Ακόμη και πριν από την τηλεοπτική σειρά The Librarians , πολλές ταινίες και εκπομπές έχουν χρησιμοποιήσει τις βιβλιοθήκες ως ένα περιβάλλον που θα στεγάζει σκηνές των ιστοριών τους. Λίγες ιστορίες, ωστόσο, μιλούν αποκλειστικά για μια βιβλιοθήκη ή λαμβάνουν χώρα σε μια βιβλιοθήκη. 

Ο κινηματογραφιστής Jason LaMotte βαθιά επηρεασμένος από τις αναμνήσεις και τα συναισθήματα που του ξυπνά η βιβλιοθήκη στη γενέτειρά του στο Houston του Texas σκηνοθέτησε την ταινία μικρού μήκους, με τίτλο The Library.

Και τώρα ας ακούσουμε λίγο από τον σκηνοθέτη Jason LaMotte για την έμπνευση πίσω από την ταινία The Library:

Η ιστορία που αφηγείται στη Βιβλιοθήκη προήλθε αρχικά από την επιθυμία να εξερευνήσουμε τη σχέση μνήμης και τόπου. Έχω έντονες αναμνήσεις από τη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου στο Χιούστον του Τέξας στις ΗΠΑ. Μπορώ να θυμηθώ τη διάταξη, όπου ήταν ορισμένα τμήματα βιβλίων, τις μυρωδιές και τους ήχους.

Και εξακολουθεί με διακατέχει ένα μαγικό συναίσθημα ,για αυτό το ιδιαίτερο είδος ιερού, γεμάτο γνώσεις, γεμάτο ιστορίες, όλα καλυμμένα με μια αίσθηση ήσυχου σεβασμού και αντήχησης.

Η Βιβλιοθήκη είναι η ιστορία ενός 13χρονου κοριτσιού, της Έμιλι (που υποδύεται η ιρλανδικής καταγωγής Μίσι Κίτινγκ), η οποία πηγαίνει με το ποδήλατό της στη βιβλιοθήκη κάθε μέρα μετά το σχολείο. Αρχίζει να λαμβάνει σημειώσεις που της χάρισε ένας μυστικός θαυμαστής, ένα από τα δύο αγόρια που βλέπει τακτικά στη βιβλιοθήκη – ή έτσι νομίζει. Αυτές οι σημειώσεις αντιστοιχούν σε ρομαντικά αποσπάσματα από παλιά βιβλία στα ράφια της βιβλιοθήκης, αποσπάσματα που η Emily επαναλαμβάνει στον εαυτό της με νευρικό ενθουσιασμό, καθώς κάθε επόμενη μέρα φέρνει μια άλλη νότα και ρομαντικό απόσπασμα.

Μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτό που τελικά βρίσκει ανάμεσα στους «κωδικούς» που βρίσκονται στη ράχη των βιβλίων ,αυτό που εμείς οι βιβλιοθηκονόμοι ονομάζουμε τους αριθμούς κλήσης του Dewey (Call numbers) , δεν είναι αυτό που περίμενε.

Καθώς η ταινία τελειώνει, ανακαλύπτουμε μαζί με την Έμιλυ ποιοι κρύβονται πίσω από τις ρομαντικές νότες. Είναι μια ταινία για την πρώτη αγάπη, για τις βιβλιοθήκες και τη γραφή που φιλοξενούν, και για τη θλίψη που περιβάλλει την άνοια. Ελπίζω να σας άρεσε να βλέπετε την ταινία μας όσο μας άρεσε να την φτιάχνουμε! ¨, δήλωσε ο σκηνοθέτης στη Guardian

Η επίγευση που μείνει στον θεατή , είναι μια γλυκόπικρη νοσταλγία για τη νιότη του και, ίσως, μια υπενθύμιση της δύναμης της αγάπης.

Ο Jason LaMotte αναφέρει ότι όλες οι εσωτερικές σκηνές γυρίστηκαν στο Bedales School Library στο Petersfield του Ηνωμένου Βασιλείου. Η βιβλιοθήκη χτίστηκε το 1921. Οι εξωτερικές σκηνές γυρίστηκαν στη σχολή Tonbridge στο Κεντ.

Τα δύο ποιήματα στην ταινία μικρού μήκους προέρχονται από ένα έργο Cyrano de Bergerac του Edmond Rostrand και από τη Φιλοσοφία της Αγάπης από τον Percy Bysshe Shelley.

Ακολουθεί ένα βίντεο Behind the Scenes, διαθέσιμο για όσους θέλουν να δουν πώς γυρίστηκε η ταινία.

Πηγές:

LaMotte, Jason. « Η Βιβλιοθήκη: μια νέα ταινία μικρού μήκους για το θαύμα των βιβλιοθηκών – βίντεο ». The Guardian (25 Οκτωβρίου 2015). Ιστός.

Washburn, Eileen. «  The Library: A Powerful Memory for One Filmmaker ». Public Libraries Online ( 12 Ιανουαρίου 2016). Ιστός.

LaMotte, Jason. Η Βιβλιοθήκη . Βίντεο. Ερμηνεύουν οι Missy Keating, Josie Kidd, Alan Breck, Joe Eden, Robbie White. Vimeo, 2015. Ιστός.

LaMotte, Jason. The Library-Behind the scenes. Βίντεο. Ερμηνεύουν οι Missy Keating, Josie Kidd, Alan Breck, Joe Eden, Robbie White. Vimeo, 2015. Ιστός.

LaMotte,Jason. « The library short film is for book lovers». Klaava.com, 2015. Ιστός

Νένα Ευθυμιάδου

Ο Peter Winther αντλώντας έμπνευση από ένα αληθινό συμβάν, κάθεται στην καρέκλα της σκηνοθεσίας παραδίδοντάς μας το θρίλερ αγωνίας και μυστηρίου Aftermath του Netflix, επιμελούμενος παράλληλα και το σενάριο μαζί με την Dakota Gorman, με τους Ashley Greene και Shawn Ashmore να ηγούνται του cast. Παίζουν επίσης οι: Jason Liles, Sharif Atkins, Britt Baron, Diana Hopper, Ross McCall, Jamie Kaler, Travis Coles και η Susan Walters.

Η πλοκή εστιάζει σε ένα νέο ζευγάρι που πασχίζει να ξεπεράσει την πρόσφατη κρίση μέσα στον γάμο τους και αποφασίζουν να κάνουν ένα καινούριο ξεκίνημα. Αγοράζουν λοιπόν, σε τιμή ευκαιρίας μία πολυτελή κατοικία την οποία όμως συνοδεύει μία τραγική ιστορία. Αυτό που πίστευαν ως το σπίτι των ονείρων τους γίνεται σύντομα ένας εφιάλτης , με φαινομενικά τυχαία αλλά περίεργα γεγονότα , να κλονίζουν τις ήδη εύθραυστες ισορροπίες ανάμεσα στη Natalie και τον Kevin. Αυτό μάλιστα που δεν μπορούν να αγνοήσουν πλέον είναι ότι αισθάνονται παγιδευμένοι μέσα στον ίδιο τους τον χώρο και ο λόγος είναι πως κάτι μακάβριο ζει και παραμονεύει κάτω απ’ τη μύτη τους , μέσα στις σκιές.

Από άποψη ευρηματικότητας στη θεματολογία του δεν πρωτοτυπεί εκπληκτικά σε σχέση και με άλλες ανάλογες παραγωγές αυτού του είδους. Προφανώς υπάρχουν παρόμοιες ταινίες οι οποίες έχουν ασχοληθεί με τον κίνδυνο της ακούσιας συγκατοίκησης με έναν κρυφό απειλητικό ένοικο και έχουν κάνει μεγαλύτερο πάταγο. Για μια στιγμή o τίτλος της ταινίας με ταξίδεψε στον χρόνο παραλληλίζοντας την με το Τhe Aftermath (2019) του James Kent με την συγκλονιστική ερμηνεία της Keira Nightley , ένα αισθηματικό πολεμικό δράμα ή το Afthermath (2017) του
Elliott Lester με τον Arnold Schwarzenagger ένα δράμα – θρίλερ , αλλά η πλοκές των προαναφερθέντων ταινίων ουδεμία σχέση έχουν με την παραγωγή του 2021.

Βεβαίως, αναφορικά με στοιχείο του τρόμου, της ανατροπής και του σασπένς χρειάζεται να τονιστεί ότι και εδώ υφίστανται jump scares αλλά παρ’ όλα αυτά δεν γίνεται υπέρμετρη κατάχρηση αυτών. Διακρίνουμε σαφώς την πρόθεση του δημιουργού να χτιστεί με τρόπο χειροπιαστά , μια ατμόσφαιρα αβεβαιότητας κάτι που εν μέρει επιτυγχάνεται μέσα από τίμια σκηνικά ανατριχίλας που όντως φέρουν κάτι το ζοφερό και ανατριχιαστικό.

Σε γενικές γραμμές, η υπόθεση καθίσταται πειστική και η συγκεκριμένη κινηματογραφική δουλειά από ψυχαγωγικής άποψης κάνει τον δέκτη να περάσει καλά για όσο κρατάει το παρόν θέαμα. Η επιλογή της μουσικής, η χρήση κατά βάση σκοτεινών πλάνων, η κίνηση της κάμερας, οι παράξενοι ήχοι μέσα στην απόκοσμη σιγαλιά των δωματίων του σπιτιού σίγουρα προσθέτουν στην υποβλητικότητα και στον κλειστοφοβικό χαρακτήρα της ταινίας .

Ως προς την διανομή των ρόλων και την ανάπτυξη των χαρακτήρων δεν δίνεται ιδιαίτερα μεγάλη έμφαση ώστε να ξεχωρίσουν, με τους δευτεραγωνιστές , να περνάνε σχεδόν απαρατήρητοι, καθώς σκιαγραφούνται επιφανειακά και δεν εμβαθύνει κάνεις σε αυτούς.Από την άλλη, οι δύο βασικοί ρόλοι σαν ζευγάρι ως έναν βαθμό κερδίζουν τη εύνοια του κοινού, αν και δεν νιώθεις ότι μπορείς να δεθείς ιδιαίτερα μαζί τους. Ως προς τις ερμηνείες τους και τη μεταξύ τους αλληλεπίδραση εδραιώνεται ένα ικανοποιητικό επίπεδο χημείας χωρίς απαραίτητα να σε συνεπαίρνουν κιόλας.

Στο αγαπημένο μου IMDB η βαθμολογία του κοινού αγγίζει τη βάση με 5,3/10 μέσα στον πρώτο κιόλας μήνα στην συνδρομητική πλατφόρμα του Netflix , πιθανότατα με αυξητικές τάσεις. Το προσωπικό μου λιθαράκι ήταν 6/10. Ανακεφαλαιώνοντας το Aftermath θα το χαρακτήριζα ως ένα θρίλερ συμπαθητικό ,που θα σε προσγειώσει ομαλά καθώς παρέχει από νωρίς μικρές σαφείς ενδείξεις για το τι να περιμένεις, οπότε και δεν θα σε απογοητεύσει.

Πάρτε μια γεύση … και να έχετε μια ευχάριστη προβολή !

Νένα Ευθυμιάδου

Ένα χρόνο μετά την είδηση πως το Netflix ετοιμάζει μια σειρά ντοκιμαντέρ για τα γεγονότα του Woodstock Festival του 1999, χτες, 7 Ιουλίου, αποκαλύφθηκε πως το HBO θα προβάλλει στις 23 Ιουλίου το “Woodstock 99: Peace, Love, And Rage”.

Το εν λόγω ντοκιμαντέρ, θα αποτελεί την πρώτη εκ των έξι ταινιών της σειράς του Bill Simmons, Music Box, σε σκηνοθεσία Garret Price.

Στα πλαίσια του Music Box, θα προβληθούν επίσης το “Jagged” (επικεντρωμένο στο άλμπουμ “Kagged Little Pill” της Alanis Morissette), καθώς και τα “Untitled DMX”, “Listening To Kenny G”, “Mr. Saturday Night” (που θα εξιστορεί το πως ο Rogert Stigwood καθόρισε την εποχή της disco), και “Untitled Juice WRLD”, με περισσότερες πληροφορίες για τις εν λόγω ταινίες να αναμένονται σύντομα.

Όσον αφορά το περιβόητο Woodstock του ’99, το ντοκιμαντέρ θα αξιοποιεί μαρτυρίες και συνεντεύξεις των Black Thought (The Roots), Jonathan Davis (Korn), Moby, Offspring, Jewel, Scott Strap (Creed), των διοργανωτών Michael Lang και John Scher, καθώς και κριτικών μουσικής και τέχνης γενικότερα.

Σημειώνεται πως το, χαοτικό όπως εξελίχθηκε, φεστιβάλ, που διεξήχθη 30 χρόνια έπειτα από το πρωτότυπο, έμεινε στην ιστορία για τα βίαια επεισόδια που ξέσπασαν κατά τη διάρκειά του.

Συγκεκριμένα, το φεστιβάλ ξεκίνησε σε υψηλούς τόνους την Παρασκευή 23 Ιουλίου 1999, με το line-up να αποτελείται κυρίως από nu-metal σχήματα όπως οι Korn, Limp Bizkit, Rage Against The Machine, Godsmack, Kid Rock, Insane Clown Pose, Sevendust ενώ τις επόμενες ημέρες εμφανίστηκαν επίσης οι Metallica, Megadeth, Creed, Offspring, Alanis Morissette, Bush, Sheryl Crow, DMX, Chemical Brothers, Ice Cube κ.ά..

Όμως, όπως τονίζεται και στο trailer, μια σειρά από παράγοντες, όπως η υπερβολική ζέστη και υγρασία, οι υψηλές τιμές και αποτυχίες της συνολικής διοργάνωσης μεταξύ άλλων, οδήγησαν στα επεισόδια και τις βίαιες αντιδράσεις του κοινού, με πιο χαρακτηριστικά όσα διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια των σετ των Limp Bizkit και Red Hot Chili Peppers, όπου σημειώθηκαν εκτεταμένες υλικές ζημιές και ξέσπασαν εστίες φωτιάς.

Μπορείτε να δείτε το trailer παρακάτω, με το ντοκιμαντέρ να προβάλλεται ανήμερα της επετείου 22 χρόνων από τη διεξαγωγή του φεστιβάλ.

Πηγή

Η ταϊλανδέζικη ταινία μικρού μήκους The Library (ห้องสมุดแห่งรัก ) σε σενάριο και σκηνοθεσία του Baz Poonpiriya κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2013. Έχει φτάσει τις 3 εκατομμύρια προβολές στο Youtube και έχει βαθμολογηθεί με 7,5/10 στο IMDB.

Πλοκή

Ο Τζίμ (Ananda Everingham) χρησιμοποιεί τη βιβλιοθήκη όπου η Άννα (Selina Wiesmann) εργάζεται ως βιβλιοθηκονόμος. Ο Τζίμ ερωτεύεται κρυφά την Άννα με την πρώτη ματιά, αλλά ο κανόνας της βιβλιοθήκης “Please Quiet” του απαγορεύει να της μιλήσει. Αρχίζει λοιπόν να συνθέτει μια ιστορία μέσα από τους τίτλους που επέλεγε και να της γράφει επιστολές στις κάρτες δανεισμού των βιβλίων που δανειζόταν, χωρίς η ίδια να το γνωρίζει. Η Άννα την ίδια στιγμή έρχεται αντιμέτωπη με τα δικά της συναισθήματα που ολοένα και φουντώνουν.  Όταν η πρώην του Τζίμ επιστρέφει το τελευταίο βιβλίο που δανείστηκε, η Άννα μαθαίνει ότι ο Τζίμ πέθανε από καρκίνο του ήπατος. Καθώς αρχίζει να κλαίει με το βιβλίο στο χέρι της, ένα από τα δάκρυά της πέφτει πάνω στην κάρτα, παρακινώντας την να παρατηρήσει το γράμμα που γράφτηκε στην άλλη πλευρά.

Το αυθεντικό soundtrack της ταινίας “Silent Thought” είναι μια πολύ οικεία μπαλάντα στα βιετναμέζικα , που πραγματικά κουμπώνει με το σενάριο και τις ερμηνείες των ηθοποιών. Μέσα σε 31 λεπτά ξεδιπλώνεται στις οθόνες μας μια συγκινητική ιστορία. Ένας αμοιβαίος αλλά ανεκπλήρωτος έρωτας , όπου οι δύο ήρωες δεν είχαν την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουν πως ερωτεύτηκαν με την πρώτη αλλά και κάθε ματιά. Η τοποθεσία της βιβλιοθήκης, όπου κυριαρχούσε η «ησυχία» δεν άφησε περιθώριο παραδοχής κι έτσι τα συναισθήματά τους έμειναν ανείπωτα.

Μια διαυγής απόδειξη πως ο κινηματογράφος δεν έχει σύνορα , έχει τη δική του γλώσσα η οποία μπορεί να ακουστεί σε όλη τη γη. Η μεγάλη μου αγάπη για τις βιβλιοθήκες αλλά και το trailer με έκαναν να μπω στον πειρασμό να τη δω και πραγματικά η ταινία αυτή άξιζε κάθε λεπτό μου. Με αμεσότητα , ουσία και γεμάτη συναισθήματα , χωρίς να ξεχειλώνει ανούσια το σενάριο , σε κρατάει εκεί ως το τέλος , και αφήνει μέσα σου το αποτύπωμα της.

Παρακολουθήστε το τρέιλερ εδώ :

Καλή προβολή !

Νένα Ευθυμιάδου

Όλοι βλέπουμε σειρές, όλοι βλέπουμε ταινίες και διαμορφώνουμε άποψη για αυτές. Το παρόν άρθρο λοιπόν είναι πιο πολύ γνώμη για μια ενδιαφέρουσα σειρά και δεν διεκδικώ εγώ προσωπικά τον τίτλο του «κριτικού ταινιών/σειρών», προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Ακόμα, να αναφερθεί εκ των προτέρων, ότι στο παρόν κείμενο δεν υπάρχουν spoiler.

Μετά από αυτόν τον ίσως και όχι αναγκαίο πρόλογο, πάμε στην σειρά. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα φρέσκια ισπανική σειρά μιας σεζόν που ανέβηκε πριν από λιγότερο από έναν μήνα στην πλατφόρμα. Την υπογράφει ο Oriol Paulo, οποίος μας έχει δώσει και άλλα εξαιρετικά θρίλερ, όπως το El Cuerpo(2012), το Contratiempo(2016, Αόρατος Επισκέπτης) και το Durante La Tormenta(2018, Η Οφθαλμαπάτη), με τα τελευταία δύο να βρίσκονται επίσης στην ίδια πλατφόρμα. Κάνει εξαιρετική δουλειά στην σκηνοθεσία. Το σενάριο βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Harlan Coben, του 2005.

Η σειρά ακολουθεί τον πρωταγωνιστή Mateo Vidal, έναν νέο άνθρωπο με όνειρο να γίνει ένας σπουδαίος δικηγόρος, που πληρώνει ένα θανατηφόρο ατύχημα, για το οποίο φυλακίστηκε και τώρα, μετά την αποφυλάκισή του, προσπαθεί να βρει μια δεύτερη ευκαιρία για να συνεχίσει την ζωή του από εκεί που την άφησε. Ωστόσο, όσο βρίσκεται στην φυλακή, η μοίρα του επιφυλάσσει την απώλεια των κοντινών του ανθρώπων. Στη νέα του ζωή έχει για συνοδοιπόρο του την Olivia Costa, μια όμορφη γυναίκα, με άγνωστο παρελθόν. Εξαρχής, δημιουργούνται κάποια ερωτήματα για το τυχαίο της συνάντησής τους. Η Olivia δέχεται ένα τηλεφώνημα, το οποίο, πυροδοτεί την δράση και οδηγεί σε ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο παιχνίδι.

Παράλληλα με την κεντρική πλοκή, βλέπουμε και μια φιλόδοξη αστυνομικό, την Lorena Ortiz, η οποία προσπαθεί με ζήλο να λύσει μια, φαινομενικά άσχετη με την κεντρική πλοκή, υπόθεση. Στην υπόθεση αυτή προσπαθεί διακαώς να παρέμβει ο Teo Agilar, ένας αστυνομικός από την Μονάδα Ειδικών Εγκλημάτων. Υπάρχουν και άλλα δευτερεύοντα πρόσωπα, τα οποία όμως στην πορεία της σειράς, παίζουν σημαντικό ρόλο.

Αυτά τα δύο νήματα πλέκονται παράλληλα και αρχικά, μοιάζουν άσχετα, στην πορεία όμως διαφαίνονται οι συνδέσεις και συσχετισμοί. Τα πρώτα δύο επεισόδια μοιάζουν εντελώς άσχετα μέχρι το σημείο σύνδεσης, σε τέτοιο βαθμό που αναρωτήθηκα αν έχω βάλει την σωστή σειρά κατά την παρακολούθηση του 2^ου επεισοδίου! Οι αναδρομές είναι συχνές και κάποιες φορές κάπως απότομες, αλλά χωρίς να σε αποσυντονίζουν.

Στην διαδρομή προς την επίλυση του μυστηρίου, τίθενται διαρκώς νέα δεδομένα, υπάρχουν πολλά πάνω κάτω, στιγμές δράσης στο παρόν αλλά και στο παρελθόν. Διάφορα ένοχα μυστικά που αποκαλύπτονται, θέτουν νέα ερωτήματα, πράγμα που σε κρατάει σε μια διαρκή εγρήγορση. Οι ανατροπές είναι συχνές και μέχρι και το τέλος της σειράς. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της κατάλληλης παρουσίασης της κατάστασης, ώστε να έρχονται στο φως κάποια στοιχεία, αφήνοντας όμως κάποια κενά σημεία. Έτσι, διαρκώς βρισκόμαστε σε υποψίες για τους πρωταγωνιστές και όσα ενδεχομένως κρύβουν.

Οι πρωταγωνιστές σκιαγραφούνται βαθμηδόν και με έξυπνο τρόπο, αλλά σε βάθος στο σύνολο της σειράς. Μάλιστα, στην αρχή πολλών επεισοδίων, βλέπουμε κάθε φορά κάποιον από τους πρωταγωνιστές να δρα σιωπηλός και μια φωνή, σε δεύτερο πρόσωπο απευθύνεται στο πρόσωπο που βλέπουμε, σαν να πρόκειται για την συνείδησή του, και μας φωτίζει κάποιες λεπτομέρειες. Αυτό είναι μια εξαιρετικά έξυπνη πρακτική από τον σκηνοθέτη.

Ως θέματα πίσω από την υπόθεση, τίθεται η ηθική, που υπάρχει στο παρασκήνιο της δράσης των ηρώων και διαρκώς μας δίνει αφορμές για σκέψη σχετικά με τα πραγματικά κίνητρα των ηρώων και στο τέλος, μας μένει ένα ερώτημα για την ευμεταβλητότητά της. Επίσης, κύριο ερώτημα είναι το κατά πόσο κάθε άνθρωπος δικαιούται να αφήσει το παρελθόν πίσω του και να κάνει μια νέα αρχή, να έχει μια δεύτερη ευκαιρία, όσο ενοχοποιημένο παρελθόν και αν έχει και κατά πόσο μπορεί να ενταχθεί αποτελεσματικά πίσω στην κοινωνία.

Συμπερασματικά, είναι μια σειρά που την προτείνω ανεπιφύλακτα, διότι και αισθητικά αλλά και θεματικά ξεχωρίζει και λόγω της δράσης της, την παρακολουθείς με μεγάλη αγωνία για το παρακάτω. Άλλωστε, είναι σειρά μιας σεζόν, οπότε είναι εύκολο να την δει ο καθένας.

Γιώργος Τσαμήτρος

Μια έξυπνη μεταφορά στο σήμερα της ιστορία του μυθικού «κλέφτη-τζέντλεμαν» και μετρ των μεταμφιέσεων Αρσέν Λουπέν (Arsène Lupin), χαρακτήρα που δημιούργησε ο Γάλλος συγγραφέας Maurice Leblanc, το 1905. Ηδη από αρχές του έτους , είναι διαθέσιμο , στην δημοφιλή πλατφόρμα του Netflix το πρώτο μέρος της καθηλωτικής σειράς, το οποίο περιλαμβάνει πέντε μόλις επεισόδια,  με τις ανατροπές να διαδέχονται η μία την άλλη και ερμηνείες που καθηλώνουν .

Στη γαλλική σειρά «Lupin», η ζωή του βασικού χαρακτήρας που ονομάζεται Assane Diop (Omar Sy) αναστατώνεται όταν ο πατέρας του κατηγορείται άδικα για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε και, στη συνέχεια, πεθαίνει στη φυλακή. 25 χρόνια μετά, ο Ασάν αντλεί έμπνευση από τις συμβουλές ένα βιβλίο που του είχε χαρίσει ο πατέρας του , τη σειρά ιστοριών «Αρσέν Λουπέν, Αριστοκράτης Λωποδύτης»σκαρώνει μια ευφυή ληστεία στο Λούβρο για να βρει απαντήσεις και να αποδείξει την αθωότητα του πατέρα του, και ξετυλίγει την κρυφή πλευρά των προνομιούχων και πλούσιων που δρουν υπεράνω του νόμου.

Το «Lupin», όμως, δεν είναι απλά άλλη μια ανατρεπτική περιπέτεια γεμάτη που ξετυλίγεται γύρω από μια ληστεία. Είναι μια ιστορία εξιλέωσης για μια αδικία του παρελθόντος. Είναι ο αγώνας του γιου να αποδείξει την αθωότητα του πατέρα του, φέρνοντας στο προσκήνιο την αθέατη πλευρά των προνομιούχων και πλουσίων που μηχανορραφούν, λειτουργώντας υπεράνω του νόμου.

Η σειρά του Netflix πραγματεύεται ζητήματα της κοινωνικής τάξη, φυλετικά και παρουσιάζει την ανισότητα στο υπάρχον σύστημα δικαίου που αντιμετωπίζει τους πλούσιους διαφορετικά από ότι τις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο Παρίσι και σε φυσικούς χώρους του Λούβρου , όπου ο Assane Diop, ως πολυεκατομμυριούχος συλλέκτης υλοποιεί μια λεπτομερώς σχεδιασμένη ληστεία ενός κολιέ της Μαρίας Αντουανέτας , το οποίο δημοπρατείται από την οικογένεια Πελεγκρίνι. Μόλις μάθουμε τους λόγους πίσω από τη κλοπή του κολιέ, καθίσταται σαφές ότι δεν είναι όντως κλέφτης . Ο Assane είναι ένας ενδιαφέρων και συμπαθητικός χαρακτήρας. Εν μέρει η εικόνα αυτή οφείλεται στις ικανότητες του να αλλάζει πρόσωπα, καθιστώντας την παρακολούθηση της σειράς μια διασκεδαστική εμπειρία.

Τόσο η ακρίβεια στο σενάριο , η προσεγμένη σκηνοθεσία και οι τεχνικές , όσο και η ασύγκριτη ερμηνεία του πρωταγωνιστή Omar Sy σε συνδυασμό με την άρτια διανομή όλων των ρόλων , συνθέτουν μια σειρά που θα σας κερδίσει ήδη από το πρώτο επεισόδιο. Το πρώτο μέρος του «Λουπέν» είναι ότι πρέπει για binge-watching, δηλαδή για παρακολούθηση χωρίς σταματημό, ενώ σίγουρα βοηθάει το γεγονός κατάφερε να γίνει μέρος της λίστας σειρών χωρίς ιδιαίτερη διαφήμιση και το ότι οι περιπέτειες του Λουπέν είναι τόσο συναρπαστικές, που το «pause» δεν αποτελεί επιλογή. Η υποτιμημένη βαθμολογία που αποδόθηκε στο IMDB είναι 7,8/10 δεν φαίνεται όμως να πτοεί τους συνδρομητές της γνωστής πλατφόρμας και όσους την αναζητούν σε πειρατικές ιστοσελίδες ταινιών.

Η πολλά υποσχόμενη δεύτερη σεζόν αναμένεται από κοινό και κριτικούς το καλοκαίρι του 2021 και οι θαυμαστές της γαλλικής  τηλεοπτικής έκπληξης της χρονιάς αυξάνονται μέρα με τη μέρα.

Πάρτε μια γεύση από την σειρά

Νένα Ευθυμιάδου

“Και έζησαν αυτοί καλύτερα”…Έτσι δεν τελειώνει κάθε ρομαντική ταινία που βλέπουμε; Πόσο απέχει όμως αυτή η φράση από την πραγματικότητα;

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος, (ο σκηνοθέτης της ταινίας “Suntan”), με την δημιουργία της ταινίας “Monday”, ανατρέπει κάθε προσδοκία μας για τις κλασικές, γλυκανάλατες ιστορίες αγάπης που φαντάζουν πως βγήκαν από παραμύθια και αποδεικνύει έτσι πως δεν υπάρχει πάντα χαρούμενο τέλος. Παράλληλα δικαιώνει όλους όσους μισούν τις Δευτέρες!

Όπως ακριβώς η Δευτέρα σηματοδοτεί το τέλος της ανεμελιάς που συνοδεύει το Σαββατοκύριακο, έτσι και εδώ, η Δευτέρα κατοπτρίζει το τέλος ενός ξαφνικού έρωτα.

Συγκεκριμένα, η πλοκή της ταινίας “Monday”, περιπλέκεται γύρω από την αναπάντεχη συνάντηση του Mickey (Sebastian Stan), ενός DJ που εργάζεται στην Αθήνα, με την Chloe (Denise Gough), σε ένα τρελό πάρτυ . Η έλξη τους είναι άμεση και ερωτεύονται παράφορα μέσα σε ένα ονειρεμένο Σαββατοκύριακο. Όμως το ξημέρωμα της Δευτέρας τους προσγειώνει απότομα στην πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που απορροφά κάθε φαντασία, κάθε συναίσθημα, όλη την μαγεία του έρωτα, υπενθυμίζοντας στους δύο χαρακτήρες πως δεν είναι όλα τόσο ρόδινα.

Η ταινία πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 16 Απριλίου του 2021 και παράγεται από την IFC Films.

” Ήμουν πάντα ενθουσιασμένος για ιστορίες αγάπης, αλλά πάντα ήθελα να εξερευνήσω το πότε τα πράγματα πάνε στραβά στις σχέσεις.” Δήλωσε ο σκηνοθέτης σχετικά με την υλοποίηση της ταινίας, η οποία έχει και την υπογραφή του σεναριογράφου Rob Hayes.

“Γιατί οι άνθρωποι αλλάζουν τόσο πολύ σε κάποια στιγμή της σχέσης τους, όταν όλα ξεκινάνε σαν όνειρο;”, αναρωτιέται ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος, ο οποίος θέλει να ρίξει μια ειλικρινή ματιά σε όλα όσα συμβαίνουν πραγματικά στις σχέσεις. Θέλει δηλαδή να τονίσει πως υπάρχει το καλό, το όμορφο, αλλά και το δυσάρεστο, το άσχημο κομμάτι σε μια σχέση.

“Το είδος ‘ρομαντικές κομεντί’ μας έδωσε μερικές καταπληκτικές ταινίες στο παρελθόν, αλλά και πάλι, τις παρακολουθείτε, είναι διασκεδαστικές, αλλά δεν είναι αλήθεια”, πρόσθεσε.
“Δεν πιστεύεις πραγματικά ότι όλα αυτά συμβαίνουν στο τέλος. Έτσι η ταινία ξεκινάει σαν μια ρομαντική κωμωδία, αλλά μετά αφήνουμε τους χαρακτήρες να αναπτύξουν τον τρόπο που θα είχαν κινηθεί στην πραγματική ζωή, έχοντας προβλήματα, ανάμεικτα συναισθήματα, κρυμμένα μυστικά μεταξύ τους…Να δουν τι γίνεται όταν εισχωρεί η πραγματικότητα της καθημερινότητας…”

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως η πρωτότυπη αυτή ταινία με το άκρως ελληνικό άρωμα, τοποθετήθηκε ανάμεσα στις επιλογές των Tribeca Film Festival και Toronto International Film Festival το 2020.

Το cast της ταινίας περιλαμβάνει τους: Sebastian Stan, Denise Gough, Dominique Tipper, Έλλη Τρίγγου, Μιχάλη Οικονόμου, Ανδρέα Κωνσταντίνου, Βαγγέλη Μουρίκη, Προμηθέα Αλειφερόπουλο, Ορφέα Αυγουστίδη, και Αλέξανδρο Λογοθέτη.

Δείτε το trailer της ταινίας “Monday” :

Η υπόθεση

Ο Memo (Aras Bulut Iynemli) είναι ένας Τούρκος βοσκός με κάποιου είδους νοητική υστέρηση που έχει μία κόρη την οποία λατρεύει, την Ova (Nisa Sofiya Aksongur). Μια μέρα όμως καταλήγει στη φυλακή καθώς κατηγορείται για έναν φόνο τον οποίο δεν διέπραξε. Οι μέρες στη φυλακή περνάνε πολύ δύσκολα στην αρχή και οι συγκρατούμενοι του τον αντιμετωπίζουν εχθρικά , ενώ το δικαστήριο κρίνει τον Memo ένοχο και διατάζει τη θανάτωσή του. Δύσκολα τα πράγματα για τον ίδιο , πρέπει να αποδείξει ότι είναι αθώος, και να προστατέψει τη μικρή Ova που κινδυνεύει να μείνει ορφανή. Οι συγκρατούμενοί του προσπαθούν να τον βοηθήσουν, όπως και ένας φύλακας. Θα τα καταφέρουν; Αν θες να μάθεις την κατάληξη, δεν έχεις παρά να μπεις στο Netflix και να δεις το Miracle in Cell No. 7.

Πρόκειται για επιτυχημένο remake κορεάτικης παραγωγής , που κέρδισε το κοινό σε όλο τον κόσμο μέσω Netflix. Mια ταινία που έχει κατακτήσει κοινό και κριτικούς σε Ευρώπη και Αμερική. H ροή γενικά ακολουθεί την υπόθεση του πρωτοτύπου. Διαφοροποιείται στον τόπο που εξελίσσονται τα γεγονότα λαμβάνει χώρα στην επαρχία και όχι στην πόλη, ενώ εδώ όλα ξεκινάνε από ένα σακίδιο της Χάιντι και όχι της Sailor Moon. Η μεγαλύτερη διαφορά όμως εντοπίζεται στο τέλος της ταινίας, το οποίο θα το ανακαλύψετε βλέποντας την.

Απλοϊκά γυρισμένη και την ίδια στιγμή ανατρεπτική. Η διανομή των ρόλων είναι άρτια.Μια παραγωγή η οποία εστιάζει με σεβασμό σε ένα λεπτό θέμα αυτό της νοητικής στέρησης. Τόσο το σενάριο όσο και η σκηνοθεσία είναι εξαιρετικά δομημένα, χωρίς υπερβολές. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι δεν χρειάζονται φανφάρες και κουραστικές αναλύσεις, μέσα από εικόνες και υπέροχες ερμηνείες η ταινία αφήνει το δικό της αποτύπωμα. Θα σταθώ στον άκρως εκφραστικό πρωταγωνιστή και την αψεγάδιαστη ερμηνεία του αλλά και στην πανέξυπνη πιτσιρίκα που κάνει ό,τι είναι δυνατό για να δει και να σώσει τον μπαμπά της.

Το Miracle in Cell No. 7 με παροιμιώδη οικονομία χρόνου δείχνει κάτι που δεν βλέπουμε συχνά: δεν επικεντρώνεται τόσο στο να δείξει τις σκληρές συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές, όσο στις σχέσεις και τα συναισθήματα που αναπτύσσονται ανάμεσα στους κρατούμενους. Δεν είναι και λίγο να βλέπεις πως οι άνθρωποι αυτοί, ότι κι αν έχουν κάνει, είναι…άνθρωποι. Δεν ξεχειλώνει τις καταστάσεις, ενώ οι συμπονετικοί χαρακτήρες σε πολλές περιπτώσεις σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Και, πάνω απ’ όλα, θίγει το ζήτημα της πατρότητας ενός άνθρωπου με νοητική υστέρηση. ,το δέσιμο μεταξύ πατέρα και κόρης είναι άξιο σεβασμού.

Συνοψίζοντας, μιλάμε σίγουρα για μια αξιοπρεπέστατη και αξιόλογη ταινία, ένα κινηματογραφικό διαμαντάκι που μας δίνει μια άλλη οπτική ανθρώπινη , ευαίσθητη ελπιδοφόρα.Μια ιστορία αγάπης μεταξύ ενός πατέρα και της κόρης του, η οποία αψηφά κάθε εξουσία και λυγίζει ακόμη και τον πιο σκληρό εκπέμποντας μια τρυφερότητα που συγκινεί και καθηλώνει .

Αξίζει να την δείτε.

Πάρτε μια πρώτη γεύση από το trailer που ακολουθεί.

Νένα Ευθυμιάδου

Ο Tom Holland, ευρέως γνωστός ως spiderman, πετάει την στολή του και την γλυκιά, αθώα προσωπικότητα του Peter Parker και πρωταγωνιστεί στην ταινία Cherry. Στο Cherry μας δείχνει ένα πιο σκληρό χαρακτήρα, όπως εκείνον που είχε υποδυθεί στην ταινία The Devil All The Time.

Ο 24αχρονος ηθοποιός, συνεργάζεται για άλλη μια φορά με τους αδελφούς Russo, τους σκηνοθέτες των ταινιών Avengers, οι οποίοι έχουν γράψει ιστορία στο στούντιο της Marvel. Και αυτό γιατί η ταινία Avengers:Endgame, κατάφερε να καταταχθεί ανάμεσα στις πιο κερδοφόρες ταινίες όλων των εποχών.

Η επιτυχία των δύο αδελφών συνεχίζεται, καθώς οι Joe και Anthony Russo, δημιουργούν μια δραματική, εγκληματική ταινία, η οποία φημολογείται πως πρόκειται να λάβει υποψηφιότητα για Όσκαρ.
Το Cherry κυκλοφόρησε στις 12 Μαρτίου του 2021 από το Apple TV και βασίζεται στο ομώνυμο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Nico Walker.

Στην ταινία ο νεαρός Cherry (Tom Holland), μας εξιστορεί το πως μια λάθος επιλογή μπόρεσε να καταστρέψει την ζωή του. Ένας τσακωμός ανάμεσα σε εκείνον και στον έρωτα της ζωής του, την Emily (Ciara Bravo), τον ωθεί στο να καταταχθεί στον στρατό. Με αυτή του την παρορμητική κίνηση, ο Cherry έχοντας ζήσει την φρίκη και τις κακουχίες του πολέμου στο Ιράκ , επιστρέφει στο σπίτι του γεμάτος με δαίμονες που δεν μπορεί να υπερνικήσει.
Οι εικόνες του πολέμου ριζώνουν μέσα του και του προκαλούν μετατραυματικό στρες, το οποίο αντιμετωπίζει με ναρκωτικές ουσίες. Το μπλέξιμο συνεχίζετε και τα ναρκωτικά γίνονται πλέον συνήθεια για τον νεαρό, που στρέφεται τελικά στο έγκλημα. Θα καταφέρει να βγει από την κόλαση που ζει;

Δείτε το trailer της ταινίας:

Εκτός από τους βασικούς πρωταγωνιστές, Tom Holland και Ciara Bravo, στην ταινία παίρνουν μέρος και οι: Kelli Burglund , Jack Reynor , Forrest Goodluck , Jeff Wahlberg, Michael Gandolfini , Kyle Harvey και Thomas Lennon.

Δυο χρόνια πέρασαν από την μέρα που ηλεκτρονική μουσική σκηνή αποχαιρέτισε έναν από τους πρωτεργάτες της, τον Keith Flint, ο οποίος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στο Έσσεξ, στις 4 Μαρτίου του 2019. Ήταν ένας άνθρωπος πρωτοποριακός για την εποχή του, αντισυμβατικός ,εκκριτικός . Πάντα θα θυμόμαστε το χαρακτηριστικό, εκκεντρικό παρουσιαστικό του αλλά και την έντονη ενέργεια του στην σκηνή.

Ο ίδιος είχε δηλώσει ότι η εκκεντρική παρουσία του στις ζωντανές εμφανίσεις, ήταν ο εαυτός του και όχι ένας χαρακτήρας και ότι “παρακινείται από την αδρεναλίνη και την υπέροχη μουσική”. Πάντα δήλωνε πως :“Απολαμβάνω το να μπορώ να εκφράζομαι απόλυτα…” Σε αντίθεση με το ενεργητικό, και ενίοτε το επιθετικό επί σκηνής καλλιτεχνικό του προφίλ, ήταν γνωστός για την ευγενική του φύση, την καλοσύνη, και τη γενναιοδωρία του.

Ήταν ο άνθρωπος που στεκόταν πίσω από το μικρόφωνο των Prodigy, το βρετανικό, θρυλικό, rave συγκρότημα ,σήμα κατατεθέν της γενιάς των 90s , το οποίο ποτέ δεν φοβήθηκε να πάει κόντρα στο κοινωνικό κατεστημένο. Αναδείχθηκαν στην underground rave σκηνή στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και έκτοτε έλαβαν παγκόσμια αναγνωρισιμότητα. Η μουσική τους περικλείει διάφορα είδη όπως rave, hardcore techno, industrial, jungle,breakbeat, αλλά και ηλεκτρονική rock και big beat μουσική, συνδυασμένη με punk στοιχεία .

Κατά τη διάρκεια της καριέρας τους, έχουν κερδίσει πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων δύο βραβείων Brit, τρία MTV Video Music Award, δύο βραβεία Kerrang!, πέντε MTV Europe Music Awards και δύο υποψηφιότητες για Grammy. Επίσης έχουν πουλήσει περίπου 30 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως.

Οι Liam Howlett και Maxim, τα εναπομείναντα μέλη του συγκροτήματος , ανακοίνωσαν ότι συνεργάζονται με τον σκηνοθέτη Paul Dugdale για την δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ που αφορά την καριέρα και την ιστορία των Prodigy. Το ντοκιμαντέρ θα είναι αφιερωμένο στον αείμνηστο τραγουδιστή και χορευτή Keith Flint και παράγεται από την Pulse Films.

Αυτό που πρόκειται να δούμε, θα είναι «τόσο άγριο όσο το συγκρότημα», σύμφωνα με τον Dugdale. «Θέλουμε οι θεατές να φύγουν από τον κινηματογράφο, όπως μόλις βγήκαν από ένα roller-coaster»,πρόσθεσε ο σκηνοθέτης. Δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη η ημερομηνία κυκλοφορίας του ντοκιμαντέρ, όμως ξέρουμε πως οι Prodigy δεν απογοητεύουν ποτέ τις προσδοκίες μας!