Η Fjällräven συνεργάζεται με την Σουηδή animator Linn Fritz για αυτή τη limited edition συλλογή.

Kånken Art 2021: Η limited edition συλλογή backpacks, δημιουργία της Σουηδής animator και illustrator, Linn Fritz για καλό σκοπό.

Τα Kånken, τα πολύχρωμα σακίδια πλάτης που βλέπεις παντού σήμερα είναι ένα από τα αγαπημένα και best-seller σχέδια της Fjällräven. Το σουηδικό brand ιδρύθηκε το 1960 και διαθέτει μια γκάμα ρούχων και αξεσουάρ για άνδρες και γυναίκες, αλλά και σακίδια πλάτης, σκηνές camping και υπνόσακους. Οι τσάντες Kånken δημιουργήθηκαν το 1978 για να βοηθήσουν στην πρόληψη των προβλημάτων υγείας στην πλάτη των Σουηδών μαθητών. Σύντομα, αγαπήθηκαν από μικρούς και μεγάλους και έγιναν κομμάτι μιας πολύχρωμης καθημερινότητας.

Κεντρικός πυλώνας της φιλοσοφίας της Fjällräven είναι να δρα υπεύθυνα απέναντι στους ανθρώπους, τη φύση και το περιβάλλον και να ενθαρρύνει με τις δράσεις της τους ανθρώπους να αναπτύξουν ενδιαφέρον για δραστηριότητες στη φύση. Στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής της δράσης λοιπόν, κάθε χρόνο κυκλοφορεί τη συλλογή “Kånken Art”, μια σειρά από limited edition σχέδια που έχει επιμεληθεί ένας -διαφορετικός κάθε φορά- Σουηδός καλλιτέχνης.  Κάθε δημιουργός εμπνέεται από άλλο concept, αναδεικνύοντας όμως την ιδιαίτερη σχέση του brand με τη δύση και το περιβάλλον και στοχεύει στην ευαισθητοποίηση του κόσμου απέναντι σε περιβαλλοντικά ζητήματα.

Η σχεδιάστρια Linn Fritz

Η limited edition σειρά της Kånken για το 2021 έχει την υπογραφή της Σουηδής  animator και illustrator, Linn Fritz, τα animations της οποίας έχουν πολύ ιδιαίτερο στιλ. Η ίδια έχει εκμυστηρευτεί ότι  όταν ήταν μικρή ο πατέρας την προέτρεπε να ζει κοντά στη φύση και να τη φροντίζει. Η έμπνευσή της για τη συγκεκριμένη Kånken τσάντα προήλθε από διάφορα κομμάτια πλαστικού και από τα οποία διαμόρφωσε ένα αφηρημένο μοτίβο. Αποχρώσεις του μπλε και του γαλάζιου, τα χαρακτηριστικά χρώματα της θάλασσας και του ωκεανού, μπλέκονται στο μοτίβο της Fritz δημιουργώντας τα παιχνιδιάρικα σχέδια Ocean Surface και Ocean Deep που ταιριάζουν σε κάθε στιλ.

«Νιώθω εξαιρετικά προνομιούχα που μου δόθηκε η ευκαιρία να δημιουργήσω ένα μοτίβο για την Kånken που θα δουν τόσοι άνθρωποι. Ήθελα να αυξήσω την ευαισθητοποίηση σε πολύ σημαντικά ζητήματα, όπως η προστασία των ωκεανών και του πλανήτη μας, οπότε το σχέδιό μου είναι ένα αφηρημένο μοτίβο εμπνευσμένο από κομμάτια πλαστικού», σχολίασε σχετικά η Fritz. Ακόμα, ανέφερε ότι ένιωσε ιδιαίτερη ικανοποίηση βλέποντας το σχέδιό της τυπωμένο σε ένα προϊόν της Fjällräven γιατί ξέρει ότι το brand θα συνεργαστεί με οργανισμούς που ενημερώνουν και προωθούν το μήνυμα της προστασίας των ωκεανών.

Kånken Art 2021, όλοι μαζί για τους ωκεανούς

Η φετινή συλλογή έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας αφού αφορά το θέμα της προστασίας των ωκεανών και την απομάκρυνση πλαστικού από αυτούς. Ζώντας σε μια χώρα που η θάλασσα είναι βασικό χαρακτηριστικό της ομορφιάς, του τρόπου ζωής και της οικονομίας μας, δε μπορούμε παρά να αγκαλιάσουμε με αγάπη αυτό το σκοπό. Η επίσημη παρουσίαση της σειράς έγινε στις 8 Ιουνίου που είναι και η Παγκόσμια Ημέρα Ωκεανών, με τo brand να δεσμεύεται για την προστασία των υδάτων μέσω της στήριξης δύο περιβαλλοντικών οργανώσεων, της Leave No Trace Center και της 2 Minute Foundation, που έχουν ως έργο τους την εκπαίδευση για τη μείωση και τη σωστή διαχείριση των πλαστικών αποβλήτων και μακροπρόθεσμα τον σεβασμό και την προστασία της φύσης.

Κάθε σακίδιο της συλλογής “Kånken Art 2021” έχει δημιουργηθεί κομμάτι κομμάτι, ενώ στα υλικά κατασκευής της περιλαμβάνεται το G-1000 HeavyDuty Eco S της Fjällräven, το οποίο είναι κατασκευασμένο από ανακυκλωμένο πολυεστέρα και οργανικό βαμβάκι με διάρκεια ζωής πάνω από  30 χρόνια. Για κάθε αγορά μέσω site η επιλεγμένων καταστημάτων του εξωτερικού, προσφέρεται δώρο και μία τσάντα, ιδανική για τη συλλογή πλαστικού και άλλων απορριμμάτων από τη φύση. Παράλληλα, όλα τα προϊόντα του brand συνεισφέρουν με 1% κάθε αγοράς στην προστασία της Αρκτικής Αλεπούς.

Ίσως να μην μπορείς να σώσεις τους ωκεανούς με ένα και μόνο σακίδιο πλάτης, μπορείς όμως να συμβάλλεις και να παροτρύνεις και άλλους να κάνουν το ίδιο, ενώ διατηρείς το απαράμιλλο στιλ σου και διαδίδεις το μήνυμα για την προστασία των ωκεανών.

Πηγή

Η μαγεία της φύσης δεν τελειώνει ποτέ…

Όταν κάποιο νεοσσό του πελεκάνου το δαγκώσει φίδι, τότε αυτός τρυπάει το στήθος του με το ίδιο του το ράμφος για να τρέξει αίμα. Με το αίμα αυτό ταΐζει το μικρό του.
Αυτό γίνεται, γιατί το αίμα του πελεκάνου περιέχει το αντίδοτο στο δηλητήριο του φιδιού.

Πως γίνεται όμως αυτό;

Τα φίδια αποτελούν μεγάλο μέρος της διατροφής του πελεκάνου και αυτό έχει ως αποτέλεσμα αυτοί να καθίστανται άνοσοι στο δηλητήριο.

Με το στόμα ορθάνοιχτο, αποκαλύπτοντας τα μυτερά, μαύρα δόντια του, το θαλάσσιο πλάσμα, που ξεβράστηκε στην Καλιφόρνια, μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από κάποια ταινία.

Όχι όμως. Το ψάρι πλάτους περίπου 45 εκατοστά, κατάφερε με κάποιον τρόπο να βγει από τα βάθη του Ειρηνικού και να φτάσει στις ακτές του Newport την περασμένη Παρασκευή.

Είναι ένα από τα περίπου τέτοια 300 είδη ψαριών που έχουν βρεθεί σε όλο τον κόσμο. Το Himantolophus groenlandicus, εντοπίστηκε στο κρατικό πάρκο Crystal Cove, από τον Ben Estes. Το περίεργο σε αυτό το δείγμα του ψαρού είναι η τέλεια διατηρημένη κατάστασή του.

«Ήξερα ότι ήταν ένα ασυνήθιστο εύρημα», είπε ο Estes στον Guardian για την ανακάλυψή του. Περιέγραψε τον εαυτό του ως τακτικό ψαρά στην παραλία αλλά είπε πως ποτέ στη ζωή του δεν έχει δει κάτι παρόμοιο.

«Δεν ξέρω αν κατάλαβε τις συνέπειες αυτού που βρήκε», δήλωσε η Jessica Roame, συντονίστρια της εκπαίδευσης στο Davey’s Locker Sportfishing & Whale Watching.

Ο οργανισμός ήταν από τους πρώτους που δημοσίευσαν φωτογραφίες από το ψάρι αυτό του Ειρηνικού στο Facebook και το Twitter, αφού ο Estes ειδοποίησε τις αρχές.

«Συμβαίνει όταν κάποιος περπατά να βρίσκει στην παραλία νεκρά πράγματα εδώ και εκεί, που απλά δεν θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί. Το θέμα είναι ότι ήταν σχεδόν ανέπαφο. Από πόσο βάθος, πώς κατάφερε να φτάσει εδώ; »

Δεν υπάρχουν ακόμη απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, δήλωσε ο John Ugoretz του τμήματος ψαριών και θηραμάτων της Καλιφόρνιας.

Οι ερευνητές είναι απλά χαρούμενοι που βλέπουν αυτό το είδος, το οποίο συνήθως κατοικεί στη σκοτεινή υποβρύχια άβυσσο περίπου 1 χλμ σε βάθος από την επιφάνεια της θάλασσας. Σπάνια ανακτώνται τέτοια είδη από τα βάθη.

RARE FIND! Deep sea anglerfish washed up in Newport Beach on Friday morning! On Crystal Cove beach @CrystalCoveSP staff were alerted by beach visitor Ben Eslef and were able to retrieve this intact specimen.. pic.twitter.com/vERGy5Zujt

— Davey's Locker (@DaveysLocker400) May 9, 2021

Αξιωματούχοι στην υπηρεσία κρατικών πάρκων της Καλιφόρνιας συνδέθηκαν με το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της επαρχίας του Λος Άντζελες «με την ελπίδα ότι θα μεταφερθεί στη συλλογή τους», δήλωσε ο Ugoretz. Το μουσείο έχει μόνο τρία άλλα τέτοια είδη στη συλλογή του, αλλά μόνο ένα από την Καλιφόρνια και κανένα δεν είναι σε τόσο καλή κατάσταση.

Παρόλο που σπάνια συναντώνται, τα ψάρια αυτά είναι από τα πιο γνωστά πλάσματα των βαθέων υδάτων. Τα ακανθωτά δόντια τους, αν και απειλητικά, χρησιμεύουν περισσότερο για να παγιδεύσουν παρά να καταστρέψουν το θήραμα τους.

Σύμφωνα με την Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνια, το είδος αυτό παγιδεύει τα θηράματά του, που βρίσκονται σε βάθος ακόμα και 1 χλμ στη θάλασσα, δελεάζοντάς τα με τους φωσφορίζοντες λαμπτήρες τους, που λάμπουν υποβρύχια με τη βοήθεια βακτηρίων.

Ή τουλάχιστον αυτή είναι η τακτική των θηλυκών. Τα αρσενικά έχουν εξελιχθεί σε «σεξουαλικά παράσιτα» και έχουν πολύ μικρότερο μέγεθος. Αφού συνευρεθούν με τα θηλυκά, χάνουν όλα τα εσωτερικά τους όργανα – συμπεριλαμβανομένων των ματιών τους – και δεν έχουν παρά μόνο όρχεις. Το αρσενικό παρέχει σπέρμα με αντάλλαγμα τροφή.

Το πρώτο τέτοιο ψάρι βρέθηκε το 1833 στην Γροιλανδία, σύμφωνα με τους New York Times. Έκτοτε, οι περισσότερες από τις γνώσεις που αποκτήθηκαν, προήλθαν από τα λίγα νεκρά δείγματα που με κάποιον τρόπο κατέληξαν στην ακτή.

Αλλά τα τελευταία χρόνια, επιστήμονες και εξερευνητές βαθέων υδάτων μπόρεσαν να παρατηρήσουν τον κόσμο τους.

Σε μια υποβρύχια αποστολή του 2016, οι ερευνητές παρατήρησαν ένα ζευγάρι που γεννούσε για πρώτη φορά. «Ήταν καταπληκτικό», είπε ο Theodore W Pietsch, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ.

«Είναι υπέροχα πλάσματα που χρειάζονται την προσοχή μας και την προστασία μας».

Πηγή

Οι Gojira, το γαλλικό συγκρότημα, παγκοσμίου φήμης, ανέκαθεν ξεχώριζε στη metal κοινότητα για τον έντονο περιβαλλοντικό ακτιβισμό που τους χαρακτηρίζει. Μάλιστα, καθ’ όλη τη διάρκεια της μουσικής τους καριέρας, έφερναν πάντα στο προσκήνιο διάφορα περιβαλλοντικά ζητήματα, είτε μέσω τραγουδιών τους, όπως το “Global Warming” και το “Toxic Garbage Island”, είτε μέσω των ακτιβιστικών και φιλανθρωπικών υπηρεσιών που υποστηρίζουν.

Το συγκρότημα με την κυκλοφορία του νέου τους single, «Amazonia», συνεχίζει την ακτιβιστική του δράση, θέλοντας να τονίσει πως οι οδυνηρές συνέπειες της καταστροφής του τροπικού δάσους της νοτιοαμερικανικής ηπείρου, δεν πρέπει να παραβλέπονται. Η πυρκαγιά που θέρισε στο διάβα της κάθε ομορφιά του Αμαζονίου, έχει αφήσει σοβαρές πληγές και η τρέχουσα κρίση επηρεάζει άμεσα τις αυτόχθονες κοινότητες της Βραζιλίας, οι οποίες ακόμα υποφέρουν βαθιά. Πέρα από το γεγονός πως τεράστιες δασικές εκτάσεις κάηκαν ολοσχερώς, η αύξηση των πυρκαγιών προκάλεσε παράλληλα την αύξηση των αναπνευστικών προβλημάτων σε αρκετούς κατοίκους.

Οι Gojira θέλησαν να βοηθήσουν τους κατοίκους αυτούς, μέσα από την μουσική τους. Έτσι συνεργάστηκαν με τον φιλανθρωπικό οργανισμό Propeller, με σκοπό να ξεκινήσουν μια φιλανθρωπική δημοπρασία προς υπεράσπιση των αυτόχθονων λαών της Βραζιλίας, με όνομα “The Articulation of Indigenous People of Brazil”.Τα αντικείμενα που δημοπρατούνται είναι τεράστιας αξίας, αφού περιλαμβάνουν μια κιθάρα με την υπογραφή του frontman των Gojira, Joe Duplantier, ένα μπάσο με την υπογραφή του Rob Trujillo των Metallica, αλλά και διάφορα αντικείμενα των Slayer, των Lamb of God και άλλων σπουδαίων συγκροτημάτων.

“Δεν θέλουμε απλώς να κυκλοφορήσουμε ένα τραγούδι με το όνομα “Amazonia” – θέλουμε να κάνουμε κάτι επιπλέον. Αισθανόμαστε ευθύνη ως καλλιτέχνες να προσφέρουμε έναν τρόπο στους ανθρώπους για να αναλάβουν δράση”. Δήλωσε για την κινητοποίηση του συγκροτήματος ο τραγουδιστής των Gojira, Joe Duplantier.

Μπορείτε να μάθατε περισσότερα για την δημοπρασία εδώ: https://propeller.la/gojira

Χρησιμοποιώντας τον χαρακτηριστικό τους ήχο σε συνδυασμό με εξαιρετικά δυνατούς, μα συνάμα συγκινητικούς στίχους, αλλά και όμορφα κινηματογραφικά πλάνα με σκηνές που παρουσιάζουν το περιβάλλον του Αμαζονίου,(τα οποία εμφανίζονται στο video clip του τραγουδιού), οι Gojira προσπαθούν να αφυπνίσουν τον κόσμο και να περάσουν μηνύματα σχετικά με την καταστροφική κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή σε κάποιες αυτόχθονες κοινότητες της Βραζιλίας.

Μία γενική άποψη που κυριαρχεί, είναι πως το “Αmazonia” θυμίζει αρκετά το τραγούδι “Roots Bloody Roots” των Sepultura.

Το “Amazonia” είναι το τρίτο single που ακούσαμε από το έβδομο άλμπουμ τους, με τίτλο Fortitude, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 30 Απριλίου του 2021.

Το Fortitude είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο πολυσυζητημένα και πολυαναμενόμενα metal άλμπουμ της χρονιάς και τα τραγούδια που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής, “Born For One Thing”, “Another World” και “Amazonia”, μπορούν κάλλιστα να μας το επιβεβαιώσουν. Άλλωστε η δισκογραφία των Gojira είναι άψογη, συνεπώς είναι αρκετά πιθανό και το επερχόμενο άλμπουμ τους να ακολουθήσει το ίδιο, μαγευτικό μοτίβο.

Οι γάτες συντροφεύουν τους ανθρώπους ως κατοικίδια ζώα από την εποχή της αρχαίας Αιγύπτου. Οι Αιγύπτιοι της εποχής εκείνης λάτρευαν τη γάτα ως θεά του σπιτιού. Οι κατοικίδιες γάτες προστάτευαν τους αγρούς και τις οικίες από μολύνσεις που προκαλούσαν διάφορα βλαβερά ζώα, όπως τα ποντίκια, και μερικές φορές τις θεωρούσαν όπως τα πολεμικά θηλυκά λιοντάρια. Πιθανότατα οι πρώτες εξημερωμένες γάτες να είχαν σώσει τους Αιγυπτίους από μολύνσεις εξαιτίας της παρουσίας τρωκτικών και η θεά-γάτα Μπαστ, ως προστάτιδα, να προέκυψε από το θαυμασμό για τις άλλες γάτες. Η Μπαστ ήταν κόρη του θεού ήλιου και διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο στην αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία. Υπάρχουν υποθέσεις ότι οι γάτες που κατοικούν στα νησιά της Κένυας στο Αρχιπέλαγος Λαμού, είναι πιθανότατα οι τελευταίοι απευθείας απόγονοι των γατών που ζούσαν στην αρχαία Αίγυπτο. Οι Αιγύπτιοι όταν πέθαινε η γάτα τους συχνά ξύριζαν τα φρύδια τους σε ένδειξη πένθους. Σε πολλές θρησκείες στην αρχαιότητα υπήρχε η δοξασία ότι οι γάτες είναι εκστατικές ψυχές, σύντροφοι ή οδηγοί για τους ανθρώπους και ότι είναι παντογνώστες αλλά δεν μπορούν να επηρεάσουν τις ληφθείσες αποφάσεις των ανθρώπων, επειδή δεν έχουν φωνή.

Στην Ιαπωνία, η Μανέκι Νέκο είναι μια γάτα που συμβολίζει την καλοτυχία. Ενώ για το Ισλάμ δεν αποτελεί ιερό ζώο, ορισμένοι συγγραφείς αναφέρουν ότι ο Προφήτης Μωάμεθ είχε μια αγαπημένη γάτα, με το όνομα Μουέζα. Λέγεται ότι η αγάπη του για τα ζώα αυτά ήταν τόσο μεγάλη, ώστε θα προτιμούσε να έμενε χωρίς το μανδύα του παρά να ενοχλούσε μια γάτα που θα κοιμόταν επάνω σε αυτόν. Υπάρχουν επίσης και προλήψεις σε πολλούς πολιτισμούς για τα ζώα αυτά. Μία από αυτές είναι η πρόληψη ότι αν κάποιος δει μια μαύρη γάτα να περνά μπροστά του, τότε αυτός θα έχει κακοτυχία.

Το 2007 φιλοζωικές οργανώσεις στην Ιταλία ανακήρυξαν την 17η Νοεμβρίου ως ημέρα της μαύρης γάτας, προσπαθώντας να δώσουν τέλος σε αυτήν την προκατάληψη. Επίσης, ιδιαίτερα το Μεσαίωνα πίστευαν ότι οι γάτες είναι μάγισσες ή χρησιμοποιούνται για την ενδυνάμωση των μαγικών δυνάμεων και ικανοτήτων για μάγια. Για το λόγο αυτό κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους εξοντώθηκαν συστηματικά πολλές γάτες. Η εξολόθρευσή τους οδήγησε στον πολλαπλασιασμό των αρουραίων και συνακόλουθα σε μαζικούς θανάτους από την επιδημία πανώλης (Μαύρος Θάνατος). Η εν λόγω επιδημία μεταδόθηκε από ψύλλους που είχαν μολύνει τους αρουραίους.

Η ζωή των γατών δίπλα στον άνθρωπο τις καθιστά μιμητές της κοινωνικής συμπεριφοράς των ανθρώπων. Έτσι, κάποιοι υποστηρίζουν ότι εδώ και χιλιάδες χρόνια πριν, οι γάτες έχουν ως υποκατάστατο της μητέρας τους το άτομο που τις φροντίζει και οι οικόσιτες ενήλικες γάτες ζουν ένα είδος ζωής σαν να ήταν ακόμη μικρά γατάκια και να μην έχουν μεγαλώσει. Επίσης, κυρίως τα γατάκια αρέσκονται στο να παίζουν με ανθρώπους ή με αντικείμενα (π. χ. κουβάρι).Με τη συμπεριφορά αυτή εκπαιδεύονται στο να συλλαμβάνουν τη λεία τους.

Οι γάτες δείχνουν πολλές φορές στοργή για τους ανθρώπινους συντρόφους τους, ιδιαίτερα αν τις αγαπούν και τις φροντίζουν από πολύ μικρή ηλικία. Ένας τρόπος έκφρασης της οικειότητας και της ζεστασιάς της γάτας με τον άνθρωπο είναι το χαρακτηριστικό “γουργούρισμα” που παράγουν, ιδιαίτερα όταν ο άνθρωπος τις χαϊδεύει και τις φροντίζει. Άλλος ένας τρόπος με τον οποίο εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους προς τον άνθρωπο, είναι με το να τρίβονται στα πόδια του ή να του γλείφουν τα χέρια.

Οι γάτες θυμώνουν και εμπλέκονται σε μάχες με άλλες γάτες, συχνά για τη διεκδίκηση του θηλυκού ή και για άλλες αιτίες. Όταν οργίζεται αλλά και ενώ παίζει ή είναι σε αυτοάμυνα, η γάτα προσπαθεί να φανεί πιο εντυπωσιακή και απειλητική, ορθώνοντας τη γούνα της και κυρτώνοντας τη ράχη της. Έτσι αυξάνεται το μέγεθος του σώματός της. Παρά τη σχετική κοινωνικότητα που αποτελεί γενικό χαρακτηριστικό στις γάτες, υπάρχουν ακόμη γάτες που πληρούν ή και υπερβαίνουν το στερεότυπο ότι παρουσιάζουν αρνητική κοινωνική συμπεριφορά. Οι μεγαλύτερες σε ηλικία γάτες μερικές φορές είναι επιθετικές απέναντι στα γατάκια, πολλές φορές δαγκώνοντας και γρατζουνώντας τα.

Είναι γνωστές για τη σχολαστική καθαριότητά τους. Περιποιούνται τον εαυτό τους με το να γλείφουν τη γούνα τους, επιστρατεύοντας τις θηλές στη γλώσσα τους και το σάλιο. Το τελευταίο ενεργεί ως ισχυρό καθαριστικό μέσο και αποσμητικό.

Οι γάτες λατρεύουν να πιάνουν ποντίκια. Η γάτα σας δε θα κυνηγήσει επειδή πεινάει – είναι πολύ καλά ταϊσμένη. Κι ως φυσικοί κυνηγοί, είναι πολύ καλές σε αυτό. Το κάνει αυτό ως φυσικό ένστικτο. Η γάτα σας μπορεί επίσης να σας αφήσει ως δώρο ένα ποντίκι, ή ορισμένες φορές κάτι μεγαλύτερο, στο κατώφλι σας. Οι ερευνητές των γατών δεν είναι εντελώς σίγουροι γιατί οι γάτες αφήνουν νεκρή λεία για τους ιδιοκτήτες τους, αλλά πιστεύουν ότι αυτό συμβαίνει για δύο λόγους:1)Ως σημάδι τρυφερότητας για τον ιδιοκτήτη τους2)Ως αποτέλεσμα του γονεϊκού ενστίκτου της.

Τελος, διακρίνεται για την εξαιρετική της όραση στο σκοτάδι και για τις ικανότητές της στο σκαρφάλωμα. Οι περισσότερες ράτσες γάτας αρέσκονται στο να ανεβαίνουν και να κάθονται σε μέρη με μεγάλο ύψος. Αυτό οφείλεται σύμφωνα με επιστήμονες κυρίως στο ότι με τον τρόπο αυτό τα ζώα κατοπτεύουν το χώρο τους και μπορούν να δουν τις ενέργειες των ανθρώπων και των άλλων κατοικίδιων ζώων στην περιοχή. Κατά την πτώση της από κάποιο ύψος, μια γάτα έχει την ικανότητα να περιστρέψει έτσι το σώμα της με ευλυγισία και να επιστρέψει στην κανονική της θέση, με τα πόδια προς το έδαφος, αρκεί να έχει χρόνο για να το κάνει αυτό. Οι οικόσιτες γάτες είναι γνωστές για τη συνήθειά τους να επιτίθενται στη λεία τους πηδώντας από μέρη όπως π.χ. ένα κλαδί δέντρου, τακτική που ακολουθεί και η λεοπάρδαλη. Τα ύψη δίνουν στη γάτα μία αίσθηση ασφάλειας και γοήτρου. Όταν βρίσκεται σε κίνδυνο μπορεί να κάνει άλμα και πτώση από ύψος μεγαλύτερο των 8 μέτρων.

ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΙ Η ΑΝΝΑΜΑΡΙΑ ΣΥΝΙΟΡΑΚΗ

Όπως αποδείχτηκε επιστημονικά, το 2020 ήταν τελικά συντομότερο από τα προηγούμενα χρόνια – ακόμα κι αν δεν το νιώσαμε καθόλου έτσι. 28 συντομότερες μέρες μέσα στο 2020 καταγράφηκαν σε ένα ρεκόρ που έχει να σημειωθεί από το 1960, καθώς η Γη γύρισε γύρω από τον άξονά της κατά 1.5 milliseconds ταχύτερα από το συνηθισμένο. Η μεγαλύτερη ταχύτητα της Γης – που φυσικά είναι όμως ανεπαίσθητη – θα έχει ως αποτέλεσμα το 2021 να είναι μικρότερης διάρκειας σε σχέση με τα προηγούμενα.

Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι ίσως χρειαστεί οι γνωστοί ως «φύλακες του χρόνου» να προσθέσουν στο μέλλον ένα αρνητικό εμβόλιμο δευτερόλεπτο ώστε να βεβαιωθούν ότι τα ρολόγια θα συνεχίζουν να υπολογίζουν με ακρίβεια την ώρα σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με την Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC).

Έτσι, η μέση διάρκεια της μέρας για το 2021 υπολογίζεται ότι θα είναι κατά 0,05 χιλιοστά του δευτερολέπτου μικρότερη. Αν υπολογίσει κανείς συνολικά στο σύνολο του έτους τη διαφορά, αυτή θα είναι μια χρονική υστέρησης σχεδόν 19 χιλιοστών του δευτερολέπτου. Να θυμίσουμε εδώ ότι ένα 24ωρο έχει κανονικά 86.400 δευτερόλεπτα και η τελευταία φορά που καταγράφηκαν λιγότερα δευτερόλεπτα ήταν το 1937.

Δεν είναι περίεργη η παρατήρηση διαφορών στο χρόνο και στις μέρες ως προς το μέσο όρο, καθώς αυτές διαφοροποιούνται λόγω κάποιων παραγόντων, όπως της κίνησης του πλανητικού μας πυρήνα, των ανέμων, των ωκεανών, της ατμοσφαιρικής πίεσης κλπ. Αυτές οι παρατηρήσεις των ειδικών έχουν αναγκάσει την ανθρωπότητα να ξανασυγχρονίζει τα ρολόγια, μια διαδικασία που ξεκίνησε το 1972 και έχει συμβεί σε 27 έτη είτε με προσθήκη δευτερολέπτου είτε με αφαίρεση.

Για να καθορίσουν την διάρκεια κάθε μέρας στη Γη, οι επιστήμονες στο International Earth Rotation and Reference Systems Service (IERS) υπολογίζουν την ακριβή στιγμή που ένα συγκεκριμένο αστέρι περνά από μια τοποθεσία στον ουρανό. Εκφράζουν αυτή τη μέτρηση ως τον Παγκόσμιο Χρόνο και στη συνέχεια τον συγκρίνουν με τον Ατομικό Χρόνο, μια κλίμακα χρόνου που υπολογίζεται από υπερακριβή ατομικά ρολόγια. Αυτή η σύγκριση μπορεί να μας δείξει κατά πόσο η ταχύτητα περιστροφής του πλανήτη μας διαφοροποιείται από τη νόρμα.

Σύμφωνα με το IERS, η τάση της Γης κατά τις τελευταίες δεκαετίες ήταν να επιβραδύνει το ρυθμό της περιστροφής της και συνεπώς οι μέρες μας είναι ανεπαίσθητα μεγαλύτερες από 24 ώρες. Όμως από το 2020 η Γη άρχισε να επιταχύνει ακριβώς την ταχύτητα περιστροφής της και τα δεδομένα άλλαξαν, κάτι που σημαίνει ότι ίσως χρειαστεί να προστεθεί ένα δευτερόλεπτο.

Πηγή

Ακούστηκε το κρακ. Και παραδίπλα ένα ακόμα. Για αρκετή ώρα επαναλαμβανόταν ο ήχος , χωρίς διακοπή. Περίμενα υπομονετικά , μέχρι να ακουστεί και στο δικό μου αβγό. Και ξάφνου, κάτι λαμπερό θόλωσε την όραση μου. Κάτι μεγάλο…και φωτεινό. Μετακινήθηκα , με δυσκολία και είδα μπροστά μου την θάλασσα. Το ωκεάνιο σπίτι μου. Ήξερα πως εκεί θα ήταν ασφαλές το μικροσκοπικό σώμα μου. Όυτε που πήρα είδηση , δύο γεροδεμένους τύπους που παίζανε με κάτι παράξενα αντικείμενα και με μια μπαλίτσα.-Πρόσεχε ρε μεγάλε, του φώναξα , καθώς επιχείρησε να πιάσει την μπάλα ,ποδοπατώντας εμένα φυσικά. Δεν με παρατήρησε. Στο πρόσωπο , φορούσαν κάτι παράξενο , κάτι μυστήριο. Έστρεψα το βλέμμα μου , γύρω γύρω. Μα πως δεν το είχα καταλάβει ; Όλοι φορούσαν αυτό το παράξενο αντικείμενο στο πρόσωπο τους. Δεν ήξερα ακριβώς με τι μοιάζει. Κάποιο κόσμημα ίσως.

Και εκεί με σκούντηξε ένα από τα αδέρφια μου.- Ώρα να φύγουμε , τι κάθεσαι και τους κοιτάς, με ρώτησε ειρωνικά. Αμέσως , βάλθηκα να κουνήσω τα πτερύγια μου. Μετά από αλλεπάλληλες κινήσεις , κατάφερα να μετακινηθώ. Στο δρόμο μου , συνάντησα κάτι που έβγαζε καπνούς. Έκανα να το δαγκώσω , νόμιζα πως ήταν τροφή. Με σταμάτησε η φωνή μιας άλλης χελώνας, λίγο μεγαλύτερης από εμένα.

-Τι θαρρείς πως κάνεις ; Δεν βλέπεις πως βγάζει καπνούς ; Το έχουν οι άνθρωποι αυτό στο στόμα τους , νομίζεις πως είναι για καλό; 

– Τι θα πει άνθρωποι ; Τι είναι αυτό ;

– Τους βλέπεις όλους αυτούς που κάθονται στην πλαζ ; Αυτοί δεν είναι σαν εμάς. Δεν έχουν πτερύγια , μα μόνο κάτι παράξενα μακρόστενα πράγματα , που τα χρησιμοποιούν για όλες τους τις δουλειές . Με αυτά χαιρετάνε ο ένας τον άλλον , μιλάνε , πίνουν νερό και κολυμπάνε. Με αυτά κρατούν και αυτό που πήγες να δαγκώσεις. Έχω ακούσει πως το πετάνε , όταν τελειώσει , μα για εμάς τις χελώνες , για καλό δεν είναι.

– Και τούτο δω το παράξενο πράγμα που φοράνε στο στόμα τους τι είναι; Πριν προλάβω να ολοκληρώσω , είχε φύγει. Είχα μείνει πολύ πίσω , σε σχέση με τους άλλους και βάλθηκα να τους φτάσω. Συνάντησα και άλλα αντικείμενα στο διάβα μου . Άσπρα χάρτινα πράγματα με μια καφέ ουσία στο εσωτερικό , ή τέλος πάντων ό,τι είχε απομείνει από εκείνη. Και ύστερα χαρτάκια . Και άλλα χαρτάκια . Μα πόσα αφήνουν εδώ στην άμμο , αυτοί οι άνθρωποι τέλος πάντων ; Δεν σκέφτηκαν καθόλου πως μπορεί να περάσω εγώ και άλλες πόσες χελώνες από δω ; Η μήπως δεν ξέρουν για εμάς ;

Και ώσπου να σκεφτώ παραπάνω, για το αν οι άνθρωποι ήξεραν ότι σε εκείνο εκεί το μέρος υπήρχαν χιλιάδες αβγά με ασήμαντα πλάσματα σαν εμάς , λύθηκε η απορία μου . Ξεπήδησε πιο δίπλα μια ταμπέλα με την φωτογραφία μου. Διάσημος είμαι και με έχουν σε επιγραφή , σκέφτηκα. Πρέπει να είχα κάνει κάτι σπουδαίο! Γράμματα ανθρώπινα ήταν από κάτω , δεν καταλάβαινα τι έλεγε. Μια ψηλή κοπέλα , που τριγύρω της είχε μαζέψει και άλλους ανθρώπους βρισκόταν ακριβώς σε εκείνο το σημείο και εξηγούσε κάτι σχετικό με μένα. Την άκουσα να λέει :Η χελώνα Καρέτα-Καρέτα θεωρείται είδος προς εξαφάνιση. Ο θόρυβος από τα ξενοδοχεία και τις ταβέρνες τρομάζει τις θηλυκές χελώνες,  τα φώτα αποπροσανατολίζουν τα μικρά χελωνάκια, ενώ τα οχήματα, οι ομπρέλες για τον ήλιο και οι ξαπλώστρες συμπιέζουν την άμμο προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στις φωλιές με τα αυγά. Ώστε μας ήξεραν τελικά. Δεν καταλάβαινα τι έλεγε , όμως από τον τρόπο που κουνούσε τα μακρόστενα πτερύγια , που έχουν όλοι οι άνθρωποι , έπρεπε να ήταν άκρως σημαντικό ! Ένας από αυτούς ξεμάκρυνε από το σημείο και έριξε το παράξενο αντικείμενο που είχε στο πρόσωπο του , στην θάλασσα. Στην αρχή πανικοβλήθηκα , καθώς θυμήθηκα πως έπρεπε να ακολουθήσω τα άλλα αδέρφια μου που είχαν πια φτάσει στο τέλος της αμμουδιάς και ετοιμαζόντουσαν να τους πάρει το κύμα. Και ύστερα σκέφτηκα , μα τι καλός,  ρίχνει το φαγητό του στην θάλασσα για να μπορέσουμε και εμείς να επιβιώσουμε ! Τελικά, ίσως να μην είναι τόσο κακοί οι άνθρωποι…

Με τα χίλια ζόρια , έφτασα επιτέλους στο νερό. Είχε βραδιάσει πια. Μα πόσα λαμπερά αντικείμενα έχει ο χώρος ! Μερικά κάνουν θόρυβο και πηγαινοέρχονται σε έναν μεγάλο δρόμο. Θα ήθελα να τα εξερευνήσω , κάποτε . Ίσως…. όταν ξαναγυρίσω. Όταν μπήκα στο νερό, ένιωσα σαν να έφτασα επιτέλους στο σπίτι μου. Ησυχία και ηρεμία , σε ολόκληρο τον ωκεανό δεν ακουγόταν τίποτα . Πως την αντέχουν οι άνθρωποι , τόσο φασαρία , μου λες ; Έπρεπε να βρω τα αδέρφια μου τώρα , την μάνα μου , κάποιον δικό μου . Και τροφή. Η πείνα μου υπενθύμιζε συνεχώς να κουνάω τα πτερύγια μου για να μπορέσω να βρω κάποια μέδουσα , που τόσο είχα την ανάγκη να φάω. Το ασταμάτητο κολύμπι μου , διέκοψε η σκιά ενός αντικειμένου. Επιτέλους , τροφή ! Όσο πλησίαζα , τόσο περισσότερο μου φαινόταν γνωστό εκείνο το σχήμα. Αφού , κοντοζύγισα , συνειδητοποίησα ότι ήταν αυτό που είχε πετάξει στην θάλασσα , εκείνος ο άνθρωπος ! Μα πως ήξερε τι ακριβώς τρώω ; Ήταν ακριβώς , σαν μια μέδουσα , δεν μπορούσα να δω διαφορές. Με μπέρδεψε , όμως. Έπρεπε τελικά να το δαγκώσω; Η πείνα δεν άφησε περαιτέρω ερωτήσεις. Προσπάθησα να το καταπιώ. Σαν κάπως βαρύ να ήταν .Ξάφνου , ένιωθα να πνίγομαι . Τα πλοκάμια αυτού του αντικειμένου τυλίχτηκαν με γρήγορο τρόπο , γύρω από τον λαιμό μου. Μα τι συνέβαινε ; Πώς μπορεί η τροφή να σε προδώσει , τόσο απλά ; Συνειδητοποίησα πως δεν μπορούσα να κουνηθώ. Απελπισμένα , κούνησα τα μικρά μου πτερύγια , ζητώντας για βοήθεια. Κανένας τριγύρω . Αργά και βασανιστικά , περίμενα τον βέβαιο θάνατο . Άνθρωπε , γιατί το έκανες αυτό; 

Τα ζώα δεν διαθέτουν έναρθρο λόγο . Δεν μπορούμε όμως να αγνοούμε επιδεικτικά την δική τους πλευρά. Πάνω από το 70% έχουν βρεθεί  να έχουν καταπιεί πλαστικά. Απορρίμματα ανθρώπινων δραστηριοτήτων υπάρχουν σε όλους τους θαλάσσιους βιοτόπους, από τις παραλίες μέχρι τα πιο απομακρυσμένα σημεία των ωκεανών. Από όλους τους τύπους των θαλάσσιων απορριμμάτων τα πλαστικά είναι τα πιο προβληματικά και τα μεγαλύτερα σε ποσότητα. Τα πλαστικά μπορούν να μπουν στην τροφική αλυσίδα όταν τυχαία καταναλωθούν από θαλάσσιους οργανισμούς και το πρόβλημα είναι ότι εκεί μπορούν να απελευθερώσουν επικίνδυνες χημικές ουσίες. Οι ερευνητές μελέτησαν τα δεδομένα από τον θάνατο περισσότερων των χιλίων χελωνών και διαπίστωσαν ότι οι νεαρές χελώνες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στα πλαστικά. Σε περισσότερα από τα μισά νεογέννητα χελωνάκια και στο 25% των ελαφρώς μεγαλύτερων, βρέθηκαν κομμάτια πλαστικού στο στομάχι. Αντίθετα, η κατανάλωση πλαστικών φαίνεται πως ήταν η αιτία θανάτου στο 15% των ενήλικων χελωνών. Ο αριθμός των πλαστικών που καταναλώθηκαν κυμαίνεται από 1 έως 300. Οι μελετητές υπολογίζουν ότι 14 κομμάτια πλαστικού αυξάνουν την πιθανότητα θανάτου στο 50%. Μπορείς να βοηθήσεις και εσύ, πετώντας οτιδήποτε δεν σου είναι χρήσιμο , στον κάδο απορριμμάτων. Ένα σκουπίδι που πετάς , ένα θαλάσσιο ζώο που πεθαίνει. Αντέχεις ; 

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Το 2020 είναι και ήταν αδιαμφισβήτητα μία αρκετά επεισοδιακή χρονιά από πολλές απόψεις. Κάθε μήνα υπήρχε και ένα μεγάλο γεγονός από κάποια οπτική γωνία, δύο καραντίνες και άλλα δρώμενα που θα μπορούσαν αν επηρεάσουν την πορεία της ανθρωπότητας . Πολλοί είναι αυτοί που μπορεί να ρωτήσουν τι έρχεται μετά.

Τον Δεκέμβριο του 20 λοιπόν και πιο συγκεκριμένα στις 21 του μήνα επρόκειτο τα δύο πιο μεγάλα ‘αστέρια’ του ουρανού μας να ‘συναντηθούν’ δημιουργώντας μία λάμψη που θα θυμίζει ένα πολύ μεγάλο αστέρι, καθώς δεν θα μπορούμε να ξεχωρίσουμε τους δύο πλανήτες που είναι ο Δίας και ο Κρόνος, ενώ στην πραγματικότητα θα απέχουν τεράστια απόσταση μεταξύ τους. Αυτό το αστρονομικό συμβάν συμβαίνει κάθε 20 χρόνια ,με την τελευταία θέαση του το 2000. Ωστόσο κάθε φορά δεν έχει το ίδιο ‘μέγεθος’, η φετινή ευθυγράμμιση είναι μία όπως αυτής του 1226 για να μπορούμε να την διακρίνουμε ακόμα και με γυμνό μάτι!

Τι καθιστά όμως αυτό το γεγονός τόσο σημαντικό; Η ένωση αυτή, κατά κάποιο τρόπο, των δύο πλανητών δημιουργεί το λεγόμενο αστέρι των Χριστουγέννων ή άστρο της Βηθλεέμ. Ένα πολύ όμορφο θέαμα το οποίο πολύ έχουν ερμηνεύσει με διάφορους τρόπους. Το σίγουρο όμως είναι ένα, δεν θα ήθελα να χάσω αυτό το φανταστικό θέαμα στον νυχτερινό ουρανό, ενώ το επόμενο ,κοντινότερο στο φετινό, φαινόμενο θα είναι το 2080!

Είναι πολύ εύκολο να αντικρίσεις αυτό το αστέρι, αρκεί να κοιτάξεις νοτιοδυτικά περίπου 45 λεπτά μετά τη δύση του ηλίου. Δεν θα έχεις αρκετό χρόνο να παρατηρήσεις το φαινόμενο καθώς θα είναι αρκετά κοντά στον ορίζοντα και θα εξαφανιστεί από το οπτικό πεδίο αρκετά γρήγορα. Όμως θα έχεις αρκετές ημέρες να το προλάβεις μιας και θα βρίσκεται στον νυχτερινό μας ουρανό περίπου ολόκληρη την τελευταία εβδομάδα του μήνα.

Ένα τέτοιο συμβάν δεν είναι κάτι που συμβαίνει συχνά και πολύ του έχουν δώσει πολλά ονόματα καθώς και ερμηνείες για το πως μπορεί να επηρεάσει την ζωή μας. Στο κάτω κάτω είναι ο τελευταίος μήνας του 2020 , ποιος ξέρει τι μπορεί να συμβεί…;

ΠΗΓΗ: If you haven’t seen Jupiter and Saturn, you’re missing something! | Astronomy Essentials | EarthSky

Μπούτης Ηλίας

Στο κόκκινο έκλεισε ο Νοέμβριος και πάλι, ειδικά για την Αρκτική όπου σε τμήματά της σημειώθηκαν θερμοκρασίες +14 βαθμοί Κελσίου πάνω από τον μέσο όρο.

Η ανησυχία των επιστημόνων για ένα πολύ θερμό 2020 συνεχίζεται και επιτείνεται, καθώς δυσοίωνες αναμένονται και οι προοπτικές για τον επόμενο μήνα, τον Δεκέμβριο, όπως φαίνεται και στους χάρτες πρόγνωσης.

Έτσι μετά την πρώτη εβδομάδα του Δεκεμβρίου που είχαμε υψηλές θερμοκρασίες ανάλογες είναι και οι προβλέψεις για τη δεύτερη εβδομάδα του πρώτου μήνα του χειμώνα. Ιδιαίτερα ανησυχητική η εικόνα του χάρτη με τα προγνωστικά στοιχεία που δίνει το ευρωπαϊκό κέντρο παρακολούθησης μετεωρολογικών φαινομένων και κλιματικής αλλαγής Copernicus (E.C.) . Long term monthly forecast of temperatures anomalies.

Πηγή

Η μοναδική ομορφιά της φύσης αποδεικνύεται περίτρανα στα χρώματα και σχέδια που χαρίζει στα δέντρα και τα φυτά που ακολουθούν.

Ιαπωνία

• 

• 

Το φυτό γλυκίνη ηλικίας 144 χρόνων με την εντυπωσιακή μοβ του εμφάνιση.

Νέα Ζηλανδία

Οι ισχυροί άνεμοι της περιοχής έχουν μετατρέψει τα δέντρα σε πίνακα ζωγραφικής.

Πόρτλαντ, ΗΠΑ

Το ιαπωνικό δέντρο σφενδάμου μοιάζει βγαλμένο από τα παραμύθια

Όρεγκον, ΗΠΑ

Μια οξιά στο Όρεγκον έχει μετατραπεί σε σπίτι για τα βρύα που αναπτύσσονται πάνω της.

Γερμανία

Οι ανθισμένες κερασιές δημιουργούν έναν υπέροχο ουρανό σε αυτόν το δρόμο της Γερμανίας.

Νότια Καρολίνα

Η βελανιδιά «άγγελος» μαγεύει με τη μεγαλοπρέπειά της.

Βραζιλία

Το «δέντρο της φωτιάς» είναι στην πραγματικότητα ανθοφόρο φυτό που αναπτύσσεται σε όλη τη νότια Βραζιλία.

Υεμένη

Το δέντρο του Δράκου (ή αίμα του Δράκου) έχει περίεργο σχήμα και συναντάται στην Σοκότρα  ενώ είναι αρκετά σπάνιο.

Όρεγκον, ΗΠΑ

Ένα χρωματιστό μονοπάτι σαν σήραγγα από πλατάνια στο Όρεγκον.

Χαβάη

• 

• 

Ο ευκάλυπτος της φωτογραφίας βρίσκεται στη Χαβάη και ο κορμός του θυμίζει ουράνιο τόξο.

Νότια Αφρική

Εντυπωσιακό ίσκιο προσφέρουν τα δέντρα Jacaranda σε ένα μονοπάτι στη Νότια Αφρική.

Νότια Καρολίνα

Το μονοπάτι των βελανιδιών στην Καλιφόρνια φέρνει στο νου σκηνές από ταινία μυστηρίου.

Μαδαγασκάρη

Στη Μαδαγασκάρη τα περίεργα δέντρα Baobab μοιάζουν να έχουν μεγαλώσει ανάποδα, με τις ρίζες προς τα πάνω.

Βόρεια Ιρλανδία

• 

• 

Ένα μονοπάτι γεμάτο οξιές, ιδανικό για βόλτα αποτελεί το εικονιζόμενο στη βόρεια Ιρλανδία.

Καλιφόρνια

Το τρίτο μεγαλύτερο δέντρο στον κόσμο, ένα γιγαντιαίο Sequoia στην Καλιφόρνια αποτελεί πρόκληση για τους ορειβάτες.

Πηγή