Η ανάληψη ευθυνών αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της ψυχολογίας του κάθε ανθρώπου καθώς επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας. Η ικανότητα να αναγνωρίζουμε τις δικές μας ενέργειες και να αναλαμβάνουμε τις συνέπειές τους μας επιτρέπει να αναπτύξουμε αίσθημα αυτοελέγχου και αυτοπεποίθησης. Αντίστοιχα, η αποφυγή της ευθύνης μπορεί να οδηγήσει σε αίσθημα ανασφάλειας.

Το Cityvibes.gr «φιλοξένησε» εκ νέου τον Ψυχολόγο Παναγιώτη Νταϊλάκη, ώστε να απαντήσει στις σχετικές ερωτήσεις μας.

Ο Παναγιώτης Νταϊλάκης είναι Ψυχολόγος, Νευροεπιστήμονας του τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ,
συγγραφέας και ερευνητής. Προσφέρει ψυχική φροντίδα στην έδρα του η οποία βρίσκεται στο
κέντρο της Θεσσαλονίκης, στην οδό Κομνηνών 12.

Πώς θεωρείτε ότι η ανάληψη ευθυνών συνδέεται με την ψυχολογική ευεξία και την
προσωπική ανάπτυξη ενός ατόμου;

«H ανάληψη ευθυνών είναι αυτό που δίνει νόημα στην ζωή. Ειδικά στη σήμερον ημέρα ακούμε
ιδιαίτερα συχνά για τα δικαιώματα των πολιτών. Αυτό που δεν ακούμε συχνά όμως είναι για τις
ατομικές ευθύνες. Πρέπει να καταλάβουμε κάποια στιγμή ότι τα δικαιώματα του ανθρώπου
δίπλα μας, είναι δική μας ευθύνη. Δεν μπορεί να υπάρχει το ένα χωρίς το άλλο, εκτός και αν
μιλάμε για ένα παιδί που μονάχα ζητάει πράγματα και δεν έχει καταλάβει, ακόμα, ότι είναι
κομμάτι μιας κοινωνίας. Αυτό που πιστεύω είναι ότι λαμβάνοντας ευθύνες, δηλαδή ένα ψυχολογικό “φορτίο”, αποκτάμε αυτομάτως και εμείς οι ίδιοι αξία ανάλογα το βάρος του φορτίου που έχουμε αποφασίσει να κουβαλήσουμε στους ώμους μας. Στον Χριστιανισμό αυτό φαίνεται ιδιαίτερα στο αρχέτυπο του Ιησού Χριστού και τον τίμιο Σταυρό.
Για να δώσω ένα παράδειγμα σχετικά με τα προαναφερθέντα. Φανταστείτε έναν γονέα να χάνει
την δουλειά του. Αυτό θα του επιφέρει άγχος, όχι μόνο εξαιτίας του γεγονότος αυτού, αλλά γιατί
ελλοχεύει ο κίνδυνος ότι αυτή η κατάσταση θα επηρεάσει και έναν άλλο πολύ πιο σημαντικό
τομέα, δηλαδή την οικογένειά του. Τι μας διδάσκει όμως αυτό;
O γονέας αυτός αποφάσισε να αναλάβει την ευθύνη της δημιουργίας και επιβίωσης της
οικογένειάς του. Άρα παίζει ο ίδιος καθοριστικό ρόλο προς την οικογένεια και είναι ιδιαίτερα
πολύτιμος. Έτσι, επιστρεφουμε όπως καταλαβαίνετε στην ιδέα ότι η ανάληψη ευθυνών είναι
αυτό που δίνει νόημα στην ζωή.»

Ποιες είναι οι συνήθειες ή οι παράγοντες που μπορούν να εμποδίσουν κάποιον από το να
αναλάβει ευθύνες στη ζωή του;

«Θεωρώ ότι ένα βασικό στοιχείο που μας εμποδίζει να αναλάβουμε ευθύνες είναι ηθελημένη
αδράνεια. Σίγουρα έχει τύχει σε όλους μας να δούμε κάτι, κατά την διάρκεια της ημέρας μας, για
το οποίο μπορούσαμε να κάνουμε κάτι αλλά επιλέξαμε την αδράνεια.
Μαθαίνουμε να αντιδρούμε στα ερεθίσματα με αυτόν τον τρόπο τροφοδοτόντας, έτσι, μια
συνήθεια που μακροπρόθεσμα επηρεάζει πολλές πτυχές της ζωής μας. Αν παραμένουμε
αδρανείς σε πράγματα που γνωρίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι, αυτό τι μας καθιστα;
Σίγουρα όχι χρήσιμους. Ένας άνθρωπος που γνωρίζει ότι δεν είναι χρήσιμος, σίγουρα δεν
έχει μια υψηλή εικόνα για τον εαυτό του. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στην δημιουργία της
καταθλιπτικής ή αγχώδους συμπτωματολογίας. Αν το σκεφτούμε όμως πιο σφαιρικά, είναι μονάχα η ηθελημένη αδράνεια που μας εμποδίζει να αναλαμβάνουμε ευθύνες; Κατά την άποψή μου όχι.
Καθοριστικό ρόλο, θεωρώ πως έχουν η απογοήτευση και ο φόβος που έχουμε εισπράξει από την
κοινωνία στην οποία ζούμε. Είναι ευρέως γνωστό ότι η πολιτική σκηνή δίνει στους νέους ένα σχεδιάγραμμα ζωής. Ένα πακετάκι, αν θέλετε, που λέει πως αν ακολουθήσουμε τους κανόνες του ίσως να έχουμε μιαν καλή ζωή.
Αυτό είναι το εξής: οι νέοι θα διαβάσουν, θα πανε στα φροντιστήρια, θα δώσουν πανελλήνιες
και έτσι θα περάσουν σε μια σχολή ώστε όταν την τελειώσουν να έχουν μια σταθερή εργασία.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική ιδιαίτερα στο τελευταίο κομμάτι.
Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι νέοι αυτοί, όταν τελειώσουν τις σπουδές, να μη συναντήσουν
συνολικά αυτήν την προσδοκία. Οπότε, ως απάντηση-αντίδραση προς αυτό, πολλοί νέοι,
ειδικότερα στην Ελλάδα, επιλέγουν την αποφυγή της λήψης ευθυνών. Δυστυχώς όμως, αυτή η
στάση δεν πρόκειται να δώσει λύση στο πρόβλημα.»

Πώς μπορεί η ψυχολογία να συνδράμει στην ανάπτυξη της διάθεσης για την ανάληψη
ευθυνών;

«Σίγουρα η εμπειρία του ταξιδιού της ανακάλυψης του εαυτού μπορεί να είναι ευεργετική καθώς
ο ίδιος ο θεραπευόμενος θα μπορέσει να ανακαλύψει τις πτυχές του εαυτού του και τις
κρυμμένες ικανότητές του. Ο Ντοστογιέφσκι το συνοψίζει όμορφα: “Κάθε άνθρωπος δεν είναι μόνο υπεύθυνος για ό,τι κάνει, αλλά για αυτό που κάνουν όλοι οι άλλοι” και ότι “υπάρχει μόνο ένας τρόπος για τη σωτηρία, και αυτός είναι να καταστήσεις τον εαυτό σου υπεύθυνο για όλες τις αμαρτίες των
ανθρώπων. Το να αναλάβεις αυτή την ευθύνη σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξεις τη συνείδησή
σου”. Το παραπάνω θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως εξής : για να αλλάξεις τον κόσμο, ξεκίνα με το να
αλλάξεις πρώτα τον εαυτό σου.»

Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να αναλάβει
ευθύνες στην επαγγελματική ή προσωπική του ζωή;

«Στις συνεδρίες μου, μερικές φορές, θέτω την παρακάτω ερώτηση. Αν αποφασίσεις να μην
αναλάβεις την ευθύνη, είναι η εναλλακτική καλύτερη;
Αξίζει να σημειωθεί ότι, οι νέοι σήμερα ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν νόημα στην ζωή.
Πολλές φορές έχω ακούσει κατα την εμπειρία μου, την φράση “δεν ξέρω με τι να ασχοληθώ
στην ζωή μου, δεν ξέρω τι να σπουδάσω, τι δουλειά να κάνω”.
Η συμβουλή μου, λοιπόν, είναι η εξής: κάτσε δέκα λεπτά και σκέψου τι θα μπορούσες να
διορθώσεις στην ζωή σου. Φτιάξε μια λίστα από το πιο εύκολο προς το πιο δύσκολο και ξεκίνα
να το αλλάζεις ένα – ένα, έτσι ώστε το σήμερα να είναι λίγο καλύτερο από το χθες. Θα δεις ότι
μπορείς να κάνεις θαύματα.»

Περισσότερες πληροφορίες για τον Ψυχολόγο Παναγιώτη Νταϊλάκη, μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του panagiotisntailakis.com

Η ομοιοπαθητική στην κτηνιατρική αποτελεί μια εναλλακτική προσέγγιση στην υγεία των ζώων. Παρότι η επιστημονική κοινότητα συχνά αμφισβητεί την αποτελεσματικότητά της, ορισμένοι κτηνίατροι και ιδιοκτήτες ζώων προτιμούν αυτήν τη μέθοδο για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων και προβλημάτων υγείας στα ζώα.

Στο Cityvibes.gr μίλησε η Ομοιοπαθητικός Κτηνίατρος Ντούλου Βασιλική, η οποία απάντησε σε αρκετά ερωτήματα για μια Εναλλακτική προσέγγιση θεραπείας για τα ζώα, άγνωστη για πολλούς από εμάς.

Ποιες είναι οι βασικές αρχές της Ομοιοπαθητικής θεραπείας στην κτηνιατρική και πώς διαφέρουν από τις παραδοσιακές θεραπευτικές προσεγγίσεις;

«Η βασική αρχή της ομοιοπαθητικής θεραπευτικής προσέγγισης είναι αυτό που φανερώνει και η ίδια η λέξη ( όμοιο και πάθος ). Τα όμοια δηλαδή θεραπεύονται με τα όμοια. Χρησιμοπούμε ουσίες οι οποίες προκαλούν ουσιαστικά τα ίδια συμπτώματα με αυτά που προκαλεί η ασθένεια στον οργανισμό. Με αυτόν τον τρόπο ενδυναμώνεται η απάντηση του οργανισμού στο στρεσσογόνο – παθογόνο παράγοντα, ο οποίος προκάλεσε την ανισορροπία – ασθένεια, και έτσι επέρχεται η ίαση. Ως σύμπτωμα θεωρείται η απάντηση του οργανισμού στη συγκεκριμένη νόσο – stress, κάθε ζώο ή και άνθρωπος μπορεί να νοσεί με το ίδιο νόσημα με κάποιον άλλο , όμως έχει διαφορετικά συμπτώματα. Είναι δηλαδή μια οπτική αντίθετη από αυτή που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τις ασθένειες με την παραδοσιακή ιατρική, κατά την οποία προσπαθούμε να καταπολεμήσουμε και να εξαφανίσουμε τα συμπτώματα της κάθε ασθένειας. Αυτό συμβαίνει γιατί με την ομοιοπαθητική μαθαίνεις να βλέπεις έναν ασθενή απεναντί σου, με τα σωματικά συμπτώματα, με τα ψυχικά – συναισθηματικά, με τα διάφορά στρες που έχει περάσει, πώς έχει αντιδράσει σε αυτά και τί του έχουν αφήσει, μέχρι να φτάσει να έχει τη συγκεκριμένη νοσολογική οντότητα, για την οποία ζητάει τη βοήθεια μας. Στην παραδοσιακή ιατρική μας αρκεί το να βρούμε ποιο ή ποια όργανα πάσχουν και σε ποιο βαθμό, να κάνουμε δηλαδή τη διάγνωση και αυτό είναι αρκετό για τη θεραπεία που θα χoρηγήσουμε. Εδώ ( στην ομοιοπαθητική ) η οπτική μας διευρύνεται.»

Πώς μπορεί η ομοιοπαθητική ιατρική να χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη ασθενειών στα ζώα και στη βελτίωση της υγείας τους;

«Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει προληπτική ομοιοπαθητική. Διότι όπως είπαμε χρειάζεται να υπάρχουν συμπτώματα ώστε να βρούμε το όμοιο φάρμακο που θα βοηθήσει. Σε έναν υγιή οργανισμό δεν χρειάζεται να δώσουμε κάποιο φάρμακο, διότι δεν το χρειάζεται. Αυτό που μπορεί να γίνει ως πρόληψη είναι να δοθεί κάποιο ομοιοπαθητικό φάρμακο στο αρχικό στάδιο μιας στρεσογόνου εμπειρίας, ώστε να βοηθήσει το ζώο να το ξεπεράσει πιο εύκολα και να μην φτάσει σε πιο σοβαρή κατάσταση. Πχ. ένα ζώο βιώνει μια τραυματική εμπειρία, αυτή μετέπειτα μπορεί να του δημιουργήσει μια μόνιμη πχ. φοβία και μακροπρόθεσμα να μειωθεί η άμυνα του οργανισμού του φτάνοντας στο σημείο να εμφανίσει κάποια νόσο. Με την ομοιοπαθητική μπορεί αυτό να προληφθεί. Ένα δεύτερο που μπορώ να σκεφτώ είναι όταν έχουμε ένα νόσημα σε αρχικό στάδιο, αντί να δώσουμε πχ. αντιβίωση, μπορούμε να βοηθήσουμε τη φλεγμονή με κάποιο ομοιοπαθητικό φάρμακο, χωρίς να υπάρξουν οι παρενέργειες της αντιβίωσης στo μικροβίωμα του εντέρου. Ταυτόχρονα να μειωθεί και η υπερκατάναλωση των αντιβιοτικών, που όπως γνωρίζουμε οδηγούν σε ανθεκτικά στελέχη μικροβίων, καθιστώντας τα όλο και λιγότερο αποτελεσματικά.»

Ποιες είναι οι κύριες ομοιοπαθητικές θεραπείες που εφαρμόζονται συχνά στην κτηνιατρική;
Ποια τα πλεονεκτήματα και οι περιορισμοί τους;

«Η απάντηση είναι πως σε όλα σχεδόν τα νοσήματα μπορεί να βοηθήσει, εφόσον ουσιαστικά ενδυναμώνει τον οργανισμό. Σε εμένα συνήθως απευθύνονται ιδιοκτήτες με ζωάκια που έχουν χρόνια προβλήματα και είτε δεν υπάρχει αποτέλεσμα με τα φάρμακα της παραδοσιακής ιατρικής , είτε τα ζώα έχουν σοβαρές παρενέργειες από αυτά. Τέτοια νοσήματα είναι αλλεργίες, επιληψία, αρθρίτιδες, νεοπλασίες ( ως υποστήριξη ), νεφρική ανεπάρκεια και πολλά προβλήματα συμπεριφοράς που ξεκινούν από τραυματικά γεγονότα. Τα πλεονεκτήματα είναι η βελτίωση του συνόλου του οργανισμού του ζώου, σε ορισμένες περιπτώσεις η πλήρης θεραπεία του, ακόμα και σε ασθένιες που θεωρούνται μη ιάσιμες, καθώς και η αποφυγή των σοβαρών πολλές φορές παρενεργειών των χημικών φαρμάκων.

Οι περιορισμοί είναι πως τα ζωάκια δεν μας μιλούν ,ώστε να μας πουν πως ακριβώς αισθάνονται, οπότε αρκετές πληροφορίες τις υποθέτουμε με τους κηδεμόνες τους. Αυτό δυσκολεύει και καθυστερεί την εύρεση του σωστού φαρμάκου. Στην ομοιοπαθητική χρειάζονται αρκετές πληροφορίες και λεπτομέριες που κάνουν την διαφορά, οπότε εδώ σίγουρα κάτι χάνουμε. Άλλος περιορισμός είναι η μη καλή μεταφορά πληροφοριών από τον κηδεμόνα του ζώου , όπου πολλές φορές κάνει ανθρωπομορφισμούς ή δίνει στοιχεία από τη δική του ψυχοσύνθεση , τις οποίες προβάλει στο ζώο του, μπερδεύοντας για λίγο τον ομοιοπαθητικό. Άλλος περιορισμός είναι πως η ομοιοπαθητική δεν μπορεί να θεραπεύσει τα πάντα. Ζωάκια τα οποία έρχονται με ασθένειες σοβαρές και σε προχωρημένο στάδιο δεν μπορούμε να περιμένουμε πως θα τα θεραπεύσει. Σε αυτές τις περιπτώσεις δρα υποστηρικτικά σε συνδυασμό με τα φάρμακα της παραδοσιακής ιατρικής.»

Ποια είναι τα κύρια ομοιοπαθητικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των ζώων και πως λειτουργούν στον οργανισμό του ζώου;

«Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι πάρα πολλά. Είναι τα ίδια φάρμακα που χρησιμοποιούμε και στην ομοιοπαθητική του ανθρώπου. Η προέλευση τους είναι φυτική, ζωική και από διάφορα ορυκτά. Υπάρχουν κάποια τα οποία χρησιμοποιούμε πολύ συχνά, όπως είναι για παράδειγμα η Arnica , ένα είδος μαργαρίτας, η οποία δίνεται σε τραυματισμούς , πόνο, μώλωπες και άλλα τα οποία δίνονται πολύ σπάνια. Η επιλογή τους γίνεται ανάλογα με το ιστορικό και τα συμπτώματα του ζώου, οπότε κάθε θεραπεία είναι μοναδική. Δύο ζώα που πχ. έχουν επιληψία θα πάρουν διαφορετικά φάρμακα, οπότε δεν υπάρχουν κύρια ομοιοπαθητικά φάρμακα. Υπάρχουν μάλλον πιο πολύχρηστα και άλλα που χρησιμοπούνται πιο σπάνια. Η λειτουργία τους είναι πως ουσιαστικά αυξάνουν την ενέργεια του ίδιου του οργανισμού βοηθώντας τον να ξεπεράσει την ασθένεια του ή αν αυτό δεν είναι εφικτό, να τον βοηθήσει να ανταπεξέλθει με τον καλύτερο τρόπο, βελτιώνοντας την ποιότητα της ζωής του.»

Ποιες είναι οι προκλήσεις και οι κριτικές που αντιμετωπίζει η ομοιοπαθητική στον τομέα της
κτηνιατρικής και πώς μπορεί να εξελιχθεί στο μέλλον;

«Οι προκλήσεις είναι πάρα πολλές, διότι είναι μια μέθοδος η οποία δεν είναι καθόλου διαδεδομένη στη χώρα μας, στο χώρο της κτηνιαρικής. Οι κτηνίατροι που ασχολούμαστε με την ομοιοπαθητική είμαστε πολύ λίγοι. Οπότε μία πρόκληση είναι να γίνει πιο γνωστό στον κόσμο ,ότι υπάρχει και αυτή η επιλογή και προσέγγιση και το δεύτερο που έρχεται σαν αποτέλεσμα του πρώτου είναι το να γίνουμε και εμείς
ακόμα καλύτεροι σε αυτό και να βοηθήσουμε πολύ περισσότερα ζώα. Οι κριτικές είναι πάρα πολλές. Είναι μια μέθοδος η οποία κυρίως από παραδοσιακούς ιατρούς κατακρίνεται ως placebo. Η κτηνιατρική νομίζω πως είναι ο κλάδος που μπορεί να αποδείξει πως δεν είναι placebo, διότι ένα ζώο δεν μπορεί να αυθυποβληθεί , να πιστέψει δηλαδή ότι με το συγκεκριμένο φάρμακο θα γίνει καλά και όντως να γίνει. Τα αποτελέσματα της ομοιοπαθητικής τα βλέπω καθημερινά, όσο απίστευτο κι αν είναι. Έχω βοηθήσει πολλά ζώα , όπως η ομοιοαπαθητική έχει βοηθήσει και εμένα την ίδια. Αν ήταν απλώς placebo δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να το κάνω. Μακάρι η ανάπτυξη της τεχνολογίας να βοηθήσει να αποδειχθεί η δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων στις νανοδομές του οργανισμού, ώστε να αναγνωριστεί ως συμπληρωματική θεραπεία. Κάτι το οποίο πιστεύω θα βοηθήσει πολλούς ασθενείς, ζώα και ανθρώπους, στη βελτίωση του συνόλου της υγείας τους.»

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Ομοιοπαθητικό Κτηνίατρο, Ντούλου Βασιλική, μπορείτε να ανατρέξετε στην ιστοσελίδα της homeovet.gr.

Οι αρνητικές σκέψεις αποτελούν μια φυσιολογική πτυχή της ανθρώπινης ψυχολογίας. Συχνά, οι άνθρωποι τείνουν να εστιάζουν σε αρνητικά σενάρια, αμφιβολίες και φόβους, δημιουργώντας έναν εσωτερικό διάλογο που ενισχύει τα αρνητικά συναισθήματα. Αυτή η τάση μπορεί να οφείλεται σε ποικίλους παράγοντες, όπως η ανασφάλεια, ο φόβος της αποτυχίας ή η κοινωνική πίεση.

Το Cityvibes.gr «φιλοξένησε» τον Ψυχολόγο Παναγιώτη Νταϊλάκη, με σκοπό να «ρίξει φως» στο εν λόγω ζήτημα.

Ο Παναγιώτης Νταϊλάκης είναι Ψυχολόγος, Νευροεπιστήμονας του τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ,
συγγραφέας και ερευνητής. Προσφέρει ψυχική φροντίδα στην έδρα του η οποία βρίσκεται στο
κέντρο της Θεσσαλονίκης, στην οδό Κομνηνών 12.

Ποιες είναι οι συνηθισμένες καταστάσεις που συνήθως προκαλούν αρνητικές
σκέψεις και πώς μπορεί κάποιος να τις αναγνωρίσει πιο εύκολα;

«Η ερώτηση αυτή είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη καθώς ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και οι
περιπτώσεις μοναδικές. Αν υποθέσουμε, όμως, ότι δεχόμαστε την ύπαρξη μιας καθολικής διαδρομής η οποία μας οδηγεί στην δημιουργία αρνητικών σκέψεων, η άποψή μου είναι πως επειδή η ζωή είναι τόσο δύσκολη και απαιτητική αν δεν της δώσεις όλα όσα έχεις, οι πιθανότητες να δημιουργηθουν πικρίες μέσα σου και να υπερτερήσει το σκοτάδι είναι ιδιαίτερα υψηλές. Σαφώς, όλους μας τρομάζει το γεγονός ότι η ζωή είναι σύντομη και δύσκολη, αλλά αυτό είναι που την καθιστά τη μεγαλύτερη περιπέτεια που θα βιώσουμε. Θεωρώ πως αυτοί οι οποίοι επιλέγουν την σιγουριά και φοβούνται να λάβουν μέρος στην παραπάνω περιπέτεια, ίσως ξεκινήσουν να αντιμετωπίζουν, μετά από κάποια χρόνια, τα άτομα που έχουν πετύχει στην ζωή τους με ζήλια, λύπη, ίσως, και κακία. Δηλαδή, αρνητικά συναισθήματα. Συναισθήματα τα οποία είναι απλώς μια προβολή ως προς αυτά που νιώθουν για τον ίδιο τους τον εαυτό. Οπότε ως απάντηση προς το ερώτημά σας προτείνω το εξής: όταν αντιλαμβανόμαστε ότι έχουμε μια αρνητική σκέψη να κάνουμε τις παρακάτω ερωτήσεις στον εαυτό μας:

1. Τι με οδήγησε σε αυτήν την σκέψη;
2. Που συνέβαλα εγώ στην δημιουργία αυτής της κατάστασης;
3. Πως με κάνει να νιώθω;
4. Τι μπορώ να κάνω, ρεαλιστικά, εγώ για αυτό;»

Πώς μπορεί κάποιος να αναπτύξει ενδιαφέρον και ευαισθησία για τις θετικές
πτυχές της ζωής, ακόμα και όταν αντιμετωπίζει προκλήσεις;

«Όπως αναφέραμε και παραπάνω η ζωή είναι μικρή και γεμάτη δυσκολίες. Ποιά “όπλα” έχω,
όμως, στην κατοχή μου για να μπορέσω να ανταπεξέλθω στις τελευταίες;
Η απάντηση είναι πως τα “όπλα” αυτά είναι δύο, η ευγνωμοσύνη και η πίστη. Ευγνωμοσύνη για
τα πράγματα που έχω και πίστη ότι, στο μέλλον, αυτά που σχεδιάζω θα πετύχουν. Ότι είμαι
έτοιμος να αντιμετωπίσω όποια πρόκληση και να έρθει. Αναφέρομαι στην πίστη καθώς
θεωρώ πως αποτελεί την υψηλότερη μορφή ελπίδος που μπορούμε να έχουμε ενάντια στις
σκοτεινές ημέρες που βιώνουμε ή θα βιώσουμε.
Ετσι, έχοντας τα δύο προαναφερθέντα θα μπορέσουμε να δούμε τις θετικές πτυχές της ζωής
χωρίς να μας κατακλύζει ο φόβος των αρνητικών σκέψεων που μας καθιστά τυφλούς.
Όλοι μας μπορούμε να βρεθούμε σε δυσβάσταχτες καταστάσεις, σε αυτές όμως είναι που η
ευγνωμοσύνη για αυτά που έχουμε γίνεται αναγκαία και η πίστη γίνεται ο σύμμαχός μας.»

Υπάρχουν συγκεκριμένες στρατηγικές ή τεχνικές που μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει για να αντιμετωπίσει τις αρνητικές σκέψεις κατά τη διάρκεια της καθημερινής του ζωής;

«Υπάρχουν στρατηγικές που μπορούν να προσαρμοστούν στις ανάγκες και τις προτιμήσεις κάθε ατόμου τις οποίες θα αναφέρω και παρακάτω. Σε αυτό το σημείο όμως θα ήθελα να απαντήσω στην ερώτησή σας με μια σκέψη συμβολικού χαρακτήρα. Στις συνεδρίες μου, μου αρέσει ιδιαίτερα να αναφέρομαι στις διδαχές της ιστορικής κληρονομιάς καθώς αποτελείται από πληθώρα αρχέτυπων και αλληγοριών οι οποίες εμπεριέχουν την κρυμμένη αλήθεια. Δεν είναι τυχαίο που μόνον με το να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτό που φοβόμαστε μπορούμε να εξελιχθούμε πραγματικά. Άλλωστε η τεχνική της έκθεσης (exposure) χρησιμοποιείται από πολλούς θεραπευτές. Ας το σκεφτούμε και ως αλληγορία, όλοι γνωρίζουμε την ιστορία με το φίδι και τον κήπο της Εδέμ. Είτε μας αρέσει είτε όχι, τα φίδια υπάρχουν στον κόσμο. Το να ελπίζουμε για έναν κόσμο χωρίς φίδια είναι ουτοπικό. Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε, πρακτικά, είναι να γίνουμε εμείς οι γητευτές των φιδιών. Έτσι, δημιουργείται το παράδοξο, το οποίο λέει πως αυτά που φοβόμαστε είναι και αυτά που αν τα αντιμετωπίσουμε θα μας βοηθήσουν να εξελιχθούμε. Γιαυτό άλλωστε το φίδι συμβολίζει πολλές φορές και την αναγέννηση.»

Πώς μπορεί κάποιος να διαχειριστεί καλύτερα την αυτοκριτική του και να αναπτύξει μια πιο ενημερωμένη και ενθαρρυντική προσέγγιση προς τον εαυτό του;

«Θεωρώ σημαντικό να αναλύσουμε, αρχικά, πως μπορεί κάποιος να κάνει αυτοκριτική. H εμπειρία μου με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτό που αναφέρεται στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιον ενδεχομένως να ισχύει, “ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς”. Σε όλους μας έχει τύχει να λέμε πράγματα που δεν τα πιστεύουμε πραγματικά σε βαθμό που να δημιουργούμε, μερικές φορές, μία ταυτότητα η οποία περιέχει ψέματα. Εθελοτυφλούμε μπροστά στην ωμή αλήθεια διότι δεν είμαστε έτοιμοι να την αντιμετωπίσουμε και φοβόμαστε τις συνέπειές της. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο ο δρόμος προς την αλήθεια είναι ιδιαίτερα επίπονος. Αυτή, όμως, είναι η ουσία της αυτοκριτικής. Η αναγνώριση της αληθινής όψης του εαυτού μας. Μια ερώτηση που κάνω συνήθως είναι η εξής:
“Πως θα ήταν ο εαυτός σου τώρα αν είχες αναλάβει όλες τις ευθύνες που θα έπρεπε να είχες αναλάβει και αν είχες ολοκληρώσει όλα αυτά που ήθελες να ολοκληρώσεις;”
Μια ενθαρρυντική προσέγγιση είναι να σκεφτούμε ότι ποτέ δεν είναι αργά να κάνουμε την αλλαγή που επιθυμούμε, αρκεί μονάχα να βρούμε το θάρρος να αποδεχτούμε την αλήθεια και να σκεφτούμε μια στρατηγική για το πως θέλουμε να ζήσουμε την ίδια μας την ζωή. Άλλωστε, όπως είχε πει και ο Καρλ Γιούνγκ, δεν είσαι αυτά που σου συνέβησαν αλλά αυτά που επιλέγεις να γίνεις.»

Ποιες είναι οι συγκεκριμένες συμβουλές ή ασκήσεις που μπορεί να ενσωματώσει κάποιος στην καθημερινή του ρουτίνα για να ενισχύσει τη θετική του ψυχολογία;

«Νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ. Είναι σημαντικό να υπάρχει μια υγιής ισορροπία ανάμεσα στα δύο. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός που η γυμναστική και η μεσογειακή δίαιτα παίζουν καθοριστικό ρόλο στην διατήρηση της ευεξίας του ατόμου. Θα ήθελα όμως να μείνω στο πρώτο κομμάτι, νοῦς ὑγιής. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εκπαίδευσης, κατά την άποψή μου, είναι ότι σου μαθαίνουν τι να σκέφτεσαι και όχι πως να σκέφτεσαι. Η ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας και της αμφισβήτησης είναι η αρχή της πραγματικής σοφίας. Το να επιθυμούμε απλώς να είμαστε ευτυχισμένοι δεν θα μας βοηθήσει όταν έρθουν οι δυσκολίες της ζωής, αυτό που θα μας βοηθήσει είναι οι δεξιότητες που έχουμε αναπτύξει από τις, περασμένες, δύσκολες εμπειρίες μας και το στήριγμα των προσώπων που έχουμε δίπλα μας. Τα προαναφερθέντα όμως απαιτούν και ένα καλό επίπεδο αυτογνωσίας. Έτσι, συνοψίζοντας, θα πρότεινα τα εξής βασικά “συστατικά” που μας βοηθάνε καθημερινά:

1. Αναγνώριση θετικών στιγμών: Καθημερινά, προσπάθησε να αναγνωρίσεις και να
   εκτιμάς τις θετικές στιγμές που βιώνεις.
2. Ασκήσεις αισιοδοξίας: Καθημερινά, σκέψου ή γράψε τρία πράγματα που σε κάνουν
   αισιόδοξο ή ευγνώμον. Αυτό μπορεί να υποστηρίξει τη θετική σκέψη.
3. Καθημερινή αναζωογόνηση: Κάνε μικρά διαλείμματα κατά τη διάρκεια της ημέρας για
   να αναζωογονηθείς. Μια βόλτα, μια βαθιά αναπνοή, ή μια γρήγορη άσκηση.
4. Κοινωνική σύνδεση: Συνδέσου με άλλους ανθρώπους. Οι κοινωνικές σχέσεις μπορούν
   να συμβάλουν στην ψυχική ευεξία. Κάνε προσπάθεια να περνάς χρόνο με φίλους και
   οικογένεια.
5. Στόχοι: Καθορισε μικρούς εβδομαδιαίους στόχους.
6. Μην διστάσεις να ζητήσεις βοήθεια από έναν ειδικό αν νιώθεις ότι το χρειάζεσαι.»

Περισσότερες πληροφορίες για τον Ψυχολόγο Παναγιώτη Νταϊλάκη, μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του panagiotisntailakis.com

Φοβίες. Ο απρόσκλητος «συνταξιδιώτης» πολλών ανθρώπων, ο οποίος συνηθίζει να τους συντροφεύει σε μεγάλο μέρος της ζωής τους. Τι είναι η φοβία και τι ο φόβος; Πως γίνεται ο διαχωρισμός ανάμεσα τους; Ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες φοβίες αλλά και οι συνήθεις μέθοδοι θεραπείας;

Η Ψυχολόγος Στεφανία Καρκαμάνη «φιλοξενήθηκε» από το Cityvibes.gr και μας μίλησε για το εν λόγω θέμα.

Περισσότερες πληροφορίες για την ίδια, μπορείτε να αντλήσετε εδώ.

Πώς μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει την ύπαρξη μιας φοβίας και ποια είναι τα συνήθη σημάδια που μπορεί να παρατηρήσει;

«Χρειάζεται να ξεχωρίσουμε την φοβία από τον φόβο. Ο φόβος είναι ένα υγιές συναίσθημα, το οποίο
προκαλείται από κάποιο ερέθισμα πραγματικού κινδύνου. Αυτό θα έπρεπε να συμβαίνει, καθώς ο
φόβος σηματοδοτεί την έναρξη του μηχανισμού του άγχους, ενός μηχανισμού απαραίτητου για την
προστασία και την επιβίωσή μας όταν πρόκειται για καταστάσεις στις οποίες πράγματι απειλείται η
σωματική μας ακεραιότητα. Αυτή η πτυχή του άγχους είναι άγνωστη για πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι το έχουν συνδέσει μόνο με την δυσλειτουργία του: με το στρες και με τις αγχώδεις διαταραχές.

Περισσότερα για τον μηχανισμό του άγχους μπορείς να διαβάσεις εδώ.

Από την άλλη, η φοβία είναι ένας παράλογος φόβος, άρα η δυσλειτουργία του μηχανισμού του άγχους.
Ένας φόβος που εκκινείται ενώ δεν κινδυνεύουμε πραγματικά. Για παράδειγμα, το να φοβηθώ γέρνοντας και κοιτάζοντας κάτω από ένα παράθυρο στον όγδοο όροφο ενός κτηρίου είναι φυσιολογικό και υγιές. Θα έπρεπε να αισθάνομαι έτσι γιατί αυτό το συναίσθημα με προστατεύει και οριοθετεί το τι μπορώ και το τι δεν μπορώ να κάνω. Πρόκειται για μια πολύ βασική αίσθηση κινδύνου, η οποία αναπτύσσεται σε ένα υγιές άτομο σταδιακά, από την βρεφική ακόμα ηλικία. Όμως, το να φοβηθώ ανεβαίνοντας σε μερικά σκαλοπάτια μιας σκάλας, σε ένα ύψος στο οποίο δεν κινδυνεύω πραγματικά, είναι φοβία, συγκεκριμένα είναι υψοφοβία.
Άρα, ένας άνθρωπος μπορεί να αναγνωρίσει ότι είναι φοβικός βασιζόμενος στην λειτουργικότητα ή
στην δυσλειτουργικότητα του συναισθήματος που νιώθει. Μπορεί να αναρωτηθεί: “αυτό που νιώθω είναι ένα χρήσιμο συναίσθημα που προστατεύει την σωματική μου ακεραιότητα; Ή ένα παράλογο συναίσθημα που ενεργοποιείται ενώ δεν απειλούμαι πραγματικά;” Τα συνήθη σημάδια, λοιπόν, μιας φοβίας, αφορούν στην αδυναμία του ατόμου να ανταποκριθεί σε καταστάσεις της καθημερινότητάς του. Όταν αρχίσει το συναίσθημα αυτό να περιορίζει την ζωή κάποιου, τότε είναι σίγουρα καιρός να αναζητήσει επαγγελματική βοήθεια.
Παραδείγματος χάριν, δεν είναι απαραίτητο να σου αρέσει να συνωστίζεσαι με υπερβολικό κόσμο σε
ένα κατάμεστο κέντρο διασκέδασης. Αυτό δεν σημαίνει πως είσαι αγοραφοβικός. Είναι απλούστατα
ζήτημα ιδιοσυγκρασίας και επιλογών. Δεν είναι απαραίτητο να πηγαίνεις σε τέτοια μέρη. Αν, όμως, δεν
μπορείς πια να πηγαίνεις στο σούπερ μάρκετ γιατί σε αναστατώνει τόσο πολύ η παρουσία των υπόλοιπων ανθρώπων εκεί, τότε είναι καιρός να αναζητήσεις επαγγελματική βοήθεια. Να θυμάσαι πως δεν είναι κάτι το οποίο υποχωρεί μόνο του. Αντιθέτως, οι φοβίες έχουν την τάση να γίνονται εντονότερες αν δεν υπάρξει θεραπευτική παρέμβαση και πολλές φορές, μάλιστα, γενικεύονται σε επιπλέον ερεθίσματα και καταστάσεις.»

Ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες φοβίες που συναντάτε και πώς επηρεάζουν την καθημερινή ζωή των ατόμων;

«Υπάρχει μεγάλη ποικιλία φοβιών. Πολλές φορές πρόκειται για πράγματα που δεν φανταζόμαστε και
ακούγονται εντελώς παράλογα σε έναν τρίτο. Στην λίστα των καταγεγραμμένων φοβιών υπάρχει φοβία για τα λουλούδια, για τους αριθμούς, για τα ρολόγια και πολλά άλλα, όπως θα δείτε να αναφέρεται και στο παρακάτω άρθρο. Αυτό συμβαίνει γιατί η φοβία δεν είναι στην πραγματικότητα το αντικείμενο της φοβίας, αλλά οι εγκεφαλικές συνδέσεις που έχουν δημιουργηθεί με αυτό. Δεν είναι τα ρολόγια το πρόβλημα, είναι κάποια τραυματική εμπειρία με την οποία έχουν συνδεθεί (η ίδια η τραυματική εμπειρία ίσως να έχει απωθηθεί στο ασυνείδητο, ίσως και όχι). Η μνήμη ταύτισε κάποια κατάσταση ή κάποιο πρόσωπο με το τυχαίο αυτό αντικείμενο ή γενίκευσε σε αυτό κάποια φοβία για κάποιο άλλο, σχετικό ερέθισμα.
Η πιο συνηθισμένη φοβία που συναντώ τα τελευταία χρόνια είναι η αρρωστοφοβία.
Ειδικά από την περίοδο της καραντίνας και μετά, έχει εξαπλωθεί αρκετά έντονα. Ένας αρρωστοφοβικός άνθρωπος μεγενθύνει στο μυαλό του το παραμικρό δυσάρεστο σωματικό ερέθισμα που βιώνει ή και εφευρίσκει ανύπαρκτα. Μπορεί, δηλαδή, να βιώνει έντονο άγχος σε σημείο κρίσεων πανικού γιατί ένιωσε κάποια στιγμή της ημέρας μια ελαφριά ταχυκαρδία ή μια ενόχληση στην κοιλιά. Αντί, λοιπόν, να σκεφτεί πως η στιγμιαία ταχυκαρδία μάλλον θα προκλήθηκε λόγω της ανηφόρας που μόλις ανέβηκε ή η ενόχληση στην κοιλιά μάλλον προέκυψε γιατί έφαγε βαριά, το αρρωστοφοβικό άτομο βουλιάζει σε έναν κυκεώνα σκέψεων που χτίζουν στο μυαλό του το χειρότερο πιθανό σενάριο: ότι μάλλον πάσχει από κάποια σοβαρή, ανίατη ασθένεια ή βιώνει ένα δυνητικά θανατηφόρο επεισόδιο. Περνάει ώρες παρατηρώντας και μετρώντας τους καρδιακούς παλμούς του ή τις παραμικρές αισθήσεις που νιώθει στην περιοχή της κοιλιάς. Διαμορφώνει την καθημερινότητά του βάσει της αρρωστοφοβίας του, αποφεύγει ανθρώπους, μέρη, δραστηριότητες γιατί φοβάται συνεχώς πως θα πάθει κάτι. Επισκέπτεται γιατρούς υπερβολικά συχνά για να τον καθησυχάσουν πως δεν έχει κάτι (όμως οι καθησυχασμοί τους δεν τον ικανοποιούν) ή υπερβολικά σπάνια, γιατί φοβάται πως θα ακούσει κάποια πολύ άσχημη διάγνωση. Στην πραγματικότητα θα έπρεπε να επισκεφθεί ένα ψυχολόγο.»

Ποιος είναι ο ρόλος του παιδικού περιβάλλοντος στην ανάπτυξη φοβιών και πώς μπορεί να επηρεάσει αυτό τον ενήλικα;

«Ο ρόλος του παιδικού περιβάλλοντος είναι καθοριστικής σημασίας. Η συντριπτική πλειονότητα των
ερεθισμάτων τα οποία καταγράφει ο εγκέφαλος ως κινδύνους αποθηκεύονται ως τέτοιοι στην μνήμη στις ηλικίες 4 έως 6 ετών. Αυτά είναι τα κρίσιμα χρόνια για την ανάπτυξη αγχωδών διαταραχών και φοβιών στην ενήλικη ζωή. Οι φοβίες κατά κάποιο τρόπο “κληρονομούνται”στο παιδί από φοβικούς γονείς και κηδεμόνες. Όταν ένα παιδάκι αντιλαμβάνεται πως ο γονέας του φοβάται τις κατσαρίδες για παράδειγμα, ο εγκέφαλός του καταγράφει άμεσα τις κατσαρίδες ως κίνδυνο κι έτσι του“κληροδοτείται” η φοβία. Σε αυτά τα χρόνια τέτοιου είδους καταγραφές γίνονται πολύ εύκολα. Ακόμα κι αν ο γονέας προσπαθήσει να κρύψει από το παιδί την φοβία του, το πιθανότερο είναι πως αυτό δεν θα πιάσει, καθώς τα παιδιά αντιλαμβάνονται κυρίως τα μη λεκτικά κι όχι τα λεκτικά σήματα, τις συσπάσεις του προσώπου του, την γλώσσα του σώματός του, τις μικρές αλλαγές στην τονικότητα της φωνής του. Αυτό δεν σημαίνει πως μια φοβία δεν μπορεί να δημιουργηθεί αργότερα. Μπορεί να δημιουργηθεί σε οποιαδήποτε φάση της ζωής, όμως αυτό θα συμβεί πολύ πιο δύσκολα. Σε αντίθεση με την νηπιακή ηλικία, όταν ο εγκέφαλος καταγράφει σαν σφουγγάρι που απορροφά τα πάντα, όσο μεγαλώνουμε χρειάζονται δυνατές, τραυματικές εμπειρίες για να δημιουργηθούν νέες φοβίες. Ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό δυστύχημα, όμως, μπορεί να κάνει κάποιον φοβικό με τα αμάξια σε οποιαδήποτε ηλικία.»

Ποιές είναι οι συνήθεις μέθοδοι θεραπείας που χρησιμοποιείτε για να βοηθήσετε τα άτομα να ξεπεράσουν τις φοβίες τους;

«Όσον αφορά στις φοβίες είναι χρήσιμη η τεχνική της σταδιακής αποευαισθητοποίησης. Είναι μια συμπεριφορική μέθοδος με δύο κύρια βήματα. Στο πρώτο βήμα το άτομο εκπαιδεύεται στην χρήση ψυχοσωματικών τεχνικών χαλάρωσης, ώστε να μπορεί με την βοήθειά τους να ανταπεξέλθει στο δεύτερο βήμα, το οποίο είναι η σταδιακή και μεθοδική έκθεσή του στο αντικείμενο της φοβίας του. Η τεχνική αυτή δεν θα μπορούσε να σταθεί χωρίς το υπόβαθρο της γνωστικής αναδόμησης, της δουλειάς που γίνεται δηλαδή για να αναδομηθεί ο τρόπος σκέψης του ατόμου. Είναι πολύ σημαντικό να μάθει κανείς να διαχειρίζεται με διαφορετικό τρόπο την σκέψη του ώστε να ξεφύγει από τους φαύλους κύκλους σκέψης που χαρακτηρίζουν τις φοβίες.»

Πώς μπορεί η κατανόηση των ριζών μιας φοβίας να συμβάλλει στην αντιμετώπισή της;

«Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση, καθώς η απάντηση είναι μάλλον παράδοξη: δεν συμβάλλει και τόσο ουσιαστικά. Κάποτε θεωρούταν πως το να βρει ο θεραπευτής την πρώτη σύνδεση, το πώς προέκυψε δηλαδή η φοβία ή το τραύμα θα οδηγούσε σε αυτόματη επίλυσή του. Και οι θεραπευτές ανάλωναν μήνες και χρόνια θεραπείας στο να χαρτογραφούν με διάφορες τεχνικές τις ασυνείδητες συνδέσεις μέχρι να φτάσουν στην επιθυμητή ανακάλυψη. Στην πραγματικότητα, η ανακάλυψη της πρώτης σύνδεσης ικανοποιεί μεν την περιέργεια του ατόμου για το πώς προέκυψε η φοβία του και ενισχύει την συνειδητοποίηση, αλλά δεν επιλύει το ζήτημα. Αν βρεθεί καλώς (και συνήθως ούτως ή άλλως βρίσκεται), αν όχι όμως, αυτό δεν αναιρεί την διαδικασία. Δεν μας ενδιαφέρει τόσο πολύ το πώς δημιουργήθηκε η φοβία. Με κάποιο τρόπο δημιουργήθηκε. Στις σύγχρονες μεθόδους επικεντρωνόμαστε περισσότερο στο τώρα και στην επίλυση του προβλήματος ώστε να χτίσουμε ένα καλύτερο αύριο για τον άνθρωπο κι όχι στο παρελθόν.»

Η Ψυχολόγος Στεφανία Καρκαμάνη εργάζεται στο Κέντρο Στήριξης Οικογένειας και Παιδιού Νησίδα, στην Προξένου Κορομηλά 58, στη Θεσσαλονίκη.

Email: info@karkamani.gr

Η μουσικοθεραπεία αποτελεί μια διαφορετική μορφή θεραπείας, που σιγά-σιγά έχει αρχίσει να διαδίδεται και στη χώρα μας. Στον χώρο αυτό, η μουσική αναδεικνύεται ως γλώσσα που ξεπερνά τα λόγια και αγγίζει βαθιά σημεία της ανθρώπινης ψυχής. Μέσα από τη ροή των νότων, η μουσικοθεραπεία προσφέρει έναν μοναδικό χώρο αυτο-ανακάλυψης, ανοίγοντας πόρτες σε διαδικασίες επούλωσης και ανάκαμψης.

Μαζί μας βρίσκεται αυτή τη φορά η Χριστίνα Εδιάρογλου, Εναλλακτική Θεραπεύτρια – Μουσικοθεραπεύτρια, ώστε να μας προσφέρει τις γνώσεις της αναφορικά με το επάγγελμά της.

Τι είναι η μουσικοθεραπεία και ποιο ήταν το έναυσμα για να ασχοληθείτε με αυτό επαγγελματικά?

« Η μουσικοθεραπεία είναι μια σχετικά καινούργια μορφή θεραπείας στην Ελλάδα, μιας και έχει αρχίσει να γίνεται ευρέως γνωστή τα τελευταία 15 χρόνια περίπου. Στην Ευρώπη και την Αμερική είναι σαφώς πιο διαδεδομένη, και αναγνωρισμένη ως επιστήμη – επάγγελμα υγείας. Πρόκειται για τον επιστημονικό κλάδο, ο οποίος χρησιμοποιεί την τέχνη της μουσικής και διάφορα άλλα μουσικά στοιχεία και ακούσματα, όπως οι ήχοι της φύσης, ρυθμοί, συχνότητες (hz), εγκεφαλικά κύματα κλπ με μοναδικό στόχο την θεραπεία του ατόμου. Μιλάμε, λοιπόν, για θεραπεία και όχι ψυχαγωγία ή μουσική εκπαίδευση. Μάλιστα, είναι ολιστική θεραπεία και δρα συμπληρωματικά σε οποιαδήποτε άλλη θεραπεία πάθησης ή ασθένειας. Δεν αναφερόμαστε, λοιπόν, σε μια απλή ακρόαση μουσικής από το internet, αλλά σε κάτι πολύ βαθύτερο, επεξεργασία και έκφραση συναισθημάτων, βελτίωση επικοινωνίας, αυτογνωσία και αυτοβελτίωση, κοινωνικοποίηση κ.α.
Η Μουσική χρησιμοποιούταν ήδη από τα αρχαία χρόνια για θεραπεία παθήσεων (στην αρχαία Αίγυπτο, Ινδία, Κίνα κλπ). Στην αρχαία Ελλάδα, ο Πυθαγόρας πρώτος συνταγογράφησε μουσική για ασθένειες, ενώ ο Ασκληπιός είχε μουσικούς μέσα στα Ασκληπιεία (τα «ιατρεία» δηλαδή της εποχής) προκειμένου να βοηθήσουν τους ασθενείς να γιατρευτούν. Ο Αριστοτέλης, επίσης, στο βιβλίο του «Φυσικά» αναφέρεται στην χρήση της κατάλληλης μουσικής για κάθε ασθένεια, ενώ πιστά τον
ακολουθεί και ο Ιπποκράτης. Όσον αφορά την εποχή μας, το 1919 για πρώτη φορά παγκόσμια το Columbia University, ξεκίνησε επίσημα το πρώτο μάθημα της Μουσικοθεραπείας ως Επιστήμη.
Προσωπικά, από μικρή μου άρεσε πολύ η θεραπεία της ανθρώπινης ψυχής, διάβαζα βιβλία και το έψαχνα πολύ. Μεγαλώνοντας και έχοντας τεράστια αγάπη για την μουσική, ξεκίνησα τις σπουδές μου στο κλασικό τραγούδι (μονωδία) και πιάνο, μη γνωρίζοντας ακόμα για το συνδυασμό αυτών των δύο ως επιστήμη. Όταν λοιπόν κάποια στιγμή πριν 7 χρόνια, έφτασε στα αυτιά μου αυτή η πληροφορία περί ύπαρξης της Μουσικοθεραπείας, ενθουσιάστηκα και απ’ευθείας ξεκίνησα τις σπουδές μου, κάτι που δεν μετάνιωσα ποτέ! »

Ποια τα οφέλη της μουσικοθεραπείας και σε ποιους ανθρώπους απευθύνεται ;

« Τα οφέλη της Μουσικοθεραπείας είναι πολλαπλά:

Βελτίωση ποιότητας ζωής, έλεγχος του άγχους, ανακούφιση πόνου, έκφραση συναισθημάτων, ενίσχυση μνήμης, βελτίωση επικοινωνίας, προώθηση της φυσικής αποκατάστασης (εγκεφαλικά κλπ), επικοινωνία, δημιουργική έκφραση, ανάπτυξη λόγου – ευφράδεια, συναισθηματική στήριξη, ανάπτυξη αυτοεκτίμησης – πρωτοβουλίας, προώθηση κοινωνικότητας και διαπροσωπικές σχέσεις, καλλιέργεια
θεραπευτικού πλαισίου για έκφραση των ποικίλων συναισθημάτων, κατανόηση από τρίτους (οικείο περιβάλλον), καλλιέργεια προσοχής και ικανότητας συγκέντρωσης & μνήμης κ.λ.π

Έγκυες γυναίκες και βρέφη (μέθοδος Sonatal), παιδιά προσχολικής ηλικίας (μουσικοκινητική αγωγή του Carl Orff), παιδιά σχολικής ηλικίας, έφηβοι, ενήλικες, ζευγάρια και υπερήλικες μπορούν να επωφεληθούν από τη Μουσικοθεραπεία σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο, και γενικότερα άτομα που αναζητούν ένα μέσο έκφρασης, προσωπικής ανάπτυξης, εξέλιξης ή ακόμα μια καλύτερη ποιότητα ζωής.

Η Μουσικοθεραπεία απευθύνεται σε άτομα με:

• Ψυχικές διαταραχές, Άγχος – Στρες
• Εξαρτήσεις
• Συναισθηματικές και συμπεριφοριστικές δυσκολίες
• Δυσθυμία, Κατάθλιψη, Πένθος
• Νευρολογικές δυσκολίες,
• Δυσλεξία, Δυσπραξία, ΔΕΠΥ, Τραυλισμός
• Διαταραχές λόγου και ομιλίας
• Αυτισμός, Σύνδρομο Down, Νοητική Υστέρηση, Επιληψία
• Τρίτη Ηλικία: Άνοια, Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, Αφασία
• Καρκίνο, καρδιοπάθειες
• Χρόνιες ασθένειες/παθήσεις
• Επίκτητες ανικανότητες
• Οπτικές και ακουστικές αναπηρίες
• Έγκυες γυναίκες (μέθοδος Sonatal)
• Παιδιά 2 – 6 ετών (μουσικοκινητική αγωγή του CarlOrff)
• Έφηβοι ή φοιτητές που δυσκολεύονται συναισθηματικά και αναζητούν λύσεις μέσω της αγαπημένης τους μουσικής.

Σε περιπτώσεις ατόμων που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν εύκολα, η μουσική γίνεται το μέσο για να επικοινωνήσουμε εναλλακτικά ή σε άλλες περιπτώσεις συναισθηματικών μπλοκαρισμάτων, η μουσική δρα ως εργαλείο ψυχολογικής υποστήριξης. Τέλος, υπάρχουν και άτομα που την επιλέγουν προληπτικά χωρίς κάποιο εμφανή θεραπευτικό σκοπό, είτε γιατί περνούν μια αγχώδη περίοδο ή
κατάσταση στην οποία χρειάζονται αποφόρτιση, είτε γιατί χρειάζονται μια δημιουργική επανεκκίνηση. »

Ποιες είναι οι τεχνικές – εργαλεία που χρησιμοποιούνται στη μουσικοθεραπεία ;

« Αρχικά είναι πολύ σημαντικό να επισημάνουμε ότι η μουσικοθεραπεία παγκόσμια
διαχωρίζεται σε δεκτική και ενεργητική.

• Η Δεκτική εφαρμόζεται σε άτομα που μπορούν να επικοινωνήσουν λεκτικά με τον θεραπευτή (όπως ογκολογικά, χρόνιες παθήσεις πόνου, αγχώδεις διαταραχές κλπ). Κατά την διάρκεια της, σε γενικό πλαίσιο, ο θεραπευόμενος δέχεται ακούσματα και ακολουθεί συζήτηση.
• Η Eνεργητική εφαρμόζεται σε άτομα που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν λεκτικά με τον θεραπευτή (όπως αυτισμός, σύνδρομο Down, τρίτη ηλικία σε προχωρημένα στάδια Άνοιας ή Alzheimer κλπ). Κατά την διάρκειά της παίζουμε μουσική με τον θεραπευόμενο, ο οποίος έχει ενεργό συμμετοχή με την φωνή, το σώμα, τα μουσικά όργανα ή οποιοδήποτε ηχογόνο αντικείμενο το οποίο χρησιμοποιείται σαν μουσικό όργανο.

Προσωπικά ως θεραπεύτρια, εφαρμόζω την δεκτική μουσικοθεραπεία σε συνδυασμό με στοιχεία από ενεργειακή θεραπεία, ψυχολογία, νευρογλωσσικό προγραμματισμό (NLP), life coaching κλπ, ανάλογα με τις ανάγκες και τα αιτήματα του κάθε θεραπευόμενου. Τα ακούσματα, λοιπόν, επιλέγονται μέσα από ένα τεράστιο αρχείο που έχει ο θεραπευτής και διαλέγει με βάση το ιστορικό του θεραπευόμενου : ήχους της φύσης, κλασική μουσική, κατάλληλες συχνότητες (hz), εγκεφαλικά κύματα (brain waves), αγαπημένες μουσικές του θεραπευόμενου και πολλά άλλα.

Άλλες τεχνικές που χρησιμοποιούμε είναι οι εξής:

• G.I.M (Guided Imagery and Music): καθοδηγούμενες εικόνες και μουσική, όπου ο θεραπευόμενος μιλάει και αφηγείται την ώρα που ακούει την μουσική
• Sound Guided: καθοδηγούμενοι ήχοι από τον θεραπευτή
• Healing Trance Music, θεραπευτική μουσική που βοηθά και στον διαλογισμό
• Painting (to) Music: αυθόρμητη ζωγραφική για έκφραση την ώρα της ακρόασης μουσικής
• Ελεύθεροι λεκτικοί συνειρμοί στο χαρτί – Τεχνική της Μάνταλας
• Θεραπευτική ονειρική προβολή
• Ταξίδια κατευθυνόμενης φαντασίας
• Οραματισμοί καθοδηγούμενοι ή ελεύθεροι κ.λ.π »

Ποιες είναι οι πιο δυνατές εμπειρίες που είχατε με θεραπευόμενους ;

« Οι εμπειρίες και τα συναισθήματα ποικίλουν μέσα στις συνεδρίες της Μουσικοθεραπείας. Είναι εκπληκτικό πως οι άνθρωποι λύνονται και χαλαρώνουν μέσα από την μουσική και έτσι κάνουν τεράστιες συνειδητοποιήσεις, οι οποίες οδηγούν και στην θεραπεία τους. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της κα Θ. η οποία κατά την διάρκεια ελεύθερου οραματισμού με κλασική μουσική, φορτίστηκε πολύ συναισθηματικά και ξέσπασε σε κλάματα, καθώς το κομμάτι που άκουγε, το είχε χορέψει με την κόρη της στο γάμο της. Ήταν η μοναδική φορά που της είχε πει σ’αγαπώ και εκείνη την στιγμή συνειδητοποιούσε πόσο δυσκόλευε την σχέση τους αυτή η έλλειψη έκφρασης (λεκτικής και μη) συναισθημάτων. Σε άλλη περίπτωση, ο Σ. και ενώ βρισκόταν σε αποκατάσταση από ατύχημα, δυσκολευόταν πολύ στην ομιλία. Ήταν εκπληκτικό, πως μέσα από το τραγούδι και τα ακούσματα κατάφερε να βελτιωθεί η άρθρωση και γενικότερα η ομιλία του. Τέλος, η Ε. δυσκολευόταν πολύ με τις κρίσεις πανικού, καθώς την επηρέαζαν σε όλους τους τομείς της ζωής της. Μέσα από την εκμάθηση αναπνοών και τους καθοδηγούμενους οραματισμούς, μέσα σε λίγους μήνες τις ξεπέρασε σε μεγάλο
ποσοστό. Στο σήμερα, έχει να της συμβεί πάνω από χρόνο. Όλες αυτές οι εμπειρίες και πολλές περισσότερες ακόμα, είναι τόσο δυνατές αλλά και συγκινητικές για τον θεραπευτή. Η μουσική μπορεί να κάνει κυριολεκτικά θαύματα. Αρκεί να πιστεύουμε σε αυτά. »

Χρειάζονται γνώσεις μουσικής από μεριάς του θεραπεύομενου ;

« Όχι, και στις δύο περιπτώσεις (δεκτική και ενεργητική μουσικοθεραπεία) δε χρειάζονται μουσικές γνώσεις για να επωφεληθεί κάποιος από αυτή την επαφή. »

Έχει η μουσικοθεραπεία παρενέργειες ;

« Η μουσικοθεραπεία γενικά είναι πολύ ασφαλής και δεν έχει παρενέργειες. Θα ήταν καλό για άτομα με ευάλωτη ψυχολογία να αποφεύγουν μουσική που τους θυμίζει κάποια δυσάρεστη εικόνα απ’την ζωή τους, ή ίσως η δυνατή μουσική και κάποια συγκεκριμένα είδη της, να ενοχλούν μερικούς ανθρώπους και να τους δημιουργούν ανησυχία ή ενόχληση. Γενικά, όμως, σε συντριπτικό ποσοστό η μουσική δημιουργεί θετική επίδραση και χαρά! »

“Η Μουσική λειτουργεί ως το πιο αρχέτυπο υλικό, μπορεί και δημιουργεί εικόνες εκεί όπου καμία άλλη θεραπεία ή λεκτική προσέγγιση δεν μπορεί»,
Carl Gustav Jung
“Where words fail, music speaks” (εκεί όπου αποτυγχάνουν οι λέξεις, μιλάει η μουσική, Hans Christian Andersen

Περισσότερες πληροφορίες για τη Μουσικοθεραπεύτρια, Χριστίνα Εδιάρογλου θα βρείτε εδώ:

mousikotherapeia.gr

Η «Ολιστική Θεραπεία» αποτελεί μια θεραπευτική μέθοδο που έχει ενσωματωθεί στις παραδοσιακές και εναλλακτικές μεθόδους για να βοηθήσει το άτομο ως ολότητα. Αν και αποτελεί μια φράση την οποία ακούμε συχνά, πολύ λίγοι αντιλαμβάνονται επί της ουσίας περί τίνος πρόκειται.

Η διαφοροποίησή της έγκειται στο γεγονός πως δεν εστιάζει σε ένα μόνο πρόβλημα και την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του, αλλά επικεντρώνεται στην εύρεση των βαθύτερων αιτιών των προβλημάτων, προωθώντας έτσι την ισορροπία και την αρμονία σε όλες τις πτυχές της ζωής.

Στο Cityvibes.gr μίλησε αυτή τη φορά η κ. Κουτσουμπή Μαργαρίτα, θεραπεύτρια και ιδιοκτήτρια του Asclepias The Art Of Healing.

Πότε ήταν η πρώτη φορά που ήρθατε σε επαφή με τις ολιστικές θεραπείες και τι ήταν αυτό που σας κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον ;

« Η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με τις ολιστικές θεραπείες ήταν το 2012 όταν μέσα στην δύσκολη και έντονη καθημερινότητα που αντιμετώπιζα τότε, έψαχνα να βρω κάτι το οποίο μπορούσε να με ηρεμήσει, να με χαλαρώσει και να με οδηγήσει σε μια κατάσταση εσωτερικής γαλήνης. Καθώς είχα ήδη εξασκηθεί στη θεραπευτική γιόγκα, ήρθα σε επαφή με τον διαλογισμό, τους κρυστάλλους και το ρέικι. Από τις πρώτες συνεδρίες, ξεκίνησα να νιώθω πραγματικά υπέροχα κάθε φορά που έμπαινα σε κατάσταση καθοδηγούμενου διαλογισμού, ή κάθε φορά που τοποθετούσαν πάνω μου κρυστάλλους. Η πρώτη εμπειρία μου με τους κρυστάλλους ήταν μοναδική, καθώς ένιωθα τις δονήσεις τους σε διάφορα μέρη του σώματός μου και κυρίως σε αυτά που είχαν κάποιο μπλοκάρισμα! Μετά την συνεδρία ήμουν πραγματικά ένας άλλος άνθρωπος! Ανάλαφρη, γεμάτη ενέργεια και πραγματικά ήρεμη. Είχα διάθεση και όρεξη για την ζωή! Εξίσου εκπληκτική ήταν και η πρώτη συνεδρία ρέικι που δέχτηκα, από την μετέπειτα δασκάλα μου. Ένιωθα να με διαπερνά ένα ζεστό ρεύμα το οποίο άνοιγε κυριολεκτικά όλα τα σημεία του σώματος που είχαν πόνο,τα χαλάρωνε και τα ηρεμούσε. Το αποτέλεσμα ήταν να προσθέσω όλες τις παραπάνω τεχνικές στην καθημερινότητά μου και να αφιερώνω τουλάχιστον 2-4 ώρες την εβδομάδα για την ψυχική μου ηρεμία. Παράλληλα με την προσωπική μου ενασχόληση με διάφορες ολιστικές θεραπείες, ξεκίνησα να διαβάζω πολλά βιβλία αυτογνωσίας και αυτοβελτίωσης τα οποία φυσικά άνοιγαν συνεχώς τους ορίζοντες της πνευματικής μου ανάπτυξης! »

Πως μέσα από έναν γνώριμο επαγγελματικό τομέα και πιο συγκεκριμένα μια οικογενειακή επιχείρηση, αποφασίσατε να στραφείτε προς τις ολιστικές θεραπείες ;

« Ο χώρος στον οποίο δραστηριοποιούνταν η οικογενειακή μας επιχείρηση ήταν αρκετά σκληροπυρηνικός και καθόλου συμβατός με την προσωπικότητά μου. Παρόλα αυτά, μου παρείχε ασφάλεια και σιγουριά. Βασικές προϋποθέσεις για την ισορροπία που νόμιζα ότι είχα και ήθελα στην καθημερινότητα μου. Καθώς όμως περνούσαν τα χρόνια και εγώ συνέχιζα να ασχολούμαι με τις ολιστικές θεραπείες, ξεκίνησα να νιώθω την ανάγκη να μάθω και να διδαχθώ τις διάφορες αυτές τεχνικές. Να γνωρίσω πως ακριβώς λειτουργούν στον άνθρωπο και την ψυχή, αλλά και να ανακαλύψω τις προοπτικές που έχουν. Να θεραπεύσω τα δικά μου ψυχικά τραύματα και να απελευθερώσω κάθε τοξικό συναίσθημα το οποίο είχα μέσα μου. Να αλλάξω κάθε υποσυνείδητο περιοριστικό πρόγραμμα που με βασάνιζε ως τότε! Έτσι, στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που είχα απο την εργασία μου στην οικογενειακή μας επιχείρηση, ξεκίνησα να κάνω παρά πολλές εκπαιδεύσεις σε διάφορες τεχνικές όπως διαλογισμός, κρυσταλλοθεραπεία, ρέικι, silva, theta healing, μεταφυσική ανατομία, access consciousness και διάφορα αλλά. Η ψυχή μου ήταν τόσο διψασμένη για όλα αυτά, που παρόλο που δεν υπήρχε ούτε μια ημέρα ξεκούρασης για εμένα, ένιωθα πληρότητα, ηρεμία και αστείρευτη χαρά! Μέσα μου είχε ξεκαθαρίσει το τοπίο και ήμουν σίγουρη πια ότι δεν μπορώ να συνεχίσω στον κλάδο της μεταφοράς των καυσίμων. Το κάλεσμα της ψυχής μου ήταν ξεκάθαρο! Δεν μπορούσα να αγνοώ πλέον τις βαθύτερες επιθυμίες μου, την πραγματική μου αγάπη για τον άνθρωπο και την ψυχή!»

Τι ήταν αυτό που σας ώθησε εν τέλει στο να δημιουργήσετε τη δική σας προσωπική επιχείρηση ;

« Όλα όσα έχω αναφέρει παραπάνω, με οδήγησαν στο να ψάξω να βρω τον τρόπο με το οποίο θα μπορέσω και εγώ με την σειρά μου να καθοδηγήσω ανθρώπους να βγουν μέσα από την ψευδαίσθηση του νου, των τραυμάτων και των υποσυνείδητων περιοριστικών πεποιθήσεων. Να επαναφέρουν εκ νέου τον αληθινό τους εαυτό, και να έρθουν τελικά σε επαφή με τις πραγματικές επιθυμίες της ψυχής τους! Φυσικά, η απεριόριστη αγάπη μου για τους κρυστάλλους, μου έδωσε την έμπνευση να δημιουργήσω έναν χώρο γεμάτο κρυστάλλους, να δώσω τη δυνατότητα στους ανθρώπους να έρθουν σε επαφή με αυτούς, να μάθουν τις θεραπευτικές τους ιδιότητες και να βιώσουν αυτό που βίωσα αρχικά και εγώ η ίδια! Την εσωτερική ηρεμία και ειρήνη!
Ξεκίνησα λοιπόν με τους κρυστάλλους και στην συνέχεια έψαξα να βρω οτιδήποτε σχετικό με κρύσταλλο, το οποίο μπορεί να βοηθήσει στο φυσικό και στο ενεργειακό μας σώμα. Έτσι, δημιουργήθηκε ένας χώρος γεμάτος αγάπη, με σεβασμό για τον άνθρωπο και την ψυχή, που εκπέμπει ηρεμία, γαλήνη, ζεστασιά. »

Μέσα από ποιες υπηρεσίες μπορεί κάποιος να επωφεληθεί στο χώρο σας και με ποια κριτήρια μπορεί κάποιος να επιλέξει την κατάλληλη θεραπευτική μέθοδο για εκείνον ;

« Στο Asclepias The Art Of Healing γίνονται συνεδρίες για το φυσικό και το ενεργειακό μας σώμα συνδυαστικά ή μεμονωμένα, ανάλογα με την κάθε περίπτωση, η οποία είναι φυσικά ξεχωριστή.
Όταν το φυσικό σώμα εμφανίζει σημάδια ασθένειας, οι πραγματικοί λόγοι είναι συχνά κρυμμένοι. Καταπιεσμένες ή άλυτες συναισθηματικές ή νοητικές συγκρούσεις, μπορούν να βγουν στην επιφάνεια και με αυτό τον τρόπο να εκδηλωθούν στο φυσικό μας σώμα.
Αργά ή γρήγορα αυτές οι άλυτες συγκρούσεις θα εκδηλωθούν ως απόψεις, συστήματα πεποιθήσεων, καταστροφικές συνήθειες και σωματικές διαταραχές. Ορισμένα μέρη του σώματος έχουν την τάση να συγκρατούν συγκεκριμένα συναισθήματα. Η καρδιά και οι πνεύμονες καταγράφουν τη θλίψη και την οδύνη, το ήπαρ αποθηκεύει την οργή, το στομάχι την αγωνία και τον φόβο. Αυτές οι εντυπώσεις καταγράφονται επίσης και στο ενεργειακό πεδίο της αύρας που περιβάλλει το σώμα. Και όταν αυτές οι παλιές σκεπτομορφές ή συναισθήματα θολώνουν την αύρα, είναι δύσκολο να λάμψει και να βρει τρόπο έκφρασης το εσωτερικό φως! Η θεραπευτική δύναμη των κρυστάλλων μέσω της κρυσταλλοθεραπείας μπορεί να καθαρίσει την αύρα, καθώς και το φυσικό, ψυχικό και συγκινησιακό μας σώμα και να μας βοηθήσει να συνδεθούμε και να εναρμονιστούμε με την πηγή της ενέργειας της ζωής!
Ο σκοπός και η πρόθεση της κρυσταλλοθεραπείας είναι να βοηθιούνται εκείνοι που επιθυμούν να εξισορροπήσουν και πάλι το φυσικό, νοητικό και συναισθηματικό σώμα! Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μπορέσουμε να φτάσουμε στην δική μας εσωτερική πηγή δύναμης και αλήθειας! Να βρούμε και πάλι τον πραγματικό μας εαυτό! Στο Asclepias The Art Of Healing γίνονται επίσης συνεδρίες για το φυσικό σώμα με υπερσύγχρονα μηχανήματα υγείας και ευεξίας με κρυστάλλους και υπέρυθρες που επιτυγχάνουν την ενίσχυση της ικανότητας αυτοΐασης του οργανισμού που συχνά ατονεί εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου ζωής. Τα μηχανήματα αυτά είναι κατάλληλα για παθήσεις του μυοσκελετικού, του αναπνευστικού, του νευρικού, του καρδιαγγειακού και του πεπτικού συστήματος. Επίσης, παρέχουμε συνεδρίες φυσικής αποτοξίνωσης του οργανισμού με την μέθοδο detox foot spa. Μια μέθοδος που βοηθάει τον οργανισμό να αποτοξινωθεί και να ισορροπήσει από τον έντονο τρόπο ζωής, γεμάτο χημικά και ακτινοβολίες. Μια φυσική, αποτελεσματική και ασφαλής διαδικασία αποτοξίνωσης προκειμένου να απαλλαγούμε από τα επικίνδυνα και άχρηστα υλικά που συσσωρεύει ο οργανισμός μας.
Συμπτώματα όπως ακμή, πανάδες, πρηξίματα, άγριο ή αφυδατωμένο δέρμα, κόπωση, μεγάλη εξασθένηση, αποδυνάμωση του ανοσοποιητικού, δυσκοιλιότητα, νευρικότητα, αδυναμία, μυϊκοι πόνοι, θυμός χωρίς αιτία, μπορούν να εξισορροπήσουν με την μέθοδο αποτοξίνωσης Detox Foot Spa. Ανάλογα λοιπόν με τα θέματα και τις προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει ο καθένας που έρχεται στον χώρο μας, συζητάμε και μαζί αποφασίζουμε ποια είναι η κατάλληλη μέθοδος για να ακολουθηθεί. »

Υπάρχει η δυνάτοτητα και των Online συνεδριών ;

«Η ενέργεια δεν περιορίζεται από τον χώρο και τον χρόνο! Αυτό είναι πολύ σημαντικό διότι όλες οι συνεδρίες μπορούν να γίνουν και διαδικτυακά με μεγάλη επιτυχία και εξαιρετικά αποτελέσματα! Έχοντας μάλιστα προσπεράσει την εποχή του Covid, έχουμε όλοι εξοικειωθεί περισσότερο με την τεχνολογία και τις online συνεδρίες κάθε είδους! Βασικές προϋποθέσεις είναι το άτομο που θέλει να δεχτεί την θεραπεία -συνεδρια να βρίσκεται μόνο του, σε ένα ήσυχο μέρος, να μπορεί να συνδεθεί μέσω κινητού ή υπολογιστή στο διαδύκτιο και τίποτα άλλο!
Με τεχνικές όπως το theta healing, το ρέικι και τη μεταφυσική ανατομία μπορούμε να συνδεθούμε με το ενεργειακό πεδίο του ατόμου εξ´αποστάσεως, να αλλάξουμε περιοριστικές πεποιθήσεις, να θεραπεύσουμε παλιές πληγές και τραύματα που υπάρχουν στο ενεργειακό και συναισθηματικό του σώμα. Επιπλέον, να απελευθερώσουμε όλα τα τοξικά συναισθήματα που κρατάει το άτομο αυτό και τελικά να ευθυγραμμιστεί με τις βαθύτερες επιθυμίες της ψυχής του έτσι ώστε να αλλάξει ο τρόπος ζωής του!»

Περισσότερες πληροφορίες για το Asclepias The Art Of Healing θα βρείτε εδώ:

 Λεωφόρος Βασιλίσσης Όλγας 215, Θεσσαλονίκη 

Τηλέφωνο: 2310 403612 –  6948405429

margarita@asclepiashealing.gr

Facebook

Instagram

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, με τη μαγική ικανότητα να μεταμορφώνουν την καθημερινότητά μας. Με τη φωτεινή τους προσωπικότητα και το χαμόγελο που πάντα φέρνουν μαζί τους, αναζωογονούν την ατμόσφαιρα και τη διάθεσή μας. Όσους περισσότερους έχεις από αυτούς δίπλα σου, τόσο πιο χαρούμενος είσαι!

Ένας από αυτούς τους ανθρώπους είναι και η Κωνσταντίνα Θεοδωρίδου! Η οποία με την ιδιότητα της γυμνάστριας, έχει επωμιστεί τον παραπάνω ρόλο σε γνωστή αλυσίδα γυμναστηρίων της πόλης, όπου και εργάζεται. Πάντοτε πρόθυμη να σε βοηθήσει και να λύσει την οποιαδήποτε απορία σου.

Ποια είναι όμως η Κωνσταντίνα και πως ο αθλητισμός κατέλαβε το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής της?

« Από μικρή ήμουν ένα ιδιαίτερα υπερκινητικό παιδί. Στην ηλικία μόλις των 4 ετών λοιπόν, ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη ρυθμική γυμναστική σε γνωστό σύλλογο της Θεσσαλονίκης. Συνέχισα το άθλημα της ρυθμικής, έχοντας πάρει διακρίσεις τόσο σε πανελλήνιο όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Αγωνίστηκα για την Ελληνική ομάδα στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ, στο Πάντερμπορν της Γερμανίας και στην Σόφια της Βουλγαρίας. Ένας δύσκολος τραυματισμός ωστόσο, με άφησε για μήνες εκτός και έτσι αποφάσισα στην ηλικία των 12-13 να σταματήσω. Αν και τα χρόνια του πρωταθλητισμού ήταν αρκετά δύσκολα, είναι κάτι που αναμφίβολα δεν το μετανιώνω και ευχαριστώ τους γονείς μου που με έβαλαν σε όλο αυτό. »

Επόμενος «καλλιτεχνικός σταθμός» για την ίδια αποτέλεσε ο χορός, με τον οποίο ασχολείται μέχρι και σήμερα…

« Ξεκίνησα τον χορό στην ηλικία των 13ων ετών. Ξεκίνησα με Latin και μπήκα κατευθείαν στην αγωνιστική ομάδα της σχολής στην κατηγορία all ladies latin. Συνειδητοποίησα όμως πως από μόνο του αυτό δεν με κάλυπτε. Έτσι, λόγω και της ευλυγισίας που είχα αποκτήσει από την ρυθμική, ασχολήθηκα και με τον σύγχρονο. Πήραμε μέρος σε πάρα πολλούς αγώνες τόσο στο all ladies latin ( cha-cha, rumba, paso doble, jive, rumba), όσο και στο σύγχρονο, κατακτώντας χρυσά και ασημένια μετάλλια. Μόλις στην ηλικία των 17, επέλεξαν να βρίσκομαι στην επαγγελματική ομάδα. Διοργανώναμε ελληνικές βραδιές και λάτιν, σε ξενοδοχεία της πόλης. Εκεί είχα την ευκαιρία να χορέψω και σε ζευγάρι, χορούς όπως salsa και bachata. Τους οποίους βέβαια ήδη γνωρίζαμε, από τα latin bar της πόλης. »

Οι σπουδές της φυσικά, δε θα μπορούσαν να έχουν ακολουθήσει διαφορετική κατεύθυνση από αυτήν που η ίδια ήθελε για τον εαυτό της. Μια επαγγελματική σταδιοδρομία, συνυφασμένη με όλα αυτά τα αθλητικά βιώματα που την ακολουθούν από μικρή ηλικία.

« Δε θα μπορούσα να είχα επιλέξει κάποιο άλλο επάγγελμα. Μοναδική μου επιλογή ήταν φυσικά η γυμναστική ακαδημία, στην οποία κατόρθωσα να ενταχθώ. Έκτοτε δούλεψα και σαν προπονήτρια ρυθμικής γυμναστικής, καθώς ήταν και η ειδικότητά μου στην σχολή, αλλά και ως δασκάλα χορού στην σχολή την οποία ήμουν και εγώ μαθήτρια τόσα χρόνια. Μετά την πανδημία του covid 19 αποφάσισα να ασχοληθώ παραπάνω με το κομμάτι του fitness, παίρνοντας όλες τις πιστοποιήσεις που ήταν απαραίτητες όπως personal training, group training, indoor cycling, pilates Mat & Reformer. 

Σήμερα, εδώ και 2 μισή χρόνια , εργάζομαι σε γνωστή αλυσίδα γυμναστηρίων. Στον ελεύθερο μου χρόνο ακόμα χορεύω και ερασιτεχνικά και επαγγελματικά σε διάφορες εκδηλώσεις. 

Μελλοντικός μου στόχος είναι να ανοίξω κάτι δικό μου όπου θα έχει και personal training αλλά και group, συμπεριλαμβανομένων και μαθημάτων χορού. »

Ένα σχετικά νέο επιστημονικό πεδίο έχει πλέον εισχωρήσει στον τομέα της διατροφής και αυτό δεν είναι άλλο από την Διατροφογενετική. Ο Διατροφολογικός έλεγχος αποτελεί πλέον το παρόν και το μέλλον της διατροφικής έρευνας, οπότε το εν λόγω «καυτό» ζήτημα δε θα μπορούσε να απουσιάζει από τη θεματολογία του Cityvibes.gr!

Μαζί μας αυτή τη φορά βρίσκεται η Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Χριστίνα Χρυσογωνίδου.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πυλαία Θεσσαλονίκης. Τα τελευταία 3 χρόνια ασκεί το επάγγελμα του Διαιτολόγου – Διατροφολόγου κατέχοντας το πτυχίο του Τμήματος Επιστημών Διατροφής και Διαιτολογίας του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος και την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος.
Έχει μετεκπαιδευτεί στον τομέα της Διατροφογενετικής, μέσω του διεθνούς προγράμματος
«Εφαρμογές της Γενετικής στη Διατροφή Ακριβείας» (ΕΚΠΑ), όπου κατέχει και τη σχετική
πιστοποίηση.

Συμμετέχει συχνά σε συνέδρια και ημερίδες στον τομέα της Διατροφής και της
Υγείας, θέλοντας έτσι να επεκτείνει τις γνώσεις της αλλά και να παρακολουθεί τις
σύγχρονες εξελίξεις. Θέλοντας να επικοινωνήσει στον κόσμο τη σημασία της υγιεινής διατροφής στη ζωή μας, διοργανώνει εθελοντικά σεμινάρια διατροφικής εκπαίδευσης σε συνεργασία με διάφορους
φορείς (π.χ. Δημοτικές Βιβλιοθήκες, σχολές χορού).

Διατηρεί το διαιτολογικό της γραφείο «Nurisense» στα Κωνσταντινοπολίτικα Θεσσαλονίκης
και πραγματοποιεί συνεδρίες τόσο δια ζώσης όσο και εξ αποστάσεως (online).
Στόχοι της αποτελούν:

• Η ολοκληρωμένη και συνεχής διατροφική εκπαίδευση των διαιτώμενων έτσι ώστε να διαμορφώσουν μια υγιή και ισορροπημένη σχέση με τη διατροφή που θα εξελιχθεί σε τρόπο ζωής.

• Η παροχή βέλτιστων εξατομικευμένων διατροφικών συστάσεων, προσαρμοσμένων στις ανάγκες και το γενετικό προφίλ του κάθε ατόμου. Στο γραφείο της, παρέχεται η υπηρεσία του διατροφογενετικού ελέγχου μέσω των τελευταίας τεχνολογίας γενετικών τεστ ανάλυσης DNA.

Tι είναι η Διατροφογενετική;

« Η επιστήμη της Διατροφογενετικής μελετά την αλληλεπίδραση μεταξύ διατροφής &
γονιδίων. Στοχεύει στην παροχή εξατομικευμένων διατροφικών συστάσεων και τρόπου
ζωής με βάση το γενετικό προφίλ του κάθε ατόμου. Μέσω του διατροφογενετικού ελέγχου
το άτομο είναι σε θέση να διαχειριστεί καλύτερα το βάρος του, να προλάβει αλλά και να
αντιμετωπίσει μεταβολικά νοσήματα όπως είναι: η παχυσαρκία, ο διαβήτης και οι
δυσλιπιδιαμίες.
Μπορεί όλοι να είμαστε κατά 99.9% γονιδιακά ίδιοι, αλλά το 0.1% της διαφοράς των
γονιδίων μας είναι αυτό που μας κάνει μοναδικούς! »

Ποιους αφορά ο διατροφογενετικός έλεγχος;

• Άτομα με οικογενειακό ιστορικό μεταβολικών νοσημάτων
• Αθλητές που επιθυμούν τη βελτίωση των επιδόσεων τους και την πρόληψη τραυματισμών
• Ενήλικες που πλησιάζουν στην τρίτη ηλικία
• Άτομα που έχουν δοκιμάσει πολλές δίαιτες χωρίς αποτέλεσμα
• Παιδιά & εφήβους για την έγκαιρη αντιμετώπιση δυσανεξιών ή προδιάθεσης για παχυσαρκία
• Άτομα που επιθυμούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικότερα κάποιο διατροφοεξαρτώμενο νόσημα
• Άτομα που επιθυμούν να λάβουν εξατομικευμένες διατροφικές συστάσεις βάσει του γενετικού τους προφίλ

Πως πραγματοποιείται ο  διατροφογενετικός έλεγχος;

« Ο διατροφογενετικός έλεγχος (ή αλλιώς τεστ DNA) πραγματοποιείται 1 φορά στη ζωή του
ατόμου σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμα και στη βρεφική! Η εξέταση γίνεται γρήγορα και
ανώδυνα με τα τελευταίας τεχνολογίας γενετικά τεστ. Με τη βοήθεια μιας ειδικής
μπατονέτας (στυλεού) λαμβάνεται δείγμα κυττάρων από το εσωτερικό του μάγουλου
(κυτταρικό επίχρισμα παρειάς). Τα λίγα αυτά κύτταρα είναι αρκετά ώστε να δώσουν την
απαιτούμενη ποσότητα DNA για την ανίχνευση των γενετικών πολυμορφισμών. »

Ποια αποτελέσματα παίρνουμε από το τεστ DNA;

Ανάλογα με το επιλεγμένο πακέτο, το άτομο μέσω του διατροφογενετικού ελέγχου θα είναι σε θέση να γνωρίζει δεδομένα σχετικά με:

• Τη γενετική προδιάθεση για παχυσαρκία, διαβήτη ή και δυσλιπιδαιμίες (χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, υπέρταση)
• Την ευαισθησία στο αλάτι, το μεταβολισμό καφέ & αλκοόλ
• Τις πιθανές ελλείψεις σε βιταμίνες, μέταλλα & ιχνοστοιχεία
• Τις αποκρίσεις σε συμπληρώματα διατροφής
• Τη γενετική προδιάθεση για δυσανεξία σε γλουτένη & λακτόζη
• Τη γενετική προδιάθεση για συναισθηματική πρόσληψη τροφής και διατροφικές διαταραχές
• Τον κίνδυνο επαναπρόσληψης βάρους
• Τις βέλτιστες επιδόσεις σε αθλήματα δύναμης ή αντοχής
• Την αυξημένη πιθανότητα τραυματισμού σε τένοντες & οστά
• Τη γενετική προδιάθεση για γήρανση δέρματος, εμφάνιση ρυτίδων, πανάδων,φακίδων
• Τα γονίδια που σχετίζονται με μακροζωία
• Τις γενετικές τροποποιήσεις σχετικά με την ψυχολογική κατάσταση
• Τη γενετική προδιάθεση για φλεγμονές στο έντερο και λιπώδες ήπαρ

Τι ΔΕΝ είναι η διατροφογενετική και ποιες οι παρανοήσεις γύρω από αυτήν την
επιστήμη;

Η Διατροφογενετική δεν είναι:

• Kάποια «μαγική» λύση που στοχεύει στην άμεση απώλεια βάρους
• Μια δίαιτα που απαγορεύει και αποκλείει την κατανάλωση μεγάλων ομάδων τροφίμων
• Μια εξαντλητική μέθοδος που περιλαμβάνει τη χρήση χαπιών αδυνατίσματος, τεστ δυσανεξίας ή ροφημάτων αποτοξίνωσης.

Μια κοινή παρανόηση είναι η υπεραπλούστευση του ρόλου της γενετικής στη διατροφή. Πολύς κόσμος μπορεί να πιστεύει ότι ένα μόνο γονίδιο ή ένα μικρό σύνολο γονιδίων μπορεί να καθορίσει όλες τις πτυχές των διατροφικών τους αναγκών, ενώ στην πραγματικότητα, η διατροφή είναι μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση πολλαπλών γονιδίων, περιβαλλοντικών παραγόντων και τρόπου ζωής. Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητη η συνεργασία του ατόμου που υφίσταται τον διατροφογενετικό έλεγχο με έναν εξειδικευμένο διαιτολόγο διατροφολόγο. Ο διαιτολόγος θα λάβει υπόψη του όχι μόνο τα γενετικά δεδομένα του ατόμου αλλά και την κατάσταση της υγείας του, τον τρόπο ζωής του και τους στόχους του! Χωρίς την κατάλληλη καθοδήγηση είναι πιθανό τα αποτελέσματα του διατροφογενετικού ελέγχου να παρερμηνευθούν ή και να εξαχθούν εσφαλμένα συμπεράσματα. Ένας διαιτολόγος μπορεί να βοηθήσει το άτομο να αποφύγει πιθανές επιβλαβείς, για την υγεία του, διατροφικές αλλαγές και να διασφαλίσει πως οι διατροφικές παρεμβάσεις θα είναι ασφαλείς και αποτελεσματικές, βασισμένες πάνω στα τελευταία επιστημονικά ευρήματα!

Η Διατροφογενετική αποτελεί αδιαμφισβήτητα το μέλλον της διατροφής και έχει τη
δυνατότητα να φέρει την επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο τα άτομα προσεγγίζουν τη
διατροφή και την υγεία τους!

Το διαιτολογικό γραφείο Nurisense ανήκει στο πανελλαδικό δίκτυο συνεργατών της εταιρείας GENOSOPHY και αποτελεί εγκεκριμένο κέντρο εκτέλεσης διατροφογενετικού ελέγχου!

Χριστίνα Χρυσογωνίδου
Διαιτολόγος – Διατροφολόγος
Μετεκπαίδευση στον τομέα της Διατροφογενετικής
Διεύθυνση: Μενάνδρου 52, Κωνσταντινοπολίτικα, Θεσσαλονίκη
Τηλέφωνο επικοινωνίας:  2312 316 194
Facebook Instagram TikTok

Η διατροφή αποτελεί κλειδί για την πρόληψη πολλών ασθενειών και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας. Σε αυτό το «ταξίδι» της γνώσης και της υγείας, «ανοίγουμε» τον δρόμο για μια υγιεινή, ισορροπημένη και ενεργή ζωή με τη συμβουλευτική των ειδικών!

Μαζί μας αυτή τη φορά βρίσκεται η Αναστασία Μαμάτσιου, Κλινική Διατροφολόγος από την Θεσσαλονίκη.

Σπούδασε στο τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας του Διεθνούς Πανεπιστημιού Θεσσαλονίκης.

Έχει μεταπτυχιακές σπουδές στην Κλινική Διαιτολογία και είναι εκπαιδευμένη στην αντιμετώπιση διατροφικών διαταραχών όπως η Νευρική Βουλιμία και η Νευρική Ανορεξία. 

Διαθέτει πολυετή εμπειρία και έχει συνεργαστεί με Αθλητικούς συλλόγους και πολυεθνικές εταιρείες στην εκπαίδευση μαθητών στην υγιεινή διατροφή.

Είναι μέλος της ένωσης Διαιτολόγων Διατροφολόγων Ελλάδος και επιστημονική συνεργάτιδα του Diatrofi.gr στο οποίο αρθρογραφεί συχνά.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της διατροφής που συνήθως συνοδεύουν τη Νευρική Βουλιμία και τη Νευρική Ανορεξία;

« Η Νευρική Ανορεξία χαρακτηρίζεται από άρνηση για τη διατήρηση ενός υγιούς φυσιολογικού βάρους και από φόβο για την απόκτηση βάρους. Τα άτομα παρουσιάζουν μια διαστρεβλωμένη εικόνα για τον εαυτό τους και έχουν προκαταλήψεις σχετικά με το σώμα, το φαγητό και την διατροφή τους. Συνεχίζουν να νιώθουν πείνα, αλλά επιτρέπουν στους εαυτούς τους μόνο πολύ μικρές ποσότητες φαγητού. Η μέση ημερήσια πρόσληψη θερμίδων για άτομα με ανορεξία είναι 600-800 θερμίδες αλλά υπάρχουν και ακραίες περιπτώσεις ολικής αθρεψίας.

Η Νευρική Βουλιμία χαρακτηρίζεται από δύο φάσεις. Στην πρώτη, το άτομο παρουσιάζει επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερφαγίας σε σύντομο χρόνο, καταναλώνοντας μεγάλες ποσότητες φαγητού. Στη δεύτερη, βιώνει αισθήματα ενοχών και δυσφορίας και ακολουθεί διάφορες καθαρτικές μεθόδους, όπως η εντατική γυμναστική, ο προκλητός εμετός και η χρήση διουρητικών και καθαρτικών. »

Ποια είναι τα συνήθη συμπτώματα που σχετίζονται με τη Νευρική Βουλιμία και τη Νευρική Ανορεξία, που επηρεάζουν τη διατροφή των ατόμων που πάσχουν από αυτές τις διαταραχές;

« Νευρική Ανορεξία: Προφανής, γρήγορη και δραματική απώλεια βάρους, διαστρεβλωμένη εικόνα σώματος, αμηνόρροια, συχνή και επίπονη γυμναστική, κρύα άκρα/υποθερμία, κατάθλιψη, απομάκρυνση από φίλους και κοινωνικό περιβάλλον, διαταραχές ύπνου, προκλητοί εμετοί, χρήση καθαρτικών ή διουρητικών.

Νευρική Βουλιμία: Επεισόδια υπερφαγίας με γρήγορη κατανάλωση μεγάλης ποσότητας τροφής, ακόμη και χωρίς αίσθημα πείνας, προκλητοί εμετοί, χρήση καθαρτικών ή διουρητικών, αίσθημα απώλεια ελέγχου, διαταραχές εμμήνου ρύσεως, αφυδάτωση και κακή υγεία δέρματος, ενοχές, ντροπή, τύψεις μετά το επεισόδιο. »

Ποιες είναι οι διατροφικές συμβουλές που μπορούμε να προσφέρουμε σε ασθενείς που αντιμετωπίζουν τη Νευρική Βουλιμία και τη Νευρική Ανορεξία;

«Νευρική Ανορεξία: Καταγραφή τροφίμων και ποτών που καταναλώνονται στα κυρίως και ενδιάμεσα γεύματα, εφαρμογή μικρών και συχνών γευμάτων, έτσι ώστε να μην υπάρχουν στομαχικές διαταραχές λόγω πρόσληψης μεγάλης ποσότητας φαγητού, ποικιλία τροφίμων, κατανάλωση τουλάχιστον 1,5 λίτρου υγρών ημερησίως λόγω αφυδάτωσης από τους συχνούς εμετούς.

Νευρική Βουλιμία: Καταγραφή τροφίμων και ποτών που καταναλώνονται στα κυρίως και ενδιάμεσα γεύματα, αποφυγή παρατεταμένης ασιτίας, αποφυγή ζάχαρης και χυμών εμπορίου καθώς ανοίγουν την όρεξη, αποφυγή στερητικών διαιτών.»

Πώς μπορεί η διατροφή να συμβάλει στην αποκατάσταση της φυσιολογικής σωματικής και ψυχολογικής υγείας των ατόμων που πάσχουν από αυτές τις διαταραχές;

Νευρική Ανορεξία: Η διατροφή σε συνδυασμό με άλλες γνωστικές συμπεριφορικές θεραπείες, συμβάλλει στην αποκατάσταση ενός φυσιολογικού βάρους μέσω της ανάπτυξης στρατηγικών συμπεριφορών. Ο διαιτολόγος προσφέρει καθοδήγηση για μια υγιεινή διατροφή, συμπεριλαμβανομένης της παροχής ειδικών σχημάτων διατροφής και τις θερμιδικές ανάγκες του κάθε ατόμου.

Νευρικη Βουλιμία: Ο διαιτολόγος τροποποιεί τις αρνητικές σκέψεις και τις διαστρεβλωμένες αντιλήψεις που αφορούν τη διατροφή με την εφαρμογή ενός υγιούς διαιτολογίου.Με τη διατήρηση φυσιολογικής διατροφικής συμπεριφοράς θα επέλθει διατροφική αποκατάσταση, ισορροπία στα επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης και έλεγχος των υπερφαγικών επεισοδίων.

Ποια είναι τα σημεία «κλειδιά», που πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη όταν διαμορφώνουμε ένα προσαρμοσμένο διατροφικό πλάνο για άτομα με Νευρική Βουλιμία ή Νευρική Ανορεξία;

«Νευρική Ανορεξία: Δημιουργία σχέσης εμπιστοσύνης, εστίαση στην επανεκπαίδευση του ασθενή όσον αφορά τη σύνθεση τροφίμων, τις ομάδες τροφίμων, τους σωστούς συνδυασμούς, τις επιπτώσεις του υποσιτισμού, τους κινδύνους από καθαρτικές συμπεριφορές, την απενοχοποίηση τροφίμων που μέχρι τώρα ήταν «απαγορευτικά», και τη διόρθωση διαστρεβλωμένων πεποιθήσεων σχετικά με την τροφή, τη μέτρηση θερμίδων ή την εμμονή στη ζύγιση.

Νευρική Βουλιμία: Ενημέρωση για επιλογή ισορροπημένων γευμάτων που θα περιέχουν τροφές από όλες τις ομάδες, εκπαίδευση για την ανταπόκριση στα φυσιολογικά μηνύματα της πείνας, ενημέρωση σχετικά με τη ρύθμιση του σωματικού βάρους, το ενεργειακό ισοζύγιο, τις επιπτώσεις της ασιτίας, τις σωματικές επιπτώσεις των εκκαθαριστικών μεθόδων, και των διαστρεβλωμένων απόψεων για τη δίαιτα και τον έλεγχο του βάρους, βοήθεια του ασθενή ώστε να απενοχοποιήσει τα “απαγορευμένα τρόφιμα” και να βρει τρόπους επίλυσης καθημερινών προβλημάτων που έχουν σχέση με το φαγητό.»

Για περισσότερες πληροφορίες αναφορικά με διατροφικά ζητήματα που τυχόν σας απασχολούν, μπορείτε να ανατρέξετε στο nutriwellness.gr. Μπορείτε να περιηγηθείτε στην «πλούσια» αρθρογραφία της ιστοσελίδας, είτε εναλλακτικά να κλείσετε ένα ραντεβού με την Κλινική Διατροφολόγο, Αναστασία Μαμάτσιου.

Στο πλαίσιο των συνεντεύξεων που πραγματοποιεί το Cityvibes.gr σχετικά με τη διατροφή και το Ευ Ζην, τη σκυτάλη αυτή τη φορά παίρνει η Διατροφολόγος-Διαιτολόγος, Ελισάβετ Καλλιαντζά.

Κάτοχος Master στις Διατροφικές Διαταραχές και την παχυσαρκία, αλλά και με ειδίκευση στα νοσήματα του εντέρου, δε θα υπήρχε καταλληλότερος άνθρωπος να μας μιλήσει για την αξία των προ-πρεβιοτικών στη διατροφή μας.

Τι είναι τα προβιοτικά και τι τα πρεβιοτικά;

« Τα προβιοτικά είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί που όταν χορηγούνται σε επαρκείς ποσότητες έχουν αποδείξει ευεργετικές επιδράσεις στην ανθρώπινη υγεία. Χρησιμοποιούνται συνεχώς για τη βελτίωση της ομοιόστασης της εσωτερικής μικροχλωρίδας και για τη διατήρηση της ανθρώπινης εντερικής υγείας. Κατά συνέπεια, με την λήψη προβιοτικών ο αριθμός των επιβλαβών βακτηρίων μειώνεται και ταυτόχρονα τα ωφέλιμα βακτήρια πολλαπλασιάζονται, εξισορροπώντας έτσι την εντερική μικροχλωρίδα καθώς και την γενικότερη υγεία. Αντίστοιχα, τα πρεβιοτικά ορίζονται ως «μη εύπεπτα» συστατικά τροφίμων που επηρεάζουν ευεργετικά τον οργανισμό και αποτελούν «τροφή» για τα
προβιοτικά καθώς με την λήψη τους εξασφαλίζεται η σωστή λειτουργία των προβιοτικών και κατά συνέπεια η συνολική μικροβιακή κοινότητα του εντέρου. »

Ποια είναι τα οφέλη που προσφέρουν στην υγεία μας τα προβιοτικά;

« Υπάρχουν διάφοροι μηχανισμοί που είναι γνωστοί για να εξηγήσουν τον τρόπο δράσης των προβιοτικών. H χορήγηση τους έχει προταθεί ως θεραπευτική προσέγγιση για την πρόληψη κυρίως των εντερικών παθήσεων. Τα προβιοτικά λοιπόν, αναγνωρίζεται ότι έχουν αντιμικροβιακή, αντιφλεγμονώδη, ακόμη και αντι καρκινογόνο δράση, επομένως μπορούν να βοηθήσουν στην ανάκτηση της μη ισορροπημένης εντερικής μικροχλωρίδας. Αυτή η δράση μπορεί επίσης να μειώσει ορισμένες εντερικές ασθένειες όπως για παράδειγμα την φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, το έλκος, τον καρκίνο του παχέος εντέρου ή τουλάχιστον να ανακουφίσει τον ασθενή από τα συμπτώματά τους και
ακόμα να τονώσει το ανοσοποιητικό σύστημα. Τέλος ορισμένες έρευνες έχουν δείξει ότι η λήψη προβιοτικών μπορεί ακόμα να βοηθήσει στο άγχος, την κατάθλιψη καθώς και στην πρόληψη της παχυσαρκία. »

Ποιες είναι οι καλύτερες πηγές προβιοτικών και πρεβιοτικών που συναντάμε στα τρόφιμα;

« Οι καλύτερες πηγές προβιοτικών είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το πρόβειο ή κατσικίσιο γιαούρτι, ιδανικά με πέτσα, (προτιμήστε αυτά που γράφουν ότι περιέχουν προβιοτικά), το κεφίρ, το αριάνι, το ξινόγαλα, ο ξινόχοντρος τραχανάς, το τουρσί, το κόκκινο κρασί, η μπίρα και κάποια μαλακά τυριά. Να θυμάστε ότι τα τρόφιμα που παράγονται με τη διαδικασία ζύμωσης, περιέχουν συνήθως προβιοτικά. Από την άλλη πλευρά τα πρεβιοτικά συναντώνται ευρέως σε πολλά τρόφιμα όπως το σκόρδο, τα μήλα, τα κρεμμύδια, την βρώμη, τα σπαράγγια, την μπανάνα, το σιτάρι, το κριθάρι, τα προϊόντα ολικής άλεσης, το μέλι, τις αγκινάρες, τον λιναρόσπορο και το κακάο. Αυτές οι τροφές θα σας φέρουν κορεσμό και θα βοηθήσουν στην καλύτερη πέψη και λειτουργία του εντέρου.

Έτσι, πιθανοί συνδυασμοί προβιοτικών και πρεβιοτικών (συμβιωτικών) μπορεί να είναι :

• Το γιαούρτι – με μπανάνα ή μήλο ή ακτινίδιο και μέλι
• Ένα smoothie με κεφίρ, μπανάνα, βρώμη, μέλι & κανέλα
• Το κεφίρ – με δημητριακά ολικής αλέσεως και μέλι ακόμη ή ρύζι με γιαούρτι κ.α. »

Πόσο σημαντικός είναι ο συνδυασμός και των δύο στην διατροφή μας;

« Ο συνδυασμός προβιοτικών και πρεβιοτικών είναι πολύ σημαντικός. Τα συμβιωτικά, όπως ονομάζεται δηλαδή ο συνδυασμός των δύο, χρησιμοποιούνται ως διατροφικά και θεραπευτικά συμπληρώματα και μπορούν να αποφέρουν πολλά και διάφορα οφέλη για την υγεία. Ο συνδυασμός τους είναι απαραίτητος καθώς τα προβιοτικά δεν μπορούν να επιβιώσουν στο ανθρώπινο πεπτικό σύστημα χωρίς την παρουσία πρεβιοτικών, εξαιτίας των διακυμάνσεων των απαιτήσεων ανάπτυξης, όπως είναι το pH, η οξύτητα του στομάχου, το οξυγόνο και η θερμοκρασία. Για τον λόγο αυτό, λαμβάνοντας και τα δύο μαζί διασφαλίζεται η επιβίωση και η ανάπτυξή των προβιοτικών στον γαστρεντερικό σωλήνα. Συμπεραίνουμε λοιπόν, ότι για να έχουμε το μέγιστο όφελος για την υγεία μας, ο συνδυασμός προβιοτικών και πρεβιοτικών είναι μεγάλης σημασίας καθώς τα πρεβιοτικά είναι γνωστό ότι ενισχύουν την ανάπτυξη και τις μεταβολικές δραστηριότητες των προβιοτικών, καθώς δρουν ως συντηρητικός παράγοντας για τις ζωντανές καλλιέργειες. »

Για περισσότερες πληροφορίες αναφορικά με το συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά και με οποιοδήποτε άλλο διατροφικό πρόβλημα σας απασχολεί, μπορείτε να επισκεφθείτε το κέντρο «Διατροφικής Υποστήριξης & Διαιτολογίας» Nutrifly, 25ης Μαρτίου 24 στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης. Εναλλακτικά, μπορείτε φυσικά να πραγματοποιήσετε και On-line Συνεδρίες μαζί με τη Διατροφολόγο-Διαιτολόγο, Ελισάβετ Καλλιαντζά!