Ξυπνάω , με πρώτη εικόνα το χαμόγελο της . Είναι αρκετά χαρούμενη που επιτέλους , μετά από ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο , θα ξαναϊδωθεί με τους συμμαθητές και φίλους. Με την δασκάλα της , έτοιμη για νέες δραστηριότητες, χειροτεχνίες και μουσική. Την αγαπάει πολύ την μουσική και ας μην ακούω στίχους από το στόμα της. -Καλημέρα , της λέω , με όρεξη. Μηδέν απάντηση, μόνο ένα βλέμμα , συνοδευόμενο με χαμόγελο.

Συνειδητοποιώ , πως άδικα περίμενα την λέξη καλημέρα να βγει από τα όμορφα χείλη της , μιας και δεν έχει γίνει ποτέ. Μόνο βλέμμα , χαμόγελο ή κατσουφιασμένο πρόσωπο , όταν μου στεναχωριέται , σαν κάτι να της συμβαίνει. Όμως δεν αλλάζει τίποτε, καθώς πολλές φορές τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν αυτό που αισθάνεσαι και βλέπεις. Έτσι και με εκείνη. Δεν χρειάζεται τον λόγο για να σου αποδείξει πόσο νοιάζεται για σένα. Δεν έχει ανάγκη από λέξεις για να σου δείξει πόσο χαρούμενη είναι που βγήκε βόλτα , που περπάτησε , που άκουσε τα αγαπημένα της τραγούδια στο ραδιόφωνο. Αρκεί, να σε κοιτάξει.

Υπάρχουν κάποιες φορές που διαισθάνομαι πως ο λόγος θα συνιστούσε βοηθητικό στοιχείο στην περίπτωση της. Κάποιες φορές ,αδυνατώ να καταλάβω τι επιζητά , τι αισθάνεται , αν πεινά ή αν κρυώνει. Κάποιες άλλες , με απλές κινήσεις σου υποδεικνύει ακριβώς πως να την βοηθήσεις. Η μαμά μου λέει πως όσο μεγαλώνεις , τόσο πιο εύκολο είναι να την καταλάβεις. Και ας μην αρθρώνει ολόκληρες προτάσεις , παρά μόνο μικρούς φθόγγους, άναρθρα επιφωνήματα. Τι είναι οι λέξεις μπροστά στην αγάπη; Υπάρχει ομορφότερο πράγμα από την αδελφική αγάπη ; Και στην δική μου περίπτωση , ξεχειλίζει. Άλλωστε , πως να μην αγαπήσεις τέτοιο πλάσμα , που ο Δημιουργός μπροστά του , αισθάνεται υπερήφανος ;

Ξαπλώνει δίπλα μου , τα απογεύματα , την ώρα που προσπαθώ να απομνημονεύσω τις ατελείωτες σημειώσεις των αρχαίων ελληνικών , με τους αναρίθμητους φιλοσόφους και με κοιτάζει. -Κουράγιο αδερφούλα , το έχεις , είναι σαν να μου λέει. Και μου δίνει κουράγιο , με το βλέμμα της ,ή με το προσωρινό άγγιγμα της . Ξέρω πως της αρέσουν οι αγκαλιές, αρκεί να μην είναι υπερβολικές. Τότε χαλάει το πράγμα. – Μην τα παρατάς , συνέχισε να προσπαθείς , πιστεύω σε σένα, τα λόγια της αντηχούν στα αυτιά μου. Λόγια που ποτέ δεν ειπώθηκαν με την φωνή , αλλά με τα καστανά ματάκια της. Και τι είναι βλέμμα είναι τούτο….σε κοιτάζει και νιώθεις πως ξεγυμνώνει την ψυχή , πως γνωρίζει όλες τις ενδόμυχες σου σκέψεις.

Και αν σου χαμογελάσει , δηλώνεις ευτυχισμένος. Σε συμπαθεί , απολαμβάνει την παρέα σου και ας μην συζητάτε , παρά μόνο με ματιές. Δεν χωρούν λέξεις σε τέτοιες στιγμές. Ξάφνου , να σου πάλι ,κάποιες απότομες κινήσεις , περίεργες , που δεν βλέπεις καθημερινά . Μα έτσι είναι εκείνη . Για αυτό ξεχωρίζει , ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους. Δεν αντιλέγω , κάθε άτομο διαθέτει μια μοναδική και ξεχωριστή προσωπικότητα. Μα ΄κείνη , είναι διαφορετική , λες και δεν πλάστηκε στο ίδιο καλούπι με τους υπόλοιπους ανθρώπους. Ένα πλάσμα , ίσως μαγικό , ένας άγγελος θα λέγαμε…

Σαν ήμουνα μικρή , παίζαμε με τα παιχνίδια μου ολημερίς , δίχως να παραπονεθεί . Τότες δεν καταλάβαινα πολλά , ήξερα πως ήταν το αδέρφι μου . Απλά , λιτά και όμορφα. Χωρίς ταμπέλες , χωρίς κατηγορίες , χωρίς κριτική. Καθώς μεγάλωνα , έβλεπα τα αδέρφια των γύρω μου . Μα γιατί σε μένα δεν γινότανε τα ίδια ; Γιατί εμείς δεν μπορούσαμε να πραγματοποιήσουμε μερικά από εκείνα που τα αδέρφια κάνουν ; Η μάνα μου , ακλόνητος βράχος στο πλευρό μας , άφησε τα πράγματα να εξελιχθούν μόνα τους, ήξερε πως θα γίνουν όπως έπρεπε. Και έξαφνα , η σύντομη περιέργεια μου, σταμάτησε.

Άκουγα για πρώτη φορά την λέξη αυτισμό. Τι είναι πάλι τούτο , έλεγα από μέσα μου. Υπάρχει λέξη που περιγράφει την αδερφή μου ; Και ποιος την επέλεξε ; Ωριμάζοντας, ήρθα σε επαφή με διάφορα φάσματα της ανθρώπινης ζωής , όπως το σύνδρομο Down ,  σχιζοφρένεια, τύφλωση. Όλα τους ξεχωριστά , με ιδιαίτερη ομορφιά. Μα ποτέ δεν κατηγοριοποίησα κάποιον , τους έβλεπα όλους ίσους. Έτσι έμαθα από μικρή. Όλα τα παιδιά του κόσμου , σαν εμένα. Και εγώ , σαν όλα τα παιδιά του κόσμου. 

Καθισμένη δίπλα της , αισθάνομαι πολύ τυχερή που αποτελεί μέλος της οικογένειας μου. Η ομιλία είναι το τελευταίο που φέρνω στο νου μου. Οι άνθρωποι στον δρόμο κοιτάζουν , άλλοτε διακριτικά , άλλοτε πιο έντονα. Δεν τους αδικώ. Δεν μπορείς να καταλάβεις πως είναι να ζεις με εκείνη , να την αγαπάς και να την φροντίζεις. Και εκείνη να κάνει το ίδιο. Με τον δικό της τρόπο , που μόνο εκείνη ξέρει. Την αδελφική αγάπη την χτίζεις , δεν έρχεται ουρανοκατέβατη. Και κανένας αυτισμός , καμιά νόσος , καμιά ιδιαιτερότητα δεν αποτελεί τροχοπέδη για την δημιουργία αληθινής αγάπης ανάμεσα στα αδέρφια. Τρέχω , γεμάτη αυθορμητισμό , και της δίνω ένα φιλί.- Σαγαπώ πολύ , της λέω. Το ξέρει ήδη. Μου χαμογελάει και μου ανταποδίδει. Στα μάτια της , βρίσκω την απάντηση της. Το σ’αγαπώ της , που αξίζει για όλου του κόσμου το χρυσάφι .Και κάπου κάπου , κάποιες βραδιές με ξαστεριά, που το φεγγάρι ολόγιομο δεσπόζει στον νυχτερινό ουρανό και τα πουλιά ησυχάζουν, τότε μου ψιθυρίζει στο αυτί με την πρωτάκουστη φωνή της -Και εγώ σ’αγαπώ. Ή μπορεί να είναι απλά το δικό μου απωθημένο….

Στο Χριστινάκι μου

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

…γιατί ποτέ δεν είναι αργά για λίγη περισσότερη μαγεία στη ζωή σας.

Η πολυπόθητη ημέρα της επίσκεψης του αγαπημένου μας εύσωμου κυριούλη με την κόκκινη στολή πλησιάζει και ήδη εσείς οι γονείς θα έχετε αρχίσει να αναζητάτε τα δώρα των παιδιών σας. Είναι πολύ τρυφερό να διατηρήσετε για τα μικρότερα παιδιά την αίσθηση αυτή της μαγείας των Χριστουγέννων και κάτι τέτοιο χρειάζεται ένα καλά οργανωμένο σχέδιο από μέρους σας. Φυσικά, απαραίτητο συστατικό για την επιτυχία του σχεδίου του Άγιου Βασίλη είναι η μαγεία…

Παράλληλα, η σωστή οργάνωση είναι το α και το ω στην κατάστρωση του σχεδίου και για αυτό σας προτείνουμε τα παρακάτω βήματα:

Το γράμμα: Ζητάτε από τα παιδιά σας να γράψουν το περιβόητο αυτό γράμμα που είναι και το εισιτήριό σας στη σκέψη τους! Καλό είναι να το κάνετε αρκετές ημέρες πριν, ώστε να υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος για εσάς να εντοπίσετε τα δώρα και να τα αγοράσετε στην ώρα τους. Στα μικρότερα παιδιά ζητάτε να ζωγραφίσουν αυτό που θα ήθελαν να τους φέρει ο Άγιος Βασίλης και να σας το περιγράψουν. Στα πιο μεγάλα και σε εκείνα που ήδη γνωρίζουν να γράφουν αν κλείσουν το γράμμα σε φάκελο (επίτηδες για να σας δοκιμάσουν), υπάρχει πάντα και η μέθοδος ανοίγματος φακέλου με ατμό…

Τα δώρα: Επειδή η εποχή που διανύουμε δεν είναι και η καταλληλότερη για να ξέρετε πότε θα μπορείτε να πάτε στα μαγαζιά να ψωνίσετε τα δώρα που σας ζητήθηκαν, η καλύτερη λύση είναι οι online παραγγελίες, οι οποίες είναι ασφαλείς για όλους και εκτελούνται γρήγορα. Αφήστε μάλιστα που δεν έχετε να τρέχετε εδώ και εκεί, να ψάχνετε να παρκάρετε, να συνωστίζεστε και να πελαγώνετε… Από την άνεση του σπιτιού σας λοιπόν και εφόσον έχουν κοιμηθεί τα παιδιά, καθίστε αναπαυτικά και «ψωνίστε» στο καλάθι σας ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.

Το σκηνικό: Το σκηνικό που θα στήσετε αποτελεί το «σενάριο» του σχεδίου σας και η παραμικρή λεπτομέρεια παίζει σημαντικό ρόλο για την επιτυχία του. Το χαρτί περιτυλίγματος προσέξτε να μην είναι κάποιο που μπορεί να το δουν μες στο σπίτι. Διαλέξτε κάτι που σίγουρα δεν θα δημιουργήσει αμφιβολίες.

Την παραμονή της επίσκεψης του Αγίου Βασίλη προετοιμάστε όλοι μαζί τη γιορτινή και μαγική ατμόσφαιρα και φροντίστε να του έχετε αφήσει σε μια γωνίτσα γάλα και μπισκότα να έχει να φάει σε περίπτωση που πεινάσει… Εσείς, μόλις κοιμηθούν τα παιδιά, φροντίστε να αφήσετε όσο πιο φανερά γίνεται τα ίχνη του: ψίχουλα από τα γλυκά, δαγκωμένο μπισκότο και φυσικά μην ξεχάσετε να πιείτε το γάλα… Τοποθετήστε προσεχτικά τα δώρα κάτω από το δέντρο και αφήστε τα υπόλοιπα στη μαγεία των Χριστουγέννων…

Η πιο αγαπημένη μέρα: Να είστε βέβαιοι πως την επόμενη μέρα θα ξυπνήσετε από φωνούλες και χαμόγελα να σας περιτριγυρίζουν γιατί τα δώρα και το σκηνικό θα έχουν αποκαλυφθεί από πολύ νωρίς το πρωί. Το υπόλοιπο της ημέρας θα είναι άκρως οικογενειακό και γεμάτο παιχνίδι…Το άνοιγμα των δώρων, γιορτινά τραγούδια για μουσική υπόκρουση, μυρωδιά γλυκών και παιδικά γελάκια να συντροφεύουν το σκηνικό, δημιουργούν την πιο ιδανική ατμόσφαιρα για να διατηρήσετε τη μαγεία των εορτών. Και αν δεν πιστεύετε ακόμα σε αυτή… ποτέ δεν είναι αργά για λίγη περισσότερη μαγεία στη ζωή σας, μέσα από τα παιδιά σας..!

Πηγή

Αυτή η περίοδος είναι εξαιρετικά δύσκολη για όλους μας, ιδίως για τα παιδιά που αντιμετωπίζουν μια μεγάλη ανατροπή στη ζωή τους. Τα νέα μέτρα προστασίας και η καραντίνα έχουν επηρεάσει ραγδαία την αίσθηση του φυσιολογικού μέσω της μείωσης των καθημερινών δραστηριοτήτων που φαίνεται πως έχει αυξήσει την αίσθηση μοναξιάς, άγχους και θλίψης. Με τα (περισσότερα) σχολεία κλειστά, τα παιδιά έχουν απολέσει ένα σημαντικό μέρος της αίσθησης πλαισίωσης και δομής που δίνει το σχολικό περιβάλλον. Έχοντας λιγότερες επαφές με τους φίλους τους, απολαμβάνουν όλο και λιγότερο την κοινωνική και ψυχική αλληλοϋποστήριξη που χρειάζονται απαραιτήτως για την υγιή ανάπτυξή τους. Ταυτόχρονα, καλούνται να αυξήσουν την ψυχική τους ανθεκτικότητα, να κάνουν υπομονή με τις νέες συνθήκες, να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στα νέα δεδομένα που έχουν άγνωστη διάρκεια.

Τι νιώθουν τα παιδιά στην καραντίνα;

Τα παιδιά είναι πιθανό να βιώνουν αρνητικά συναισθήματα όπως ανησυχία, άγχος και φόβο και αυτό μπορεί να περιλαμβάνει φόβους παρόμοιους με εκείνους των ενηλίκων, όπως φόβο θανάτου, φόβο απώλειας αγαπημένων προσώπων ή φόβο της ίδιας της νόσου και της επακόλουθης απομόνωσης. Αυτό μάλιστα συμβαίνει χωρίς να έχουν τα μέσα ψυχικής εκφόρτισης και εκτόνωσης όπως το κοινωνικό παιχνίδι, τα αθλήματα ή τους φίλους τους.

Το κοινωνικό παιχνίδι και οι κοινωνικές συναναστροφές σε έναν αναπτυσσόμενο ψυχισμό είναι απαραίτητα συστατικά ψυχικής δόμησης και η έλλειψή τους φέρνει τα παιδιά αντιμέτωπα με μια καθημερινή αίσθηση βαρεμάρας. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως η περίοδος της πανδημικής κρίσης που περνάμε είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για την εμφάνιση καταθλιπτικών και αγχωδών διαταραχών στα παιδιά και τους εφήβους με βασικούς προγνωστικούς παράγοντες την άγνωστη διάρκεια της πανδημίας και των περιορισμών της, τον φόβο μόλυνσης, την απογοήτευση και τη βαρεμάρα, τις μη συγκεκριμένες πληροφορίες, την απώλεια της πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνίας με τους φίλους τους, τους συμμαθητές τους, τους δασκάλους τους, την έλλειψη προσωπικού χώρου στο σπίτι, τις οικονομικές αλλαγές στην οικογένεια. Αυτά δημιουργούν φαύλους κύκλους διαρκούς ψυχικής διέγερσης για τα παιδιά χωρίς αντίστοιχη ψυχική ανακούφιση.

Τι θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη πηγών ανθεκτικότητας στα παιδιά μας αυτή τη δύσκολη για όλους μας περίοδο; Η ουσιαστική επικοινωνία με τα παιδιά μας: να τους ακούσουμε να μας μιλάνε για όλα όσα θέλουν να πουν αλλά πρωτίστως να ακούσουμε το συναίσθημά τους χωρίς να προσπαθήσουμε να το φέρουμε αμέσως στο πλαίσια της λογικής.

Η σημασία της επικοινωνίας και της ρουτίνας μέσα στην καραντίνα

Επικοινωνήστε στα παιδιά σας πως κάθε συναίσθημα έχει σημασία να βιωθεί και να ακουστεί. Με τη δική σας παρουσία και δεκτικότητα, επιβεβαιώστε στα παιδιά σας πως όλοι μαζί θα φροντίσετε και θα στηρίξετε ο ένας τον άλλον. Η εστιασμένη, αποτελεσματική και κατάλληλη για την κάθε ηλικία πληροφόρηση θα λειτουργήσει προστατευτικά για τις πιθανές ψυχικές συνέπειες της πανδημίας.

Ξεκινήστε από το μηδέν: ρωτήστε τα παιδιά σας τι γνωρίζουν και διερευνήστε τις απορίες τους. Τα παιδιά και οι έφηβοι συνήθως θα κάνουν ερωτήσεις που αφορούν συγκεκριμένα δικά τους θέματα, ειδικά ερωτήματα για το πώς όλη αυτή η συνθήκη θα αλλάξει τη ζωή τους, τα οικογενειακά πλάνα. Ακούστε τις αγωνίες και δώστε τους ασφαλείς οδηγίες για το καλύτερο που μπορούν να κάνουν.

Προσπαθήστε να παραμείνετε συνδεδεμένοι με τα παιδιά σας μέσα από κοινές δραστηριότητες, οργανώστε συνομιλίες με φίλους και συγγενείς, διατηρήστε τις ανθρώπινες κοινωνικές συνδέσεις. Προσπαθήστε να διατηρήσετε μια σταθερή ρουτίνα σε ορισμένες τουλάχιστον πτυχές της καθημερινότητας, όπως το πρόγραμμα των μαθημάτων, του φαγητού και του ύπνου που θα βοηθήσει τα παιδιά να μην απομονώνονται και αποσύρονται για μεγάλα διαστήματα. Κρατήστε όμως στο νου σας να επιτρέψετε ευελιξία ψυχικά και πρακτικά, αυτήν την περίοδο προτεραιότητα έχουν οι σχέσεις και τα συναισθήματά μας κι όχι η αυστηρή τήρηση των προγραμμάτων.

Προσπαθήστε να ενθαρρύνετε και να συμμετέχετε σε κοινές αθλητικές δραστηριότητες με τα παιδιά σας. Με αυτόν τον τρόπο βοηθάτε στην ψυχική εκφόρτισή τους, στη σωματική έκφραση των συναισθημάτων τους, στο χτίσιμο της αίσθησης αυτοπεποίθησης και της κοινωνικής συμμετοχής. Διαφυλάξτε τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών και το ελεύθερο παιχνίδι. Χορέψτε, τραγουδήστε, ακούστε μουσική, ζωγραφίστε. Όλες αυτές οι δραστηριότητες ενισχύουν την αίσθηση του ανήκειν και της ομάδας αλλά ταυτοχρόνως ενισχύουν τους γονεϊκούς μας δεσμούς που τα παιδιά χρειάζονται περισσότερο από ποτέ.

Σε αυτές τις δύσκολες μέρες χρειάζεται να βρούμε την ουσία στις σχέσεις μας και στους ψυχικούς δεσμούς με τα παιδιά μας για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στη φροντίδα μας και στη φροντίδα τους. Και, εν τέλει, τα οδηγήσουμε με ασφάλεια στην επόμενη μέρα.

H Καλλιόπη Κρεμαστιώτη είναι Ψυχολόγος(Bsc)-Ψυχοθεραπεύτρια(PgD)

Πηγή

Όταν είμασταν παιδιά μας άρεσε να μας διαβάζουν ή να διαβάζουμε Χριστουγεννιάτικες ιστορίες. Τα Χριστουγεννιάτικα βιβλία είναι πλημμυρισμένα από εικόνες και βγάζουν συναισθήματα στα παιδιά . Και επειδή ωραία είναι τα ρούχα και τα παιχνίδια αλλά σαν το βιβλίο δεν είναι σας προτείνουμε υπέροχα Χριστουγεννιάτικα βιβλία για να κάνετε δώρα στα μικρά σας ζουζουνάκια.Άλλωστε τι καλύτερο από μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία πριν πέσουν για ύπνο;

Χριστούγεννα στη Γελανδία (Εκδοτικός οίκος Α.Α.Λιβανη)

10 Χριστουγεννιάτικες ιστορίες να γελάς! του Σαμ Χόι (Εκδόσεις Μεταίχμιο, 7-12 ετών).

Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι του Ευγένιου Τριβιζά (Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 1-7 ετών).

10 Χριστουγεννιάτικα παραδοσιακά παραμύθια της Εύας Καραντινού (Εκδόσεις Άγκυρα, 5+ ετών).

Φρικαντέλα, η μάγισσα που μισούσε τα κάλαντα του Ευγένιου Τριβιζά (Εκδόσεις Καλέντη, 4+ ετών).

Ένα δέντρο μια φορά -Ευγένιος Τριβιζάς – από 5 ετών (εκδόσεις Καλέντης)

Η μικρή μπότα του Άϊ Βασίλη της Δήμητρας Π. Πυργελή (Εκδόσεις Λιβάνη, 6-12 ετών).

Τα Χριστούγεννα της Λούλας Στρουμπουλούλας του Ευγένιου Τριβιζά (Εκδόσεις Ψυχογιός, 7-8 ετών). 

Η μαγισσούλα των Χριστουγέννων της Ρένα Ρώσση-Ζαϊρη -από 4 ετών(Εκδόσεις Ψυχογιός)

Το παιδί και το όνειρο – Κάρμεν Ρουγγέρη – από 6-12 ετών (εκδόσεις Διάπλαση)

Πηγή

Σκεφτόμουν σε απλά ελληνικά (είναι σωτήριο, ξέρεις, να σκέφτεσαι έτσι) ότι η ανατροφή ενός παιδιού θα μπορούσε να είναι μια πολύ απλή υπόθεση γραμματικής. Με κανόνες και ασκήσεις, με εξηγήσεις και επαναλήψεις και -αναπόφευκτα-με εξετάσεις. Θα μπορούσε, ας πούμε, να περιορίζεται στη διδασκαλία λιγοστών λέξεων, που όμως φωτίζουν κάθε ζωή και της δίνουν ευγένεια, θάρρος, πείσμα και σίγουρα περηφάνια και αξιοπρέπεια.

Πρώτο μάθημα, για παράδειγμα, θα μπορούσε να είναι η λέξη ”ναι”.

Ναι. Για σκέψου λίγο. Είναι η πιο θετική λέξη που υπάρχει στο λεξιλόγιό μας. Η μαγική λεξούλα των θετικών ανθρώπων και όσων ο ουρανός είναι το όριο τους. ‘’Να σκέφτεσαι θετικά’’ ακούμε από παντού και είναι ορατό τοις πάσι ότι οι φορείς του ‘’ναι’’ είναι οι πιο χαμογελαστοί, αποφασιστικοί και ήρεμοι άνθρωποι γύρω μας.

-Ναι, θα το κάνω.

-Ναι, θα το μάθω.

-Ναι, θέλω.

Και το αποτελεσματικότερο όλων:

-Ναι, μπορώ.

Δεύτερο μάθημα οι λέξεις «παρακαλώ» και «ευχαριστώ». Οι λέξεις της ευγένειας και της καλής ανατροφής, λέξεις που ανοίγουν και κλείνουν συντομότατους διαλόγους οι οποίοι όμως φτιάχνουν τις πρώτες εντυπώσεις.

-Κύριε, μπορείτε να το επαναλάβετε αυτό, παρακαλώ;

-Παρακαλώ, μπορώ να περάσω;

-Μπορώ να έχω μια σφραγίδα, λίγο νερό ή έστω την ησυχία μου, παρακαλώ; Σας ευχαριστώ.

Ξεπερασμένες λέξεις; Παρωχημένες; Φυσικά, αν αποφασίσουμε ότι μας αρέσει η αγένεια γύρω μας και είναι αυτό που θέλουμε να διατηρήσουμε στον πλανήτη.

Και έρχεται η λέξη «συγγνώμη» που κουβαλάει μέσα της όλες τις λέξεις του κόσμου: Αγαπάω, συμπονώ, συμπάσχω, μετανιώνω, πιστεύω. Η λέξη της δεύτερης ευκαιρίας, πολύ δύσκολη να τη μάθεις, τόσο για να τη ζητάς όσο και για να τη δέχεσαι. Λέξη που δε σηκώνει εγωισμούς και πολλά πολλά. Απλή και ξεκάθαρη:

-Συγγνώμη. Δε θα το ξανακάνω αυτό, ήταν λάθος μου.

-Συγγνώμη που σε έκανα να υποφέρεις.

-Φυσικά και δέχομαι τη συγγνώμη σου. Πάμε παρακάτω.

Και το ουσιαστικότερο:

-Συγχωρώ τον εαυτό μου και άρα μπορώ να δεχτώ τη συγχώρεση όσων πλήγωσα.

Μεγάλη υπόθεση η συγγνώμη, σπουδαία λέξη όταν την εννοείς. Ποια άλλη λέξη, αν το καλοσκεφτείς, απομακρύνει τόσο δραστικά την κόλαση;

Ναι. Η λέξη «αγαπώ». Σημαντικό μάθημα αυτό. Θέλει ασκήσεις και παραδείγματα.

Αγαπώ άνευ όρων και άνευ ορίων, αγαπώ ανθρώπους, αγαπώ ζώα, αγαπώ άσπρους, μαύρους, κόκκινους, αγαπώ άντρες, αγαπώ γυναίκες, αγαπώ πλούσιους και φτωχούς, υγιείς και άρρωστους, έξυπνους και ηλίθιους, αγαπώ τους στρέιτ, αγαπώ τους γκέι, αγαπώ τα παιδιά, αγαπώ τον εαυτό μου και όλη αυτή η αγάπη γίνεται καθήκον υπεράσπισης, φροντίδας και προστασίας, γίνεται ασπίδα και φωνή για όσους τρέμουν μέσα σε μια σκληρή κοινωνία, νομίζοντας ότι δεν τους αγαπάμε.

Μπορώ να αγαπώ.

«Μπορώ». Ρήμα μόνο ενεργητικής φωνής που σημαίνει ότι καθετί είναι στο χέρι μου. Προϋποθέτει το ρήμα ‘’πιστεύω’’, πιστεύω σ’ εμένα και σε έναν Θεό γιατί είναι χρέος μου να πιστεύω και να μπορώ, γιατί μόνο έτσι είναι δυνατόν να πάω μπροστά και μαζί μου να κάνει ένα βήμα κι ο κόσμος ολόκληρος. Και πώς θα μάθουμε στα παιδιά μας να μπορούν; Με ένα ακόμα μάθημα γραμματικής.

Ρήμα «προσπαθώ», λοιπόν.

Ό,τι κι αν γίνει, όσο δύσκολο κι αν μου φαίνεται, όσο κι αν κουραστώ, εγώ θα προσπαθώ. Γιατί είναι το μόνο που μπορώ να κάνω όταν όλα τα άλλα έχουν αποτύχει. Και είναι το μόνο που μπορεί να έχει αποτέλεσμα.

Προσπαθώ να είμαι καλός μαθητής γιατί προσπαθώ να γίνω γιατρός και μετά θα προσπαθώ να είμαι καλός γιατρός ή καλός δάσκαλος ή καλός ηλεκτρολόγος ή καλός δημόσιος υπάλληλος.

Προσπαθώ να είμαι συνεπής, χρήσιμος άνθρωπος, φωτεινός φάρος για τα σκοτάδια άλλων.

-Μα δεν κουράζεσαι να προσπαθείς;

-Όχι.

Όχι: η τελευταία λέξη για σήμερα. Το χρυσό «όχι». Μάθετε στα παιδιά να λένε όχι. Όχι στις καραμέλες από ξένους, όχι στην τεμπελιά, όχι σε σχέσεις που τα κρατούν ομήρους, όχι στο ψέμα, την απάτη, την κακοποίηση, όχι σε εργοδότες που αναζητούν σκλάβους, όχι στα ναρκωτικά, όχι στο σεξ χωρίς προφυλακτικό, όχι στα εύκολα, όχι στην ψυχολογική βία, όχι στη βία γενικώς. Μάθετε στα παιδιά να μη φοβούνται. Να υψώνουν το παράστημά τους, να κοιτάνε στα μάτια και να λένε «όχι».

Ζήτω το όχι, λοιπόν. Και το ναι. Και το ευχαριστώ.

Ζήτω όλες οι πολύτιμες λεξούλες της ζωής μας που φτιάχνουν μια τέλεια πρόταση:

Μεγάλωσα ένα παιδί.

Πηγή

Μια μικρή κουκίδα σε μια οθόνη και ο ήχος μιάς καρδιάς που θα σου αλλάξει τη ζωή.<<Το παιδί σου!>>Το ποιό;Εγώ είμαι παιδί, πώς θα κανω παιδί;Δεν νιώθω έτοιμη!Πώς θα τα καταφέρω;Aυτά είναι λίγα από τα ερωτήματα που δημιουργούνται στη θέαση της παραπάνω εικόνας.Αγωνία,φόβος και χαρά είναι από τα λίγα συναισθήματα που κυριαρχούν το κορμί σου.

Οι πρώτοι μήνες είναι μάλλον ίδιοι με τους προηγούμενους,πριν το σώμα σου γίνει ”σπίτι”για έναν νέο άνθρωπο.Όταν όμως η κοιλίτσα αρχίζει να φουσκώνει εκεί αρχίζεις και συνειδητοποιείς πολλά! Όλο αυτό γίνεται πιο αληθινό,γίνεται η πραγματικότητα σου.Μαζί με την κοιλίτσα,μεγαλώνουν και τα συναισθήματα και κάπου εκεί μπαίνει η ανυπομονησία να κρατήσεις το μικρό σου αγκαλιά και να ζήσεις μαζί του την υπόλοιπη ζωή σου.

Ενώ παράλληλα εσύ δεν είσαι αυτή που ήσουν,οι ορμόνες σου κάνουν party και το ζούν στα κόκκινα.Κλαίς,φωνάζεις,γελάς,όλα ταυτόχρονα,έχεις ανάγκη από κατανόηση,κάποιες φορές δεν καταλαβαίνεις ούτε εσύ τις αντιδράσεις σου και τον ίδιο σου τον εαυτό! Και πάλι φόβος,φόβος για το άγνωστο που θα έρθει και μετά χαρά και αισιοδοξία,γιατί αυτό που θα έρθει είναι ένα μικρό θαύμα,το δικό σου θαύμα.

Μερικές φορές μπορεί να περάσει από το μυαλό σου αν όλο αυτό που ζείς είναι σωστό,αλλά να ξέρεις είναι ό,τι πιο σωστό έχεις κάνει.Έτσι λοιπόν περνάνε οι μήνες και όσο ψωνίζεις όμορφα και χαριτωμένα πράγματα για το μικροσκοπικό σου πλασματάκι έρχεσαι ακόμα πιο κοντά του.Όταν πια η κοιλιά έχει γίνει σα μπαλόνι έτοιμο να σκάσει τα κόκαλα σου πονάνε και η μέση σου χτυπάει καμπανάκια από το βάρος που σηκώνει, έχεις μπει στην τελική ευθεία.

Η πολυπόθητη ώρα θα έρθει εκεί που δεν το περιμένεις!Αύτο ήταν…από δω και πέρα δεν θα είσαι εσύ για σένα,αλλά εσύ για το παιδί σου.

Δεν έχεις φοβηθεί ξανά τόσο πολύ στη ζωή σου και ίσως δεν έχεις  ξανά πονέσει τόσο.Η αγωνία σου όμως σε κάνει να ξεχνάς τον πόνο.Όλα θα πάνε καλά ακούς από όλους και εσύ μέσα σου αναρωτιέσαι αν όντως θα πάνε.Τα λεπτά περνάνε αργά,λες και είναι αιώνες,προσπαθείς να καταλάβεις τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί και τότε συνειδητοποιείς ότι είσαι πιο έτοιμη από ποτέ!

Ένα δυνατό κλάμα που μοιάζει με νιαούρισμα αντηχεί σε όλο το δωμάτιο ώσπου σταματάει μόλις το ακουμπήσουν επάνω σου. ΟΚ! και τώρα τι;Είμαι μαμά;Θα περάσει αρκετός καιρός μέχρι να νιώσεις μαμά και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό.Κρατάς στα χέρια σου τον κόσμο όλο,αλλά είναι πολύ ξένο ακόμα για σένα,δεν χρειάζεται να νιώσεις λατρεία γι’αυτό το μωρό από την πρώτη στιγμή και είναι κατανοητό.Μην επηρεάζεσαι από όσα ακούς,να τα φιλτράρεις και να  κρατήσεις όσα θέλεις εσύ,τα υπόλοιπα άστα στην άκρη.

Τώρα πρέπει να φροντίσεις εσένα,να είσαι εσύ καλά,για να είναι και το παιδί σου .Όταν κοιταχτείς στον καθρέφτη  μην απογοητευτείς,το σώμα σου ξέρει τι πρέπει να κάνει και θα επανέλθει σιγά,σιγά,άλλωστε όσοι σ’αγαπούν το κάνου για ό,τι έχεις  μέσα σου. 

Κράτα το νινί αγκαλιά και θα τα ξεχάσεις όλα!

Με αγάπη.

Η συμβίωση με έναν αδερφό , μεγαλύτερο ή μικρότερο μπορεί να χαρακτηριστεί από δυο πλευρές . Πόλεμος και ειρήνη. Λέξεις κλειδιά , για να μπορέσουμε να περιγράψουμε αυτή τη μοναδική σχέση που εκτυλίσσεται μεταξύ δύο ατόμων που συνδέονται με το ίδιο αίμα. Οι παράγοντες που επιδρούν στην ανάπτυξη της αδερφικής σχέσης ποικίλλουν, καθώς το φύλο, η ηλικία, οι γονείς και άλλοι επενεργούν με τον δικό τους τρόπο στην διαμόρφωση της αδερφικής αγάπης . Πόσα και πόσα αδέρφια έχουμε δει να μην μιλιούνται για χρόνια, να τσακώνονται για κληρονομικά , να ανταλλάσσουν βαριές απόψεις , να διαφωνούν για πολιτικές , θρησκευτικές, οικονομικές πεποιθήσεις ; Άπειρα παραδείγματα στον ευρύ κοινωνικό μας περίγυρο . Ο αδερφός αποτελεί το στήριγμα , ο ώμος που θα γείρεις όταν ξαφνικά τα παρατήσεις , όταν χάσεις τον κόσμο κάτω από τα πόδια σου . Ο μοναδικός κληρονόμος της γονικής αγάπης , την οποία μοιραστήκατε. Πόσοι αγώνες , τραγούδια , ποιήματα , στίχοι γράφτηκαν για αυτόν τον άνθρωπο. Άραγε γνωρίζουμε την πραγματική αξία του αδερφού μας ;

Παραδεχτείτε το. Έστω μια φορά , σας ήρθε η περιβόητη επιθυμία να μαλώσετε με τον αδερφό σας για κάτι που σας έκανε . Μικρό , μεγάλο , δεν έχει σημασία . Αγαπάμε αυτά τα μικροκαυγαδάκια μεταξύ σας , καθώς είναι ένα φυσιολογικό στοιχείο που οφείλει να υπάρχει στην αδερφική σχέση και με αυτόν τον τρόπο προβάλλονται οι τόσο διαφορετικοί χαρακτήρες που μπορεί να έχουν δυο αδέρφια . Ειδικά , αν η αντίθεση είναι αγόρι – κορίτσι σκούρα τα πράγματα…. Άλλος κόσμος ο ένας, τελείως διαφορετικός ο άλλος. Φυσικά, υπάρχουν και περίοδοι συνεργασίας μεταξύ τους . Όμως , εκ φύσεως υπάρχουν κόντρες ( σε φυσιολογικό επίπεδο πάντα ) που όσο εισέρχονται στο στάδιο της εφηβείας , γίνονται ολοένα και εντονότερες.H επιθετικότητα και η ανταγωνιστικότητα εκδηλώνονται σε πολλές δραστηριότητές τους. Οι μεταβαλλόμενες ανάγκες των παιδιών, τα άγχη και η διαφοροποίηση της ταυτότητάς τους, επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο σχετίζονται μεταξύ τους.

Φαίνεται πως οι αδελφικοί καβγάδες είναι συχνότεροι σε παιδιά είτε με μικρή διαφορά ηλικίας, είτε του ιδίου φύλου. Αυτό συμβαίνει γιατί στην περίπτωση αυτή τα παιδιά έχουν πάνω – κάτω κοινές ανάγκες με αποτέλεσμα δύσκολα να υποχωρούν σε αυτό που επιθυμούν. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, προσπαθεί να ορίσει τον εαυτό του και να διαφοροποιηθεί από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, με αποτέλεσμα συχνά να οδηγείται σε συγκρούσεις Ένας άλλος λόγος είναι η βαρεμάρα . Δηλαδή ο λόγος που κατά 90% χρησιμοποιώ για να πειράξω τον αδερφό μου .Όταν το παιδί βαριέται, ο καυγάς μπορεί να είναι ένας τρόπος για να διασκεδάσει. Ειδικά όταν ξέρει ότι αν ενοχλήσει το αδερφάκι του, εκείνο θα αντιδράσει έντονα. Μανώλη μου , αν το βλέπεις αυτό καταλαβαίνεις γιατί μαλώνουμε τρεις και λίγο….

Γυναίκες , δεν μπορώ να περιγράψω πόσο τυχερές θα πρέπει θα αισθάνεστε που έχετε έναν αδερφό στο πλευρό σας ! Το Α και το Ω στην ζωή σας. Ο φύλακας άγγελος σας ! Ο σωτήρας , το καμάρι ….ο θησαυρός σας ! Πάντοτε δίπλα σας ,αφουγκράζεται τις ανάγκες σας και τα θέλω σας . Αλίμονο σε όποιον σας πειράξει . Ο αδερφός τείνει να είναι ιδιαίτερα….υπερπροστατευτικός , ειδικά με τη μικρότερη αδερφή. Οι άντρες που έχουν αδερφές, είναι πιο ευτυχισμένοι και αισιόδοξοι άνθρωποι , υποστηρίζει η επιστήμη . Απ′ ότι φαίνεται, οι αδερφές ενθαρρύνουν τα αγόρια αδέρφια τους να είναι πιο επικοινωνιακά και να εκφράζουν ανοιχτά τα συναισθήματά τους, το οποίο οδηγεί σε καλή ψυχική υγεία . Επιπροσθέτως , οι άντρες που έχουν αδερφές , γνωρίζουν καλύτερα τον γυναικείο κόσμο και τι πραγματικά θέλουν .

Μεγαλωμένοι σε περιβάλλον , με γκρίνια , με εφηβικά φλερτ από την πλευρά της γυναίκας, με την έννοια της περιόδου (άγνωστη λέξη και λειτουργία για τους περισσότερους άνδρες.) , κατανοούν πλήρως τα γυναικεία προβλήματα και αργότερα , σέβονται την κοπέλα τους με τον ίδιο τρόπο. Επίσης, ξέρει τις ανασφάλειες που νιώθει κάθε γυναίκα μεγαλώνοντας, με το σώμα της και γενικά με τον εαυτό της και μαθαίνει πώς να τις χειριστεί. Επομένως , δημιουργείται ένα αίσθημα σιγουριάς στον άντρα για να προετοιμαστεί για τις επόμενες σχέσεις του. Φυσικά , παρόμοιο ρόλο διαδραματίζουν οι γονείς του , που με την σωστή καθοδήγηση και την εμφύσηση ορθών κοινωνικών προτύπων συντελούν στην πνευματική αρτίωση του.

Φτάνουμε στο σημείο να αναρωτηθούμε , τι έχει πραγματικά ανάγκη να ακούσει ένας άνδρας από την αδερφή του ; Το κυριότερο από όλα , έχει ανάγκη από σεβασμό και τρυφερότητα . Το ότι διαθέτει ανδρική φύση δεν αποκλείει το γεγονός να είναι συναισθηματικός και γλυκός μαζί σου. Κάθε άνθρωπος και κυρίως κάθε άντρας, θέλει να ξέρει πως εμπνέει ένα κάποιο κύρος κι έναν σεβασμό στους άλλους. Πόσο μάλλον ο αδερφός στην ίδια του την αδερφή. Θα σε υποστηρίξω , ό,τι και αν γίνει ! Πες την ριμάδα αυτή φράση και καμιά φορά…δεν χρειάζεται να εμφανίζεται μόνο στις κρίσιμες στιγμές που περνάτε. Ένας αδερφός , χρειάζεται την στήριξη του αίματος του προκειμένου να προχωρήσει μπροστά! Το να ενθαρρύνεις κάποιον να πραγματοποιήσει τους στόχους του , ίσως είναι η μεγαλύτερη προσφορά σου, ως άνθρωπος.

Ανταγωνισμοί και ζήλιες δεν χωράνε . Παιδιά της ίδιας μάνας είστε, στα μάτια της ισάξιοι. Κανένας πιο πάνω από τον άλλον . Ο καθένας με την μοναδική και συνάμα ξεχωριστή προσωπικότητα του, είναι αναντικατάστατος! Άλλωστε , ο αδερφός είναι ο ένας και μοναδικός “άντρας” της ζωής σου . Όσοι και αν περάσουν από την ζωή σου , όσοι φύγουν και όσοι μείνουν , δεν θα είναι εκείνος. Έχει ανάγκη , όμως να του το δείξεις . Μην τον υποβιβάζεις , μην τον ανταγωνίζεσαι , δείξε του τι σημαίνει αδερφική αγάπη. Στον πρώτο χωρισμό , να είσαι κοντά του , στον πρώτο του έρωτα , στα πρώτα του βήματα . Από την βρεφική ηλικία , ως τα βαθιά γεράματα , δεν είστε τίποτα περισσότερο από δύο σταγόνες από το ίδιο αίμα.

Στην ζωή σου θα συναντήσεις αμέτρητους ανθρώπους . Άλλοι θα σε προδώσουν . Άλλοι θα σταθούν δίπλα σου , ακλόνητοι βράχοι . Φίλοι , συγγενείς , γνωστοί και άγνωστοι. Όλοι τους τόσο διαφορετικοί , με ένα κοινό στοιχείο . Δεν είναι εκείνος . Άλλους θα συγχωρέσεις , σε άλλους θα σβήσεις την ύπαρξη τους , σαν να μην υπήρξαν ποτέ, σε άλλους θα εμπιστευτείς τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής σου . Σε εκείνον , όμως δεν θα μπορέσεις να κρατήσεις κακία. Σε εκείνον θα ανοίξεις την καρδιά σου , όπως και να έχει. Χρόνια μαλωμένοι , θα ξανασμίξετε όταν θα έρθει η στιγμή. Και οι μεγαλύτεροι ξεροκέφαλοι , πεισματάρηδες και εγωιστές άνθρωποι , μπροστά στην αδερφική αγάπη λυγίζουν . Σε εκείνον θα τρέξεις , θα γκρινιάζεις , θα αναπολείς, θα ονειρεύεσαι . Μετά την απώλεια των γονιών , που κάποτε βρίσκει τους ανθρώπους , θα είναι ο μόνος που καταλαβαίνει τον αβάσταχτο πόνο σου . Ο μόνος που θα σου απομείνει , ύστερα από αυτό το θλιβερό γεγονός . Και ας είστε στην άλλη άκρη της γης . Σε άλλες χώρες , χιλιόμετρα μακριά ο ένας από τον άλλον , με διαφορετικά ονόματα και επίθετα . Άνθρωποι αναζητούν τα αδέρφια τους , ύστερα από 30 , 40 , 50 χρόνια , καθώς έχουν ανάγκη από αδερφική στοργή και αγάπη. Και ο λόγος; Απλός και διαχρονικός συλλήβδην: το αίμα νερό δεν γίνεται ….

Αφιερωμένο στον Μανωλάκη μου…

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Το στήριγμα σου . Ο άνθρωπος σου . Σε εκείνον θα τρέξεις στην πρώτη δυσκολία , στην πρώτη ερωτική απογοήτευση , στο πρώτο στραβοπάτημα . Θα σε ακούσει με υπομονή , μέχρι και την τελευταία σου λέξη . Θα σε συμβουλεύσει ,καθώς μόνη έγνοια του συνιστά η προστασία σου . Και αν καμιά φορά σε μαλώνει ή έρχεστε σε αντιπαράθεση , μην θυμώνεις . Σ’ αγαπάει , για αυτό τα κάνει όλα . Η αγάπη είναι το ομορφότερο συναίσθημα που μπορείς να νιώσεις με αυτόν τον άνθρωπο . Πόσα ποιήματα , στίχοι , τραγούδια , έχουν γραφτεί για αυτό το ιερό πρόσωπο . Πόσοι αγώνες για την απελευθέρωση της μάνας -γης ; Ναι καλά καταλάβατε ! Η μάνα , αυτό το άτομο που σε φέρνει στον κόσμο , που επωμίζεται μια τόσο μεγάλη ευθύνη ,αξίζει εκατοντάδες λέξεις , φράσεις για να την περιγράψεις ! Πόσο χαρούμενη/ος/ο νιώθεις παραπάνω , εφόσον έχεις την μανούλα σου δίπλα ;

Φυσικά δεν περιορίζεται ο ρόλος της πατρικής φιγούρας . Ο πατέρας είναι πάντα εκεί όταν θα τον χρειαστείς , ακοίμητος φρουρός στο πλευρό σου . Μαζί , συνιστούν το τέλειο αχτύπητο δίδυμο που θα σε στηρίξουν μέχρι το τέλος της ζωής τους. Σ ‘αγαπάνε πιο πολύ από ότι αγαπάς εσύ τον εαυτό σου. Μην αμφιβάλλεις . Επιστημονικά , τεκμηριωμένα πράγματα αυτά που σου λέω .Φυσικά , υπάρχουν και εξαιρέσεις στον κανόνα… Όμως κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αγάπη της μάνας προς το παιδί !

Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω την αγάπη αυτή , με μια μόνο λέξη . Ανιδιοτελή .Κατά την κρίση μου , είναι ίσως η μοναδική , σπάνια , λέξη που θα μπορούσε να σκιαγραφήσει ένα τέτοιο μεγαλειώδες συναίσθημα. Και φυσικά , μία άλλη λέξη που θα ήταν αρκετή για να αντικατοπτρίσει αυτή την σχέση είναι αμφίρροπη. Ή έστω έτσι θα πρέπει να είναι . Η αγάπη οφείλει να εκδηλώνεται και από τις δυο πλευρές . Αν νιώθετε ότι η μητέρα σας δεν σας αγαπάει , ποντάρετε στο λάθος συμπέρασμα . Στην σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα , οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής , η πολύωρη εργασία των γονέων , δεν επιτρέπει στο παιδί να αναπτύξει ομαλές σχέσεις , γεμάτες συναίσθημα, με τους ίδιους.

Η σημερινή μάνα είναι εργαζόμενη , γονιός , νοικοκυρά , σύζυγος , καταλαμβάνει δηλαδή πολλούς και διαφορετικούς ρόλους στην κοινωνία όπου ζει . Με τι να ασχοληθεί πρώτα πρώτα ; Ξεχάστε τις εποχές , που οι γυναίκες είχαν ως αποκλειστική αρμοδιότητα την ανατροφή των παιδιών και έμεναν στο σπίτι , περιορίζοντας τον χρόνο τους σε υφαντά και αργαλειούς. Η σύγχρονη γυναίκα μπορεί να είναι τα πάντα. Την επομένη φορά που θα παραπονεθείτε για την απουσία της μητέρας σας από το μεσημεριανό , αναλογιστείτε ποιος εργάστηκε για να έχετε αυτό το πιάτο φαί στο τραπέζι σας . Φυσικά δεν επευφημώ την μη ισορροπημένη αυτή σχέση , όμως αξίζει να σημειωθεί ότι δεν αλλάζει τίποτα στα συναισθήματα της ….

Σε περίπτωση που το ιερό αυτό πρόσωπο δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσα σας , μην σας παίρνει από κάτω . Η απώλεια ενός αγαπημένου μας ανθρώπου είναι ένα ιδιαίτερα μεγάλο κεφάλαιο , με ατελείωτες σελίδες , που χρειάζεται μια λεπτή και ευαίσθητη μεταχείριση . Όμως , οι άνθρωποι δεν φεύγουν . Ανόητος , όποιος πιστεύει ότι η μάνα ξεχνάει εν τέλει το παιδί της. Ο μόνος εχθρός που στέκεται απέναντι , είναι η λησμονιά. Οι άνθρωποι , λένε , πεθαίνουν μόνο όταν τους ξεχνάμε. Και έχει δίκιο ο ανώνυμος ποιητής. Η μάνα , είναι εκεί για το παιδί της , ό,τι και να συμβεί .

Πολλές φορές , όντας μικρότεροι , δεν μπορούμε να συλλάβουμε την έννοια αυτή. Πως γίνεται η μαμά μου , εφόσον έχει φύγει , να βρίσκεται κοντά μου ; Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν πολλές θεωρίες περί του συγκεκριμένου ζητήματος. Δεν είμαστε ούτε κληρικοί , ούτε επιστήμονες προκειμένου να αναζητήσουμε τις ρίζες του . Το σίγουρο είναι , όμως , μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για την αγάπη της μάνας , όπου και αν βρίσκεται . Θέλοντας και μη , το πράγμα είναι αυτονόητο . Δεν φεύγει η αγάπη με την απώλεια . Ίσα ίσα , είναι η μόνη πηγή ελπίδας για να ξεπεράσεις τον χαμό . Τρέφεσαι με την δύναμη της αγάπης που σου έδινε τόσα χρόνια και χαράζεις τον δρόμο σου μπροστά ! Δεν ξεχνάς , μνημονεύεις. Οι αναμνήσεις σε συντροφεύουν καθ όλη την διάρκεια της ζωής σου και σου συμπαραστέκονται σε κάθε δύσκολη στιγμή που αντιμετωπίζεις .

Η μάνα ,σύμβολο αγάπης , δεν αφορά μόνο το πρόσωπο .Μάνα γη αποκαλούμε το χώμα , από το οποίο προερχόμαστε . Κατά το πέρασμα των αιώνων, χύθηκε αίμα , έγιναν αγώνες για την επικράτηση λαών και εθνών , στο χώμα αυτό . Η μάνα γη , ως μητέρα όλων μας , απαιτεί εξίσου σεβασμό με αυτόν που δείχνουμε στον άνθρωπο που μας κουβαλούσε 9 μήνες . Η περιβαλλοντική ρύπανση , το καυσαέριο , οι πόλεμοι και άλλες χιλιάδες ανθρώπινες παρεμβάσεις στην φύση , καταστρέφουν το οικολογικό σύστημα , που ονομάζουμε μη ειρωνικά μάνα ! Πως μπορεί ο άνθρωπος , γέννημα θρέμμα φύσης , να σέβεται τον άνθρωπο που του χάρισε ζωή , την ίδια στιγμή που εμποδίζει την καθαυτή γενέτειρα του , την μάνα-γη να επιβιώσει;

Τα τελευταία χρόνια , γίνονται ορισμένες προσπάθειες για αναδιαμόρφωση του φυσικού περιβάλλοντος και υιοθέτηση- φιλικών προς το περιβάλλον- συνηθειών. Ανακύκλωση , ανανεώσιμες πηγές ενέργειας , μη χρήση πλαστικών , αποτελούν μερικές από τις προτεινόμενες λύσεις για να μπορέσουμε να προστατεύσουμε , όλοι μαζί , σαν μια γροθιά , την γη που μας γέννησε , που μας έθρεψε και συνεχίζει να μας θρέφει. Μην ξεχνάμε , άλλωστε , ότι η κατάσταση αυτή θα γυρίσει boomerang κάποια στιγμή για μας . Η μάνα γη θα επαναστατήσει , απέναντι στην υποτίμηση της ανθρωπότητας . Η μεταβολή των καιρικών φαινομένων συνιστά μια από τις αντιδράσεις του φυσικού περιβάλλοντος. Μήπως ήρθε η ώρα να της συμπεριφερθούμε ως μάνα μας ;

Ξαναγυρνώντας στην μητέρα , θα ήθελα να καταγράψω μερικά από τα χαρακτηριστικά της , για να αναδείξω το μεγαλείο της ψυχής που διαθέτει . Αρχικά , μάνα σημαίνει αγάπη . Μάνα σημαίνει αποδοχή για αυτό που είσαι , όχι αυτό που θα ήθελε η ίδια να είσαι . Η μάνα θα σκύψει να μαζέψει τα σπασμένα σου κομμάτια και θα προσπαθήσει να τα συνδέσει ξανά , ώστε να γίνεις ευτυχισμένος. Μάνα, είναι η γυναίκα που θα της ζητήσεις το τελευταίο κομμάτι πίτσας και θα στο δώσει κατευθείαν , ακόμη και αν επιθυμούσε να το φάει . Με ένα φιλί , μια αγκαλιά , ένα βλέμμα της , παίρνεις θάρρος , γίνεσαι απευθείας καλά. Μάνα , είναι αυτή που της λες δεν έχω τίποτα και έχει καταλάβει αμέσως τι συμβαίνει . Μάνα είναι εκείνη που την διώχνεις , πάνω στα νεύρα σου και εκείνη στέκεται δίπλα σου , ακλόνητη σαν βράχος , προσπαθώντας να σε συμβουλεύσει .

Φαινομενικά , ποτέ δεν αρρωσταίνει , διαθέτει 10 χέρια και πόδια , έχει χρόνο για όλα. Τρέχει , αγωνίζεται για τα παιδιά της , δεν προδίδει , δεν εγκαταλείπει , δίνει απλόχερα την αγάπη της ! Εγωισμός , άγνωστη λέξη για εκείνη . Μάνα είναι η γυναίκα που υιοθέτησε 17 παιδιά γιατί είχε μέσα της μόνο αγάπη. Η μάνα που δεν έδωσε το παιδί της για υιοθεσία, παρ΄ όλο που η ίδια δεν είχε να φάει. Μάνα , όμως δεν είναι μόνο η γυναίκα που σε γεννά , αλλά αυτή που σε δημιουργεί .Μάνα είναι αυτή που σε μαθαίνει να πετάς για να βρεθείς εκεί που αγαπάς…

Μάνα είναι αυτή που από τη μέρα που σε πρωτοαντίκρισε έγινε η ζωή της ομορφότερη, που δε σου είπε ποτέ πόσο έκλαψε για σένα. Μητέρα είναι αυτή που δε σε είδε ποτέ ως λάθος. Μητέρα είναι αυτή που σε βλέπει όταν κοιμάσαι ! Είναι αυτή που σου σκουπίζει τα δάκρυα, σου ψιθυρίζει πως όλα θα πάνε καλά ακόμα κι αν η ίδια μέσα της ραγίζει…Μάνα που ξενύχτησε μέρες ολόκληρες στο νοσοκομείο , στο προσκέφαλο σου , όταν την είχες ανάγκη , την σέβεσαι , την τιμάς . Και ας φωνάζει ολημερίς για τα πεταμένα βιβλία στο δωμάτιο σου. Και ας λες πως ώρες ώρες δεν την αντέχεις . Και ας επαναστατείς , θέλοντας να φύγεις από το σπίτι .

Η μάνα , σε πολλές περιπτώσεις αναλαμβάνει τον ρόλο του πατέρα . Μάνες που χάνουν τα παιδιά τους , την γη κάτω από τα πόδια τους , τις θαυμάζεις , τις δοξάζεις . Είναι πραγματικές ηρωίδες . Ένα ευχαριστώ σε όλες τις μαμάδες του κόσμου είναι λίγο για αυτά που πραγματοποιούν καθημερινά . Αγκαλιάσετε , λοιπόν , την μαμά σας και πείτε της σαγαπώ. Είναι ίσως η ομορφότερη επιβράβευση που μπορεί να λάβει !

Αφιερωμένο στην δική μου μανούλα , και σε όλες τις μανούλες του κόσμου !

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Νηπιακή ηλικία. Η πιο τρυφερή και ταυτόχρονα πιο απαιτητική περίοδος στη ζωή κάθε γονιού. Τα μικρά μας από τη μια στιγμή στην άλλη μεταμορφώνονται από αγγελούδια σε… διαολάκια, καθώς δεν ξέρουν ακόμη πώς να διαχειρίζονται τις επιθυμίες και τις απογοητεύσεις τους. Έτσι, όταν νιώθουν «πνιγμένα» από κάθε λογής συναισθήματα που δεν μπορούν να εκφράσουν αρχίζουν τις τσιρίδες, τη γκρίνια και έχουν εκρήξεις θυμού.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, είναι δική μας δουλειά να βοηθήσουμε τα παιδιά να μάθουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους με όμορφο και ήρεμο τρόπο, χωρίς φωνές -όσο δύσκολο κι αν είναι τη δεδομένη στιγμή. Μόνο έτσι θα πετύχουμε τον σκοπό μας και θα αποφύγουμε και τις ενοχές που μας ζώνουν κάθε φορά που τους φωνάζουμε.

Κρατήστε την ψυχραιμία σας

Η ψυχραιμία του γονιού είναι το Α και το Ω για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα ξεσπάσματα του παιδιού του. Για να μπορέσετε να το βοηθήσετε, όταν βρίσκεται σε συναισθηματικό χάος είναι απαραίτητο να είστε ψύχραιμοι και να μην παρασυρθείτε σε φωνές και σε πολλά λόγια που, το μόνο που κάνουν, είναι να προκαλούν περισσότερη υστερία στο παιδί.

Δείξτε κατανόηση, αφήνοντας του χώρο και χρόνο για να ξεσπάσει και δείξτε του έμπρακτα ότι είστε δίπλα του για οτιδήποτε χρειαστεί. 

Δώστε τους επιλογές

Ήδη από τη νηπιακή ηλικία είναι σωτήριο και για εμάς αλλά και για τα ίδια τα παιδιά να τους δίνουμε επιλογές και όχι διαταγές! Το «θα φορέσεις αυτό το παντελόνι;» θα φέρει άσχημες αντιδράσεις, αντί του «θέλεις να φορέσεις το κόκκινο ή το γκρι παντελόνι;», η οποία φράση δείχνει έμπρακτα ότι η γνώμη και τα θέλω του παιδιού πραγματικά μετράνε για εσάς.

Φροντίστε να είστε συγκεκριμένη στην ερώτησή σας για να πάρετε μια συγκεκριμένη απάντηση. Με αυτόν τον τρόπο θα αποφύγετε διαμαρτυρίες, οι οποίες μπορούν να μετατραπούν σε τσιρίδες ανά πάσα ώρα.

Μείνετε σταθερή σε όσα λέτε

Τα παιδιά, χρειάζονται ισχυρά όρια και σαφείς, συνεπείς κατευθύνσεις γιατί μόνο έτσι νιώθουν ασφαλή. Τις περισσότερες φορές τα ξεσπάσματα θυμού είναι ο τρόπος των παιδιών να διεκδικήσουν τα θέλω τους, αφού οι γλωσσικές τους ικανότητες δεν είναι ακόμα αναπτυγμένες.

Υπεύθυνοι όμως για τις αποφάσεις είναι μόνο οι γονείς! Όσο απαραίτητο είναι να δώσετε στο παιδί τη δυνατότητα να κάνει επιλογές καθημερινά, τόσο σημαντικό είναι να βάζετε όρια με αγάπη, έτσι ώστε να νιώσει ασφαλές και προστατευμένο. 

Αγκαλιάστε τα

Το απόλυτο μυστικό για ήρεμα και χαρούμενα νήπια είναι οι αγκαλιές, ακόμα και όταν είναι σε υστερία! Τις στιγμές που το παιδί πλημμυρίζεται από δύσκολα συναισθήματα που δεν μπορεί να διαχειριστεί είναι σημαντικό να του παρέχουμε ένα καταφύγιο-ένα ασφαλές και δεκτικό στο περιβάλλον στο οποίο να νιώσει την αγάπη και την προσοχή μας.

Μόνο έτσι μπορούν τα παιδιά μεγαλώνοντας να μάθουν να ηρεμούν και να ρυθμίζουν τα συναισθήματά τους. Τι περιμένετε, λοιπόν, αγκαλιάστε τα!

Πηγή

Οι περισσότεροι από εμάς, σε αρκετές στιγμές της ζωής μας, έχουμε νιώσει φόβο, κυρίως όταν βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια κατάσταση ή κάποιο πραγματικό γεγονός δυσάρεστο ή και απειλητικό για την ασφάλειά μας.

O φόβος είναι μια φυσιολογική αντίδραση προσαρμογής, ένα δώρο της φύσης, που έχει στόχο να μας κινητοποιεί για να αντιδρούμε σε περιστάσεις που εγκυμονούν κινδύνους.

Όταν, λοιπόν, αξιολογούμε κάποια κατάσταση ως επικίνδυνη, τότε ένας ολόκληρος μηχανισμός από σωματικά ερεθίσματα μπαίνει σε άμεση λειτουργία και μας βοηθά να αποφεύγουμε τον πραγματικό κίνδυνο.

Όλα τα παιδιά έχουν ανεπτυγμένο αυτόν το σωτήριο μηχανισμό του φόβου και είναι φυσιολογικό να φοβούνται διάφορα ερεθίσματα, ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξής τους.

Φόβοι των παιδιών ανά ηλικία

Tο νεογέννητο, όταν έρχεται σε επαφή με τον εξωτερικό κόσμο, παρουσιάζει με το κλάμα του μια αντίδραση φόβου στους ισχυρούς θορύβους.

Kατά τη διάρκεια της προσχολικής ηλικίας αναπτύσσονται στα παιδιά αρκετοί φόβοι που συνδέονται κυρίως με καταστάσεις ή ερεθίσματα που τους δημιουργούν ανασφάλεια. Tέτοια ερεθίσματα μπορεί να είναι τα μεγάλα ζώα, οι σκύλοι, οι μάγισσες, το σκοτάδι, οι δυνατοί θόρυβοι, ο γιατρός.

Συγκεκριμένα:

• 0-2 χρόνια. Φοβάται τους δυνατούς ήχους ή θορύβους, τον αποχωρισμό από τους γονείς του, τους ξένους όταν το πλησιάζουν, τα μεγάλα αντικείμενα.

• 2-4 χρόνων. Φοβάται τα ζώα, τα έντομα, τους δυνατούς θορύβους, να μένει μόνο του, το μπάνιο, την εκπαίδευση της τουαλέτας, τα τέρατα, τα φαντάσματα.

• 4-6 χρόνων. Φοβάται τον ύπνο, το σκοτάδι, τα τέρατα, δείχνει συστολή προς τους αγνώστους, φόβο για την απώλεια ενός γονιού, φόβο για το διαζύγιο.

• Mετά τα 6 χρόνια, οι φόβοι αγγίζουν την καθημερινή ζωή. Tο παιδί φοβάται μήπως χτυπήσει, να μείνει μόνο του στο σπίτι, τις καταιγίδες, ενώ παράλληλα παρουσιάζεται ο φόβος για το θάνατο κάποιου από τους γονείς του.

• Aπό τα 8-9 χρόνια οι φόβοι βαθμιαία ελαττώνονται. Οι φόβοι του έχουν πιο ορθολογική βάση· νιώθει φόβο για το πώς θα τα πάει στο σχολείο, για την απόρριψη από τα συνομήλικα παιδιά, ανησυχεί περισσότερο για το θάνατο, τους κλέφτες, τον πόλεμο.

• Μέχρι τα 11 χρόνια, και τα αγόρια και τα κορίτσια τείνουν να εκπροσωπούνται ισότιμα στους φόβους. Μετά τα 11 χρόνια, τα αγόρια μειώνουν πιο γρήγορα τους φόβους τους από τα κορίτσια. Υπολογίζεται ότι 90% των παιδιών ηλικίας από 2-14 χρόνων παρουσιάζουν τουλάχιστον ένα συγκεκριμένο φόβο που είναι φυσιολογικός.

Υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στα παιδιά ως προς το βαθμό που βιώνουν τους φόβους τους αλλά και τους τρόπους που τους εκφράζουν. Έτσι, ενώ κάποια παιδιά μπορεί να είναι επικίνδυνα τολμηρά, άλλα είναι τόσο φοβισμένα που η δειλία τους δυσχεραίνει την ομαλή ανάπτυξή τους.

Στα παιδιά όλων των ηλικιών μπορεί να αυξηθούν οι φόβοι τους σε φάσεις πίεσης, όπως όταν έρχεται νέο μωρό στην οικογένεια, όταν υπάρχει διαζύγιο των γονιών ή εντάσεις και φασαρίες.

Αλεξάνδρα Καππάτου
Από το βιβλίο μου “Οι γονείς κάνουν την διαφορά ”