Έπειτα από μακροχρόνια μάχη με την υγεία της, η θρυλική «Βασίλισσα της Rock n’ Roll» Tina Turner, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών, κάνοντας φτωχότερο τον μουσικό κόσμο. Την θλιβερή είδηση την ανακοίνωσε ο εκπρόσωπός της Peter Lindbergh, στα social media της τραγουδίστριας. Αναλυτικά αναφέρει:

«Με μεγάλη λύπη ανακοινώνουμε τον θάνατο της Tina Turner. Με τη μουσική της και το απεριόριστο πάθος της για τη ζωή, μάγεψε εκατομμύρια θαυμαστές σε όλο τον κόσμο και ενέπνευσε τα αστέρια του αύριο. Σήμερα αποχαιρετούμε μια αγαπημένη φίλη που μας αφήνει το μεγαλύτερο έργο της: τη μουσική της. Όλη η εγκάρδια συμπόνια μας είναι στην οικογένειά της. Tina, θα μας λείψεις πολύ.»

Λίγα λόγια για την Tina Turner

Το κανονικό της όνομα ήταν Anna Mae Bullock, και γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου του 1939 στο Μπράουνσβιλ του Τενεσί. Ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια, χορεύτρια, ηθοποιός, και συγγραφέας. Το 1962 παντρεύτηκε τον Ike Turner, ο οποίος μάλιστα την προέτρεψε να αλλάξει το όνομά της σε «Tina Turner» 2 χρόνια πιο πριν. Και μάλιστα την βοήθησε στην αρχή της καριέρας της με την μπάντα του Kings Of Rhythm. Ωστόσο ο γάμος τους έληξε άδοξα το 1978. Σύμφωνα με όσα έγραψε η τραγουδίστρια στην αυτοβιογραφία της, ο σύζυγός της ήταν βίαιος και την κακοποιούσε συχνά. Το 1985 γνώρισε τον Erwin Bach, τον οποίο παντρεύτηκε το 2013. Την ίδια χρονιά, απέκτησε την ελβετική υπηκοότητα και αποποιήθηκε την αμερικανική.

Είναι από τις κορυφαίες σε πωλήσεις τραγουδίστριες παγκοσμίως, με τις πωλήσεις της να ξεπερνούν τις 200 εκατομμύρια σε albums & singles. Διαθέτει αρκετά βραβεία στη κατοχή της, μεταξύ των οποίων και 12 βραβεία Grammy. Διαθέτει ένα ρεκόρ στο Βιβλίο Guinness με τους περισσότερους θεατές σε μια συναυλίας της, με μόλις 180000 το 1988. Το 1988 απέκτησε το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ και στο St. Louis Walk of Fame ενώ το 1991 έχει εισαχθεί μαζί με τον Ike Turner στο Rock and Roll Hall of Fame. To 2005 τιμήθηκε με το βραβείο Κένεντι.

Εκτός από τη μεγαλοπρεπέστατη καριέρα στη μουσική, η Tina Turner ακολούθησε και τη καριέρα της υποκριτικής, συμμετέχοντας σε ταινίες, όπως: Tommy (1975), Mad Max Beyond Thunderdome (1985), & Last Action Hero (1993).

Πέθανε σήμερα 24 Μαΐου στο Küsnacht κοντά στη Ζυρίχη της Ελβετίας σε ηλικία 83 ετών. Η κληρονομιά που άφησε στη Παγκόσμια Μουσική Βιομηχανία, είναι αδιανόητα μεγάλη. Γιατί η Tina Turner ήταν απλά η καλύτερη στο είδος της. Όπως λέει κι ένας τίτλος από τις μεγάλες τις επιτυχίες The Best (1989), που κυκλοφόρησε αρχικά από την Bonnie Tyler (1988).

Rest In Peace Tina!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το Σάββατο 13 Μαΐου πραγματοποιήθηκε ο 67ος Ευρωπαϊκός Διαγωνισμός Τραγουδιού (Eurovision) στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου γράφτηκε μια πολύ σπουδαία σελίδα στην ιστορία της Eurovision, στο Liverpool Arena.

Η Loreen κατέκτησε τη κορυφή για 2η φορά τη κορυφή της Ευρώπης με το Tattoo, 11 χρόνια μετά από το θρίαμβό της στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν με το Euphoria. Η 39χρονη τραγουδίστρια, έγινε η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης που κερδίζει 2 φορές στον θεσμό. Παράλληλα έγινε ο 2ος καλλιτέχνης στην ιστορία του διαγωνισμού που το πετυχαίνει, μετά από τον Johnny Logan, ο οποίος είχε κερδίσει το 1980 με το What’s Another Year, και το 1987 με το Hold Me Now, για λογαριασμό της Ιρλανδίας. Οι 2 τους πλέον συγκατοικούν στην κορυφή, καθώς έχουν πλέον από 2 νίκες ως ερμηνευτές.

Βέβαια ο Ιρλανδός υπερτερεί βέβαια σε σχέση με την Σουηδή τραγουδίστρια, καθώς έχει και μία νίκη ως συνθέτης/στιχουργός στην νικητήρια συμμετοχή της Ιρλανδίας το 1992 με τη Linda Martin, και το Why Me?.

Αυτή η νίκη στο Λίβερπουλ απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς και η Σουηδία ως χώρα έφτασε στις 7 νίκες, πιάνοντας την Ιρλανδία που μέχρι πρότινος ήταν μόνη στη κορυφή της Eurovision. Ωστόσο κι εδώ η Ιρλανδία υπερτερεί στην ισοβαθμία, καθώς είναι η μοναδική χώρα μέχρι στιγμής που κέρδισε 3 συνεχόμενες χρονιές (1992, 1993, 1994).

Η Loreen επιβεβαίωσε τα αρχικά προγνωστικά που την ήθελαν να κερδίζει την φετινή Eurovision, φροντίζοντας αυτή τη δουλειά επί σκηνής. Με 340 βαθμούς από τις επιτροπές, και 243 από το κοινό, ανακηρύχθηκε νικήτρια με 583 βαθμούς, αφήνοντας πίσω τη Φιλανδία με 526 βαθμούς που τερμάτισε δεύτερη, ενώ στη τρίτη θέση βρέθηκε το Ισραήλ με 362 βαθμούς.

Ο Käärijä με το Cha Cha Cha για τη Φιλανδία, που ξεσήκωσε σχεδόν όλο το Liverpool Arena μ’ ένα φοβερό stage performing, και τον ξεσηκωτικό upbeat tempo ρυθμό του τραγουδιού, πήγε να κάνει την έκπληξη και να κλέψει τη νίκη από τη Loreen, καθώς ήρθε πρώτος στο televoting με 376 βαθμούς, αλλά δεν στάθηκαν αρκετοί για να υπερκαλύψει τη διαφορά που δημιουργήθηκε από αυτόν με την Loreen στις κριτικές επιτροπές.

Η Noa Kirel με το Unicorn για το Ισραήλ, από τη πρώτη στιγμή κατάφερε να κλέψει τις εντυπώσεις με τόσο με τη σέξι εμφάνισή της, όσο και με την υπέροχη χορογραφία επί σκηνής. Κι αυτά αποδείχθηκαν αρκετά στο να τερματίσει στην 3η θέση, πολύ ψηλότερα από τα αρχικά προγνωστικά.

Ο Αυστραλο-Κύπριος Andrew Lambrou, εντυπωσίασε με την εξαιρετική του εμφάνιση στον τελικό, καθώς λίγο έλειψε να τερματίσει στη 10άδα, αφού τερμάτισε στη 12η θέση με 126 βαθμούς, 3 βαθμούς μακριά από την 10η θέση. Ανέτρεψε τα αρχικά προγνωστικά που τον ήθελαν να τερματίζει χαμηλότερα.

Αναλυτικά μπορείτε να δείτε τη τελική βαθμολογία στην παρακάτω εικόνα:

Πολλά συγχαρητήρια και πάλι στη Loreen για τη νίκη!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Μια παρέα πιτσιρικάδων γέλασε, δάκρυσε, ενηλικιώθηκε και μετά από χρόνια μεγάλωσε στα Κάστρα της Θεσσαλονίκης.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων το ποδόσφαιρο. Το πολυαγαπημένο άθλημα της αλάνας, που αναφέρουν συχνά πυκνά στους στίχους τους ο ΛΕΞ και ο ΤΖΑΜΑΛ. Ένωσε πολλές παρέες. Μια εξ΄αυτών και τη δικιά μας.

Οι εικόνες της παιδικής ηλικίας διαδέχθηκαν εκείνες της εφηβείας και τις μετέπειτα. Με πάρτυ, εξόδους, ταξίδια και «άραγμα» για μπύρες στο Γεντί Κουλέ, το Σέιχ Σου και το Πυροβολείο.

Ακόμα και αν κάποιοι έλειψαν για κάποιο διάστημα, γύρισαν πίσω. Διότι τίποτα δεν είναι το ίδιο, όταν είσαι μακριά από τους φίλους με τους οποίους έχεις μεγαλώσει. Τίποτα δεν είναι το ίδιο, μακριά από τα Κάστρα.

Μια παρέα που όπως όλες οι παρέες, έχει ενδιαφέρουσες ιστορίες να διηγηθεί. Σε αυτές τις παρέες είθισται κάποιος να ξεχωρίζει. Για τα όνειρά του, το χαρακτήρα του, το πείσμα και την προσωπικότητά του. Στη δική μας λοιπόν ήταν και είναι ο Βασίλης.

Ο Billy The Kid, όπως τον αποκαλούσε ένας πολύ αγαπημένος του άνθρωπος, ο οποίος δε βρίσκεται πλέον μαζί μας. Του έχει δώσει αυτό το προσωνύμιο, διότι και ο ίδιος αντιλαμβανόταν πως ο Βασίλης ξεχώριζε από τους υπόλοιπους.

Φτάσαμε λοιπόν στο σήμερα και δεν θα υπήρχε καλύτερος τρόπος για τον «Billy», από το να μεταφέρει όλα όσα αισθάνεται, νιώθει και σκέφτεται μέσα από τους στίχους του και την αγάπη του για τη ραπ μουσική.

Το πρώτο του μουσικό κομμάτι λοιπόν αποτελεί την απαρχή ενός νέου στόχου και περιπέτειας για τον ίδιο.

Άλλος ένας στόχος, άλλη μια πρόκληση. Δεν τον φοβάμαι, θα τα καταφέρει.

Δε θα φοβόμουν άλλωστε κανέναν που «κινείται διαφορετικά» από μια γενιά ανθρώπων, η πλειοψηφία των οποίων έχει σταματήσει να παλεύει για τα όνειρά της.

Το video clip του κομματιού αποτελεί ένας μεγάλο μέρος του εαυτού του. Στη γειτονιά που μεγάλωσε και αποκόμισε βιώματα και εμπειρίες. Οι άνθρωποι που τον πλαισιώνουν φυσικά είναι η γνωστή παρέα. Οι φίλοι του. Αυτοί με τους επαίζε «μπάλα» από μικρός, αλλά και όσοι προστέθηκαν στην πορεία της ζωής του και έμειναν δίπλα του.

Κάθε στίχος αποτελεί και ένα κομμάτι της ζωής του ή ενός πολύ καλού του φίλου.

Τελικά δεν ήταν μόνο ο Νίκος που πίστευε ότι θα πάει μπροστά…

Το Σάββατο 11 Μάρτιου, διεξήχθη ο τελικός του 63ου Melodifestivalen, όπου ανακηρύχθηκε νικήτρια η Loreen με το Tattoo.

Ο μουσικός διαγωνισμός Melodifestivalen διοργανώνεται υπό την αιγίδα του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού δικτύου SVT, και διαρκεί συνολικά 6 εβδομάδες μέχρι την ανάδειξη του εθνικού εκπροσώπου.

Στον φετινό Melodifestivalen υπήρξαν συνολικά 28 συμμετοχές που χωρίστηκαν σε 4 προκριματικές φάσεις, κι έχουν περάσει απευθείας στον τελικό οι 8. Άλλες 4 συμμετοχές πέρασαν στον τελικό με την διαδικασία του ημιτελικού. Συνεπώς οι συμμετοχές στον τελικό ήταν:

1. Where You Are (Sávežan) – Jon Henrik Fjällgren, Arc North feat. Adam Woods
2. Rhythm of my show – Tone Sekelius
3. One day – Mariette
4. Air – Marcus & Martinus
5. On my way – Panetoz
6. Never give up – Maria Sur
7. Six feet under – Smash Into Pieces
8. Where did you go – Kiana
9. Släpp alla sorger – Nordman
10. Tattοo – Loreen
11. Mer av dig – Theoz
12. Royals – Paul Rey

Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ξεκίνησε φυσικά με τις κριτικές επιτροπές, οι οποίες έδωσαν τα δικά τους αποτελέσματα, και στην πρώτη θέση βρέθηκε η Loreen με 92 βαθμούς, επιβεβαιώνοντας σε πρώτη φάση τον τίτλο του φαβορί.

Ως φυσικό επακόλουθο υπήρξε και η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του κοινού, που προσμετρήθηκαν με τα αποτελέσματα των επιτροπών, κι εκεί οριστικοποίησε την εκπροσώπηση η Loreen με 177 βαθμούς στο σύνολο (85 από το κοινό). Οι Marcus & Martinus ήταν 2οι με 138 βαθμούς, και οι Smash Into Pieces με 112 βαθμούς.

Η Loreen πλέον επιδιώκει να γράψει τη δική της ιστορία στην Eurovision στο Λίβερπουλ τον Μάιο, και να γίνει η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης που θα πάρει 2 νίκες στον θεσμό, καθώς έχει ήδη μία νίκη το 2012 με το Euphoria στο Μπακού. Ενώ ταυτόχρονα έχει την ευκαιρία να γίνει η 2η καλλιτέχνης συνολικά στην ιστορία που θα το πετύχει αυτό μετά από τον Johnny Logan, ο οποίος έχει 2 νίκες ως ερμηνευτής (1980, 1987), και 1 ως συνθέτης (1992). Τα προγνωστικά είναι υπέρ της μέχρι στιγμής.

Η Loreen για το τραγούδι της δήλωσε: «Είναι ένα τραγούδι που μιλάει για την αγάπη. Έχει δύναμη και πάθος μέσα του. Συνηθίζω να μιλάω για την αγάπη, γιατί δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό! Ειδικά στην εποχή μας, πρέπει να δίνουμε αγάπη ο ένας στον άλλον». Ενώ σημείωσε στη συνέχεια: «Όταν άκουσα για πρώτη φορά αυτό το τραγούδι, ένιωσα με όλο μου το σώμα ότι κάτι επρόκειτο να συμβεί. Το ίδιο συναίσθημα το είχα και στο παρελθόν με το Euphoria».

Όλος ο τελικός του Melodifestivalen βρίσκεται on demand εδώ.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Πολλά συναισθήματα και πολλές αναμνήσεις ξύπνησε στους fans των Linkin Park κι όχι μόνο, η κυκλοφορία του Lost, με την μοναδική φωνή του αείμνηστου Chester Bennington. Η επερχόμενη συμπλήρωση των 20 χρόνων κυκλοφορίας του 2ου τους δίσκου Meteora, αποτέλεσε μια πολύ σπουδαία αφορμή να βγει στην επιφάνεια το Lost, μιας κι είχε μείνει στο συρτάρι όλα αυτά τα χρόνια.

Ο Mike Shinoda είχε δηλώσει το εξής: «Ανακαλύπτοντας το Lost στα αρχεία της μπάντας, ήταν σαν να βρίσκεις μια αγαπημένη φωτογραφία που ξέχασες ότι την τράβηξες εσύ. Για πολλά χρόνια οι fans μας ζητούσαν από εμάς να κυκλοφορήσουμε κάτι με την φωνή του (Chester Bennington), και είμαι πολύ ενθουσιασμένος που καταφέραμε να το κάνουμε πραγματικότητα, μ’ έναν τόσο σπουδαίο τρόπο.»

Επίσης ανέφερε στη συνέχεια ότι οι θαυμαστές θα μείνουν άναυδοι όταν ακούσουν και δουν όλα τα απίστευτα ακυκλοφόρητα τραγούδια και βίντεο στην επετειακή επανέκδοση για τα 20 χρόνια κυκλοφορίας Meteora.

Να αναφέρουμε σ’ αυτό το σημείο ότι η επετειακή συλλογή των 20 χρόνων κυκλοφορίας Meteora, θα κυκλοφορήσει στις 7 Απριλίου, και θα συμπεριλάβει τα εξής:

• 5 LPs

  • Meteora (1 LP)
  • Live in Texas (2 LP) – debut vinyl release
  • Live in Nottingham 2003 (2 LP) – previously unreleased

• 4 CDs

  • Meteora
  • LPU Rarities 2.0
  • Live Rarities 2003-2004
  • Lost Demos (previously unreleased)

• 3 DVDs (Including 4 previously unreleased concerts)

  • Veterans Stadium 2003, Live in Seoul 2003
  • Live in Manila 2004, Live in Denver – Projekt Revolution 2004
  • The Making of Meteora/The Art of Meteora & the new Work In Progress lifestyle documentary

• Deluxe packaging
• 40-page book
• 36” x 24” Poster of the Meteora wall
• Litho created by Delta, the street artist featured on the album cover
• Retro Sticker Sheet
• Linkin Park Logo Stencil
• Hi-res Digital Download Card

Tracklist:

1. Lost
2. Fighting Myself
3. More the Victim
4. Massive
5. Healing Foot
6. A6 (Meteora/20 Demo)
7. Cuidado (Lying from You Demo)
8. Husky (Hit the Floor Demo)
9. Interrogation (Easier to Run Demo)
10. Faint (Meteora/20 Demo)
11. Plaster 2 (Figure.09 Demo)
12. Shifter (From the Inside Demo)
13. Wesside
14. Resolution

Εδώ μπορείτε να απολαύσετε το Lost:

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ο frontman και εναπομείναν μέλος του ροκ συγκροτήματος από το Las Vegas Brendon Urie, αποκάλυψε ότι μετά από την ολοκλήρωση της επερχόμενης Ευρωπαϊκής περιοδείας, οι Panic! At The Disco θα πάψουν να υπάρχουν. Μια είδηση που συνεπώς σόκαρε το κοινό τους.

Ο λόγος για τον οποίο σταματάει πλέον το συγκρότημα, είναι ξεκάθαρα οικογενειακός, μιας και ο Brendon Urie μαζί με την σύζυγό του περιμένουν το πρώτο τους παιδί, και θέλει να στρέψει περισσότερο τη προσοχή στην οικογένειά του.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

“Λοιπόν, ήταν ένα όμορφο ταξίδι. Μεγαλώνοντας στο Λας Βέγκας δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ που θα με οδηγούσε αυτή η ζωή. Τόσα πολλά μέρη σε όλο τον κόσμο και όλοι οι φίλοι που κάναμε στη πορεία.
Αλλά μερικές φορές ένα ταξίδι πρέπει να τελειώσει κάποια στιγμή για να ξεκινήσει ένα καινούργιο. Προσπαθήσαμε να το κρατήσουμε για τον εαυτό μας, αν και κάποιοι από εσάς μπορεί να το έχετε ακούσει. Η Sarah κι εγώ περιμένουμε ένα μωρό πολύ σύντομα! Η ιδέα ότι θα γίνω πατέρας και θα παρακολουθήσω τη γυναίκα μου να γίνεται μητέρα, είναι τόσο ταπεινή όσο και συναρπαστική. Ανυπομονώ για την επόμενη περιπέτεια.
Τούτου λεχθέντος, πρόκειται να τελειώσω αυτό το κεφάλαιο της ζωής μου και να επικεντρωθώ και να δώσω την ενέργειά μου στην οικογένειά μου, και συνεπώς οι Panic! At The Disco δεν θα υπάρχουν πια.
Σας ευχαριστώ όλους για την τεράστια υποστήριξή σας όλα αυτά τα χρόνια. Καθόμουν εδώ προσπαθώντας να βρω τον τέλειο τρόπο να το πω αυτό και πραγματικά δεν μπορώ να εκφράσω με λόγια πόσα πολλά σήμαινε για εμάς.
Είτε είστε εδώ από την αρχή, είτε μόλις μας βρήκατε, ήταν χαρά μας όχι μόνο που μοιραστήκαμε τη σκηνή με τόσους πολλούς ταλαντούχους ανθρώπους, αλλά και που μοιραστήκαμε το χρόνο μας μαζί σας. Ανυπομονώ να σας δω όλους στην Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο για μια τελευταία κοινή περιοδεία.
Σας αγαπώ. Σας εκτιμώ. Σας ευχαριστώ για την ύπαρξή σας!!!”

Να αναφέρουμε ότι οι Panic! At The Disco δημιουργήθηκαν το 2004 στο Λας Βέγκας με αρχικά μέλη τον Brendon Urie, τον Ryan Ross, τον Brent Wilson, και τον Spencer Smith. Ενώ από το 2015 μέχρι και σήμερα, αποτελεί σαν σόλο μουσικό project του Brendon Urie. Έχουν κυκλοφορήσει μέχρι τώρα 7 άλμπουμ, με το πρώτο να είναι A Fever You Can’t Sweat Out (2005), και τελευταίο το Viva Las Vengeance (2022). Ενώ έχουν και μεγάλες επιτυχίες όπως: I Write Sins Not Tragedies, The Ballad Of Mona Lisa, New Perspective, & High Hopes.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ένα κύμα νοσταλγίας γεμάτο αναμνήσεις από  εφηβικά  χρόνια, μας παρασέρνει στο αποκορύφωμα της pop punk μουσικής, με την είδηση της επιστροφής του Tom DeLonge στους blink-182, έπειτα από επτά χρόνια.

Η επανένωση των blink-182 είναι πλέον γεγονός! Το συγκρότημα ανακοίνωσε πως έχει ηχογραφήσει νέο άλμπουμ, το οποίο θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το single «Edging», που θα κυκλοφορήσει στις 14 Οκτωβρίου.

Για πρώτη φορά έπειτα από μία δεκαετία, ο Tom DeLonge, ο Mark Hoppus και ο Travis Barker , γράφουν μουσική μαζί και ετοιμάζουν μια τεράστια, παγκόσμια περιοδεία, που θα ξεκινήσει τον Μάρτιο του 2023 και θα ολοκληρωθεί τον Φεβρουάριο του 2024.

Blink-182 are getting back together for the kids, και οι φανς που μεγάλωσαν με την μουσική τους, αναμένουν με ενθουσιασμό το καινούργιο τους υλικό, σαν να μην πέρασε μια μέρα.

«Renaissance» (Αναγέννηση) είναι ο τίτλος του πρώτου σόλο άλμπουμ, έξι χρόνια μετά το «Lemonade», που θα κυκλοφορήσει η Μπιγιονσέ.

Στους λογαριασμούς της Μπιγιονσέ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανέβηκε το μήνυμα «act I Renaissance» συνοδευόμενο από την ημερομηνία 29 Ιουνίου. Η Columbia Records και η Tidal αποκάλυψαν ότι το άλμπουμ θα περιλαμβάνει 16 κομμάτια, ενώ το «act i» υποδηλώνει ότι ίσως ακόμη περισσότερη μουσική είναι καθ′ οδόν. Οι θαυμαστές της περίμεναν με ανυπομονησία μια ανακοίνωση, καθώς την περασμένη εβδομάδα είχε αφαιρεθεί η φωτογραφία του προφίλ της.

Στο πλαίσιο της εκστρατείας μάρκετινγκ, η βρετανική έκδοση της Vogue αποκάλυψε σήμερα το πρωτοσέλιδο που θα αφιερώσει στην Μπιγιονσέ στο τεύχος Ιουλίου, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 21 Ιουνίου. Κρίνοντας από την ενδυματολογική επιλογή της τραγουδίστριας, το νέο της άλμπουμ προμηνύεται πολύ χορευτικό.

Ο αρχισυντάκτης της βρετανικής Vogue Έντουαρντ Ένινφουλ, ο οποίος συνάντησε τη Μπιγιονσέ στο σπίτι της στο Λος Άντζελες και άκουσε δείγμα της νέας δουλειάς της, έκανε λόγο για μουσική που τον μετέφερε στα κλαμπ της νιότης του. Αναφερόμενος στη συνάντηση, είπε πως η Μπιγιονσέ του εξήγησε πως το άλμπουμ ήταν μια μακρά διαδικασία και ότι «η πανδημία της έδωσε τα χρονικά περιθώρια να σκεφτεί ξανά και ξανά κάθε της απόφαση. Όπως ακριβώς της αρέσει».

Το προηγούμενο άλμπουμ της 40χρονης σούπερ σταρ, με τίτλο «Lemonade», χρονολογείται από το 2016. Μπορεί να μην είχε κυκλοφορήσει νέο άλμπουμ για έξι χρόνια, ωστόσο η Μπιγιονσέ δεν απομακρύνθηκε εντελώς από τη μουσική σκηνή. Αξιοσημείωτη είναι η συνεργασία της με την Megan Thee Stallion για ένα remix του «Savage», για το οποίο βραβεύτηκε με Grammy, ενώ ηχογράφησε και τραγούδια για τα soundtrack του «Lion King» και του «King Richard». Τέλος, το φιλανθρωπικού χαρακτήρα «Black Parade» του 2020, που κυκλοφόρησε εν μέσω του κινήματος Black Lives Matter, κέρδισε επίσης ένα Grammy Καλύτερης Ερμηνείας R&B και το «Be Alive» , το 2021.

Το πρώτο της σόλο «Dangerously in love» κυκλοφόρησε το 2003, όταν ήταν ακόμα μέλος του συγκροτήματος Destiny’s Child. Μεταξύ των δύο solo album της , η Μπιγιονσέ κατάφερε εδραιώσει την θέση της και να αναδειχθεί σε μια από τις τραγουδίστριες με τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως, χάρη στη μουσική της που συνδυάζει στοιχεία R’n’B, ποπ και χιπ-χοπ και την περίτεχνη αισθητική της.

Νένα Ευθυμιάδου

Θλίψη στη παγκόσμια μουσική βιομηχανία προκάλεσε ο θάνατος του πληκτρά κι ενός εκ των ιδρυτικών μελών των Depeche Mode, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 60 ετών.

Την είδηση του θανάτου του Andy “Fletch” Fletcher την έκανε γνωστή η μπάντα, σε δημοσίευση στα social media το βράδυ της Πέμπτης (26/5). Η δημοσίευση αναφέρει το εξής:

«Είμαστε συγκλονισμένοι και γεμάτοι με τον συντριπτικό πρόωρο θάνατο του αγαπημένου μας φίλου, μέλους της οικογένειας και μέλος του συγκροτήματος Andy Fletcher.
Ο Fletch είχε μια αληθινή καρδιά από χρυσό, και ήταν πάντα εκεί όταν χρειαζόσουν υποστήριξη, μια ζωντανή συζήτηση, ένα καλό γέλιο, ή μια κρύα πίντα.
Οι καρδιές μας είναι με την οικογένειά του και σας ζητάμε να τους κρατήσετε στη σκέψη σας και να σεβαστείτε την ιδιωτικότητά τους σε αυτή τη δύσκολη στιγμή.»

Η αιτία του θανάτου ακόμη δεν έγινε γνωστή.

Ο Fletcher ήταν μέλος των Depeche Mode για περισσότερα από 40 χρόνια, από τον επίσημο σχηματισμό τους το 1980 και το ντεμπούτο άλμπουμ τους το Speak and Spell up (1981) μέχρι το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους, το Spirit (2017).

Το 2020, ο Fletcher και οι συνοδοιπόροι του από τους Depeche Mode – μακροχρόνια μέλη Dave Gahan και Martin Gore, αλλά και πρώην μέλη της μπάντας Vince Clarke και Alan Wilder – εισήχθησαν στο Rock and Roll Hall of Fame για τον πρωτοποριακό τους ρόλο στη synth-pop, τη new wave και την electronic. Το συγκρότημα έχει παίξει επίσης σημαντικό ρόλο στη heavy metal.

«Η ομορφιά της χρήσης ηλεκτρονικού εξοπλισμού είναι ότι τώρα μπορεί να γίνει μουσική στο υπνοδωμάτιό σου», δήλωσε ο Andy Fletcher στο Rolling Stone το 1990. «Δεν χρειάζεται να συγκεντρώσετε τέσσερα άτομα σε μία αποθήκη για να κάνετε πρόβα. Δεν χρειάζεται να έχεις τέσσερις εξαιρετικούς μουσικούς που να τσακώνονται μεταξύ τους. Μπορείς να το κάνεις στην κρεβατοκάμαρά σου και όλα εξαρτώνται από ιδέες».

R.I.P. Andy Fletcher

10 χρόνια από το θάνατο του Δημήτρη Μητροπάνου

Δεν υπάρχει Έλληνας που ακόμα και αν απαρνείται τα ακούσματα της ελληνικής λαικής μουσικής , να μην έχει σιγοτραγουδήσει κάποια στιγμή ένα από τα κορυφαία του τραγούδια. Ο Δημήτρης Μητροπάνος γεννήθηκε άνοιξη και έφυγε άνοιξη. Όχι σαν παιδί των λουλουδιών αλλά σαν άνθρωπος που φώτιζε ψυχές και πρόσωπα με τη φωνή του σαν τον Ήλιο της άνοιξης. Ο Δημήτρης Μητροπάνος λείπει εδώ και 10 χρόνια μα κανείς δεν έχει πιστέψει πως έχει πεθάνει.

Ο άνθρωπος με τη δωρική φωνή και το ακατέργαστο λαρύγγι, που όσο μεγάλωνε όχι μόνο δεν αλλοιωνόταν αλλά ωρίμαζε η χροιά του. Ο Μητροπάνος θα συναντήσει τον άνθρωπο που ως το τέλος της ζωής του θα αποκαλεί-δάσκαλο και δεύτερο πατέρα του- τον Γιώργο Ζαμπέτα . «Ο Ζαμπέτας είναι ο μόνος άνθρωπος στο τραγούδι ο οποίος με βοήθησε χωρίς να περιμένει κάτι. Με όλους τους υπόλοιπους συνεργάτες μου κάτι πήρα και κάτι έδωσα»  θα δηλώνει σε συνεντεύξεις του. Μετά από λίγο θα συνεργαστεί με τον Μίκη Θεοδωράκη που θα τον ανεβάσει στη σκηνή για να ερμηνεύσει το «Άξιον Εστί» και τη «Ρωμιοσύνη». Στροφή στην καριέρα του είναι ο δίσκος που κυκλοφόρησε το 1996 με τον δίσκο «Στου Αιώνα την παράγκα» σε συνεργασία με το Θάνο Μικρούτσικο. Στο δίσκο υπάρχουν τραγούδια – ύμνοι με στίχους που σε ανατριχιάζουν.

Ο δίσκος συμπεριλαμβάνει ένα από τα σπουδαιότερα ζεϊμπέκικα της ελληνικής μουσικής. Το τραγούδι που στοιχειώθηκε με τη φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου που το ερμήνευσε με πάθος, ψυχή και λεβεντιά. Το τραγούδι που χόρευε στις πίστες διδάσκοντας πως το ζεϊμπέκικο είναι χορός στιβαρός, αντρικός όχι με φιγούρες αλλά με ψυχή και πόδια που κινούνται απόλυτα στο ρυθμό. Δεν είναι άλλο από το τραγούδι «Ρόζα».-Τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο, συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω τι λένε τα κομπιούτερς και οι αριθμοί-. Στον ίδιο δίσκο υπάρχει και το τραγούδι «Πάντα γελαστοί» , λες και τραγούδησε τον τρόπο που θα πεθάνει-Όσοι με το χάρο γίναν φίλοι με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη- ο στίχος που σε ανατριχιάζει.

Ο Δημήτρης Μητροπάνος ερμήνευσε τραγούδια για κάθε στιγμή της ζωής μας. Δεν μίλησε για την καψούρα για να κερδίσει το κοινό του. Ύμνησε τον έρωτα και τη ζωή, τον θάνατο και τη γέννηση μα και την αγάπη. «Μια εκδρομή είναι η ζωή μας με μαγική διαδρομή» θα τραγουδήσει για την επιστροφή του στη δισκογραφία ύστερα από ένα σοβαρό θέμα υγείας. Η αγαπημένη του Σαλονίκη δεν θα φύγει από την καρδιά του καθώς εκεί αναζητά την αγάπη του αλλά και στα «Λαδάδικα» που αποτελεί πάλι ζειμπέκικο –σταθμό. «Πατησιών και Παραμυθιού γωνία» θα τριγυρνά μα θα κάνει και μια βόλτα στο Τσιρύγο καθώς «τα Κύθηρα ποτέ δεν θα τα βρούμε».

Θέμα που τον απασχολούσε είναι η ξενιτιά. Θα τραγουδήσει «πως το Φεγγάρι μάγια του έκανε και περπατά στα ξένα» και θα αποτελέσει ύμνο ακόμα και σήμερα ύμνο για τους ξενιτεμένους Έλληνες. Δεν ξεχνάει το θάνατο, για να μας τραγουδήσει με ψυχή που σπα το «Σαββατόβραδο» και «ο χάρος να έρχονταν μια Κυριακή το βράδυ». Ο έρωτας όμως θα ερμηνευτεί σαν κάτι θεϊκό από τα λόγια του με τον «Χιονάνθρωπο» και το «Αλλοίμονο» που η καρδιά σου πονάει με το που ξεκινήσουν τα λόγια του. Αλλά και στις τελευταίες του δισκογραφικές δουλειές το τραγούδι «’όταν έχω εσένα». Ξεχωρίζουν οι συνεργασίες του το Δίσκο « Υπάρχει και το ζεϊμπέκικο» αλλά και η «Ζωντανή ηχογράφηση από το Ηρώδειο» που νιώθουμε πως η συναυλία γίνεται κάθε χρόνο.

Όσες σειρές και να γράφουν είναι μηδαμινές μπροστά στο μεγαλείο και την ιστορία του σπουδαιότερου κατά τη ταπεινή μου γνώμη Έλληνα καλλιτέχνη. Όλοι όμως δηλώνουν πως δεν είχε καταλάβει πόσο σπουδαίος ήταν. Τα τραγούδια του Μητροπάνου είναι πια «ορφανά» χωρίς τη φωνή του. Αλλά ευτυχισμένα που τα τραγούδησε και τα ενσάρκωσε ο ίδιος, που έμειναν στην ιστορία και θα φέρουν αιώνια τη σφραγίδα ενός πραγματικά σπάνιου ερμηνευτή. Ας τον έχουμε πάντα μέσα μας τον σπουδαίο μας τραγουδιστή- ένα φανατικό Ολυμπιακό που δεν έχασε παιχνίδι της ομάδας του- και όλοι θα θυμόμαστε το αφιέρωμα στη Φιέστα το2012 με ένα κατάμεστο γήπεδο να δακρύζει.

Βασιλική Κόντε