικής συμπεριφοράς αλλά υπάρχουν και στιγμές τους που η αντίδραση θα είναι πιο συνεσταλμένη , πιο μαζεμένη. Αυτό γίνεται , λοιπόν σε άτομα που δεν αισθάνονται άνετα με τον εαυτό τους, έχουν συμπλέγματα κατωτερότητας κι ανασφάλειας, με αποτέλεσμα να μένουν έρμαια του άγχους προσαρμογής τους στις απαιτητικές συνθήκες της σύγχρονης ζωής μας.

Πως θα αντιμετωπιστεί….

Απλό! Όταν κάτι το αναβάλεις , και το αποφεύγεις δεν σημαίνει πως αυτό έχει φύγει. Είναι εκεί , και θα εμφανιστεί ξανά , και ξανά εως ότου διογκωθεί και εν τέλει σε κατασπαράξει. Γι’αυτο η καλύτερη και μοναδική αντιμετώπιση είναι η ίδια η αντιμετώπιση των προβλημάτων μας. Αποδεχόμαστε την αποτυχία μας , αποδεχόμαστε ποιοί είμαστε , θέλεις να κάνεις και μία ανάλυση του εγώ σου ; Κάνε! Το πρόβλημα θα είναι εδώ και θα περιμένει την λύση του. Αφού λοιπόν είσαι έτοιμος , λύστο και πήγαινε στο επόμενο και να είσαι σίγουρος πως κάθε φορά θα είναι και καλύτερα. Κάθε φορά ,θα είναι και λιγότερα. Κάθε φορά , θα είσαι και πιο ελεύθερος!