1

Ζευγάρι, αντί για γαμήλιο γλέντι, έκανε το τραπέζι σε άστεγους (vid)

Το ζευγάρι έκανε το τραπέζι σε ανθρώπους που βρίσκονται στον δρόμο, μοιράζοντάς τους τις επιπλέον μερίδες φαγητού που είχε παραγγείλει.

Μπορεί ο γάμος τους να καθυστέρησε να πραγματοποιηθεί λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, ωστόσο για τον Γιώργο και τη Μαρία, ένα ζευγάρι από τη Θεσσαλονίκη, αυτό είχε μικρή σημασία.

Ο γάμος των δύο νέων ήταν ιδιαίτερα ξεχωριστός, αφού αντί για γαμήλιο γλέντι αποφάσισαν να μοιραστούν τη χαρά τους μαζί με τους αστέγους της πόλης μοιράζοντάς τους γεύματα αγάπης.

Σε συνεργασία με την Εθελοντική Διακονία Αστέγων και τη βοήθεια της Κυριακής Φράγκου, την Κυριακή 6 Ιουνίου μετά το τέλος του γάμου, το ζευγάρι έκανε το τραπέζι σε ανθρώπους που βρίσκονται στον δρόμο, μοιράζοντάς τους τις επιπλέον μερίδες φαγητού που είχε παραγγείλει.

«Όταν νιώθεις πραγματικά τόσο μεγάλη χαρά θέλεις να τη μοιραστείς. Όχι μόνο με τους παρευρισκόμενους αλλά και με όσους το έχουν ανάγκη», είπε η Μαρία.

Μιλώντας για τον γάμο τους, ανέφεραν ότι ήθελαν πολύ να μοιραστούν τη χαρά τους με όλον τον κόσμο, γι΄αυτό και θέλησαν να προσφέρουν «κομμάτι από την αγάπη τους» σε όσους το είχαν ανάγκη.

Πηγή




5 Δεκεμβρίου: «Διεθνής Ημέρα Εθελοντισμού»

Η 5η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως «Διεθνής Ημέρα Εθελοντισμού» από τον ΟΗΕ το 1985 θέλοντας να τιμήσει την εθελοντική δράση και προσφορά αλλά και να παροτρύνει προς αυτήν.
Η εθελοντική προσφορά δεν γνωρίζει από όρια και περιορισμούς, είναι διαχρονική και επεκτείνεται σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Ο εθελοντισμός είναι τρόπος και στάση ζωής.

Είναι η μορφή δράσης που από μόνη της αποτελεί την υπέρτατη αίσθηση και έκφραση αλληλεγγύης στον συνάνθρωπο και σε κάθε μορφή ζωής. Είναι η στάση ανιδιοτελής και αφιλοκερδής προσφοράς και το υψηλό αίσθημα ευθύνης, προσφοράς και συνεισφοράς απέναντι στο κοινωνικό σύνολο.

Εθελοντικές δράσεις ανά τον κόσμο στοχεύουν στην ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου σε περιόδους ειρήνης ή πολέμου, στην καταπολέμηση της φτώχειας, των διακρίσεων κατά των γυναικών και κάθε μειονότητας, των δικαιωμάτων των παιδιών, στην καταπολέμηση της πείνας και των ασθενειών, της διακίνησης-εμπορίας και κάθε είδους εκμετάλλευσης ανθρώπων, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων, της υποβάθμισης του περιβάλλοντος.

Ο εθελοντισμός ως στάση ζωής σου διδάσκει υπέρτατες ανθρώπινες αξίες, γίνεται η «ηθική πυξίδα» για να βρεις τον δρόμο και το νόημα της ζωής, να κατανοήσεις τα γιατί των ερωτήσεών που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη ύπαρξη.
Σου δείχνει τον δρόμο για να μάθεις να γίνεσαι υπεύθυνος, να δεσμεύεσαι, σε ωριμάζει και σε ψηλώνει ψυχικά και πνευματικά.

Μαθαίνεις τη δύναμη της αλληλεγγύης, την αξία και δύναμη της συμμετοχής, μέσω της στάσης αφιλοκερδούς προσφοράς καλλιεργείς πως το χρήμα είναι ένα μέσο στη ζωή κι όχι αυτοσκοπός, νιώθεις χτίστης αυτού του κόσμου γιατί και το δικό σου λιθαράκι μπορεί να κάνει και κάνει αυτόν το κόσμο καλύτερο.

Ο εθελοντισμός σου μαθαίνει δεξιότητες κάθε είδους, σε διαμορφώνει, σου δίνει αυτοπεποίθηση, σε γεμίζει αυτοεκτίμηση, σε κάνει θαρραλέο.
Σε βοηθά να βρεις νόημα, να γίνεσαι κοινωνικός, να κάνεις φίλους που έχουν ίδιο όραμα και αξίες με σένα, να γεμίζεις τον χρόνο σου πλούσια, δημιουργικά και κυρίως ουσιαστικά, σου καλλιεργεί την χρησιμότητα και σπουδαιότητα της μονάδας και της ομάδας.

Μέσω του εθελοντισμού ζεις καινούργιες και πρωτόγνωρες εμπειρίες που σε άλλη περίπτωση μπορεί να μη συνέβαινε ποτέ.
Σου μαθαίνει πως τίποτα δεν είναι δεδομένο στη ζωή, σου διδάσκει να εκτιμάς τα όσα έχεις. Σε κάνει ψυχικά ανθεκτικό.

Ο Εθελοντισμός είναι Στάση Ζωής.
Είναι το όραμα για έναν πιο δίκαιο και καλύτερο κόσμο.
Η δική σου δράση και προσφορά μπορεί να σώσει τη ζωή ενός συνανθρώπου σου ή τη ζωή ενός ζώου ακόμη κι από θάνατο, να αλλάξει τη ζωή πολλών, να την βελτιώσει και να την κάνει καλύτερη. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από αυτό.

Το αίσθημα, η αξία κι ο πλούτος που σου επιστρέφεται όταν προσφέρεις, δεν περιγράφεται, μόνο βιώνεται.

Τόλμησε να ζήσεις τον εθελοντισμό ως τρόπο και στάση ζωής.
Θα σου δώσει τις συναρπαστικότερες και πολυτιμότερες εμπειρίες που θα χεις στη ζωή σου!

~be Creative and stay Metal~
Κατερίνα Γιάτσα




Η αξία του Εθελοντισμού σήμερα!

Στη σημερινή εποχή, η αδυναμία του κράτους να αντιμετωπίσουν ικανοποιητικά τα ολοένα και πιο σύνθετα κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά προβλήματα, καθιστούν την δραστηριοποίηση εθελοντικών οργανώσεων ιδιαίτερα σημαντική. Ο λόγος για τον οποίο η ίδια η εποχή επιτάσσει τον εθελοντισμό είναι η διεύρυνση του φάσματος των κοινωνικών προβλημάτων, όπως είναι η οικολογική αδιέξοδος, ο υποσιτισμός, η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, η ξενοφοβία και η εγκληματικότητα. Αξίζει να σημειωθεί πως η δυσκολία βιοπορισμού σε συνδυασμό με την κοινωνική αδικία που νιώθουν ότι βιώνουν οι άνθρωποι σε μια ευρεία κλίμακα, οδηγούν τους ανθρώπους σε αντικοινωνικές και ανάρμοστες συμπεριφορές. Αυτό συνεπάγεται αλλοτρίωση των ανθρωπίνων σχέσεων. Έτσι, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη ενεργοποίησης του πολίτη, ο οποίος είναι σημαντικό να διακατέχεται από ένα πνεύμα αλληλεγγύης και προσφοράς και να δρα με γνώμονα το κοινό καλό. Ο εθελοντισμός είναι αυτός που δύναται να σπείρει συναισθήματα αγάπης και συμπόνιας μεταξύ των πολιτών.

Ο εθελοντισμός αποτελεί ένα ριζοσπαστικό τρόπο συμμετοχής στα κοινά και δημοκρατική αναγκαιότητα εφόσον η δημοκρατία προϋποθέτει ενεργοποίηση του πολίτη ως καθημερινή στάση ζωής. Επίσης, η εδραίωση της δημοκρατίας συμβάλλει στη διασφάλιση της ελευθερίας και της δικαιοσύνης . Χάρη σε αυτές τις αρχές είναι δυνατόν να προοδεύσει ο άνθρωπος αλλά και η κοινωνία στο σύνολό της. Ο άνθρωπος έτσι με την συμμετοχή του στα κοινά,  αποκτά πολιτική συνείδηση αναδεικνύοντας το δημοκρατικό του φρόνημα. 

Μορφές έκφρασης της εθελοντικής προσφοράς

Ο εθελοντισμός αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά κινήματα των τελευταίων δεκαετιών, καθώς έχει ως κύριο χαρακτηριστικό του την ιδιοτέλεια και την προσφορά. Η εθελοντική προσφορά υπηρεσιών μέσα από χιλιάδες μη κυβερνητικές οργανώσεις συμβάλλουν καθοριστικά στην χάραξη ενός καλύτερου μέλλοντος.

Στον εθελοντισμό υπάγεται η ανθρωπιστική δράση, όπου μπορεί να πραγματώνεται με την παροχή υλικών αγαθών ή χρημάτων για την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών, όπως είναι οι φυσικές καταστροφές. Επίσης, μιλώντας για εθελοντισμό κάνουμε λόγο για μια κοινωνική δράση, η οποία εδραιώνεται στα πλαίσια προσφορά κοινωνικής εργασίας σε συλλόγους και ιδρύματα για την προστασία των παιδιών, την επανένταξη των τοξικομανών και αποφυλακισμένων, τη βοήθεια σε άτομα με ειδικές ανάγκες και σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, όπως οι ηλικιωμένοι κ.α.. Γίνονται και παρεμβάσεις που αποβλέπουν στην βελτίωση της ποιότητα ζωής. Πιο συγκεκριμένα εθελοντικές οργανώσεις κινητοποιούνται με απώτερο σκοπό τη βελτίωση των συγκοινωνιών, την καθαριότητα της πόλης, την προστασία των πεζών κ.ά. Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η περιβαλλοντική δράση. Η σχέση ανθρώπου-φύσης είναι μια σχέση αλληλεξάρτησης και αλληλεπίδρασης. Όμως τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε όξυνση των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Για το λόγο αυτό οικολογικές οργανώσεις δραστηριοποιήθηκαν με απώτερο στόχο τη προστασία του περιβάλλοντος. Ανέλαβαν σημαντικές πρωτοβουλίες  για την προστασία της χλωρίδας και την πανίδας, για τις αναδασώσεις, την καθαριότητα των ακτών, τις ανακυκλώσεις απορριμμάτων, τις εφαρμογές εναλλακτικών μορφών ενέργειας κ.ά. Έτσι, αποκτάται οικολογική συνείδηση που είναι ιδιαίτερα σημαντική αν λάβουμε υπόψη μας πως η σχέση μας με το περιβάλλον είναι αλληλοεξαρτώμενη. Η φύση επιδρά στη διαμόρφωση της ζωής του ανθρώπου και ο άνθρωπος διαμορφώνει τη φύση ανάλογα με τους σκοπούς του.

Παράγοντες που κινητοποιούν τους ανθρώπους να αναλάβουν εθελοντική δράση

Πολλοί είναι οι παράγοντες που οδηγούν το άτομο να γίνει εθελοντής. Τέτοιοι μπορεί να είναι η αποξένωση του ανθρώπου που υφίσταται σε μεγάλο βαθμό σήμερα, η ανάγκη απόδρασης από τη καθημερινότητα και η επιθυμία για ανακάλυψη του βαθύτερου νοήματος της ζωής.

Συγκεκριμένα, διαπιστώνεται πως στις μέρες επικρατεί ο ατομισμός και ο ωφελιμισμός, με αποτέλεσμα να διασπάται ολότελα η κοινωνική συνοχή. Φυσικά, αξίζει να αναφερθεί η ζωή στις μεγαλουπόλεις όπου οι επιφανειακές ρηχές σχέσεις είναι χαρακτηριστικές. Οι άνθρωποι βυθίζονται στη μοναξιά τους και δεν αφήνουν χώρο στις καρδιές τους για άλλους. Ακόμη, θεμελιώδες κίνητρο στην ανάληψη εθελοντικής δράσης είναι-όπως είπαμε-η ανάγκη φυγής από τη πεζότητα της καθημερινής ζωής. Υπάρχουν άνθρωποι με έντονο το συναίσθημα ευθύνης απέναντι στη δυστυχία που ταλανίζει την ανθρωπότητα και άλλοι που λόγω παρόμοιων εμπειριών καθίσταντο ιδιαίτερα ευάλωτοι σε αντίστοιχα προβλήματα. Υπάρχουν και άνθρωποι που οι τραυματικές προσωπικές εμπειρίες τους ενισχύουν την ευαισθησία απέναντι σε αντίστοιχα προβλήματα.

Σήμερα,  , η πολυδιάστατη κρίση της εποχής, ο σύγχρονος τρόπος ζωής, οι ελλείψεις και οι αυξανόμενες ανάγκες, καθιστούν αναγκαία την ενεργό συμμετοχή των πολιτών στη χώρα μας. Πλέον είναι υπόθεση και τρόπος ζωής όλων μας να αφιερώσουμε μέρος του χρόνου μας για το σύνολο. Πλέον δεν είναι μόνο το κράτος αρμόδιο να διευθύνει πολύπλοκα προβλήματα, αλλά και ο ίδιος ο άνθρωπος. Το κίνημα του εθελοντισμού έρχεται να υπενθυμίσει πως υπάρχει ελπίδα και η δύναμη της συλλογικής δράσης δύναται να καταπολεμήσει τη κατήφεια και τη μιζέρια, να υπερνικήσει το συναίσθημα της απομόνωσης και της μοναξιάς, να απαλλάξει τον άνθρωπο από τον ατομικιστικό του χαρακτήρα και να καλλιεργήσει συναισθήματα αγάπης, προσφοράς κα αλληλεγγύης. Επίσης, χρήζει ιδιαίτερης προσοχής το γεγονός πως ο εθελοντισμός οριοθετεί τον τρίτο πυλώνα της οικονομία, καθώς παρέχει αγαθά και υπηρεσίες εκεί που το κράτος αδυνατεί να το κάνει.

 «Ο εθελοντής βάζει τον εαυτό του στη θέση του συνανθρώπου του και παίρνεi προσφέροντας. Προσφέροντας οικονομική βοήθεια, προσφέροντας ένα καλό λόγο, προσφέροντας λίγη βοήθεια, προσφέροντας κάθε είδους συμπαράσταση, προσφέροντας λίγο χρόνο, προσφέροντας λίγη αγάπη.

Όλοι μας μπορούμε να προσφέρουμε λίγο απ΄ αυτό που μας περισσεύει. Απ’ αυτό που χωρίς ιδιαίτερο κόπο μπορούμε να δώσουμε. Όλοι μας μπορούμε να γίνουμε εθελοντές, γιατί όλοι μας μπορούμε να αγαπήσουμε. Όλοι μας μπορούμε έτσι να ενισχύσουμε τον εθελοντισμό» (Βασίλης Χ. Μπογιατζής Διευθυντής Δ.Ε.Υ.Ψ.Υ).

Από: Μαρία Τσουρέκα




Τί δίδαξε η καραντίνα;

Εν καιρώ πανδημίας, όλες οι χώρες που μαστίζονται από τον κορωνοϊό έπρεπε να θέσουν σε εφαρμογή προληπτικά μέτρα κατά της διασποράς του κορωνοϊού. Κρίθηκε ως επιτακτική η ανάγκη επιβολής εγκλεισμού με βασικό γνώμονα τη διασφάλιση προστασίας των πολιτών. Είναι γεγονός πως οι άνθρωποι υποχρεώθηκαν να περιορίσουν τις κοινωνικές τους επαφές ανταποκρίνοντας αποτελεσματικά στους κανόνες προστασίας. Η κοινωνική αλληλεπίδραση διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη ψυχολογική ευημερία των ανθρώπων. Η ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων επιδρά θετικά στη ποιότητα ζωής και ο περιορισμός κοινωνικών επαφών αναμένονταν να αποτελέσει τροχοπέδη στη διατήρηση ισχυρών κοινωνικών δεσμών και να έχει αντίκτυπο στη ψυχολογική και συναισθηματική κατάσταση. Τελικά, η πανδημία απομάκρυνε τους ανθρώπους ή, ισχυροποίησε τους κοινωνικούς δεσμούς;

Επισημαίνεται πως κατά γενική ομολογία οι άνθρωποι ένιωσαν βαθύτατα την ανάγκη να συνδεθούν και να επανασυσχετιστούν με τους αγαπημένους τους ανθρώπους. Η καραντίνα φάνηκε πως δεν αποτέλεσε σοβαρό εμπόδιο στη διατήρηση κοινωνικών επαφών. Η απομάκρυνση από το κοινωνικό περίγυρο κινητοποίησε συναισθήματα αγάπης, αλληλεγγύης και συμπόνιας. Οι άνθρωποι όλου του κόσμου όχι μόνο έδειξαν ενδιαφέρον για τα πρόσωπα του κοντινού οικογενειακού περιβάλλοντος αλλά πολλοί μάλιστα συνεισέφεραν αποτελεσματικά στη προστασία ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Εδώ τίθεται ένα άλλο ερώτημα: Μήπως, τελικά, οι άνθρωποι γεννήθηκαν για να βοηθούν; Μήπως οι υπάρχουσες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες πυροδοτεί την επιθετικότητα του ανθρώπου η οποία δεν συνάδει με τη ν ηθική υπόστασή του;

Σύμφωνα με το πρόεδρο Νηπιαγωγών, Βρεφοκόμων και βοηθών βρεφοκόμων του Δήμου Θεσσαλονίκης αναφέρεται πως εκπαιδευτικοί ανέλαβαν τα ψώνια ηλικιωμένων, που δεν δύναται να μετακινούνται λόγω του Κορωνοϊού και εξυπηρετούσαν τις καθημερινές τους ανάγκες. Ακόμη, αναφέρεται πως οδηγοί ταξί-ένας εξ αυτών ο Γιάνης Σεϊτανίδης- προθυμοποιήθηκαν εθελοντικά να εκτελούν δρομολόγια διευκολύνοντας ηλικιωμένους ανθρώπους να μετακινηθούν. Επιπλέον, μετέφεραν στα σπίτια ηλικιωμένων είδη πρώτης ανάγκης προστατεύοντάς τους αποστολή κίνδυνο της λοίμωξης του ιού. Μουσικοί, ακόμη, θέλοντας να προσφέρουν ένα χέρι βοηθείας συγκεντρώθηκαν έξω από νοσοκομεία δίνοντας μια νότα αισιοδοξίας.

Τέλος, υπήρξε τεράστια κινητοποίηση από ανθρώπους σε Ελλάδα και εξωτερικό να κατασκευάσουν μάσκες, ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα έλλειψης. Ήταν μείζονος σημασίας να προμηθευτεί το κάθε κράτος με όλο και περισσότερες μάσκες προκειμένου να εξασφαλίσει την ασφάλειας και τη προστασία όλων των πολιτών. Ο κύριος Γιώργος Γώγου 90 χρονών πρόσφερε σημαντική βοήθειας στις “Μόδιστρες Άμεσης Ανάγκης” καταπιάνοντας με τη ραπτομηχανή και δουλεύοντας προσφέροντας στους συνανθρώπους τους.

Λαμβάνοντας υπόψιν τις τόσο σπουδαίες πράξεις αλληλεγγύης και προσφοράς, σχηματίζεται η άποψη πως οι άνθρωποι δεν απομονώθηκαν στα σπίτια τους περιμένοντας τη στιγμή αντιμετώπισης του κινδύνου. Ανέπτυξαν συναισθήματα καλοσύνης και οι πράξεις τους αποτέλεσαν παράδειγμα ανθρωπιάς. Είναι σημαντικό, όταν τόσες χώρες κηρύσσονται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, όταν υπάρχουν αναρίθμητες ανθρώπινες απώλειες προκαλώντας φόβο και ανασφάλεια, όταν γονείς αδυνατούν να έρθουν σε επαφή με τα παιδιά τους λόγω εργασίας υγειονομικού ενδιαφέροντος, όταν όλος ο κόσμος κλονίζεται από τη μάστιγα που λέγεται κορωνοϊός, να υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται για τους συνανθρώπους τους υποκινούμενοι από το αίσθημα της ανθρωπιάς. Αδιαμφισβήτητα, η κίνηση ανθρωπιάς γεννά την ελπίδα πως οι άνθρωποι μαζί μπορούν να νικήσουν τα πάντα και αν κάτι πρέπει να αποτυπωθεί στο μυαλό είναι το εξής: Μόνοι μας μπορούμε να κάνουμε τόσο λίγα. Μαζί μπορούμε να κάνουμε τόσο πολλά (Έλεν Κέλερ).

Μαρία Τσουρέκα