1

6 πράγματα που δεν ήξερες για τον Andy Warhol

Κάθε φορά που ακούμε για το καλλιτεχνικό κίνημα της Pop Art, έρχεται κατευθείαν στο μυαλό μας ο Andy Warhol και οι εμβληματικοί του πίνακες. Εδώ παρουσιάζονται 6 πράγματα που δεν ξέραμε, 6 συναρπαστικά γεγονότα της ζωής ενός ανθρώπου που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της νεουορκέζικης κουλτούρας.

Andy Warhol.

Δεν καταγόταν από τη Νέα Υόρκη. Μπορεί να πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εκεί, αλλά στην πραγματικότητα, ο Warhol δεν ήταν από τη Νέα Υόρκη. Γεννήθηκε σε μια μικρή γειτονιά του Pittsburgh της Pennsylvania, από γονείς καλλιτέχνες, που μετανάστευσαν εκεί από την Σλοβακία.

Ήταν ιδιαίτερα θρήσκος. Η Καθολική θρησκεία συγκινούσε ιδιαίτερα τον Warhol, καθώς ήταν πολύ συχνά παρών στη λειτουργία μαζί με την μητέρα του. Επίσης , λέγεται ότι συμμετείχε σε εθελοντικές δράσεις τακτικά.

Ασχολήθηκε με πολλές και διαφορετικές μορφές της τέχνης. Πέρα από την ζωγραφική που τον έκανε διάσημο , ο Andy Warhol ασχολήθηκε επίσης και με τη φωτογραφία, τη γλυπτική, τη μουσική, το σχέδιο, τον κινηματογράφο, τη συγγραφή βιβλίων, καθώς επίσης και ξεκίνησε ένα περιοδικό.

Campbell’s Soup Cans (1962) – Πίνακας του Warhol.

Στη διάρκεια της δεκαετίας του ’60 δημιούργησε μια σειρά από εμβληματικούς πίνακες, απεικονίσεις Αμερικάνικων εικόνων που μένουν γνωστές μέχρι σήμερα και αποτελούν σημαντικά έργα του κινήματος Pop Art, όπως είναι τα κουτιά της σούπας Campbell’s, τα πρόσωπα της Marilyn Monroe και του Elvis Presley, τα κουτιά της Coca Cola…

Marilyn Monroe (1967) – Πίνακας του Warhol.

Το παρατσούκλι του ήταν Drella. Οι φίλοι και οι δημιουργικοί του συνεργάτες εφηύραν για εκείνον ένα παρατσούκλι – συνδυασμό των ονομάτων Dracula και Cinderella, για να τονίσουν κυρίως την παθητικά επιθετική πλευρά της προσωπικότητας του. Είναι ευρέως γνωστή η συμβολή του στο μουσικό συγκρότημα του Lou Reed, τους The Velvet Underground. Αργότερα , δύο μέλη του συγκροτήματος έγραψαν έναν δίσκο στη μνήμη του Warhol, με το όνομα Songs For Drella.

The Velvet Underground & Nico – Εξώφυλλο του ομώνυμου δίσκου, ζωγραφισμένο από τον Warhol.

Σχεδόν πέθανε από πυροβολισμό το 1968. Μια σχιζοφρενής ριζοσπαστική φεμινίστρια, με την οποία επρόκειτο να συνεργαστεί, τον πυροβόλησε τρεις φορές στο στήθος, στις 3 Ιουνίου του 1968. Λόγω των τραυματισμών, ο Andy Warhol ήταν αναγκασμένος να φοράει στο στήθος του έναν ειδικό κορσέ, για το υπόλοιπο της ζωής του. O ίδιος αναφέρει σχετικά με αυτό το συμβάν:

Πριν πυροβοληθώ, πάντα νόμιζα πως ήμουν περισσότερο ο μισός εκεί, παρά ολόκληρος – Πάντα υποπτευόμουν ότι έβλεπα τηλεόραση αντί να ζω τη ζωή…. Τη στιγμή που πυροβολήθηκα, και από τότε και μετά, ήξερα ότι έβλεπα τηλεόραση. Τα κανάλια αλλάζουν, αλλά είναι όλο τηλεόραση.

– Andy Warhol, The Philosophy of Andy Warhol (1975)

Γράφει η Ελένη Παπαργυρίου




Σαν σήμερα | 31 Οκτωβρίου

Ταυτότητα της ημέρας

Γιορτάζουν:

  • Απελλής, Απέλλης
  • Αμπλίος, Αμπλία
  • Νάρκισος, Νάρκισσος
  • Αριστόβουλος, Αριστοβούλη
  • Στρατονίκη, Στρατή, Νίκη.

Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης, σε ανάμνηση της ίδρυσης του Διεθνούς Ινστιτούτου Ταχυδρομικών Ταμιευτηρίων στο Μιλάνο στις 31 Οκτωβρίου 1924.

Ξόδεψε τα λεφτά σου σε πράγματα που μπορείς να αγοράσεις με λεφτά. Ξόδεψε τον χρόνο σου σε πράγματα που δεν μπορείς να αγοράσεις με λεφτά.

Haruki Murakami, 1949-, Γιαπωνέζος συγγραφέας

Παγκόσμια Ημέρα Πόλεων, με στόχο την προώθηση του ενδιαφέροντος της διεθνούς κοινότητας για την παγκόσμια αστικοποίηση και τη συνεισφορά της στην αειφόρο αστική ανάπτυξη σ’ όλο τον κόσμο.

Halloween🕸️🎃 Φωτισμένες κολοκύθες, ανθρώπινοι σκελετοί, χαρούμενα φαντάσματα, βαμπίρια, μάγισσες καβάλα σε σκούπες(νυχτερίδες κι αράχνες γλυκιά μου!) κάνουν την εμφάνισή τους στους δρόμους των αμερικανικών πόλεων. Παιδιά γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας και οι νοικοκύρηδες τους προσφέρουν κέικ η ζαχαρωτά για την ανάπαυση των ψυχών. Αποτελεί συνεπτυγμένη μορφή των λέξεων All-Hallow-even και σημαίνει το «Βράδυ πριν από την Ημέρα των Αγίων Πάντων», που γιορτάζεται την 1η Νοεμβρίου στις καθολικές χώρες. Η γιορτή χάνεται στα βάθη των αιώνων. Έχει ειδωλολατρικές ρίζες και σχετίζεται με τη λατρεία των Δρυίδων από τους Κέλτες στην Ιρλανδία. (Ωωω του θαύματος, η αλλιώτικη τούτη Αποκριά, ξεκινά από την Ευρώπη!)

Jack ‘O Lantern In Cemetery In Spooky Night With Full Moon

Ημέρα δράσης για την περιβαλλοντική προστασία της Μαύρης Θάλασσας (Εύξεινου Πόντου).


Γεγονότα

1517 Ο γερμανός θεολόγος Μαρτίνος Λούθηρος τοιχοκολλεί τις 95 θέσεις του στην εκκλησία του Βίτενμπεργκ.Αποκηρύσσει τα συγχωροχάρτια, που χορηγούσε η Παπική Εκκλησία με αποτέλεσμα το σχίσμα στην καθολική εκκλησία.

1587 Εγκαινιάζεται η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Λέιντεν, το οποίο βρίσκεται στο Λέιντεν της Ολλανδία.

1614 Κάνει πρεμιέρα στο Λονδίνο η κωμωδία του Μπεν Τζόνσον «Η γιορτή του Αγίου Βαρθολομαίου».

1892 Ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ δημοσιεύει τις «Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς».

1922 Αρχίζει η Δίκη των «6» (Γούναρης, Στράτος, Πρωτοπαπαδάκης, Θεοτόκης, Μπαλτατζής, Χατζηανέστης), που θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για τη μικρασιατική καταστροφή.

1956 Κρίση του Σουέζ: Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία βομβαρδίζουν την Αίγυπτο για να την αναγκάσουν να ανοίξει τη Διώρυγα του Σουέζ.

1958 Ο πρώτος βηματοδότης καρδιάς εμφυτεύεται στον σουηδό Άρνε Λάρσον από τον πρωτοπόρο σουηδό καρδιοχειρουργό Άκε Σένινγκ στο ιατρικό ινστιτούτο «Καρολίνσκα» της Στοκχόλμης. Είναι μάρκας Siemens και κατασκευάστηκε από τον εφευρέτη – γιατρό Ρούνε Έλμκβιστ.

1985 Έκρηξη βόμβας, με 39 τραυματίες, σημειώνεται σε αστικό λεωφορείο, που εκτελεί το δρομολόγιο Αθήνα – Αργυρούπολη και κινείται επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης στο ύψος της Δάφνης.Ο πρωθυπουργός, Ανδρέας Παπανδρέου, σε δηλώσεις του μίλησε για «άνανδρη και εγκληματική πράξη, που μπορεί να προκαλέσει αποσταθεροποίηση των δημοκρατικών θεσμών».

1965 Η Ιερά Σύνοδος απορρίπτει το αυτόματο διαζύγιο και τη δυνατότητα τέταρτου γάμου.

1970 Στην κορυφή του Billboard 200 βρίσκονται οι Led Zeppelin και το τρίτο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο Led Zeppelin III. Κυκλοφόρησε στις 5 Οκτωβρίου του 1970 από την Atlantic Records. Δημοφιλή τραγούδια του άλμπουμ: Immigrant Song, Since I’ve Been Loving You, Tangerine κ.α.

1981 Στην πρώτη θέση του Billboard 200, για έβδομη εβδομάδα, βρίσκεται το δέκατο έκτο στούντιο άλμπουμ του Βρετανικού συγκροτήματος The Rolling Stones με τίτλο Tattoo You. Κυκλοφόρησε στις 24 Αυγούστου του 1981 και γνώρισε εμπορική επιτυχία. Ξεχώρισαν τραγούδια όπως τα Start Me Up, Waiting on a Friend, Neighboursκ.α. Θα παραμείνει στην κορυφή συνολικά εννέα εβδομάδες.

Ανέκδοτο γεγονός: Σαν σήμερα το 1999 βαπτίστηκε στον Ιερό Ναό Κυρίλλου και Μεθοδίου Θεσσαλονίκης, η συντάκτης της παρούσας, καθημερινής σειράς άρθρων Σαν σήμερα και όχι μόνο. Την ιστορική τούτη ημέρα του θείου χρίσματος, τραβούσα τα μούσια του πάτερ (γιατί τα φοβόμουν!) , κρυβόμουν και είχα σκιστεί στο κλάμα, ενώ ο πολυαγαπημένος μου νονός με έλουσε κυριολεκτικά με το λάδι (Παρθένα στο όνομα, λουσμένη με αγνό παρθένο ελαιόλαδο.) Κατά τ’ αλλά ήταν ένα υπέροχο event όπου ξεδιπλώθηκε η επικοινωνιακότητα μου. ❤️ Μετά από την παρένθεση αυτή, πάμε να δούμε ποιοί γεννήθηκαν την ένδοξη τούτη ημέρα.


Γεννήσεις

1632 Γιοχάνες Βερμέερ (η σωστή προφορά είναι Φερμέιρ). Ολλανδός ζωγράφος που ειδικεύτηκε στην απεικόνιση καθημερινών σκηνών από τη ζωή της μεσαίας τάξης. Έζησε και εργάστηκε στην περιοχή του Ντελφτ της Νότιας Ολλανδίας κατά τον 17ο αιώνα. Μαζί με τον Ρέμπραντ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ζωγράφους της “Χρυσής εποχής” και του μπαρόκ κινήματος στην ολλανδική ζωγραφική (1584-1702). Από τα πιο γνωστά έργα του είναι Το κορίτσι με το μαραριταρένιο σκουλαρίκι (1665, Χάγη, Mauritshuis) , Η γαλατού (1658, Άμστερνταμ, Ρέικσμουζεουμ), Άποψη του Ντελφτ (1660, Χάγη, Mauritshuis), και Ο αστρονόμος (1668, Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου) (Θαν. 15/12/1675, Ντέλφτ)

1795 Τζον Κίτς (John Keats), ήταν Άγγλος ρομαντικός λυρικός ποιητής που γεννήθηκε στο Λονδίνο.Αφιέρωσε τη σύντομη ζωή του στην τελειοποίηση μιας ποίησης που χαρακτηρίζεται από δυνατές εικόνες και σχήματα λόγου, τη μεγάλη αισθητική έλξη που ασκεί και την προσπάθεια να εκφράσει μια φιλοσοφική στάση μέσα από τους μύθους της κλασικής αρχαιότητας.Πέθανε στα 25 του χρόνια από φυματίωση στη Ρώμη όπου είχε πάει αναζητώντας θεραπεία.Τα γνωστότερα ποιήματα του είναι ο Ενδυμίων (Endymion), Η ωραία χωρίς οίκτο (La Belle Dame sans Merci), Ωδή στην μελαγχολία (Ode on melancholy), Ωδή σ´ ένα αηδόνι (Ode to a Nightingale), Ωδή σε μια ελληνική Υδρία (Ode to a Grecian Urn), Ωδή στην ψυχή (Ode to Psyche), Η παραμονή της Αγίας Αγνής (The eve of St. Agnes) και ο Υπερίων (Hyperion). (Θαν. 8/2/1821,Ρώμη)

1885 Αδόλφος φον Μπάιερ Γερμανός χημικός που τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας (1905) για τη μεγάλη του προσφορά στις χρωστικές ουσίες. Επινόησε πολλές συνθέσεις όπως του ινδικού (το κοινώς λεγόμενο λουλάκι). (Θαν. 20/8/1917)

1888 Ναπολέων Λαπαθιώτης Ποιητής, που άκμασε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, ένας από τους «καταραμένους» και «ιδανικούς αυτόχειρες» της λογοτεχνίας μας. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της νεοσυμβολιστικής και νεορομαντικής σχολής. Γνωστός δανδής της αθηναϊκής κοινωνίας στα νιάτα του, με εκκεντρικές εμφανίσεις και με δεδηλωμένη την ομοφυλοφιλία του, ενώ ο εθισμός τους στις ναρκωτικές ουσίες τού προκάλεσε σοβαρά βιοποριστικά προβλήματα, μέχρι του σημείου να αναγκαστεί να πουλήσει το πιάνο και τη σπάνια βιβλιοθήκη του.Ποιήματα (διαμάντια!) του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη έχουν μελοποιήσει συνθέτες, όπως οι Γιώργος Ζαμπέτας, Σταύρος Κουγιουμτζής, Γιάννης Σπανός, Νίκος Ζιώγαλας, Νίκος Ξυδάκης, Νότης Μαυρουδής, Κώστας Λειβαδάς, Τάκης Μπίνης, Ζακ Ιακωβίδης και Μανώλης Πάππος.

Σε φυλακή με κλείσανε

οι δυνατοί του κόσμου

κι έσπασα πόρτες κλειδαριές

να ‘ρθω σε σένα φως μου

Και σαν τρελός σε γύρεψα

μα εσύ δεν εφαινόσουν

και πικραμένος γύρισα

να με ξανακλειδώσουν.

Στίχοι: Ναπολέων Λαπαθιώτης Μουσική: Σταυρός Κουγιουμτζής Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Μελοποιημένη ποίηση από τον Νίκο Ξυδάκη, ερμηνευμένο από την Ε. Αρβανιτάκη. (1987)

1929 Μπαντ Σπένσερ, Ιταλός ηθοποιός, σκηνοθέτης και αθλητής κολύμβησης. Γνωστός για τους ρόλους δράσης – κωμωδίας και συνεργάτης του Τέρενς Χιλλ. Επιτυχημένος κολυμβητής στα νιάτα του , απέκτησε πτυχίο νομικής και είχε εγγράψει πολλά διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Πήρε μέρος σε περισσότερες από 65 ταινίες, με γνωστότερη την σειρά ταινιών «Ελάτε να σας δείρουμε». (Θαν. 27/6/2016)

1939 Γιάννης Καλαμίτσης ήταν θεατρικός συγγραφέας της επιθεώρησης, στιχουργός και παραγωγός του ραδιοφώνου. Συνεργάστηκε με γνωστούς καλλιτέχνες και έγραψε επιθεωρήσεις και στίχους που είχαν μεγάλη επιτυχία. Ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο, τη ζωγραφική, την οινοποιία και την ξυλουργική.Έγραψε πάνω από 400 τραγούδια, μερικά από τα οποία θεωρούνται στιχουργικά διαμάντια του ελληνικού ρεπερτορίου, ενώ κάποια έχουν μελοποιηθεί από γνωστούς συνθέτες, όπως Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Σπανός, Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Χρήστος Νικολόπουλος, Κώστας Τουρνάς, Χρήστος Δάντης, Γιώργος Χατζηνάσιος. Ένα από τα πιο συγκινητικά τραγούδια που έχει γράψει είναι το Άνθρωποι μονάχοι, σε μουσική του Γιάννη Σπανού. (Θαν. 3/11/2013)

1961 Πίτερ Τζάκσον Νεοζηλανδός σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος γνωστός από την κινηματογραφική τριλογία Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Είναι επίσης γνωστός από την ταινία Κινγκ Κονγκ του 2005 και ως ο παραγωγός του District 9. Έχει κερδίσει τρία Όσκαρ στην καριέρα του, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου Καλύτερης Σκηνοθεσίας το 2003.

1967 Μάκης Σεβίλογλου Τραγουδοποιός που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ελληνική δισκογραφία το 2003, με το τραγούδι «θα μεγαλώνουμε μαζί», που τραγουδήθηκε από τη Χάρις Αλεξίου. που τραγουδήθηκε από τη Χάρις Αλεξίου στο album της «Ως την άκρη του ουρανού σου». Το 2006 συνθέτει και γράφει στίχους στα μισά τραγούδια του album της ίδιας ερμηνεύτριας «Βύσσινο και νεράντζι».Δισκογραφικά και ενίοτε στη σκηνή έχει συνεργαστεί, εκτός από τη Χαρούλα Αλεξίου, με τους: Δημήτρη Μητροπάνο, Λιζέτα Καλημέρη, Μανόλη Λιδάκη, Βασίλη Καρρά, Πίτσα Παπαδοπούλου, Σοφία Παπάζογλου, Μαρία Παπανικολάου και τους στιχουργούς, Γιώργο Κορδέλα, Φωτεινή Λαμπρίδη και Δημήτρη Κίτσιο. Επίσης μελοποίησε Κώστα Καρυωτάκη και Κατερίνα Γώγου. Έχει γράψει μουσική για παιδικό θέατρο και ντοκιμαντέρ ιστορικού ενδιαφέροντος.

1981 Ματούλα Ζαμάνη Με καταγωγή από την Παναγία Τρικάλων, είναι μια από τις νεαρές τραγουδίστριες – performer της σύγχρονης μουσικής σκηνής, με προσωπικό στιλ και ταυτότητα.Έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της μουσικής, όπως η Μάρθα Φριντζήλα, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, η «Ορχήστρα του δρόμου», οι «The burger Project», η Γιώτα Νέγκα, η Ντιλέκ Κοτς και ο Κωστής Πέρα από τις προσωπικές της δουλειές στη μουσική, έχει κάνει και σπουδαίες επανεκτελέσεις με κορυφαία αυτή του Μιλώ για σένα στην Τεχνόπολη στο Γκάζι 2016, του Θανάση Παπακωνσταντίνου το οποίο έχει εκτελέσει μαγικά πρώτη η Μελίνα Κανά.


Έφυγαν από τη ζωή αλλά το έργο τους έμεινε στην αιωνιότητα.

1926 Χάρι Χουντίνι Ο θρυλικός μάγος, έγινε γνωστός ως ο άνθρωπος που δραπετεύει από ζουρλομανδύες, σχοινιά, χειροπέδες, αλυσίδες, ακόμα και από κελιά φυλακών. Το 1913 πραγματοποίησε ίσως το πιο γνωστό του νούμερο. Κατάφερε να απελευθερωθεί από έναν γυάλινο θάλαμο, γεμάτο με νερό, μέσα στον οποίο ήταν κρεμασμένος ανάποδα. Πέντε χρόνια αργότερα εξαφάνισε μπροστά στα έκπληκτα μάτια των Νεοϋορκέζων έναν ελέφαντα 10 τόνων! Το 1916, έκανε την πρώτη εμφάνισή του στη μεγάλη οθόνη. Μέσα σε επτά χρόνια πρωταγωνίστησε σε πέντε ταινίες του βωβού κινηματογράφου και απέκτησε το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας, στο Χόλιγουντ. (Γεν. 24/4/1874, Βουδαπέστη)

1984 Ίντιρα Γκάντι Ινδή πολιτικός, που διετέλεσε πρωθυπουργός την περίοδο 1966-1975 και 1980-1984, οπότε και δολοφονήθηκε. Η τελευταία περίοδος της πρωθυπουργίας της σημαδεύτηκε από τη διαμάχη ινδουιστών και σιχ.Το γεγονός εξόργισε τους δύο σωματοφύλακες της Ίντιρα Γκάντι, που τη δολοφόνησαν σαν σήμερα. Στις ταραχές που ακολούθησαν μετά το θάνατό της, 20.000 φιλήσυχοι σιχ βρήκαν το θάνατο από τους εξαγριωμένους ινδουιστές. (Γεν. 19/11/1917)

Όπου υπάρχει αγάπη, υπάρχει ζωή.

Ίντιρα Γκάντι, 1917-1984 Ινδή πρωθυπουργός | Πηγή: https://www.gnomikologikon.gr/

1985 Νίκος Εγγονόπουλος Έλληνας καθηγητής του Ε.Μ. Πολυτεχνείου, ζωγράφος, σκηνογράφος και ποιητής. Θεωρείται ένας από τους μείζονες εκπροσώπους της γενιάς του ’30, ενώ αποτέλεσε και έναν από τους κύριους εκφραστές του υπερρεαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Το έργο του περιλαμβάνει ακόμα μεταφράσεις, κριτικές μελέτες και δοκίμια.

Από τα πιο γνωστά έργα του Ποιητής και Μούσα, Ο Ερμής εν αναμονή, Το πνεύμα της μοναξιάς κ.α. (Γεν.3/11/1907)

1993 Ρίβερ Φίνιξ Αμερικανός ηθοποιός, μουσικός και ακτιβιστής. Ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός των Ρέιν Φίνιξ, Χόακιν Φίνιξ (Joker,Her κ.α.), Σάμερ Φίνιξ και Λίμπερτι Φίνιξ. Συμμετείχε σε 24 ταινίες, καθώς επίσης και σε διαφημιστικά, συμπεριλαμβανομένου την ταινία επιστημονικής φαντασίας Οι Εξερευνητές (Explorers, 1985), τη δραματική ταινία ενηλικίωσης Στάσου Πλάι Μου (Stand by Me, 1986), την περιπέτεια Ο Ιντιάνα Τζόουνς και Η Τελευταία Σταυροφορία (Indiana Jones and the Last Crusade, 1989), υποδυόμενος τον νεαρό Ιντιάνα και επίσης το ανεξάρτητο δράμα Το δικό μου Αϊντάχο (My Own Private Idaho, 1991). Θεωρήθηκε το λαμπρότερο αστέρι της γενιάς του Generation X και το είδωλο των εφήβων. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της γενιάς του. (Γεν. 23/7/1970)

1993 Φεντερίκο Φελίνι, Ιταλός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός. Στα 12 του χρόνια , το έσκασε από το σπίτι του για να ακολουθήσει ένα τσίρκο. Ένα στοιχείο που μαζί με πολλά άλλα, εξηγεί την αγάπη του για τους κλόουν που εμφανίζονται σε όλα τα έργα του. Στα 17 του εγκατέλειψε την ηρεμία της επαρχιακής λουτρόπολης, στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε, για να πάει στη Ρώμη. Εκεί έζησε αρχικά σαν σκιτσογράφος και στη συνέχεια γράφοντας παρλάτες και σκετς για κομφερανσιέ και άλλους καλλιτέχνες του music hall. Το 1943, σε ηλικία 23 ετών, παντρεύτηκε την ηθοποιό Τζουλιέτα Μαζίνα, πλάι στην οποία έζησε 50 χρόνια, μέχρι το θάνατο του. Το 1946 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Ρομπέρτο Ροσελίνι. Το 1954 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας και το 1960 τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών. Το 1956, το 1961 και το 1974 κέρδισε το βραβείο της Ένωσης Κριτικών της Νέας Υόρκης. Πήρε τέσσερις φορές, το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας: το 1956 για το Λα Στράντα, το 1957 για το Οι νύχτες της Καμπίρια, το 1963 για το 8 ½ και το 1974 για το Θυμάμαι και προτάθηκε τέσσερις φορές για Όσκαρ Σκηνοθεσίας για τις ταινίες: Γλυκιά ζωή το 1961, 8 ½ το 1963, Σατυρικόν το 1970 και Θυμάμαι το 1975. Το 1993 η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου του απένειμε Τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο του έργου του. Πέθανε στη Ρώμη στις 31 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς. Πολιτικά τασσόταν στον χώρο της αριστεράς (Γεν.20/1/1920,Ρίμινι)

2013 Ζεράρ ντε Βιλιέ, Γάλλος συγγραφέας της ιδιαίτερα επιτυχημένης, σε παγκόσμιο επίπεδο, σειράς μυθιστορημάτων κατασκοπίας «SAS» , αρχικά της φράσης Son Altesse Sérénissime (Η Αυτού Γαληνοτάτη Υψηλότης, στα γαλλικά), αναφερόμενη στον πρωταγωνιστή της, Πρίγκιπα Μάλκο Λίνγκε, κάνοντας ταυτόχρονα αναφορά στις ειδικές δυνάμεις της Βρετανίας που έχουν τα ίδια αρχικά (Special Air Service). Τα έργα του δεν ήταν απλώς επίκαιρα, δεδομένου ότι ο ντε Βιλιέ έκανε επιτόπια έρευνα πριν γράψει κάθε βιβλίο. Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις προέβλεψε γεγονότα και εξελίξεις («εντυπωσιακές συμπτώσεις») – περιγράφοντας γεγονότα που λίγο έως πολύ συνέβαιναν μέσα στα επόμενα χρόνια. Τέτοια περιστατικά είναι η αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του προέδρου Άσαντ της Συρίας στο βιβλίο του «Ο δρόμος προς τη Δαμασκό» (2012), η δολοφονία του Αιγυπτίου προέδρου Σαντάτ (Η συνωμοσία του Καΐρου, 1981), η δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου Ραφίκ Χαρίρι (Λίστα Χαρίρι, 2010). Το ύφος των μυθιστορημάτων του είχε σαν αποτέλεσμα να δέχεται κριτική ως αντιδραστικός, σεξιστής και σωβινιστής. Η άποψη του ντε Βιλιέ για ελληνικά γεγονότα, που εκφράστηκε μέσα από σχετικό μυθιστόρημά του, θεωρήθηκε άξια αναφοράς σε ελληνικό βιβλίο, ενώ το όνομά του χρησιμοποιείται για να παρομοιάσει την ιδιαίτερη πλοκή της ιστορίας τρομοκρατικής οργάνωσης με τα βιβλία του.Το 2002, ο ντε Βιλιέ, στο πλαίσιο της έρευνάς του για τη συγγραφή νέου βιβλίου, είχε ζητήσει από τη διοίκηση των φυλακών Κορυδαλλού να του επιτραπεί να μιλήσει με μέλη της 17 Νοέμβρη, αλλά το αίτημά του δεν είχε γίνει αποδεκτό.


Πηγές:

Σαν σήμερα

Ogdoo.gr

newsbeast.gr

Αλμανάκ Βικιπαίδεια

Music is Life Σαν σήμερα


Νένα Ευθυμιάδου




Street artist μεταμορφώνει βαρετά κτίρια σε έργα τέχνης

Ο Γάλλος street artist Τζουλιέν Μάλλαντ, γνωστός και ως Seth Globepainter, δημιουργεί πολύχρωμα έργα τέχνης στους τοίχους κτιρίων όλου του κόσμου.

Οι μεγάλης κλίμακας τοιχογραφίες του απεικονίζουν συχνότερα παιδιά και είναι γεμάτες με χρώματα.

t

Πολύ συχνά ο Μάλλαντ συνεργάζεται και με τοπικούς καλλιτέχνες που συναντά στις πόλεις που ταξιδεύει.

Ο γεννημένος στο Παρίσι καλλιτέχνης δραστηριοποιείται σε αυτό το είδος τέχνης από τη δεκαετία του ’90. Έχει κυκλοφορήσει ήδη δύο βιβλία σχετικά με τα ταξίδια του και την τέχνη του δρόμου.

Το πιο πρόσφατο ονομάζεται «Extramuros” και περιγράφει τα ταξίδια του και τα έργα που δημιούργησε στην Ινδία, στη Κίνα, στο Μεξικό, στην Ινδονησία και στο Βιετνάμ.

Πηγή




Νίκος Εγγονόπουλος: Ο “πατέρας” του υπερρεαλισμού.

«Στον υπερρεαλισμό δεν προσεχώρησα ποτέ. Τον υπερρεαλισμό τον είχα μέσα μου, όπως είχα μέσα μου το πάθος της ζωγραφικής, από την εποχή που γεννήθηκα»

Ο Νίκος Εγγονόπουλος ήταν “ένας άνθρωπος που μοίρασε την ζωή του ανάμεσα στις δύο τέχνες”. Άφησε παρακαταθήκη ένα τεράστιο και σπουδαίο έργο, αφού αποτέλεσε έναν από τους κύριους εκφραστές του υπερρεαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα.

Ο υπερρεαλισμός ή σουρεαλισμός είναι το κίνημα που ταυτίζεται με τη φράση «πάνω ή πέρα από την πραγματικότητα». Πρεσβεύει το μη λογικό, το παράδοξο, το ανορθόδοξο, το μη εξηγήσιμο. Όλα αυτά αποτυπώνονται ολοφάνερα στους ιδιαίτερους πίνακες του Νίκου Εγγονόπουλου.
Ήταν ένας άνθρωπος των τεχνών αφού χαρακτηρίζεται ως ζωγράφος σκηνογράφος και ποιητής. Παράλληλα εργάστηκε και ως καθηγητής του Ε.Μ. Πολυτεχνείου.

Ο σπουδαίος αυτός καλλιτέχνης της γενιάς του ’30, κατόρθωσε να συνδέσει το κίνημα του υπερρεαλισμού, του σουρεαλισμού, με τον ελληνικό πολιτισμό . Άλλωστε ο ίδιος έχει δείξει απεριόριστο σεβασμό για την ελληνική αλλά και βυζαντινή πνευματική παράδοση.

Ο Εγγονόπουλος γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου του 1907 και πέθανε στις 31 Οκτωβρίου του 1985, στην Αθήνα.

«Η μεγάλη μου αγάπη στη ζωή ήτανε μόνο η ζωγραφική. Κάθε ώρα, που δεν την αφιερώνω στη ζωγραφική, τη θεωρώ ώρα χαμένη».

Αφιέρωνε κάθε μέρα τρεις ώρες το πρωί και τρεις ώρες το απόγευμα στη ζωγραφική . Η ζωγραφική έπαιζε τεράστιο ρόλο στην ψυχοσύνθεση του καλλιτέχνη καθώς όταν δεν ζωγράφιζε, μελαγχολούσε . Κάθε πρωί ξυπνούσε στις 6 το πρωί γιατί προτιμούσε να ζωγραφίζει νωρίς κάτω από το φως του πρωινού ηλίου.
Το 1932, γράφτηκε στην Σχολή Καλών Τεχνών, προκειμένου να καλλιεργήσει το ταλέντο του. Εκεί μαθήτευσε κοντά στον Κωνσταντίνο Παρθένη και παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα βυζαντινής τέχνης στο εργαστήριο των Φώτη Κόντογλου και Α. Ξυγγόπουλου, μαζί με το Γιάννη Τσαρούχη. Γνωρίστηκε επίσης και με άλλους σημαντικούς καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων ο Ανδρέας Εμπειρίκος, ο Γιάννης Μόραλης και ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο
Τα πρώτα δείγματα της ζωγραφικής του παρουσιάστηκαν το 1938 στην Έκθεση Τέχνη της Νεοελληνικής Παραδόσεως.

Ο Εγγονόπουλος ήταν ένας «θαυμάσιος άνθρωπος που δεν είχε σχέση με τα μικρά της ζωής, δεν ήξερε τις δοσοληψίες, τις κακομοιριές», είπε για εκείνον ο Ανδρέας Εμπειρίκος.

Για την ζωγραφική του χρησιμοποιεί κυρίως 3 χρώματα, που τυχαίνει να είναι τα αγαπημένα του: Το κόκκινο, το κίτρινο και το μπλέ όπως και τα παράγωγα τους. Χρησιμοποιούσε επίσης διάφορες τεχνικές, όπως λάδια και αυγοτέμπερα. Η τεχνική του ήταν επι το πλείστον Βυζαντινή, ενώ η εναλλαγή θερμών-ψυχρών τόνων που βλέπουμε σε αρκετούς πίνακες του, είναι κάτι που διδάχθηκε από τον δάσκαλο του, Παρθένη.

«Οι λέξεις είναι στοιχεία που τα ξομπλιάζω και τα βάζω χρωματιστά το ένα πλάι στο άλλο».

Τα όρια του χρόνου στο οποίο ανάγεται η ζωγραφική του Νίκου Εγγονόπουλου, είναι κυρίως η μινωική Κρήτη, το τέλος του 19ου αιώνα , η αρχαία Ελλάδα , το Βυζάντιο και τα γεγονότα του 1821. Αυτή η προσήλωση προκύπτει από την προσωπική του έλξη ,η οποία οφείλεται προπάντων, στην επιθυμία του να τονίσει τις ένδοξες αλλά και θαυμαστές πτυχές του ελληνισμού και παράλληλα να προβάλει τη διαχρονικότητα του πνεύματος της χώρας μας, που χρονολογείται από την αρχαιότητα .
Η θεματογραφία που επιλέγει είναι απόρροια του κλίματος της εποχής που έζησε και του πνεύματος με το οποίο συναναστρέφονται ο ίδιος και ο κύκλος του .Τον απασχολούν το τυπικό και το παραδεδεγμένο, αλλά κυρίως η γνησιότητα , επειδή αυτή υπηρετεί καλύτερα την πρόθεση της ζωγραφικής του.
Το γεγονός ότι ο Εγγονόπουλος προσφεύγει στην ιστορία, δε σημαίνει, ότι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ζωγράφος της ιστορίας. Διότι στα έργα του, η ελληνική ιστορία περιπλέκεται με το φανταστικό στοιχείο και αναμιγνύονται διαφορετικές χρονικές περίοδοι σε έναν καμβά. Έτσι προσθέτει υπερρεαλιστικές πινελιές στο έργο του. Δεν αποτυπώνει ακριβώς ιστορικά γεγονότα.

Ο Εγγονόπουλος, έχει ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα και σε κάποια Βυζαντινά κατάλοιπα. Αυτό τον ωθεί στο να μεταφέρει όσα του έκαναν εντύπωση στους πίνακες του. Έτσι δημιουργεί πίνακες με αρχοντικά και απλά σπίτια της Ελλάδας, όπως τα θυμάται από τα ταξίδια του . Φυσικά, τα στοιχεία της Βυζαντινής παράδοσης δεν λείπουν από τα έργα του και από τις αγιογραφίες του. Μάλιστα τα συναντάμε ακόμα και στους πιο σουρεαλιστικούς πίνακες του.

Ο Εγγονόπουλος, προκειμένου να διασφαλίσει την αναγνώριση της περίτεχνης τότε τέχνης που πρεσβεύε , βρέθηκε αντιμέτωπος με την αρνητική κριτική ορισμένων διανοούμενων. Συγκεκριμένα, ο ίδιος, υπερασπιζόμενος τον υπερρεαλισμό αντιμετωπίστηκε από όλους σχεδόν τους πνευματικούς ανθρώπους της εποχής του με χλευασμό και άκρως προσβλητικά σχόλια. Όμως το 1949 με τη συμμετοχή του στη Μπιενάλε ,μια από τις σπουδαιότερες εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, οι κριτικοί και οι διανοούμενοι άρχισαν να τον σέβονται περισσότερο και το έργο του απέκτησε περισσότερο ενδιαφέρον και κύρος για την ελληνική πραγματικότητα.
Με τη διαρκή του προσπάθεια και αφοσίωση στο έργο του, διεκδίκησε με κάθε τρόπο το δικαίωμα της απόλυτης, χωρίς όρους, ελευθερίας στην τέχνη , μια τέχνη που ακόμα και σήμερα θεωρείται πρωτοποριακή και αντισυμβατική.

Η τέχνη αυτή πλέον θαυμάζεται από το πανελλήνιο και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Για όσους επιθυμούν να θαυμάσουν τους πίνακες του Νίκου Εγγονόπουλου, εκθέτονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στις Δημοτικές Πινακοθήκες Αθηνών, Ρόδου, Θεσσαλονίκης, στο Μουσείο Θεάτρου στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και σε διάφορες ιδιωτικές συλλογές.




Αφιέρωμα στον El Greco

Πριν προλάβεις να δυσανασχετήσεις που η τρελή αρθρογράφος αποφάσισε να γράψει για μια ξένη προσωπικότητα που μπορεί να μην είχες ξανακούσει την ύπαρξη της, έχω να σου πω ένα πράγμα. Όχι μόνο είναι Έλληνας ζωγράφος ,αλλά διάσημος για τα έργα του σε ολόκληρη την Ευρώπη! Για αυτό και μόνο οφείλεις να ξέρεις λίγα πράγματα για την ζωή και το έργο του El Greco.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Δομήνικος Θεοτοκόπουλος και  γεννήθηκε το 1541 στον Χάνδακα της Κρήτης, το σημερινό Ηράκλειο. Γόνος εύπορης οικογένειας,είχε τη δυνατότητα να σπουδάσει βυζαντινή ζωγραφική στη γενέτειρά του και να εξοικειωθεί με τη δυτική τέχνη.Ο Δομίνικος  έζησε στη Κρήτη μέχρι τα 26 του χρόνια. Το 1567 φεύγει για την Βενετία η οποία ήταν καλλιτεχνικό κέντρο της εποχής. Θα ζήσει στην πόλη για τρία χρόνια και το 1568 θα γίνει μαθητής του Τιτσιάνο, διάσημου Ιταλού ζωγράφου .Το 1570, ίσως μετά από προτροπή του Τιτσιάνο, ο Ελ Γκρέκο, όπως είναι το καινούριο προσωνύμιο που του έχει αποδοθεί και έμελλε να τον σημαδέψει για αρκετές γενιές αργότερα,αποφασίζει να πάει στη Ρώμη για να αναζητήσει νέες ευκαιρίες .Το 1577 αποφασίζει να εγκαταλείψει τη Ρώμη για τη Μαδρίτη –αν και ίσως στην απόφασή του αυτή να συνετέλεσε και η επιδημία πανώλης που είχε ξεσπάσει στην πόλη ήδη από το 1575.

Προσωπογραφία του Χόρχε Μανουέλ Θεοτοκόπουλου

Fun fact : Διεύρυνε τον κύκλο των γνωριμιών του και απέκτησε τέτοια αυτοπεποίθηση για την τέχνη του, ώστε να υποστηρίξει ότι αν καταστρέφονταν οι τοιχογραφίες της «Καπέλα Σιξτίνα» που είχε ζωγραφίσει ο Μιχαήλ Άγγελος, θα μπορούσε αυτός να κάμει καλύτερες. Η παρατήρησή του αυτή θεωρήθηκε τότε βλασφημία και επιτάχυνε την απόφασή του να εγκαταλείψει τη Ρώμη.

Έπειτα, φτάνει στην Ισπανία και αρχίζει να εργάζεται για χάρη του Φιλίππου Β’ , βασιλιά της Ισπανίας .Ο βασιλιάς δεν εκτιμά ιδιαίτερα τη ζωγραφική του και ένα χρόνο αργότερα ο Θεοτοκόπουλος απογοητευμένος αποφασίζει να φύγει για το Τολέδο. ο Τολέδο αποτελεί θρησκευτικό κέντρο της Ισπανίας και ο Ελ Γκρέκο δέχεται πολλές παραγγελίες για μεγαλόπνοα έργα από εκκλησίες και ιδρύματα της πόλης.Σπουδαίοι πίνακες του είναι η «Ανάληψη της Θεοτόκου», «Η Αγία Τριάδα», «Η Ανάσταση του Σωτήρος», «Το μαρτύριο του Χριστού», «Εσπόλιο» (σκηνή από τα πάθη του Χριστού), «Ο Λαοκόων» και «Η Πεντηκοστή».Το 1578 θα γεννηθεί ο γιος του Χόρχε Μανουέλ , από τη σχέση του με τη δόνα Χερόνιμα δε λας Κουέβας, με την οποία θα ζήσει το υπόλοιπο του βίου του, αλλά δεν θα την παντρευτεί.

El Espolio – Ο διαμερισμός των ιματίων του Χριστού, Τολέδο, Καθεδρικός Ναός.

Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος πέθανε στις 7 Απριλίου του 1614, σε ηλικία 73 ετών και τάφηκε στο ναό του Αγίου Δομήνικου στο Τολέδο.Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο ζωγράφος θα εργαστεί μαζί με τον γιο του, ο οποίος θα ακολουθήσει τα βήματά του και θα γίνει ζωγράφος.Στη χώρα μας υπάρχουν έξι έργα του Θεοτοκόπουλου: «Ο Άγιος Λουκάς ζωγραφίζει την Παναγία» και «Η Προσκύνηση των Μάγων» (Μουσείο Μπενάκη), «Στέψη της Θεοτόκου» και «Η Συναυλία των Αγγέλων» (Εθνική Πινακοθήκη), «Βάπτιση του Χριστού» και «Άποψη του Όρους και της Μονής Σινά» (Ιστορικό Μουσείο Κρήτης).

Ο Χριστός φέρων τον Σταυρόν, 1580, Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο

Σημείωση:Για πολλά χρόνια το όνομά του έμεινε στην αφάνεια και οι πίνακές του σε εκκλησίες και παλάτια της Ιταλίας και της Ισπανίας θεωρούνταν ως έργα κάποιου τρελού. Από τις αρχές του 20ου αιώνα το έργο του άρχισε να αναγνωρίζεται και σήμερα θεωρείται ένας από τους κορυφαίους εικαστικούς καλλιτέχνες όλων των εποχών, που επηρέασε ζωγράφους της μοντέρνας τέχνης, όπως ο Πάμπλο Πικάσο.

Αριάδνη Εμμανουηλίδου




Η ιστορία ενός πίνακα

Για τη βασιλεία των ουρανών, πάντα πίστευα πρώτους στη σειρά τους ποιητές, τους συγγραφείς , όσοι από αυτούς αγάπησαν βαθιά με ανιδιοτέλεια την ανθρώπινη φύση, ακούραστοι σκαπανείς της ψυχής.

Έχουν προσφέρει στην ανθρωπότητα όλη την ομορφιά και σμίλεψαν χαρακτήρες, όπως ο γλύπτης τη πέτρα.

Μέσα σ’ αυτούς θα προσθέσω και τους ζωγράφους, που κι αυτοί “γράφουν” με το πινέλο τόνους ιστορίας, ματώνουν ως το αποτέλεσμα και ξέρουν να αφοσιώνονται απόλυτα με κάθε ανάσα στο έργο τους.

Με ευλάβεια παρατηρούμε και μελετάμε  πίνακες, που ακόμη και αιώνες μετά, δεν μας αποκάλυψαν όλα τους τα μυστικά..

Ο κόσμος θα ήταν ανούσιος δίχως τα έργα τους.

Από πού αντλεί ο ζωγράφος έμπνευση είναι κάτι που μπορεί να μας εκπλήξει και σοκάρει!

Υπάρχουν βέβαια πίνακες που απεικονίζουν ένα ιστορικό γεγονός γνωστό ή ένα θρησκευτικό θέμα της Παλαιάς και Καινής διαθήκης, σε αυτές τις περιπτώσεις η έμπνευση είναι το ίδιο το θέμα! 

Ακόμη βέβαια κι έτσι πολλοί πίνακες έχουν δημιουργήσει ατέλειωτες ιστορίες γύρω από το θέμα τους , έως και φανταστικά σενάρια ! Όπως ο Μυστικός Δείπνος του Ντα Βίντσι, που έγινε έμπνευση για βιβλίο και ταινία με τίτλο “ο κώδικας ντα Βίντσι”.

Στο μυαλό μου έρχεται ο πίνακας του Ελ Γκρέκο ” η ταφή του κόμη Οργκάθ”,  όπου  στην παρουσίαση του πίνακα, στον χώρο της εκκλησίας, υπήρξε μαζική συρροή θεατών για να τον δουν, γεγονός το οποίο οφείλονταν κυρίως στις ρεαλιστικές προσωπογραφίες  ευγενών του Τολέδο της εποχής και όλοι είχαν τη περιέργεια να δουν ποια πρόσωπα διάλεξε ο Ελ Γκρέκο! 

Ο πίνακας όμως που ξεπερνάει τα παραπάνω, όσων αφορά στη πηγή έμπνευσης και εκπλήσσει δυνατά με την ιστορία πίσω από το πρόσωπο, είναι αυτός, του Χριστού με το ακάνθινο στεφάνι, του Γαβριήλ Φον Μαξ! 

-Ας πάρουμε όμως την ιστορία από την αρχή:

Το 1870 πραγματοποιήθηκε η γνωστή ληστεία που έμεινε στην ιστορία ως  «Η Σφαγή του Δήλεσι» με τη δολοφονία των ομήρων, Άγγλων περιηγητών, από συμμορία ληστών! 

Το γεγονός αυτό προκάλεσε σοβαρό διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ Ελλάδας και Αγγλίας. Η τότε κυβέρνηση αποφάσισε  να κοπούν τα κεφάλια των ληστών και να εκτεθούν «προς παραδειγματισμόν» στο Πολύγωνο, δηλαδή στο Πεδίον του Άρεως. Ένας από τους γνωστούς φωτογράφους των Αθηνών, ο Ξενοφών Βάθης, έσπευσε να φωτογραφίσει τα κομμένα κεφάλια και να παραδώσει τις εικόνες στην αιωνιότητα.

Μία από αυτές τις φωτογραφίες δώρισε ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος, Νικηφόρος Λύτρας, στον Γερμανό ζωγράφο και συμφοιτητή του στη σχολή, Γαβριήλ Φον Μαξ!

Ο Μαξ με τη σειρά του σε μία από τις εικόνες βρήκε στο πρόσωπο ενός ληστή, τα χαρακτηριστικά που του ενέπνευσαν τη δημιουργία κεφαλής του Σωτήρος που προκαλεί ως σήμερα μεγάλο θαυμασμό και έχει μελετηθεί πολύ!

Το έργο αυτό έχει και τα ιδιαίτερα στοιχεία του.. οι μισοί ισχυρίζονται ότι βλέπουν τον Ιησού με μάτια κλειστά κι οι άλλοι μισοί βλέπουν τα μάτια του ανοιχτά και σκοτεινά! 

Μη προβληματίζεστε! 

Ανοιχτά είναι τα μάτια του, με ένα βαθύ σκοτεινό βλέμμα που δεν αντέχεις να κοιτάξεις πάνω από λίγα δευτερόλεπτα!

Ήταν τυχαία η έμπνευση του ζωγράφου; Κρύβει κάποιο συμβολισμό, μια θεωρία εξιλέωσης των αμαρτιών του ληστή, μέσω του Χριστού , με το ακάνθινο στεφάνι και το μαρτύριο της Σταύρωσης..;

Γεγονός παραμένει ότι ο πίνακας αυτός προκαλεί δέος , έχει εκτυπωθεί ακόμη και σε μπλουζάκια και χρησιμοποιήθηκε και σαν φωτογραφία εξωφύλλου σε δίσκο ροκ μπάντας!

Σοφία Άγγελος