Στις σύγχρονες σχέσεις, η λέξη «οικειότητα» ακούγεται συχνά, αλλά σπάνια κατανοείται σε βάθος. Πολλοί τη συγχέουν αποκλειστικά με το σεξ, όμως στην πραγματικότητα η οικειότητα είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο. Είναι το συναίσθημα ασφάλειας, σύνδεσης και αποδοχής που κάνει δύο ανθρώπους να νιώθουν πραγματικά κοντά — σωματικά, συναισθηματικά και ψυχικά.

Κι όμως, ακόμη και οι πιο δυνατές σχέσεις περνούν φάσεις όπου η οικειότητα μοιάζει να ξεθωριάζει.

Τι είναι πραγματικά η οικειότητα

Η οικειότητα δεν γεννιέται μόνο στο κρεβάτι. Χτίζεται στις μικρές στιγμές:
σε μια ειλικρινή συζήτηση στο τέλος της ημέρας,
σε ένα άγγιγμα χωρίς σκοπό,
σε ένα βλέμμα που λέει «σε καταλαβαίνω».

Υπάρχουν διαφορετικά είδη οικειότητας:

• Συναισθηματική, όταν μοιραζόμαστε φόβους, σκέψεις και ανασφάλειες
• Σωματική, που περιλαμβάνει το σεξ αλλά και κάθε μορφή τρυφερότητας
• Πνευματική, όταν νιώθουμε ότι ο άλλος μας «πιάνει» σε βάθος
• Καθημερινή, μέσα από τη συντροφικότητα και τη ρουτίνα

Όταν αυτά συνυπάρχουν, η σχέση αποκτά διάρκεια και ουσία.

Γιατί η οικειότητα χάνεται με τον καιρό

Η απώλεια οικειότητας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η αγάπη έχει χαθεί. Συχνά είναι αποτέλεσμα της καθημερινότητας. Υποχρεώσεις, άγχος, δουλειά, παιδιά, οικονομικές πιέσεις — όλα αυτά μπορούν να απομακρύνουν δύο ανθρώπους χωρίς να το καταλάβουν.

Ένας από τους βασικότερους λόγους είναι η έλλειψη επικοινωνίας. Όταν σταματάμε να μιλάμε ουσιαστικά και περιοριζόμαστε σε πρακτικά θέματα, η συναισθηματική σύνδεση αδυνατίζει.

Επίσης, ο φόβος της απόρριψης παίζει σημαντικό ρόλο. Πολλοί άνθρωποι αποφεύγουν να εκφράσουν τις ανάγκες ή τις επιθυμίες τους — ακόμα και τις σεξουαλικές — από φόβο μήπως πληγώσουν ή απομακρύνουν τον σύντροφό τους.

Το σεξ ως καθρέφτης της σχέσης

Το σεξ δεν είναι ξεκομμένο από τη συναισθηματική κατάσταση της σχέσης. Αντίθετα, λειτουργεί συχνά ως καθρέφτης της. Όταν υπάρχει ένταση, αποστασιοποίηση ή θυμός, αυτά αντανακλώνται και στη σεξουαλική ζωή.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε περίοδος μειωμένης επιθυμίας είναι πρόβλημα. Υπάρχουν φάσεις ζωής όπου η λίμπιντο αλλάζει φυσιολογικά. Το ζήτημα είναι αν υπάρχει διάθεση κατανόησης και όχι σιωπή.

Πώς μπορεί να επιστρέψει η οικειότητα

Η επανασύνδεση δεν απαιτεί μεγάλες κινήσεις, αλλά συνειδητή προσπάθεια.

1. Ειλικρινής επικοινωνία
Το να μιλήσεις ανοιχτά για το πώς νιώθεις — χωρίς κατηγορίες — είναι το πρώτο βήμα. Αντί για «δεν μου δίνεις σημασία», το «μου λείπει η επαφή μας» αλλάζει εντελώς τον τόνο.

2. Χρόνος χωρίς περισπασμούς
Ένα γεύμα χωρίς κινητά, μια βόλτα, μια απλή συζήτηση πριν τον ύπνο. Ο ποιοτικός χρόνος δεν χρειάζεται να είναι πολύς, αλλά πρέπει να είναι ουσιαστικός.

3. Επαφή χωρίς προσδοκία
Η τρυφερότητα χωρίς στόχο — ένα χάδι, μια αγκαλιά — βοηθά να ξαναχτιστεί η ασφάλεια και η σύνδεση.

4. Αποδοχή της αλλαγής
Οι σχέσεις εξελίσσονται. Το σεξ στα 20 δεν είναι ίδιο με το σεξ στα 40, και αυτό δεν είναι αρνητικό. Η αποδοχή αυτής της αλλαγής ανοίγει τον δρόμο για νέες μορφές οικειότητας.

Όταν η απόσταση γίνεται σιωπή

Ένα από τα πιο επικίνδυνα σημάδια σε μια σχέση δεν είναι οι καβγάδες, αλλά η αδιαφορία. Όταν οι σύντροφοι σταματούν να προσπαθούν, να συζητούν ή να αγγίζονται, η απόσταση παγιώνεται.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, η αναζήτηση βοήθειας — είτε μέσα από συζήτηση είτε με τη βοήθεια ειδικού — δεν είναι αδυναμία. Είναι ένδειξη ότι η σχέση αξίζει την προσπάθεια.

Η οικειότητα ξεκινά από τον εαυτό μας

Δεν μπορούμε να είμαστε πραγματικά κοντά σε κάποιον άλλον αν δεν είμαστε σε επαφή με τον εαυτό μας. Η κατανόηση των δικών μας αναγκών, ορίων και επιθυμιών είναι βασική προϋπόθεση για υγιείς σχέσεις.

Όσο καλύτερα γνωρίζουμε τον εαυτό μας, τόσο πιο αυθεντικά μπορούμε να συνδεθούμε με τον άλλον — χωρίς ρόλους, χωρίς μάσκες.

Συμπέρασμα

Η οικειότητα δεν είναι δεδομένη. Είναι μια ζωντανή διαδικασία που χρειάζεται φροντίδα, χρόνο και ειλικρίνεια. Δεν χάνεται από τη μια μέρα στην άλλη, ούτε επιστρέφει με μαγικό τρόπο.

Όμως όταν δύο άνθρωποι επιλέγουν συνειδητά να είναι παρόντες ο ένας για τον άλλον, η σύνδεση μπορεί όχι μόνο να επανέλθει, αλλά να γίνει βαθύτερη από πριν.

Κάθε σχέση ξεκινά με πάθος, ενθουσιασμό και την αίσθηση πως όλα είναι καινούργια. Όμως με το πέρασμα του χρόνου, οι ευθύνες, οι πιέσεις της καθημερινότητας και η ρουτίνα μπορεί να «κλέψουν» κάτι από αυτή τη μαγεία. Δεν είναι κάτι ασυνήθιστο – είναι το φυσικό στάδιο κάθε μακροχρόνιας σχέσης. Το σημαντικό όμως είναι να μην το αφήσουμε να μας απομακρύνει, αλλά να το δούμε σαν ευκαιρία για επανασύνδεση, επικοινωνία και ανανέωση.

🔥 Γιατί χάνεται η φλόγα

Η εξοικείωση δημιουργεί άνεση, αλλά ταυτόχρονα μειώνει το στοιχείο της έκπληξης και της αναμονής. Οι σχέσεις στηρίζονται στην αλληλεπίδραση δύο ανθρώπων που εξελίσσονται, όμως όταν σταματάμε να επενδύουμε χρόνο και ενέργεια, η σχέση αρχίζει να λειτουργεί «μηχανικά».
Η πίεση από τη δουλειά, το άγχος, τα παιδιά, ακόμη και η υπερβολική χρήση της τεχνολογίας, αποσπούν την προσοχή μας από τον σύντροφο. Κι έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, η συντροφικότητα μετατρέπεται σε συγκατοίκηση.

💬 Η σημασία της επικοινωνίας

Η επικοινωνία είναι η καρδιά κάθε σχέσης. Συχνά, τα ζευγάρια σταματούν να μιλούν ουσιαστικά, περιοριζόμενα σε πρακτικά ζητήματα («τι θα φάμε;», «πλήρωσες τους λογαριασμούς;»). Όμως οι συναισθηματικές συζητήσεις είναι αυτές που μας κρατούν κοντά.
Μίλα ειλικρινά με τον σύντροφό σου για όσα σε απασχολούν, για τα όνειρα, τις ανησυχίες και τις ανάγκες σου. Η επικοινωνία δεν είναι απλώς λόγια, αλλά και ενεργή ακρόαση — να δείχνεις ότι ενδιαφέρεσαι πραγματικά.

💗 Μικρές κινήσεις, μεγάλα αποτελέσματα

Η αγάπη δεν χρειάζεται πάντα μεγάλα λόγια ή ακριβά δώρα. Συχνά, ένα άγγιγμα, μια αγκαλιά, ένα μήνυμα μέσα στη μέρα ή ένα χαμόγελο είναι αρκετά για να αναζωογονήσουν τη σχέση.
Προσπάθησε να θυμηθείς τι σας ένωνε στην αρχή: ένα κοινό χόμπι, ένα τραγούδι, ένα μέρος που αγαπάτε. Ξαναζήστε μαζί εκείνες τις στιγμές. Η νοσταλγία έχει τη δύναμη να ξυπνά συναισθήματα που ίσως είχαν «κοιμηθεί».

🌙 Η σημασία της ερωτικής οικειότητας

Η σεξουαλική ζωή ενός ζευγαριού αποτελεί καθρέφτη της συναισθηματικής του κατάστασης. Δεν πρόκειται μόνο για σωματική πράξη, αλλά για μια μορφή επικοινωνίας.
Αν νιώθετε πως η επιθυμία έχει μειωθεί, μην το αγνοείτε. Μιλήστε ανοιχτά γι’ αυτό χωρίς ενοχές. Η ειλικρίνεια και η αποδοχή μπορούν να επαναφέρουν την οικειότητα. Πειραματιστείτε με νέους τρόπους, ανακαλύψτε ξανά τι σας διεγείρει, και δώστε χώρο στη φαντασία.

🕯️ Δημιουργήστε ρομαντισμό ξανά

Ο ρομαντισμός δεν πρέπει να θεωρείται πολυτέλεια. Μπορεί να υπάρξει σε μικρές καθημερινές στιγμές: ένα δείπνο στο σπίτι με κεριά, μια βόλτα στο ηλιοβασίλεμα ή μια έκπληξη χωρίς λόγο. Το σημαντικό είναι να δείχνεις στον σύντροφό σου ότι εξακολουθείς να νοιάζεσαι.
Όταν το ζευγάρι αφιερώνει χρόνο αποκλειστικά για εκείνο, η σχέση ξαναβρίσκει την ανάσα της. Ακόμη και λίγες ώρες μακριά από την καθημερινότητα αρκούν για να θυμίσουν γιατί αγαπήθηκαν εξαρχής.

🧠 Ψυχολογική σύνδεση και εξέλιξη

Καμία σχέση δεν παραμένει ίδια. Οι άνθρωποι αλλάζουν, και μαζί τους πρέπει να αλλάζει και ο τρόπος που σχετίζονται. Αντί να προσπαθούμε να επαναφέρουμε «όπως ήταν παλιά», ας προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε κάτι νέο, πιο ώριμο και βαθύ.
Η ωριμότητα στη σχέση έρχεται όταν αποδεχόμαστε τον άλλον όπως είναι, χωρίς να προσπαθούμε να τον αλλάξουμε, και όταν επιλέγουμε συνειδητά να επενδύουμε στην κοινή πορεία.

💬 Η δύναμη της ευγνωμοσύνης

Πολλές φορές εστιάζουμε στα αρνητικά, ξεχνώντας όλα όσα ο σύντροφός μας προσφέρει. Ένα απλό «ευχαριστώ» μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά. Η αναγνώριση, η τρυφερότητα και η εκτίμηση δημιουργούν ένα θετικό κύκλο ενέργειας που ενισχύει τη σύνδεση.

💞 Η φλόγα δεν σβήνει – μεταμορφώνεται

Η φλόγα της αγάπης δεν είναι πάντα ίδια, αλλάζει μορφή. Από το πάθος της αρχής μπορεί να μετατραπεί σε βαθιά στοργή, σε σιγουριά, σε τρυφερότητα. Το κλειδί είναι να αποδεχτούμε αυτή τη μετάβαση χωρίς να τη φοβηθούμε.
Όταν δύο άνθρωποι μαθαίνουν να εξελίσσονται μαζί, να επικοινωνούν και να στηρίζουν ο ένας τον άλλον, τότε η σχέση όχι μόνο επιβιώνει, αλλά γίνεται πιο δυνατή από ποτέ.

Στις απαιτητικές συνθήκες της καθημερινότητας, είναι εύκολο για ένα ζευγάρι να παρασυρθεί από υποχρεώσεις, ρουτίνα και άγχος. Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να ενισχυθεί η σχέση και να ανανεωθεί η συναισθηματική σύνδεση είναι το να ταξιδεύουν μαζί.

1. Απόδραση από τη ρουτίνα

Το ταξίδι, όσο κοντινό ή μακρινό και αν είναι, λειτουργεί σαν “restart” στο μυαλό και την καρδιά. Μακριά από τη ρουτίνα, το ζευγάρι μπορεί να επανασυνδεθεί αυθεντικά.

2. Δημιουργία κοινών αναμνήσεων

Κάθε εμπειρία που βιώνεται από κοινού – είτε είναι μια περιήγηση σε νησί, είτε ένα αστείο περιστατικό – αποτελεί αναμνήσεις που ενισχύουν τη συντροφικότητα.

3. Δοκιμασία και ενίσχυση επικοινωνίας

Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, συχνά προκύπτουν μικρές ή μεγάλες προκλήσεις. Πώς θα διαχειριστούν το χαμένο λεωφορείο ή την κακή κράτηση; Μέσα από αυτά, το ζευγάρι μαθαίνει να λειτουργεί σαν ομάδα.

4. Αναζωογόνηση της ερωτικής ζωής

Το περιβάλλον, ο αέρας ανανέωσης και οι νέες εικόνες ενεργοποιούν ξανά την επιθυμία. Η ρομαντική ατμόσφαιρα ενός ταξιδιού μπορεί να ξαναδώσει φλόγα στο πάθος.

5. Επαναπροσδιορισμός της σχέσης

Μακριά από το στρες της καθημερινότητας, πολλά ζευγάρια έχουν την ευκαιρία να ξανασυζητήσουν τα “θέλω”, να θέσουν νέους κοινούς στόχους και να επανεκτιμήσουν τη σχέση τους.

Τα ταξίδια δεν είναι πολυτέλεια αλλά επένδυση στην αγάπη. Ακόμη κι ένα διήμερο κοντά στη φύση μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Στην εποχή της ταχύτητας, της εργασιακής πίεσης και της συνεχούς ενασχόλησης με τις οθόνες, οι ανθρώπινες σχέσεις – και ειδικά οι ερωτικές – συχνά δοκιμάζονται. Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις είναι να διατηρηθεί η ποιότητα στη σχέση και να καλλιεργηθεί η εγγύτητα ανάμεσα στους συντρόφους. Και εδώ έρχεται ο ρόλος του «ποιοτικού χρόνου» (quality time).

Τι είναι ο ποιοτικός χρόνος;

Ο ποιοτικός χρόνος δεν είναι απλώς το να βρίσκεσαι δίπλα στο ταίρι σου. Είναι η συνειδητή επιλογή να αφιερώνεις χρόνο με ουσία, όπου και οι δύο είστε παρόντες ψυχικά και συναισθηματικά. Μπορεί να σημαίνει μια βραδιά χωρίς κινητά, ένα γεύμα με ουσιαστική συζήτηση ή ακόμη και μία κοινή δραστηριότητα όπως το περπάτημα ή η μαγειρική.

Πώς επηρεάζει τη σχέση;

Μελέτες έχουν δείξει πως τα ζευγάρια που αφιερώνουν ποιοτικό χρόνο μεταξύ τους βιώνουν μεγαλύτερη ικανοποίηση, εμπιστοσύνη και σταθερότητα στη σχέση τους. Η συναισθηματική σύνδεση ενισχύεται, ενώ μειώνονται οι πιθανότητες παρεξηγήσεων και συναισθηματικής απομάκρυνσης.

Τι μπορούμε να κάνουμε στην πράξη;

1. Ορίστε συγκεκριμένες στιγμές

Π.χ., κάθε Κυριακή απόγευμα αφιερωμένη σε «εμάς». Χωρίς social media, χωρίς δουλειά, μόνο με επίκεντρο τη σχέση.

2. Κάντε πράγματα μαζί

Μάθημα χορού, μαγείρεμα, επιτραπέζια ή μια μίνι εκδρομή. Οι κοινές εμπειρίες ενισχύουν τη σύνδεση.

3. Επικοινωνία χωρίς περισπασμούς

Μία ειλικρινής συζήτηση χωρίς τηλεόραση ή κινητά είναι ανεκτίμητη. Ρωτήστε ο ένας τον άλλον: «Πώς νιώθεις πραγματικά;»

4. Εκφράστε την εκτίμηση

Μερικά λόγια αναγνώρισης και ενθάρρυνσης μπορούν να κάνουν θαύματα. Ο ποιοτικός χρόνος περιλαμβάνει και το να εκτιμάς και να δείχνεις αγάπη.

Παγίδες που πρέπει να αποφύγεις:

• Να θεωρείς δεδομένο τον άλλον.
• Να πιστεύεις πως η καθημερινή ρουτίνα αρκεί.
• Να αντικαθιστάς την πραγματική επαφή με διαδικτυακή επικοινωνία.

Ο ποιοτικός χρόνος είναι μια επένδυση που πάντα αποδίδει. Δεν απαιτεί χρήματα ή εντυπωσιακές κινήσεις — μόνο προσοχή, παρουσία και πρόθεση. Σε έναν κόσμο που μας τραβάει παντού, η επιλογή να μείνεις συνειδητά δίπλα στον άνθρωπό σου, είναι πράξη αγάπης.

Γράφει ο Γεώργιος Σιλιβάκος

Αντίθετα και μη,

κάποτε γυρίζουμε σε όλα αυτά που κάποτε ήμασταν.

Ψάχνω στα παλιά πράγματα,

θέλω να μυρίσω τον παλιό εαυτό μου,

Τότε που ήταν παιδί.

Να δω τον κόσμο έστω και μια φορά πάλι,

με τα παιδικά μου μάτια.

Μια νύχτα,

πήδηξα την καγκελόπορτα του νηπιαγωγείου.

Περπάτησα την αυλή με τα χαλίκια,

έσκυψα παίρνοντας μερικά στα χέρια μου.

Απέναντι, είδα να παίζει ο μικρός εαυτός μου

Τότε κατάλαβα.

Τότε λύγισα κι έκλαψα.

Όταν αυτός που ήμουν κάποτε,

μου χαμογέλασε.

ΠΗΓΗ

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη

Να προχωράς μόνο μπροστά, να κοιτάς πάντα ψηλά και να διαγράφεις. Να προχωράς πάντα μπροστά, σαν να είναι αυτό μοναδική επιλογή σου. Σαν να είναι μονόδρομος και είναι υποχρεωτική αυτή σου η πορεία. Να προχωράς πάντα μπροστά, με το βλέμμα καθαρό και χώρο στην ψυχή σου. Να προχωράς και να αναζητάς αυτά που ποθεί η ψυχή σου, αυτά για τα οποία αδημονείς. Να προχωράς μόνο μπροστά και να μην κοιτάζεις ποτέ πίσω. Να κλείνεις ερμητικά τα αυτιά σου στις σειρήνες, που δεν θέλουν να ταξιδέψεις. Να κυνηγάς τα όνειρά σου, να έχεις στόχο και να παλεύεις γι’ αυτόν.

Και να κοιτάς πάντα ψηλά! Να ατενίζεις το μέλλον. Να έχεις αισιοδοξία από επιλογή και όχι από ανάγκη. Να χαρίζεις στα μάτια σου όμορφες εικόνες, ανοικτούς ουρανούς, ξαστεριές και ουράνια τόξα. Να μην χαμηλώνεις ποτέ την ματιά σου, όσο και αν στο επιβάλλουν οι συνθήκες ή οι καταστάσεις. Να μην χαμηλώνεις την ματιά σου μπροστά σε τίποτα και σε κανέναν. Μόνο στον Θεό. Να κοιτάζεις πάντα ψηλά και να καρτεράς το καλύτερο. Να πιστεύεις ότι το αξίζεις, ότι είναι στο δρόμο σου και έρχεται.

Να κοιτάζεις πάντα ψηλά και να διαγράφεις. Να διαγράφεις άσχημες συμπεριφορές, να διαγράφεις το λίγο, το μισό, το άδικο. Να διαγράφεις τα πρέπει, τα δήθεν, τα λειψά. Να διαγράφεις και τα πολύ φανταχτερά, τα δήθεν ιδανικά ,τα μασκαρεμένα. Να διαγράφεις τον εγωισμό, την σκοπιμότητα, τις δικαιολογίες και τα ψέματα. Να διαγράφεις και τις αναβολές, η ζωή τρέχει. Να παίρνεις έναν κόκκινο μαρκαδόρο και να τραβάς διαγραφή, απ’ άκρη σ’ άκρη. Να διαγράφεις ό,τι δεν σου επιτρέπει να είσαι εσύ, να είσαι ο εαυτός σου, ό,τι δεν σε αφήνει να ανθίσεις.

Να προχωράς πάντα μπροστά. Να κοιτάς ψηλά, και να διαγράφεις ό,τι είναι βαρίδι για τα πόδια και την ψυχή σου. Η ζωή είναι γεμάτη δώρα και ανατροπές. Ξαναζεσταμένο να μην τρως το φαΐ σου και το γυαλί που ράγισε πέτα το. Πέτα το παλιό, για να δώσεις χώρο στο καινούργιο να έρθει. Καλωσόρισέ το στην πόρτα σου και βάλτο στην ζωή σου. Να προχωράς πάντα μπροστά!
ΠΗΓΗ

Deppie Politaki

5 στοιχεία τα οποία μπορεί να αλλάξουν τον τρόπο που βλέπετε τη σεξουαλική κορύφωση.

Σκέφτεστε ποτέ την επιστήμη πίσω από τον οργασμό; Μάλλον όχι, ειδικά όταν βρίσκεστε στη μέση ενός. Αποδεικνύεται, όμως, ότι υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία που μπορούμε να γνωρίζουμε γι’ αυτόν. Η κορύφωση στο σεξ μπορεί να σας φανεί πολύ πιο συγκλονιστική, αφού μάθετε τα παρακάτω συναρπαστικά και, ίσως, αστεία facts για αυτή.

Υπάρχει πρόωρος οργασμός και για τις γυναίκες

Είναι γνωστό πως οι άντρες μπορεί να βιώσουν πρόωρη εκσπερμάτιση πολύ συχνά. Πράγμα που δεν ισχύει μόνο για αυτούς. Σύμφωνα με μελέτες οι γυναίκες χρειάζονται το πολύ 10 λεπτά για να κορυφώσουν στη διάρκεια των προκαταρκτικών. Επιπλέον, έρευνα που έγινε στην Πορτογαλία έδειξε ότι περίπου το 40% των γυναικών βιώνουν περιστασιακά οργασμό, χωρίς να το περιμένουν ή να το θέλουν και περίπου το 3% αυτών κορυφώνει πρόωρα για χρόνια. Αυτό, φυσικά, δεν αναιρεί το ότι οι γυναίκες δυσκολεύονται να κορυφώσουν. Τα πιο πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι η δυσκολία ή ανικανότητα στον οργασμό επηρεάζει το 10 με 40% των γυναικών.

Όλα είναι στο μυαλό

Όταν κάνετε σεξ σκέφτεστε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό; Το μυαλό σας τρέχει σε λογαριασμούς και υποχρεώσεις; Μήπως να το ξανασκεφτείτε; Η προσοχή στο ό,τι συμβαίνει εκείνη την ώρα μεταξύ εσάς και του συντρόφου σας μπορεί να αποδώσει τα μέγιστα στην ευχαρίστησή σας. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε τον στο Journal of Sexual Research διαπίστωσε ότι η ικανότητα οργασμού αυξήθηκε κατά 30% σε ένα πρόγραμμα ενσυνειδητότητας τεσσάρων ή οκτώ συνεδριών σε γυναίκες. Επιπλεόν, διαπιστώθηκε ότι ο διαλογισμός μπορεί να βοηθήσει το πόσο συγκεντρωμένοι θα είστε στη στιγμή. Μελέτη στο Journal of Sex and Marital Therapy, έδειξε ότι οι γυναίκες που έκαναν διαλογισμό σημείωσαν υψηλότερη βαθμολογία σε μετρήσεις της σεξουαλικής λειτουργίας και υγείας από εκείνες που δεν διαλογίζονταν καθόλου.

Οι straight γυναίκες έχουν λιγότερους οργασμούς

Μελέτη σε 52.600 ανθρώπους στις ΗΠΑ έδειξε το «χάσμα οργασμού» μεταξύ ετεροφυλόφιλων και ομοφυλόφιλων γυναικών. Τα ποσοστά της μελέτης των Πανεπιστημίων της Ιντιάνα, του Chapman και του Claremont Graduate φανέρωσαν το ποσοστό των ανθρώπων που συνήθως είχαν οργασμό:

• Το 65% των ετεροφυλόφιλων γυναικών
• Το 66% των αμφιφυλόφιλων γυναικών
• Το 86% των λεσβιών γυναικών

Στα αντίστοιχα ποσοστά οι ετεροφυλόφιλοι άντρες είχαν οργασμό σε ποσοστό 96%.

Τα γεννητικά όργανα δεν είναι απαραίτητα

Όπως είπαμε παραπάνω όλα είναι στο μυαλό, αλλά και στο νευρικό σύστημα. Οι απολήξεις των νεύρων διεγείρονται με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Η τάση που ήθελε τις γυναίκες να έχουν οργασμούς όταν έκαναν κοιλιακούς στο γυμναστήριο, άλλωστε, ήταν μία από τις πιο δημοφιλείς την περασμένη χρονιά.

Η συμβολή στους πόνους περιόδου

Μπορεί να μας φαίνεται λιγάκι κουραστικό και περισσότερο επώδυνο να κάνουμε σεξ, ενώ πονάμε λόγω περιόδου, αλλά οι ειδικοί λένε πως ο οργασμός μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της έμμηνου ρύσης, καθώς εμπλέκονται νεύρα που στο σεξ χαλαρώνουν. Επιπλέον, η απόσπαση της προσοχής από τον πόνο που προσφέρουν οι οργασμοί συμβάλλει στην καταπολέμηση του πόνου. Σε κάθε περίπτωση, αν το επιθυμείτε, δεν βλάπτει να δοκιμάσετε.

ΠΗΓΗ

Παρασκευή βράδυ κι η σιωπή εκεί έξω, διαπερνά με ένα άγγιγμα όλες σου τις σκέψεις. Είναι η στιγμή που περιμένεις κάθε εβδομάδα από τότε που άρχισε να γίνεται συνήθεια. Οι μουσικές που αρχίζουν σιγανά ν’ ακούγονται στο ραδιόφωνο, ο τρόπος με τον οποίο περπατάς διστακτικά μέχρι το παράθυρό σου και με το που φτάνουν τα δάχτυλά σου ανάμεσα στις μισοσπασμένες περσίδες του, κρυφοκοιτάζοντας τη νύχτα που αφήνει το χιόνι να σκεπάσει κάθε σου κρυφή επιθυμία. Κρατώντας τη μυστική…

Ψάχνοντας ένα λευκό χαρτί κι εκείνο το μολύβι που η άκρη του αντέχει ν’ αποτυπώνει κάθε λέξη που μπορείς να γράφεις με τα μάτια κλειστά. Ένα χαρτί από εκείνα που το μέγεθός τους ταιριάζει ακριβώς για να στριμωχτεί σ’ έναν από εκείνους τους φακέλους που γύρω γύρω σημαδεύονται από μπλε και κόκκινες μικροσκοπικές γραμμές. Αυτούς που δεν μπορείς να κλείσεις καλά γιατί… πλέον όσα χωρούν μόνο πάνω σ’ ένα σκισμένο φύλλο, αρκούν για να ‘ναι πιο βαριά κι απ’ τις ανάσες σου. Γράμματα που μαζεύονται από ξένα χέρια και πετάγονται με φόρα στον έλεγχο των αεροπλάνων εκείνων που μεταφέρουν τα όνειρά μας. Άνθρωποι που μπερδεύουν τα δαχτυλικά μας αποτυπώματα και ξεθωριάζουν το άρωμά μας, για να ελέγξουν με ωμότητα κάθε μας “θέλω”, πριν καν προλάβει να φτάσει στον προορισμό του. Καθυστερώντας στο διάδρομο που σαν βιτρίνα πάνω της, τοποθετείται μαζί με τα υπόλοιπα πακέτα. Και γλιστράει στο γραμματοκιβώτιό του, πάντα δεύτερο…

Ένας δυνατός θόρυβος, αποσπά την προσοχή της φαντασίας σου. Και ξαφνικά… τα φώτα βρίσκουν την ώρα να σβήσουν. Μόνος, στη μέση ενός δωματίου που ψάχνεις μόνο με την αφή σου όσα απόδρασαν από το γράμμα των επιθυμιών σου και ελπίζεις πως θα τ΄αγγίξεις. Θα τα βρεις εκεί. Σκοντάφτοντας πάνω στην ανάσα τους που προσπαθούν να κρύψουν, κλείνοντας δυνατά με το χέρι, τα χείλη εκείνα που έχουν στοιχειώσει τον ύπνο σου τα ξημερώματα. Την αίσθηση ζεστασιάς που λείπει τώρα από το κρύο ξύλινο δάπεδο που περπατάς ξυπόλητος. Διστακτικά. Ψάχνοντας, συνειδητοποιείς πως είσαι στο κατώφλι της μπαλκονόπορτας και τα πόδια σου πατάνε στα σύνορα που σε χωρίζουν από τον κόσμο εκεί έξω. Τότε απότομα, γυρνάς σαν να περιμένεις να δεις την απόσταση να γίνεται ευχή. Τη μοναδική που μπορείς να σπαταλίσεις για να μπορέσεις να τραβηχτείς πίσω και να απομακρυνθείς από εκεί έξω που δεν σταματάει να στρώνει κάθε χιονονιφάδα που διαλέγει να βρει έδαφος δίνοντας άσπρες πινελιές στο τοπίο που φιλοξενεί το σκοτάδι σου, εδώ. Μέσα και έξω από τα στόρια του δωματίου σου.

Το κουτί με τα σπίρτα που φυλάς στο συρτάρι, δίπλα στα σχεδόν σφραγισμένα από επιλογή ημερολόγια της ζωής σου, είναι πλέον βρεγμένο. Δε σ’ αφήνει να ανάψεις το κερί που θα μπορέσει να σε κατευθύνει, σχεδιάζοντας το μονοπάτι της διαδρομής σου, με τα φώτα κλειστά. Σαν να μη θέλει απόψε να φτάσουν οι επιστολές σου στον παραλήπτη τους. Σαν να μην πρέπει το τσιγάρο ν’ αλλοιώσει τη γεύση σου απόψε. Και σημειώνεις με μικρά γράμματα κάτω κάτω να μη μαθευτεί ποτέ αν διαβάστηκαν οι απαντήσεις που πρόφτασες να λάβεις ανάμεσα σε αλληλογραφίες που σκίζεις μέχρι να φτάσεις σ’ εκείνη που έρχεται πάντα την ίδια μέρα. Στο ίδιο σημείο. Σαν ραντεβού. Σε περιμένει εκεί, για να μεταφράσει κάθε γουλιά μουσικής που καταπίνεις μέσα από το ποτήρι του κρασιού σου. Η βελόνα στο πικάπ προχωρά και γυρίζει πίσω μόνη της, παίζοντας το ίδιο κομμάτι ξανά και ξανά. Είναι το “Black” από τους Pearl Jam… και από τότε που μπήκε πειρατικά στη συχνότητα της ζωής σου, κάθε νύχτα τα φώτα σβήνουν και ζεις στο σκοτάδι του.

Αν κοιτάξεις γύρω μας, θα συνειδητοποιήσεις πως όλοι ζούμε σπρώχνοντας τις ώρες και τις μέρες της καθημερινότητάς μας, για να φτάσουμε στο πολυπόθητο Σαββατόβραδο. Τη σκέψη που σε βάζει στη διαδικασία να μετράς αντίστροφα, τοποθετώντας μία νοητή αρχή, μία ανυπόμονη μέση κι ένα επαναλαμβανόμενα λησμονημένο τέλος. Περιμένοντας… για το επόμενο βράδυ Σαββάτου.

Η καταιγίδα της νύχτας εκείνης, είναι συχνό φαινόμενο. Όλα όσα βίωσες μέσα στις προηγούμενες μέρες που προετοιμάζονταν όλες τους να ντυθούν στα «καλά» του Σαββάτου σου, ξεχνούσαν να στρέψουν την προσοχή τους στις λεπτομέρειές σου. Τόσες πρόβες, τόσα κουστούμια και τόσοι μονόλογοι, όλα άδικα. Αφού ο καιρός (σου), στα χάλασε. Απ’ τις φορές που οι προβλέψεις σου, μετατράπηκαν σε ιστορίες από εκείνες που διαβάζεις στο τρένο που σε μεταφέρει μέχρι το σταθμό της νύχτας εκείνης. Ιστορίες που θα ξεφυλλίσεις, θα περάσουν με κεκτημένη ταχύτητα μπροστά από τα τοπία της διαδρομής σου και τελικά, θα αποδειχθούν μέρος της ντουλάπας των ανεκπλήρωτων σου.

Τα φιλμ τους, άλλοτε θα ‘ναι ασπρόμαυρα κι άλλοτε θα χρωματίζονται από τις πιτσιλιές των λέξεων που επιλέγουμε να τα περιγράψουμε. Συνήθειες που δεν κρύβονται, οι τάσεις μας να επαναφέρουμε στη μνήμη μας προηγούμενα Σαββατόβραδα και να προσπαθούμε να αποτυπώσουμε την πιστή αντιγραφή τους. Μία βαρετή αναπαράσταση, γιατί θα της λείπει αισθητά η έμπνευση. Σκηνές και κλικ, που μοιάζουν με κοινά, όπως όλα. Τα ‘χεις δει από άλλα μάτια και τα ΄χεις ζήσει από ξένα χείλη. Τα ΄χεις ζηλέψει. Μα σου ταιριάζουν άραγε…;

Η μυρωδιά του χαρτιού και τα σημάδια του μελανιού, με τα οποία γράφεις προσεκτικά το σενάριό τους. Τα γράμματά σου καλλιγραφικά, για να φτάσουν προσεγμένες οι προσκλήσεις, σ’ όσους ανθρώπους έχεις ανάγκη ν’ ακούσεις το γνωστό τους βήμα στο κατώφλι της νύχτας εκείνης. Προσθέτοντας τόσες κλεμμένες στιγμές από αποκόμματα ρομαντικών βιβλίων που είχες κρύψει στις ανυπόμονες επιθυμίες σου και περιμένοντας τον αέρα να φυσήξει κάνοντάς τες μία μία σκηνές από ταινία που επέμεινες στην επανάληψή της. Σαν παράδοση. Κάθε Σάββατο…

Η γεύση του κρασιού, που έγκειται σ’ όσα φτάνει να σε ταξιδέψει η φαντασία. Η ανάσα σου στεγνή, απ΄ όσους δρόμους έτρεξες για να φτάσεις στη νύχτα εκείνη. Το χρώμα του, έντονα συνδεδεμένο με το αγαπημένο σου μέρος που γουλιά γουλιά ακούς τις σκέψεις σου, κάθε Σάββατο. Γεμάτο αφίσες από συναυλίες του παρελθόντος και χαραγμένα στις καρέκλες του κρυφά σου πάθη. Πλάτη με πλάτη όσα μπόρεσες ν’ αγγίξεις στο διάβα σου, μα σβήνουν εκεί, μαζί με το τσιγάρο που έφτασε να κάψει τις άκρες απ’ τα δάχτυλά σου, μα θες να απολαύσεις κάθε σπιθαμή του. Η μυστική σου σύνδεση με την… έντεχνη χροιά της σκηνής που ζωντανά αναπαριστά φόβους, αλλά ξεχνά κάθε πρέπει σου.

Η ατμόφαιρα του πενταγράμμου. Οι λέξεις που άναψαν σαν κεριά και φυσάνε τη μυρωδιά της νύχτας εκείνης. Οι φλόγες που φωτίζουν τις νότες κάθε μέτρου που η πρεμιέρα του, μαζί με τη δική μας, φτάνει σαν την πρώτη της φορά, κάθε Σάββατο. Στο ραδιόφωνο βραχνά, όσο ετοιμάζεσαι ξεσκονίζοντας τους ώμους από το καλό σου παλτό, σιγοτραγούν δύο φωνές. Μία γυναικεία και μία ανδρική. Όπως οι λαβύρινθοι της ζωής. Είναι η Παυλίνα κι ο Μπάμπης. Σ’ αυτό το τραγούδι, που με το νόημά του, έρχεται να ενώσει το παζλ εκείνης της νύχτας. “Λαβύρινθοι”

Tα… έντεχνα Σαββατόβραδα της ζωής μου.

Κάπου εκεί έξω, υπάρχουν άνθρωποι που μεταμορφώνουν όλα όσα αισθάνονται, σε μελωδίες. Επιβιώνουν σε μία εποχή που όλα γύρω μας αλλάζουν τόσο γρήγορα και τίποτα πια δεν είναι ίδιο. Μπορούν και ανακατεύουν την ένταση του πάθους μέσα σε μία ήρεμη δύναμη, που σε συντροφεύει κάθε φορά που έχεις την ανάγκη να τρέξεις μακριά απ’ όσα σου δημιουργούν αρνητικά συναισθήματα. Άνθρωποι που φυλάνε τα όνειρα τους σ’ έναν κόσμο, που το εισητήριο για τον προορισμό του, καταφέρνουν τελικά να βρουν λίγοι ανάμεσα μας. Εκείνοι οι «όμορφοι ξένοι», που ερωτευόμαστε τη ζωή μέσα από τα μάτια τους. Ή μήπως μέσα από… τη μουσική τους;

Μέσα στο πλήθος, ο κάθε ένας από εμάς, ξεχωρίζει εκείνον που θα πιστέψει πως θα βρει κοινούς προορισμούς, θα αναζητήσει τους σταθμούς αυτούς που ήταν περαστικοί κάποτε κι οι δύο και θα φτάσει να συνειδητοποιήσει πως όλα όσα έψαχνε εκεί έξω, ήταν δίπλα του. Αρκεί πολλές φορές όχι μόνο να παρατηρείς, αλλά να κλείνεις τα μάτια για λίγο. Να ακούς τις μελωδίες. Να εμπιστεύεσαι τα ακούσματα που σε καθοδηγούν. Να αφήνεσαι σε όσα σου λένε σιγανά, ανάμεσα στη μουσική. Γιατί τα πράγματα γύρω μας έχουν την περιγραφή που εμείς τους έχουμε δώσει. Όλα τα γεγονότα της ζωής μας, μένουν ως εικόνες στο χρονοντούλαπο του μυαλού μας μέχρι να καταφέρουμε να βρούμε τις κατάλληλες λέξεις για να τα ντύσουμε. Εκεί που οι λέξεις, χάνονται στους λαβύρινθους της μουσικής και οι «μουσικοί» άνθρωποι μετατρέπουν τις εικόνες μας σε εκρηκτικά συναισθήματα. Γιατί η καθημερινότητά μας είναι πλέον τόσο γρήγορη κι οι άνθρωποι που περνάνε από αυτή, έχουν την τάση πάντοτε να τρέχουν στον ιδεατό διάδρομο της συνήθειας, της ρουτίνας, της κυνικής πραγματικότητας. Μόνο εκείνοι. Εκείνοι μπορούν να σε πάνε μακριά για λίγο. Να μεταμορφώσουν κάθε επιθυμία σου σε μία ολοκληρωμένη ιστορία.

Οι άνθρωποι «εκείνοι», ερωτεύονται σπάνια. Η φύση τους είναι τόσο μοναχική. Η σύνθεση του χαρακτήρα τους, ιδιαίτερη. Σκέψου πως θα ‘ταν να μπορούσες μόνο εσύ να καταλάβεις με ποιον τρόπο οι ερμηνείες σου είναι σημαντικές. Σημαντικές για να μπορείς να αναπνέεις στο ρυθμό του ρομαντισμού. Ακόμη και μικροπράγματα, να έχουν ξεχωριστή σημασία, γιατί όλα είναι μέρος του μουσικού κομματιού της ζωής τους. Σκέψου πως θα ‘ταν κάθε προηγούμενη εμπειρία τους, να ‘ναι ένας συνδυασμός από νότες μοναδικός για να φτάσει να περιγράψει τον τρόπο που σκέφτονται στο σήμερα. Ο πόνος που ίσως να ‘χουν νιώσει, να είναι δέκα σειρές με στίχους που αποκαλύπτουν τη μυστήρια πλευρά της νύχτας τους. Κι η ευτυχία, δέκα παύσεις αναπνοής ανάμεσα στις νότες τους. Η σχέση τους με το χρόνο, να αποτυπώνεται εκεί που συναντούν το μουσικό μέτρημα που σε κάθε χτύπο εναλλάσει στο μυαλό και τις διαφάνειες από όλες εκείνες τις κρυφές κι ανείπωτες επιθυμίες. Σκέψου κι εκείνους που μπορούν και κατευθύνουν όλα τα παραπάνω, μουσική και στίχους και χρόνο. Για εκείνους μπορώ να σου πω με σιγουριά πως αφού φέρουν τη μαεστρία αυτή, ικανοί να διευθύνουν κάθε χαρακτήρα της μουσικής στα ίδια τους τα χέρια, ακόμη και ακίνητοι μπορούν να σχεδιάσουν στον αέρα την πορεία προς τον δικό τους μοναδικό προορισμό. Σ’ έναν δρόμο χωρίς ταμπέλες, ενός κόσμου που δε χάνονται ποτέ και που όσοι τους γνωρίζουν, παλεύουν να συγκρατήσουν την εικόνα τους στο μυαλό τους.

Γιατί οι άνθρωποι «εκείνοι», κρύβονται. Δεν τους συναντάς συχνά. Στέκονται με πλάτη στο κοινό όσο απολαμβάνεις την ιστορία τους, σ’ αντικρίζουν μόνο για λίγα λεπτά και μετά εξαφανίζονται. Ξεφυλλίζουν κάπου απόμερα τις σελίδες των μουσικών βιβλίων εκείνων που ξεκλειδώνουν τις πόρτες της ζωής, σε δωμάτια που αν βρεθείς μαζί τους, η καρδιά σου θα μπορεί να ακούει πλέον μόνο σε μελωδίες.

Γι’ αυτό.

Γι’ αυτό τους ερωτεύεσαι.