Κάθε μέρα πάνω από 1200 παιδιά μπαίνουν σε ανάδοχες οικογένειες μόνο στις ΗΠΑ. Η αναδοχή είναι μια υπέροχη διαδικασία που οι φροντιστές του παιδιού δίνουν αγάπη και φροντίδα. Και είναι σημαντικό γιατί το κάνουν σε μια περίοδο των παιδιών που χρειάζονται στήριξη. Μια περίοδος στη ζωή τους που είναι πολύ μπερδεμένη.

Όμως η ανάδοχη οικογένεια είναι μόνο προσωρινή. Και παρά την αγάπη, μπορεί να είναι τραυματικό για τα παιδιά. Ο αποχωρισμός, η αλλαγή περιβάλλοντος, η αβεβαιότητα  ότι δεν είναι οι παντοτινοί φροντιστές τους. Υπάρχουν παιδιά που μέχρι τον 6^ο μήνα της ζωής τους μπορεί να έχουν αλλάξει 4 οικογένειες. Έτσι ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός “Together We Rise” βρήκε έναν τρόπο να ενθαρρύνει τις οικογένειες να προχωρούν και σε υιοθεσία.

Η δράση τους ξεκίνησε το 2015 όταν άρχισαν να δημοσιεύουν στα social media φωτογραφίες παιδιών την ημέρα της υιοθεσίας τους. Η απήχηση που είχαν ήταν τεράστια! Μέχρι και σήμερα, δημοσιεύουν φωτογραφίες παιδιών με αυτόν τον υπέροχο τρόπο και έχουν καταφέρει το σκοπό τους.

«Από τότε που αρχίσαμε να δημοσιεύουμε φωτογραφίες παιδιών από την υιοθεσία τους, χιλιάδες άνθρωποι μας καλούν. Θέλουν να μάθουν περισσότερα για τη διαδικασία υιοθεσίας ή τι μπορούν να κάνουν για να βοηθήσουν.

Επιπλέον έχουμε ευαισθητοποιήσει πάρα πολλούς επαγγελματίες φωτογράφους που ζητούν να μας προσφέρουν αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες τους.»

“Δεν σου δώσαμε το δώρο της ζωής. Η ζωή μας έδωσε ως δώρο εσένα”. Το υπέροχο μήνυμα των γονιών την ημέρα που υιοθέτησαν τον μικρούλη.

Μέχρι και σήμερα η σελίδα του οργανισμού στο facebook, δημοσιεύει τέτοιες φωτογραφίες με συγκινητικά μηνύματα.

https://www.facebook.com/togetherwerise/photos/a.466377373456745/2457733070987822/?type=3

https://www.facebook.com/togetherwerise/photos/a.466377373456745/2439389666155496/?type=3

https://www.facebook.com/togetherwerise/photos/a.466377373456745/2290937007667430/?type=3

https://www.facebook.com/togetherwerise/photos/a.466377373456745/2242074885886976/?type=3

https://www.facebook.com/togetherwerise/photos/a.466377373456745/2098967636864369/?type=3

https://www.facebook.com/togetherwerise/photos/a.295532050541279/2400787853349011/?type=3

Πηγή

Στην παραπάνω εικόνα βλέπετε μικροδουλειές που μπορούν να κάνουν τα παιδιά ανάλογα με την ηλικία τους, σύμφωνα με το μοντέλο της Μοντεσσοριανής αγωγής. Πολλοί γονείς δεν συμφωνούν καθόλου με αυτό το πρότυπο και βλέπουν ένα είδος “σκλαβιάς” πίσω από οποιαδήποτε ανάθεση μικροδουλειάς σε ένα νήπιο ή παιδί.

Πρέπει τα παιδιά να συμμετέχουν στις δουλειές του σπιτιού;

Η ανάθεση μικροδουλειών στα παιδιά είναι ευεργετική – Έρευνα

Μια έρευνα που διεξήχθη από την Braun Research, εξέτασε την συμμετοχή των παιδιών στις δουλειές του σπιτιού στο παρελθόν, ξεκινώντας από το 1967. Συμμετείχαν περισσότεροι από χίλιοι γονείς.

Το 82% αυτών έκαναν δουλειές όταν ήταν παιδιά.

Ωστόσο μόνο το 28% αυτών ζητούν από τα δικά τους παιδιά να συμμετέχουν στις δουλειές του σπιτιού.

Ο λόγος; Είναι πολύ απασχολημένα για κάτι τέτοιο. Θεωρούν ότι τα νήπια είναι πολύ μικρά για να τα καταφέρουν, ενώ τα μεγαλύτερα παιδιά δεν πρέπει να χάνουν πολύτιμο χρόνο από τα διαβάσματα και τις δραστηριότητες τους..

Όσο περισσότερο ευημερούμε ως κοινωνία, τόσο λιγότερα αναμένουμε από τα παιδιά μας. Συχνά φτάνουμε στη μέρα που μένουν μόνα τους ως φοιτητές και δεν ξέρουν πώς να πλένουν τα ρούχα τους, να μαγειρεύουν ένα γεύμα, μερικές φορές ακόμα και βασικά πράγματα όπως η αλλαγή μιας λάμπας. Γιατί κάνουμε τα πάντα για τα παιδιά μας, αντί για τα παιδιά μας.

Nicholas Long, διευθυντής Κέντρου γονικής μέριμνας
στο νοσοκομείο παίδων του Αρκάνσας.

Μια άλλη έρευνα, του Marty Rossman – καθηγητής οικογενειακής εκπαίδευσης του πανεπιστημίου του Mississippi – δείχνει ότι οι μικροδουλειές είναι ευεργετικές για τα παιδιά. Μελέτησε παιδιά που τους ανέθεταν μικροδουλειές από την ηλικία των 3 ετών και παρακολουθούσε την πρόοδο τους μέχρι και τα 20 χρόνια τους. Τα αποτελέσματα;

Τα παιδιά που κάνουν δουλειές στο σπίτι τα πάνε πολύ καλύτερα σε διάφορους τομείς. Προσαρμόζονται ευκολότερα, επιτυγχάνουν ακαδημαϊκά και έχουν μεγαλύτερη επιτυχία στη σταδιοδρομία τους. Τείνουν επίσης να έχουν καλύτερες κοινωνικές σχέσεις με την οικογένεια και τους φίλους τους.

Τα πλεονεκτήματα είναι πολλά περισσότερα:

Η συμμετοχή στις δουλειές του σπιτιού είναι ένας από τους τρόπος που τα παιδιά μπορούν να μάθουν τις οικογενειακές σχέσεις και τον τρόπο λειτουργίας της οικογένειας. Τα βοηθούν να αισθάνονται ικανά και υπεύθυνα. Αναπτύσσεται το αίσθημα του σεβασμού για τα υπάρχοντά τους και τον σεβασμό για τους γύρω τους. Βοηθά στην ανάπτυξη της αίσθησης των παιδιών για κοινωνική δικαιοσύνη, υπευθυνότητα και κατανόηση της δικαιοσύνης. Τα παιδιά βλέπουν τη σχέση με τους γονείς τους ως κάτι αμφίδρομο και όχι μονομερές.

Πέραν όλων αυτών, η ευκαιρία που δίνεται σε ένα παιδί να εκτελέσει καθήκοντα κατάλληλα για την ηλικία του, βοηθάει να αναπτύξει την αυτοεκτίμηση και ανεξαρτησία του. Αναθέτοντας στο παιδί μας μια μικροδουλειά, δείχνουμε ότι πιστεύουμε σε αυτό και ότι είναι αξιόλογο και ισότιμο μέλος της οικογένειας..

Οι γονείς σήμερα θέλουμε τα παιδιά μας να ξοδεύουν χρόνο σε πράγματα που μπορεί να τους φέρουν επιτυχία, αλλά η ειρωνεία είναι ότι έχουμε σταματήσει να κάνουμε ένα πράγμα που φέρνει πραγματικά και αποδεδειγμένα την επιτυχία. Και αυτό είναι να πιστεύουμε σε αυτά και να τους αναθέτουμε αρμοδιότητες.

Αφού είναι τόσο ευεργετικές οι μικροδουλειές για τη ζωή των παιδιών να τι πρέπει να ξέρουμε:

• Είναι σημαντικό να αναθέτουμε μικροδουλειές στα παιδιά ανάλογα με την ηλικία τους. Μια εργασία στο σπίτι που δεν μπορεί να κάνει το παιδί ή που είναι πολύ εύκολη – βαρετή για την ηλικία του, μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα.
• Ειδικότερα σε μικρότερες ηλικίες δεν λέμε ποτέ «Κάνε!» αλλά «Έλα να κάνουμε». Δεν προστάζουμε, αλλά παροτρύνουμε. Δεν είναι αγγαρεία, αλλά συμμετοχή.
• Μπορούμε να το κάνουμε διασκεδαστικό, να βάλουμε μουσική, να χορεύουμε παράλληλα, να παίζουμε κάποιο παιχνίδι ερωτήσεων.
• Δεν ξεχνάμε ότι δεν περιμένουμε από τα παιδιά να κάνουν άριστα τις δουλειές, αλλά μετράει πολύ η προσπάθεια.

Εσείς αναθέτετε μικροδουλειές στα παιδιά σας; Συμμετέχουν στις δουλειές του σπιτιού;.

Πηγή

«Όποιος δεν έχει πατήσει τουβλάκι Lego με γυμνό πόδι δεν ξέρει τι θα πει πόνος!» Είναι εκείνος ο πόνος που σε κάνει να πάρεις άπειρες εκφράσεις προσώπου, εκείνος που αλλάζεις τουλάχιστον 12 χρώματα και ειδικά αν είναι βράδυ ΔΕΝ μπορείς να ουρλιάξεις!

Όμως η Lego σε συνεργασία με την διαφημιστική εταιρία Brand Station είπε να “διακωμωδήσει” λίγο το γεγονός και έφτιαξαν παντόφλες… αντί-Lego. Σκοπό έχουν να προστατέψουν τα αθώα πόδια από τα έγχρωμα ναρκοπέδια στο πάτωμα κάθε σπιτιού με μικρά παιδιά!

Έχουν πολλαπλή επένδυση στις σόλες και φυσικά υπάρχει το logo των Lego. Έχουν τετράγωνο σχήμα για να ταιριάζουν και στα 2 πόδια  (δεν υπάρχει αριστερή και δεξιά δηλαδή) για να τις βάζουν οι γονείς εύκολα και γρήγορα όταν ακούν τον χαρακτηριστικό ήχο του κουτιού όταν χύνονται τα Lego στο πάτωμα.

Και φυσικά το τετράγωνο σχήμα παραπέμπει σε υπερμέγεθες τουβλάκι Lego!

Όμως η παραγωγή της αντί-Lego παντόφλας που θα ήθελε κάθε γονιός, ήταν πολύ περιορισμένη – μόλις 1500 ζευγάρια – και δινόταν ως δώρο σε κάποιους τυχερούς που θα έκαναν το wish list τους στο γαλλικό site της Lego, πέρσι τα Χριστούγεννα. Εκτός του ότι τα περσινά Χριστούγεννα έχουν περάσει 🙂 θα έπρεπε να είμαστε Γάλλοι για να έχουμε πιθανότητες να κερδίσουμε τις συλλεκτικές παντόφλες.

Οπότε στην πραγματικότητα, ο περισσότερος κόσμος στη γη θα συνεχίσει να πατάει τα μικοσκοπικά διαβολικά τουβλάκια, για πολλά χρόνια ακόμη! Ή τουλάχιστον μέχρι να βρεθεί ένας τρόπος να μην πονάνε τόσο πολύ. Αν και εδώ που τα λέμε, είναι ένα από τα χαρακτηριστικά τους, πως να το αρνηθούν; 🙂

Πάντως ο κόσμος συνεχίζει να ζητάει τις αντί-Lego παντόφλες και ευελπιστεί ότι κάτι ανάλογο θα συμβεί και τα φετινά Χριστούγεννα και σε άλλες Legoχώρες .

Μέχρι τότε, εταιρίες και καταστήματα θα χρησιμοποιούν τον πόνο του Lego ως διαφημιστικό τρικ για την προβολή τους. Όπως αυτό το κατάστημα που δημιούργησε τον διάδρομο Lego Firewalk, όπου προκαλούσε τους πελάτες του να τον διασχίσουν!

Πηγή

Γράφει η ψυχολόγος Θέκλα Πετρίδου

…Το να θυσιάζεσαι για τα παιδιά σου, μόνο αγάπη δεν είναι. Η νοοτροπία που επιτάσσει πως ο γονιός δεν πρέπει να επιδιώκει τα δικά του καλώς νοούμενα συμφέροντα για να μεγαλώσει σωστά τα παιδιά του έχει καταστρέψει πολλούς γονείς και πολλά παιδιά αντίστοιχα. Δεν έχω θυσιαστεί ποτέ για τα παιδιά μου κι ούτε και πρόκειται, επειδή θέλω να είναι ανάλαφρα κι ελεύθερα από οποιαδήποτε αίσθηση ευθύνης απέναντι στο άτομό μου.

Ο γονιός φέρει ευθύνη που αποφάσισε να κάνει παιδιά. Τα παιδιά δεν έχουν καμία ευθύνη απέναντι σ’ εμάς! Για τη δική μου συναισθηματική ισορροπία, τη διασκέδαση, την ξεκούραση, το ξέδομα, τη σεξουαλικότητα, είμαι υποχρεωμένος να φροντίσω εγώ κι όχι το παιδί μου…

…Μη στοιχειώνεις τη ζωή των παιδιών σου λέγοντας τους «Εγώ που θυσιάστηκα για εσάς». Όχι, κυρία μου/κύριε μου. Δε θυσιάστηκες για εμάς. Φοβόσουν ν’ ακολουθήσεις τις επιθυμίες σου, τρόμαζες να επιδιώξεις τα όνειρά σου και βολεύτηκες όπως-όπως μ’ εμάς. Μας κατέστησες σκοπό της δικής σου ζωής κι έκανες οικειοθελώς υπερβολικά πράγματα για εμάς. Δε σου το ζητήσαμε και φυσικά δεν είναι για το δικό μας καλό, επειδή το λες εσύ.

Ποιο είναι το καλό μας; Ποιο είναι το καλό του παιδιού μας;  Δεν ξέρω! Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι πως δεν είναι για το καλό του να προβάλλουμε πάνω του τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες μας, να μη ζούμε τη δική μας ζωή κι ύστερα να του το χρεώνουμε. Δε μας ανήκουν τα παιδιά μας. Δεν είναι κτήματά μας. Είναι ξεχωριστοί, διαφορετικοί άνθρωποι. Κι αγάπη είναι να το αναγνωρίσουμε αυτό και να το σεβαστούμε…

…Οι περισσότεροι από εμάς επαναλαμβάνουμε τη στάση των γονιών μας όταν μας μεγάλωναν. Βάζουμε τον δίσκο να παίζει. Αν ο εαυτός σας ακούγεται σαν τη μάνα σας, μη χαίρεστε. Δεν είναι καθόλου χαριτωμένο. Είναι εξαιρετικά τρομακτικό. Και σίγουρα δεν είναι αγάπη…

*Το άρθρο αποτελείται από αποσπάσματα του κεφαλαίου «Αγάπη δεν είναι θυσία» από το βιβλίο της ψυχολόγου Θέκλας Πετρίδου με τίτλο «Χαρούμενη μαμά = Χαρούμενα παιδιά» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός

Πηγή

Γράφουν και αναλύουν οι επιστημονικοί συνεργάτες της Γραμμής 115 25 του Μαζί για το Παιδί

Ένα κατοικίδιο μπορεί να σταθεί δίπλα σε ένα παιδί και να δείχνει την αγάπη του χωρίς να βάζει όρους. Να υποστηρίζει χωρίς να κρίνει. Να είναι παρών όταν θα εκφράσει τα συναισθήματα του το παιδί, χωρίς να του απαντήσει πως θα έπρεπε να αισθάνεται ή να πράξει. Η ύπαρξη του κατοικίδιου είναι πολύ σημαντική για τον τρόπο που θα σταθεί το παιδί τόσο προς τον εαυτό του όσο και προς τους άλλους γύρω του. Ένα κατοικίδιο ζώο στο σπίτι δίνει την αίσθηση της συντροφικότητας και της ασφάλειας μειώνοντας τη μοναξιά που μπορεί να αισθάνεται ένα παιδί.

Η συναισθηματική νοημοσύνη

Πολύ σημαντική είναι η συνεισφορά στη συναισθηματική νοημοσύνη ενός παιδιού. Πως αισθάνεται μια γάτα αν τη χαϊδέψεις κόντρα στο τρίχωμά της; Πως αισθάνεται ο σκύλος όταν δε του δίνεις σημασία; Αν τον αφήσεις νηστικό; Πως είναι όταν σου «ζητάει» να παίξεις και εσύ δεν ανταποκρίνεσαι; Το παιδί μαθαίνει πως μπορεί να αισθάνεται κάποιος άλλος και ποιες είναι οι ανάγκες ή οι επιθυμίες του. Αναγνωρίζει τις ανάγκες και μαθαίνει πώς να τις ιεραρχεί σε σχέση με τις δικές του.

Η φροντίδα

Φυσικά το να μπορεί να φροντίσει ένα παιδί κάποιον που το έχει ανάγκη, μπορεί να συμβάλει και στη φροντίδα του ίδιου του εαυτού. Κι όταν μιλάμε για φροντίδα εννοούμε τόσο τα πρακτικά ζητήματα, όπως παραδείγματος χάρη είναι η καθαριότητα, το φαγητό. Αλλά και πιο λεπτά ζητήματα όπως είναι η ψυχική υγεία του παιδιού.

Οι κοινωνικές δεξιότητες

Μέσα από τις καθημερινές δραστηριότητες φροντίδας ενός κατοικίδιου ζώου, το παιδί αντιλαμβάνεται  τις προσωπικές του ευθύνες, τη διαχείριση του χρόνου του, την έννοια του προγράμματος. Επίσης, σημαντική είναι η συνεισφορά και στις κοινωνικές δεξιότητες που μπορεί να αποκτήσει ένα παιδί μέσα από την επαφή με άλλους ανθρώπους. Για παράδειγμα, στην καθημερινή βόλτα, αν μιλάμε για σκύλο.

Η φυσική δραστηριότητα

Το παιχνίδι είναι ακόμα μια προσφορά του κατοικίδιου προς το παιδί. Πόσο σημαντική είναι η φυσική παρουσία στο παιχνίδι, η αλληλεπίδραση, το άγγιγμα, το να γνωρίζει το παιδί τα όρια του σώματός του, πόση δύναμη θα ασκήσει. Πόσο σημαντικό είναι να σηκωθεί από την τηλεόραση ή τον υπολογιστή και να παίξει. Μέσα στους τόσο γρήγορους ρυθμούς η δικαιολογία είναι πολλές φορές ότι οι χρόνοι των παιδιών δεν ταυτίζονται. Μπορεί το κατοικίδιο να είναι συντροφιά στο παιχνίδι και όταν οι φίλοι δεν είναι διαθέσιμοι ή όταν δεν υπάρχει ο χρόνος; Η επαφή με το ζώο ενισχύει προάγει την άσκηση και τη φυσική κατάσταση, καθώς δίνει ευκαιρίες στο παιδί να κινηθεί αρκετά μέσω του παιχνιδιού, αλλά και της βόλτας.

Τα πολύτιμα μαθήματα ζωής

Ο κύκλος της ζωής, η γέννηση, η ανάπτυξη, η απώλεια είναι ένα ακόμα πολύτιμο μάθημα στη ζωή ενός παιδιού. Προϋπόθεση φυσικά οι γονείς να το χειριστούν με ειλικρίνεια και τρόπο αντίστοιχο με τα γεγονότα και όχι με ψέματα και ανακρίβειες. Οι οποίες περισσότερο θα δυσκολέψουν το παιδί.

Συνολικά, είναι πολλά τα οφέλη της επαφής με ένα κατοικίδιο ζώο, πάντα όμως με την ορθή παρέμβαση από τη μεριά της οικογένειας. Αν η οικογένεια δεν είναι σε ετοιμότητα ή πρόθυμη να επεξεργαστεί τον τρόπο που έχει να χειριστεί ζητήματα που θα προκύψουν στη συνύπαρξη με ένα κατοικίδιο, τότε αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Άρα χρειάζεται μια πραγματική αξιολόγηση των δυνατοτήτων της οικογένειας και όχι υπερεκτίμηση τους.

Πηγή

Ας κάνουμε τα μαθηματικά, παιχνιδάκι!

Μπορείτε να δώσετε στα παιδιά να καταλάβουν την έννοια των κλασμάτων, με τη βοήθεια παιχνιδιών και μάλιστα των αγαπημένων Lego. Φτιάξτε μια καρτέλα όπως αυτή που βλέπετε επάνω και κολλήστε τα τουβλάκια με τον ίδιο τρόπο. Γράψτε με ένα μαρκαδόρο τα κλάσματα που βλέπετε και σαν ένα παιχνίδι, αρχίστε να παίζετε με το παιδί, ζητώντας του να φτιάξει με τα lego το κλάσμα που βλέπει.

Σιγά σιγά θα μάθει τα κλάσματα, όπως μαθαίνει ένα οποιοδήποτε παιχνίδι!

Καλή διασκέδαση!

Πηγή

10 επιλογές παιδικών ταινιών που μπορείτε να δείτε στο Youtube

Μείναμε σπίτι. Παίξαμε. Χειροτεχνήσαμε. Απασχοληθήκαμε δημιουργικά. Ξανά και ξανά. Κακά τα ψέματα όμως. Αφού μένουμε σπίτι, οι οθόνες είναι αναπόφευκτες. Δεν ισχύει τίποτα από όσα λέγαμε τόσο καιρό πριν την καραντίνα, αφού τα δεδομένα άλλαξαν.

Όλες αυτές τις ημέρες αντιλήφθηκα το εξής. Αφού η επαφή με τις οθόνες είναι κάτι που δεν μπορούμε να αποφύγουμε πια. Τουλάχιστον ας είναι κάτι από το οποίο θα πάρουν κάτι τα παιδιά μας!

Θα το πω. Στο Youtube μπορούμε να βρούμε άπειρο υλικό με βίντεο και παραμύθια για τα μικρά. Και χωρίς πληρωμή. Όμως αλήθεια, δε βρήκα κάτι σύγχρονο που θα μπορούσε να δώσει κάτι παραπάνω. Οπότε ως μαμά retromaniax, έψαξα φυσικά παραμύθια που έβλεπα εγώ όταν ήμουν μικρή. Και βρήκα κάποια που με συγκίνησαν πολύ και είναι διδακτικά. Ειδικότερα όταν είδα ότι τραβούν το ενδιαφέρον και των μικρών μου. Το αγαπώ το Youtube! Σας το πα;

1. Μια φορά και έναν καιρό

Βρες τα επεισόδια:

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος

Μια φορά και έναν καιρό ήταν η ζωή

Μια φορά και έναν καιρό ήταν η επιστήμη

2. Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες είναι ένα μυθιστόρημα του Ιούλιου Βερν, το οποίο εκδόθηκε το 1873. Εδώ μπορείτε να το απολαύσετε προσαρμοσμένο σε μια καταπληκτική παιδική τηλεοπτική ταινία κινούμενων σχεδίων!

Ο Φιλέας Φογκ ήταν ένας πλούσιος εκκεντρικός τζέντλεμαν, ο οποίος είχε πολλές φαεινές ιδέες. Κάποια μέρα, εξ αφορμής μια συζήτησης, στοιχημάτισε για 20.000 λίρες πως μπορεί να κάνει τον γύρο του κόσμου σε 80 μέρες. Και έτσι ξεκίνησε το ταξίδι, μαζί με τον υπηρέτη του, Πασπαρτού.

3. Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον

Ο Νίλς ήταν ένα παιδί, που πείραζε ζώα και ανθρώπους. Μια μέρα όμως το παράκανε παίζοντας ένα άσχημο παιχνίδι σε έναν νάνο. Αυτός για να τον τιμωρήσει τον μεταμορφώνει κι εκείνο σε νάνο. Και ο Νιλς βρίσκεται να ταξιδεύει με ένα κοπάδι αγριόχηνες για το Βορρά.

Άραγε θα ξαναγίνει άνθρωπος ή θα ακολουθήσει για πάντα το δρόμο της περιπλάνησης των πουλιών;

Σε αυτό το γεμάτο περιπέτειες ταξίδι ο Νίλς γνωρίζει πολλά για τη φύση και για τις συνήθειες, τις δυσκολίες και τις χαρές των ζώων. Μαθαίνει να εκτιμάει και να σέβεται τις αξίες της ζωής όλων των πλασμάτων.

4. Στρουμφάκια

Αλήθεια, τα μικρά σου έχουν δει ποτέ παλιά επεισόδια από τα Στρουμφάκια που αγαπήσαμε όταν ήμασταν εμείς παιδιά; Τώρα είναι η ευκαιρία!

5. Το ασχημόπαπο

Το διδακτικό παραμύθι του Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν. Το παραμύθι αυτό αναφέρεται κατ’ εξοχήν στη διαφορετικότητα, αλλά και στο πως γνωρίζοντας τον εαυτό μας, μεταμορφωνόμαστε σε αυτό που αναδεικνύει την πραγματική μας ομορφιά.

6. Χάιντι 

Θα βρείτε τα περισσότερα επεισόδια της ιαπωνικής σειράς κινουμένων σχεδίων που αγαπήσαμε. Αφηγείται τα παιδικά χρόνια ενός ορφανού κοριτσιού που μεγαλώνει στις ελβετικές Άλπεις μαζί με τον κτηνοτρόφο παππού της, σκορπώντας τη χαρά και την αισιοδοξία σε όσους βρίσκονται γύρω της.

7. Ροζ Πάνθηρας

Πολυμήχανος, πανέξυπνος, πονηρούλης, με ένα βλέμμα απάθειας που λάτρευα! Το 1964 βραβεύεται με το Όσκαρ ταινιών κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους για την ταινία “The Pink Phink”. Ναι, τόσο παλιό αλλά τόσο ευχάριστο να το βλέπουν ακόμα και τα δικά μας παιδιά!

8. Pingu

Όλα τα παιδιά ήμασταν ξετρελαμένα με τον Pingu από πλαστελίνη, τη δεκαετία του 90! Αλλά όταν είδα τα μικρά μου να σκάνε στα γέλια 30 χρόνια μετά, κατάλαβα ότι είναι από τα πιο διαχρονικά βίντεο για παιδιά. Δεν έχει υπότιτλους ή μεταγλώττιση, γιατί πολύ απλά δε χρειάζεται. Το αγαπώ το Youtube! Σας το πα;

9. Roadrunner VS Coyote

Δε χρειάζονται συστάσεις νομίζω. Τη συμπάθεια μου στο Coyote. Έγινε και αυτό αγαπημένο των παιδιών μου μιας και ξεκαρδίστηκαν με τις περιπέτειες του.

10. Τομ και Τζέρι

Ο Τομ είναι η γάτα που προσπαθεί να πιάσει τον Τζέρι. Ο Τζέρι είναι το ποντικάκι που γλεντάει τον Τομ. Και κάπως έτσι, πάλι χωρίς υπότιτλους και μεταγλωττίσεις, τα παιδιά θα το καταδιασκεδάσουν!

Έχετε ένα καλό και ποιοτικό υλικό για μπόλικο καιρό! Καλή θέαση λοιπόν! : )

Πηγή

«Η κόρη μου κοιμάται συχνά στο κρεβάτι μου».

Μόλις ξεστομίσω τη συγκεκριμένη φράση, αντιμετωπίζω ανασηκωμένα φρύδια, μουρμουρίσματα, κουνήματα των κεφαλιών.

Για ένα λεπτό σκέφτομαι ότι αντί να ομολογήσω πως η εξάχρονη κόρη μου χώθηκε στο κρεβάτι μου θα ήταν προτιμότερο να πω ότι την αφήνω νηστική. Ίσως η αντίδρασή φίλων, γνωστών και περαστικών να ήταν πιο χαλαρή. Ο ήχος της φωνής τους και τα γουρλωμένα τους μάτια, κάθε φορά που το αναφέρω σε διάφορες συζητήσεις, με κάνουν και τρομάζω.

“Καλά, της επιτρέπεις να κοιμάται μαζί σου;”.

Ναι, αγαπητέ φίλε, μέλος της οικογένειας, συνάδελφε, τυχαίε ξένε και περαστικέ, αφήνω την κόρη μου πολλές φορές να κοιμηθεί δίπλα μου. Δεν συμβαίνει κάθε μέρα, αλλά όταν είναι άρρωστη ή απλά της λείπει η εργαζόμενη μαμά της και βλέπω ότι με θέλει κοντά της, την προσκαλώ και μόνη μου κάτω από τις κουβέρτες.

Κάθε φορά που αποφασίζει να με επισκεφτεί, ομολογώ πως δεν κάνω και τον καλύτερο ύπνο, αλλά με αποζημιώνει η απερίγραπτη θαλπωρή που νιώθω όταν την ακούω να ανασαίνει δίπλα μου.

Είναι δύσκολο να είσαι μια διαζευγμένη μητέρα που χάνει στιγμές από την ζωή του παιδιού της όταν πρέπει να την πάρει ο πατέρας της για λίγες μέρες.

Είναι δύσκολο να είσαι ένα μικρό παιδί που σου λείπει η μητέρα σου και δεν μπορείς πάντα να εκφράσεις με λέξεις πόσο πολύ θέλεις μέσα σου, πόσο προσεύχεσαι καθημερινά οι γονείς σου να είναι και πάλι μαζί, και το διαζύγιο να είναι ένα κακόγουστο αστείο, ένας εφιάλτης που πάει, πέρασε. Αυτό το μοίρασμα του κρεβατιού προσφέρει παρηγοριά και  στις δυο μας. Αυτή είναι η αλήθεια.

Θυμάμαι, όταν ήταν μωρό ακόμα, και έβγαζε τα πρώτα της δόντια, την έπαιρνα συχνά από την κούνια της και την έφερνα στο κρεβάτι μαζί μου. Μερικές φορές μου έβγαζε την πίστη. Μου πιπιλούσε το στήθος με μανία και ομολογώ ότι δεν κοιμόμουν και πολύ καλά. Αυτό όμως ήταν το καλύτερο που είχα να κάνω και ήταν μακράν προτιμότερο για μένα από το να θηλάζω στην πολυθρόνα κοιτάζοντας το ταβάνι ή το iPhone μου ή διαβάζοντας στο Facebook τα γεμάτα απόγνωση στάτους κι άλλων άυπνων μαμάδων.

Βέβαια, έχει περάσει πολύς καιρός από τότε και η μικρή είχε συνηθίσει να κοιμάται στο δικό μεγάλο κοριτσίστικο κρεβάτι της με άνεση. Μέχρι που οι γονείς της χώρισαν.

Τότε άρχισε να φοβάται το σκοτάδι, να είναι ανήσυχη και να θέλει να κοιμηθεί μαζί μου. Ξαφνικά, ήθελε να επιστρέψει στη «μήτρα». Ποιος θα μπορούσε να την κατηγορήσει; Ο κόσμος όπως τον ήξερε μέχρι τότε, είχε γίνει κομμάτια και οι δύο άνθρωποι που αγαπούσε περισσότερο στη ζωή της, δεν μπορούσαν πια να είναι μαζί της στο ίδιο μέρος την ίδια στιγμή εκτός από τα γενέθλιά της ή την ονομαστική της εορτή.

Το να ζητά από μένα ή από τον πατέρα της να κοιμηθεί δίπλα μας δεν είναι έγκλημα όχι μόνο για το δικό μας παιδί, αλλά για οποιοδήποτε παιδί που περνάει μια δύσκολη στιγμή, είτε αυτή είναι ένα διαζύγιο, είτε ένας φόβος, είτε ένας πόνος στο στομάχι.

Δεν νομίζω ότι μπορεί να καταστρέψει το παιδί μου, το ότι κοιμάται συχνά μαζί μου. Δεν έχω τέτοιες ενδείξεις. Το αντίθετο θα έλεγα. Και από την άλλη σκέφτομαι πως όταν η κόρη μου θα είναι 13, ετών δεν θα ζητά πια να κοιμηθεί στο κρεβάτι μου. Όταν, μάλιστα, θα είναι 18, δεν θα κοιμάται καν στο παιδικό της δωμάτιο…

Όσο κι αν ακούγεται εγωιστικό σκέφτομαι και τον εαυτό μου. Πολλές φορές λέω πως το κορίτσι μου δεν θα θέλει να είναι μαζί μου για πάντα γιατί κανένα παιδί δεν θέλει να είναι με τους γονείς του για πάντα. Σύντομα, η κόρη μου θα ανοίξει τα φτερά της και θα πετάξει μακριά. Αυτή είναι η αλήθεια και έτσι πρέπει να γίνει. Γιατί, λοιπόν, αυτό να είναι έγκλημα; Δεν διάβασα ποτέ, σε καμία εφημερίδα, δεν άκουσα ποτέ στις ειδήσεις, ότι κάποιος έγινε κατά συρροή δολοφόνος γιατί συχνά τον άφηνε η μητέρα του να κοιμάται μαζί της. Έχω διαβάσει για κακοποίηση, αδιαφορία και έλλειψη αγάπης. Για ανάγκες, που δεν ακούστηκαν και δεν ικανοποιήθηκαν.

Αν, είστε χωρισμένες μητέρες και κοιμάστε συχνά με τα παιδιά σας μην νιώθετε ενοχές. Είναι μια ανάγκη που ανακουφίζει και τους δυο. Και εσάς και το παιδί σας. Και είναι ακόμα μια έκφραση αγάπης, μια τρυφερή στιγμή που θα νοσταλγείτε και οι δύο σας χρόνια αργότερα.

Γράφει μια μητέρα της οποίας το παιδί καταλαμβάνει τα τρία τέταρτα του κρεβατιού

Πηγή

Στα μάτια των γονιών, το παιδί τους είναι φυσικά το πιο όμορφο και το πιο έξυπνο από όλα. Απ’ όταν ακόμα είναι βρέφος, η μαμά κι ο μπαμπάς βλέπουν όλα τα σημάδια που μαρτυρούν ότι γέννησαν έναν καινούριο Αϊνστάιν, έναν επιστήμονα που θα αλλάξει τον κόσμο. Ή μπορεί να ονειρεύονται τον μεγάλο καλλιτέχνη της γενιάς του. Όλοι κάνουν όνειρα για τα παιδιά τους και λαχταρούν να τα δουν να θριαμβεύουν.

Μιλάει πολύ; Θα γίνει δικηγόρος. Φοράει τα τακούνια της μαμάς; Θα γίνει το επόμενο τοπ μόντελ. Παίζει τον γιατρό, τον δάσκαλο, κλπ; Μαντέψτε τι επάγγελμα θα ακολουθήσει. Ακόμα και με μικρές κινήσεις, τα παιδιά βαφτίζονται διάνοιες, με κριτήριο το πόσο νωρίς μίλησαν, αν μπόρεσαν να πουν δυο-τρεις λέξεις στη σειρά, ή επειδή έμαθαν να δένουν τα κορδόνια τους. Έτοιμοι να στείλουν τα παιδιά τους στο ΜΙΤ, μη χαθεί τέτοιο μυαλό.

Όλοι οι γονείς βλέπουν τα μικρά τους χαρισματικά, με ιδιαίτερα ταλέντα και μοναδικές δυνατότητες.

Πολλές φορές υπερβάλλουν στο τι κρίνουν ως ταλέντο ή χάρισμα, αλλά αυτό εξαρτάται κι απ’ την ίδια την οπτική και τις προσδοκίες τους. Αλλού περιμένει ο ένας εξαιρετικές επιδόσεις, αλλού ο άλλος. Κάποιοι εύχονται τα παιδιά τους να μαθαίνουν γρήγορα και να διαβάζουν καλά, άλλοι να ‘ναι ανήσυχα και να ‘χουν περιέργεια για τον κόσμο που ζουν, ορισμένοι λαχταράν μία εξαιρετική ικανότητα που θα τα ξεχωρίζει, κλπ.

Είναι λογικό να ‘χεις όνειρα για το παιδί σου και να θέλεις να εμφανίσει κάποιο ταλέντο ή να αποδειχτεί ένα εξαιρετικό μυαλό.

Κι ως γονέας έχεις το χρέος να προσπαθήσεις να αναδείξεις το παιδί σου, να το σπρώχνεις μπροστά και να το βοηθάς να εξελίσσεται. Όχι, όμως, να πιέζεις καταστάσεις και να το οδηγείς στον δρόμο που θα ήθελες εσύ να βαδίσει. Εσύ μπορεί να περιμένεις από τον διάδοχό σου να ακολουθήσει το επάγγελμά σου, ή να γίνει διδάκτωρ στο πανεπιστήμιο, αλλά αυτό το πλάσμα το ρώτησες τι θέλει απ’ τη ζωή του;

Είναι αλήθεια ότι ένα παιδί τις βάσεις του τις παίρνει απ’ την οικογένεια, όπως και τις κατευθύνσεις του. Τις κλίσεις του, όμως, όχι απαραίτητα. Αυτές πρέπει ενστικτωδώς να τις εντοπίζεις και να τις ενθαρρύνσεις ως γονέας. Να βοηθάς το παιδί σου να πηγαίνει μπροστά σε ό,τι κι αν επιλέξει να κάνει και να του δίνεις κατευθυντήριες γραμμές κι υποστήριξη σε κάθε βήμα. Το ταλέντο που περιμένεις να ‘ρθει φυσικά, δε θα αναδειχτεί ποτέ αν δεν οδηγήσεις το παιδί σου στο να δουλέψει πάνω σ’ αυτό για να το εξελίξει. Οι προσδοκίες, λοιπόν, είναι ένα θέμα, το να μάθεις να τις διαχειρίζεσαι είναι το επόμενο.

Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι κι υγιές αυτό το άγχος του πώς θα διαχειριστείς το ταλέντο του παιδιού του, την κλίση του, τις δυνατότητές του σ’ αυτά που του αρέσει να κάνει. Γιατί μπορεί το στρες, η πίεση, οι απαιτήσεις, η αγωνία κι ο ανταγωνισμός, όλα αυτά που κρύβονται πίσω απ’ την επιθυμία σου το παιδί σου να ξεχωρίσει και να ‘ναι καλύτερο απ’ τα άλλα, να φέρουν λάθος αποτελέσματα. Χρειάζεται απλά να ακολουθείς το παιδί σου, να το συμβουλεύεις και να το σπρώχνεις εκεί που μόνο του επιλέγει να ανέβει. Πρέπει να του μάθεις πώς να κάνει αυτό που κάνει, όχι τι να κάνει. Να το μάθεις να επιμένει, να αποφασίζει, να αφοσιώνεται.

Στην τελική, το παιδί σου χρειάζεται κυρίως αγάπη.

Είτε είναι μεγαλοφυΐα είτε όχι, σημασία έχει να νιώθει τη στήριξη της οικογένειάς του σε ό,τι κι αν αποφασίσει ότι θέλει να προσπαθήσει να κάνει στη ζωή του. Το παιδί σου είναι ούτως ή άλλως ταλαντούχο, είτε το ταλέντο του εμφανιστεί νωρίτερα είτε αργότερα.

Αν το χωράφι που καλλιεργείς, το φροντίζεις, αν τα κάνεις όλα στον χρόνο τους και στον βαθμό που χρειάζονται, τότε αυτό θα αποδώσει τους καλύτερους και τους πιο γλυκούς καρπούς, την κατάλληλη στιγμή.

Πηγή

Εναλλακτικός και πιο διασκεδαστικός τρόπος, αντί του κλασσικού με τις …φακές στο βρεγμένο βαμβάκι, για να εξοικειωθούν τα μικρά παιδιά με την Κηπουρική και την όλη διαδικασία ανάπτυξης των φυτών. 

Χρησιμοποιείστε απλά σκληρά σφουγγαράκια (ακόμη και πιάτων) και κόψτε τα στα ανάλογα σχήματα ώστε να σχηματιστεί ένα …σπιτάκι.
Όπου χρειάζεται να συγκρατήσετε τα κομμάτια μεταξύ τους χρησιμοποιείστε οδοντογλυφίδες και φυσικά μπορείτε να δώσετε στα σφουγγάρια όποιον άλλο σχηματισμό προτιμάτε.  

Τοποθετείστε την κατασκευή μέσα σε ένα ρηχό πλαστικό δοχείο και σκορπίστε στην επιφάνεια των σφουγγαριών φακές, σπόρους γκαζόν ή όποιου άλλου είδους παρόμοιας κάθετης ανάπτυξης. Ποτίστε ώστε στα σημεία που τοποθετήσατε τους σπόρους το σφουγγάρι να βραχεί αρκετά και επαναλάβετε την διαδικασία ποτίσματος ανά τακτά διαστήματα, όποτε το σφουγγάρι στεγνώνει.
Τα χρωματιστά σφουγγάρια, ένα πολύ μικρό ποτιστήρι ή ένα μπουκάλι σπρέi με το οποίο τα παιδιά ευκολότερα θα μπορούν να βρέχουν το σφουγγάρι, ένα …ημερολόγιο για να σημειώνουν πότε πότισαν, πότε φύτρωσε και πόσο μεγάλωσε το πράσινο θα κάνουν την όλη διαδικασία θελκτικότερη για αυτά και θα τα εξοικειώσουν ευχάριστα με την διαδικασία φροντίδας του πρώτου τους …κήπου! 

Πηγή