Η σύνδεση της ψυχικής υγείας με τις διατροφικές συνήθειες είναι ένα θέμα που απασχολεί όλο και περισσότερο την επιστημονική κοινότητα, καθώς οι επιπτώσεις της διατροφής στην ψυχική ευημερία και το αντίστροφο γίνονται όλο και πιο εμφανείς. Οι διατροφικές διαταραχές, όπως η ανορεξία, η βουλιμία και η υπερφαγία, είναι ψυχολογικές καταστάσεις που επηρεάζουν όχι μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχολογία του ατόμου, συνδέοντας τις συναισθηματικές καταστάσεις με τις διατροφικές επιλογές. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, θα συζητήσουμε με την ψυχολόγο Χριστίνα Δένη, για την ουσιαστική σύνδεση της τροφής με την ψυχική κατάσταση, τις αιτίες που οδηγούν σε αυτές τις διαταραχές και τις στρατηγικές που μπορούν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της ισορροπίας ανάμεσα στο σώμα και το μυαλό.

Πώς επηρεάζει η ψυχική κατάσταση τη διατροφή ενός ατόμου;

«Η ψυχική κατάσταση μπορεί να έχει σημαντική επιρροή στη διατροφή μας, καθώς η
διάθεση, τα συναισθήματα και το επίπεδο άγχους επιδρούν τόσο στις διατροφικές
επιλογές όσο και στις συνήθειες κατανάλωσης τροφής. Η αλληλεπίδραση αυτή
μπορεί να δημιουργήσει έναν φαύλο κύκλο, στον οποίο η ψυχική κατάσταση
επηρεάζει τη διατροφή και με τη σειρά της, η διατροφή επηρεάζει την ψυχική υγεία.
Καταστάσεις άγχους και στρες αλλά και καταθλιπτικά συναισθήματα μπορούν να
αυξήσουν, είτε να μειώσουν την όρεξη. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν άνθρωποι που
όταν βρίσκονται σε με μια ψυχική δυσκολία αδυνατούν να τραφούν, ενώ άλλοι τρώνε
υπερβολικά. Το συναισθηματικό φαγητό είναι μια εμπειρία που σε κάποιες στιγμές
μπορεί όλοι να έχουμε. Αυτό διότι το φαγητό δεν είναι ποτέ μόνο ανάγκη για
θρέψη. Είναι συνδεδεμένο με την φροντίδα, την απόλαυση, την αίσθηση πληρότητας.
Με αυτό τον τρόπο, μπορεί να λειτουργήσει ως περισπασμός απέναντι σε αισθήματα
κενότητας και μοναξιάς. Το φαγητό γίνεται ένα μέσο ώστε να μην βιώσω, να
μουδιάσω, να αποφύγω το συναίσθημα. Ωστόσο, η αντιμετώπιση του πόνου μέσω
του φαγητού μπορεί να οδηγήσει σε επιπλέον δυσφορία, σωματική και ψυχική
(ενοχές, ανησυχία για το βάρος).»

Ποιες είναι οι πιο κοινές διατροφικές διαταραχές που συναντάτε και ποιες είναι
οι βασικές αιτίες πίσω από αυτές;

«Οι πιο συχνές διατροφικές διαταραχές είναι η νευρική ανορεξία, η νευρική
βουλιμία και η διαταραχή υπερφαγίας. Στη νευρική ανορεξία, το άτομο έχει μια
διαστρεβλωμένη εικόνα για το σώμα και το βάρος του και προσπαθεί είτε μέσω του
περιορισμού της τροφής, είτε της άθλησης να μειώσει ή να διατηρήσει το βάρος σε
επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα. Αντίθετα τα άτομα με νευρική βουλιμία, καταναλώνουν
υπερβολικές ποσότητες φαγητού σε μικρό χρονικό διάστημα και αισθάνονται ότι
χάνουν τον έλεγχο. Έπειτα, συνήθως ακολουθούν αντισταθμιστικά μέτρα (εμετούς,
χρήση καθαρτικών) προκειμένου να αποφύγουν την αύξηση του βάρους τους.
Παρόμοια, η διαταραχή υπερφαγίας χαρακτηρίζεται από την ανεξέλεγκτη
κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων φαγητού χωρίς όμως να ακολουθείται από
αντισταθμιστικά μέτρα. Ωστόσο, θα ήταν πιο χρήσιμο να εστιάζουμε όχι τόσο στη
διάγνωση καθεαυτή αλλά στην περιγραφή της κατάστασης και της σχέσης του κάθε
ατόμου με το σώμα του, το φαγητό και τα συναισθήματα του.
Οι διατροφικές διαταραχές σχετίζονται με βιολογικούς, συναισθηματικούς και
κοινωνικούς παράγοντες οι οποίοι αλληλεπιδρούν διατηρώντας και ενισχύοντας την
ύπαρξη των συμπτωμάτων. Συνήθως, οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, το τραύμα
και κάποια χαρακτηριστικά προσωπικότητας όπως η ανάγκη για έλεγχο, η τάση προς
την τελειομανία ή ενοχή αλλά και συνυπάρχουσες ψυχικές δυσκολίες όπως άγχος,
κατάθλιψη, διαταραχές προσωπικότητας μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους πιο
ευαίσθητους στην ανάπτυξη μίας διαταραγμένης σχέσης με το φαγητό.»

Υπάρχει κάποια επιστημονική σύνδεση μεταξύ του τρόπου που τρώμε και της
παραγωγής χημικών ουσιών στον εγκέφαλο, όπως η σεροτονίνη ή η ντοπαμίνη,
που σχετίζονται με την ψυχική μας υγεία;

«Η σεροτονινη και η ντοπαμίνη είναι δυο νευροδιαβιβαστές που κατέχουν σημαντικό
ρόλο στην ρύθμιση των συμπεριφορών γύρω από το φαγητό. Πιο συγκεκριμένα, η
σεροτονίνη είναι συνδεδεμένη με την ρύθμιση της διάθεσης και επιδρά στο αίσθημα
κορεσμού. Επομένως, η έλλειψη ή η επάρκεια σε σεροτονίνη σχετίζεται με την
ποσότητα της τροφής που καταναλώνουμε αλλά και με τη διάθεση στην οποία
βρισκόμαστε που και αυτή με τη σειρά της επιδρά στην διατροφική συμπεριφορά.
Παράλληλα, ο ακραίος περιορισμός της τροφής παρεμποδίζει την σύνθεση
σεροτονίνης.
Από την άλλη πλευρά η ντοπαμίνη, σχετίζεται με λειτουργίες όπως η
παρορμητικότητα, η κινητοποίηση, αλλά και η προώθηση ενεργειών που θα έχουν ως
αποτέλεσμα την ευχαρίστηση και την ανταμοιβή. Όσον αφορά το φαγητό, τα χαμηλά
επίπεδα ντοπαμίνης μπορούν να αυξήσουν την ένταση της επιθυμίας για
κατανάλωση τροφής και να οδηγήσουν σε επεισόδια υπερφαγίας. Πιο συγκεκριμένα,
παρατηρείται η αναζήτηση και η κατανάλωση τροφών ιδιαίτερα πλούσιων σε λίπος
και ζάχαρη. Έπειτα από την κατανάλωσή τους, αυξάνονται τα επίπεδα ντοπαμίνης
στον εγκέφαλο, κάτι που βιώνεται ως μια ευχάριστη και απολαυστική εμπειρία
κάνοντας αυτές τις τροφές πιο ελκυστικές και εθιστικές.»

Ποιες στρατηγικές ή θεραπείες χρησιμοποιείτε για να βοηθήσετε τα άτομα να
διαχειριστούν τις διατροφικές τους συνήθειες που επηρεάζονται από την ψυχική
τους κατάσταση; 

«Αρχικά, είναι σημαντικό να έχουμε στο νου μας πως για την κατάλληλη υποστήριξη
του ατόμου που έχει μια διαταραγμένη σχέση με το φαγητό είναι απαραίτητη η
συμβολή ενός καταρτισμένου στις διατροφικές διαταραχές διατροφολόγου. Ο
διατροφολόγος θα μπορέσει να αναλάβει τη διατροφική εκπαίδευση του ατόμου και
θα τον/την βοηθήσει να παρατηρήσει και να οργανώσει τις διατροφικές του/της
συνήθειες.
Ο ψυχολόγος μπορεί να προσφέρει υποστήριξη στην κατανόηση και τη
συνειδητοποίηση. Όταν οι άνθρωποι δυσκολεύονται με το φαγητό, συνήθως
δυσκολεύονται πολύ περισσότερο και με άλλα πράγματα, πολύ διαφορετικά. Το
φαγητό και οι συνήθειες γύρω από αυτό είναι μέσα για να αντιμετωπίσουμε την
ψυχική δυσφορία που μπορεί να έχει πολλές πηγές. Το σώμα και οι λειτουργίες της
πρόσληψης και της αποβολής γίνονται το πεδίο όπου διαδραματίζονται και παίρνουν
μορφή ασυνείδητα συναισθήματα που δεν βρήκαν άλλο τρόπο να εκφραστούν.
Στόχος μας γίνεται να διαλευκάνουμε τι υπάρχει πίσω από τον περιορισμό ή την
παρορμητικότητα, ποια συναισθήματα και ποιες εμπειρίες διαμόρφωσαν αυτή τη
σχέση με το φαγητό. Θεωρώ πως το σημαντικότερο και πιο απαιτητικό κομμάτι των
δυσκολιών σε σχέση με το φαγητό είναι η κατανόηση της συνυπάρχουσας δυσφορίας και των ανέκφραστων συναισθημάτων. Στην ψυχοθεραπεία προσπαθούμε να
παρατηρήσουμε και να αποσαφηνίσουμε αυτά τα συναισθήματα έτσι ώστε να
δώσουμε ένα νόημα και μια εξήγηση σε όλα αυτά που δυσκολεύουν το άτομο στη
σχέση του με το φαγητό.
Επίσης, καθώς το σώμα είναι ένα σημείο αναφοράς στις διαταραχές διατροφής, και
συχνά υπάρχει μια διαστρεβλωμένη εικόνα και αίσθηση, εστιάζουμε στην αντίληψη
και την επιστροφή σε αυτό. Εξερευνούμε τις σωματικές αισθήσεις, τα βιώματα του,
την εικόνα που έχει το άτομο για το σώμα του.»

Πως θα καταλάβει κάποιος ότι χρειάζεται βοήθεια στη σχέση του με το φαγητό;

«Θα ήταν σημαντικό κάποιος να ζητήσει βοήθεια από έναν επαγγελματία ψυχικής
υγείας αν παρατηρεί ότι η σχέση του με το φαγητό περιλαμβάνει τα εξής:

• Κατανάλωση μεγάλης ποσότητας φαγητού στα κρυφά, είτε συστηματικά είτε
  περιστασιακά.
• Έντονα συναισθήματα ενοχής ή αυτοκατηγορίας μετά το φαγητό
• Απώλεια ελέγχου με το φαγητό ή με συγκριμένες κατηγορίες τροφίμων (πχ.
  υδατάνθρακες, γλυκά)
• Εμμονή, έντονο άγχος, πανικό σε σχέση με το φαγητό
• Συνεχείς προσπάθειες για απώλεια βάρους που καταλήγουν σε αποτυχία
• Αυξομειώσεις βάρους
• Χρήση καθαρτικών, αυστηρές δίαιτες, αυτοπροκαλούμενος εμετός, καταναγκαστική
  άσκηση ως αντιστάθμισμα της υπερφαγίας
• Έντονος φόβος για αύξηση βάρους.
• Αποφυγή του φαγητού ή συγκεκριμένων τροφών
• Νηστεία με σκοπό την απώλεια βάρους
• Κατηγοριοποίηση των τροφών σε “καλές” και “κακές”

Αν και οι παραπάνω καταστάσεις αφορούν ενδείξεις δυσκολίας στη σχέση με το
φαγητό, κύριο και πιο σημαντικό μέτρο για την αναζήτηση βοήθειας είναι η ένταση
της δυσφορίας που υπάρχει γύρω από το σώμα και τις διατροφικές συνήθειες. Η
προσωπική δυσφορία είναι το πρώτο σημάδι που χρειάζεται κάποιος/α να λάβει
υπόψη του ώστε να καταφέρει με την κατάλληλη υποστήριξη να αναπτύξει μια υγιή,
ελεύθερη και ασφαλή σχέση με το φαγητό και τελικά με τον ίδιο του/της τον εαυτό.»

Χριστίνα Χρυσούλα Δένη
Κλινική Ψυχολόγος ΑΠΘ

christinadeni.gr

Ιnstagram

Facebook

Η συναισθηματική υπερφαγία είναι ένα φαινόμενο που πλήττει ολοένα και περισσότερους ανθρώπους, προκαλώντας συναισθηματική και σωματική δυσφορία. Η ανάγκη να καταναλώνουμε φαγητό ως αντίδραση σε συναισθηματικά ερεθίσματα αντί για φυσική πείνα αποτελεί έναν από τους κύριους παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία και την ευεξία μας. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Αποστολία Μπούμπα, θα μιλήσει για τις αιτίες και τις συνέπειες της συναισθηματικής υπερφαγίας, αλλά και για στρατηγικές που μπορούν να μας βοηθήσουν να την αναγνωρίσουμε και να την αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά.

@apostoliadietitian

 Αν θέλεις να χάσεις βάρος χωρίς πείνα και περιορισμούς, ακολούθησέ με! Είμαι η Διαιτολόγος-Διατροφολόγος Αποστολία Μπούμπα και μπορώ να σε βοηθήσω να αλλάξεις τις διατροφικές σου συνήθειες, να χάσεις βάρος με υγιεινό τρόπο και να αποκτήσεις μία νέα διατροφική συμπεριφορά. 🥦🥗 #διαιτολογος #διατροφολογιο #αδυνατισμα #υγιεινηδιαιτα #νεεςγευσεις #ευερεθιστοεντερο #diatrofigr @diatrofi.gr

♬ πρωτότυπος ήχος – apostolia dietitian

Τι είναι η συναισθηματική υπερφαγία;

«Η συναισθηματική υπερφαγία δεν είναι μια ξεχωριστή διατροφική διαταραχή, αλλά
μια διατροφική συμπεριφορά η οποία προκαλείται από άγχος, συναισθήματα αλλά και
προσωπικά συναισθήματα με το φαγητό. Οι συναισθηματικές συνθήκες και το άγχος
επηρεάζουν άμεσα την συμπεριφορά απέναντι στο φαγητό. Η συναισθηματική υπερφαγία
φαίνεται να είναι παράγοντας εμφάνισης διαταραχών του βάρους και διατροφικών
διαταραχών. 

Τα άτομα που κάνουν συναισθηματικό φαγητό το κάνουν ως απάντηση για να
καλύψουν αρνητικά συναισθήματα που νιώθουν εκείνη την χρονική στιγμή. Τα τρόφιμα
που προτιμώνται να καταναλώνουν εκείνη την χρονική στιγμή είναι κυρίως τρόφιμα πυκνά
σε θερμίδες και φτωχά σε θρεπτικά συστατικά. Οι ποσότητες φαγητού που
καταναλώνονται είναι πολύ μεγάλες σε σχέση με μια κανονική μερίδα φαγητού και γίνεται
χωρίς να υπάρχει έλεγχος. Είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί πως τα υπερφαγικά επεισόδια
δεν γίνονται έπειτα απο το αίσθημα πραγματικής πείνας. Έτσι, η συναισθηματική
υπερφαγία σαν συμπεριφορά λειτουργεί ως μηχανισμός αντιμετώπισης για τον έλεγχο και
την μείωση των αρνητικών συναισθημάτων όπως το άγχος, η κατάθλιψη και το στρες. 

Την στιγμή που συμβαίνει το υπερφαγικό, το άτομο δεν αντιλαμβάνεται την
συμπεριφορά του, αλλά το συνειδητοποιεί μετά δημιουργώντας άσχημα συναισθήματα και
αρνητικές σκέψεις στον εαυτό του. Έπειτα δημιουργείται ο φόβος της αύξησης βάρους και
των ενοχών που δεν μπόρεσε να το αποφύγει. 

Έπειτα απο κάθε υπερφαγικό επεισόδιο τα άτομα αυτά συνήθως στερούν τον
εαυτό τους απο το φαγητό ή θα κάνουν περισσότερη γυμναστική προσπαθώντας να
εξισορροπήσουν την περίσσεια ποσότητα φαγητού που κατανάλωσαν. Δυστυχώς, αυτό
προκαλεί έναν φαύλο κύκλο κάνοντας τα υπερφαγικά επεισόδια να συμβαίνουν όλο και πιο
συχνά.»

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της συναισθηματικής υπερφαγίας και της απλής
κατανάλωσης φαγητού;

«Στην συναισθηματική υπερφαγία τα άτομα καταναλώνουν πολύ μεγάλες ποσότητες
φαγητού απο το συνηθισμένο και το κάνουν ως απάντηση σε αρνητικά συναισθήματα,
άγχος και στρες χωρίς να έχουν το αίσθημα της πραγματικής πείνας. Επιπλέον, όταν
καταναλώνουν τις τόσο μεγάλες ποσότητες φαγητού δεν έχουν τον έλεγχο να μπορούν να
σταματήσουν τον εαυτό τους, άρα δεν γίνεται συνειδητά. Άλλες συσχετισμένες
συμπεριφορές περιλαμβάνουν το να τρώει το άτομο πολύ γρήγορα, να τρώει πέρα ​​από το
σημείο να είναι χορτάτος.»

@apostoliadietitian

Ποια η διαφορά μεταξύ Συναισθηματικής με Πραγματικής πείνας και τι να κάνεις για αυτό! #διαιτολογος #διατροφη #συναισθηματικοφαγητο #διαιτα #διαιτολογος_διατροφολογος #συναισθηματικηπεινα

♬ πρωτότυπος ήχος – apostolia dietitian

Ποιες είναι οι αιτίες της συναισθηματικής υπερφαγίας;

«Τα αίτια εμφάνισης της συναισθηματικής υπερφαγίας δεν είναι πλήρως κατανοητά
και πιθανόν να οφείλονται σε διάφορους παράγοντες κινδύνου: 

Κατάθλιψη: Σε ένα μεγάλο ποσοστό περιπτώσεων η συναισθηματική υπερφαγία
συνυπάρχει με την κατάθλιψη, όπως για παράδειγμα φοβίες, τραύματα,
μετατραυματικό στρες, διπολική διαταραχή, άγχος ή κατάχρηση ουσιών.

Φύλο: Η συναισθηματική υπερφαγία εμφανίζεται περισσότερο στις γυναίκες σε
σχέση με τους άνδρες το οποίο ίσως να οφείλεται σε βιολογικούς παράγοντες. 

Γονίδια: Τα άτομα αυτά μπορεί να έχουν αυξημένη ευαισθησία στην ντοπαμίνη,
μια χημική ουσία στον εγκέφαλο που είναι υπεύθυνη για τα συναισθήματα
ανταμοιβής και ευχαρίστησης. 

Επιρροή από τα ΜΜΕ και πλέον κυρίως απο τα social media και με τα πρότυπα που
κυκλοφορούν μέσα σε αυτές τις πλατφόρμες. Συνήθως εκεί κυκλοφορούν
λανθασμένες απόψεις γύρω απο το φαγητό αλλά και πολλές διαφημίσεις σχετικά
με την τροφή κάτι το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε υπερκατανάλωση φαγητού
ειδικά σε ένα άτομο ευάλωτο σε αυτό το κομμάτι.

Περιορισμένη πρόσβαση σε τροφή. Κάποιες φορές ένας λόγος να οδηγηθεί ένα
άτομο σε υπερφαγικό επεισόδιο είναι όταν βρίσκεται σε μια κατάσταση που δεν
έχει πρόσβαση στην ποσότητα φαγητού που θα ήθελε και έτσι νιώθει ανασφάλεια
και άγχος. Αυτο μπορεί έπειτα να το οδηγήσει να καταναλώσει μεγάλες
ποσότητες φαγητού ώς απάντηση στα αρνητικά του συναισθήματα.

Παιδικά τραύματα. Είναι πολύ σύνηθες γονείς ή άτομα που μεγαλώνουν παιδιά να
εππιβραβεύουν συχνά τα παιδιά τους με το φαγητό ως ένδειξη ‘’ το αξίζεις’’ ή ‘’τα
κατάφερες’’ ή ακόμη και όταν διαμαρτύρονται προκειμένου να ηρεμήσουν θα
δώσουν κάποια τροφή η οποία θα ιντριγκάρει το παιδί. Αυτή η συμπεριφορά των
γονιών δίνει το μήνυμα στο ανήλικο πως όταν δεν είμαι καλά ή κλαίω ή καταφέρνω
κάτι με κόπο θα τρώω γιατί το αξίζω. Έτσι έχει διπλές πιθανότητες ως ενήλικας να
αναπτύξει συναισθηματική υπερφαγία.»

Ποια είναι τα προειδοποιητικά σημάδια της συναισθηματικής υπερφαγίας;

«Σημάδια και συμπτώματα της συναισθηματικής υπερφαγίας:

Κατανάλωση πολύ μεγάλων ποσοτήτων τροφής απο το συνηθισμένο σε πολύ μικρό
χρονικό διάστημα. Κατανάλωση τροφής μέχρι το άτομο να νιώθει υπερπλήρης και
δυσφορία κρυφά απο άλλους. 

Σε μέρη εκτός σπιτιού μπορεί να κλέβει φαγητό 

Έχει έντονη ενασχόληση με το σχήμα του σώματος του και το βάρος του

Αποφεύγει να καταναλώνει φαγητό με κόσμο δίπλα του. Π.χ αποφεύγει να τρώει
μαζί με φίλους/συγγενείς/σύντροφο.

Άστατο πρόγραμμα φαγητού, παράλειψη γευμάτων ή κατανάλωση πολύ λίγης
τροφής όταν είναι η ώρα του γεύματος

Έχει αυξομειώσεις στο βάρος

Αποστασιοποιείται απο τον κοινωνικό του περίγυρο και γίνεται μυστικοπαθής

Ύστερα απο κάθε υπερφαγικό νιώθει ενοχή, απελπισία, ντροπή

Ακολουθεί ημέρες νηστείας και ελάχιστου φαγητού με σκοπό να εξισορροπήσει το
βάρος του μετά απο ένα υπερφαγικό. 

@apostoliadietitian

Τι βοήθησε την “Μαρία” να σταματήσει τα υπερφαγίκα επεισόδια; *Το όνομα είναι τυχαίο και το βίντεο ανέβηκε με την συγκατάθεση της! #υπερφαγικα #υπερφαγικοεπεισοδιο #διαιτολογος #successstories

♬ Downtown – Balynt

Πώς γίνεται η διάγνωση και η θεραπεία;

Η διάγνωση της συναισθηματικής υπερφαγίας ουσιαστικά γίνεται με φυσική εξέταση των
συμπτωμάτων που αναφέρθηκαν παραπάνω. Τα πιο έντονα σημάδια της συναισθηματικής
υπερφαγίας είναι:

• Κατανάλωση πολύ μεγάλων μερίδων φαγητού σε μικρο χρονικό διάστημα
• Κατανάλωση φαγητού μέχρι να νιώθει υπερπλήρης και δυσφορία
• Κατανάλωση φαγητού χωρίς να νιώθει πραγματική πείνα
• Κατανάλωση φαγητού μόνο όταν είναι μόνο το άτομο γιατί νιώθει άβολα να φάει μπροστά σε άλλους

Όλα αυτά θα πρέπει να συμβαίνουν για 3 μήνες συνεχόμενα έτσι ώστε να μπορεί να γίνει η
διάγνωση.

Για την θεραπεία των ατόμων με συναισθηματική υπερφαγία χρειάζεται ομάδα ειδικών για
την διαχείριση τους. Πιο συγκεκριμένα, το άτομο πρέπει να παρακολουθείται απο έμπειρο
και καταρτισμένο ψυχολόγο πάνω στις διατροφικές διαταραχές όπως επίσης και απο
καταρτισμένο Διαιτολόγο. Το πιο σύνηθες είναι να ακολουθείται γνωσιακή-συμπεριφορική
θεραπεία. Ουσιαστικά, το άτομο δουλεύει και μαθαίνει σωστές συμπεριφορές απέναντι
στο φαγητό και τα συναισθήματα του. Πιο συγκεκριμένα:

Ημερολόγιο καταγραφής: Ένα απο τα πολύ βασικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται είναι
το ημερολόγιο καταγραφής τροφίμων αλλά και συναισθημάτων. Αυτο είναι ένας τρόπος να
βοηθήσει και τον θεραπευτή αλλά και τον θεραπευόμενο να βρουν τι είναι αυτό που
πυροδοτεί τα υπερφαγικά, ποιο συναίσθημα μπορεί να του το προκαλεί ή ποιά κατάσταση. 

Εκμάθηση πραγματικής vs συναισθηματικής πείνας. Μαθαίνουμε στον θεραπευόμενο
πως να καταλάβει εάν η πείνα του είναι πραγματική-βιολογική ή εάν είναι ένα συναίσθημα
που τον κάνει να καταφύγει στο φαγητό. Η συμπεριφορά που ακολουθείται σε αυτη την
κατάσταση είναι να παίρνει λίγο χρόνο ο θεραπευόμενος απο την σκέψη και να κάνει
ερωτήσεις στον εαυτό του εάν όντως αυτή την στιγμή πεινάω (ενώ πριν λίγο έκανα το
γεύμα μου) και να απασχολεί τον εγκέφαλο του με κάτι τελείως διαφορετικό. 

Απενοχοποίηση του φαγητού. Είναι πολύ σημαντικό ο θεραπευτής να μιλάει στον
θεραπευόμενο για την απενοχοποίηση των τροφών και να τον παροτρύνει να δοκιμάζει
κάποιο τρόφιμο που για εκείνον θεωρείται απαγορευμένο μπροστά σε αγαπημένα του
πρόσωπα που τον κάνουν να νιώθει ασφάλεια.

Αυτοεκτίμηση. Ο θεραπευτής πρέπει να δουλεύει πολύ το κομμάτι της αυτοεκτίμησης με
τον θεραπευόμενο και να του δίνει ασκήσεις στο σπίτι με λόγια αγάπης για τον εαυτό του.

Διότι είναι πολύ βασικό ο θεραπευόμενος πρώτα να αγαπήσει τον εαυτό του χτίζοντας μια
γερή βάση για μια υγιή σχέση με το φαγητό και το σώμα του.»

@apostoliadietitian

Η διατροφή δεν είναι μόνο αριθμοί, είναι φροντίδα και υποστήριξη! Δες πώς φροντίζουμε κάθε ραντεβού, από την υποδοχή μέχρι την εξατομικευμένη καθοδήγηση. Κάνε το πρώτο βήμα σήμερα! Κλείσε εύκολα το ραντεβού σου εδώ: https://apostoliadietitian.gr/contact/ #ΔιατροφικήΥποστήριξη #ΡαντεβούΥγείας #ΔιατροφήΜεΦροντίδα #ΔιαιτολόγοςΘεσσαλονίκη #ΥγιεινήΖωή #ΤαξίδιΥγείας #ΠρώτοΒήμαΥγείας #ΠροσωπικήΦροντίδα #ΕξατομικευμένηΔιατροφή #ΔιατροφήΚαιΥγεία #Διαιτολόγος #διατροφη

♬ Office – ProSounds

Ιστοσελίδα: apostoliadietitian.gr

Facebook

Instagram

Tiktok

Βασιλέως Ηρακλείου 47, Θεσσαλονίκη

Με αφορμή το 2ο χρόνο επιτυχίας της παράστασης «Play it Again, Sam», του Woody Allen, o Σκηνοθέτης της Παράστασης, Γιώργος Ζαχαράκης, μοιράζεται στον Cityvibes και τον Γιώργο Μαλέκα, τις σκέψεις του για το έργο!

1) Ποια ήταν η προσέγγισή σας στη σκηνοθεσία του “Play it Again, Sam” και πώς επιδιώξατε να αναδείξετε το μοναδικό χιούμορ και τη νευρωτική προσωπικότητα του Woody Allen στη σκηνή;

Όσον αφορά στη σκηνοθεσία, τρεις λέξεις έβγαιναν από το στόμα μου καθημερινά στις πρόβες. Ρεαλισμός, ρυθμός και timing. Για πολλούς η κωμωδία ισούται με υπερβολή και ίσως σε κάποια άλλα κείμενα μια τέτοια προσέγγιση να λειτουργεί. Βασιζόμενος όμως στις ταινίες του Woody Allen, αν παρομοιάσω την παράστασή μας με πίνακα, τα βασικά «χρώματα» της σκηνοθεσίας είναι ο ρεαλισμός με κάποιες λίγες «πινελιές» υπερβολής. Έπειτα, ο γρήγορος ρυθμός του έργου τον οποίο ένιωσα από την πρώτη ανάγνωση του κειμένου. Η αγωνία μου να μην πλατειάσει το ελληνικό κείμενο και να διατηρηθεί το έξυπνο χιούμορ του Woody Allen, με έκανε να ασχοληθώ ο ίδιος με τη μετάφραση έτσι ώστε να μπορώ να κάνω αλλαγές κατά τη διάρκεια των προβών σε περίπτωση που κάποιο αστείο δεν λειτουργούσε στα ελληνικά. Επίσης, με τη Μαρία Παπαγιάννη που έκανε την επιμέλεια της μετάφρασης, μας απασχόλησαν πολύ τα «punch lines» που είχε το κείμενο καθώς ο Woody Allen στα πρώτα του έργα είχε ένα στυλ γραφής που θύμιζε τα stand up με τα οποία ασχολούταν για πολλά χρόνια. Όπως στο stand up έτσι και στο Play it Again Sam η κωμική ατάκα πρέπει να αποδοθεί στο σωστό timing, συνήθως στο τέλος της πρότασης αλλά όχι μόνο, αλλιώς δεν λειτουργεί το αστείο.

Τέλος, φυσικά η νευρωτική προσωπικότητα του Άλλαν Φέλιξ, του πρωταγωνιστή της ιστορίας μας, ο οποίος ερμηνεύτηκε στο Broadway από τον Woody Allen, ζωντανεύει μέσα από την εκπληκτική ερμηνεία του Αρμάν Εδουάρδου Μενετιάν με τον οποίο προσθέσαμε επιπλέον στοιχεία αδεξιότητας και αυθορμητισμού στον ρόλο δίνοντας του όμως συγχρόνως μια ρεαλιστική απόχρωση ανασφάλειας που διακατέχει κάθε άνθρωπο. Με μια φράση ο Αρμάν καταφέρνει να είναι έντονα κωμικός χωρίς να είναι καρτούν.

2) Το έργο περιλαμβάνει φανταστικές συνομιλίες του πρωταγωνιστή με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίσατε στην απόδοση αυτών των σκηνών και πώς επιδιώξατε να διατηρήσετε την ισορροπία μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας στην παράσταση;

Η πρόκληση ήταν κυρίως στο μυαλό μου γιατί αρχικά φανταζόμουν ειδικές κατασκευές στο σκηνικό οι οποίες όχι μόνο θα κόστιζαν αρκετά αλλά δεν θα ήταν εφικτό να ξεστήνονται κάθε Κυριακή αφού Δευτέρα με Πέμπτη πραγματοποιούνται στο FAUST άλλες παραστάσεις. Έψαχνα λοιπόν μια τεχνολογική λύση έτσι ώστε να δίνει την εντύπωση πως το «κάδρο» του Χαμφρει Μπογκαρτ ζωντανεύει πραγματικά και ο ήρωας «ξεκολλάει» μέσα από το πόστερ του και περπατάει επί σκηνής. Νομίζω πως με τη χρήση βίντεο και εικόνας μέσω μιας οθόνης πολύ όμορφα ενσωματωμένης στο σκηνικό μας, το πετύχαμε. Όσον αφορά στην ισορροπία μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, νομίζω πως το ίδιο το κείμενο είχε μια τέλεια ισορροπία και νιώθω ότι και αυτός ήταν ένας από τους βασικούς στόχους του Woody Allen όταν έγραφε αυτό το έργο.

3) Στο “Play It Again, Sam”, ο Άλλαν Φέλιξ αναζητά καθοδήγηση από τον φανταστικό Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, αντικατοπτρίζοντας την πάλη μεταξύ προσωπικής ταυτότητας και ιδανικών προτύπων. Πώς προσεγγίσατε σκηνοθετικά την απεικόνιση αυτής της εσωτερικής σύγκρουσης και ποια μέσα χρησιμοποιήσατε για να αναδείξετε την επιρροή των πολιτισμικών ειδώλων στη διαμόρφωση της ατομικής συμπεριφοράς;

Αυτή η εσωτερική σύγκρουση όπως πολύ ωραία την αναφέρετε είναι και η βασική θεματολογία ολόκληρου του έργου. Ο Άλλαν Φέλιξ καταπιέζει την προσωπική του ταυτότητα καθώς θεωρεί ότι το «σωστό» αρσενικό είναι αυτό που παρουσιάζεται στον κινηματογράφο και συγκεκριμένα μέσα από τους ρόλους του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Στο τέλος συνειδητοποιεί ότι καλώς ή κακώς δεν μπορούμε παρά να είμαστε ο εαυτός μας. Και μάλλον καλώς. Για να αναδείξουμε την εξουθενωτική επιρροή των πολιτισμικών ειδώλων με τον ηθοποιό Χρήστο Ντόβα που υποδύεται τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ παρουσιάζουμε μια πιο «τσαλακωμένη» εκδοχή του άλλοτε σούπερ σταρ. Ο Χάμφρει Μπογκαρτ στο Play it Again Sam του 2024 δεν είναι σε καμία περίπτωση το «τέλειο» αρσενικό αλλά ο αντιήρωας που ίσως κανένας δεν θέλει να έχει για πρότυπο.

Ένα επιπλέον στοιχείο που μάλλον δεν γίνεται αντιληπτό από το κοινό, είναι πως όταν ο Άλλαν είναι πιο κοντά στον πραγματικό του εαυτό, βλέπουμε στο φόντο να προβάλλονται οι αφίσες από τις ταινίες του αληθινού Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Όταν ο Άλλαν απομακρύνεται από τον αληθινό του εαυτό τότε βλέπουμε να προβάλλονται στο φόντο οι αφίσες με τον ηθοποιό Χρήστο Ντόβα τον αντιήρωα δηλαδή Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ που δημιουργήσαμε.

4) Τι έρευνα χρειάστηκε να κάνετε, ώστε να μεταφέρετε αυτούσια την ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής;

Είδα ξανά τις παλιές ταινίες του Woody Allen, διάβασα πολύ για τη βιογραφία του και είδα κι ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του το οποίο το είχα στο αρχείο μου από το 2012 και δεν το είχα δει. Επίσης το αρχικό κείμενο είχε αρκετά τοπωνύμια, ονόματα καταστημάτων, εστιατορίων και καφέ μπαρ για τα οποία μελέτησα αρκετά πριν τα αντικαταστήσω με κάτι που θα έβγαζε περισσότερο νόημα για το ελληνικό κοινό.

Η ατμόσφαιρα όμως της παράστασης βασίζεται κυρίως στα εξαιρετικά σκηνικά και στα κοστούμια της Χρύσας Δαπόντε η οποία όργωσε πραγματικά ολόκληρη την Αττική για να βρει έπιπλα, αντικείμενα και ρούχα τα οποία ήταν πιστά στην εποχή. Δεν θα ξεχάσω το τηλεφώνημα της όταν ήταν στο εξωτερικό, όπου θεωρητικά βρισκόταν για διακοπές, στις 11 το βράδυ, να μου λέει «βρήκα online ένα εξαιρετικό port manteaux του 1970 το οποίο είναι ακριβώς αυτό που θέλουμε για την παράσταση, παράγγειλε τώρα να μην το χάσουμε». Η Χρύσα έχει πάθος για τη δουλειά της και αυτό φαίνεται στο αποτέλεσμα.

5) Σε ποια σημεία μπορεί να ταυτιστεί το κοινό με τον κεντρικό χαρακτήρα;

Θα τολμήσω να πω σε όλα. Στην ανασφάλεια των πρώτων ραντεβού. Στην αγωνία των «τυφλών ραντεβού» μέσα από τις εφαρμογές. Στην αδέξια προσπάθειά του να «αντιγράψει» το ίνδαλμα του. Στην ικανότητα του να φαντασιώνεται και τα θετικά αλλά και να αρνητικά σενάρια και να τα «παίζει» στο μυαλό του σαν σκηνές από ταινία. Στην αγάπη του για τον καλύτερο του φίλο και ίσως και για τον εαυτό του στο τέλος.

6) Αν οι ήρωες ζούσαν στην Ελλάδα του σήμερα, πώς θεωρείτε ότι θα λειτουργούσαν; Τι θα έκαναν το ίδιο και πού ενδεχομένως θα έπρατταν διαφορετικά;

Η βασική ιστορία θα ήταν η ίδια. Ο Άλλαν Φέλιξ θα προσπαθούσε να μιμηθεί τον αγαπημένο του influencer. Μετά από 6-7 αποτυχημένα ραντεβού μέσω Tinder θα ζητούσε πάλι την βοήθεια των φίλων του Ντικ και Λίντα. Ο Ντικ θα δούλευε σε μια πολυεθνική επενδυτική εταιρία και θα έλειπε για δουλειές στο Dubai ενώ η Λίντα θα περνούσε πολύ χρόνο με τον Άλλαν και θα άρχιζε να νιώθει ερωτικά συναισθήματα για εκείνον. Ο Άλλαν όταν θα φανταζόταν τα θετικά σενάρια θα νόμιζε ότι αυτός και η Λίντα είναι κάτι σαν τη Monica και τον Chandler από τα Friends που έχει δει άπειρες φορές σε μια streaming πλατφόρμα. Στα αρνητικά σενάρια του θα φανταζόταν τη Λίντα ως Daenerys από το Game of Thrones που θα έστελνε τον δράκο για να τον κατασπαράξει. Ο βασικός κορμός της ιστορίας θα ήταν ο ίδιος, απλώς θα άλλαζαν οι αναφορές.

Ευχαριστούμε πολύ!

Επιμέλεια Συνέντευξης: Γιώργος Μαλέκας

2ος ΧΡΟΝΟΣ! |”Play it again, Sam” του Woody Allen | Από 8/11 στο θέατρο Faust

Με αφορμή την πρεμιέρα της Παράστασης «Φονικό στα Σκοτεινά». στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα, η ηθοποιός Θέμις Γκέκου, μοιράζεται στον cityvibes και τον Γιώργο Μαλέκα τις σκέψεις τις πάνω στο έργο του Torben Betts.

1) Το έργο εξερευνά θέματα κρυμμένων μυστικών και επιλογών του παρελθόντος. Πώς πιστεύετε ότι αυτά τα θέματα αγγίζουν το σύγχρονο κοινό, και ποιο μήνυμα πιστεύετε ότι μεταφέρει η ιστορία της Sarah σε αυτή την εξερεύνηση;

Τα θέματα των κρυμμένων μυστικών και των επιλογών του παρελθόντος αγγίζουν το σύγχρονο κοινό, καθώς πολλοί από εμάς βιώνουμε προσωπικές συγκρούσεις με το παρελθόν μας. Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε και διαχειριζόμαστε τις συνέπειες των παλιών μας επιλογών είναι ένα καθολικό και σύγχρονο θέμα. Η αίσθηση της ενοχής, της αποδοχής ή της μετάνοιας, καθώς και η ανάγκη να κατανοήσουμε την επίδραση που έχουν οι προηγούμενες πράξεις μας, είναι ζητήματα που όλοι, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Το μήνυμα που μεταφέρει η ιστορία μπορεί να είναι πολύπλοκο και διττό. Από τη μία, μπορεί να θέλει να εξετάσει το θέμα της ενοχής και της τιμωρίας, ρωτώντας αν κάποιος μπορεί ποτέ να ξεφύγει από τα σφάλματα του παρελθόντος. Από την άλλη, μπορεί να θίγει το θέμα της συγχώρεσης, της αντιμετώπισης του σκοτεινού παρελθόντος και του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι προσπαθούν να ισχυροποιηθούν μέσα από τις εσωτερικές τους αντιφάσεις και τα λάθη τους. Ο Ντάννυ βλέποντας τη Σάρα και ανασύροντας στη μνήμη του το τρομερό σφάλμα από το παρελθόν του έρχεται αντιμέτωπος με την αλήθεια, με μία αλήθεια σκοτεινή που αδυνατεί τόσα χρόνια να διαχειριστεί και επηρεάζει άμεσα την ψυχική του ισορροπία και τη ζωή του εν γένει.

2) Ποιο είναι το αγαπημένο σου στοιχείο για την Sarah και ποιο σε δυσκόλεψε (αν υπάρχει) περισσότερο να αποδώσεις;

Η ιδέα μίας γυναίκας που ζει στην φαντασία του πρωταγωνιστή και τυραννά το μυαλό του καιρό για το λάθος του παρελθόντος του, μου δημιουργεί τρομερή πρόκληση και με συναρπάσει. Η Σάρα έχει διπλό ρόλο, καθώς από τη μία παρουσιάζεται ως σύμβολο πόθου και ερωτισμού και ενθουσιάζει τον Ντάννυ με την εμφάνιση και τον θαρραλέο της χαρακτήρα και από την άλλη κρύβει μία ολόκληρη πλευρά γεμάτη πόνο και επιθυμία για εκδίκηση απέναντι στον Ντάννυ και το λάθος που έπραξε εκείνο το βράδυ. Για τη Σάρα, το γεγονός ότι χτυπήθηκε από τον Ντάνι και έπειτα εγκαταλείφθηκε έχει τραγικές ψυχολογικές και σωματικές συνέπειες. Η αίσθηση της εγκατάλειψης και της αδικίας, ειδικά μετά από μια τόσο σοβαρή πράξη βίας, δημιουργεί μια βαριά αίσθηση προδοσίας και απελπισίας. Το διπλό αυτό στοιχείο της Σάρας σε συνδυασμό με το στοιχείο της “ανεπαίσθητης” παρουσίας, του να είναι εκεί χωρίς να είναι εκεί, είναι πολύ ενδιαφέρον και ήταν προσωπική μου πρόκληση να μπορέσω να ισορροπήσω ανάμεσα σε αυτές τις δύο πλευρές.

3) Πώς είναι η συνεργασία σου με τους υπόλοιπους ηθοποιούς και την ομάδα; Υπήρξε κάποια ιδιαίτερη στιγμή στις πρόβες που ξεχωρίζεις;

Η συνεργασία με τους υπόλοιπους ηθοποιούς περιείχε αμοιβαίο σεβασμό, υποστήριξη και αρκετό χιούμορ! Άρεσε σε όλους από την αρχή το έργο και η σκηνοθετική προσέγγιση του Αλέξη Κοτσώρη και επικρατούσε ευχάριστο κλίμα. Μια στιγμή από τις πρόβες που θυμάμαι και με συγκίνησε είναι όταν για πρώτη φορά ολοκληρώσαμε την τελευταία πράξη και κοιταχτήκαμε με χαμόγελο και περηφάνεια. Αλλά από αυτή τη συνεργασία δεν θα ξεχάσω τα λογοπαίγνια της Ειρήνης Δερμιτζάκη, της ηθοποιού που υποδύεται την Ρεμπέκκα, έχει τρομερή ικανότητα να παίζει με τον λόγο και έχουν μείνει αρκετές φράσεις της αείμνηστες που τις αναφέρουμε ακόμη και λυνόμαστε στα γέλια.

Σε ευχαριστούμε πολύ!

Επιμέλεια Συνέντευξης: Γιώργος Μαλέκας

ΦΟΝΙΚΟ ΣΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ, του Torben Betts, στο Θέατρο «Αγγέλων Βήμα», από 18/11/2024

Η εμμηνόπαυση αποτελεί μια φυσική φάση στη ζωή κάθε γυναίκας, η οποία συνοδεύεται από σημαντικές βιολογικές και ορμονικές αλλαγές. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η διατροφή παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαχείριση των συμπτωμάτων και στη διατήρηση της γενικότερης υγείας. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, θα εξετάσουμε τη σημασία της σωστής διατροφής στην εμμηνόπαυση, πώς η διατροφή μπορεί να επηρεάσει την ευημερία και την ποιότητα ζωής, καθώς και ποια θρεπτικά συστατικά είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για τις γυναίκες σε αυτή τη φάση της ζωής τους.

Στο Cityvibes.gr «φιλοξενείται» η Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Στέλλα Πατσιούρα, η οποία μας έδωσε τις απαντήσεις της στο εν λόγω ζήτημα.

Ποιες είναι οι πιο κοινές διατροφικές ανάγκες που εμφανίζονται κατά την εμμηνόπαυση
και πώς μπορεί να η διατροφή να βοηθήσει στην ανακούφιση αυτών των συμπτωμάτων;

«Η εμμηνόπαυση είναι μια φυσιολογική βιολογική φάση στη ζωή κάθε γυναίκας, που
εμφανίζεται όταν ο οργανισμός μειώνει σταδιακά την παραγωγή οιστρογόνων. Οι αλλαγές
αυτές στον ορμονικό κύκλο σχετίζονται με την ωορρηξία και σηματοδοτούν το τέλος της
αναπαραγωγικής ηλικίας της γυναίκας. Πιο συγκεκριμένα, η μείωση των οιστρογόνων
σχετίζεται με τη μείωση οστικής πυκνότητας, την αύξηση της χοληστερόλης και τη
συσσώρευση λίπους γύρω από την κοιλιά. Αυτές οι αλλαγές αυξάνουν τον κίνδυνο
οστεοπόρωσης και καρδιαγγειακών παθήσεων, γι’αυτό και η σωστή διατροφή είναι
μείζονος σημασίας για την αντιμετώπισή τους.

Κάποια βασικά χαρακτηριστικά της εμμηνόπαυσης είναι:

• Εξάψεις και έντονη εφίδρωση.
• Κόπωση.
• Διαταραχές ύπνου.
• Αδύναμη μνήμη και έλλειψη συγκέντρωσης.
• Κολπική ξηρότητα.
• Έντονες συναισθηματικές μεταπτώσεις.
• Μείωση οστικής μάζας, ανάπτυξη οστεοπενίας και οστεοπόρωσης.
• Αύξηση χοληστερόλης, αρτηριακής πίεσης και σακχάρου στο αίμα.
• Αλλαγές στο δέρμα.
• Τριχόπτωση.
• Μείωση του βασικού μεταβολισμού.
• Συμπτώματα του ουροποιητικού συστήματος.
• Αύξηση του ολικού σωματικού λίπους και συσσώρευση λίπους στην περιοχή της κοιλιάς.

Η διατροφή μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των παραπάνω συμπτωμάτων. Για
παράδειγμα, η επαρκής πρόσληψη πρωτεϊνών είναι σημαντική για τη διατήρηση της μυϊκής
μάζας, η οποία τείνει να μειώνεται, ενώ τα αντιοξειδωτικά προστατεύουν τα κύτταρα από
τη φθορά.
Οι πιο κοινές διατροφικές ανάγκες αφορούν σε συστατικά που μπορούν να στηρίξουν τη
γενικότερη υγεία κατά την εμμηνόπαυση, όπως:

Τροφές πλούσιες σε φυτοοιστρογόνα όπως είναι οι ξηροί καρποί, τα προϊόντα
σόγιας, τα διάφορα έλαια, τα όσπρια, τα λαχανικά και τα φρούτα. Δρουν με
παρόμοιο τρόπο με τα οιστρογόνα, βοηθώντας στη μείωση των εξάψεων και των
ορμονικών μεταβολών.

Τροφές πλούσιες σε προβιοτικά και πρεβιοτικά όπως είναι το κεφίρ, το γιαούρτι, το
ξινολάχανο, τα μαλακά ωριμασμένα τυριά, η μπανάνα, το σκόρδο, η βρώμη, τα
σπαράγγια, ο λιναρόσπορος και τα προϊόντα ολικής άλεσης. Βελτιώνουν την
εντερική υγεία, υποστηρίζοντας την απορρόφηση βασικών θρεπτικών συστατικών.

Τροφές πλούσιες σε μαγνήσιο όπως είναι τα αμύγδαλα, τα φιστίκια, το σπανάκι, τα
ρεβίθια και οι σπόροι κολοκύθας. Καταπολεμούν το αίσθημα κόπωσης και
συμβάλλουν σε πιο αποτελεσματικό ύπνο.»

Υπάρχουν συγκεκριμένα τρόφιμα που θα πρέπει να ενσωματώσουν οι γυναίκες στην
καθημερινή τους διατροφή κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης για να υποστηρίξουν την
υγεία των οστών και την καρδιαγγειακή υγεία;

«Η απώλεια μυϊκής μάζας κατά την εμμηνόπαυση συνδέεται στενά με την πρόσληψη
ασβεστίου. Για την ενίσχυση των οστών, ο οργανισμός χρειάζεται επαρκή πρόσληψη
ασβεστίου. Καλές πηγές ασβεστίου είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα δημητριακά
εμπλουτισμένα σε ασβέστιο, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά και τα αμύγδαλα.
Εξίσου σημαντικός είναι ο ρόλος της βιταμίνης D, η οποία βοηθά στην πιο αποτελεσματική
απορρόφηση του ασβεστίου. Καλές πηγές βιταμίνης D αποτελούν τα εμπλουτισμένα
γαλακτοκομικά προϊόντα, οι κρόκοι αυγών, τα λιπαρά ψάρια και η έκθεση στον ήλιο.
Επιπλέον, για την υποστήριξη της καρδιαγγειακής υγείας, τα «καλά λιπαρά», δηλαδή τα ω-
3 και ω-6 λιπαρά οξέα, συμβάλουν στη μείωση της φλεγμονής και στην καλή λειτουργία της
καρδιάς. Τροφές πλούσιες σε ω-3 λιπαρά οξέα αποτελούν τα λιπαρά ψάρια όπως είναι ο
τόνος, η ρέγγα, ο σολομός, οι σαρδέλες, το ελαιόλαδο, οι σπόροι chia και ο λιναρόσπορος.
Τροφές πλούσιες σε ω-6 λιπαρά οξέα αποτελούν τα καρύδια, οι ηλιόσποροι, τα αμύγδαλα,
τα brazil nuts, το κουκουνάρι, το αυγό και το τόφου.»

Ποιες είναι οι βασικές διατροφικές στρατηγικές για τον έλεγχο του σωματικού βάρους
κατά την εμμηνόπαυση, όταν οι ορμονικές αλλαγές μπορεί να επηρεάσουν την κατανομή
του λίπους;

«Οι ορμονικές αλλαγές κατά την εμμηνόπαυση συχνά οδηγούν σε αύξηση του σωματικού
βάρους και ανακατανομή του λίπους, κυρίως στην περιοχή της κοιλιάς. Για την
αποτελεσματική διαχείριση του βάρους, οι γυναίκες μπορούν να υιοθετήσουν μια
διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, αποκλείοντας τους
επεξεργασμένους, δίνοντας προτεραιότητα σε τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες, όπως
δημητριακά ολικής άλεσης, φρούτα και λαχανικά. Αυτές οι τροφές συμβάλλουν στη μείωση
της χοληστερόλης και στη σταθεροποίηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα.
Δεδομένου ότι οι ορμονικές αλλαγές της εμμηνόπαυσης αυξάνουν την τάση για
συσσώρευση λίπους στην κοιλιά, η διαχείριση του βάρους καθίσταται πιο απαιτητική.
Διατροφές χαμηλών υδατανθράκων, χωρίς ακραίες μειώσεις, είναι πιθανό να βοηθήσουν
στον περιορισμό του κοιλιακού λίπους. Οι υδατάνθρακες καλό είναι να καλύπτουν το 40-
50% των ημερήσιων θερμίδων, με έμφαση σε τροφές με χαμηλά σάκχαρα, όπως τα
φρούτα, τα λαχανικά και τα όσπρια.

Η διαλειμματική νηστεία μπορεί να αποτελέσει χρήσιμη στρατηγική για τις γυναίκες στην
εμμηνόπαυση, βοηθώντας στη διαχείριση του βάρους και τη μείωση του κοιλιακού λίπους.
Εφαρμόζοντας διατροφικά μοτίβα όπως το 16:8 (νηστεία για 16 ώρες και κατανάλωση
γευμάτων μέσα σε 8 ώρες), μπορεί να μειωθεί η συνολική θερμιδική πρόσληψη και να
βελτιωθεί η ευαισθησία στην ινσουλίνη, κάτι ιδιαίτερα ευεργετικό σε αυτή την περίοδο.
Ωστόσο, η διαλειμματική νηστεία θα πρέπει να εφαρμόζεται με προσοχή και
εξατομικευμένη καθοδήγηση από Διαιτολόγο, ώστε να ταιριάζει με τις ανάγκες και τον
τρόπο ζωής της κάθε γυναίκας.
Είναι επίσης σημαντικό να επιτευχθεί ισορροπία στο ενεργειακό ισοζύγιο: η πρόσληψη
θερμίδων θα πρέπει να είναι χαμηλότερη από τις θερμίδες που ‘’καίγονται’’, κάτι που
μπορεί να επιτευχθεί μέσω συστηματικής φυσικής δραστηριότητας, όπως η αερόβια
άσκηση και οι ασκήσεις αντιστάσεων.»

Ποιες συμβουλές διατροφής έχετε για τις γυναίκες που παρουσιάζουν προβλήματα με τον
ύπνο ή άγχη κατά την εμμηνόπαυση; Υπάρχουν τρόφιμα ή συμπληρώματα που μπορούν
να βοηθήσουν στη βελτίωση αυτών των καταστάσεων;

«Αδιαμφισβήτητα, οι ορμονικές αλλαγές μπορεί να επηρεάσουν τον ύπνο και τη διάθεση. Οι
αλλαγές στα επίπεδα των οιστρογόνων και της προγεστερόνης μπορούν να προκαλέσουν
νυχτερινές εξάψεις και εφίδρωση διαταράσσοντας τον ύπνο. Επιπλέον, αυτές οι ορμονικές
μεταβολές ενδέχεται να επηρεάσουν τη διάθεση και να αυξήσουν το άγχος, κάνοντας τον
ύπνο πιο δύσκολο και λιγότερο αναζωογονητικό. Συμπτώματα όπως το ροχαλητό, η
αίσθηση πνιγμού κατά τη διάρκεια του ύπνου και η υπερβολική κούραση κατά τη διάρκεια
της ημέρας είναι κοινά.
Για να βελτιωθεί ο ύπνος, οι γυναίκες μπορούν να ακολουθήσουν στρατηγικές όπως:

Η δημιουργία σταθερής ρουτίνας ύπνου,
Η διατήρηση ενός άνετου και δροσερού περιβάλλοντος,
Η αποφυγή καφεΐνης και αλκοόλ έως και 7 ώρες πριν από τον ύπνο.

Η διατροφική παρέμβαση που μπορεί να συμβάλει στη μείωση των συμπτωμάτων αυτών
περιλαμβάνει:

Τροφές πλούσιες σε τρυπτοφάνη όπως είναι η γαλοπούλα, τα γαλακτοκομικά
προϊόντα, τα καρύδια, τα προϊόντα ολικής άλεσης, η μπανάνα, ο ανανάς και το
ακτινίδιο. Η τρυπτοφάνη αποτελεί μια πρόδρομη μορφή της σεροτονίνης, γνωστή κι
ως ”ορμόνη της ευτυχίας”.
Τα πιο κοινά συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση περιλαμβάνουν:

Ginseng: Βελτιώνει τη διάθεση και την ευεξία.
Maca: Συνδέεται με τη μείωση του άγχους και την ενίσχυση της σεξουαλικής
διάθεσης.
Κόκκινο Τριφύλλι: Μπορεί να μειώσει τις εξάψεις έως 10%.
Σπόροι Λιναριού: Μειώνουν τη συχνότητα και διάρκεια των εξάψεων. Black Cohosh: Χρησιμοποιείται για τη μείωση των νυχτερινών εφιδρώσεων και
εξάψεων.

Τα συμπληρώματα διατροφής πρέπει απαραίτητα να συστήνονται εξατομικευμένα, σύμφωνα με
το ιστορικό του κάθε ασθενούς-διαιτώμενου και μόνο από εξειδικευμένου Διαιτολόγου ή γιατρού.»

Ιστοσελίδα : stellap.gr

Τσιμισκή 71, Θεσσαλονίκη

info@stellap.gr

Τηλέφωνο επικοινωνίας: +302310224269 , +306981991699

Το Cityvibes.gr «φιλοξενεί» το βιβλίο της Ψυχολόγου – Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπεύτριας, Στέλλας Κολυβοπούλου, που συνδυάζει την επιστημονική γνώση με την προσωπική βιωματική εμπειρία. Σε αυτό το έργο, η συγγραφέας μοιράζεται τη δική της πορεία μέσα από τη μοναδική και πολυδιάστατη εμπειρία της μητρότητας, εξετάζοντας πώς οι αλλαγές στη ζωή μιας γυναίκας ως μητέρα επηρεάζουν την ψυχική της κατάσταση, την ταυτότητά της και τις σχέσεις της. Μέσα από προσωπικές ιστορίες, βαθιά συναισθηματικές αναλύσεις και επιστημονικές προσεγγίσεις, το βιβλίο ανοίγει έναν διάλογο για την ψυχολογία της μητρότητας, την εσωτερική αναζήτηση και τις προκλήσεις που προκύπτουν όταν μια γυναίκα καλείται να συνδυάσει τις πολλαπλές της ταυτότητες. Ένα έργο γεμάτο ευαισθησία και αυτογνωσία, που θα μιλήσει σε κάθε γυναίκα που βιώνει την μητρότητα με συνειδητότητα και αναζητά να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό της και τις αλλαγές που αυτή φέρνει.

Η Στέλλα Κολυβοπούλου, είναι Ψυχολόγος- Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια, με MA στις Ψυχαναλυτικές Σπουδές (UK), MA στην Χοροθεραπεία (UK). Συνεχίζει τις σπουδές της στην
Βορειοελλαδική Ψυχαναλυτική Εταιρεία. Ξεκίνησε να δουλεύει στη γενική και
ειδική αγωγή της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και σε ψυχιατρική κλινική του
Λονδίνου. Από το 2007 μέχρι το 2016 δούλευε στο κέντρο εργοθεραπείας “Πράξη”
στη Βέροια. Το 2009 συμμετείχε στη Διεπιστημονική Ομάδα της Μονάδας Εφήβων,
του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ μέσω επιδοτούμενου προγράμματος
του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και μέχρι το 2016 ήταν Επιστημονικός Συνεργάτης
της συγκεκριμένης Μονάδας. Δίδασκε στην Εταιρεία “Ψυχολογία – Τέχνη” και ως
συνεργάτης της εταιρείας δίδασκε στο πανεπιστήμιο Αιγαίου. Είναι Διοργανώτρια
/Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ «Ψυχοθεραπευτής, Καλλιτέχνης και
Θεατής: μία συνάντηση αμοιβαίων μεταμορφώσεων». Ζει και εργάζεται ιδιωτικά
στην Θεσσαλονίκη.

«Θα ήθελα να ξεκινήσω με ένα μεγάλο ευχαριστώ για τον χώρο που μου δίνετε να
μιλήσω για την μητρότητα και πώς η ψυχανάλυση μπορεί να μας στηρίξει και να
γίνει ένα χρήσιμο εργαλείο που μπορεί να έχει κανείς πριν ή κατά τη διάρκεια της
εγκυμοσύνης αλλά και μετά την γέννηση του παιδιού. Έχει ενδιαφέρον πως την ίδια
περίοδο με την πρόταση σας έρχεται και η βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου μου “Το
ημερολόγιο μίας εγκυμονούσας. Μία βιωματική αφήγηση”, από τις Εκδόσεις
ΕΠΕΚΕΙΝΑ.

Μιλώντας για τον χώρο αλλά και τον χρόνο που μου προσφέρεται για να μιλήσω,
σκέφτομαι και τον χώρο και χρόνο που προσφέρει μία θηλυκότητα μέσω του
σώματος της αλλά και των σκέψεων και των ασυνείδητων φαντασιώσεων της να
δημιουργήσει ένα έμβρυο, βρέφος, το δικό της παιδί. Τι μωρό φαντασιώνεται
άραγε; Πώς φαντασιώνεται τη ζωή της; Θέλει ή δεν θέλει ένα μωρό; Μπορεί να
κάνει και με ποιόν τρόπο; Πολλές σκέψεις και ερωτήματα υπάρχουν πάνω σε αυτό
το μεγάλο και πολύ σημαντικό θέμα σχετικά με την μητρότητα. Θα μπορούσαμε να
μιλάμε με τις ώρες για αυτό το θέμα, που τα τελευταία χρόνια μοιάζει να ακούγεται
όλο και περισσότερο αλλά και να αγκαλιάζεται και να φροντίζεται από πολλές
επιστήμες.

Η εγκυμοσύνη μεταμορφώνει την γυναίκα με την γέννηση ενός παιδιού αλλά θα
μπορούσα να πω ουσιαστικά αλλά και συμβολικά τον κόσμο ολόκληρο. Μία
γέννηση, είναι ένα δημιούργημα, μία ζωή που μαζί με τις άλλες ζωές και με όλα
αυτά που γεννιούνται καθημερινά έχουμε αυτόν τον κόσμο, καλό ή/και κακό, είναι
αυτός ο κόσμος μας, ολόκληρος. Η μητρότητα λοιπόν, θα μπορούσα να προσθέσω
εδώ δεν βρίσκεται μόνο στην γέννηση ενός μωρού αλλά μία γυναίκα μπορεί να
γεννήσει μία έρευνα, να δημιουργήσει μία υπέροχη τάξη σε ένα σχολείο, να
διευθύνει μία εταιρεία και γενικότερα μία γυναίκα μπορεί να μετουσιώσει την
μητρότητα σε κάτι ευρύτερα πνευματικό μέσω της φροντίδας της για τον κόσμο
γύρω της. Αυτό γιατί μία γυναίκα επιθυμεί να δώσει ζωή σε κάτι νέο, σε κάτι
που θα την βοηθήσει να εξελιχθεί και η ίδια, να δώσει νόημα στη ζωή, να αλλάξει ο
κόσμος και να μεταμορφωθεί. Έτσι λοιπόν, μία γυναίκα νιώθει την μητρότητα είτε
φέρνοντας στον κόσμο το μωρό της, με δικά της ωάρια ή και με δότριας ωάρια, ή
υιοθετώντας ένα βρέφος, είτε φέρνοντας στον κόσμο κάτι καινούργιο που θα τον
βοηθήσει τον τελευταίο να παραμείνει και να εξελιχθεί. Άλλωστε αυτό το
παρατηρούμε και στην υπόλοιπη φύση, ενώ καίγονται δάση και ζώα, βλέπουμε
μετά από χρόνια να φυτρώνουν πάλι νέα δέντρα, να γεννιούνται ζωάκια και αυτό
είναι η φύση μας, να γεννιόμαστε.

Εδώ λοιπόν, σε αυτό το “γεννιόμαστε” χρειάζεται να αναφερθούμε και στο ιστορικό
που υπάρχει στον καθένα μας, με ποια ιστορία ήδη χαραγμένη ψυχικά πάνω μας
ερχόμαστε σε αυτόν τον κόσμο; Κουβαλάμε την ιστορία των γονιών μας, των
παππούδων μας, την ιστορία της χώρας μας, φτώχειας, πολέμου και πολλά άλλα
για να φτάσουμε στην ιστορία της δικής μας γέννησης και των παιδιών μας.
Φορτωμένοι λοιπόν με τις ιστορίες των προηγούμενων γενεών, δημιουργούνται και
οι ανάλογες ασυνείδητες φαντασιώσεις για το πώς θα θέλει μία γυναίκα να
μεγαλώσει το παιδί της. Σε ποιον θα θέλει να μοιάσει; Tι χαρακτηριστικά θα ήθελε
να έχει το παιδί της; Σε τι περιβάλλον; Με ποιους ανθρώπους γύρω της; Η γυναίκα αρχίζει να φαντάζεται τι μητέρα θα ήθελε να γίνει, καλύτερη από την μητέρα της,
όπως η μητέρα της καλύτερη από την προηγούμενη γενιά και πάει λέγοντας. Ποιον
άνθρωπο θα ήθελε να έχει δίπλα της για να δημιουργήσουνε μία οικογένεια ή η
απόφαση της να μεγαλώσει ένα παιδί μόνη της και πολλά άλλα ερωτήματα και
σκέψεις αναδύονται πριν πάρει την απόφαση να γίνει γονιός και αυτό με γνώμονα
το δικό της ασυνείδητο παιδικό βίωμα. Άρα ήδη κουβαλάμε τους γονείς μέσα μας
και τον τρόπο με το οποίο μεγαλώσαμε. Ευτυχισμένος ίσως τρόπος, χαρούμενος,
φροντιστικός, ίσως όμως και βίαιος τρόπος, επιθετικός, κακοποιητικός, που κάποιοι
άνθρωποι βιώσανε μέσα στην οικογένεια. Οι άνθρωποι λοιπόν ερχόμαστε και
μεγαλώνουμε είτε με λιγότερες δυσκολίες και κάποιοι άλλοι με περισσότερες
δυσκολίες και ψυχικά τραύματα. Αυτό το βίωμα ενσωματώνεται, καταγράφεται η
εμπειρία που ζήσαμε και κρατώντας ένα τέτοιο υλικό μέσα μας, προχωράμε στη
ζωή, επιλέγοντας σχέσεις και καταστάσεις που μοιάζουν οικείες στον καθένα μας
αναλόγως το βίωμα που είχαμε. Με αυτό το υλικό βλέπουμε και το μωρό που θα
γεννηθεί. Φανταστείτε έναν άσπρο καμβά που πάνω του πετάτε μπογιές, του δίνετε
χρώμα, ζωγραφίζεται σύμβολα ή τον σκίζετε, τον καίτε ή τον τσαλακώνετε ή τον
πετάτε. Ένα έμβρυο, ένα βρέφος, ένα παιδί είναι σαν τον καμβά, που πάνω του
“πετάει”, προβάλλει ο κάθε γονιός τον ψυχικό του κόσμο. Εδώ λοιπόν έρχεται η
ψυχανάλυση, που μπορεί να βοηθήσει τον γονιό να βουτήξει στο δικό του
παρελθόν, στα δικά του φαντάσματα, να τα βγάλει από τα σκοτάδια, να τα
εντοπίσει, να τα επεξεργαστεί και να προσπαθήσει να δει καθαρά τι κουβαλάει από
την δική του ιστορία, τα δικά του τραύματα, τις δικές του επιθέσεις, αγωνίες, άγχη,
φοβίες ώστε να μπορέσει να δει εκεί στο βλέμμα του παιδιού του, στο σώμα του,
αυτόν τον άσπρο καμβά δίνοντας του χρόνο με το χρόνο τη μορφή και το χρώμα
που έχει ανάγκη το ίδιο το βρέφος.

Φανταστείτε τι συμβαίνει λοιπόν στο κόσμο μίας εγκυμονούσας, το προσωπικό
βίωμα της, το οικογενειακό πλαίσιο, το κοινωνικό της πλαίσιο, οι ορμόνες που
απορρυθμίζονται, το σώμα της που αλλάζει, οι καθημερινές συνήθειες της που
μειώνονται, ολόκληρη η ταυτότητα της κλονίζεται. Δεν είναι πλέον μία γυναίκα
μόνο επαγγελματίας, φίλη, σύντροφος, ερωμένη, αλλά θα προστεθεί και ο ρόλος
της ως μητέρα και εδώ οι αγωνίες ξεκινάνε, πέρα από την ομορφιά που μπορεί να
προσφέρει ο ερχομός του παιδιού της. Μία γυναίκα μπορεί να είναι μόνη επίσης σε
αυτό το μεγάλο “έργο” που έχει αποφασίσει να δημιουργήσει, χωρίς ίσως γονείς
δίπλα της, χωρίς σύντροφο, με ελάχιστους φίλους, με δυσκολίες οικονομικές. Μέσα
σε όλα αυτά έρχεται και η κοινωνία και πλέον και τα media που δημιουργούν μία
ψευδαίσθηση πολλές φορές πάνω στο θέμα εγκυμοσύνη και μητρότητα. Πολλές
γυναίκες μπορεί να νιώσουν ενοχή, ντροπή μπροστά σε αυτό που προβάλλεται, αν
η ίδια έχει μεικτά συναισθήματα για την μητρότητα. Ας μην ξεχνάμε και την
κυρίαρχη αφήγηση όπου παρουσιάζεται η εγκυμοσύνη ως η πιο ευτυχισμένη
περίοδος στη ζωή μιας γυναίκας και η μητρότητα ως αυτοσκοπός της γυναικείας
ύπαρξης. Θέλει χρόνο λοιπόν για να συνειδητοποιήσει η γυναίκα όλη αυτήν την
αλλαγή ψυχικά και σωματικά. Θέλει χρόνο για να δημιουργηθεί αυτή η καινούργια
σχέση μεταξύ του βρέφους και της ίδιας και ο χρόνος δίνεται σε όλο αυτό το
διάστημα που κυοφορεί αλλά και μετέπειτα όταν πια αυτό το πλάσμα που έχει
φανταστεί βρίσκεται στην αγκαλιά της. Τι συμβαίνει όμως όταν υπάρχει απώλεια
του βρέφους, είτε ενδομήτρια είτε κατά την γέννα είτε μετά! Θρήνος για όλα αυτά που φαντάστηκε, για όλα αυτά που βίωσε μέσα στο σώμα της, για ένα κομμάτι της
που πια δεν υπάρχει.

Μιλώντας για όλα τα παραπάνω, έρχομαι εδώ να μιλήσω και για το βιβλίο μου, το
οποίο το έγραφα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης μου, από την στιγμή που
ξεκίνησα τις εξωσωματικές μέχρι και τους πρώτους μήνες που πήρα τον γιό μου στο
σπίτι. Στην αρχή δεν είχα καταλάβει για ποιον λόγο ήθελα να κρατάω ένα
ημερολόγιο, λίγο αργότερα σκέφτηκα ότι θα ήθελα να έχουν ένα δώρο τα παιδιά
μου, φέρνοντας την αλήθεια μου, να έχουν την ιστορία τους από την αρχή της
σύλληψης τους. Μετέπειτα και πολύ αργότερα συνειδητοποίησα ότι ήθελα να
επεξεργαστώ και όλες αυτές τις αλλαγές που είχανε συμβεί στη ζωή μου,
εξωσωματικές, σωματικές αλλαγές, σκέψεις, φαντασιώσεις, δυσκολίες, χαρές,
πένθη και γέννα μέσα σε λίγους μήνες, σε μία εγκυμοσύνη που δεν ήρθε εύκολα,
ούτε και ήταν εύκολη. Θεώρησα ότι ως ψυχοθεραπεύτρια και ως μητέρα πια, αυτό
το βιβλίο θα μπορούσε να βοηθήσει και άλλες γυναίκες και άντρες να
συνειδητοποιήσουν ότι όλοι κάπως περνάμε κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης
είτε πιο ανώδυνες καταστάσεις είτε επώδυνες και τραυματικές καταστάσεις. Όπως
και να έχει, ο πόνος και η χαρά δεν μετριέται, όταν πονάς, πονάς και όταν χαίρεσαι,
χαίρεσαι.

Το βιβλίο αυτό “Το ημερολόγιο μίας εγκυμονούσας. Μία βιωματική
αφήγηση”, μιλάει για την δική μου εμπειρία, για το δικό μου προσωπικό ταξίδι της
δικής μου ζωής και πως μέσα από την δική μου προσωπική ψυχανάλυση με την
ψυχαναλύτρια μου μπόρεσα να φέρω στο φως όλα τα δικά μου σκοτεινά σημεία
που με δυσκόλευαν να δω καθαρά αλλά και να αποφασίσω να δώσω ζωή σε κάτι
νέο. Αυτό το βιβλίο έχει όλες τις σκέψεις μου, τις αγωνίες μου, τις ονειροπολήσεις
μου, τις φαντασιώσεις μου, τις επιθέσεις μου, τα πένθη μου, τις χαρές μου, την
καθημερινότητα μου με τις δυσκολίες μου και τις ευτυχισμένες στιγμές με την
οικογένεια μου και τους φίλους μου. Αυτό το βιβλίο μιλάει λοιπόν για το ταξίδι της
δικής μου εγκυμοσύνης και της μητρότητας μέσα από το δικό μου βίωμα ως νέα
μητέρα αλλά και μέσα από την ψυχαναλυτική μου ματιά ως ψυχοθεραπεύτρια.
Πηγαίνοντας πίσω, μπορώ να πω ότι δεν ήτανε μία εύκολη διαδικασία το να γράψω
όλα αυτά που βίωνα, ήταν σαν να τα περνούσα για δεύτερη φορά γράφοντας τα.
Μου θύμιζε από την μία στιγμές άσχημες, δύσκολες, τραγικές που με αναστάτωνε
όλο αυτό. Υπήρχανε όμως από την άλλη πλευρά τόσες πολλές γλυκές στιγμές,
χαρούμενες και ευτυχισμένες που κάπως με κρατούσανε για να αντέξω και να
γράψω αυτό το βιβλίο, να αντέξω στην ουσία να μείνω ψυχικά ζωντανή για να
μεγαλώσω τον γιο μου όσο πιο όμορφα γίνεται. Εδώ λοιπόν, η προσωπική μου
ανάλυση από την θέση της θεραπευόμενης αλλά και από την θέση της
επαγγελματίας ψυχοθεραπεύτριας βοήθησε στο να μην “σκεπάσω” όλα τα
συναισθήματα μου αλλά να έρθω αντιμέτωπη με την πραγματικότητα, να μείνω
εκεί ολόκληρη, να μπορώ να χαρώ αλλά και να μπορώ να πενθήσω ταυτόχρονα.
Θέλω να πιστεύω ότι αυτό το βιβλίο θα μπορέσει να αγγίξει, αλλά και να
ευαισθητοποιήσει αρκετές γυναίκες και άντρες που προσπαθούν να γίνουν γονείς
είτε με από φυσικό τρόπο, είτε με την διαδικασία της εξωσωματικής είτε με ωάρια
δότριας ή δότη σπέρματος, είτε υιοθετώντας . Ελπίζω με έναν τρόπο να μπορέσω να
βοηθήσω τους νέους γονείς να νιώσουν ότι δεν είναι μόνοι τους σε όλα αυτά που
νιώθουν και ότι ένας ειδικός θα μπορέσει να τους δώσει αυτό το κράτημα σε αυτό το νέο τους εγχείρημα να γίνουνε γονείς. Όπως το βρέφος έχει ανάγκη τον
φροντιστή του για να μεγαλώσει και να εξελιχθεί, έτσι και ο φροντιστής έχει ανάγκη
έναν άλλον “γονιό”/ψυχοθεραπευτή για να μεγαλώσει και να εξελιχθεί ψυχικά.
Μόνο μέσα από τον Άλλον, θα μάθουμε να διαχειριζόμαστε μετέπειτα τις
προκλήσεις της ζωής μας και μέσα σε αυτές τις προκλήσεις είναι και η μητρότητα,
πατρότητα.

Η βιβλιοπαρουσίαση θα γίνει στις 7 Δεκεμβρίου του 2024 στο Arcade_skg, στις
17:30 και για όποια/όποιον ενδιαφέρεται να έρθει η διεύθυνση είναι Βηλαρά 2, στη
Θεσσαλονίκη. Το βιβλίο όπως ανέφερα στην αρχή θα εκδοθεί από τις Εκδόσεις
ΕΠΕΚΕΙΝΑ και στην βιβλιοπαρουσίαση θα με πλαισιώσουν οι ψυχαναλυτές Μάνος
Μανάκας, εκπ.μέλος της Βορειοελλαδικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας(Β.Ψ.Ε), η Σόνια
Λαζαρίδη, τακτικό μέλος της Β.Ψ.Ε. και η παιδοψυχίατρος Παρασκευή
Τατσιοπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Παιδιού και Εφήβου Α.Π.Θ., εκπ. μέλος της
Β.Ψ.Ε., η οποία έχει γράψει και τον πρόλογο στο βιβλίο. Την φωτογραφία στο
εξώφυλλο την επιμελήθηκε η φωτογράφος Δέσποινα Τσάκωνα.»

Στέλλα Κολυβοπούλου
Ψυχολόγος-Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια
Εκπ. μελος της Βορειοελλαδικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας
Διοργανώτρια /Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ «Ψυχοθεραπευτής,
Καλλιτέχνης και Θεατής: μία συνάντηση αμοιβαίων μεταμορφώσεων»

Η γνώση του βασικού μεταβολικού ρυθμού μπορεί να μας βοηθήσει να προσαρμόσουμε τη διατροφή και την καθημερινή μας ρουτίνα στις ανάγκες του σώματός μας, ενώ η μέτρηση των ελεύθερων ριζών είναι κρίσιμη για την πρόληψη της κυτταρικής φθοράς και της πρόωρης γήρανσης. Σήμερα, λοιπόν, θα μάθουμε πώς αυτές οι μετρήσεις μπορούν να βελτιώσουν την υγεία μας και να συμβάλλουν σε έναν ισορροπημένο τρόπο ζωής.

Στο Cityvibes.gr «φιλοξενείται» η καταξιωμένη Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Αγγελική Αλεξιάδου. Με εξειδίκευση στη διαχείριση διατροφικών διαταραχών και την προαγωγή της υγείας μέσα από
ισορροπημένες διατροφικές πρακτικές. Με σεβασμό στις ατομικές ανάγκες κάθε ατόμου, η
Αγγελική προσφέρει μια εξατομικευμένη προσέγγιση που συνδυάζει επιστημονική γνώση
και ανθρώπινη κατανόηση. Στόχος της είναι να βοηθήσει τον κάθε άνθρωπο να βρει την
ισορροπία στη διατροφή και την καθημερινή του ζωή, προωθώντας την ευεξία και την
αυτοπεποίθηση.

Περισσότερες πληροφορίες για τη Διαιτολόγο – Διατροφολόγο, μπορείτε να βρείτε εδώ.

Μέτρηση του Βασικού Μεταβολισμού:

Πώς ακριβώς υπολογίζεται ο βασικός μεταβολισμός και ποιοι παράγοντες επηρεάζουν τις
διαφοροποιήσεις του από άτομο σε άτομο;

«Ο βασικός μεταβολισμός (ΒΜR) υπολογίζεται με τη χρήση ειδικών συσκευών, οι οποίες
μετρούν την κατανάλωση οξυγόνου και την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα σε
κατάσταση ηρεμίας. Με τον τρόπο αυτό, μπορούμε να εκτιμήσουμε πόσες θερμίδες καίει
το σώμα για τις βασικές του λειτουργίες, όπως η αναπνοή, η κυκλοφορία του αίματος και η
ρύθμιση της θερμοκρασίας.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν τον Βασικό Μεταβολισμό περιλαμβάνουν:

• Ηλικία: Ο ΒΜ μειώνεται με την πάροδο της ηλικίας.
• Φύλο: Οι άνδρες έχουν συνήθως υψηλότερο ΒΜ λόγω μεγαλύτερης μυϊκής
  μάζας.
• Μυϊκή μάζα: Περισσότεροι μύες σημαίνουν υψηλότερο ΒΜ, καθώς οι μύες
  καίνε περισσότερες θερμίδες από τον λιπώδη ιστό.
• Γενετικοί παράγοντες: Η κληρονομικότητα μπορεί να επηρεάσει τον ΒΜ.
• Ορμονικοί παράγοντες: Ορμόνες όπως ο θυρεοειδής επηρεάζουν τον
  μεταβολισμό.
• Σωματικό βάρος και ύψος: Μεγαλύτερο σώμα απαιτεί περισσότερη
  ενέργεια σε ηρεμία.»

Ποια είναι η σημασία του βασικού μεταβολισμού για τη διαχείριση του βάρους και πώς
μπορεί να επηρεάσει τις διατροφικές επιλογές κάποιου;

« Ο βασικός μεταβολισμός αντιπροσωπεύει τις θερμίδες που καίμε σε κατάσταση ηρεμίας,
και συνεπώς αποτελεί τη βάση για τον υπολογισμό των συνολικών ημερήσιων θερμίδων
που χρειάζεται το σώμα μας. Για άτομα που επιθυμούν να χάσουν ή να διατηρήσουν το
βάρος τους, ο ΒΜ παρέχει έναν ”οδηγό” για το πόσες θερμίδες μπορούν να καταναλώνουν
σε καθημερινή βάση, λαμβάνοντας υπόψη και τις δραστηριότητες.

Γνωρίζοντας τον ΒΜ μας, μπορούμε να κάνουμε πιο στοχευμένες διατροφικές επιλογές. Για
παράδειγμα, ένα άτομο με χαμηλό ΒΜ μπορεί να χρειάζεται λιγότερες θερμίδες, ενώ
κάποιος με υψηλό ΒΜ μπορεί να καταναλώνει περισσότερες χωρίς να αυξάνει το βάρος
του. Έτσι, ο ΒΜ επηρεάζει το πώς προσαρμόζουμε τη διατροφή μας στις ανάγκες μας.»

Υπάρχουν συγκεκριμένες διατροφικές ή φυσικές παρεμβάσεις που μπορούν να αυξήσουν
τον βασικό μεταβολισμό; Αν ναι, ποιες είναι αυτές και πόσο αποτελεσματικές θεωρούνται;

«Ναι, υπάρχουν ορισμένες παρεμβάσεις που μπορούν να αυξήσουν τον ΒΜ:

• Αύξηση μυϊκής μάζας: Η προπόνηση με αντιστάσεις (π.χ., βάρη) μπορεί να
  βοηθήσει στην αύξηση της μυϊκής μάζας, κάτι που με τη σειρά του αυξάνει τον ΒΜ, καθώς
  οι μύες καίνε περισσότερες θερμίδες.
• Πρωτεϊνική διατροφή: Η πρωτεΐνη έχει υψηλό θερμογενετικό αποτέλεσμα,
  που σημαίνει ότι το σώμα καίει περισσότερες θερμίδες για να τη χωνέψει σε σύγκριση με
  τα λίπη και τους υδατάνθρακες.
• Κατανάλωση πράσινου τσαγιού και καφέ: Η καφεΐνη μπορεί να επιταχύνει
  προσωρινά τον μεταβολισμό, αν και τα αποτελέσματα είναι βραχυπρόθεσμα.
• Επαρκής ύπνος: Η έλλειψη ύπνου μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τον
  μεταβολισμό, επομένως η ξεκούραση είναι βασικός παράγοντας.
• Συχνά γεύματα: Αν και η συνολική πρόσληψη θερμίδων είναι
  σημαντικότερη, η συχνή κατανάλωση γευμάτων μπορεί να διατηρήσει τον μεταβολισμό πιο
  ενεργό.»

Μέτρηση Ελεύθερων Ριζών:

«Οι ελεύθερες ρίζες είναι μόρια που δημιουργούνται από φυσιολογικές διεργασίες του
σώματος αλλά και από περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η ρύπανση και η ακτινοβολία.
Η υπερβολική παρουσία ελεύθερων ριζών μπορεί να προκαλέσει οξειδωτικό στρες, το
οποίο συνδέεται με τη γήρανση και διάφορες ασθένειες.

Η Μέτρηση Ελεύθερων Ριζών βοηθάει στον εντοπισμό των επιπέδων οξειδωτικού στρες στο
σώμα, και κατ’ επέκταση μπορεί να καθοδηγήσει τις διατροφικές και συμπληρωματικές
παρεμβάσεις που στόχο έχουν τη μείωση του οξειδωτικού στρες. Ανάλογα με τα
αποτελέσματα, μπορεί να συστήνονται αντιοξειδωτικά, όπως βιταμίνες C και Ε, ή
συγκεκριμένες τροφές με αντιοξειδωτικές ιδιότητες.»

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ.

alexiadouaggeliki.gr

Instagram

Facebook

Youtube

Η βιολειτουργική διατροφή είναι μια επιστημονικά τεκμηριωμένη προσέγγιση στη διατροφή που στοχεύει στην προαγωγή της υγείας μέσω της κατανάλωσης τροφών με ειδικά θρεπτικά συστατικά που επηρεάζουν τη λειτουργία του οργανισμού. Συνδυάζει την εξατομίκευση της διατροφής με βάση τις ιδιαίτερες ανάγκες του κάθε ατόμου, με έμφαση στην πρόληψη χρόνιων ασθενειών και τη βελτίωση της συνολικής υγείας. Τρόφιμα όπως τα προβιοτικά, τα αντιοξειδωτικά, τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και οι φυτικές ίνες αποτελούν βασικά στοιχεία της βιολειτουργικής διατροφής, καθώς ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, μειώνουν τη φλεγμονή και βελτιώνουν τη λειτουργία του εντέρου.

Στο Cityvibes.gr μίλησε η Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Ελένη Παρδάλη, δίνοντάς μας περισσότερες πληροφορίες για το εν λόγω θέμα.

Τι ακριβώς είναι η βιολειτουργική διατροφή και πώς διαφέρει από τις
παραδοσιακές διατροφικές προσεγγίσεις;

«Η βιολειτουργική διατροφή υπογραμμίζει τη σημασία της διατροφής σε ένα
σύνολο ολιστικής προσέγγισης και έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο,
προάγοντας την υγεία ως θετική ζωτικότητα.

Περιλαμβάνει:

– Διατροφική Θεραπεία με την εισαγωγή τροφών πυκνών σε θρεπτικά
συστατικά, ποικιλία φυτοχημικών στοιχείων, επαρκή ενυδάτωση, πέψη και
αφομοίωση θρεπτικών στοιχείων, ισορροπία σακχάρου στο αίμα και
ισορροπία βασικών λιπαρών οξέων

– Αλλαγές στον τρόπο ζωής/lifestyle (σωστός ύπνος, υγιείς σχέσεις,
συναισθηματική ισορροπία και σωματική άσκηση).

Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση υγειονομικής περίθαλψης,
βασισμένη στην επιστήμη, όπου ο επαγγελματίας υγείας εξετάζει τον
περίπλοκο ιστό των αλληλεπιδράσεων στο ιστορικό του ασθενή, αλλά και τη
φυσιολογία και τον τρόπο ζωής του κάθε ανθρώπου. Λαμβάνεται υπόψη η μοναδική γενετική
σύνθεση κάθε οργανισμού, μαζί με εσωτερικούς (νους, σώμα και πνεύμα) και
εξωτερικούς παράγοντες (φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον) που επηρεάζουν
τη συνολική λειτουργία.»

Ποιοι είναι οι κύριοι στόχοι της βιολειτουργικής διατροφής και πώς
μπορεί να συμβάλλει στη βελτίωση της υγείας μας σε βάθος χρόνου;

«Η βιολειτουργική διατροφή προάγει την υγεία και ευεξία του οργανισμού τόσο
σε βραχυπρόθεσμο, όσο και σε μακροπρόθεσμο διάστημα, καθώς οι αλλαγές
που την συνοδεύουν αφορούν πρωτίστως τον τρόπο ζωής (lifestyle) και τις
καθημερινές μας συνήθειες. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθούμε να
προωθήσουμε την συνολική υγεία του οργανισμού, με επιλογές τροφίμων
πλούσιων σε θρεπτικά στοιχεία και φυτοχημικά που θα καλύψουν τυχόν
ανισορροπίες ή και ελλείψεις του οργανισμού. Αυτές οι ελλείψεις μπορεί να
μην μας είναι γνωστές, αλλά να τις συνειδητοποιούμε μέσα από διάφορα
συμπτώματα που αφορούν είτε τα κλινικά μας χαρακτηριστικά (νύχια, μαλλιά,
δέρμα κ.α.), είτε συμπτώματα (γαστρεντερική δυσφορία, κόπωση, ανάγκη
κατανάλωσης γλυκών, κ.α.) και φυσικά από διάφορες αιματολογικές ή/και
αναίμακτες εξετάσεις. Τέτοια θρεπτικά στοιχεία μπορούν να είναι οι βιταμίνες
A, C, E και D, το φολικό οξύ, η βήτα καροτίνη, και ιχνοστοιχεία όπως
ψευδάργυρος, σελήνιο, μαγγάνιο και σίδηρος.»

Ποιες είναι οι βασικές ομάδες τροφίμων που θεωρούνται
«βιολειτουργικές» και πώς επηρεάζουν τη λειτουργία του οργανισμού;

«Τα βιολειτουργικά ή λειτουργικά τρόφιμα είναι τρόφιμα τα οποία είναι πλούσια
σε θρεπτικά στοιχεία, όπως βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία και φυτοχημικά
(φλαβονοειδή, οι ισοφλαβόνες, οι λιγνάνες, τα καροτενοειδή κ.α). Δεν
αποτελούν λοιπόν μία συγκεκριμένη κατηγορία τροφίμων, αλλά ούτε και
πρόκειται για τρόφιμα που αφορούν όλους τους ανθρώπους, καθώς
γνωρίζουμε πως «one size doesn’t fit all». Και αυτό φυσικά σημαίνει πως
χρειάζεται εξατομικευμένη καθοδήγηση και κατάλληλος συνδυασμός μεταξύ
των τροφών, στην αντίστοιχη ποσότητα, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες του
κάθε οργανισμού, χωρίς να κάνουμε υπερβολές ή αστοχίες.»

Μπορεί η βιολειτουργική διατροφή να εφαρμοστεί για την πρόληψη ή
και τη διαχείριση χρόνιων ασθενειών, όπως ο διαβήτης ή οι
καρδιαγγειακές παθήσεις;

«Οι παρεμβάσεις που βασίζονται στη διατροφή είναι θεμελιώδη συστατικά
πολλών θεραπευτικών στρατηγικών που χρησιμοποιούνται για την
καταπολέμηση των χρόνιων ασθενειών και την αποκατάσταση της βέλτιστης
υγείας, ή ακόμη και να δράσουν προληπτικά στην αποτροπή της εμφάνισής
τους. Πολλά τέτοια τρόφιμα είναι ιδιαίτερα πλούσια σε αντιοξειδωτικά,
βοηθώντας στην εξουδετέρωση των επιβλαβών ενώσεων που είναι γνωστές
ως ελεύθερες ρίζες, και κατά συνέπεια στην πρόληψη της κυτταρικής βλάβης
και ορισμένων χρόνιων παθήσεων, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών
παθήσεων, του καρκίνου και του διαβήτη. Άλλα τρόφιμα είναι πλούσια σε ω-3
λιπαρά οξέα, για παράδειγμα, που συμβάλoυν στη μείωση της φλεγμονής.
Γενικότερα, η εκάστοτε εξατομικευμένη θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει
θεραπευτικά πλάνα και πρωτόκολλα διατροφής που αντιμετωπίζουν
διατροφικές ανισορροπίες. Για να επιτευχθεί αυτό, η συνεργασία ασθενούς-
επαγγελματία είναι απαραίτητη για την επιτυχή εφαρμογή αυτών των αλλαγών
και τη βιωσιμότητα της νέας συνθήκης.»

euzennutrition.gr

Facebook

Instagram

Tik Tok

Η κυτταρίτιδα αποτελεί ένα κοινό αισθητικό πρόβλημα που επηρεάζει κυρίως τις γυναίκες, αλλά και τους άντρες, ανεξαρτήτως σωματικού βάρους ή ηλικίας. Η διατροφή διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση και τη διαχείριση της κυτταρίτιδας, καθώς οι τροφές που καταναλώνουμε επηρεάζουν το μεταβολισμό, την κατακράτηση υγρών και τη λιπογένεση. Ένας υγιεινός τρόπος διατροφής μπορεί να συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης της κυτταρίτιδας, προωθώντας την καλή κυκλοφορία, την αποτοξίνωση και την ενυδάτωση του οργανισμού.

Στο Cityvibes.gr μίλησε η Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Μαριά Παρίση, δίνοντάς μας περισσότερες πληροφορίες για το εν λόγω θέμα.

Ποιοι είναι οι βασικοί διατροφικοί παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση
της κυτταρίτιδας; Υπάρχουν τροφές που πρέπει να αποφεύγουμε;

«Η κυτταρίτιδα είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί 8 στις 10 γυναίκες και το
σημαντικότερο, δεν εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τα κιλά . Αδύνατες αλλά
και γυναίκες με περιττά κιλά μπορεί να αποκτήσουν κυτταρίτιδα. Η παχυσαρκία δεν
είναι η κύρια αιτία της κυτταρίτιδας, αλλά  ένας επιβαρυντικός παράγοντας που
κάνει πιο εμφανές ένα ήδη υπάρχον πρόβλημα.

Υπάρχουν τρόφιμα τα οποία μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά και να οδηγήσουν στην
εμφάνιση κυτταρίτιδας.

Τρόφιμα πλούσια σε κορεσμένα ή τρανς λιπαρά ( τηγανητά, έτοιμες σάλτσες
και dressing , πατατάκια κ.α. ) επηρεάζουν την κυκλοφορία του αίματος και
συμβάλλουν στην αύξηση του σωματικού λίπους και την εμφάνιση
κυτταρίτιδας.
Επεξεργασμένα τρόφιμα. Τα τρόφιμα αυτά συχνά περιέχουν πρόσθετα
σάκχαρα, αλάτι και ανθυγιεινά λιπαρά τα οποία μπορεί να επηρεάσουν
αρνητικά την υγεία του δέρματος.
Τροφές πλούσιες σε ζάχαρη. Οι τροφές αυτές ανεβάζουν την ινσουλίνη, που
ενεργοποιεί τη δημιουργία λιπώδους ιστού. Η αυξημένη κατανάλωση τροφών
που είναι πλούσιες σε ζάχαρη μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή και έτσι
έχουμε την εμφάνιση κυτταρίτιδας. Στην κατηγορία περιλαμβάνονται τα
κρουασάν, τα μπισκότα, οι σοκολάτες κ.α .
Το αλκοόλ και η αυξημένη κατανάλωσή του, είναι ένας παράγοντας που
επιβαρύνει την κυτταρίτιδα. Δρα ανασταλτικά στην επίδραση της βιταμίνης
C, του ασβεστίου και του ψευδαργύρου στον οργανισμό με αποτέλεσμα την
μείωση της διάσπασης των λιπαρών σε λιπαρά οξέα.
Το αλάτι και τα αλμυρά τρόφιμα μπορεί να οδηγήσουν σε κατακράτηση
υγρών, επιδεινώνοντας την εμφάνιση της κυτταρίτιδας. Τέτοια τρόφιμα είναι
τα λουκάνικα, τα πατατάκια, τα αλμυρά τυριά και πολλά συσκευασμένα
προϊόντα .»

Ποιες τροφές ή θρεπτικά συστατικά μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της
κυτταρίτιδας και στη βελτίωση της υφής του δέρματος;

«Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν παράγοντες και τρόφιμα που μπορούν να βοηθήσουν
στη πρόληψη, στη βελτίωση και στην καταπολέμηση του προβλήματος.

Η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών. Τα φρούτα και τα λαχανικά, λόγω της
μεγάλης περιεκτικότητας τους σε βιταμίνες και μεταλλικά άλατα είναι απαραίτητα
για τον καλό μεταβολισμό των κυττάρων, την καταστροφή των τοξινών, την
βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, και την διατήρησης της σωστής ισορροπίας
των υγρών του σώματος. Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι επίσης πλούσια σε
αντιοξειδωτικά και βιταμίνες, όπως βιταμίνη C, που ενισχύει την παραγωγή
κολλαγόνου και την βελτίωση της κυτταρίτιδας.
Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα: Τρόφιμα που περιέχουν αυτά τα λιπαρά οξέα, βοηθούν στην
καταπολέμηση της φλεγμονής και στη βελτίωση της ελαστικότητας του δέρματος. Τέτοια τρόφιμα είναι το ψάρι (σολομός, σαρδέλες, τόνος , πέστροφα ), τα καρύδια, ο
λιναρόσπορος , το σπανάκι , το κουνουπίδι , οι σπόροι chia κ.α.
Τα όσπρια και τα δημητριακά ολικής αλέσεως.  Οι τροφές αυτές είναι πλούσιες σε
αμινοξέα (δομικά υλικά των πρωτεϊνών), φυτικές ίνες οι οποίες προφυλάσσουν και
βοηθούν στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας (παράγοντα καθοριστικού για την
δημιουργία της κυτταρίτιδας), αλλά και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, σίδηρο,
μαγνήσιο, ασβέστιο, φώσφορο .
Βότανα και μπαχαρικά: Ορισμένα, όπως η κανέλα και το τζίντζερ, έχουν
αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και μπορεί να βοηθήσουν στην κυκλοφορία του αίματος.
Πρωτεΐνες: Η επαρκής πρόσληψη πρωτεϊνών βοηθά στην αποκατάσταση και τη
διατήρηση της δομής του δέρματος. Τρόφιμα όπως το κοτόπουλο, η γαλοπούλα, τα
όσπρια τα γαλακτοκομικά και οι ξηροί καρποί δρουν προληπτικά στην εμφάνιση της
κυτταρίτιδας.»

Η πρόσληψη υγρών, όπως το νερό ή τα αφεψήματα, παίζει ρόλο στη μείωση της
κυτταρίτιδας; Πόσο σημαντική είναι η σωστή ενυδάτωση;

«Η επαρκής πρόσληψη υγρών, όπως το νερό και διάφορα αφεψήματα, είναι σημαντική
για την υγεία του δέρματος και συμβάλλει στη μείωση της κυτταρίτιδας. Η σωστή
ενυδάτωση βοηθά στη διατήρηση της ελαστικότητας του δέρματος όπως επίσης και
στην βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος.

Η ενυδάτωση διευκολύνει επίσης την αποβολή των τοξινών από τον οργανισμό και
μειώνει την κατακράτηση υγρών, δύο βασικοί παράγοντες που επιδεινώσουν την
κυτταρίτιδα.

Η γενική σύσταση είναι να καταναλώνουμε τουλάχιστον 8 ποτήρια νερό ημερησίως,
βέβαια οι ανάγκες κάθε ατόμου ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία, την
δραστηριότητα και το κλίμα. Επιπλέον, η κατανάλωση αφεψημάτων, όπως το τσάι
από βότανα, μπορεί να ενισχύσει την ενυδάτωση και να προσφέρει επιπλέον οφέλη.»

Υπάρχουν συγκεκριμένες δίαιτες ή τρόποι διατροφής που θεωρούνται πιο
αποτελεσματικοί για τη μείωση της κυτταρίτιδας; Για παράδειγμα, η
μεσογειακή διατροφή είναι ωφέλιμη σε αυτό το κομμάτι;

«Στη πραγματικότητα δεν υπάρχει δίαιτα ”αντικυτταρίτιδας” , υπάρχουν ωστόσο
δίαιτες που θεωρούνται ωφέλιμες για τη μείωση της κυτταρίτιδας και η μεσογειακή
διατροφή είναι μια από αυτές.

Τα χαρακτηριστικά της μεσογειακής διατροφής είναι ότι περιλαμβάνει φρούτα και
λαχανικά , ψάρι και θαλασσινά όπως επίσης σιτηρά και ελαιόλαδο , τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνες , φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά που βελτιώνουν την συνολική υγεία
του δέρματος .

Επίσης ωφέλιμες είναι οι δίαιτες που εστιάζουν στην πρόσληψη τροφίμων τα οποία
είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά όπως τα μούρα, το πράσινο τσάι. το κακάο κ.α ή
ακόμη και δίαιτες που είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες που μπορούν να βελτιώσουν
την κυτταρίτιδα.»

Πόσο σημαντικός είναι ο συνδυασμός διατροφής με άσκηση για την
καταπολέμηση της κυτταρίτιδας; Τι είδους διατροφή θα προτείνατε σε άτομα
που αθλούνται τακτικά;

«Η άσκηση είναι αυτή που ενισχύει τη μυϊκή μάζα, βελτιώνει την κυκλοφορία του
αίματος και βοηθά στη μείωση του σωματικού λίπους. Τα στοιχεία αυτά σε
συνδυασμό με μια ισορροπημένη διατροφή μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της
κυτταρίτιδας.
Ακόμα και οι απλές δραστηριότητες όπως το περπάτημα, η χρήση σκάλας έναντι του
ασανσέρ και η διάνυση μικρών αποστάσεων με τα πόδια και όχι με το αυτοκίνητο
μπορούν να δράσουν θετικά. Γενικά να θυμάστε πως ο καλύτερος τρόπος για την
απομάκρυνση της κυτταρίτιδας  είναι η αερόβια άσκηση χαμηλής έντασης, σε
συνδυασμό με προπόνηση με βάρη και μείωση της θερμιδικής πρόσληψης από
τροφές που περιέχουν πολλά κορεσμένα λίπη.

Τα άτομα που αθλούνται τακτικά θα πρέπει να ακολουθούν μια διατροφή η
οποία να περιέχει

Πρωτεΐνες όπως κοτόπουλο, γαλοπούλα, ψάρι, αυγά, όσπρια, και ξηροί
καρποί που είναι σημαντικές για την αποκατάσταση των μυών.

Πλήρη Σιτηρά όπως βρώμη, κινόα, καστανό ρύζι που παρέχουν ενέργεια και
φυτικές ίνες.

Φρούτα και Λαχανικά τα οποία είναι πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα και
αντιοξειδωτικά

Υγιή Λιπαρά όπως το ελαιόλαδο, το αβοκάντο, τα λιπαρά ψάρια (σολομός,
σαρδέλες) που υποστηρίζουν τη καρδιαγγειακή υγεία και την υγεία του
δέρματος.

Τέλος σημαντικός παράγοντας είναι η επαρκής ενυδάτωση που βοηθά στη μείωση
της κατακράτησης υγρών και στη βελτίωση της υφής του δέρματος όπως επίσης και
η μείωση πρόσληψης ζάχαρης και αλατιού, που μπορεί να συμβάλλουν στην
κατακράτηση υγρών.»

mariaparisi.gr

Instagram

Facebook

info@mariaparisi.gr

Όλοι μας, σε κάποιο βαθμό, έχουμε χρησιμοποιήσει μηχανισμούς άμυνας για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας από τον πόνο, την απόρριψη ή την αβεβαιότητα. Αυτές οι ψυχολογικές στρατηγικές, που
αναπτύσσουμε από την παιδική μας ηλικία, αποτελούν ένα είδος “ασπίδας” που προστατεύουν την ψυχή μας από δυσάρεστες καταστάσεις που μας προκαλούν άγχος ή δυσφορία. Μέσω της Gestalt θεραπείας, θα εξερευνήσουμε αυτές τις άμυνες, όχι για να τις απορρίψουμε, αλλά για να τις κατανοήσουμε και να τις ενσωματώσουμε σε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα του εαυτού μας και των σχέσεων μας με τους άλλους.

Στο Cityvibes.gr μίλησε η Ψυχολόγος & Ψυχοθεραπεύτρια Συνθετικής προσέγγισης καθώς και με εξειδίκευση πάνω στην Γνωσιακή- Συμπεριφορική θεραπεία (Intergrative & CBT specialist), Καρακώστα Σοφία. Απόφοιτη του Metropolitan College/University of East London.

Πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί άμυνας σύμφωνα με την Gestalt;

«Στη θεραπεία Gestalt, οι αμυντικοί μηχανισμοί θεωρούνται ως φυσικές απαντήσεις για τη διατήρηση της ισορροπίας όταν αντιμετωπίζουμε απειλητικές καταστάσεις. Αν και αυτές οι αντιδράσεις μας βοηθούν να ανταπεξέλθουμε βραχυπρόθεσμα, μπορεί να γίνουν άκαμπτα μοτίβα που μας απομακρύνουν από τον αυθεντικό μας εαυτό.»

Ας εξερευνήσουμε μερικούς από τους πιο συχνούς μηχανισμούς άμυνας:

Ενδοβολή

«Η ενδοβολή, αποτελεί μια σύνθετη
αλληλεπίδραση μεταξύ του εσωτερικού
μας κριτή και των κοινωνικών κανόνων.
Ο εσωτερικός κριτής, είναι εκείνη η
αυστηρή φωνή μέσα στο κεφάλι μας που
μας κρίνει, μας συγκρίνει και θέτει
υψηλούς, συχνά ανέφικτους, στόχους.
Αυτή η φωνή, που συνήθως
διαμορφώνεται από τις παιδικές μας
εμπειρίες και τις προσδοκίες των άλλων. Οι κοινωνικοί κανόνες, οι νόρμες και οι προσδοκίες του περιβάλλοντός μας, ενισχύουν αυτόν τον εσωτερικό κριτή, δημιουργώντας ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο χρειάζεται να κινούμαστε. Έτσι, η
ενδοβολή γίνεται ένας τρόπος να διαχειριστούμε την πίεση της συμμόρφωσης, καθώς καταπιέζουμε τα δικά μας “θέλω” για να ανταποκριθούμε στα “πρέπει” που μας
επιβάλλονται από την κοινωνία.
Για παράδειγμα, ένα άτομο που μεγαλώνει σε ένα σπίτι όπου η εκδήλωση
συναισθημάτων θεωρείται αδυναμία, μπορεί να αναπτύξει έναν ισχυρό μηχανισμό
ενδοβολής, μέσω του οποίου, θα καταπιέζει τα δικά του συναισθήματα, όπως τον
θυμό, τη λύπη ή τον φόβο, αντί να τα εκφράσει.
Στο σχολείο, μπορεί να παρατηρηθεί ως ένα ήσυχο και συνεσταλμένο παιδί,
που αποφεύγει τις συγκρούσεις και προτιμά να συμφωνεί με τους άλλους.
Ακόμα και στις ερωτικές του σχέσεις, μπορεί να δυσκολεύεται να εκφράσει τις
ανάγκες και τα θέλω του, φοβούμενο την απόρριψη ή την κριτική. Έτσι, μαθαίνει
να ζει με την πεποίθηση ότι τα συναισθήματα είναι σημάδι αδυναμίας και ότι πρέπει
να είναι δυνατός και ανεξάρτητος. Ένα στερεότυπο που συνεχίζει να ενισχύει την
τάση του για συναισθηματική καταπίεση.»

Προβολή

«Η προβολή είναι ένας ψυχολογικός
μηχανισμός άμυνας που μας επιτρέπει να
αποδίδουμε τα δικά μας ανεπιθύμητα
χαρακτηριστικά, συναισθήματα ή σκέψεις
σε άλλους ανθρώπους. Είναι σαν να
“προβάλλουμε” ένα κομμάτι του εαυτού μας,
που δεν θέλουμε να αναγνωρίσουμε, σε
κάποιον άλλον. Με αυτόν τον τρόπο,
προσπαθούμε να προστατεύσουμε τον
εαυτό μας από δυσάρεστα συναισθήματα,
όπως η ενοχή, η ντροπή ή ο φόβος.
Ας πάρουμε το παράδειγμα ενός ατόμου που είναι πολύ ζηλότυπο στη σχέση του. Αντί να αναγνωρίσει ότι η ζήλια είναι ένα δικό του πρόβλημα, που σχετίζεται με
την ανασφάλειά του, μπορεί να κατηγορήσει τον σύντροφό του ότι είναι αυτός που
φλερτάρει και τον απατά. Με αυτόν τον τρόπο, μεταθέτει την ευθύνη για τα δικά του
αρνητικά συναισθήματα, στον άλλον.
Γιατί χρησιμοποιούμε την προβολή;
Η προβολή μας επιτρέπει να διατηρήσουμε μια θετική εικόνα για τον εαυτό
μας, αποδίδοντας τα αρνητικά μας χαρακτηριστικά σε άλλους.
Μας βοηθά να αποφύγουμε να αντιμετωπίσουμε τα δικά μας προβλήματα
και να νιώσουμε καλύτερα προσωρινά.
Μας επιτρέπει να εξηγήσουμε τις συμπεριφορές των άλλων με έναν απλό
και εύκολο τρόπο, χωρίς να χρειαστεί να αναλύσουμε πιο σύνθετες
ψυχολογικές διεργασίες που διαδραματίζονται.»

Αναστροφή

«Η αναστροφή είναι ένας μηχανισμός άμυνας που μας επιτρέπει να μετατρέπουμε τα
δικά μας ανεπιθύμητα συναισθήματα στο αντίθετό τους. Είναι σαν να
“αντιστρέφουμε” το πραγματικό μας συναίσθημα για να το κάνουμε πιο
αποδεκτό για τον εαυτό μας ή για τους
άλλους. Κάνουμε δηλαδή στον εαυτό μας α)
ότι θέλουμε να κάνουμε στους άλλους και β) ότι
θα θέλαμε να κάνουν οι άλλοι σε εμάς. Αυτό το συναίσθημα που δεν εκφράζεται εξωτερικά, δεν
εξαφανίζεται, αλλά στρέφεται προς τα μέσα, λειτουργώντας έμμεσα ενάντια στον ίδιο μας
τον εαυτό. Με αποτέλεσμα πολλές φορές να δημιουργείται πρόσφορο έδαφος για την
εμφάνιση ψυχοσωματικών, ψυχικών διαταραχών κ.α. Ένα άτομο που έχει, εξαιρετικά υψηλές
προσδοκίες από τον εαυτό του και τα πάντα πρέπει να γίνονται τέλεια και
πλήρως συγχρονισμένα με τον τρόπο που τα έχει στο μυαλό του, μπορεί συχνά
να καθυστερεί ή να αναβάλλει να ολοκληρώσει τις εργασίες/υποχρεώσεις του ή να
κάνει σκόπιμα λάθη, σαμποτάροντας έτσι την επιτυχία του. Αν και το άτομο αυτό
μπορεί να φοβάται την αποτυχία και την κριτική, αντί να αντιμετωπίσει αυτόν τον
φόβο, δημιουργεί συνθήκες που «δικαιολογούν» την αποτυχία του. Με αυτόν τον
τρόπο, προστατεύει τον εαυτό του από την πιθανότητα να μην ανταποκριθεί στις
δικές του υψηλές απαιτήσεις.»

Ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες της αναστροφής;

«Στασιμότητα και απογοήτευση: Η συνεχής αναβολή και η δημιουργία εμποδίων
οδηγούν σε μια κατάσταση στασιμότητας. Ο άνθρωπος αυτός μπορεί να νιώθει
παγιδευμένος σε έναν φαύλο κύκλο, όπου η επιθυμία για τελειότητα τον
εμποδίζει να ξεκινήσει ή να ολοκληρώσει έργα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε
απογοήτευση και χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Χαμένες ευκαιρίες: Η αναβολή σημαντικών αποφάσεων ή η αποφυγή νέων
προκλήσεων μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια σημαντικών ευκαιριών στην
προσωπική και επαγγελματική ζωή.

Σχέσεις: Η ανασφάλεια και η τάση για αυτό-σαμποτάζ μπορούν να επηρεάσουν
αρνητικά τις διαπροσωπικές σχέσεις. Ο άνθρωπος αυτός μπορεί να απομακρύνει
τους άλλους, φοβούμενος την κριτική ή την απογοήτευσή τους.

Σωματικά συμπτώματα: Το συνεχές άγχος και η πίεση για την τελειότητα μπορεί
να οδηγήσουν σε σωματικά συμπτώματα, όπως πονοκεφάλους, προβλήματα
στον ύπνο ή διαταραχές στο γαστρεντερολογικό σύστημα.»

Προβολική Αναστροφή

«Η προβολική αναστροφή είναι ένας πιο σύνθετος ψυχολογικός μηχανισμός
άμυνας που συνδυάζει τόσο την προβολή όσο και την αναστροφή. Στην προβολική αναστροφή, ένα άτομο αποδίδει σε άλλους τα δικά του ανεπιθύμητα χαρακτηριστικά ή συναισθήματα, αλλά
ταυτόχρονα τα αντιστρέφει, δηλαδή τα παρουσιάζει ως το αντίθετό τους. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθεί συνήθως να υποκινήσει έμμεσα και
χειριστικά τη συμπεριφορά των άλλων, χωρίς να το εκφράσει ευθέως.

Για παράδειγμα: Η Άννα και ο Γιώργος είναι σε σχέση. Η Άννα αισθάνεται συχνά ανασφάλεια για τα συναισθήματα του Γιώργου απέναντί της. Αν και ο Γιώργος προσπαθεί να της δείξει την αγάπη του με
διάφορους τρόπους, η Άννα δεν αισθάνεται αρκετά ασφαλής. Όταν η Άννα νιώθει ότι ο Γιώργος δεν της δίνει την προσοχή που επιθυμεί ή δεν της εκφράζει τα συναισθήματά του με τον τρόπο που θα ήθελε, αρχίζει να “κρατάει μούτρα”, αντί να επικοινωνήσει ανοιχτά τις ανάγκες της. Λέει φράσεις όπως: “Αν με αγαπούσες θα ήξερες τι θέλω”, ή “Δεν χρειάζεται να στο πω, θα έπρεπε να το καταλάβεις μόνος σου”.»

Τι εντοπίζουμε αναλύοντας αυτή την συμπεριφορά;

«Φόβος απόρριψης: Η Άννα φοβάται βαθιά ότι ο Γιώργος δεν την αγαπάει
πραγματικά ή ότι θα την εγκαταλείψει.

Προβολική αναστροφή: Αντί να εκφράσει την ανασφάλειά της, κατηγορεί τον
Γιώργο ότι δεν την καταλαβαίνει ή ότι δεν την αγαπάει αρκετά.

Σκοπός: Με τη συμπεριφορά της, η Άννα προσπαθεί να αναγκάσει τον Γιώργο
να διαβάσει το μυαλό της και να της δώσει την επιβεβαίωση που επιθυμεί.

Συνέπειες: Αυτή η συμπεριφορά δημιουργεί ένα τοξικό κλίμα στη σχέση, καθώς
ο Γιώργος μπορεί να νιώσει παγιδευμένος και να μην καταλαβαίνει τι πρέπει να
κάνει για να ικανοποιήσει την Άννα. Επιπλέον, η Άννα ενισχύει τον αρχικό της
φόβο εγκατάλειψης, καθώς ο Γιώργος μπορεί να απομακρυνθεί εξαιτίας της
πιεστικής της συμπεριφοράς.»

Συνοψίζοντας

«Οι μηχανισμοί άμυνας είναι ένα φυσικό μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας. Ωστόσο,
όταν χρησιμοποιούνται υπερβολικά ή με ανελαστικό τρόπο, μπορούν να
παρεμποδίσουν την προσωπική μας ανάπτυξη και την δημιουργία υγειών σχέσεων.
Η Gestalt θεραπεία μας προσκαλεί να εξερευνήσουμε αυτούς τους μηχανισμούς και
να αναπτύξουμε πιο ωφέλιμες τεχνικές για τις προκλήσεις της ζωής.»

Instagram

Email: sofiakarakosta_psy@hotmail.com

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6986698269