Πάνε πλέον πάνω από 100 χρόνια, όταν ο Νίτσε ομολόγησε ότι “Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα λάθος”. Πώς εμείς σήμερα να μην συμφωνήσουμε μαζί του προσθέτοντας ότι αποτελεί έκφραση ψυχής που νοηματοδοτεί την ζωή μας; Ακούμε μουσική , παίζουμε μουσική , δημιουργούμε μουσική, επικοινωνούμε με την μουσική , χωρίς να είναι δυστυχώς πάντοτε δεδομένη η ποιοτική υπόσταση της . Δεν είναι πλεονασμός να επισημανθεί ότι η μόδα ή τα media την αντιμετωπίζουν πολλές φορές ως εμπόρευμα για πούλημα . Στο σημείο αυτό ο ρόλος των ωδείων (δημοσίων ή ιδιωτικών) είναι καθοριστικός, αφού οφείλουν να παρέχουν κατάλληλη μουσικο-θεωρητική κατάρτιση, να καλλιεργήσουν την αισθητική και το κυριότερο να εμπνεύσουν τους νεαρούς μαθητές τους να αγαπήσουν την μουσική και το ωραίο. Απαιτείται αφοσίωση, χρόνος και υπομονή ιδίως τις στιγμές που το μάθημα παίρνει ανιαρή διάσταση , όπως ίσως συμβαίνει στην θεωρία της μουσικής.
Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη η θεωρία της μουσικής αποτελεί ένα βασικό εργαλείο με το οποίο κανείς μπορεί να προχωρήσει περεταίρω , να κατανοήσει ρυθμικές άξιες , διαστήματα , κλίμακες , modes , συγχορδίες κλπ., και έτσι θα συμπληρώσει την πρακτική του κατάρτιση ή όπως κοινά θα λέγαμε «ξέρεις τι παίζεις , ξέρεις τι ακούς αλλά και το αντίστροφο ξέρεις τι ακούς , όποτε ξέρεις πως θα το παίξεις»
Όσον αφορά στο θέμα της διδακτικής της θεωρίας της μουσικής έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί πολλά. Οι ειδικοί έχουν επισημάνει την σημασία της και τονίζουν πως αποτελεί βασικό κομμάτι της γνώσης της μουσικής. Αν θέλει λοιπόν κάποιος να ασχοληθεί σοβαρά με την μουσική δεν θα πρέπει να αγνοήσει και το θεωρητικό τμήμα της. Κλείνοντας ως πιστός follower του Jimi Hendrix θα επαναλάβω «Η μουσική είναι ένας ακίνδυνος τρόπος για να φτιάχνεσαι.» PLAY ON !
Flaming Lips: Πραγματοποιήθηκε η πρώτη συναυλία με μπάντα και κοινό μέσα σε φούσκες
Έπειτα από προγραμματισμό αρκετών μηνών, οι Flaming Lips πραγματοποίησαν στις 22 Ιανουαρίου την πρώτη ολοκληρωμένη συναυλία με την μπάντα και το κοινό να έχουν τοποθετηθεί μέσα σε πλαστικές φούσκες.
Η συναυλία, που αρχικά είχε προγραμματιστεί για τον περασμένο Δεκέμβριο, διεξήχθη στο Criterion της Οκλαχόμα, επέτρεπε την ύπαρξη έως δύο ατόμων σε καθεμία από τις 100 διαθέσιμες πλαστικές φούσκες για το κοινό.
Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που η μπάντα θα εμφανιστεί μέσα σε πλαστικές φούσκες, με τον frontman Wayne Coyne να το έχει πράξει συχνά στο παρελθόν, ενώ υπενθυμίζουμε πως πριν λίγους μήνες εμφανίστηκαν μαζί με το κοινό κατά αυτόν τον τρόπο στην εκπομπή του Stephen Colbert.
Κατά τη διάρκεια του σόου, η μπάντα παρουσίασε ζωντανά τραγούδια από ολόκληρη τη δισκογραφία τους, καθώς και μια διασκευή στο “True Love Will Find You In The End” του Daniel Johnston.
Μαρτυρίες αναφέρουν πως παρευρισκόταν στον χώρο επαγγελματικό συνεργείο, προμηνύοντας έτσι κάποια μελλοντική κυκλοφορία της εμφάνισης σε live άλμπουμ.
Παρακάτω μπορείτε να δείτε το setlist καθώς και video από την ιδιαίτερη βραδιά. Υπενθυμίζουμε πως το 2020 το συγκρότημα επέστρεψε δισκογραφικά με το “American Head“.
‘Race For The Prize’ ‘Yoshimi Battles The Pink Robots, Pt. 1’ ‘Flowers Of Neptune 6’ ‘True Love Will Find You In The End’ ‘She Don’t Use Jelly’ ‘Will You Return/When You Come Down’ ‘The Gash’ ‘All We Have Is Now’ ‘Feeling Yourself Disintegrate’ ‘There Should Be Unicorns’ ‘Are You A Hypnotist??’ ‘Waitin’ For A Superman’ ‘Do You Realize??’
Η Tanja Härkönen των Silvernite στο CityVibes.gr: Οι μελωδίες εμπνέουν πολύ τους στίχους
Οι Silvernite είναι ένα συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη, δημιουργήθηκαν το καλοκαίρι του 2019, και κινούνται στον ήχο της ροκ με επιρροές από τη δεκαετία του 80. Αποτελούνται από την Tanja Härkönen (φωνητικά), τον Strutter (μπάσο), τον Nash G. (κιθάρα), και τον Μηνά Χατζημηνά (ντραμς). Ο μουσικός συντάκτης και ραδιοφωνικός παραγωγός του CityVibes.gr Χριστόφορος Χατζόπουλος, συνομίλησε με τη τραγουδίστρια του συγκροτήματος, η οποία απάντησε σε μερικά από τα ερωτήματά του.
Γεια σου Tanja, και Καλή Χρονιά. Είναι μεγάλη χαρά που σ’ έχουμε εδώ για μια συνέντευξη. Πες μας τα συναισθήματά σου.
Καλή Χρονιά. Νιώθω πολύ ωραία γι’ αυτή τη συνέντευξη. Σίγουρα αυτό το καιρό νιώθω προσεκτικά αισιόδοξη, ότι τα πράγματα θα μπορέσουν να καλυτερεύσουν κάποια στιγμή μέσα στη φετινή χρονιά, με τη κατάσταση του ιού και όλα. Πέρα από αυτό, υπάρχουν κι άλλα πράγματα που πρέπει να φροντίσουμε, οπότε όλο αυτό είναι γεμάτο με σκαμπανεβάσματα όταν κάνω ότι καλύτερο μπορώ να κρατηθώ κάπου, χωρίς να πέσω αυτή τη στιγμή.
Που βρίσκεσαι αυτό το καιρό;
Αυτό το καιρό βρίσκομαι στο διαμέρισμά μου στη Θεσσαλονίκη, στο μέρος δηλαδή που βρίσκομαι περισσότερο κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Από ποια ηλικία ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική, και φυσικά με το τραγούδι;
Η μουσική ήρθε στη ζωή μου πολύ αργά, συγκριτικά με πολλούς άλλους “σ’ αυτό το χώρο”. Βασικά ανακάλυψα τόσο τη μουσική, όσο και το τραγούδι, σχεδόν την ίδια στιγμή στα 15 μου. Ο λόγος είναι ότι η μουσική απουσίαζε σχεδόν εντελώς από την οικογένειά μου όταν μεγάλωσα. Κανένας από την οικογένειά μου δεν άκουγε μουσική, ή έπαιζε κάποιο όργανο. Όταν ανακάλυψα τη πρώτη αγαπημένη μου μπάντα τότε, τους Nightwish, μου άνοιξε τις πόρτες για τη μουσική. Δεν είχα ιδέα ότι αυτό το είδος της μουσικής υπήρχε, και ήταν συναρπαστικό. Εμπνευσμένη από αυτό, ήθελα να μάθω να τραγουδώ, οπότε έκανα μαθήματα κλασικού τραγουδιού για 1-2 χρόνια. Αργότερα ένιωσα ότι με προσέλκυε περισσότερο το metal/rock/pop τραγούδι σε μια μπάντα, οπότε σταμάτησα τα μαθήματα και στόχευσα σ’ αυτό το δρόμο. Εκτός από τα κλασικά μαθήματα, παρακολούθησα επίσης και μαθήματα σχολικής μπάντας για ένα χρόνο σε μουσικό σχολείο, κάποια διάσπαρτα μαθήματα φωνητικής, και μια περίοδο μαθημάτων θεωρίας, ωστόσο είμαι επί το πλείστων αυτοδίδακτη. Για αρκετά χρόνια η μουσική για μένα ήταν χόμπι, και δοκίμαζα διάφορα projects, και βρισκόμουν σε δύο μπάντες για κάποια χρόνια. Ωστόσο κάποια χρόνια πίσω, άρχισα να νιώθω ότι ήθελα να το φτάσω σε σοβαρό επίπεδο και να στοχεύσω ψηλότερα. Αυτό με οδήγησε σε μια περίοδο αναζήτησης μπάντας και αυτο-εκπαίδευσης.
Ποιο είδος της μουσικής προτιμάς να ακούσεις;
Για μένα η μελωδία είναι πολύ σημαντική. Άσχετα αν είναι βαριά ή ελαφριά η μουσική, για μένα αρκεί να υπάρχει μελωδία για να μπορέσω να την απολαύσω περισσότερο. Μπορεί να είναι με όργανα ή με φωνή, δεν έχει σημασία. Κατά κάποιο τρόπο δεν παίρνω το λάκτισμα από κάτι που είναι βασισμένο σε βαριές συγχορδίες ή σε απλό ρυθμό, αλλά ούτε επίσης βασισμένο και σε μονότονα γρυλίσματα ή ραπ. Ας πούμε για παράδειγμα το γρύλισμα σ’ ένα τραγούδι, είναι πολύ ωραίο πράγμα να το κάνεις για αποτέλεσμα σε σωστά μέρη (του τραγουδιού) όταν θέλεις τη περισσότερη επιθετικότητα ή δύναμη, αλλά γίνεται βαρετό όταν γίνεται όλη τη διάρκεια. Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, αν και δεν είμαι πολύ της ραπ, καλλιτέχνες όπως ο Eminem, που μπορούν να βάλουν τόση στάση και συναίσθημα, αλλά και διαφορετικούς τόνους στο ραπ, γίνονται πολύ ευχάριστοι για να τους ακούσεις.
Μπορείς να αναφέρεις κάποιους καλλιτέχνες που εμπνεύστηκες μουσικά;
Φυσικά, η πρώτη αγαπημένη μου μπάντα είναι οι Nightwish, απ’ όπου ξεκίνησαν όλα. Από αυτούς, ο Marko Hietala ήταν η μεγάλη πηγή έμπνευσης για μένα ως τραγουδίστρια. Πολύ περισσότερο από τις εξαιρετικά ικανές κυρίες που πέρασαν στη μπάντα, αν και θαυμάζω πολύ την επαγγελματικότητα και τη ποικιλομορφία της Floor Jansen (η αγαπημένη μου από τις γυναικείες φωνές). Περίπου την ίδια περίοδο ανακάλυψα και τον Alice Cooper, που με εισήγαγε σε δεκαετίες με αξιόλογους ήχους, διαφορετικές μορφές, αλλά και πιασάρικους στίχους. Ένας όμως από τους θρύλους που πάντα γνώριζα, αλλά μου άνοιξε πολύ αργότερα, μόλις λίγα χρόνια πριν, είναι ο Bruce Dickinson, και φυσικά οι Iron Maiden. Το μεγαλείο τους πραγματικά μου άνοιξε όταν τους είδα live. Η ενέργειά τους και η σκηνική παρουσία για την ηλικία που βρίσκονται. Και δεν είναι μόνο το live, αλλά και η μουσική τους λέει τόσες πολλές ιστορίες. Η μετα-Blaze εποχή είναι η αγαπημένη μου μουσικά, αλλά και η προηγούμενη εποχή έχει τους πολύτιμους λίθους της. Η λίγο πιο πρόσφατη και πιο προσωπική έμπνευση, είναι η μουσική του Anton Kabanen (Beast in Black, πρώην Battle Beast), καθώς με ενέπνευσε με πολλά πράγματα που κάνουμε με τους Silvernite, όπως ας πούμε η διασκευή μας στο τραγούδι του Alice Cooper. Τέλος έχουμε τα τοπικά μας στολίδια, τους Wardrum. Οι μελωδίες των κυρίων Βρετού και Κουρού, είναι μερικές από τις αγαπημένες μου για να εξασκηθώ, και μου προσφέρουν σίγουρα αρκετή πρόκληση (γέλια).
Ας μιλήσουμε για τους Silvernite. Πότε δημιουργήθηκε η μπάντα; Και πως γνωριστήκατε μεταξύ σας; Ειδικά εσύ;
Θα προσπαθήσω να κάνω μια σύντομη ιστορία. Πρώτα γνώρισα τα παιδιά από τους Beast in Black, που με οδήγησαν στη συνέχεια στην ανακάλυψη των προαναφερθέντων Wardrum. Μου άρεσε πολύ η μουσική τους και μια μέρα αποφάσισα να ταξιδέψω στη Θεσσαλονίκη για να δω μια από τις συναυλίες τους! Τότε συνάντησα την υπόλοιπη συμμορία. Μου άρεσε πολύ η Θεσσαλονίκη και μετά από κάποια χρόνια, το 2019, ήθελα να προσπαθήσω να ζήσω εκεί τουλάχιστον για λίγο, γιατί χρειαζόμουν μια αλλαγή περιβάλλοντος και γενικά μια αλλαγή στη ζωή μου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έψαχνα για ένα μέρος όπου θα μπορούσα να εξασκηθώ και να ασχοληθώ με τα τραγούδια μου. Ένα βράδυ επισκέφτηκα τον Strutter στο Valve Studio και του είπα για την αναζήτησή μου. Ήταν πολύ ευγενικός και ήθελε να με βοηθήσει με αυτό. Έτσι, μετά από κάποια πράγματα που έκανα στο Valve, με πλησίασε και με ρώτησε αν θα με ενδιέφερε να δοκιμάσω μερικά τραγούδια για ένα νέο project στο οποίο είχε εργαστεί μαζί με τον Nash. Τότε άρχισαν να διαμορφώνονται οι Silvernite.
Η μουσική σας παραπέμπεται ιδιαιτέρως στη δεκαετία του 80. Πιστέψατε από την αρχή ότι θα σας ταίριαζε αυτή η κατεύθυνση;
Η μουσική κατεύθυνση και το όραμα των Silvernite διαμορφώθηκε αρχικά από τους Strutter και Nash G, αλλά ήμουν πολύ χαρούμενη που είμαι μαζί σ’ αυτό. Λατρεύω τις πιασάρικες μελωδίες και επίσης το γενικό «over-the-top-ness» της δεκαετίας του ’80! Όπως, τίποτα πολύ υπερβολικό ή περίεργο ή λάθος! Μοιάζει με έναν ευπρόσδεκτο τρόπο να αφεθώ λίγο. Πέρασα τα περισσότερα χρόνια μου κυρίως στον κόσμο της metal, όπου δυστυχώς υπάρχουν πολλές σκληρές και περιοριστικές στάσεις απέναντι στο στυλ, τόσο στη μουσική όσο και στην οπτική. Αυτές οι συμπεριφορές με επηρέασαν επίσης! Είχα τοποθετήσει περιττά πλαίσια γύρω μου. Οι Silvernite με δίδαξαν να ανακαλύπτω νέα στυλ και διαστάσεις στο τραγούδι και στην ερμηνεία μου.
Συμμετέχεις κι εσύ στη διαδικασία γραφής της μουσικής;
Μέχρι στιγμής έχω έρθει κυρίως στην τελική εικόνα, όταν δηλαδή έρχεται η ώρα να κανονίσω φωνητικά ή να τελειοποιήσω ή να γράψω στίχους. Έχω προσθέσει τη πινελιά μου σε μερικές από τις φωνητικές μελωδίες, στη διαδικασία επίδειξης και τακτοποίησης, αλλά μέχρι στιγμής οι κύριοι δημιουργοί της μουσικής είναι οι Strutter και Nash. Έχω όμως κάτι στο συρτάρι μου, ίσως για το επόμενο πλήρες άλμπουμ. Ας δούμε τι συμβαίνει σε αυτές τις ιδέες!
Όταν γράφετε τραγούδια, από που εμπνέεστε στιχουργικά;
Από τη πλευρά του τραγουδιστή, η μελωδία και οι στίχοι είναι πολύ στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους και συμβαδίζουν. Πρέπει να πεις μια ιστορία σ’ αυτό που τραγουδάς, και πρέπει να τακτοποιήσεις τους στίχους με τρόπο που να είναι πολύ τραγουδιστοί αλλά και να ακούγονται ωραίοι στον ακροατή. Έτσι, για μένα ακόμη και οι μελωδίες εμπνέουν πολύ τους στίχους. Έχω συνήθως τη βασική ιδέα της ιστορίας στο μυαλό μου, και μερικές βασικές λέξεις και προτάσεις που θέλω να γλιστρήσω με κάποιο τρόπο. Τότε νομίζω τι είδους μελωδία θα ταιριάζει με αυτήν την ιστορία, και αρχίζω να συστρέφω και να τροποποιώ τις λέξεις και τη μελωδία μέχρι να βγει νόημα. Όσον αφορά τα θέματα, συνήθως είναι το ισχυρότερο είδος συναισθημάτων ή γενικά θέματα που προκαλούν στίχους. Αγάπη, θλίψη, μίσος, αποφασιστικότητα, χαρά ή απλά μια καλή ιστορία ή το εκπληκτικό του σύμπαντος και της ίδιας της ζωής.
Μέχρι τώρα, κυκλοφορήσατε το EP άλμπουμ “So It Began”, και κάποια ξεχωριστά singles. Είστε ευχαριστημένοι για την ανταπόκριση που λαμβάνετε από το κοινό;
Έχω ακούσει κυρίως καλά πράγματα και θετικά σχόλια, τα οποία μ’ έκαναν να αισθανθώ πολύ ωραία και είμαι τόσο ευγνώμων που μπορώ να συμμετέχω σ’ αυτό. Φυσικά υπήρχαν και άτομα που τους αρέσουν διαφορετικά είδη από αυτά που υποστηρίζουμε εμείς, αλλά εντάξει, κανένας δεν μπορεί να ικανοποιήσει τους πάντες.
Στις 26 Φεβρουαρίου, θα κυκλοφορήσετε το πρώτο σας ολοκληρωμένο ομώνυμο άλμπουμ. Τι μπορούμε να περιμένουμε από το επερχόμενό σας άλμπουμ;
Τα πράγματα πηγαίνουν μόνο καλύτερα. Το μόνο που μπορώ να υποσχεθώ είναι ότι το άλμπουμ θα είναι γεμάτο με κολλήματα (γέλια)! Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιο τραγούδι από το άλμπουμ που να μη κολλήσει στο κεφάλι σου. Πολύ μελωδία, γλυκά κιθαριστικά σόλο, ωραία synths, και πολύ σέξι σαξοφωνικά σόλο. Φυσικά και πολύ πιασάρικα ρεφρέν. Γι’ αυτό δημιουργήθηκαν οι Silvernite.
Η πανδημία του COVID-19 επηρέασε αρκετά τα σχέδια σας. Πότε πιστεύεις ότι θα επιστρέψετε στη live σκηνή;
Νομίζω ότι ο επιτυχημένος και εκτεταμένος εμβολιασμός, είναι το μόνο πράγμα που θα επαναφέρει της live εμφανίσεις και τις συναυλίες πίσω. Οπότε εξαρτάται πραγματικά από αυτό. Παρ’ όλα αυτά, αμφιβάλλω ότι τα πράγματα θα επανέλθουν πλήρως φέτος.
Η πατρίδα σου είναι η Φιλανδία, ωστόσο μένεις και στην Ελλάδα λόγω των Silvernite. Μπορείς να συγκρίνεις τη ζωή ανάμεσα στις δύο χώρες;
Εκτός από τις προφανείς διαφορές στη θερμοκρασία, αλλά και στη ποσότητα βροχής ή λιακάδας, η πιο εντυπωσιακή διαφορά για μένα είναι η γενικά χαλαρή και πλήρως κοινωνική ατμόσφαιρα στην Ελλάδα, συγκριτικά με τη Φιλανδία. Το στερεότυπο των Φινλανδών να είναι πολύ ήσυχο, προσεκτικό και, ακόμη και αντικοινωνικό, και είναι αλήθεια. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πρόβλημα να ζητήσεις συμβουλές ή βοήθεια από έναν ξένο στο δρόμο ή απλά να χαιρετίσεις άτομα που δεν γνωρίζεις. Στη Φινλανδία, συνήθως οι άνθρωποι θέλουν απλώς να βγουν από την κατάσταση και αν χαιρετίσουν κάποιον που δεν γνωρίζουν, θεωρείται πολύ περίεργο! Και γενικά οι άνθρωποι φαίνεται να απολαμβάνουν τη ζωή πολύ περισσότερο στην Ελλάδα. Κι εγώ επίσης! Επίσης, το φαγητό. Το φαγητό είναι πολύ πιο απολαυστικό εδώ και οι τιμές στα εστιατόρια είναι πολύ πιο προσιτές. Στην Ελλάδα μπορώ να φάω όποτε θέλω. Στη Φινλανδία τα πάντα είναι πολύ πιο ακριβά, ειδικά ενοίκια, τιμές σπιτιού και φαγητό σε εστιατόρια. Αλλά κάτι που νομίζω ότι είναι πολύ καλύτερο στη Φινλανδία, είναι οι ταχύτητες του διαδικτύου αλλά και τα δεδομένα κινητής τηλεφωνίας είναι πάντα απεριόριστα έως στάνταρ. Επίσης οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι λίγο πιο οργανωμένες και καλά εξοπλισμένες εκεί. Αλλά και η κοινωνική ασφάλιση είναι καλή και αρκετά εύκολα διαθέσιμη. Ναι, βασικά πολλά πρακτικά πράγματα λειτουργούν καλύτερα στη Φινλανδία, αλλά η ψυχική ποιότητα ζωής και οι μικρές απολαύσεις στην καθημερινή ζωή είναι για μένα καλύτερα στην Ελλάδα.
Σ’ ευχαριστώ πολύ Tanja για το χρόνο που μας μοιράστηκες γι’ αυτή την όμορφη συνέντευξη. Κλείνοντας, θα ήθελες να μοιραστείς ένα μήνυμα προς τον κόσμο;
Κι εγώ ευχαριστώ πολύ. Για αυτούς που “ανθίζουν αργά”, κι έχουν ξεπεράσει τις περιόδους επιλογής καριέρας ή εκμάθησης δεξιοτήτων, θέλω να πω το εξής: Πριν μάθετε τι θέλετε να κάνετε, δεν είστε πολύ μεγάλοι να ξεκινήσετε κάτι καινούργιο στη ζωή σας. Επίσης φροντίστε να μας ακολουθήσετε, και στις 26 Φεβρουαρίου, ρίξτε μια ματιά στο νέο υλικό που ετοιμάσαμε για σας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο.
Όπως φαίνεται, παρά τις εξελίξεις όσον αφορά τους εμβολιασμούς γύρω από την πανδημία του Covid-19, η πραγματοποίηση σημαντικών και μεγάλων μουσικών φεστιβάλ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει εμπόδια.
Έτσι, έπειτα από την εκ νέου αναβολή του Roadburn 2021, ήρθε η ακύρωση του φετινού Glastonbury Festival.
Οι διοργανωτές του διάσημου φεστιβάλ, με ανακοίνωσή τους σημείωσαν:
«Με μεγάλη θλίψη, πρέπει να ανακοινώσουμε πως το προγραμματισμένο για φέτος Glastonbury δεν θα διεξαχθεί, με αποτέλεσμα αυτή η χρονιά να είναι ακόμη μια απραξίας για εμάς. Παρά τις προσπάθειές μας να κινήσουμε Γη και ουρανό, μας έχει καταστεί σαφές πως δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί φέτος το φεστιβάλ. Συγγνώμη που σας απογοητεύσαμε».
Πληροφορίες για τους κατόχους των εισιτηρίων αναρτήθηκαν στον ιστότοπο του φεστιβάλ, με την διοργάνωση να ευελπιστεί πως θα μπορεί να επανορθώσει το 2022.
Οι διοργανωτές κατέληξαν τελευταία στιγμή στην εν λόγω απόφαση, μιας και μέχρι τις 4 Ιανουαρίου υποστήριζαν πως δεν υπήρχε τέτοιο ενδεχόμενο στον ορίζοντα.
Παράλληλα, στη δημοσιότητα ήρθε ένα σχόλιο του ιδρυτή του Hellfest, αναφορικά με την ακύρωση του βρετανικού φεστιβάλ:
«Αυτό είναι πολύ κακό σημάδι».
Το Γαλλικό φεστιβάλ έστειλε πρόσφατα μια επιστολή στον Υπουργό Πολιτισμού της χώρας του, διερωτώμενο για το αν τελικά θα είναι σε θέση να διεξαχθεί η προγραμματισμένη εκδήλωση.
Μιλώντας στο France Inter, ο διοργανωτής του διάσημου metal φεστιβάλ, σχολίασε:
«Είμαι λίγο απαισιόδοξος αναφορικά με την όλη κατάσταση, κυρίως επειδή σε ένα hard rock φεστιβάλ θα είναι δύσκολο να οριοθετηθεί ο κόσμος και να περιοριστούν οι επαφές.
Σε ανοιχτό χώρο, στα μέσα του καλοκαιριού, έπειτα από την εμβολιαστική καμπάνια, γιατί όχι και ένα τεστ PCR και να διεξαχθεί; Θα πρέπει να το συζητήσουμε με τους αρμόδιους».
Drake: Ο πρώτος καλλιτέχνης που συγκεντρώνει 50 δισεκατομμύρια streams στο Spotify
Ο Drake είναι ο πρώτος καλλιτέχνης στην ιστορία που καταφέρνει να συγκεντρώσει 50 δισεκατομμύρια streams στο Spotify.
Σε αυτό το σημείο, δεν χρειάζεται να κάνει πολλά για να μας υπενθυμίσει ότι είναι ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες στον κόσμο αυτή τη στιγμή. Ο 34χρονος καλλιτέχνη έχει σπάσει κάθε ρεκόρ, αποσπώντας τη μία διάκριση μετά την άλλη.
Το 2016 το «One Dance» έγινε το πρώτο single που έσπασε το φράγμα του 1 δισεκατομμυρίου streams στο Spotify.
Ο ράπερ κατέρριψε την επίδοση των The Beatles για τα περισσότερα τραγούδια που έχουν εμφανιστεί ταυτόχρονα στο Top 10 του Billboard Hot 100 όταν επτά τραγούδια από το άλμπουμ του «Scorpion» βρέθηκα στην κορυφαία δεκάδα του chart την ίδια εβδομάδα.
.@Drake has now surpassed 50 billion streams on Spotify across all credits. He is the first artist in history to hit this milestone.
Ο Drake προσθέτει τώρα στην καριέρα του ακόμα ένα ορόσημο.
Όπως αναφέρει ο λογαριασμός @chartdata του Twitter, o Drizzy μόλις έγραψε ιστορία ως ο πρώτος καλλιτέχνης στα χρονικά που ξεπερνά τα 50 δισεκατομμύρια συνδυασμένα streams στο Spotify.
Το δημοφιλέστερο τραγούδι του Drake στην πλατφόρμα είναι το «One Dance», το οποίο μετρά 1,963 δισεκατομμύρια streams, ενώ ακολουθεί το «God’s Plan» με 1,671 δισεκατομμύρια streams.
Με το νέο άλμπουμ του «Certified Lover Boy» να αναμένεται να κυκλοφορήσει στο πρώτο τρίμηνο του 2021, η κυριαρχία του Drake βιομηχανία του streaming θα συνεχίσει να μεγαλώνει.
Στο μεταξύ ο Καναδός καλλιτέχνης, ιδιοκτήτης της δισκογραφικής εταιρείας OVO Sound, κυκλοφόρησε πρόσφατα σε συνεργασία με τη Nike τη σειρά αθλητικών ειδών «NOCTA».
«Coachella»: Προς αναβολή μέχρι το φθινόπωρο του 2021 το φεστιβάλ
Μετά την ακύρωση της περσινής διοργάνωσης λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, το φεστιβάλ «Coachella» του 2021 προγραμματίστηκε για τα τριήμερα 9 – 11 και 16- 18 Απριλίου 2021, ενώ την άνοιξη ορίστηκαν και άλλα μουσικά φεστιβάλ, όπως τα «Stagecoach» και «The Dinah».
Ωστόσο σε πρόσφατη ραδιοφωνική συνέντευξή της η δήμαρχος του Palm Springs, Christy Holstege, αποκαλύπτει ότι η πόλη δεν σχεδιάζει να φιλοξενήσει εκδηλώσεις μεγάλης κλίμακας μέχρι τουλάχιστον το φθινόπωρο του 2021.
Η Holstege μίλησε για τις τρέχουσες συνθήκες της πανδημίας στο Palm Springs, την κατάσταση της τουριστικής βιομηχανίας της πόλης και τις μεγάλες ελπίδες για το μέλλον.
«Θέλουμε να βεβαιωθούμε ότι όλοι φοράνε μάσκες και να το εφαρμόσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο, έτσι ώστε να μπορούμε να διατηρούμε τους κατοίκους μας ασφαλείς και να έχουμε ένα λαμπρό μέλλον σε λίγους μήνες, όταν θα μπορέσουμε να ανοίξουμε ξανά», δήλωσε η δήμαρχος.
Όταν οι οικοδεσπότες της ραδιοφωνικής εκπομπής «The Morning Beat with AJ and Mikala» του 103.1 FM ανέφεραν το «Coachella», η Christy Holstege σχολίασε: «Ελπίζουμε ότι αυτές οι εκδηλώσεις θα επαναπρογραμματιστούν για το φθινόπωρο αυτής της χρονιάς».
Οι φήμες για μια ακόμα αναβολή του «Coachella» ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2020, όταν πηγές που βρίσκονται στους υποστηρικτές της εκδήλωσης, AEG και Goldenvoice, δήλωσαν στο Rolling Stone ότι το φεστιβάλ «μετατεθεί κατά 100%», πιθανότατα την πρώτη ή τη δεύτερη εβδομάδα του Οκτωβρίου του 2021.
Η διεξαγωγή του «Coachella» τον Οκτώβριο μοιάζει εφικτή.
Την προηγούμενη εβδομάδα ο Δρ. Anthony Fauci, διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργίας και Λοιμωδών Νοσημάτων (NIAID) των ΗΠΑ, προέβλεψε ότι οι καλλιτεχνικοί χώροι θα μπορούσαν να ανοίξουν ξανά το επόμενο φθινόπωρο.
Οι Kings Of Leon αποκάλυψαν την άφιξη του πολυαναμενόμενου, όγδοου δίσκου τους.
Το άλμπουμ θα ονομάζεται “When You See Yourself” και θα κυκλοφορήσει στις 5 Μαρτίου μέσω της RCA Records.
Το συγκρότημα, αποκάλυψε την νέα κυκλοφορία μέσω ενός e-mail σχετικά με το merchandise του που στάλθηκε σε οπαδούς του σχήματος.
Οι Kings Of Leon συνόδευσαν την ανακοίνωση της κυκλοφορίας με τη δημοσιοποίηση δύο τραγουδιών από αυτή, τα “The Bandit” και “100.000 People”.
To “When You See Yourself” θα διαδεχθεί το προ τετραετίας “WALLS”, ενώ η μπάντα είχε κυκλοφορήσει την άνοιξη του 2020 το ανεξάρτητο single “Going Nowhere”, σηματοδοτώντας την δισκογραφική της επιστροφή.
Παρακάτω, μπορείτε να δείτε το εξώφυλλο και το tracklist του “When You See Yourself”.
‘When You See Yourself, Are You Far Away’ ‘The Bandit’ ‘100,000 People’ ‘Stormy Weather’ ‘A Wave’ ‘Golden Restless Age’ ‘Time In Disguise’ ‘Supermarket’ ‘Claire And Eddie’ ‘Echoing’ ‘Fairytale’
David Bowie: Τα εμβληματικά alter ego του «ανθρώπου που έπεσε στη Γη»
Ziggy Stardust, Aladdin Sane, Thin White Duke. Τρεις χαρακτήρες, ένα άτομο. Ο ανεξάντλητα ευρηματικός David Bowie βρισκόταν πίσω και από τους τρεις.
Συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια από την ημέρα όπου ο καλλιτεχνικός κόσμος θρήνησε την απώλεια του David Bowie.
Στις 10 Ιανουαρίου 2016, δύο μόλις ημέρες μετά την κυκλοφορία της τελευταίας δισκογραφικής δουλειάς του με τίτλο «Blackstar», ένας από τους διασημότερους αστέρες της μουσικής στην ιστορία αναχώρησε δια παντός για το δικό του «πλανήτη» σαν να έχει ολοκληρώσει το μεσσιανικό έργο του.
Ο David Bowie υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές στην ιστορία της μουσικής. Τα σπουδαία τραγούδια του, οι απαράμιλλες εξωτερικές εμφανίσεις που υιοθέτησε και οι εκρηκτικές έως extravagant θεατρικές παρουσιάσεις επάνω στη σκηνή συνυφάνθηκαν τόσο άψογα που έδωσαν την εντύπωση ότι ο Βρετανός καλλιτέχνης ήταν ο τέλειος σχεδιασμένος pop star.
Βέβαια, ο δρόμος δεν ήταν εξ αρχής στρωμένος με ροδοπέταλα. Ο γεννημένος ως David Jones στο Μπρίξτον της Μεγάλης Βρετανίας έδωσε σημαντικό αγώνα για να εντοπίσει την κατάλληλη συνταγή που θα ανέβαζε τις μετοχές του.
Με όπλα την καινοτομία, την οξυδέρκεια και την αδιάκοπη εξέλιξη, ο David Bowie πειραματίστηκε εις βάθος για να εξαπλώσει εν τέλει την pop κουλτούρα, δίνοντας έμφαση στη συσχέτιση της μουσικής με την οπτική παρουσίαση.
Η δημιουργία άλλοτε λαμπερών και άλλοτε σκοτεινότερων alter ego ήταν αναμφίβολα το πιο άρρηκτα συνδεδεμένο κομμάτι με τη σταδιοδρομία του.
Ποιες ήταν οι πιο χαρακτηριστικές φιγούρες που κατασκεύασε ο David Bowie;
Ziggy Stardust
Κομβικό σημείο στην αλματώδη πορεία του David Bowie διαδραμάτισε το άλμπουμ «The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars», το οποίο κυκλοφόρησε το 1972 και σήμερα θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών.
Δεν είναι μόνο ότι ο ανήσυχος καλλιτέχνης εισήλθε σε τροχιά θεαματικής ανόδου, αλλά και ότι εξιστόρησε για πρώτη φορά στο κοινό την ιστορία του «Ziggy Stardust».
Ένα ανθρώπινο μανιφέστο ενός «εξωγήινου» που προσπαθεί να παρουσιάσει στην ανθρωπότητα ένα μήνυμα για τα τελευταία πέντε χρόνια της ύπαρξής της, σύμφωνα με το concept.
Με έντονο μακιγιάζ, πολύχρωμα κουστούμια, ψηλοτάκουνες μπότες και άφθονο rock & roll, ο Ziggy Stardust έγινε το είδωλο των νέων, αντιπροσωπεύοντας τον ορισμό του rock star. Ασύδοτος σεξουαλικά και ασταμάτητος στη λήψη ουσιών, φέροντας όμως ένα μήνυμα ειρήνης και αγάπης.
Αρχική έμπνευση για το χαρακτήρα του Ziggy Stardust υπήρξε ο Βρετανός τραγουδιστής Vince Taylor, τον οποίο είχε συναντήσει ο Bowie αφότου είχε σαλεύσει ο νους του πιστεύοντας πως ήταν η διασταύρωση ενός θεός και ενός εξωγήινου.
Βέβαια, η Αρειανή περσόνα δανείστηκε στοιχεία και από άτομα όπως ο Legendary Stardust Cowboy και ο Kansai Yamamoto, που σχεδίαζε τις εκκεντρικές εμφανίσεις.
Η αγάπη του David Bowie για την υποκριτική οδηγούσε τη συνολική βύθισή του στις προσωπικότητες που δημιουργούσε για να συνοδεύσουν τη μουσική του.
«Εκτός σκηνής είμαι ένα ρομπότ. Επί σκηνής επιτυγχάνω συναίσθημα. Γι’ αυτό πιθανώς προτιμώ να ντύνομαι ως Ziggy για να είμαι ο David.», ανέφερε σε δήλωσή για να προσθέσει άλλη στιγμή: «Ο Ziggy δε με άφηνε μόνο για χρόνια. Τότε είναι που όλα άρχισαν να γίνονται πιο στυφά… Ολόκληρη η προσωπικότητά μου επηρεάστηκε. Έγινε πολύ επικίνδυνο. Είχα πραγματικά αμφιβολίες για τη διανοητική υγεία μου.»
Aladdin Sane
Ο Ziggy Stardust εξελίχθηκε με την ακριβώς ακόλουθη δισκογραφική δουλειά του David Bowie στον επίσης περίφημο Aladdin Sane, παρόλο που τεχνικά ήταν μία καινούρια έμπνευση του αστείρευτα εφευρετικού Βρετανού.
Με έναν χαρακτηριστικό μεγάλο κεραυνό ζωγραφισμένο στο πρόσωπο, το επόμενο alter ego του Bowie θα επηρεάσει γενιές και γενιές.
Ο Aladdin Sane ήταν στην πράξη μία περαιτέρω ανάπτυξη του Ziggy Stardust, ο οποίος πήγε στην Αμερική.
Στον ομώνυμο δίσκο του που κυκλοφόρησε το 1973 ο David Bowie περιγράφει τις εμπειρίες που αποκόμισε κατά την περιοδεία του στις Ηνωμένες Πολιτείες την προηγούμενη χρονιά, γράφοντας τα τραγούδια στο δρόμο.
Οι προκύψασες αντιθέσεις και τα ανάμεικτα συναισθήματα σε εκείνο το ταξίδι από την επιθυμία αφενός μεν να βρίσκεται στη σκηνή και να τραγουδά και αφετέρου δε να μη βρίσκεται στα λεωφορεία μαζί με όλον τον «παράξενο κόσμο», συνέθεσαν μία ιδιαίτερη μορφή «σχιζοφρένειας» που μεταφέρθηκε στον Aladdin Sane.
Εξάλλου και η ονομασία του αποτελούσε παράφραση της φράσης «A Lad Insane».
Ο κεραυνός στο πρόσωπο του David Bowie ως Aladdin Sane αντικατόπτριζε τη δυαδικότητα του νου. Όπως εκμυστηρεύτηκε αργότερα σε φίλους του, η ιδέα αντλήθηκε από τον αδελφό του Terry, ο οποίος είχε διαγνωσθεί ως σχιζοφρενής.
Thin White Duke
Το 1974 ο David Bowie εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, κατοικώντας αρχικά στη Νέα Υόρκη προτού μετακινηθεί στο Λος Άντζελες.
Με το άλμπουμ «Station to Station» (1976) ο χαρισματικός μουσικός λάνσαρε επισήμως μία εντελώς καινούρια περσόνα, τον «Thin White Duke».
Το πλέξιμο των στοιχείων του είχε ξεκινήσει κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την υποστήριξη του δίσκου «Young Americans» το 1975.
Ο «Λεπτός Λευκός Δούκας» είχε βασιστεί κατά κάποιον τρόπο ως εμφάνιση και ως χαρακτηριστικά στον «Thomas Jerome Newton», τον ανθρωποειδή εξωγήινο που υποδύθηκε ο Bowie στην κινηματογραφική ταινία «The Man Who Fell to Earth».
Με την πρώτη ματιά, ο Thin White Duke φαινόταν πιο φυσιολογικός σε σύγκριση με τις προηγούμενες επιδεικτικά απαστράπτουσες ενσαρκώσεις.
Φορώντας ένα απλό αλλά και στιλάτο κουστούμι που απαρτιζόταν από ένα άσπρο πουκάμισο, μαύρο παντελόνι και γιλέκο, ο «Λεπτός Λευκός Δούκας» ήταν ο κοίλος άνθρωπος που ερμήνευε ρομαντικά τραγούδια με μία ένταση γεμάτη αγωνία, ενώ ήταν συναισθηματικά απαθής.
Αριστοκράτης, ανήθικο ζόμπι ή ένας Άριος υπεράνθρωπος;
Ο David Bowie περιέγραψε αυτοπροσώπως τον Thin White Duke ως «έναν πολύ Άριο και φασιστικό τύπο, ένας επίδοξος ρομαντικός με κανένα απολύτως συναίσθημα που μιλούσε συχνά με στόμφο για το νεο-ρομαντισμό.»
Ο Thin White Duke στάθηκε ως μία αμφιλεγόμενη φιγούρα, εξαιτίας των δηλώσεων του Bowie εκείνη την εποχή για τον Αδόλφο Χίτλερ και το φασισμό που κάποιοι τις παρερμήνευσαν ως υποστηρικτικές.
Από τις αρχές του 1976, ο καλλιτέχνης αποκήρυξε κάθε φαινομενικά φασιστικό σχόλιο, λέγοντας ότι είχε παρεξηγηθεί:
«Είμαι ο Pierrot (σ.σ. γαλλική μορφή παντομίμας). Είμαι ο οποιοσδήποτε. Ό,τι κάνω είναι θέατρο και μόνο θέατρο… Αυτό που βλέπετε στη σκηνή δεν είναι μοχθηρό. Είναι καθαρά ένας παλιάτσος. Χρησιμοποιώ τον εαυτό μου ως έναν καμβά και προσπαθώ να ζωγραφίσω την αλήθεια της εποχής πάνω του. Το άσπρο πρόσωπο, τα σακουλιασμένα παντελόνια είναι ο Pierrot, ο αιώνιος παλιάτσος που κατορθώνει τη μεγάλη θλίψη.»
Όταν ο Bowie απέσυρε και το «Λεπτό Λευκό Δούκα» είχε δηλώσει: «Είχα κάνει δύο ή τρεις ευφραδείς και θεατρικές παρατηρήσεις πάνω στην αγγλική κοινωνία και το μόνο πράγμα που μπορώ να δηλώσω τώρα σε αντίθεση με αυτό είναι ότι δεν είμαι φασίστας.»
Ποια ήταν η κατάληξη των alter ego;
Σε σχετική ερώτηση στο ραδιοφωνικό δίκτυο του BBC ο David Bowie απάντησε το 1977:
«Ναι, κουράστηκα (σ.σ. να δημιουργεί νέα πρόσωπα). Με έπαιρνε από κάτω, ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχα όλους αυτούς τους ανθρώπους…
Όταν έφυγα από το Λος Άντζελες, ο τρόπος που ξεφορτώθηκα όλους αυτούς τους ανθρώπους από τον εαυτό μου για λίγο ήταν να ανοίξω την πόρτα μίας ντουλάπας και να τους ωθήσω μέσα νοερά.
Μετά κλείδωσα την πόρτα της ντουλάπας και ακόμα έχω εκείνο το κλειδί…»
Mike Shinoda: Αναλαμβάνει την παραγωγή σε τραγούδια οπαδών του μέσω Twitch
Ο Mike Shinoda (Linkin Park) προσφέρθηκε να αναλάβει την παραγωγή τραγουδιών των οπαδών του μέσω του καναλιού του στο Twitch.
Συγκεκριμένα, ο μουσικός ξεκίνησε την πρωτοβουλία #ShinodaProduceMe, με την οποία ζητά από τους οπαδούς να καταθέσουν τα τραγούδια τους ώστε να γίνει μετέπειτα η επιλογή.
Εξηγώντας την ιδέα πίσω από αυτήν του την κίνηση, ο Shinoda δήλωσε:
«Για το 2021, ήθελα να βρω ένα τρόπο να ανταποδώσω σε αυτήν την υπέροχη διαδικτυακή κοινότητα. Αναζητώ τραγουδιστές, rappers, συνθέτες, όσους αναζητούν βοήθεια για να εξελιχθούν.
Αν βρω κάτι σπουδαίο, θα αναλάβω την παραγωγή του, ζωντανά μέσω Twitch. Δεν υπάρχει κάποιου είδους διαγωνισμός, απλά η πρόθεση. Οι οπαδοί στο Twitch θα με βοηθήσουν να βρω τους κατάλληλους τραγουδιστές.
Υπάρχουν μόνο δύο κανόνες. Δεν θα συμμετέχω στα φωνητικά, οι καλλιτέχνες πρέπει να καταθέσουν κομμάτια με φωνητικά και ένα μουσικό όργανο, τίποτα ολοκληρωμένο. Επίσης, η παραγωγή θα είναι αποκλειστικά δική μου μέχρι να νιώσω πως τελείωσα την δουλειά».
Υπενθυμίζουμε πως το 2020 ο μουσικός κυκλοφόρησε τους δίσκους “Dropped Frames, Vol. 1”, “Vol. 2” και “Vol. 3”, οι οποίοι δημιουργήθηκαν με την βοήθεια των οπαδών του μέσω Twitch.
The DownTown Lullaby: Το μουσικό δίδυμο που μας συνεπαίρνει μελωδικά
Αυτοί είναι οι The DownTown Lullaby. Το φρέσκο μουσικό δίδυμο από τη Θεσσαλονίκη, που απαρτίζεται από την εξαιρετική φωνή της Aphrodite Scratch, και την εξαιρετική κιθάρα του Δημήτρη Ταυρίδη. Δηλώνουν ότι είναι alternative rock με πολύ όμορφο ακουστικό ήχο. Η Αφροδίτη και ο Δημήτρης γνωρίστηκαν στις αρχές του 2020, και αποφάσισαν να ξεκινήσουν μαζί το project, αρχικά κυκλοφορώντας 2 πολύ όμορφες διασκευές στο YouTube.
Με το καιρό όμως, η χημεία μεταξύ τους αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο, και τους ώθησε να γράψουν και δικιά τους μουσική. Το Νοέμβριο του περασμένου έτους κυκλοφόρησαν το 1ο τους original τραγούδι Don’t Lie To Me, το οποίο μπορεί να συνεπάρει τον ακροατή εξαιτίας της πανέμορφης μελωδίας του.
Μια μέρα πριν εκπνεύσει το 2020, οι The DownTown Lullaby κυκλοφόρησαν και το 2ο original τραγούδι τους My Angel, το οποίο πέρα από την επίσης πανέμορφη μελωδία, έχει κι ένα ιδιαίτερα βαρύ νόημα. Το συγκεκριμένο τραγούδι γράφτηκε για τους ανθρώπους που έφυγαν νωρίς, χωρίς να πουν αντίο, και αφήσαν αγαπημένους τους ανθρώπους πίσω. Μ’ αυτό το τραγούδι αποχαιρέτησαν και την “ιδιαίτερα βαριά” χρονιά.
Οι The DownTown Lullaby αυτό το καιρό συνεχίζουν να γράφουν καινούργια μουσική, καθώς έχουν σκοπό να κυκλοφορήσουν και το πρώτο τους EP album. Επίσης δουλεύουν και σε νέες διασκευές, έτσι ώστε να παρουσιαστούν έτοιμοι να δώσουν live εμφανίσεις, όταν το επιτρέψει η κατάσταση.
Πριν από λίγο καιρό, η Αφροδίτη είχε δώσει και συνέντευξη στην εκπομπή του CityVibes.gr Variety Vibes, όπου ανέφερε περισσότερα πράγματα για τους The DownTown Lullaby. Τη συνέντευξη μπορείτε να την ακούσετε εδώ.
