Η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου επιστρέφει στην πόλη της και η Θεσσαλονίκη γίνεται ξανά Διεθνής Πρωτεύουσα του Βιβλίου. 📖
・・・
Tο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού ετοιμάζει ήδη την 18η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (ΔΕΒΘ) που θα πραγματοποιηθεί από τις 25 έως τις 28Νοεμβρίου 2021 στο Διεθνές Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ-HELEXPO).
Τη συντονιστική επιτροπή του έργου, όπως ορίστηκε από τον Πρόεδρο και το Δ.Σ. του ΕΙΠ, αποτελούν οι Δημήτρης Αγγελής (συγγραφέας) ως επικεφαλής, Στέφανος Καβαλλιεράκης (Δρ Ιστορίας, διευθυντής Μουσείου Πόλεως των Αθηνών), Δημήτρης Κόκορης (αναπλ. Καθηγητής ΑΠΘ), Λαμπρινή Κουζέλη (δημοσιογράφος), Νικόλας Σεβαστάκης (καθηγητής ΑΠΘ) και Μάκης Τσίτας (συγγραφέας).
Τιμώμενη στη 18η ΔΕΒΘ θα είναι η Γερμανόφωνη λογοτεχνία, καθώς λόγω ειδικών συνθηκών πέρσι δεν υπήρξε η δυνατότητα παρουσίασης ενός ολοκληρωμένου προγράμματος εκδηλώσεων. Με προσκεκλημένους συγγραφείς γερμανόφωνων χωρών καθώς και επαγγελματίες του χώρου του βιβλίου και στόχο το διάλογο, τη δικτύωση και την ανταλλαγή ιδεών το πρόγραμμα “Ας μιλήσουμε! / Let’s Talk!” αποτελεί συνδιοργάνωση του Goethe-Institut Ελλάδας, του Litrix.de και της ΔιεθνούςΈκθεσης Βιβλίου της Φρανκφούρτης με την υποστήριξη και χρηματοδότηση του ΓερμανικούΥπουργείου Εξωτερικών.
Κεντρικό θέμα της 18ης ΔΕΒΘ είναι οι “Διαρκείςεπαναστάσεις του βιβλίου“. Ο τίτλος συνδυάζει ασφαλώς τον κεντρικό εορτασμό της φετινής χρονιάς, την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάστασηαλλά και τις μεταβολές που κατεγράφησαν κατά την περίοδο του εγκλεισμού στην αντίληψή μας για το βιβλίο και τις βιβλιοφιλικές εκδηλώσεις(τεχνολογίες του αύριο).
Κεντρικό Θέμα της 18ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης
Ήδη από πέρυσι έχουν πληθύνει οι εκδόσεις που επανεξετάζουν ιστορικές πτυχές της Ελληνικής Επανάστασης φωτίζοντας περισσότερο πρωταγωνιστές, γεγονότα, διεθνείς συσχετισμούς και ευρύτερες οπτικές, και σκοπός της Έκθεσης είναι να δώσει χώρο και χρόνο για εκδηλώσεις πάνω σε αυτήν τη θεματική. Παράλληλα, τα audiobooks, τα podcasts,τα διαδικτυακά φεστιβάλ κέρδισαν έδαφος σε αυτήν την περίοδο, οπότε μια ευρύτερη συζήτηση για τις νέες τεχνολογίες και τις νέες τάσεις στον χώρο του βιβλίου κρίνεται ως απολύτως απαραίτητη τόσο για τους επαγγελματίες του βιβλίου όσο και για τους αναγνώστες.
Οπωσδήποτε, η θετική αποτίμηση της περσινής διαδικτυακής ΔΕΒΘ και η πολύτιμη εμπειρία που αποκτήθηκε σε αυτήν τη δύσκολη περίοδο αποτελούν σημαντική αφορμή για αυτήν τη συζήτηση.
Πού θα φας το καλύτερο street food στη Θεσσαλονίκη
Πόλη που προσφέρεται για περπάτημα αλλά και για καλοφαγάδες, η Θεσσαλονίκη έχει δεκάδες στέκια για νόστιμο φαγητό στο χέρι.
Ξεκινάμε τη βόλτα μας αφήνοντας το κέντρο και ανηφορίζοντας προς τη Φανερωμένη. Η μπουγάτσα του Μπαντή (Παναγίας Φανερωμένης 33, Θεσσαλονίκη, Τ/2310-510.355) με φύλλο ανοιγμένο στο χέρι, είναι διαχρονικά η πρώτη μας επιλογή για πρωινό. Σε ένα από τα καλύτερα μπουγατσατζίδικα της πόλης ο Φίλιππος Μπαντής συνεχίζει την τέχνη που έμαθε από τον πατέρα του (και εκείνος από τον δικό του, έναν Έλληνα πρόσφυγα από την Καισαρεία της Καππαδοκίας). Όσοι φτάσουν νωρίς μπορεί να προλάβουν την αυθεντική μπουγάτσα που δεν έχει απολύτως καμία γέμιση, μόνο φύλλο με φρέσκο βούτυρο. Τις Κυριακές το μενού διευρύνεται και από τα ταψιά βγαίνουν ζεστές μπουγάτσες με πολλούς διαφορετικούς γευστικούς συνδυασμούς (από κατσικίσιο τυρί μέχρι κολοκύθα).
Πιο κεντρικά, στο Salento (Ελευθερίου Βενιζέλου 76, Θεσσαλονίκη, Τ/2310-230.861), δοκιμάζουμε puccia salentina. Είναι μικρά στρογγυλά ψωμάκια, η σκούφια των οποίων κρατάει από το Σαλέντο στην περιφέρεια Πούλια της Ιταλίας. Φουρνίζονται ολημερίς και ζεστά ζεστά απ’ τον ξυλόφουρνο γεμίζονται με ποικιλία υλικών, όπως ραγού με λουκάνικο και ανθότυρο ή σάλτσα ντομάτας με γκοργκονζόλα και πικάντικο σαλάμι. Ένα μικρό, ολοκληρωμένο γεύμα στο χέρι. Άλλη μια κλασική διεύθυνση για value for money γρήγορο φαγητό είναι η Pizza Poselli (Βηλαρά 2, Θεσσαλονίκη, Τ/2314-019.687) στην οποία η πίτσα διατίθεται ολόκληρη ή σε κομμάτι. Το λεπτό, προσεγμένο ζυμάρι, η μεγάλη ποικιλία από toppings αλλά και οι ώρες λειτουργίας (μένει ανοιχτή και μετά τα μεσάνυχτα) έχουν κάνει αυτή την πιτσαρία μία από τις πιο αγαπημένες των Θεσσαλονικιών. Της ναπολιτάνικης σχολής είναι η Pizza Hood (Ερνέστου Εμπράρ 2, Θεσσαλονίκη, Τ/2310-527.212) με το φουσκωτό στεφάνι και το λεπτό, ζουμερό κέντρο. Τρώγεται στο χέρι ή στα τραπέζια πικ νικ του πεζόδρομου.
Pizza Hood
Surfer Maya
Στα μοδάτα πλέον Άνω Λαδάδικα βρίσκεται το Tarantino sandwiches & fries (Ερνέστου Εμπράρ 3-5, Θεσσαλονίκη, Τ/2310-530.020). Εδώ παραγγέλνουμε σάντουιτς Philly steak, hot dog με κατσικίσιο λουκάνικο ή διαλέγουμε ένα από τα μπόλικα μπέργκερ του καταλόγου με μπιφτέκι από 100% μοσχαρίσιο κιμά black angus. Και πάντα πάντα συνοδεύουμε με τα τραγανά στικς γλυκοπατάτας. Από μέρα σε μέρα η ίδια ομάδα ανοίγει ακριβώς απέναντι την Taqueria Rodriguez (Ερνέστου Εμπράρ 4, Θεσσαλονίκη), ένα νέο πρότζεκτ με τάκος, σιγομαγειρεμένα κρέατα και χειροποίητες σάλτσες.
Σχεδόν το ίδιο αγαπητά με τα μπέργκερ έχουν γίνει τα ασιατικά αχνιστά ψωμάκια. Στο Thess bao (Καλαποθάκη 3, Τ/2310-235.225 & Λώρη Μαργαρίτη 11, T/2310-235.226) τα σερβίρουν σε μερικές κλασικές εκδοχές όπως η καπνιστή πανσέτα αλλά και με ένα σωρό ανατρεπτικές γεμίσεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε το λουκάνικο τζουμαγιάς και το pulled pork με μπίρα και μέλι. Πρόσφατα στον ήδη μεγάλο κατάλογο προστέθηκαν και τρεις επιλογές που εμπνεύστηκαν οι γνωστοί σεφ Άνταμ Κοντοβάς, Αλέξανδρος Τσιοτίνης και Γκίκας Ξενάκης.
Thess Bao
To Studio Materiality βρίσκεται πίσω από τον σχεδιασμό του ινσταγκραμικού Surfer Maya (Σκρα 8, Τ/2310-235.033). Εδώ βρίσκουμε σάντουιτς με ψωμιά αργής ωρίμανσης σαν αυτό με το παστράμι μόσχου (δικής τους παραγωγής) που συνοδεύεται από μουστάρδα, πίκλα σιναπιού και έμενταλ ή εκείνο με το, επίσης δικό τους, παστράμι τόνου όπως και υβριδικά τάκος με «τορτίγια» από ζύμη κρουασάν. Με ζύμη κρουασάν φτιάχνουν και τη δική τους μοντέρνα εκδοχή της παραδοσιακής γαλατόπιτας όπως την εμπνεύστηκε ο pastry chef Γιώργος Αυγέρος. Ιαπωνικής επιρροής σάντουιτς με milk bread αλλά όχι μόνο προσφέρει το Δε Σάντουιτς Πρότζεκτ (Βέροιας 4, Θεσσαλονίκη). Ένα απ’ τα πιο δημοφιλή τους είναι το «σαν τυρί», ένα sando με remoulade, παναρισμένη και τηγανισμένη μοτσαρέλα, ντομάτα, μανιτάρια και πιπεριά Φλωρίνης.
☞ Η Θεσσαλονίκη απελευθερώνεται από τον Οθωμανικό ζυγό το 1912 και γιορτάζει τον πολιούχο της, τον Άγιο Δημήτριο.
☞Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τα Μεσοφυλικά Άτομα (Intersex Awarenes Day) γιορτάζεται κυρίως στις αγγλοσαξονικές χώρες, για να αναδείξει τα προβλήματα και τις διεκδικήσεις των μεσοφυλικών ατόμων(πρόσωπα μη καθορισμένου ανατομικού φύλου).
Γεγονότα ανά τον κόσμο
1863–Ιδρύεται η Ένωση Ποδοσφαίρου της Αγγλίας και τίθενται οι πρώτοι κανονισμοί του αθλήματος. Έτσι, οι Άγγλοι ξεχωρίζουν το ποδόσφαιρο (football) από το ράγκμπι, που παίζεται πλέον ως χωριστό άθλημα. Μαζί γεννιέται και ο όρος «soccer», όπως ονομάζεται το ποδόσφαιρο στα αγγλικά. Η λέξη προέρχεται από τη σύντμηση δύο λέξεων: Social Ceremony (κοινωνική τελετή).
1880–Ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος αναλαμβάνει Πρωθυπουργός της Ελλάδας για 10η φορά.Διετέλεσε δέκα φορές πρωθυπουργός (ρεκόρ για έλληνα πολιτικό), δύο φορές Πρόεδρος της Βουλής και 18 φορές Υπουργός.
1984 — Οι Σικάγο Μπουλς στο ντεμπούτο του Μάικλ Τζόρνταν αντιμετώπιζαν τους Ουάσινγκτον Μπούλετς με τον ίδιο να πετυχαίνει 16 πόντους σε 40 λεπτά συμμετοχής.
Michael Jordan
1992 – Καλιφόρνια. Ο Φαμπρίς Μόριαν και ο Ρομπ Πιλάτους, είναι οι οι Millli Vanilli. Κατά τη διάρκεια ζωντανής παράστασης, το play back κολλάει και αποκαλύπτεται μια από τις μεγαλύτερες απάτες της μουσικής βιομηχανίας. Το συγκρότημα, που είχε κάνει πολύ μεγάλη επιτυχία, δεν τραγουδούσε ποτέ με τις δικές του φωνές και “δανειζόταν” τις φωνές δύο άλλων τραγουδιστών.
Γεννήσεις
1795 – Νικόλαος (Χαλκιόπουλος) Μάντζαρος, κερκυραίος μουσουργός, ο συνθέτης του Εθνικού Ύμνου της Ελλάδας. Φυσιογνωμία ευγενική, εργάσθηκε ακούραστα για τη διάδοση της μουσικής στην Ελλάδα και θεωρείται όχι μόνο ο αρχηγός της επτανησιακής σχολής, αλλά και γενικότερα ο θεμελιωτής της δυτικότροπης μουσικής στην Ελλάδα.
1879 – Λέων Μπρονστάιν, γνωστότερος ως Τρότσκι, γεννηθείς στην Ουκρανία, ρώσος πολιτικός, ηγετική μορφή της Οκτωβριανής Επανάστασης. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επικράτηση των Μπολσεβίκων στη Ρωσία, διετέλεσε κομισάριος Εξωτερικών και Πολέμου και θεωρήθηκε διάδοχος του Λένιν στην ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης. Η 26η του Οκτωβρίου με το παλιό ρωσικό ημερολόγιο , αντιστοιχεί στην 7η Νοεμβρίου με το Γρηγοριανό . (Θαν. 21/8/1940)
1970 – Μιχάλης Μαρίνος, Κύπριος ηθοποιός ευρέως γνωστός από τον ρόλο του Αλέξη Στεργίου , νομικού συμβούλου της Ντάλιας Χατζηαλεξάνδρου στην κωμική σειρά Παρα Πέντε
Μιχάλης Μαρίνος & Σμαράγδα Καρύδη
Ταξίδεψαν στο χρόνο και το έργο τους έμεινε στην αιωνιότητα :
1890 –Κάρλο Κολόντι (Carlo Collodi)Γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα, ο κατά κόσμον Κάρλο Λορεντσίνι, ήταν Ιταλός συγγραφέας γνωστός για το παγκοσμίου φήμης παιδικό μυθιστόρημα «Οι Περιπέτειες του Πινόκιο» (πρωτότυπο στα ιταλικά: Le avventure di Pinocchio). (Γεν. 24/11/1829)
1957 – Νίκος ΚαζαντζάκηςΜυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος, φιλόσοφος και πολιτικός. Ένα από τα μεγάλα κεφάλαια της νεοελληνικής λογοτεχνίας, με τεράστιο σε όγκο, αλλά και σε ευρύτητα έργο. Είναι ο πιο μεταφρασμένος σύγχρονος έλληνας συγγραφέας.Εμβληματικά έργα του ο Ζορμπάς , η Ασκητική , ενώ τα έργα του Καπετάν Μιχάλης (αποσπάσματα αυτού) , Ο Χριστός ξανασταυρώνεται και Τελευταίος Πειρασμός (το σύνολο του) αποτέλεσαν αφορμή να τον καταραστεί η Εκκλησία της Ελλάδος. Το τελευταίο μάλιστα συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο των Απαγορευμένων Βιβλίων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, το καταργηθέν πλέον Index Librorum Prohibitorum.
Μια γυναίκα πρέπει να την αγαπάς τόσο πολύ που δεν θα της περάσει καν η ιδέα πως κάποιος άλλος θα την αγαπήσει ποτέ περισσότερο.
από το βιβλίο “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται” του Νίκου Καζαντζάκη
Γιώργος Αβραμίδης & Invented Memories feat. Αλεξάνδρα Σιετή & Μίμης Νικολόπουλος Band στο WE στις 22.10
Μετά από 1,5 χρόνο απουσίας, ο Πολυχώρος WE ξεκλειδώνει τις πόρτες του, ξεσκεπάζει τις κονσόλες του, ανοίγει τα μικρόφωνα και δυναμώνει τα ηχεία του! Παρασκευή 22 Οκτωβρίου o Γιώργος Αβραμίδης και Invented Memories με την Αλεξάνδρα Σιετή παρέα με την Mimis Nikolopoulos Band παίρνουν τα όργανά τους και ανεβαίνουν στη σκηνή του WE για μια ξεχωριστή συναυλία – γιορτή. Κιθάρες, βιολιά, πλήκτρα, τρομπέτες, κρουστά και τύμπανα παίρνουν επιτέλους τη θέση τους και ο χώρος πλημμυρίζει ξανά μουσικές, ρυθμούς και μελωδίες… και το ταξίδι ξανα-ξεκινά!
Λίγα λόγια για τον Γιώργο Αβραμίδη & Invented Memories Feat. Αλεξάνδρα Σιετή:
Ο Γιώργος Αβραμίδης είναι μουσικός και παίζει με τον Γιάννη Αγγελάκα τους ΕΚΜΕΚ, τους Polkar και τους Tuflon, ενώ παράλληλα δημιουργεί τις δικές του μουσικές. Το 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο του cd με τίτλο Protocoll, το 2015 το δεύτερό του με τίτλο Voyager και το 2018 το τρίτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο Invented Memories. To 2020 κυκλοφόρησε το single Βlind Week σε συνεργασία με την Αλεξάνδρα Σιετή, το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία στα airplays των ραδιοφώνων σε όλη την χώρα.
Ο τρομπετίστας από τη Θεσσαλονίκη και η μπάντα του κάνουν ένα μακρύ άλλα χαλαρό ταξίδι μέσα σε smoothie μελωδίες και ρυθμούς κάνοντας τον ακροατή να μετακυλήσει από τις μουσικές παραδόσεις ενός παζαριού της Ανατολίας και μιας θερμής Αιγυπτιακής νύχτας έως τον ψυχρό κελτικό βορρά. Τρομπέτα, πλήκτρα, κιθάρες και τύμπανα, σε συνδυασμό με τη μαγική φωνή της εκπληκτικής Αλεξάνδρας Σιετή, αρμονικά “δεμένα”, είναι συνοδοιπόροι σε αυτό το μαγικό ταξίδι.
Ο Μίμης Νικολόπουλος είναι Έλληνας συνθέτης, πολυοργανίστας και μουσικός παραγωγός.
Οι μουσικές του μας ταξιδεύουν σε μέρη που θέλουμε να επισκεφθούμε ή να επιστρέψουμε σε αυτά. Ξυπνά μνήμες από την ευαίσθητη παιδική ηλικία και διηγείται ιστορίες αφανών χαρακτήρων.
Στα τέλη του 2017, κυκλοφόρησε το πρώτο του ολοκληρωμένο άλμπουμ με τίτλο Deviation το οποίο κέρδισε τις εντυπώσεις των ραδιοφωνικών παραγωγών και του κοινού. Με αφετηρία το άλμπουμ αυτό, σχημάτισε την μπάντα του (Mimis Nikolopoulos Band), με την οποία περιοδεύει από το 2018, σε Ελλάδα και Ευρώπη, παίζοντας δικές του πρωτότυπες συνθέσεις, παράλληλα με τραγούδια και μουσικές από διάφορες γωνίες του κόσμου.
Ο Μίμης Νικολόπουλος και η μπάντα του, συνθέτουν ένα καραβάνι, που ταξιδεύει γεμάτο μουσικές, από τα βουνά των Βαλκανίων μέχρι τις ακτές της Μεσογείου. Με καθαρές μελωδικές γραμμές, αλλά και ένα έντονο ρυθμικό session, ο ήχος τους έχει χαρακτηριστεί από soundtrack και cinematic, μέχρι folk και worldmusic.
*Περιορισμένος αριθμός εισιτηρίων. Εισιτήρια μόνο ηλεκτρονικά μέσω του δικτύου viva.gr Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:00 | Η συναυλία ξεκινά στις 21:00 Πληροφορίες: 2310284700
Ημέρες Ισπανόφωνου Κινηματογράφου/ Días de Cine Hispanófono | 12-14 Οκτωβρίου
Το Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας – FeCHA παρουσιάζει για δεύτερη χρονιά τις «Ημέρες Ισπανόφωνου Κινηματογράφου/ Días de Cine Hispanófono» στις 12-14 Οκτωβρίου 2021, με αφορμή την «Día de la Hispanidad/ Día del Respeto a la Diversidad Cultural» (Ημέρα της Ισπανοσύνης/ Ημέρα Σεβασμού της Πολιτισμικής Διαφορετικότητας) μετά από την μεγάλη ανταπόκριση του κοινού στις διαδικτυακές προβολές του 2020.
Κατά τη διάρκεια των «Ημερών Ισπανόφωνου Κινηματογράφου/Días de Cine Hispanófono», θα παρουσιαστούν έξι (6) Ισπανόφωνες ταινίες από την Ισπανία, την Αργεντινή, το Μεξικό, το Περού και την Κούβα, μέσω διαδικτύου και απολύτως δωρεάν για όλη την Ελλάδα.
Οι ταινίες θα είναι διαθέσιμες 12-14/10 για συσκευές αποκλειστικά εντός της Ελλάδας στην επίσημη ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας – FeCHA.
Λίγα λόγια για την «Día de la Hispanidad/ Día del Respeto a la Diversidad Cultural» (Ημέρα της Ισπανοσύνης/ Ημέρα Σεβασμού της Πολιτισμικής Διαφορετικότητας)
Με αφορμή την ανακάλυψη της Αμερικής στις 12 Οκτωβρίου 1492 από τον Χριστόφορο Κολόμβο -ο οποίος πίστευε ότι είχε βρεθεί στις Ινδίες- γιορτάζεται η ημέρα αυτή στην Ισπανία με την ονομασία «Día de la Hispanidad» (Ημέρα της Ισπανοσύνης). Ο όρος Hispanidad, αντιπροσωπεύει το σύνολο των ισπανόφωνων λαών και πολιτισμών.Στη Λατινική Αμερική, η ίδια ημέρα γιορτάζεται ως «Día del Respeto a la Diversidad Cultural» (Ημέρα Σεβασμού της Πολιτισμικής Διαφορετικότητας) και εστιάζει στο σεβασμό της πολυμορφίας των πολιτισμών της Λατινικής Αμερικής.
Σας παραθέτω τις ταινίες που προβάλλονται με μια σύντομη περίληψη της πλοκής τους:
Καμένη Γη /Terra Calcinada
Antonio Ferrer / Ισπανία / 2020 / 75’
Μέσα από τις καταθέσεις μαρτύρων και ειδικών, ο σκηνοθέτης αποπειράται να αποτυπώσει πως ο Φρανκισμός κατάφερε να διαμορφώσει μια πειθήνια κοινωνία και πως, πλέον, βιώνουμε μια κατάσταση αδιαφορίας με αποτέλεσμα την άνοδο της ακροδεξιάς.
(ES)Es la búsqueda, con el testimonio de víctimas y expertos, por entender qué fue el franquismo, cómo logró una sociedad dócil y cómo hemos llegado al estado de indiferencia actual y de crecimiento de la ultraderecha.
Ο Φιντέλ από Κοντά / Fidel de cerca
Eduardo Flores, Gabriel Beristain, Roberto Chile/
Μεξικό, Κούβα, ΗΠΑ / 2020 / 94’
Η ταινία δεν είναι χρονολογική αποτύπωση των γεγονότων αλλά μια μοναδική ματιά από κοντά, σε μία από τις πιο εμβληματικές και μελετημένες, αλλά λιγότερο γνωστές προσωπικότητες της εποχής μας.
(ES) La película no es un recuento cronológico estricto de los eventos en que le tocó participar, sino una ventana única para acercarnos a unos de los personajes más emblemáticos, más estudiados, pero menos conocidos de nuestro tiempo.
Alcatena
Diego Arandojo / Αργεντινή / 2020 / 97’
Η ζωή και το έργο του Αργεντίνου κομίστα Enrique «Quique Alcatena». Μια διερευνητική ματιά στον δημιουργό και τους φανταστικούς του κόσμους, με μαρτυρίες συνεργατών, φίλων και οικογένειας.Σε συνεργασία με το Comicdom CON Athens.
(ES) Vida y obra del historietista argentino Enrique «Quique Alcatena». Una mirada profunda sobre este creador de mundos y seres fantásticos, con el aporte testimonial de compañeros de trabajo, amigos y familia. En colaboración con Comicdom CON Athens.
Η Δίνη / El remolino
Laura Herrero Garvín / Μεξικό / 2016 / 73’
Ο Πέδρο είναι ένας αγρότης που υπερασπίζεται την ταυτότητά του και τα όνειρά του. Η αδερφή του, Έσθερ, αγωνίζεται για ένα καλύτερο μέλλον για την κόρη της, ενώ, ταυτόχρονα, μοιράζεται τον κόσμο της μέσα από την μικρή της κάμερα. Μένουν στο Ελ Ρεμολίνο, μια μικρή κοινότητα στο Τσιάπας του Μεξικού, η οποία επηρεάζεται από δυνατές πλημμύρες κάθε χρόνο. Για αυτούς η ζωή είναι σαν μια δίνη που τους στριφογυρίζει ανάμεσα στους προσωπικούς τους κύκλους και στο φυσικό κύκλο του ποταμού.
(ES) Pedro es un campesino que defiende su identidad y sus sueños; su hermana Esther lucha por una mejor vida para su hija mientras nos comparte su mundo a través de una pequeña cámara.
Το Όνειρο του Μαρακάμε/ El sueño del Mara’akame
Federico Cecchetti / Μεξικό / 2016 / 90’
Ο Νιέρι, είναι ένας νεαρός Ουιτσόλ που έχει όνειρο να ταξιδέψει στην Πόλη του Μεξικού για να παίξει σε μια συναυλία, αλλά ο πατέρας του, ένας Μαρακάμε (Σαμάνος), έχει άλλα σχέδια για αυτόν. Θέλει ο γιος του να ακολουθήσει τις παραδόσεις και να βρει το γαλάζιο ελάφι στα όνειρά του, για να μάθει να θεραπεύει και να γίνει και αυτός Μαρακάμε. Ο Νιέρι θα ταξιδέψει στην πρωτεύουσα, όπου θα χαθεί μεν, αλλά θα βρει το όραμά του.
(ES) Nieri es un joven huichol cuyo sueño es viajar con su banda musical a tocar en un concierto en la gran Ciudad de México, pero su padre, un Mara´akame (chamán huichol), tiene otros planes para él, pues debe seguir su tradición y encontrar al venado azul en sus sueños, para así poder aprender a sanar y convertirse en un Mara´akame. Nieri viaja a la gran ciudad donde al estar completamente perdido encontrará su visión.
Το Φως στον Λόφο / La luz en el cerro
Ricardo Velarde / Περού / 2016 / 85’
O Γιέφερσον και ο Τσίνο, δυο γιατροί που κάνουν νεκροψίες και ο Παντίγια, ένας αστυνόμος με παρελθόν βίαιης συμπεριφοράς, θα βρεθούν στη μέση μιας έρευνας σε μια απομακρυσμένη πόλη στις Άνδεις του Περού, όταν ένας βοσκός θα βρεθεί νεκρός υπό ύποπτες συνθήκες.
(ES) Jefferson y Chino, dos practicantes forenses, y Padilla, un capitán de policía castigado por su conducta violenta, se ven inmersos en una investigación en un pueblo remoto de los Andes Peruanos. Allí, ha sido encontrado el cadáver de un pastor en extrañas circunstancias.
Ο κινηματογράφος για ακόμη μια φορά συνδέει αριστοτεχνικά λαούς , κουλτούρες και πολιτισμούς.
Δείτε όσες περισσότερες μπορείτε. Αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές του Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας – FeCHA για το άρτιο και ποιοτικό αυτό αποτέλεσμα.
Θεσσαλονίκη: Η πρώτη τρισδιάστατη διάβαση πεζών – Φαίνεται σαν να ίπταται
Δημιουργήθηκε στην Καλαμαριά έξω από δημοτικό σχολείο
Με το αίτημα σύντομα να τους δοθεί και πάλι η ευκαιρία να βολτάρουν πεζοί, αλλά και με τα ποδήλατά τους στη Νικολάου Πλαστήρα, πολλοί ήταν αυτοί που πλησίασαν τον Δήμαρχο Καλαμαριάς, Γιάννη Δαρδαμανέλη, τον οποίο συγχάρηκαν για την πρωτοβουλία να πεζοδρομήσει την παραλιακή οδό της Αρετσούς.
Η Πλαστήρα για τέσσερις ώρες ησύχασε από το καυσαέριο, αναστατώθηκε όμως ευχάριστα από μουσικές, γέλια και παιδικές φωνές. Ο Δήμος Καλαμαριάς φρόντισε η πεζοδρόμηση να πλαισιωθεί από μία σειρά δράσεων, όπως η μίνι συναυλία τριών μαθητών του Δημοτικού Ωδείου Καλαμαριάς, Θεατρικό Παιχνίδι, από την Θεατρική Αγωγή του τμήματος Παιδείας, και η χρήση ηλεκτρικών ποδηλάτων, κέντρισαν το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων, που απόλαυσαν την Κυριακάτικη βόλτα τους.
Η πεζοδρόμηση της Ν. Πλαστήρα, έγινε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα για περισσότερο δημόσιο χώρο, όπου ο πεζός και το ποδήλατο θα έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.
«Η ήπια μετακίνηση δεν είναι μόδα, είναι ένας καινούργιος τρόπος ζωής, που θα πρέπει να εμφυσήσουμε στους συμπολίτες μας. Είναι ανάγκη να αφήσουμε το όχημα, να γυρίσουμε την κίνησή μας σε άλλες μορφές μετακίνησης, όπως είναι το ποδήλατο» δήλωσε ο Δήμαρχος Καλαμαριάς, Γιάννης Δαρδαμανέλης.
Παράλληλα με την πεζοδρόμηση της Πλαστήρα, στην οδό Κολουτούρου, μπροστά στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμαριάς, ο εκπαιδευτικός, Ορέστης Παπαγεωργίου, σχεδίαζε την πρώτη τρισδιάστατη διάβαση στη Θεσσαλονίκη. «Στόχος είναι να γίνει μία διάβαση που θα φρενάρει τους οδηγούς. Θα φαίνεται σα να ίπταται η διάβαση από την επιφάνεια του δρόμου κι έτσι θα ξαφνιάζει τον οδηγό και θα κόβει ταχύτητα» εξήγησε ο κ. Παπαγεωργίου.
«Η τρισδιάστατη απεικόνιση της διάβασης, ήταν ένα άλλο ηχηρό μήνυμα για το πόσο απαξιώνονται οι διαβάσεις και μειώνεται η σπουδαιότητα τους. Μέσω της τέχνης θέλουμε να εφιστήσουμε τη προσοχή μας σε αυτή την απαξίωση» τόνισε η Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών, Ναταλία Παντελίδου.
Η Ροτόντα, ή αλλιώς ναός των Ασωμάτων Δυνάμεων και Αρχαγγέλων ή Αγίου Γεωργίου, όπως επικρατεί, βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης και αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα ρωμαϊκά πολυπολιτισμικά μνημεία στην Ελλάδα και το αρχαιότερο. Μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό στα τέλη του 4ου αιώνα από τους Ρωμαίους και συγκεκριμένα από τον Γαλέριο. Χάρη στην Ρωμαϊκή Τετραρχία, δημιουργώντας νέα μορφή πολιτικής διακυβέρνησης, οι διοικητικές ανάγκες του νέου συστήματος τον οδήγησαν στην διαταγή κατασκευής ενός εκτεταμένου ανακτορικού συγκροτήματος στην Θεσσαλονίκη.
Διακοσμήθηκε περίτεχνα με παλαιο-χριστιανικά μωσαϊκά και απεικονίσεις αγίων και μαρτύρων σε καμάρες κογχών, τοξωτά ανοίγματα φεγγιτών και τον μεγάλο θόλο, καθώς ήταν ένα από τα σπουδαιότερα διοικητικά και οικονομικά κέντρα. Πιστεύεται πως χτίστηκε ως μαυσωλείο του Γαλέριου ή ότι αρχικός σκοπός ήταν η χρήση του ως βαπτιστήριο των πιστών Χριστιανών της Θεσσαλονίκης.
Η Ροτόντα ως κατασκευή είναι μοναδική στον Ελλαδικό χώρο διότι η κυκλική μορφή της παραπέμπει και ακολουθεί ακριβώς την τεχνοτροπία του Πάνθεον στη Ρώμη. Συνδεόταν με την αψίδα του Γαλερίου (Καμάρα) μέσω μιας πομπικής οδού με κιονοστοιχίες εκατέρωθεν, που κατέληγε στο κυρίως Ανακτορικό συγκρότημα και απλώνεται στη νότια πλευρά της Ροτόντας στην οδό Δημητρίου Γούναρη προς τη θάλασσα.
ΟΝΟΜΑΣΙΑ Ροτόντα ονομάστηκε από το κυκλικό της σχήμα. Το σημερινό της όνομα είναι «ναός Αγίου Γεωργίου», που το έλαβε από το όνομα του γειτονικού ναΐσκου μετά την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912. Σ’ αυτό μεταφέρθηκαν τα ιερά σκεύη και οι φορητές εικόνες. «Με την αλλαγή αυτή ξεχάστηκε η παλιά ονομασία του μεγάλου ναού». Η σημερινή μορφή της είναι τρίκλιτη βασιλική, που ανήκει στη μονή του Αγίου Γρηγορίου του Αγίου Όρους που ολοκληρώθηκε το 1815.
Παρά το γεγονός ότι υπήρξε Χριστιανικός ναός για περισσότερα από 1200 χρόνια και μητρόπολη της Θεσσαλονίκης από το 1524 έως το 1591, μετά την κατάληψη της πόλης από τους Τούρκους το 1591 μετατράπηκε σε τζαμί από τον Σεΐχη Σουλεϊμάν Χορτατζή Εφέντη κατά την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας. Ξανάγινε εκκλησία, στέγη αρχαιολογικών γλυπτών, με κάποιους ερευνητές να τον ταυτίζουν με τον ναό των Ασωμάτων Δυνάμεων που αναφέρουν οι βυζαντινές πηγές. Τότε ήταν που έγιναν στο μνημείο ορισμένες μετασκευές, αναγκαίες για τη νέα λατρεία. Διανοίχθηκε και διευρύνθηκε η ανατολική κόγχη και κατασκευάστηκε το ιερό βήμα με ημικυκλική αψίδα στα ανατολικά. Στη δυτική κόγχη διαμορφώθηκε νέα είσοδος με νάρθηκα και προστέθηκε πρόπυλο με δύο παρεκκλήσια, που δεν σώζονται. Η αψίδα ενισχύθηκε εξωτερικά με τοίχο και διακοσμήθηκε με την τοιχογραφία της Αναλήψεως.
Με τον μεγάλο σεισμό του 1978 προκλήθηκαν σημαντικές ζημιές και προβλήματα στατικότητας. Ακολούθησε ένα πολύπλευρο, πολυδάπανο και πολύχρονο πρόγραμμα στερέωσης, συντήρησης και αποκατάστασης από την ελληνική πολιτεία με φορέα το υπουργείο Πολιτισμού, που απέδωσε το μνημείο ασφαλές και λαμπρό στο ελληνικό και παγκόσμιο επιστημονικό και περιηγητικό κοινό. Μετά την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, το 1912, αφιερώθηκε στον Άγιο Γεώργιο.
Πρόκειται για ένα θολωτό κυκλικό πλινθόκτιστο κτίσμα. Η διάμετρος του είναι 24,50 μέτρα και το ύψος περίπου 30. Εσωτερικά στο πάχος των τοίχων, 6,30 μέτρων, ανοίγονται οκτώ καμαροσκέπαστες κόγχες. Πάνω από αυτές υπάρχουν μεγάλα παράθυρα με τοξωτές απολήξεις και, στα ενδιάμεσα, μια ακόμη σειρά από μικρότερα. Το οικοδόμημα είναι καλυμμένο με μεγάλο ημισφαιρικό τρούλο, στην κορυφή του οποίου υπήρχε οπαίο, για να διαχέεται στο εσωτερικό το φως της ημέρας. Τον τρούλο κρύβει εξωτερικά ο υπερυψωμένος περιμετρικός τοίχος, που κλείνει με ξύλινη κεραμοσκεπή. Η είσοδος του μνημείου -στην αρχική κατασκευή- ήταν από τα νοτιοδυτικά, όπου υπάρχει ένα πρόπυλο και όπου κατέληγε η «πομπική οδός». Στην ανατολική πλευρά αρχικά γκρεμίστηκε ο κυλινδρικός τοίχος, ώστε να χτιστεί ορθογώνιος χώρος που θα φιλοξενούσε το ιερό βήμα του ναού, το οποίο έπειτα ξαναχτίστηκε χρησιμοποιώντας αυτή τη φορά εξωτερικά αντερείσματα για την στήριξή του, ενώ διανοίχτηκε είσοδος με νάρθηκα, στην δυτική πλευρά του κτιρίου όπως συνηθίζεται στους χριστιανικούς ναούς. Χτίστηκαν ακόμη δυο παρεκκλήσια στον περίβολο, ένα κυκλικό ανατολικά και ένα οκταγωνικό δυτικά. Έξω από το νότιο πρόπυλο του μνημείου έχει εντοπιστεί η βάση του μαρμάρινου μονολιθικού άμβωνα, ο οποίος σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο της Κωνσταντινούπολης.
ΝΑΟΣ Ή ΜΟΥΣΕΙΟ; Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, η τοπική Μητρόπολη επιθυμούσε διακαώς η Ροτόντα να υπαχθεί αποκλειστικά στη χριστιανική λατρεία. Μάλιστα από το 1912 ως το 1920 το μνημείο χρησιμοποιήθηκε ως χριστανικός ναός. Μετά το 1918 όμως άρχισαν αρχαιολογικές ανασκαφές στο μνημείο, πρώτα από τον Εμπράρ και αργότερα από τον Δανό αρχαιολόγο και αρχιτέκτονα Ντίγκβε. Συχνά γίνονταν κάποιες θρησκευτικές τελετές, όπως στη γιορτή των Τριών Ιεραρχών, με τη συμμετοχή και της πανεπιστημιακής κοινότητας της πόλης. Ο κόσμος που συχνάζει στα περισσότερα από αυτά είναι φοιτητές καθώς η όλη περιοχή βρίσκεται πάρα πολύ κοντά στο Α.Π.Θ. και σφύζει από ζωή.
ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ Το μνημείο φέρει διττό χαρακτήρα, μουσειακό και λατρευτικό και παράλληλα αποκαθιστά ιστορικά στοιχεία, όπως ο σταυρός που υπήρχε από την απελευθέρωση της πόλης ως το σεισμό του 1978. Έτσι, προβάλλεται η διαχρονική, διαθρησκευτική και διαπολιτισμική πορεία του με τις τρεις φάσεις του, που είναι αποτυπωμένες στο διάσημο οικοδόμημα, την αρχαιότητα, τον χριστιανισμό και το μουσουλμανισμό.
ΣΗΜΕΡΑ Η Ροτόντα λειτουργεί σήμερα ως επισκέψιμο μνημείο, Μουσείο. Ο έφορος της νέας Εφορείας Πόλης Σταμάτης Χονδρογιάννης σχεδιάζει σειρά δράσεων με σεβασμό στον διττό χαρακτήρα της. Παραδίδει το μνημείο στην πολιτιστική ζωή της πόλης, ενώ ταυτόχρονα προσθέτει μία επιπλέον λειτουργία και επανατοποθετεί τον σταυρό (με έγκριση του ΚΑΣ) στην κορυφή της στέγης που υπήρχε από την απελευθέρωση έως τη δεκαετία του ’50, για να τονίσει τη διαχρονική και διαπολιτισμική ιερότητα του μνημείου στη διάρκεια των 1.700 χρόνων της ζωής του από τον αρχαίο, τον χριστιανικό και μουσουλμανικό κόσμο.
Από το 1988 ανήκει στα μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Στις 18 Δεκεμβρίου 2015 η Ροτόντα μετά από τις εργασίες αποκατάστασης άνοιξε τις πύλες της στο κοινό και ξαναβρήκε τη θέση της στην πολιτιστική κληρονομιά της Θεσσαλονίκης. Είναι ίσως το μοναδικό μνημείο στον κόσμο που υπήρξε στην πορεία των αιώνων ναός των τριών μεγάλων θρησκειών, του αρχαίου Δωδεκάθεου, του Χριστιανισμού και του Μωαμεθανισμού, και σηματοδοτεί το μεταίχμιο ανάμεσα στον ειδωλολατρικό και το χριστιανικό κόσμο.
Οι Bonecrack live στο 9ο Thessaloniki Pride τη Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου
Μετά από την live εμφάνισή τους στο Raise The Flag Festival στο Γήπεδο Χαριλάου, οι Θεσσαλονικείς punkers Bonecrack ανακοίνωσαν σε σύντομο χρονικό διάστημα άλλη μία live εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη. Την Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου θα εμφανιστούν live στο Θέατρο Κήπου, στα πλαίσια του 9ου Thessaloniki Pride. Θα μοιραστούν τη σκηνή μαζί με τους έτερους Θεσσαλονικείς punkers OCEANDVST, με τους οποίους συνυπήρξαν σε live και στο παρελθόν, και διατηρούν πολύ καλές φιλικές σχέσεις.
OCEANDVST & Bonecrack στο live τους στο Rover Bar το 2019
Η ανακοίνωση της live εμφάνισης των Bonecrack ήρθε σχετικά απρόσμενα, καθώς οι Popscene που επρόκειτο να εμφανιστούν live, παρουσίασαν κρούσματα κορονοϊού σε μέλη της μπάντας, και αποσύρθηκαν.
Όπως και οι OCEANDVST που θα παρουσιάσουν τον πρώτο τους δίσκο Floating, έτσι και οι Bonecrack θα παρουσιάσουν την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά Cracked Paradise, ενώ θα παρουσιάσουν και το καινούργιο single που θα κυκλοφορήσουν σύντομα.
Η είσοδος για το κοινό είναι δωρεάν, αλλά με περιορισμένες θέσεις. Για να κλείσετε τη θέση σας πατήστε εδώ.
Concert Review: Επιβλητικοί οι Nightstalker γι’ άλλη μία φορά στη Θεσσαλονίκη (07.09.21, Μονή Λαζαριστών)
Το βράδυ της Τρίτης (7/9), πραγματοποιήθηκε άλλη μία σπουδαία συναυλία του φετινού ΦεστιβάλΜονής Λαζαριστών, καθώς εμφανίστηκαν οι Nightstalker στη σκηνή της Μονής Λαζαριστών. Μακρά η ιστορία τους στην εγχώρια ροκ σκηνή, μεγάλη η δισκογραφία τους, και το κοινό τους να μεγαλώνει όλο και περισσότερο με το πέρασμα των χρόνων. Με την επιστροφή των συναυλιών, έστω και με τα νέα δεδομένα διεξαγωγής τους, οι Αθηναίοι rockers δεν χάσανε την ευκαιρία να επισκεφτούν γι’ άλλη μία φορά την αγαπημένη τους Θεσσαλονίκη. Μαζί τους σ’ αυτή τη συναυλιακή βραδιά ήταν οι Σερραίοι instrumental rockers Tuber.
Λίγο μετά τις 20:00, την ώρα που δηλαδή ξεκίνησε να εισέρχεται ο κόσμος μέσα στον χώρο, ξεκίνησαν να πέφτουν και οι πρώτες σταγόνες, με σκοπό η εκδήλωση να καθυστερήσει να ξεκινήσει. Ο κόσμος περίμενε υπομονετικά κάτω από διάφορα υπόστεγα, μέχρι τουλάχιστον να σταματήσουν να πέφτουν οι ψιχάλες. Ευτυχώς κράτησε για περίπου μια ώρα.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, έπειτα από το σταμάτημα της βροχής, την κατάλληλη προετοιμασία των ανθρώπων της συναυλίας, και με τον κόσμο να παίρνει τις θέσεις του, οι instrumental rockers από τις Σέρρες, κάνουν την εμφάνισή τους στη σκηνή λίγο μετά τις 21:30, για να ανοίξουν κι επίσημα την ροκ βραδιά. Ο Γιάννης Γερόσταθος (κιθάρα), ο Νίκος Γερόσταθος (ντραμς), και ο Πάρης Φράγκος (μπάσο), ξεκίνησαν από το πρώτο λεπτό να δίνουν πόνο. Η ιδιαίτερα έντονη κινητικότητά τους επί σκηνής, το πάθος τους σε κάθε μουσικό κομμάτι που έπαιξαν, και η ενέργεια που μετέδιδαν επί σκηνής, ήταν τα κατάλληλα συστατικά για να προετοιμαστεί καλά ο κόσμος, που περίμενε υπομονετικά τους εκρηκτικούς Nightstalker. Σίγουρα η μικρής έκτασης βροχή έφερε και κάποια τεχνικά ζητήματα, τα οποία εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της εμφάνισης των Tuber. Αρχικά τους διέκοψαν προσωρινά, ενώ αργότερα τους ανάγκασαν να τελειώσουν πρόωρα γύρω στις 22:10. Παρ’ όλα αυτά, ούτε η βροχή, ούτε και τα τεχνικά προβλήματα κατάφεραν να σβήσουν τη φλόγα που ανέπτυξαν οι Tuber στη σκηνή έστω και για περίπου 40 λεπτά, με τον κόσμο να του δίνει ένα ζεστό χειροκρότημα. Ένα από τα μουσικά κομμάτια που έπαιξαν και εντυπωσίασαν αρκετά, ήταν το Sex And Depression.
Με τη βραδιά να κυλάει κανονικά, και να γίνεται ένα εκ νέου στήσιμο σκηνής (μουσικά όργανα, μηχανήματα ήχου, φώτα, κλπ.), ήρθε και η μεγάλη στιγμή που περίμενε υπομονετικά ο κόσμος. Λίγο μετά τις 22:30, ο Αργύρης Γαλιατσάτος ή Argy (φωνητικά), ο Τόλης Μότσιος (κιθάρα), ο Ανδρέας Λάγιος (μπάσο), και ο Ντίνος Ρούλος (ντραμς), εμφανίζονται στη σκηνή και το κοινό ξεσπά σε τρελό ενθουσιασμό. Ο Argy έδειξε με το “καλησπέρα” τη χιουμοριστική του διάθεση, και να κάνει πλάκα με το κοινό. Ξεκίνησαν εντυπωσιακά το live τους με το Give Me, με τους παρευρισκόμενους να ξεκινούν το καθιστό headbanging. Πολύ άβολο θα πουν πολλοί ροκάδες το καθιστό headbanging, ειδικά όταν παρακολουθούν hard-rock συγκροτήματα όπως οι Nightstalker. Η βραδιά φαινόταν εξαρχής ότι θα κυλούσε εκρηκτικά, κι ότι ο κόσμος θα είχε πολύ δύσκολο έργο για να συγκρατηθεί στις θέσεις του. Η συνέχεια ακόμη πιο εκρηκτική με ακόμη περισσότερα τραγούδια να ερμηνεύουν όπως το Zombie Hour, το Forever Stoned, το All Around, και το Line, με το κοινό να κάνει περιορισμένες κινήσεις στις θέσεις του. Στη συνέχεια ξεσήκωσαν το κοινό και με μεγάλες τους επιτυχίες όπως το The Dog That No-One Wanted και το Sweet Knife. Κλείσανε το πρώτο μέρος της συναυλίας τους με το Great Hallucinations. Γύρω στις 23:45 έφυγαν προσωρινά από τη σκηνή, για να τηρήσουν το καθιερωμένο έθιμο στις ροκ συναυλίες, και να ξαναεπιστρέψουν στη σκηνή, για να παίξουν τα 2 τελευταία τους τραγούδια στη setlist τους.
Το encore τους το ξεκίνησαν με το Baby, God Is Dead, για να κλείσουν πολύ όμορφα την live εμφάνισή τους με το ιδιαίτερα αγαπημένο Children Of The Sun. Στο τελευταίο τραγούδι, μη μπορώντας να συγκρατήσουν άλλο τον ενθουσιασμό τους, σηκώθηκαν σχεδόν άπαντες όρθιοι για να τραγουδήσουν μαζί, αγνοώντας τα μέτρα που τέθηκαν κατά του Covid-19. Ολοκλήρωσαν τη συναυλία τους στις 00:00, προσφέροντας μια άκρως χορταστική live εμφάνιση για περίπου μιάμιση ώρα.
Στην τελική ανάλυση, οι γερόλυκοι της εγχώριας ροκ σκηνής απέδειξαν γι’ άλλη μία φορά το πόση μεγάλη αξία έχουν ως μπάντα, και γιατί είναι και πολύ γνωστοί και στο εξωτερικό. Οι Nighstalker καθήλωσαν γι’ άλλη μία φορά το μεγάλο τους κοινό στη Θεσσαλονίκη, και η ενέργειά τους πάνω στην σκηνή κατόπτριζε όλον τον δυναμισμό που τους συνοδεύει στις ροκ συναυλίες τους. Παρά την ιδιαίτερα προχωρημένη ηλικία τους, οι Nightstalker έχουν πολλά να προσφέρουν ακόμη στο μεγάλο τους κοινό, κι όχι μόνο.
Το Lake Mode Festival είναι ένα καινούργιο μουσικό φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη, το οποίο πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου στο Φράγμα της Θέρμης. Διοργανώθηκε από την ομάδα του Street Mode Festival, ενώ σημαντική ήταν και η συνδρομή του Δήμου Θέρμης ως προς την διεξαγωγή της εκδήλωσης. Τα ονόματα που εμφανίστηκαν στη σκηνή ήταν με τη σειρά: ο Ραμμένος Άσσος, ο Ταφ Λάθος, και ο Bloody Hawk.
Το Lake Mode Festival επρόκειτο να διεξαχθεί και τη Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου με τους Στίχοιμα, τους Zoro & Buzz, και την Expe, ωστόσο οι ακραίες καιρικές συνθήκες δεν επέτρεψαν τη διεξαγωγή της 2ης μέρας του φεστιβάλ.
Το κοινό φρόντισε από νωρίς να δείξει τις διαθέσεις του, καθώς πριν την ώρα της εισόδου σχημάτισε μια μεγάλη ουρά αναμονής έξω από τον χώρο. Από τις 19:00 κι έπειτα, με το που άνοιξε η πύλη εισόδου, φρόντισαν αρκετοί να πάρουν από νωρίς τις θέσεις τους, για να παρακολουθήσουν τον πρώτο καλλιτέχνη που θα εμφανιστεί στη σκηνή. Φυσικά και η ανταποκρίτρια ομάδα του CityVibes.gr (που υποστηρίζειπήρε τη θέση της από νωρίς, για να καλύψει το event τόσο με τις λήψεις, όσο και με τις απόψεις για τους καλλιτέχνες επί σκηνής, αλλά και για τη γενική ροή του φεστιβάλ.
Την αρχή της συναυλιακής hip-hop βραδιάς την έκανε ο Ραμμένος Άσσος, που ήταν και το opening act της ημέρας. Ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης έκανε την εμφάνισή του στη σκηνή γύρω στις 19:50, και φρόντισε από τη πρώτη στιγμή να δώσει έναν δυνατό παλμό, και να συμπαρασύρει το κοινό στον ρυθμό του. Το κοινό εμφανέστατα ήταν ένθερμο να ακολουθήσει μαζί του, κι όποτε χρειάστηκε έδωσε την κατάλληλη ώθηση στον καλλιτέχνη να συνεχίσει ακόμη πιο δυνατά, σε ατυχείς στιγμές όπως τα τεχνικά ζητήματα που υπήρξαν κατά τη διάρκεια του live. Παρά τα όποια τεχνικά ζητήματα που προέκυψαν, ο Ραμμένος Άσσος από τη μεριά του συνέχιζε απτόητος το show του, και με απόλυτη ψυχραιμία. Έφτασε σε σημείο κιόλας να κάνει και acapella rap solo, αφού ήταν ήδη τεράστιο το vibe που εισέπραξε από το κοινό. Η συνέχεια του show του ήταν αρκετά ομαλή, τόσο στον ήχο, όσο και στη ροή της setlist του. Δεν παρέλειψε επίσης να κάνει και μία αναφορά σε 2 καλλιτέχνες που έφυγαν πρόσφατα από τη ζωή με άσχημο τρόπο, δηλαδή τον Οδυσσέα – Αντρέα Τσιαμπόκαλο των Razastarr, και τον Mad Clip. Τελείωσε το show του στις 20:30, με το κοινό να του δίνει ένα πολύ δυνατό χειροκρότημα, μιας και το performing του συνολικά ήταν αρκετά δυναμικό.
Με την ώρα να περνάει, και το κοινό να γεμίζει ακόμη περισσότερο τις θέσεις στο Φράγμα της Θέρμης, έρχεται και η στιγμή να πάρει τη σκυτάλη ο Ταφ Λάθος. Ο εν λόγω καλλιτέχνης ανέβηκε στη σκηνή γύρω στις 20:40, και μόνο η ενέργεια που κουβαλούσε, ξεσήκωσε πολύ περισσότερο το κοινό, και το ώθησε στη συμμετοχή στο τραγούδι. Η σταθερή και στεντόρεια φωνή του, η δυναμική του στο τραγούδι, και η εκρηκτική παρουσία του που γεμίζει όλο το πλάτος της σκηνής, είναι μερικά από τα κύρια χαρακτηριστικά που διαθέτει ο Ταφ Λάθος. Το κοινό σ’ όλη τη διάρκεια παραληρούσε στον ρυθμό του, και ακόμη περισσότερο τη στιγμή που ο καλλιτέχνης εμφανίστηκε μ’ ένα ραβασάκι και να διαβάζει από εκεί τους στίχους. Μια από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές ήταν αναμφισβήτητα το αντίο του στον τραγουδιστή των Razastarr, αλλά και γενικά σε καλλιτέχνες που έφυγαν πρόσφατα από τη ζωή. Ενώ φυσικά άλλη μία ιδιαίτερη στιγμή ήταν όταν μοιράστηκε ένα τραγούδι με καταβολές από το Δημοτικό τραγούδι με τίτλο Του Χελμού το χιόνι, το οποίο ήταν σε συνεργασία με τον σπουδαίο συνθέτη Σταύρο Ξαρχάκο.
Επειδή αδυνατούσε να διαχειριστεί αυτήν την τεράστια ενέργεια που διέθετε πάνω στη σκηνή, αποφάσισε να κατέβει για λίγο προς το κοινό να μοιραστεί μερική ενέργεια μαζί του, και να χαιρετήσει μερικά άτομα που κάθισαν στην 1η σειρά. Αυτό το στιγμιότυπο έγινε γύρω στις 21:15.
Αφού επανέρχεται στη σκηνή, ερμηνεύει κάποια τραγούδια με μια δόση χιούμορ ανάμεσά τους. Λίγα λεπτά πιο μετά καλεί στη σκηνή τον Ραμμένο Άσσο να τη μοιραστούν και οι 2, για να δώσουν ακόμη περισσότερη ενέργεια στο κοινό, και να τους ξεσηκώσουν ακόμη πιο πολύ. Από τις πολύ σπουδαίες στιγμές τις βραδιάς που μοιράστηκαν τη σκηνή, και να αγκαλιαστούν στο τέλος. Εν συνεχεία ο Ταφ Λάθος έκανε κι ένα flashback ερμηνεύοντας μερικά τραγούδια από τους Ψυχόδραμα 07, όπου ήταν και μέλος. Στο κλείσιμο του show του, ερμήνευσε το τραγούδι Όταν σε είδα ξανά, το οποίο αντηχούσε παντού. Από την πρώτη λέξη και ρίμα ως το τέλος, ήταν ένας αφοπλιστικός μα προσιτός χείμαρρος. Έφυγε από τη σκηνή στις 22:10, γνωρίζοντας τεράστια αποθέωση από το κοινό, μιας και τους χόρτασε αρκετά.
Πάμε και στη μεγάλη στιγμή της βραδιάς, η οποία ήταν φυσικά η εμφάνιση του Bloody Hawk στη σκηνή του Lake Mode Festival. Εμφανίστηκε γύρω στις 22:20, και μόνο με τη παρουσία του, ξέσπασε μεγάλος ενθουσιασμός από το κοινό, καθώς υπήρχαν ζητωκραυγές από δεξιά κι αριστερά. Η παρουσία του στο κέντρο της σκηνής, το δέσιμο με το μικρόφωνο, οι έντονες εκφράσεις, οι χειρονομίες, ο τρόπος που η φωνή του άγγιζε τα τραγούδια σαν μαγικό ραβδάκι και τα έντυνε με ευαισθησία, συνέθεσαν το μυστικό της επιτυχίας. Η πιο ιδιαίτερη στιγμή ήταν αυτή που ερμήνευσε το Ανάγκη να σε δω, όπου προκάλεσε διάφορα συναισθήματα, και οι παρευρισκόμενοι άναψαν τους φακούς από τα κινητά, για να φτιάξουν ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα.
Άλλοτε ακολουθώντας το τέμπο, η ενέργεια, και η αγάπη του εξαπλωνόταν στο χώρο. Το κοινό ήταν μαζί του από την αρχή ως το τέλος της συναυλιακής βραδιάς. Κρατούσε στα χέρια του την ενέργεια του κοινού κι έπαιρνε δύναμη. Το κοινό από την άλλη ανταπέδωσε τραγουδώντας μαζί του δυνατά, όλα τα τραγούδια, περιμένοντας το κάθε επόμενο. Μια έντονη στιγμή του live ήταν όταν ερμήνευσε το Μη σταματάς, όπου το κοινό σχεδόν σηκώθηκε από τις θέσεις του, για λίγο όμως. Πολύ δοτικός επί σκηνής, γιατί ήξερε το πώς να περάσει καλά ο θεατής και να φύγει γεμάτος με συναισθήματα που διαχύθηκαν στο χώρο. Και αυτό το πέτυχε σε πολύ σημαντικό βαθμό. Ο Bloody Hawk τελείωσε το live του στις 23:30, και το κοινό τον αποθέωσε ζωηρά.
Εν κατακλείδι, το Lake Mode Festival ήταν ένα εξαιρετικά άρτιο φεστιβάλ ως προς τη διοργάνωσή του, και συνέβαλαν οι πάντες στην ομαλή διεξαγωγή του. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε σε τεράστιο βαθμό το κάλεσμα του φεστιβάλ, και υπάκουσε στις σαφείς οδηγίες που του δόθηκε. Μπορεί το Lake Mode Festival να είναι ένα καινούργιο φεστιβαλικό project του Street Mode Festival, και να διοργανώθηκε εν μέσω πανδημίας, ωστόσο αγαπήθηκε από πολλούς, και δόθηκε εκ νέου ραντεβού του χρόνου στο ίδιο μέρος, με ακόμη πιο δυνατά ονόματα.
