1

Μουσείο Μαρμαροτεχνίας, Τήνος

Η Τήνος υπήρξε το σημαντικότερο νεοελληνικό κέντρο μαρμαροτεχνίας, το πρώτο του είδους του στην Ελλάδα, το μουσείο Μαρμαροτεχνίας στον Πύργο της Τήνου. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού, στην κοινότητα Πανόρμου και είναι το έκτο κατά σειρά μουσείο που εντάχθηκε στο Δίκτυο Θεματικών Τεχνολογικών Μουσείων του Πολιτιστικού Ομίλου Πειραιώς. Την αρχιτεκτονική μελέτη του Μουσείου έχουν εκπονήσει, ο Νίκος Βενιανάκης και ο Ιάσων Καβαλίνης, ενώ τη μουσειολογική έκανε η αρχιτέκτων-μουσειολόγος Ελένη Κατσανίκα-Στεφάνου σε συνεργασία με την Υπηρεσία Μουσείων του Π.Ι.Ο.Π.

Στεγάζεται σε σύγχρονες, εναρμονισμένες εγκαταστάσεις με το χαρακτηριστικό τηνιακό τοπίο. Τα επίσημα εγκαίνια του Μουσείου Μαρμαροτεχνίας Τήνου έγιναν το 2008. Σε αυτό, παρουσιάζεται η τεχνολογία του μαρμάρου -ως πρώτη ύλη- και δίνεται έμφαση στην προβιομηχανική και πρωτοβιομηχανική Τήνο, όπου αναδεικνύεται το κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο στο οποίο αναπτύχθηκαν τα τοπικά εργαστήρια. Πρόκειται για ένα υλικό που κατέχει ιδιαίτερη θέση αφενός στην τέχνη και αφετέρου στην αρχιτεκτονική της Ελλάδας από την αρχαιότητα έως και σήμερα, ενώ παράλληλα περιγράφεται αναλυτικά οι τεχνικές και ο εργαλειακός εξοπλισμός.

Η μόνιμη έκθεση περιλαμβάνει ποικίλα εκκλησιαστικά, επιτύμβια, κοσμικά και καθημερινής χρήσης πρωτότυπα έργα σε μάρμαρο και σχέδια παλαιών μαρμαρογλυπτών, γύψινα αντίγραφα και πήλινα προπλάσματα, εργαλεία μαρμαροτεχνίας και φυσικά λατόμευσης, μηχανολογικό εξοπλισμό συλλήβδην, καθώς και την πλουσιότερη συλλογή σχεδίων παλαιών μαρμαρογλυπτών. Ακόμη, εμπερικλείει την συμβολή των τηνιακών μαρμαράδων στην οικοδόμηση της κλασικής Αθήνας και άλλων πόλεων κατά τον 19ο αιώνα και στην διαφορά μεταξύ τόσο εμπορικής, όσο και καλλιτεχνικής γλυπτικής.

MARBLE MUSEUM, PIOP, MAY2014

Το οπτικοακουστικό υλικό της έκθεσης, που προσφάτως βραβεύθηκε στο Φεστιβάλ Αρχαιολογικής Ταινίας «ΑΓΩΝ», ζωντανεύει με τρόπο άμεσο τις παραδοσιακές μεθόδους εργασίας του λατόμου και του μαρμαροτέχνη, ενώ οι εικόνες του οδοιπορικού καταγράφουν την έντονη παρουσία του μαρμάρου σε ολόκληρο το νησί. Η έκθεση επεκτείνεται, επίσης, και στους υπαίθριους χώρους του Μουσείου. Εκεί, εκτίθενται αυθεντική ανυψωτική μηχανή μαρμάρων (μπίγα), βαγονέτο για την μεταφορά όγκων, μπαζοβαγονέτο (σέσουλα), στροφή και ράγες από λατομεία της Πατέλας μαζί με ολοκληρωμένα και ημικατεργασμένα μαρμάρινα έργα.

Το Μουσείο Μαρμαροτεχνίας οργανώνει και εκπαιδευτικά προγράμματα με δραστηριότητες και παιχνίδια, για ομαδικές επισκέψεις και σχολεία. Οι νεαροί επισκέπτες, δύνανται να δουν όγκους μαρμάρου στη φυσική τους κατάσταση, να παρατηρήσουν με μεγεθυντικό φακό το χρώμα και τους κρυστάλλους και να ψηλαφίσουν την υφή τους. 

Σήμερα, το Μουσείο Μαρμαροτεχνίας Τήνου έχει καθιερωθεί ως πόλος έλξης που υπερβαίνει τα γεωγραφικά όρια του νησιού και στηρίζει ενεργά την αειφόρο ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής.

Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς
-https://www.youtube.com/watch?v=W56ODolh_gw

ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
1 Μαρτίου – 15 Οκτωβρίου: Καθημερινά εκτός Τρίτης, 10:00-18:00
16 Οκτωβρίου – 28 Φεβρουαρίου: Καθημερινά εκτός Τρίτης, 10:00 – 17:00

Επιπλέον πληροφορίες
Ιστοσελίδα: www.piop.gr   
Ιστοσελίδα: http://www.wondergreece.gr/v1/el/Perioxes/Tinos/Politismos/Moyseia/13763-Moyseio_Marmarotexnias
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 22830 31290.

*Το Μουσείο υλοποιήθηκε στο Πλαίσιο του ΠΕΠ Νοτίου Αιγαίου 2000-2006. Το πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε κατά 85% από την Ευρωπαϊκή Ένωση και κατά 15% από το Ελληνικό Δημόσιο.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Τύμβος Σοφοκλέους, Αττική

Το ταφικό μνημείο του Σοφοκλή, γνωστό ως «Τύμβος του Σοφοκλή» ή αλλιώς «ηρίον» της Καμβέζας, βρίσκεται στους πρόποδες της Πάρνηθας, 150 μέτρα ανατολικά του παλαιού δρόμου Αχαρνές- Δεκέλεια, στη Βαρυμπόμπη, στην Αττική. Το 1888 ανασκάφηκε από τον διευθυντή του βασιλικού κτήματος του Τατοϊου, L. Münter. Αποτελεί ένα πολύ καλά σωζόμενο δείγμα οικογενειακού ταφικού μνημείου της κλασικής εποχής. Πρόκειται για έναν ισοδομικό ταφικό περίβολο μέσα σε τεχνητό τύμβο κλασικών χρόνων με διάμετρο 40 μέτρα και αρχικό ύψος 13 μέτρα, που περικλείει ταφικό περίβολο κτισμένο με μεγάλους ορθογωνισμένους ογκόλιθους σωζόμενο σε ύψος επτά δόμων.

Στο εσωτερικό του αποκαλύφθηκαν τρεις μαρμάρινες σαρκοφάγοι με αετωματικά καλύμματα, στο κέντρο του και μακρύτερα προς τα νότια. Στο εσωτερικό τους βρέθηκαν αρυβαλλοειδείς μελαμβαφείς λήκυθοι, αλάβαστρα, χάλκινος καθρέφτης και δύο στλεγγίδες και έτσι πρόκειται για μία γυναικεία και δύο ανδρικές ταφές. Επιπλέον, εντός του περιβόλου υπάρχουν δύο μαρμάρινες σαρκοφάγοι, σε μία από τις οποίες βρέθηκαν κατάλοιπα ξύλου αποδιδόμενα στην «καμπύλη βακτηρία», ένα ραβδί που αναφέρεται ως επινόηση του Σοφοκλή. Τα ευρήματά τους χρονολογούνται στα τέλη 5ου και στις αρχές 4ου αιώνα π.Χ..

Ο Τύμβος του Σοφοκλή

Μολαταύτα, η ταύτιση του τύμβου της Βαρυμπόμπης με τον τάφο του Σοφοκλή φαίνεται πιθανή, προπάντων όμως μη επιβεβαιωμένη από τα αρχαιολογικά δεδομένα, μα αφορά κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο ήδη από το 2006. Η ανάδειξη, η χωρική διαμόρφωση και η κατασκευή στεγάστρου πραγματοποιήθηκαν το 2010-2012 με προϋπολογισμό 41.000 ευρώ από την Περιφέρεια Αττικής, Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής, υπό την εποπτεία της τότε αρμόδιας Β’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Εργασίες στερέωσης του αρχαίου ταφικού περιβόλου και συντήρησης του στεγάστρου πραγματοποιούνται από την εκάστοτε αρμόδια για την περιοχή Εφορεία Αρχαιοτήτων.

Στην πυρκαγιά που ξέσπασε στην Αττική αρχές του Αυγούστου του 2021 και σύμφωνα με τις ειδησεογραφικές τηλεοπτικές δηλώσεις στις 7 Αυγούστου 2021, είναι από τα μοναδικά αρχαιολογικά μνημεία που διασώζεται σχεδόν ακέραιο και ανέπαφο. Μονάχα το πάνω μέρος του σκέπαστρου λόγω της γύρω φωτιάς και κάπνας μαύρισε.

https://www.youtube.com/watch?v=f8QsOYSDNTY

Τηλ. Επικοινωνίας
210-2322878 (Τμήμα Αρχαιολογίας και Ιστορικής Έρευνας)
210-3213122 (Β΄ ΕΠΚΑ)
210-2466122 (Αρχαιολογική Συλλογή Αχαρνών, Β΄ ΕΠΚΑ).

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Όσιος Ιωάννης Ρώσος, Εύβοια

Ο ναός Οσίου Ιωάννη Ρώσου
Βρίσκεται στο Νέο Προκόπι της Βόρειας Εύβοιας και είναι αφιερωμένος στον ομώνυμο άγιο. Το Προκόπι απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα από την πόλη της Χαλκίδας πρωτεύουσα της Εύβοιας, ταξιδεύοντας σε μια μαγευτική, γραφική και δασώδη διαδρομή. Αποτελεί ένα από σημαντικότερα προσκυνήματα ολόκληρου του ελληνισμού. Στο ναό φιλοξενείται το σεπτό σκήνωμα του Οσίου Ιωάννη Ρώσου, που το μετέφεραν στη νέα πατρίδα τους οι ξεριζωμένοι Προκοπιείς πρόσφυγες από την Καππαδοκία κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922 – 1924. Παραμένει εκεί μέχρι να κτιστεί ναός στο νέο χωριό το Νέο Προκόπι.Υπάρχει μεγάλη επισκεψιμότητα από προσκυνητές επισκέπτες για το ιερό λείψανο του Οσίου. Στις 27 Μαΐου γίνεται λιτάνευση του σκηνώματος και πιστοί ειδικά από την Ρωσία, την Ρουμανία και τις άλλες ανατολικές χώρες να έρχονται στην Εύβοια για να προσκυνήσουν.

Το προσκύνημα λειτουργεί κάτω από την άμεση εποπτεία της Μητρόπολης Χαλκίδας και διοικείται από πενταμελές Διοικητικό Συμβούλιο. Από το 1962  από απλός  προσκυνηματικός Ναός μετετράπη σε Ευαγές Ίδρυμα. Διατηρεί ξενώνα, ο οποίος θεμελιώθηκε το 1977 και εγκαινιάστηκε το 1989 από τον τότε Μητροπολίτη Χαλκίδας κ. Χρυσόστομο Βεργή, δυναμικότητας 160 κλινών περιλαμβάνοντας αίθουσες διαλέξεων, πέντε μεγάλα ιδρύματα, δύο ορφανοτροφεία, ένα  γηροκομείο ένα οικοτροφείο, παιδικές κατασκηνώσεις και μουσείο. Στις αίθουσες του φιλοξενούνται Ιερατικά Συνέδρια, Πανορθόδοξες Συνδιασκέψεις υπό την αιγίδα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας.

Πυρκαγιά νησιού
Στις 4 Αυγούστου 2021 το νησί δοκιμάζεται από πυρκαγιά που ξέσπασε στο Βόρειο τμήμα του. Μέσα σε λίγες μέρες έχει καταστραφεί περισσότερο από το 1/2 του με χιλιάδες άτομα, μετά από εκκένωση πολλών χωριών, να έχουν απομακρυνθεί με ασφάλεια από τη Λίμνη Ευβοίας και την παραλία Κοχύλι, αφού το μέτωπο εκτείνεται σε περίπου 50 χιλιόμετρα με περισσότερα από 400 χιλιάδες στρέμματα να έχουν καταστραφεί από τη φωτιά ολοσχερώς. Ο αντιπεριφεριάρχης Ευβοίας, κ. Δ. Βουρδάνος, σημείωσε στην ΕΡΤ πως «είναι δύσκολη μέρα, που ξημέρωσε με αρνητικές εξελίξεις». Πλέον, το βόρειο μέτωπο είναι σε πλήρη εξέλιξη, όπως και το ανατολικό, εκκενώνοντας πολλούς οικισμούς για την διάσωση των κατοίκων του νησιού. Σύμφωνα με το Λιμενικό Σώμα, επιβιβάστηκαν κάτοικοι από το λιμάνι της Λίμνης στο φέρι μποτ «ΠΑΡΑΛΟΣ» και μεταφέρθηκαν ασφαλείς στο λιμάνι της Αιδηψού, και παραμένει το φέρι μποτ «ΚΑΠΕΤΑΝ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ» για να συνδράμει στην απομάκρυνση τυχόν άλλων πολιτών.

Οι κάτοικοι του νησιού μόλις είδαν να πλησιάζει η φωτιά στο Προκόπι και στο ναό του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου, πραγματοποίησαν λιτανεία και προσευχήθηκαν για να σώσει την περιοχή. Πράγματι στις 6 Αυγούστου 2021, έβρεξε στην περιοχή εκείνη, ανήμερα της εορτής της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Ιησού Χριστού αποτρέποντας να καεί το χωριό Προκόπι και ο ναός του Οσίου.

Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος
Γεννήθηκε στην Ρωσία το 1690 από χριστιανούς γονείς. Λόγω του τόπου γέννησής του έλαβε και το προσωνύμιο «Ρώσος». Υπηρετούσε ως Στρατιώτης το 1711 στο Ρωσοτουρκικό πόλεμο 1711-1718 επί μεγάλου Πέτρου της Ρωσίας έως ότου πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τατάρους οι οποίοι τον πούλησαν σε ένα Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο, ο οποίος καταγόταν από το Προκόπιο της Μ. Ασίας, ένα χωριό κοντά στη Καισάρεια της Καππαδοκίας. Εργάστηκε ως σκλάβος εκεί με τον αγά να τον βασανίζει για να αλλαξοπιστήσει. Τον αποκαλούσαν «Κιαφέρ Γιουβάν», δηλαδή άπιστο Γιάννη. Υπομένει τα βασανιστήρια, τη δουλεία και την κακομεταχείριση με υπομονή, πίστη, προσευχή, άσκηση, νηστεία και αγρυπνίες. Με το πέρασμα του χρόνου η ευγενική ψυχή του Ιωάννη και η γεμάτη αγάπη συμπεριφορά του, μαλακώνει την καρδιά του αγά και της συζύγου του, με αποτέλεσμα να μείνει ήσυχος από τις υποσχέσεις και τις απειλές.

Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος

Πολλά είναι τα θαύματα που αναφέρονται κατά την διάρκεια της ζωής Του, για αυτό οι Τούρκοι τον αποκαλούν πλέον «βελή» άγιο. Με τη χριστιανική πίστη, την ασκητική ζωή και τα θαύματα που του αποδίδονται, έλαβε μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά αλλόθρησκων και Χριστιανών. Όταν ασθενεί και προαισθάνεται το τέλος του ειδοποιεί τον Ιερέα και εκείνος του πηγαίνει την Θεία Κοινωνία μέσα σε ένα μήλο. Σε ηλικία 40 ετών στις 27 Μαΐου του 1730  αφού κοινώνησε , καταπονημένος από τις κακουχίες  παρέδωσε το πνεύμα του. Οι Ιερείς και Πρόκριτοι Χριστιανοί με άδεια του Τούρκου παίρνουν το  σώμα του, το σηκώνουν στον ώμο και με ευλάβεια και προσοχή το ενταφιάζουν στο χριστιανικό νεκροταφείο του Τσα-Γερή.

Το Νοέμβριο του 1733 ο Όσιος εμφανίζεται στον ύπνο του ιερέα, που τον εξομολογούσε  και τον κοινωνούσε τα Άχραντα Μυστήρια. Του λέει με τη χάρη του Θεού πως το σώμα του μετά από τρία και μισή χρόνια μέσα στο τάφο έχει μείνει ακέραιο, ολόκληρο, άφθαρτο, ευωδιαστό και να το βγάλουν. Κατά θεία παραχώρηση εμφανίζεται μια στήλη φωτός που φωτίζει τον τάφο του Οσίου σαν πύρινος στύλος. Οι Χριστιανοί ανοίγουν τον τάφο, και μεταφέρουν το ιερό του λείψανο στο Ναό. Πλέον χαρακτηρίζεται από τους Τούρκους ως «Ασίζ Γιουβάν», δηλαδή Άγιος Ιωάννης.

Σε μία εσωτερική σύρραξη μεταξύ Σουλτάνου και Ιμπραήμ της Αιγύπτου ο απεσταλμένος Πασάς του Σουλτάνου, Οσμάν, καίει το Ιερό Λείψανο για να εκδικηθεί τους Χριστιανούς. Οι Τούρκοι αφού πετούν το Ιερό Λείψανο στην πυρά, το βλέπουν να κινείται μέσα σε αυτήν. Την άλλη μέρα οι Χριστιανοί μετά την αποχώρηση των Τούρκων ανασηκώνουν τις στάχτες και τα αποκαΐδια, και βρίσκουν το Ιερό Λείψανο ανέπαφο, να είναι ευλύγιστο και μυρωμένο, του έμεινε μόνο το μαύρισμα από τους καπνούς και το πύρωμα.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Σπήλαιο Πετραλώνων, Χαλκιδική

Το καταστόλιστο με σταλαγμίτες και σταλακτίτες Σπήλαιο των Πετραλώνων βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του όρους Κατσίκα στην Κοινότητα Πετραλώνων του δήμου Νέας Προποντίδας στον νομό Χαλκιδικής στη Μακεδονία, και μόλις μια ανάσα από την συμπρωτεύουσα της Ελλάδας, την Θεσσαλονίκη σε υψόμετρο περίπου 300 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας.

Οι ντόπιοι το αποκαλούν «η σπηλιά των κόκκινων πετρών», εξαιτίας του κόκκινου χρώματος που προσδίδει στα πετρώματα το κοίτασμα βωξίτη, που υπάρχει εκεί. Το φυσικό κοίλο εκτείνεται σε μια έκταση 10.400 τ.μ και περιλαμβάνει διαδοχικούς διαδρόμους, θαλάμους, οροφές και φυσικές δεξαμενές, όπου κυριαρχούν σταλακτίτες, σταλαγμίτες, κολώνες και πολλοί άλλοι πανέμορφοι σταλαγμιτικοί σχηματισμοί. Αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία όχι μόνο της Χαλκιδικής, αλλά ολόκληρης της Ελλάδας, που το επισκέπτεται πλήθος κόσμου, κάθε ηλικίας. Το σπήλαιο είναι ανοικτό για το κοινό ήδη από το 1979.

Εντοπίστηκε στις 10 Μαΐου του 1959 από τον κάτοικο Πετραλώνων Φίλιππο Χατζαρίδη και έγινε παγκόσμια γνωστό το 1960 για τα παλαιοντολογικά και παλαιοανθρωπολογικά του ευρήματα, όταν βρέθηκε το κρανίο του Αρχανθρώπου, το περίφημο απολιθωμένο ανθρώπινο κρανίο, από τον Χρήστο Σαρρηγιαννίδη. Η αξία του ευρήματος και η μοναδικότητά του έδωσαν αφορμή σε μια σειρά εργασιών μέσα και έξω από το σπήλαιο, που ξεκίνησαν το 1965 από τον ιδρυτή της Ανθρωπολογικής Εταιρείας Ελλάδος καθηγητή ανθρωπολόγο Αριστείδη Πουλιανό, που ανακάλυψε ίχνη κατοίκησης Αρχανθρώπων 700.000 περίπου ετών, γεγονός που τον καθιστά τον αρχαιότερο Ευρωπαίο.

το κρανίο του Αρχανθρώπου

Από ανθρωπολογικής άποψης το απολιθωμένο κρανίο είναι υψίστης σπουδαιότητας εύρημα. Ειδικότερα, ανακαλύφθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 στο βουνό Κατσίκα Πετραλώνων, μέσα στο ασβεστολιθικό σπήλαιο κολλημένο και καλυμμένο από έναν σταλαγμίτη 23 εκατοστών πάνω από το έδαφος, ενώ στο ίδιο το έδαφος υπήρχε ο σκελετός του. Είναι ιδιαίτερα μεταβατικό στη μορφολογία του και αρχικά, ταξινομήθηκε ως Homo neandertalensis, αλλά αργότερα επαναπροσδιορίστηκε ως Homo erectus.

Η ηλικία αυτή στηρίχθηκε στην λεπτομερή ανάλυση της στρωματογραφίας και με ραδιοχρονολόγηση, καθώς και στη μελέτη τόσο των αρχέγονων παλαιολιθικών εργαλείων, όσο και των ειδών της παλαιοπανίδας που ανακαλύφθηκαν σε όλα σχεδόν τα στρώματα. Σημαντική, για την επαλήθευση της ηλικίας, είναι η συμβολή της πυρηνικής φυσικής. Τα υλικά που χρονολογήθηκαν είναι οστά, άργιλος, σταλαγμίτες και στάχτες. Στις δημοσιεύσεις του Πουλιανού για το σπήλαιο γίνεται λόγος για λίθινα και οστέινα εργαλεία. Τα ευρήματα οπωσδήποτε είναι σπουδαιότατα και αποτελούν τις πρώτες μαρτυρίες κατοίκησης του ελληνικού γεωγραφικού χώρου.

Οστέινα εργαλεία

Ανασκαφές που διενεργήθηκαν στο εσωτερικό του σπηλαίου, αρχικά από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια από την Ανθρωπολογική Εταιρεία Ελλάδος, απέδωσαν πολυάριθμα ευρήματα της Παλαιολιθικής Εποχής, τα οποία χρονολογούνται από το Μέσο Πλειστόκαινο, περίπου πριν από 600.000 – 300.000 χρόνια.

Ανάμεσα στα απολιθώματα των εξαφανισμένων ζώων συγκαταλέγονται λιοντάρια, ύαινες, αρκούδες, πάνθηρες, ελέφαντες, ρινόκεροι, μεγάκεροι, βίσονες και διάφορα είδη ελαφιών και ιπποειδών, όπως επίσης 25 είδη πουλιών, 16 είδη τρωκτικών και 17 είδη νυκτερίδων.

Απολιθώματα

Η αρχική είσοδος του σπηλαίου σήμερα είναι σφραγισμένη. Επρόκειτο για ένα κυκλικό άνοιγμα στην οροφή μιας μεγάλης αίθουσας, από όπου μπαινόβγαιναν άνθρωποι και ζώα για πολλές δεκάδες χιλιετίες. Από το άνοιγμα αυτό έπεφταν στο εσωτερικό πέτρες και χώματα σχηματίζοντας με τα χρόνια έναν τεράστιο κώνο, ο οποίος σταδιακά έφραξε τελείως την είσοδο.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
Η είσοδος στο κοινό επιτρέπεται καθημερινά και όλες τις αργίες, με συνοδεία ξεναγού, από τις 9:00 έως 16:00 το χειμώνα και 18:00 το καλοκαίρι.

Επιπλέον πληροφορίες
Ιστοσελίδα: http://www.aee.gr, τηλέφωνο επικοινωνίας: 23730 71671.
Ιστοσελίδα: www.petralona-cave.gr, τηλέφωνο επικοινωνίας:  2373073365.
Ιστοσελίδα: https://www.halkidiki-info.com/el/posts/7/sphlaio-petralwnwn

Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας Β. Ελλάδος
*Αυτή τη χρονική περίοδο το σπήλαιο είναι κλειστό για το κοινό, λόγω εργασιών της συγχρηματοδοτούμενης από τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία πράξης «Ανάδειξη Σπηλαίου Πετραλώνων και αναβάθμιση των υποδομών του». Προβλέπεται να επαναλειτουργήσει τον Ιούνιο του 2022.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Άγιος Ιωάννης, Σκόπελος

Καθ’ οδόν προς Γλώσσα, 8 χιλιόμετρα μακριά, ο δρόμος στα δεξιά οδηγεί στο εκκλησάκι του Αϊ Γιάννη στο Καστρί, στη βόρεια μεριά του νησιού, 35 χιλιόμετρα από τη χώρα της Σκοπέλου, που βρίσκεται στην κορυφή βράχου ύψους περίπου 100 μέτρων και 106 σκαλοπατιών από τη στεριά. Η σκάλα είναι πλήρως προστατευμένη σκαλισμένη στην πέτρα. Η θέα είναι μαγευτική με γαλαζοπράσινα νερά ανάμεσα στα γκρίζα βράχια, ενώ η παραλία έχει άμμο, βότσαλα και πέτρες, με καθαρά και βαθιά νερά.

Το ξωκλήσι του Άγιου Ιωάννη στη Σκόπελο.

Σύμφωνα με την παράδοση, κάποιος ψαράς από την Γλώσσα, καθώς επέστρεφε ένα βράδυ, από το ψάρεμα διέκρινε στην κορυφή του βράχου ένα φως. Αυτό εξακολουθούσε να συμβαίνει, ώσπου εμφανίστηκε στον ύπνο του μια γυναίκα που του αποκάλυψε ότι στην κορυφή του υπάρχει μια εικόνα. Ο ψαράς όταν την ανέβηκε, βρήκε την εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Την πήρε μαζί του, μα όπου και να τη μετέφερε, εκείνη ξαναγύριζε πίσω στην αρχική της θέση, εκεί που τελικά χτίστηκε το εκκλησάκι του, που γιορτάζει στις 29 Αυγούστου.

Η θέα από το ξωκλήσι του Άγιου Ιωάννη.

Πρόκειται για μια ημέρα γιορτής του αγίου κι είναι ημέρα προσευχής, αργίας, αλλά και διασκεδάσεως, αφού κοντοζυγώνουν οι κάτοικοι των διπλανών χωριών από νωρίς. Μάλιστα, σε «κάθε σκαλί υπάρχει και ένας προσκυνητής. Κάθε προσκυνητής και δάκρυ». Ο παπάς στέκεται στην πόρτα της εκκλησιάς, κοιτάζει τους παρευρισκόμενους. Προχωρεί στο κελί να ξεκουραστεί με το σύθαμπο να κάνει τη Θεία λειτουργία και μοιράζει το αντίδωρο.

Εκεί, στο εκκλησάκι του Αϊ Γιάννη στην Σκόπελο τον Σεπτέμβριο του 2007 γυρίστηκαν αρκετά πλάνα από το πολύ πλέον γνωστό κινηματογραφικό μιούζικαλ «Mamma Mia». Στην ταινία αυτή έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο η Meryl Streep και ο Pierce Brosnan. Το μέρος επιλέχθηκε για να πραγματοποιηθεί ο κινηματογραφικός γάμος της Sophie. Μια μαγική εικόνα, με άκρως εντυπωσιακές σκηνές σε ένα τοπίο υπέροχο, με βράχο και πανέμορφη θάλασσα.

Φωτογραφία της ταινίας Mamma Mia.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Βιοηθική: εμφάνιση, αντικείμενο και πρόκληση

Οι προκλήσεις για τη σύγχρονη κοινωνία αποτελούν καίριο και επίκαιρο ζήτημα, μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η βιοηθική.

Τι είναι, όμως, «βιοηθική»;
Αποτελεί τον επιστημονικό κλάδο που ασχολείται με τα αναφυόμενα ηθικά προβλήματα των νέων ανακαλύψεων της Βιολογίας και τις εφαρμογές της Γενετικής Μηχανικής για την αποφυγή μη αντιστρεπτών καταστάσεων όσον αφορά τον χειρισμό του γενετικού υλικού. Επιπλέον, διερευνά περί δικαιωμάτων ασθενών, σχέσεων ιατρού-ασθενή και νοσηλευτικού προσωπικού, έκτρωσης, ευγονίας, ευθανασίας, μεταμοσχεύσεων, ανθρώπινης κλωνοποίησης.

Ο όρος αυτός πηγάζει από τις ελληνικές λέξεις «βίος» και «ηθική», και συνιστά λίκνο επίνοιας του Van Rensselaer Potter, τον «πατέρα της βιοηθικής», που πρωτοεμφανίστηκε στο βιβλίο του «Bioethics: A Bridge to the future» στη Νέα Υόρκη το 1971. Χρησιμοποιήθηκε από τους αγγλόφωνους επιστήμονες και καθιερώθηκε αντικαθιστώντας σταδιακά τον όρο «ιατρική ηθική» στην διεθνή βιβλιογραφία.

Πώς ανέκυψε και ποιο το αντικείμενο αυτής;
Μετέβη στο προσκήνιο, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, χάρη στη ραγδαία ανάπτυξη της βιοτεχνολογίας -την τεχνολογική αξιοποίηση ευρημάτων και ανακαλύψεων της βιολογίας- στους τομείς της ιατρικής, της βιολογίας και της βιοϊατρικής και στη δυνατότητα παρέμβασης του ανθρώπου σε ποικίλες βιολογικές διαδικασίες προκειμένου να παράσχει απαντήσεις. Εκ φύσεως αποτελεί το σημείο τομής διαφορετικών επιστημονικών πεδίων της Βιολογίας που περιλαμβάνουν τη Βιοτεχνολογία, τη Βιοϊατρική, τη Γενετική, με εμπλεκόμενους και τους γνωστικούς τομείς της Νομικής και της Θεολογίας.

Στο σημείο αυτό κρίνεται αναγκαίο να τονιστεί πως η «εφαρμοσμένη ηθική φιλοσοφία» αποπειράται να διερευνήσει τους όρους υπό τους οποίους τίθενται τα ηθικά και πρακτικά προβλήματα και να αποκριθεί σε αυτά εδώ και δεκαετίες. Στον αντίποδα, ο νομοθέτης πρόσφατα αρχίζει να επεμβαίνει στον χώρο που εκδηλώνουν την εμβέλειά τους.

Ποια η ιστορική της αναδρομή;
Οι ρίζες της εντοπίζονται στην αρχαιότητα με τον Όρκο του Ιπποκράτη να αποτελεί το πρώτο ξακουστό κείμενο για σχέση γιατρών και ασθενών, καθώς και στοχασμό περί ευθανασίας των στωικών φιλοσόφων, και «ευγονικής» στην «Πολιτεία» του Πλάτωνα.

Τα πειράματα και οι απάνθρωπες ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν τον 20ό αιώνα οδήγησαν στην κατάρτιση του Διεθνούς Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, ή αλλιώς Διακήρυξης της Γενεύης, το 1947, από την UNESCO και τη Διεθνή Οργάνωση Υγείας, όπου και συντάχθηκαν δέκα κανόνες τήρησης έκαστης πειραματικής διαδικασίας με την εξασφάλιση της συγκατάθεσης του υποκειμένου. Εν συνεχεία, κυρώθηκε η «Σύμβαση Οβιέδο», το 1997, που συγκροτεί νομοθετικό κείμενο στη Βιοϊατρική Σύμβαση ως απόφαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Προστασία των Δικαιωμάτων και της Αξιοπρέπειας του Ανθρώπινου Όντος στην εφαρμογή της Βιοϊατρικής. Η ίδια έχει ενσωματωθεί από την νομοθεσία της Ελλάδας με τον νόμο 2619/1998.

Η «βιοηθική» συσταίνει πρόκληση για τη σημερινή κοινωνία και η συμβολή της κρίνεται σημαίνουσα καθότι οι εξελίξεις είναι αλληλοδιαδεχόμενες. Επιπλέον, η ίδια απαρτίζει ένα διφορούμενο και ενδιαφέρον θέμα με πληθώρα κοινωνικο-θεολογικών προεκτάσεων, ισορροπεί τον επιστημονικό προσανατολισμό της ιατρικής με τις ανθρώπινες αξίες και θέτει ως στόχο όχι τη δημιουργία και στήριξη αυτών, μα και την καλύτερη κατανόησή τους.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Προτέρημα η διαφορετικότητα στα σχολεία;

Ένα από τα κεντρικά συμπεράσματα της έρευνας Pisa του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) αποτελεί το γεγονός ότι αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια εκ νέου το ποσοστό των παιδιών που πετυχαίνουν καλές σχολικές επιδόσεις, μολονότι προέρχονται από ένα οικονομικά πιο αδύναμο περιβάλλον.

Πρόκειται, βέβαια, για μια άκρως θετική και αξιοσημείωτη εξέλιξη, αφού μέχρι πριν από μερικά χρόνια η ίδια έρευνα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι οι μαθητές που προέρχονται από ασθενέστερα οικονομικά στρώματα ή όσοι είναι μετανάστες ή παιδιά μεταναστών, αποκλείονται στην ουσία από την προοπτική μιας καλύτερης εκπαίδευσης.

Μετά το 2000 παρατηρείται η εισαγωγή των ημερήσιων σχολείων, η πρώιμη στήριξη, η στήριξη μαθητών με μεταναστευτικό υπόβαθρο, η ενίσχυση της γλωσσικής διδασκαλίας. Σήμερα διαφαίνονται οι πρώτοι καρποί αυτών των προσπαθειών

Αντρέας Σλάιχερ, διεθνής συντονιστής ερευνών PISA ΟΟΣΑ

Ο ρόλος της εξατομίκευσης της διδασκαλίας
Αποφασιστικής σημασίας είναι το σχολικό περιβάλλον, το να υπάρχουν παιδιά από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα στα σχολεία, αφού βοηθά κυρίως εκείνα που προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Φυσικά, και ένα συνεργατικό κλίμα συμβάλει, όπου οι μαθητές έχουν την αίσθηση ότι το σχολικό περιβάλλον τους καταλαβαίνει και τους στηρίζει.

Τι μπορούν να κάνουν τα σχολεία και οι δάσκαλοι για να υπάρξει ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση;
Η διαφορετικότητα στα σχολεία δεν συνιστά εμπόδιο, αλλά μάλλον προτέρημα. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η επικέντρωση των δασκάλων στην εξατομίκευση της διδασκαλίας, καθώς και η μεγαλύτερη ασχολία με τα διαφορετικά δυνατά και αδύνατα σημεία των μαθητών. Επιπλέον, όσο καλύτερο το διδακτικό προσωπικό για τις πιο δύσκολες τάξεις και οι ικανότεροι διευθυντές για τα πιο δύσκολα σχολεία τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα.

Συνεπώς, βασική προϋπόθεση για όλα αυτά, είναι οι μεγαλύτερες επενδύσεις στην παιδεία, αφού, άλλωστε, είναι καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη των παιδιών.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Η σκέψη «έξω από το κουτί»

Με τον όρο αυτό νοείται η διαφορετική, αντισυμβατική σκέψη, η οποία λαμβάνει υπόψη της διάφορες οπτικές γωνίες. Έτσι, κάθε φορά που κάποιος αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα, δεν αυτοπεριορίζεται στις επιλογές, που του επιβάλλουν οι καταστάσεις, αλλά επεκτείνεται στις «έξω από το κουτί» δημιουργικές προοπτικές.

Ένα από τα πρώτα οπτικά ερεθίσματα που καθιέρωσαν τη χρήση της φράσης αυτής είναι ο «γρίφος με τις εννέα τελείες», ο οποίος χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους ιθύνοντες της Walt Disney, με σκοπό να ελέγξουν τη φαντασία των εργαζομένων τους.

Ειδικότερα, πρόκειται για εννέα κουκκίδες, που σχηματίζουν ένα τετράγωνο, οι οποίες πρέπει να ενωθούν χρησιμοποιώντας τέσσερις ή λιγότερες ευθείες γραμμές με δύο περιορισμούς. Αφενός, να μην σηκωθεί καθόλου η μύτη του μολυβιού από το χαρτί και αφετέρου, να μην περάσει το μολύβι πάνω από την ίδια κουκκίδα περισσότερο από δύο φορές.

Το κουτί στο οποίο αναφέρεται η φράση είναι το υποτιθέμενο κουτί που σχηματίζεται αυτομάτως στο μυαλό, κοιτώντας κανείς τις τελείες. Μόνο όσοι σκέφτονται «έξω από το κουτί» μπορούν να δουν τις πιθανότητες έξω από αυτό και να λύσουν τον γρίφο».

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Ουίλλιαμ Σαίξπηρ: Μη μου ξυπνάς αυτά που αφήνω να κοιμούνται.

Δεν έχω θυμό μέσα μου!
Δεν έχω έχθρα για κανέναν!

Όμως μέσα μου κοιμάται μια λύπη!
Πρόσεχε μην μου την ξυπνάς!
Κι η λύπη όταν την ξυπνάς γίνεται θάνατος!

Μην μου ξυπνάς την λύπη μέσα μου.
Άστην να κοιμηθεί, να γαληνέψει και να ξεχαστεί.

Θα θελα να μπορούσα να θυμώσω και να φωνάξω.
Να ξεσπάσω, να κλάψω, να εκδικηθώ.
Μόνο που τίποτα από αυτά δεν θέλω να κάνω.

Το μόνο που θέλω είναι να κοιμίσω την λύπη μου.
Να την κοιμίσω και να την ξεχάσω.
Όπως κάνω ότι ξεχνώ τόσα πράγματα.
Κι ας μην τα ξεχνώ.

Θέλω να περπατήσω και να μυρίσω νυχτολούλουδο.
Να περιπλανηθώ σε δρομάκια άγνωστα.
Θέλω να μετακομίσω σε καινούρια γειτονιά.
Να περπατήσω τους δρόμους της και να ανακαλύψω καινούρια μυστικά.

Τόσα θέλω, μόνο που δεν ξέρω τι μπορώ.

Ή μήπως μπορώ ότι θέλω ?

Σε θυμάμαι να μου λες, πως πρέπει στον εχθρό να χαμογελώ, γιατί έτσι τον πανικοβάλλω.
Σου χαμογελώ και σε κοιτώ στα μάτια.

Τώρα πια, ξέρω τα ψέματα πίσω από τις καλά κρυμμένες αλήθειες σου.
Είναι όλα τόσο ξεκάθαρα πια.
Χάθηκε η ομίχλη, διαλύθηκαν τα σύννεφα κι η ομορφιά και η ασχήμια
μας κοιτούν κατάματα.

Μην μου ξυπνάς αυτά που αφήνω να κοιμούνται.

William Shakespeare

Πηγή




Κωνσταντίνου και Ελένης : Η μεγάλη επιτυχία της TV!

Το βλέπεις να ξεπροβάλλει μπροστά σου , κάθε μεσημέρι . Λες , πάλι αυτό το επεισόδιο έχει; Νομίζεις πως θα το αλλάξεις και θα βάλεις κάτι άλλο. Όπως βάζεις να φας , το μάτι σου πέφτει στην τηλεόραση. Ξεστομίζεις την ατάκα , πριν προλάβει να την πει ο πρωταγωνιστής. Γελάς , θυμάσαι πως ήταν όταν είδες για πρώτη φορά αυτό το σήριαλ. Τελικά δεν το αλλάζεις. Συνεχίζεις να γελάς ακατάπαυστα με τις ερμηνείες των ηθοποιών. Άλλωστε μεγάλωσες με τις σκύλες της λύσσας , τον υπέροχο ….μα πολυγαμικό Μάνθο, την γκαρσόνα α με τα πιάτα στοιβαγμένα στον νεροχύτη, το σαγηνευτικό συγγραφικό έργο με τίτλο “Αποχετευτικό σύστημα στο Βυζάντιο “ που περιμένουμε εναγωνίως να εκδώσει ο κύριος Φουντουκιώτης , η δημόσια υπάλληλος που μοιράζει κουπόνια από πόρτα σε πόρτα με σκοπό να βρει τον υποψήφιο μνηστήρα και φυσικά δεν ξεχνάμε τον easy rider. Χαρακτήρες αρμονικά συνδεδεμένοι μεταξύ τους προσφέρουν κόντρες , γέλιο , λύπη και πάνω από όλα η μακροχρόνια προβολή τους δημιουργεί ένα αίσθημα πρωτόγνωρης χαράς , έστω και αν παίζει στην ελληνική τηλεόραση πάνω από 10 χρόνια ! Το Κωνσταντίνου και Ελένης κατέκτησε τις καρδιές μας και συνεχίζει να το κάνει κάθε μεσημέρι , στις 14:00 στον Ant1.

Το Κωνσταντίνου και Ελένης προβλήθηκε τις τηλεοπτικές περιόδους 1998-1999 και 1999-2000 από τον ΑΝΤ1. Στη σειρά πρωταγωνιστούν οι Ελένη Ράντου, Χάρης Ρώμας, Βασίλης Κούκουρας, Μαρία Λεκάκη, Καλλιρρόη Μυριαγκού και Στέργιος Νένες. Το σενάριο γράφτηκε από τον Χάρη Ρώμα και την Άννα Χατζησοφιά, ενώ η σκηνοθεσία έγινε από τον Κώστα Λυχναρά. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 12 Οκτωβρίου του 1998 και ολοκληρώθηκε στις 23 Ιουνίου του 2000 με 68 επεισόδια και ένα making of επεισόδιο, ενώ αποτελεί remake (ξαναφτιάξιμο) της σειράς “Εξ’ αδιαιρέτου” που είχε γραφτεί από την Άννα Χατζησοφιά και είχε προβληθεί από την ΕΡΤ1 την σεζόν 1992 – 1993. Η πλοκή έχει ως εξής : Η σειρά διαδραματίζεται στο Μαρούσι και συγκεκριμένα στην οδό Σπύρου Λούη, όπου σε ένα νεοκλασικό σπίτι συγκατοικούν δύο τελείως αντίθετοι χαρακτήρες, ο Κωνσταντίνος Κατακουζηνός και η Ελένη Βλαχάκη .Η συγκατοίκηση αυτή προέκυψε ξαφνικά μετά από νομικό πρόβλημα. Ο θείος του Κωνσταντίνου, στον οποίο ανήκε το σπίτι, άφησε δύο διαθήκες πριν το θάνατό του, από τις οποίες η μία κληροδότησε το σπίτι στον Κωνσταντίνο και η άλλη στην Ελένη. Επειδή ήταν άγνωστο το ποια ήταν η πιο πρόσφατη (άρα και η έγκυρη, εφόσον θα αναιρούσε την προηγούμενη), το σπίτι δεν γινόταν να το έχει στην κατοχή του ούτε ο Κωνσταντίνος, ούτε η Ελένη. Στην αντιθετική σχέση τους, θεμελιώνονται τα επεισόδια της σειράς. Στις ζωές των δύο κεντρικών χαρακτήρων υπάρχουν παράλληλα και άλλοι τέσσερις άνθρωποι. Ο Μάνθος Φουστάνος, η Πέγκυ Καρρά , η Ματίνα Μανταρινάκη και ο Νικόλας Βαρθακούλιας. Οι χώροι όπου συνήθως εκτυλίσσονται τα γεγονότα, είναι το σπίτι των Κωνσταντίνου και Ελένης, το σπίτι του Μάνθου και το μπαρ στο οποίο εργάζονται η Ελένη, η Πέγκυ και ο Νικόλας.

Fun fact : Μου συνέβη όντως , όταν έκανα μάθημα οδήγησης για το δίπλωμα…

Φυσικά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τις guest εμφανίσεις των ταλαντούχων ηθοποιών που άφησαν το στίγμα τους στο έργο . Ποιος ξεχνάει άραγε τον Λάκη Φουρτουνάκη ( Για τους φίλους Λάκης , για τους πολύ φίλους Λάκα !) , την σούπερ ανακατώστρα νονά του Κωνσταντίνου , την κυρία Φιλιώ που όλους τους φιλιώνει ( ναι αλλά τι θα έλεγε μια άλλη πιο πονηρεμένη από μένα…) ,  τον κύριο Γρέβια ,δικηγόρο που τον έχει τσακίσει η ορθοστασία στον ιππόδρομο ( Γιατί ο κύριος Γρέβια μας είναι ανύπαντρος ) , τον ΥΠΕΡΟΧΟ Βρασίδα Χλέμπουρα ( το βλέπουμε ) και την μοναδική δις ( δηλαδή εις διπλούν; ) Λολότα Μπάρα που δεν ήξερε τον Μπαμπινιώτη καθώς δεν του έχει παίξει τίποτα στα δάχτυλα. Ο Νιόνιος ο Speed που προωθούσε την μεξικάνικη πατάτα , η Ελενάλντα ( ταυτόχρονα και πατέρας του Χρυσάνθεμου) ! Και βεβαίως , ποιος δεν θυμάται τις μοναδικές αγάπες του βιομήχανου αλλά αργόσχολου σεξομανή Μάνθου Φουστάνου , την αγγλίδα ξανθόψειρα Τζοάννα , την δεσποινίς Παρδαλίλα και τον Σαχλοκώδων , όπως συνήθιζε να φωνάζει ο Κωστάκης ( Τσα ) την Φιόνα ( Τατιάνα , Τατιανούλα , Φιόνα , Φιονούλα , ναι κολλάει….).  Η λίστα με τους ηθοποιούς που κατάφεραν να μας χαρίσουν άπειρες στιγμές γέλιου , έστω και ως guest star, φυσικά δεν τελειώνει εδώ…..

Πως όμως η εξακολουθητική προβολή του σίριαλ , δεν οδήγησε σε βαρετές επαναλήψεις , αλλά σημειώνει , μετά από 20 χρόνια , απίστευτα νούμερα τηλεθέασης ; Κατά την προσωπική μου άποψη , η αστείρευτη πηγή ατακών συνδυασμένη με το δυνατό χαρτί του σίριαλ , τις μεταμφιέσεις ( κουροπαλάτης vibes ) , κάνει το κοινό να παρακολουθεί με μανία κάθε επεισόδιο της τηλεόρασης .Η σειρά «Κωνσταντίνου και Ελένης» υπήρξε και εξακολουθεί να παραμένει μια από τις πλέον δημοφιλείς στην ιστορία της ελληνικής ιδιωτικής τηλεόρασης, διατηρώντας ακόμα και σήμερα ευρεία κοινωνική απήχηση. Ενδεικτικό της διαχρονικής της υψηλής δημοτικότητας, είναι ότι οι επαναπροβολές της ξεκίνησαν ήδη από το καλοκαίρι του 1999, μεταξύ των δύο σεζόν της, και μετά τη λήξη της σειράς συνεχίστηκαν επί όλα τα έτη από το 2000 έως και σήμερα, σχεδόν ανελλιπώς, με λίγες μόνο διακοπές προβολής. Ως αποτέλεσμα, κατέχει το ρεκόρ της τηλεοπτικής σειράς που έχει προβληθεί τις πιο πολλές φορές σε επανάληψη από κάθε άλλη σειρά .Επίσης, το πρωταγωνιστικό δίδυμο Ρώμας – Ράντου εξακολουθεί να θεωρείται ως ένα από τα κορυφαία σημεία αναφοράς στην ιστορία των ελληνικών κωμικών σίριαλ. Λόγω των διαρκών επαναλήψεων για πολλά χρόνια, η σειρά έχει θεωρηθεί καλτ και έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής ακόμα και σε τηλεθεατές που δεν είχαν γεννηθεί ακόμα την εποχή της αρχικής προβολής της.

Η απαγόρευση , επίσης , μερικών επεισοδίων , από το ΕΣΡ , κατεύθυνε τους τηλεθεατές να αναζητήσουν επεισόδια και το Youtube. Δίνει , όμως , παράλληλα και ένα σημαντικό μάθημα για την ζωή :ότι τα ετερώνυμα όντως έλκονται, γιατί στην τελική ο ένας συμπληρώνει τα κενά του άλλου, ότι ο έρωτας έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις, ότι όσες γυναίκες και να έχει ένας άντρας πάντα θα καταλήγει στη μία και μοναδική, ότι οι φίλοι είναι λίγοι και καλοί. Όταν ήμασταν μικροί ,ασφαλώς δεν μπορούσαμε να πιάσουμε το νόημα μερικών φράσεων, μεγαλώνοντας , όμως , καταλαβαίνουμε καλύτερα τις προστριβές και τον έρωτα που δημιουργείται από δύο τόσο διαφορετικούς ανθρώπους.Εγώ , πάντως με τα φιλαράκια μου , αγαπάμε και συνεχίζουμε να είμαστε φανατικοί οπαδοί του σίριαλ , καθώς δεν χάνουμε επεισόδιο για επεισόδιο! Συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον με τις αξέχαστες ατάκες , πριν προλάβει να περάσει ο χρόνος…

Γεωργία μου μην αγχώνεσαι … μια μέρα θα παίξεις στην Επίδαυρο !

Για τους φανατικούς τηλεθεατές του Κωνσταντίνου και Ελένης ( ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας δηλαδή ) , σας έχουμε ευχάριστα νέα ! Μέσα από τον πρωινή εκπομπή του Mega, “Πάμε Δανάη”, ο Άρης Καβατζίκης μετέφερε τις αποκλειστικές πληροφορίες που θέλουν τη δημοφιλέστατη σειρά να γίνεται ταινία. Οι δημιουργοί του, Χάρης Ρώμας και Άννα Χατζησοφιά έχουν θέσει τον εξής στόχο, με το project να βρίσκεται φυσικά σε πρώιμο στάδιο. Ωστόσο, το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει πως ο Ρώμας, που υποδύεται φυσικά το έταιρον ήμισυ του πρωταγωνιστικού διδύμου, τον Κωνσταντίνο Κατακουζηνό, έχει προσεγγίσει την Ελένη Ράντου ώστε και αυτή να επιστρέψει στον εμβληματικό ρόλο της Ελένης Βλαχάκη. Μάλιστα, είναι πολύ κοντά στο να απαντήσει θετικά.

Είναι γεγονός λοιπόν ! Ενδέχεται να δούμε την μεγάλη επιστροφή του Μάνου Ζαρατούστρα ( Ελένη , έχει ένα πολύ σοβαρό ελάττωμα …είναι χαρτοπαίκτης ) , την μαγευτική Λαίδη Πετρούλα Ραφινστοουν ( Ποια Τούλα καλέ και Πετούλα και Τούλα , δεν παν’ να σαι και η σκατούλα ), ο κουραδοπαλάτης , τα μηνύματα στον τηλεφωνητή του Μάνθου ( Λείπω , αν είσαι η μοναδική μου αγάπη , άφησε μου ένα μήνυμα λατρείας ..) , ο Νίνο Πο@τσο ( Όταν λέτε Νίνο Πο@τσο , είστε της γνωστής οικογενείας των ..) , και φυσικά ατάκες όπως το υπέροχο : Βοήθεια ο Κατακουζηνός με βιάζει , βοήθεια μου σκίζει το βρακί , μην το σκίζεις σάτυρε , είναι ακριβό ! Την θεία Μάρω , καλέ θεία Μάρω με την εκπομπή Κοινωνία ώρα μηδέν ( α ωραία εκπομπή 53 %) , ενώ αρνούμαστε να μην συμπεριλάβουν το ΕΛΕΝΗ που φωνάζει ο Κωνσταντίνος , κάθε φορά που ανακαλύπτει τις δολοπλοκίες της γκαρσόνας….