Έρευνα που δημοσιεύθηκε στην New England Journal of Medicine διαπιστώνει ότι το εκχύλισμα του πράσινου τσαγιού μπορεί να φανεί υποσχόμενο για την αντιμετώπιση μιας σοβαρής πνευμονοπάθειας.

Η νόσος την οποία φαίνεται να καταπολεμά το εκχύλισμα πράσινου τσαγιού είναι η  Ιδιοπαθής Πνευμονική Ίνωση (ΙΠΙ) μία χρόνια, μη αναστρέψιμη, προοδευτικά εξελισσόμενη και τελικά θανατηφόρος ινωτική πνευμονική νόσος αγνώστου αιτιολογίας.

Μέχρι πριν μια δεκαετία δεν υπήρχαν πολλές διαθέσιμες θεραπείες για τους ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση, παρά μόνο μέτρα ανακούφισης των συμπτωμάτων και διατήρησης της πνευμονικής λειτουργίας για όσο το δυνατό μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με τον Δρ. David Hill εκπρόσωπο της Αμερικανικής Πνευμονολογικής Εταιρίας οι δύο διαθέσιμες φαρμακευτικές αγωγές για την ΙΠΙ επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου, δεν κατορθώνουν όμως να την σταματήσουν. Επομένως υπάρχει ζωτική ανάγκη για νέες θεραπείες.

Η νέα έρευνα μελετά το εκχύλισμα του πράσινου τσαγιού επιγαλλοκατεχίνη (EGCG) ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό συστατικό που μπορεί να συμβάλλει στην προστασία των κυττάρων από την φθορά που προκαλούν διάφορες διαδικασίες νόσου.

Στο πλαίσιο της έρευνας υπό την καθοδήγηση του Δρ.  Harold Chapman  από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, συμμετείχαν είκοσι ασθενείς με ΙΠΙ που επρόκειτο να υποβληθούν σε βιοψίες πνεύμονα. Επί δύο εβδομάδες οι μισοί ασθενείς λάμβαναν 600mg EGCG σε μορφή κάψουλας καθημερινά, ενώ οι άλλοι μισοί δεν έπαιρναν.

Κατά την ανάλυση του πνευμονικού ιστού που ελήφθη στη βιοψία οι ερευνητές βρήκαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δυο ομάδες ασθενών. Συγκεκριμένα οι ασθενείς που είχαν λάβει τα συμπληρώματα είχαν μειωμένα επίπεδα συγκεκριμένων πρωτεϊνών που εμπλέκονται στην πνευμονική ίνωση.

Παρόμοια ήταν η εικόνα και στα δείγματα αίματος που ελήφθησαν από τις δυο ομάδες ασθενών.

Ο Δρ. Hill χαρακτήρισε τα ευρήματα ενδιαφέροντα και βέβαιο ότι θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερης κλίμακας μελέτες. Ωστόσο, μέχρι τότε τόνισε ότι δεν μπορούν να συναχθούν σαφή συμπεράσματα ούτε να δοθούν συγκεκριμένες οδηγίες στους ασθενείς. Τονίζει μάλιστα ότι επρόκειτο για μια μικρή έρευνα που δεν παρέχει αποδείξεις ότι οι κάψουλες επιγαλλοκατεχίνης μπορούν πραγματικά να βοηθήσουν τους ασθενείς με πνευμονική ίνωση.

Το επόμενο βήμα των ερευνητών είναι να αξιολογηθεί σε τι βαθμό η λήψη του εν λόγω συμπληρώματος μπορεί να βελτιώσει την αναπνευστική ικανότητα των ασθενών.

Πηγή

Σε μια σειρά ερωτημάτων απαντά ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος (ΠΚΣ), που αφορούν τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2 και τα δεσποζόμενα, αλλά και τα αδέσποτα, ζώα συντροφιάς.

Θέλοντας, λοιπόν, να ενημερώσει τους πολίτες για τα ζώα συντροφιάς, άντλησε στοιχεία από δημοσιεύσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, της WSAVA (Παγκόσμια Κτηνιατρική Ένωση για τα Μικρά Ζώα), της FECAVA (Ομοσπονδία Κτηνιατρικών Ενώσεων Ζώων Συντροφιάς), της FVE (Πανευρωπαϊκή Ένωση Κτηνιάτρων), της AVMA (Αμερικανική Κτηνιατρική Ένωση) και της EFSA (Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων).

Στη σχετική ανακοίνωση του Συλλόγου αναφέρεται ότι η επιστημονική κοινότητα προσπαθεί να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα με στόχο την πρόληψη, αλλά και τη θεραπεία του νέου ιού, SARS-COV-2, που και επίσημα αποτελεί πανδημία.

Τι υποστηρίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας

Αναφέρεται ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), στο ερώτημα αν τα ζώα μπορούν να μεταδώσουν τον ιό ή όχι, δηλώνει ότι, επί του παρόντος, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα κατοικίδια κινδυνεύουν να μολυνθούν από τον νέο κορωνοϊό.

Οι κορωνοϊοί (Coronavirus) παρατηρούνται σε πολλά είδη ζώων: κανένας από αυτούς δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο. Στον άνθρωπο, την τελευταία εικοσαετία, εμφανίστηκαν κορωνοϊοί, όπως ο SARS και, φυσικά, ο κορωνοϊός SARS-COV-2. Αν και είναι πιθανό οι λοιμώξεις αυτές, που αφορούν ανθρώπους, να άρχισαν από κάποιο ζώο, κάτι τέτοιο δεν έχει αποδειχθεί επαρκώς.

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ δεν υπάρχουν ενδείξεις πως ζώα, όπως οι σκύλοι και οι γάτες, μπορούν να μολυνθούν με τον κορωνoϊό SARS-COV-2. Με τα σημερινά δεδομένα τα ζώα δεν αποτελούν πηγή μόλυνσης, ή δεξαμενές επιβίωσης του SARS-COV-2, αλλά ούτε νοσούν από αυτόν.

Οι άνθρωποι που χειρίζονται δεσποζόμενα ή αδέσποτα ζώα είναι απόλυτα ασφαλείς, αρκεί να τηρούν τα βασικά μέτρα υγιεινής, όπως, για παράδειγμα, το πλύσιμο των χεριών πριν και μετά την επαφή με ζώα, με το φαγητό τους, ή με αντικείμενα της ατομικής υγιεινής τους.

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μία κατάσταση που εξελίσσεται διαρκώς και οι πληροφορίες θα ανανεώνονται, καθώς θα είναι διαθέσιμες. Αν κάτι είναι χρήσιμο αυτήν τη στιγμή, είναι να επιδείξουμε όλοι και όλες ψυχραιμία και να ακολουθούμε τους κανόνες που η διεθνής επιστημονική κοινότητα προτείνει. Για όλους οι μέρες είναι δύσκολες. Όμως, όπως έχει αποδειχθεί και στο παρελθόν, είναι σαφώς αντιμετωπίσιμες.

Ο σκύλος που βρέθηκε με «ασθενώς θετικό» αποτέλεσμα στο Χονγκ Κονγκ

Σε ό,τι αφορά το πρόσφατο δημοσίευμα για την απομόνωση κορωνοϊού από έναν σκύλο, που ανήκει σε μια γυναίκα η οποία ασθενούσε από SARS-COV-2 στο Χονγκ Κονγκ, δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι ο σκύλος δεν μολύνθηκε από την ιδιοκτήτρια, ή από κάποια μολυσμένη επιφάνεια.

Από τον σκύλο λήφθηκαν επιχρίσματα, από τη ρινική κοιλότητα και το στόμα του, τα οποία βρέθηκαν «ασθενώς θετικά» στον ιό SARS-COV-2.

Όμως, οι επιπτώσεις από ένα «ασθενώς θετικό» αποτέλεσμα εξέτασης είναι ασαφείς, και είναι άγνωστο αν η παρουσία του ιού οφείλεται σε λοίμωξη, περιβαλλοντική μόλυνση, διασταυρούμενη αντιδραστικότητα, ή, ακόμα, και σε πιθανά προβλήματα με την ίδια τη διαδικασία της εξέτασης.

Εκπρόσωποι του Χονγκ Κονγκ δήλωσαν ότι ο σκύλος δεν είχε άλλα κλινικά συμπτώματα ασθένειας. Έχει τεθεί σε καραντίνα, δέχεται φροντίδα, και θα συνεχίσει να παρακολουθείται, αλλά και να εξετάζεται, έτσι ώστε να ελέγχεται η κατάστασή του.

Οι οδηγίες της Παγκόσμιας Κτηνιατρικής Ένωσης για τα Μικρά Ζώα

Ο ΠΚΣ παραθέτει τις οδηγίες της Παγκόσμιας Κτηνιατρικής Ένωσης για τα Μικρά Ζώα (WSAVA) για τη διαχείριση των κατοικίδιων, οι οποίες απαντούν σε τέσσερις ερωτήσεις:

1. Αν το κατοικίδιό μου έχει έρθει σε επαφή με κάποιον που νοσεί με SARS-CoV-2, μπορεί να μεταδώσει την ασθένεια σε άλλους ανθρώπους;

Παρόλο που δεν έχουμε με ασφάλεια αυτή την πληροφορία, υπάρχουν περιορισμένες ενδείξεις ότι τα ζώα συντροφιάς μπορούν να μολυνθούν και να μεταδώσουν τον SARS-Cov-2. Δεν γνωρίζουμε, επίσης, αν μπορούν να νοσήσουν από αυτόν τον νέο κορωνοϊό.

Επιπλέον, δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή αποδείξεις ότι τα ζώα συντροφιάς μπορούν να αποτελέσουν πηγή μόλυνσης για τους ανθρώπους.

2. Τι πρέπει να κάνω, αν το κατοικίδιό μου εμφανίσει μια ανεξήγητη ασθένεια και έχει έρθει σε επαφή με καταγεγραμμένη λοίμωξη από SARS-CoV-2;

Δεν γνωρίζουμε ακόμα αν τα ζώα συντροφιάς μπορούν να μολυνθούν από τον SARS-CoV-2, ή να νοσήσουν με SARS-CoV-2. Αν το κατοικίδιό σας εμφανίσει κάποια ανεξήγητη ασθένεια και έχει έρθει σε επαφή με άτομο με SARS-CoV-2, επικοινωνήστε με το γιατρό που παρακολουθεί τον ασθενή. Αν στην περιοχή σας υπάρχει δημόσιος κτηνιατρικός φορέας, ο επαγγελματίας υγείας μπορεί να επικοινωνήσει μαζί του, ή με κάποιον άλλον αρμόδιο φορέα. Αν ο δημόσιος κτηνιατρικός φορέας της περιοχής σας, ή άλλος δημόσιος ιατρικός φορέας, σας συμβουλεύσει να πάτε το κατοικίδιό σας σε κτηνιατρική κλινική, επικοινωνήστε με την κλινική πριν από την επίσκεψή σας και ενημερώστε τους ότι φέρνετε κατοικίδιο που έχει εκτεθεί σε άτομο με SARS-CoV-2. Αυτό θα επιτρέψει στην κλινική να ετοιμάσει έναν χώρο απομόνωσης. Μη μεταφέρετε το ζώο σε κτηνιατρική κλινική, παρά μόνον αν έχετε λάβει σχετική οδηγία από υπάλληλο δημόσιου ιατρικού φορέα.

3. Τι ανησυχίες υπάρχουν σχετικά με τα κατοικίδια που έχουν έρθει σε επαφή με άτομα που έχουν μολυνθεί από αυτόν τον ιό;

Παρόλο που φαίνεται ότι ο SARS-CoV-2 προήλθε από ζωϊκή πηγή, πλέον εξαπλώνεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η εξάπλωση αυτή θεωρείται ότι συμβαίνει, κυρίως, μέσω αναπνευστικών σταγονιδίων που παράγονται όταν ένα μολυσμένο άτομο βήχει ή φταρνίζεται. Αυτή τη στιγμή δεν είναι σαφές πόσο εύκολα και με τι ισχύ αυτός ο ιός μεταδίδεται μεταξύ των ανθρώπων. Το πιο σημαντικό είναι ότι υπάρχουν περιορισμένες ενδείξεις ότι τα ζώα συντροφιάς, συμπεριλαμβανομένων των κατοικιδίων, όπως οι σκύλοι και οι γάτες, μπορούν να μολυνθούν από τον SARS-CoV-2. Παρόλο που δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι τα κατοικίδια παίζουν ρόλο στην επιδημιολογία του SARS-CoV-2, θα πρέπει στην κλινική να τηρείται αυστηρή υγιεινή χεριών καθ’ όλη τη διάρκεια της κτηνιατρικής επαφής, ειδικά αν πρόκειται για ζώο που έχει έρθει σε επαφή με μολυσμένο άτομο.

4. Τι πρέπει να γίνει με τα κατοικίδια ζώα σε περιοχές όπου ο ιός είναι ενεργός;

Επί του παρόντος, υπάρχουν περιορισμένες ενδείξεις ότι τα κατοικίδια μπορούν να μολυνθούν από τον νέο κορωνοϊό. Παρόλο που δεν έχουν αναφερθεί κατοικίδια ή άλλα ζώα που να έχουν νοσήσει με SARS-CoV-2, μέχρι να γνωρίζουμε περισσότερα, οι ιδιοκτήτες κατοικίδιων θα πρέπει να αποφεύγουν να έρχονται σε επαφή με άγνωστα ζώα και πάντα να πλένουν τα χέρια τους πριν και μετά την επαφή τους με ζώα. Αν οι ιδιοκτήτες νοσήσουν με SARS-CoV-2, θα πρέπει να αποφύγουν την επαφή με τα κατοικίδιά τους, όπως το να τα χαϊδεύουν, να τα αγκαλιάζουν, να τα αφήνουν να τους φιλούν, ή να τους γλείφουν, να μοιράζονται το ίδιο φαγητό. Αν πρέπει οπωσδήποτε να φροντίσουν το κατοικίδιό τους, ή να έρθουν σε επαφή με ζώα όσο είναι άρρωστοι, θα πρέπει να πλένουν τα χέρια τους πριν και μετά την επαφή μαζί τους και να φορούν μάσκα.

Πηγή: Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος: http://www.hva.gr/el/

Μειωμένο προσδόκιμο ζωής φαίνεται πως επιφέρει μια διατροφή πλούσια σε ζάχαρη, με τον ένοχο να κρύβεται όχι στην παχυσαρκία, αλλά στο ουρικό οξύ.

Μια διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη έχει αρνητικές συνέπειες για την υγεία, ανεξάρτητα από το κατά πόσο συμβάλλει στην παχυσαρκία, υποστηρίζει μια νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε από Ινστιτούτο Επιστημών Υγείας MRC του Λονδίνου.

Πιο αναλυτικά, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι το μικρότερο προσδόκιμο επιβίωσης που είχαν οι φρουτόμυγες που κατανάλωναν πολλή ζάχαρη δεν ήταν αποτέλεσμα των μεταβολικών προβλημάτων τους, αλλά ότι ο πρώιμος θάνατός τους σχετιζόταν με τη συγκέντρωση ενός φυσικού αποβλήτου, του ουρικού οξέος, όπως αναφέρεται στη σχετική δημοσίευση στο Cell Metabolism.

Όπως είναι ήδη γνωστό, η κατανάλωση αυξημένης ποσότητας ζάχαρης είναι ανθυγιεινή και μπορεί να μειώσει κατά πολύ το προσδόκιμο ζωής ενός ατόμου. Ενώ, όμως, πιστεύεται ότι η μείωση αυτή οφείλεται σε μεταβολικά προβλήματα, η νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι, τουλάχιστον στις φρουτόμυγες, δεν είναι αυτή η αιτία.
«Ακριβώς όπως και οι άνθρωποι, οι φρουτόμυγες που ακολούθησαν διατροφή υψηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη παρουσίασαν πολλά χαρακτηριστικά γνωρίσματα μεταβολικών παθήσεων, όπως για παράδειγμα την παχυσαρκία και την αντίσταση στην ινσουλίνη», εξηγεί η επικεφαλής ερευνήτρια, Δρ. Helena Cochemé.

Όπως, όμως, το αλάτι, έτσι και η ζάχαρη προκαλεί αφυδάτωση, με τη δίψα να είναι πράγματι ένα πρώιμο σημάδι αυξημένου σακχάρου στο αίμα και διαβήτη. «Το νερό είναι ζωτικό για την υγεία μας, αν και οι μεταβολικές μελέτες συχνά παραγνωρίζουν τη σημασία του. Για το λόγο αυτό, ήταν έκπληξη για εμάς ότι απλώς παρέχοντας στις μύγες επιπλέον πηγή νερού, καταφέραμε να μην παρουσιάσουν μειωμένο προσδόκιμο ζωής, παρόλο που τρέφονταν με πολλή ζάχαρη. Το απροσδόκητο ήταν ότι αυτές οι μύγες εξακολουθούσαν να παρουσιάζουν τα κλασικά μεταβολικά προβλήματα που σχετίζονται με αυξημένη πρόσληψη ζάχαρης από τη διατροφή», σχολιάζει η Δρ. Cochemé.

Βασιζόμενη στην επίδραση του νερού, λοιπόν, η ομάδα αποφάσισε να επικεντρωθεί στο νεφρικό σύστημα των μυγών, αποδεικνύοντας ότι η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης προκαλούσε συγκέντρωση ουρικού οξέος, ενός μορίου που αποτελεί το τελικό προϊόν της διάσπασης των πουρινών, σημαντικών δομικών στοιχείων του DNA. Το ουρικό οξύ, όμως, είναι επιρρεπές στην κρυστάλλωση, δημιουργώντας έτσι πέτρες στα νεφρά. Οι ερευνητές μπόρεσαν να αποτρέψουν το ενδεχόμενο αυτό, είτε διαλύοντας τον σχηματισμό τους με πόσιμο νερό είτε εμποδίζοντας την παραγωγή ουρικού οξέος μέσω φαρμακευτικής αγωγής. Αυτό, με τη σειρά του, προστάτευσε τις μύγες από τη μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης που προκαλεί η πλούσια σε ζάχαρη διατροφή.

Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι αν πίνουμε πολύ νερό, μπορούμε να τρώμε όση ζάχαρη θέλουμε. «Μπορεί οι φρουτόμυγες που κατανάλωναν πολλή ζάχαρη να ζούσαν περισσότερο όταν είχαν πρόσβαση στο νερό, αλλά δεν ήταν υγιείς. Στους ανθρώπους, για παράδειγμα, η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Η μελέτη μας υποδεικνύει ότι η διαταραχή του μονοπατιού της πουρίνης είναι περιοριστικός παράγοντας για τις μύγες που τρέφονται με πολλή ζάχαρη. Με απλά λόγια, ο πρόωρος θάνατος λόγω ζάχαρης δεν είναι απαραίτητα μια άμεση συνέπεια της παχυσαρκίας», εξηγεί η ειδικός.

Για να κατανοήσουν τις επιπτώσεις της ζάχαρης από τη διατροφή στην ανθρώπινη υγεία, συνεργάτες των επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο Kiel της Γερμανίας αναζήτησαν την επιρροή της διατροφής σε υγιείς εθελοντές. «Ακριβώς όπως και στις μύγες, έτσι και στους ανθρώπους βρήκαμε ότι η πρόσληψη διατροφικών σακχάρων σχετίζεται με χειρότερη νεφρική λειτουργία και υψηλότερα επίπεδα πουρίνης στο αίμα», σημειώνει ο Δρ. Christoph Kaleta, συγγραφέας της μελέτης.

Το επόμενο βήμα των ερευνητών είναι να εξετάσουν πως μεταφράζονται και στους ανθρώπους τα αποτελέσματα της μελέτης σε φρουτόμυγες και αν το μονοπάτι της πουρίνης συμβάλλει επίσης και στη ρύθμιση της ανθρώπινης επιβίωσης. «Υπάρχουν σημαντικά στοιχεία που δείχνουν ότι αυτά που τρώμε επηρεάζουν το προσδόκιμο ζωής και τον κίνδυνο που διατρέχουμε για παθήσεις που σχετίζονται με τη γήρανση. Επικεντρώνοντας την προσοχή μας στο μονοπάτι της πουρίνης, ελπίζουμε να βρούμε νέους θεραπευτικούς στόχους και στρατηγικές για να ενισχύσουμε την υγιή γήρανση», καταλήγουν οι επιστήμονες.

Πηγή

Σύμφωνα με νέα έρευνα η μέντα μπορεί να συμβάλλει στην αντιμετώπιση της δυσφαγίας και του οπισθοστερνικού άλγους μη καρδιακής αιτιολογίας που εμφανίζουν ορισμένοι ασθενείς με διαταραχές του οισοφάγου.

Πιο συγκεκριμένα, στην νέα αυτή μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το έλαιο μέντας μπορεί να βοηθήσει ασθενείς που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην κατάποση και υποφέρουν από θωρακικό πόνο μη καρδιακής αιτιολογίας.

Ενώ το έλαιο μέντας είναι γνωστό για μυοχαλαρωτικές του ιδιότητές, αυτή η πρόσφατη μελέτη είναι μία από τις λίγες που έχουν διερευνήσει τον ρόλο του στο ανώτερο πεπτικό σύστημα. Μέχρι στιγμής, γνωρίζουμε μόνο την ικανότητά του να καταπραΰνει τους πονοκεφάλους τάσης και να μειώνει τα συμπτώματα του κρυολογήματος. Αυτά τα ευρήματα, ωστόσο, υποδηλώνουν ότι η μέντα μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη των συμπτωμάτων με τη χαλάρωση των λείων μυϊκών ινών στον κατώτερο οισοφάγο.

Στο πλαίσιο της μελέτης οι ασθενείς που αντιμετώπιζαν δυσκολία στην κατάποση κατανάλωναν δύο δισκία μέντας πριν τα γεύματα και οι ασθενείς με πόνο στο στήθος τα κατανάλωναν όταν ήταν απαραίτητο. Σύμφωνα με τον συγγραφέα της μελέτης, Mohamed Khalaf, «οι ασθενείς που έλαβαν δισκία με έλαιο μέντας πριν το φαγητό αισθάνθηκαν καλύτερα μετά τα γεύματα από όσους δεν το έκαναν».

Αλλά οι ερευνητές προειδοποιούν ότι πριν τη λήψη των δισκίων μέντας, οι ασθενείς πρέπει να συμβουλευτούν τον γιατρό τους ώστε να αποκλείσουν τις καρδιακές παθήσεις και άλλες αιτίες θωρακικού πόνου και δυσκολίας στην κατάποση.

Πηγή

Καθώς τα κρούσματα του κορωνοϊου αυξάνονται παγκοσμίως, οι επιστήμονες αγωνίζονται να κατανοήσουν ένα κρίσιμο επιδημιολογικό παζλ – ποιο είναι το ποσοστό των μολυσμένων ανθρώπων με ήπια ή καθόλου συμπτώματα που μπορεί να μεταδίδει τον ιό σε άλλους;

Μερικές από τις πρώτες λεπτομερείς εκτιμήσεις αυτών των συγκεκαλυμμένων περιπτώσεων υποδεικνύουν ότι θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν περίπου το 60% όλων των μολύνσεων.  

Πολλοί επιστήμονες έχουν υποψιαστεί ότι υπάρχει μια μη δεξαμενή κρουσμάτων που δεν εμφανίζει συμπτώματα, επειδή ένας αυξανόμενος αριθμός μολυσμένων ανθρώπων δεν μπορεί να ιχνηλατηθεί, να συνδεθεί με γνωστές περιπτώσεις COVID-19 ή δεν έχει ταξιδέψει σε σημεία ξεσπάσματος της επιδημίας. Οι περισσότεροι άνθρωποι με ήπια συμπτώματα δεν είναι αρκετά άρρωστοι για να ζητήσουν ιατρική βοήθεια και πιθανότατα θα περνούσαν απαρατήρητοι από μεθόδους ελέγχου όπως η θερμομέτρηση, οπότε η έκταση του φαινομένου και ο ρόλος τους στη μετάδοση του ιού, παραμένει ασαφής.  

«Η κατανόηση του ποσοστού ασυμπτωματικών ή περιπτώσεων με ήπια συμπτώματα θα είναι πραγματικά πολύ σημαντική για να καταλάβουμε τι προκαλεί αυτή τη συγκεκριμένη πανδημία», λέει ο Michael Osterholm, διευθυντής του Κέντρου Έρευνας και Πολιτικής του Πανεπιστημίου της Μινεσότα για τις Μολυσματικές Νόσους στη Μινεάπολη.  

Αυτό είναι διαφορετικό από εκείνους που προσπαθούν να κατανοήσουν τον αριθμό των κρουσμάτων που δεν έχουν αναφερθεί επειδή οι αρχές δεν κάνουν αρκετές δοκιμές ή «προκλινικού σταδίου» περιπτώσεις κατά τις οποίες οι άνθρωποι επωάζουν τον ιό, αλλά δεν εμφανίζουν ακόμα συμπτώματα.  

Για να μετρηθεί η έκταση των «κρυφών» λοιμώξεων, μια ομάδα ερευνητών στην Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες ανέπτυξε ένα μοντέλο που χρησιμοποιεί κλινικά δεδομένα από 26.000 εργαστηριακά επιβεβαιωμένα περιστατικά που αναφέρθηκαν στην επιτροπή υγείας της Γουχάν, το επίκεντρο της επιδημίας, στην Κίνα.  

Τα κρούσματα που δεν έχουν ανιχνευθεί  

Σε μια προεπισκόπηση της μελέτης που δημοσιεύτηκε στις 6 Μαρτίου, η ομάδα εκτιμά ότι μέχρι τις 18 Φεβρουαρίου, υπήρχαν 37.400 άνθρωποι με τον ιό στη Γουχάν για τους οποίους οι αρχές δεν γνώριζαν. Οι περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις που δεν αναφέρθηκαν, ήταν άτομα που είχαν ήπια ή καθόλου συμπτώματα, αλλά θα μπορούσαν να μεταδίδουν τον ιό, σύμφωνα με τους συγγραφείς.  

«Σύμφωνα με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις μας, τουλάχιστον το 59% των μολυσμένων ατόμων ήταν έξω, χωρίς να έχουν εξεταστεί και μόλυναν άλλους», λέει ο Wu Tangchun, ειδικός της δημόσιας υγείας στο Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Huazhong. «Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί ο ιός εξαπλώθηκε τόσο γρήγορα και έφτασε τώρα σε όλο τον κόσμο».  

Τα αποτελέσματα της ομάδας βρίσκονται εντός του εύρους των εκτιμήσεων αρκετών άλλων μελετών που βασίζονται σε πολύ μικρότερα σύνολα δεδομένων, λέει ο Adam Kucharski, από το London School of Hygiene and Tropical Medicine. «Είναι η πιο πρόσφατη ανάλυση του καλύτερου συνόλου δεδομένων που έχουμε και η μεθοδολογία έχει βάση».  

Αλλά το μοντέλο υποθέτει ότι όλοι στην κοινότητα έχουν την ίδια ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με οποιονδήποτε άλλο. Στην πραγματικότητα, «έχετε περισσότερες πιθανότητες να αλληλεπιδράσετε με ένα μικρό αριθμό ανθρώπων: την οικογένειά σας, τους φίλους σας και τους συναδέλφους σας», λέει ο Gerardo Chowell, μαθηματικός επιδημιολόγος στο Georgia State University της Ατλάντα. Υποθέτοντας ότι υπάρχει ομοιογενής ανάμιξη, λέει, το μοντέλο πιθανώς υπερεκτιμά τον ρυθμό μετάδοσης και υπερβάλει για τον αριθμό των μολύνσεων με ήπια ή καθόλου συμπτώματα. Αλλά το αποτέλεσμα είναι στη σωστή κατεύθυνση. λέει.  

Τι δείχνουν τα στοιχεία  

Μια άλλη μελέτη εξέτασε 565 Ιάπωνες πολίτες που εκκενώθηκαν από τη Γουχάν στις αρχές Φεβρουαρίου και επανειλημμένα ελέγχθηκαν και παρακολουθήθηκαν για τον ιό και τα συμπτώματα. Σε μια έκθεση που δημοσιεύθηκε στις 13 Μαρτίου στο Διεθνές Περιοδικό Λοιμωδών Νοσημάτων, μια ομάδα στην Ιαπωνία αναφέρει ότι 13 από αυτούς είχαν μολυνθεί, εκ των οποίων 4 (31%) δεν ανέπτυξαν ποτέ συμπτώματα.  

Αλλά, πιθανώς τα καλύτερα τεκμηριωμένα στοιχεία για ασυμπτωματικές περιπτώσεις, προέρχονται από το κρουαζιερόπλοιο Diamond Princess, στο οποίο εξαπλώθηκε ο COVID-19 στις αρχές Φεβρουαρίου, ενώ ήταν στα ιαπωνικά ύδατα, λέει ο Chowell.  

Το πλοίο ήταν σε καραντίνα και οι 3.711 επιβάτες και μέλη του πληρώματος ελέγχθηκαν επανειλημμένα και παρακολουθούνταν στενά. Η μελέτη του Chowell, που δημοσιεύθηκε στις 12 Μαρτίου στο Eurosurveillance, δείχνει ότι περίπου το 18% των 700 μολυσμένων ατόμων στο Diamond Princess δεν είχαν ποτέ συμπτώματα.  

«Πρέπει να έχετε κατά νου ότι αυτό ήταν ένας ειδικός πληθυσμός» με πολλούς ηλικιωμένους, λέει ο Chowell. Οι ηλικιωμένοι τείνουν να εμφανίζουν επιδείνωση όταν μολύνονται με τον νέο κοροναϊό, οπότε υποψιάζεται ότι ο ρυθμός των ασυμπτωματικών λοιμώξεων σε έναν γενικό πληθυσμό μπορεί να είναι πιο κοντά στο 31%, το ποσοστό δηλαδή που ανέφερε η ιαπωνική ομάδα.  

Λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα από διάφορες μελέτες, ο Chowell πιστεύει ότι οι ασυμπτωματικές ή ήπιες περιπτώσεις, αντιπροσωπεύουν συνδυαστικά περίπου το 40-50% όλων των λοιμώξεων.  

Η μετάδοση

Μπορούν όμως τα άτομα με ήπια ή καθόλου συμπτώματα να μολύνουν άλλους; Σε μια πρώιμη μελέτη που δημοσιεύτηκε στις 8 Μαρτίου, μια ομάδα που εδρεύει στη Γερμανία υπέδειξε ότι μερικοί άνθρωποι με COVID-19 είχαν σε δείγματα από το λαιμό τους υψηλά επίπεδα ιού  κατά την πρώιμη φάση της νόσου, όταν τα συμπτώματά τους ήταν ήπια. Αυτό σημαίνει ότι ο παθογόνος παράγοντας θα μπορούσε εύκολα να απελευθερωθεί με φτάρνισμα ή βήχα και να εξαπλωθεί σε άλλους, λένε οι ερευνητές.

Επιπλέον, ένα άλλο μολυσμένο άτομο, ποτέ δεν ανέπτυξε συμπτώματα, είχε παρόμοιο ποσοστό του ιού με αυτούς που είχαν συμπτώματα, σύμφωνα με τους ερευνητές στο The New England Journal of Medicine.  

Αυτές είναι οι πρώτες λεπτομερείς αναλύσεις για την έκταση της μετάδοσης σε διάφορα στάδια της νόσου, λέει ο Osterholm. Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν αυτό που πολλοί επιστήμονες έχουν υποψιαστεί: ότι κάποιοι μολυσμένοι άνθρωποι μπορεί να είναι εξαιρετικά μεταδοτικοί όταν έχουν ήπια ή καθόλου συμπτώματα, λέει. Ωστόσο, τονίζει ότι η κλίμακα του προβλήματος εξακολουθεί να είναι ασαφής.  

Πολλοί επιστήμονες φοβούνται ότι αυτό θα μπορούσε επίσης να έχει οδηγήσει σε υποτίμηση της ευαισθησίας των παιδιών στον ιό. Μια μελέτη σε περισσότερα από 700 μολυσμένα παιδιά στην Κίνα διαπίστωσε ότι το 56% είχε ήπια έως καθόλου συμπτώματα.  

Εάν τα ευρήματα είναι ρεαλιστικά, απαιτούνται επείγοντα μέτρα για τον περιορισμό των ήπιων και ασυμπτωματικών περιπτώσεων που τροφοδοτούν την πανδημία, λένε οι ερευνητές. Ζητούν να κλείσουν τα σχολεία, να ακυρωθούν δημόσιες συγκεντρώσεις και γενικά να μείνουν όλοι στο σπίτι και εκτός δημόσιων χώρων. «Η εφαρμογή ισχυρών μέτρων απομόνωσης  είναι ο μόνος τρόπος να σταματήσουμε τη διάδοση του ιού», λέει ο Chowell.

Πηγή

Δυστυχώς η έξαρση του κορονωϊού μας έχει φέρει αντιμέτωπους με μια νέα πραγματικότητα, που λίγους μήνες πριν θα μας φαινόταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Όπως και να έχει η νέα κατάσταση είναι εδώ και πρέπει να την αντιμετωπίσουμε για αυτό σκεφτήκαμε πως είναι ιδανικό να έχετε το δικό σας σπιτικό αντισηπτικό, που θα το φτιάξετε εσείς.

Γενικά, γνωρίζουμε πως οι ιοί συνήθως μεταφέρονται στα χέρια μας μέσω του αγγίγματος κάποιας επιφάνειας και στην συνέχεια με την επαφή των χεριών με το πρόσωπο στόμα, μύτη στον οργανισμό μας για αυτό έχει ύψιστη σημασία να έχουμε καθαρά χέρια. Ξεκινάμε, λοιπόν να δούμε πως να φτιάξουμε το φυσικό αντισηπτικό gel στο σπίτι με τα φυσικά προϊόντα. Το αλκοόλ, η αλόη αλλά και πολλά αιθέρια έλαια που περιέχουν αντισηπτικές και αντιμικροβιακές ιδιότητες και θα βοηθήσουν στην καλή απολύμανση.

Ειδικότερα, ανάμεσα στα άλλα έλαια που περιέχουν αντιμικροβιακές ιδιότητες είναι τα αιθέρια έλαια κανέλας, τεϊόδεντρου, ρίγανης, λεβάντας και πεύκου. Μάλιστα, ιδιαίτερο αποτελεσματικό είναι το αιθέριο έλαιο τεϊοδέντρου σε συνδυασμό με το αιθέριο έλαιο ρίγανης. Τα υλικά, λοιπόν, που θα χρειαστείτε είναι 100 ml αλκοόλ ή οινόπνευμα 20 σταγόνες αιθέριο έλαιο τεϊόδεντρου ή κάποιο άλλο και 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο ρίγανης ή άλλο. Μπορείτε να προσθέσετε ακόμη 1/3 φλιτζανιού τζελ αλόης .

Η διαδικασία είναι απλή: Προσθέστε σε ένα μπουκαλάκι το αλκοόλ το τζελ και έπειτα τις σταγόνες από τα αιθέρια έλαια.Ανακαινίστε εώς ότου ομογενοποιηθεί το μείγμα και είναι έτοιμο για χρήση. Υπάρχουν διάφορα μπουκαλάκια στην αγορά,που μπορείτε να προμηθευτείτε για να βάλετε μέσα το μείγμα σας και να το έχετε σπίτι σας.

Πηγή

Η δημοσιοποίηση της Παγκόσμιας Έκθεσης Ευτυχίας (World Happiness Report) γίνεται με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ευτυχίας.

Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 77η θέση στο νέο Παγκόσμιο Δείκτη Ευτυχίας, που κατατάσσει τις χώρες με βάση πόσο ικανοποιημένοι νιώθουν οι πολίτες από τη ζωή τους.

Την πρώτη θέση μεταξύ 156 χωρών καταλαμβάνει η Φινλανδία (όπως είχε επίσης συμβεί το 2018 και 2019, σε ένα εντυπωσιακό «σερί» για τη σκανδιναβική χώρα). Την πρώτη δεκάδα φέτος συμπληρώνουν κατά σειρά η Δανία, η Ελβετία, η Ισλανδία, η Νορβηγία, η Ολλανδία, η Σουηδία, η Νέα Ζηλανδία, το Λουξεμβούργο και η Αυστρία. Είναι προφανής η υπεροχή των ευρωπαϊκών χωρών και ιδίως των σκανδιναβικών. Η Κύπρος βρίσκεται στην 45η θέση.

Η ετήσια Παγκόσμια Έκθεση Ευτυχίας (World Happiness Report), που ξεκίνησε το 2012, είναι μια έκδοση του δικτύου Sustainable Development Solutions Network (SDSN), βασίζεται σε στοιχεία της εταιρείας ερευνών Gallup και συντάσσεται από επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τους καθηγητές Τζον Χέλιγουελ του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, Ρίτσαρντ Λέιαρντ της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου LSE) και Τζέφρι Σακς του Πανεπιστημίου Κολούμπια και διευθυντή του SDSN.

Η κατάταξη λαμβάνει υπόψη μια ποικιλία παραμέτρων, όπως αξιολογούνται υποκειμενικά από τους πολίτες: από την υγιή ζωή, το ασφαλές περιβάλλον και τη ρύπανση έως την ύπαρξη κοινωνικών δικτύων υποστήριξης, την ελευθερία επιλογών, την κοινωνική εμπιστοσύνη και την αντίληψη για την τιμιότητα της κυβέρνησης.

Οι χώρες κατατάσσονται επίσης με βάση πόση βελτίωση ή επιδείνωση της ευτυχίας τους έχουν βιώσει κατά την περίοδο 2017-2019 σε σχέση με την περίοδο 2008-2012. Στη λίστα αυτή η Ελλάδα καταλαμβάνει την 89η θέση, εμφανίζοντας οριακή μείωση ευτυχίας.

Η έκθεση κάνει ειδική αναφορά στην Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι η ευτυχία στη χώρα μας εμφανίζει διαχρονικά μια καμπύλη σχήματος U, καθώς λόγω κυρίως της οικονομικής κρίσης έφθασε σε ένα «ναδίρ» ευτυχίας τη διετία 2013-2014 και έκτοτε σταδιακά ανακάμπτει, προσεγγίζοντας τα προ κρίσης επίπεδα.

Η φετινή έκθεση για πρώτη φορά κάνει μια παρόμοια κατάταξη όχι μόνο για τις χώρες, αλλά και για τις μεγάλες πόλεις του κόσμου, από άποψη ικανοποίησης των κατοίκων τους και ευημερίας τους. Γενικά, η κατάταξη των πόλεων αντικατοπτρίζει εκείνη των χωρών.

Η Θεσσαλονίκη καταλαμβάνει την 94η θέση και η Αθήνα την 121η, ενώ στην κορυφή βρίσκεται η πρωτεύουσα της Φινλανδίας, το Ελσίνκι. Η Αθήνα είναι η ευρωπαϊκή πόλη με τη χαμηλότερη θέση στον κατάλογο (έπονται μόνο τα Σκόπια και τα Τίρανα).

Για να δώσει μια πιο δυναμική εικόνα πώς εξελίσσεται η ευτυχία των κατοίκων των πόλεων διαχρονικά, η έκθεση κατατάσσει τις πόλεις με βάση πόσο έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια η ικανοποίηση των κατοίκων τους σε σχέση με την περίοδο 2015-2013. Στη λίστα αυτή η Θεσσαλονίκη βρίσκεται αρκετά ψηλά (25η), πράγμα που αντανακλά μια αισθητή βελτίωση, ενώ η Αθήνα είναι 82η, με οριακή μόνο βελτίωση.

Πηγή

Ο καθηγητής της Πολιτικής Υγείας στο LSE Ηλίας Μόσιαλος δίνει μερικές πολύ χρήσιμες συμβουλές και κατευθύνσεις σε όσους θέλουν να μάθουμε περισσότερα γύρω από όσα ξέρουμε και όσα πρέπει να κάνουμε.

Η ανάρτηση του Ηλία Μόσιαλου για τον κορωνοϊό

Κορωνοιός, τι ξέρουμε, τι δεν ξέρουμε, τι κάναμε και τι πρέπει να κάνουμε.

Το κείμενο που ακολουθεί αναφέρεται στα μαθήματα που έχουμε πάρει για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού από άλλες χώρες και στη διαφορά της προσέγγισης που υιοθετεί το Ηνωμένο Βασίλειο και αν είναι βάσιμη. Επίσης, αναφέρεται στο τι κάναμε στην Ελλάδα, αλλά και τι άλλο πρέπει να κάνουμε ώστε να εφαρμόσουμε ενιαία προληπτική πολιτική και πως αυτό σχετίζεται και με την εκκλησία.

Εδώ και μερικές εβδομάδες ξεκίνησα τη δημόσια ενημέρωση από το λογαριασμό μου στο Facebook· δίνοντας στοιχεία για τον ιό, για τα συμπτώματα και μιλώντας για τα προληπτικά μέτρα υγιεινής. Παρακολουθώντας την εξέλιξη της διασποράς στην Κίνα και τα δρακόντεια μέτρα, συνέχισα να παραθέτω στοιχεία για τον ιό πιο εντατικά, χρησιμοποιώντας ακόμα και το χιούμορ για την ευαισθητοποίηση και την ενημέρωση για την νόσο. Ανέλαβα λοιπόν μια πρωτοβουλία ενημέρωσης, γιατί σε μένα ήταν σαφές πως επρεπε να ληφθούν μέτρα έγκαιρα.

Κατέθεσα δημόσια, ιδέες για συγκεκριμένα μέτρα για το σύστημα υγείας στην Ελλάδα και τόνισα την ανάγκη άμεσης ενίσχυσής του (αναπνευστήρες/ΜΕΘ, έκτακτες προσλήψεις προσωπικού, ενιαίο σύστημα υγείας μεταξύ δημοσίου ιδιωτικού τομέα και ενόπλων δυνάμεων κ.α.). Μίλησα εξαρχής για τους κινδύνους που ελλόχευαν, πως δεν θα είναι μια απλή γρίπη, πως η θνητότητα θα είναι μεγαλύτερη της γρίπης και πως θα υπάρξει θέμα με τις ευπαθείς ομάδες.

Κυρίως όμως, τόνιζα πως ο ιός αυτός χτυπάει το ίδιο το σύστημα από μέσα, δημιουργώντας υπέρογκες ανάγκες σε προσωπικό και εγκαταστάσεις, και επέμενα πως η αντιμετώπισή του δεν θα είναι μόνο θέμα αντίδρασης και απόδοσης του συστήματος υγείας, γιατί θα βασίζεται στην προσωπική ευθύνη και την αντίδραση των ίδιων των πολιτών.

Πολλά από αυτά που ανέφερα, εισακούστηκαν και συμπεριλήφθηκαν στα μέτρα και στις οδηγίες των δημόσιων φορέων υγείας και κοινωνικής προστασίας. Και συνεχίζουμε όλοι μαζί, ενημερωμένοι και ευαισθητοποιημένοι, γιατί έχουμε δύσκολες μέρες, ίσως μήνες, μπροστά μας.

Τι μάθαμε όμως με τις προσεγγίσεις που υιοθετήθηκαν εκτός Ελλάδας;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η αντίδραση της Κίνας, βοήθησε τις άλλες χώρες να κερδίσουν χρόνο. Κρίνοντας από τους καταγεγραμμένους ρυθμούς εξάπλωσης, το Ηνωμένο Βασίλειο έχει οκτώ εβδομάδες για να εντοπίσει τη διασπορά. Αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα καταγράψει ξεχωριστή πορεία, χωρίς να γνωρίζουμε με καμιά βεβαιότητα αν η προσέγγιση θα αποδώσει ή θα τζογάρει με την υγεία του κόσμου.

Άλλες χώρες μας παρέχουν ικανοποιητικά παραδείγματα αποτελεσματικού χειρισμού της επιδημίας. Δεν έχουμε ακόμα θεραπείες και εμβόλια αλλά έχουμε άλλες αποτελεσματικές, μη φαρμακολογικές πληροφορίες παρέμβασης. Από τη Νότια Κορέα μάθαμε ότι τα βασικά μέτρα δημόσιας υγείας, όπως η εκτεταμένη ανάλυση δειγμάτων, μπορούν να συμβάλουν στην αξιολόγησητου μεγέθους του προβλήματος, στον εντοπισμό των περιπτώσεων, μάθαμε πως να ανιχνεύουμε τις αλυσίδες μετάδοσης και πως να αφαιρούμε συνδετικούς κρίκους.

Από τη Σιγκαπούρη και την Κίνα, μάθαμε ότι ο εντοπισμός επαφών είναι απαραίτητος, είτε ενδοοικογενειακά, είτε στο εσωτερικό της κοινότητας. Αυτό μας βοηθά να κατανοήσουμε τη σημασία της ιχνηλάτησης των επαφών και της απομόνωσης.

Από την Ταϊβάν και την Κίνα, μαθαίνουμε για τα μέτρα κοινωνικής απομάκρυνσης, και πως η απαγόρευση μεγάλων συγκεντρώσεων, ο περιορισμός της κυκλοφορίας, η εργασία από το σπίτι και η ουσιαστική διακοπή της κοινωνίας για κάποιο χρονικό διάστημα μπορούν να μειώσουν τη μετάδοση και να δώσουν χρόνο στο σύστημα υγείας.

Από το Χονγκ Κονγκ, μάθαμε τη σημασία της αλλαγής της συμπεριφοράς των ανθρώπων μέσω της εκτεταμένης προσωπικής και περιβαλλοντικής υγιεινής, τις 14μερες καραντίνες για όσους έρχονται από την ηπειρωτική Κίνα και την ανάγκη για ευρεία ενημέρωση.

Και τώρα περιμένουμε να δούμε αν η ιταλική προσέγγιση της μεγάλης κλίμακας κοινωνικής αποστασιοποίησης θα αποδώσει.

Τι διαφορετικό γίνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη χώρα με ένα από τους χαμηλότερους αριθμούς γιατρών, νοσηλευτών και νοσοκομειακών κλινών στην Ευρώπη;

Σε ένα άρθρο της εφημερίδας The Guardian (3/3/20), ο Tim Cook, γιατρός σε μονάδα εντατικής θεραπείας του NHS, εξηγεί γιατί το NHS δεν είναι έτοιμο για την κρίση που μπορεί να προκαλέσει ο νέος ιός. Αναφέρει πως συνήθως 90% των ΜΕΘ του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν πληρότητα και μπορούν να εισάγουν νέους ασθενείς μόνο με την απομάκρυνση άλλων – ακόμη και όταν ο φόρτος εργασίας είναι φυσιολογικός. Αν θεωρήσουμε πως πάνω από το 30% του συνολικού πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου θα νοσήσει με COVID-19 (αν και σε ορισμένες εκτιμήσεις μπορεί να φτάσει το 60%), οι περισσότεροι δεν θα έχουν καμία ή ήπια ασθένεια, αλλά ίσως ένας στους επτά να χρειαστεί εισαγωγή στο νοσοκομείο. Από τους ασθενείς που θα νοσηλευτούν ίσως ένας στους πέντε να χρειαστεί εισαγωγή στη ΜΕΘ. Το σύστημα υγείας δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε αυτά τα νούμερα. Ένας στους 50 ασθενείς που είναι γνωστό ότι έχουν Covid-19 μπορεί να πεθάνει.Ο COVID-19 θα αυξήσει τις πιέσεις όχι μόνο εξαιτίας του βάρους του αριθμού, αλλά επειδή οι ενδιάμεσες θεραπείες λόγω της ευαίσθητης φύσης των ασθενών με πνευμονοπάθεια, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν, απαιτείται έγκαιρη προσφυγή στη ΜΕΘ. Περαιτέρω, η διαχείριση ενός ασθενούς που νοσεί με COVID-19 είναι πιο πολύπλοκη από την κανονική φροντίδα της ΜΕΘ, καθώς οι ασθενείς πρέπει να απομονώνονται ξεχωριστά, γιατροί και νοσηλευτές πρέπει να φοράνε ατομικό προστατευτικό εξοπλισμό. Η εμπειρία και η καταγραφή των κρουσμάτων της Κίνας έδειξαν πως δύο από τις πέντε πρώιμες λοιμώξεις αποκτήθηκαν στο νοσοκομείο και τα δύο τρίτα αυτών ήταν εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας, ένας σημαντικός αριθμός των οποίων πέθανε στη συνέχεια. Αυτά τα αιτήματα επιβραδύνουν τη φροντίδα, αυξάνουν τον απαιτούμενο αριθμό προσωπικού και εκθέτουν το προσωπικό (και ίσως τις οικογένειές τους) σε σημαντικό κίνδυνο.

H Βρετανική κυβέρνηση όμως αποφάσισε ότι ο νέος ιός είναι ασταθής και ότι πιθανότατα θα μετατραπεί σε ετήσια εποχική λοίμωξη. Το σχέδιο δράσης, όπως εξήγησε ο επικεφαλής επιστημονικός σύμβουλος, είναι η επίτευξη της “ανοσίας αγέλης”. Βασίζονται δηλαδή στο ότι το 80% θα κολλήσει τον ιό, και θα εμφανίσει ήπια συμπτώματα, χωρίς όμως να εξηγούν τι σημαίνει αυτό για το υπόλοιπο 20%.

Στο σημερινό φύλλο της Guardian αρθρογραφεί ο William Hanage και παίρνει θέση ήδη στον τίτλο. ‘Είμαι επιδημιολόγος. Όταν άκουσα για το σχέδιο “ανοσίας αγέλης” της Βρετανίας, σκέφτηκα πως επρόκειτο για σάτιρα’. Ο Hanage είναι καθηγητής και ερευνητής της εξέλιξης και επιδημιολογίας των λοιμωδών νοσημάτων, στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ.

Εξηγεί πως όταν μιλάμε για ανοσία αγέλης, συνήθως μιλάμε για ανοσία και τα εμβόλια που την δημιουργούν. Εδώ όμως συζητάμε για μια πραγματική πανδημία που μεγάλος αριθμός θα νοσήσει, και ορισμένοι από αυτούς θα πεθάνουν. Παρόλο που το ποσοστό θνησιμότητας είναι πιθανό να είναι αρκετά χαμηλό, ένα μικρό μέρος ενός πολύ μεγάλου αριθμού εξακολουθεί να είναι ένας μεγάλος αριθμός. Και το ποσοστό θνησιμότητας θα αυξάνεται όταν το NHS θα καταρρέει από τα συσσωρευόμενα κρούσματα. Αυτό που αναμένεται να συμβεί, ακόμη και αν κάνουμε την γενναιόδωρη υπόθεση ότι η κυβέρνηση ήταν απολύτως πετυχημένη στο να περιορίσει τη διασπορά του ιού στον πληθυσμό χαμηλού κινδύνου, στην κορυφή της εστίας, οι αριθμοί που χρειάζονται κρίσιμη φροντίδα θα ήταν μεγαλύτεροι από τον αριθμό των διαθέσιμων κλινών. Αυτό επιδεινώνεται από το γεγονός ότι οι άνθρωποι που είναι άρρωστοι τείνουν να παραμένουν άρρωστοι για μεγάλο χρονικό διάστημα, γεγονός που αυξάνει το βάρος στο σύστημα υγείας. Και φυσικά δεν μπορεί να περιοριστεί σε κάποια ηλικιακή ομάδα. Σκεφτείτε όλους τους ανθρώπους ηλικίας 20 έως 40 ετών που εργάζονται στην υγειονομική περίθαλψη ή σε μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων. Εκεί ακόμα και λίγα κρούσματα είναι αρκετά για να δημιουργηθεί σοβαρό πρόβλημα. Μετά αυτοί θα απομονωθούν, και το πρόβλημα θα εμφανιστεί στο δεύτερο κύμα. Τα δεύτερα κύματα είναι πραγματικά και τα είδαμε σε πανδημίες γρίπης. Αλλά εδώ δεν πρόκειται για πανδημία γρίπης. Ίσως να μην υπάρχει δεύτερο κύμα, αλλά οι ευπαθείς άνθρωποι δεν πρέπει να εκτίθενται σε έναν ιό αυτή τη στιγμή, θεωρώντας πως κάτι που μπορούμε μόνο να μοντελοποιήσουμε, θα ισχύσει στο μέλλον.

Επίσης, ενώ είναι εξαιρετικά σημαντικό να μένουν οι άρρωστοι στο σπίτι για να μην μολύνουν τους άλλους, είναι ολοένα και πιο σαφές ότι η μετάδοση μπορεί να συμβεί προτού αναπτυχθούν τα συμπτώματα. Γνωρίζουμε ότι αυτό ισχύει από τη μοντελοποίηση και τις μελέτες παρατήρησης των κρουσμάτων.

Ωστόσο, τα επιχειρήματα σχετικά με τα ποσοστά θνησιμότητας, τις παραμέτρους μετάδοσης και την προσυμπτωματική μετάδοση χάνουν την ουσία. Αυτός ο ιός κλείνει χώρες. Και ας μην είναι το Ηνωμένο Βασίλειο μετά τη Wuhan, το Ιράν, την Ιταλία ή την Ισπανία. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να στρέψει το βλεμμα στο παράδειγμα της Νότιας Κορέας, η οποία, μέσω ενός συνδυασμού έντονης επιτήρησης και κοινωνικής απομάκρυνσης, φαίνεται να έχει αποκτήσει, πάντα μιλώντας με κάποιες επιφυλάξεις, τον έλεγχο της διασποράς ιού.

Ο Hanage καταλήγει πως το Ηνωμένο Βασίλειο δεν πρέπει να προσπαθεί να δημιουργήσει ανοσία αγέλης για να προστατευτεί. Η πολιτική θα πρέπει να κατευθύνεται στην επιβράδυνση της επιδημίας σε ένα (πιο) διαχειρίσιμο ποσοστό. Αυτό δηλαδή που κάνει η ισχυρή και συντονισμένη κοινωνική αποστασιοποίηση.

Αναφερόμενος στη Βρετανική προσέγγιση ο Jeremy Hunt, πρώην υπουργός υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου, επίσης έκανε ένα κρίσιμο σχόλιο, κάνοντας μια απλή μαθηματική παρατήρηση. Αν νοσήσει το 10% του πληθυσμού αυτό θα σημαίνει 50.000 δηλαδή αριθμό θανάτων τέσσερις φορές πάνω από τα επίπεδα θανάτων της γρίπης, του 2017-2018.

Τι δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε στην Ελλάδα.

Στην Ελλάδα, όπως με ακούτε να λέω συχνά, συντονιστήκαμε και κινηθήκαμε νωρίς. Τώρα όμως είναι η ώρα για αυστηρή εφαρμογή των οδηγιών. Αν δεν αναλάβουμε ο καθένας την ευθύνη που μας αντιστοιχεί σε αυτή την κρίση, αν δεν εφαρμόσουμε τις οδηγίες, δεν θα καταφέρουμε να δώσουμε τον απαιτούμενο χρόνο στο σύστημα υγείας για να μας προφυλάξει. Το σύστημα υγείας θα καταφέρει να ανταπεξέλθει εάν χρειαστεί να νοσηλευτούν στις ΜΕΘ άλλοι 300 άνθρωποι. Είναι όμως ένα τελείως διαφορετικό ζήτημα να αναγκαστεί να υποστηρίξει 1000 έξτρα ασθενείς ταυτόχρονα στην εντατική.

Τώρα όμως είναι η ώρα για ενιαία προληπτική πολιτική. Και τι εννοούμε λέγοντας ενιαία προληπτική πολιτική;

Για την ώρα παίρνουμε τα μέτρα που χρειάζεται για να καθυστερήσουμε τη διασπορά ώστε να αντέξει το σύστημα υγείας. Δεν ξέρουμε αν η νόσος επανέλθει το φθινόπωρο. Πρέπει να κερδίσουμε χρόνο γιατί η καθυστέρηση μας φέρνει κάθε μέρα πιο κοντά στο εμβόλιο και στη θεραπεία.

Μετά το άρθρο μου στα Νέα στις 10/3 με την έκκληση να καταργηθεί η θεία κοινωνία κατά τη διάρκεια της πανδημίας, να γίνονται λειτουργείες σε εξωτερικό χώρο, και το διάβημα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να εκδώσει οδηγίες για τις θρησκευτικές δραστηριότητες, διάβασα με χαρά πως ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος μια ημέρα μετά τη δημοσίευση του άρθρου μου, δήλωσε ότι η εκκλησία θα κάνει ότι προτείνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός. Ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής, είχε ήδη τοποθετηθεί λέγοντας μεταξύ άλλων ‘Σε μια τέτοια κρίση, πρέπει να ασκούμε επαγρύπνηση ως κοινότητα, μήπως οι εκκλησίες μας γίνουν σημεία μετάδοσης της νόσου’.

Τώρα λοιπόν είναι η ώρα η Εκκλησία της Ελλάδος να αναστείλει τη θεία κοινωνία. Ήρθε η ώρα να καταστήσουν δυνατή την τηλεοπτική μεταδόση της λειτουργίας, και να πάρουν μέτρα για την λειτουργία σε ανοιχτούς χώρους, λαμβάνοντας κατά νου τις οδηγίες για τις αποστάσεις που πρέπει να τηρούν οι πιστοί μεταξύ τους (έτσι έγινε στην Ιταλία, όπως έγραφα στα Νέα στο ίδιο άρθρο στις 10/3).

Δεν είναι στοχοποίηση της Εκκλησίας της Ελλάδος αυτό. Σαφέστατα και η προτροπή μου απευθύνεται σε όλα τα θρησκευτικα δόγματα. Είναι απλή, οριζόντια όπως λέμε, εφαρμογή ενιαίας προληπτικής πολιτικής, χωρίς εξαιρέσεις. Δεν πρέπει να αρκεστούμε στις εκκλήσεις πλέον. Η πολιτεία έχει ευθύνη για τη δημόσια υγεία, και πρέπει να περάσει από τις εκκλήσεις στην ενιαία προληπτική πολιτική.

Αυτή είναι η μόνο ευθύνη της πολιτείας για τη δημόσια υγεία;

Όχι, αλλά αυτές τις στιγμές όλοι μας συνειδητοποιούμε την πραγματική ανάγκη για ένα ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας ασπίδα για τώρα και το μέλλον.

Αν θα περάσουμε δύσκολα; Είναι βέβαιο.

Είναι εύκολο αυτό που γίνεται τώρα; Όχι.

Η καθημερινότητα όλων μας διακόπτεται και καλούμαστε να αυτοπεριορίσουμε τις ελευθερίες και τις κινήσεις μας. Το στρες θα είναι μεγάλο, για αυτό το λόγο χρειάζεται κοινωνική αλληλεγγύη, τουλάχιστον σε εθνικό επίπεδο. Να μην ξεχάσουμε όταν περάσει η κρίση, τη στάση της Γαλλίας και της Γερμανίας και την έλλειψη αλληλεγγύης στην Ευρώπη.

Όλο αυτό ήρθε στην Ελλάδα μετά από δέκα χρόνια σκληρής οικονομικής κρίσης και ψυχολογικά θα είναι ακόμα πιο δύσκολο για όλους.

Το στρες είναι ίσως λίγο διαφορετικό, για τις οικογένειες που κάποια μέλη τους είναι στο εξωτερικό, όπως οι φοιτητές στην Αγγλία αλλά και όλοι οι φοιτητές που σπουδάζουν σε χώρες που πάσχουν περισσότερο από τον ιό σε σχέση με την Ελλάδα. Να τους σκεφτούμε και να δείξουμε λίγη περισσότερη κατανόηση σε αυτούς αυτές τις μέρες.

Πρέπει ο καθένας μας να βρει τρόπους να προσαρμοστεί στη ρουτίνα, να βρούμε όλοι μαζί μηχανισμούς για να επιβιώσουμε, να βρούμε αποθέματα ευγένειας και δημιουργικότητας και να βγούμε ψυχολογικά όσο το δυνατόν αλώβητοι.

Αλλά θα αντέξουμε, Και θα τα καταφέρουμε.

Πηγή

Το κεντρικό ερώτημα είναι κατά πόσο ο κορωνοϊός θα «μιμηθεί» τη γρίπη που είναι εποχική.

Ο Ιπποκράτης και ο Θουκυδίδης το γνώριζαν και το είχαν επισημάνει από τότε: αρκετές ασθένειες εμφανίζουν μια εποχικότητα και είναι συχνότερες σε συγκεκριμένες εποχές. Πολλοί άνθρωποι -ειδικοί και μη- «ποντάρουν» ακριβώς ότι ο νέος κορωνοϊός SARS-CoV-2, που προκαλεί τη φονική νόσο Covid-19, θα αποδειχθεί και αυτός εποχικός, υποχωρώντας σημαντικά μόλις μπει για τα καλά η άνοιξη και πολύ περισσότερο όταν αρχίσει το καλοκαίρι.

Το κεντρικό ερώτημα είναι κατά πόσο αυτό όντως θα συμβεί και ο νέος ιός θα «μιμηθεί» τη γρίπη που είναι εποχική. Οι επιστήμονες παραδέχονται όμως ότι δεν έχουν σίγουρη απάντηση και μπορούν μόνο να εύχονται ότι αυτό θα συμβεί. Κανένας σοβαρός επιστήμονας δεν μπορεί να στοιχηματίσει σήμερα ότι ο νέος κορωνοϊός θα αλλάξει πράγματι τη συμπεριφορά του μετά την εισβολή της άνοιξης (κάτι που τυπικά θα συμβεί στις 20 Μαρτίου), αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι η ανθρωπότητα δεν έχει καμία ανοσία έναντι του SARS-CoV-2. Όσα πάντως είναι ήδη γνωστά για άλλες ασθένειες, σύμφωνα με το κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό “Science“, δεν παρέχουν ισχυρή υποστήριξη στην ιδέα ότι ο νέος κορωνοϊός θα εξαφανιστεί ξαφνικά μέσα στις επόμενες εβδομάδες.

Τουλάχιστον 68 μεταδοτικές νόσοι είναι εποχικές, με διαφορετικό «προφίλ» η κάθε μία, σύμφωνα με έρευνα της Μικαέλα Μαρτίνεζ του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, η οποία δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό “PLoS Pathogens”. Οι διάφορες ασθένειες έχουν τη δική τους διαφορετική εποχικότητα, η οποία μάλιστα επηρεάζεται και από τη γεωγραφία (διαφορετική συμπεριφορά κατά τόπους του βορείου και νοτίου ημισφαιρίου). Μερικές κορυφώνονται στην αρχή ή στο τέλος του χειμώνα, άλλες την άνοιξη, το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο. Και κάποιες ασθένειες δεν εμφανίζουν καμία εποχική διακύμανση.

Ακόμη και για τις ασθένειες με σαφή εποχικότητα δεν είναι ξεκάθαρο γιατί εμφανίζουν εποχικά «σκαμπανεβάσματα». Στην περίπτωση της γρίπης, για παράδειγμα, η οποία ενισχύεται το χειμώνα, πολλοί επιστήμονες εστιάζουν στην πολύπλοκη σχέση ανάμεσα στα παθογόνα μικρόβια, στο περιβάλλον και στην ανθρώπινη συμπεριφορά (π.χ. οι άνθρωποι συνωστίζονται περισσότερο σε κλειστούς χώρους), στην πτώση της θερμοκρασίας ή στις αλλαγές στη διατροφή και στα χαμηλότερα επίπεδα της βιταμίνης D στον οργανισμό λόγω της μικρότερης έκθεσης στον ήλιο. Μια άλλη ιδέα είναι ότι το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα αλλάζει με τις εποχές, αποκτώντας μικρότερη ή μεγαλύτερη αντίσταση στα μικρόβια, ανάλογα με το πόσο φως δέχεται το σώμα μας.

Οι ιοί της γρίπης δεν κάνουν αισθητή την παρουσία τους για πάνω από το ένα τρίτο του έτους (βασικά τους μήνες του χειμώνα). Αντίθετα οι ρινοϊοί που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα, δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη προτίμηση στον κρύο καιρό και είναι ενεργοί περίπου στο 85% των ημερών του έτους, ενώ κορυφώνονται συνήθως όταν τα παιδιά επιστρέφουν στο σχολείο από τις διακοπές του καλοκαιριού. Οι αδενοϊοί, που επίσης προκαλούν κρυολόγημα, κυκλοφορούν για πάνω από το μισό μέρος του έτους.

Η «προϋπηρεσία» των κορονοϊών

Ποια είναι η έως τώρα εμπειρία ειδικότερα για τους κορωνοϊούς; Ο κορωνοϊός που εμφανίστηκε στο τέλος του 2002 και προκάλεσε τη νόσο SARS, είχε -μετά από εντατικές προσπάθειες- ουσιαστικά εξαφανιστεί έως το καλοκαίρι του 2003 και έκτοτε δεν μας απασχόλησε ιδιαίτερα. Ο πιο επίμονος κορωνοϊός της νόσου MERS, ο οποίος σποραδικά «πηδά» από τις καμήλες στους ανθρώπους, δεν κατάφερε να έχει ποτέ ευρεία μετάδοση διεθνώς, όπως ο τωρινός της νόσου Covid-19.

Τρεις άλλοι κορωνοϊοί που προκαλούν κρυολογήματα και άλλες αναπνευστικές παθήσεις, συμπεριφέρονται σαν τη γρίπη, καθώς έχουν σαφή εποχικότητα με κορύφωση το χειμώνα, με λιγοστά έως μηδενικά περιστατικά λοιμώξεων το καλοκαίρι, σύμφωνα με τη μοριακή βιολόγο Κέιτ Τέμπλετον του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, η οποία έκανε τη σχετική μελέτη τους. Αυτό όμως, σύμφωνα με τους επιστήμονες, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι ο νέος ιός SARS-CoV-2 της νόσου Covid-19 θα συμπεριφερθεί με τον ίδιο εποχικό τρόπο. Όπως δείχνει π.χ. η περίπτωση της Σιγκαπούρης, που έχει ήδη περισσότερα από 200 περιστατικά, ο νέος ιός μπορεί ασφαλώς να μεταδίδεται σε υγρό και ζεστό κλίμα.

Δύο πολύ πρόσφατες μελέτες για τη νόσο Covid-19 κατέληξαν σε αντιφατικά συμπεράσματα. Η μία βρήκε ότι ο ιός μεταδόθηκε στην Κίνα εξίσου από τις κρύες έως τις πιο τροπικές περιοχές της, ενώ η άλλη -πιο αισιόδοξη- συμπέρανε ότι η μετάδοση του ιού συμβαίνει διεθνώς κυρίως σε περιοχές με θερμοκρασίες 5 έως 11 βαθμών Κελσίου και με σχετική υγρασία 47% έως 70%.

Όμως, σύμφωνα με τη Μαρτίνεζ, «ακόμη και αν ο νέος ιός εμφανίσει μεγάλη εποχική υποχώρηση, από τη στιγμή που αρκετοί ευάλωτοι άνθρωποι χωρίς ανοσία βρίσκονται τριγύρω, ο ιός μπορεί να συνεχίσει για αρκετό καιρό». Εξίσου συγκρατημένος είναι ο επιδημιολόγος Μαρκ Λίπσιτς της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, ο οποίος δεν πιστεύει ότι ο νέος θα «σβήσει» τον Απρίλιο. Όπως έγραψε στο ιστολόγιο του, η όποια υποχώρηση του «αναμένεται να είναι μέτρια και όχι αρκετή για να σταματήσει τη μετάδοση του ιού από μόνη της». Τελικά, μόνο ο χρόνος θα δείξει κατά πόσο η αλλαγή εποχής θα «φρενάρει» το νέο κορονοϊό.

Πηγή

Υπάρχει μια σιωπηλή τραγωδία που εκτυλίσσεται σήμερα στα σπίτια μας και αφορά στα πιο πολύτιμα κοσμήματά μας: τα παιδιά μας. Τα παιδιά μας βρίσκονται σε μια συναισθηματική κατάσταση καταστροφική! Τα τελευταία 15 χρόνια, οι ερευνητές μας πρόσφεραν στατιστικές κάθε φορά και πιο ανησυχητικές σχετικά με την οξυμένη και επίμονη αύξησης παιδικής ψυχασθένειας που τώρα έχει φτάσει αναλογίες επιδημίας:

Οι στατιστικές δεν ψεύδονται:

• 1 κάθε 5 παιδιά έχει προβλήματα ψυχικής υγείας

• παρατηρήθηκε αύξηση 43% στη Δ.Ε.Π.Υ.( Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας)

• παρατηρήθηκε αύξηση 37% στην εφηβική κατάθλιψη

• παρατηρήθηκε αύξηση 200% στον αριθμό των παιδικών (μεταξύ 10 και 14 ετών) αυτοκτονιών

Τι συμβαίνει και τι κάνουμε λάθος;

Τα σημερινά παιδιά βρίσκονται σε υπερδιέγερση και είναι γεμάτα υλικά δώρα, αλλά στερούνται των βασικών για μια υγιή παιδική ηλικία, όπως:

• συναισθηματικά διαθέσιμους γονείς

• όρια ξεκάθαρα βαλμένα

• υπευθυνότητες

• ισορροπημένη διατροφή και επαρκή ύπνο

• κίνηση εν γένει, ειδικά όμως, στην ύπαιθρο

• δημιουργικό παιχνίδι, κοινωνική αλληλεπίδραση, ευκαιρίες για μη-καθοδηγούμενο παιχνίδι και «ευκαιρίες» για να βαριούνται

Αντιθέτως, τα τελευταία χρόνια τα παιδιά χόρτασαν από:

• γονείς με την προσοχή τους αποσπασμένη από την ψηφιακή τεχνολογία

• γονείς επιεικείς και επιτρεπτικούς που αφήνουν τα παιδιά τους «να κυβερνούν τον κόσμο» και να είναι εκείνα που βάζουν τους κανόνες

• μια αίσθηση δικαιωμάτων, του να τα αξίζουν όλα χωρίς να τα κερδίζουν ή να γίνονται υπεύθυνα μόλις το αποκτούν

• ακατάλληλος ύπνος και μη ισορροπημένη διατροφή

• καθιστικός τρόπος ζωής

• ατελείωτη διέγερση, τεχνολογικές νταντάδες, άμεση επιβράβευση κι απουσία βαρετών στιγμών

21 συμβουλές για να μεγαλώσετε υγιή συναισθηματικά παιδιά με γνώσεις και ταλέντα

Αν θέλουμε τα παιδιά μας να γίνουν άτομα ευτυχισμένα και υγιή, πρέπει να ξυπνήσουμε και να επιστρέψουμε στα βασικά. Είναι ακόμη δυνατόν! Πολλές οικογένειες είδαν άμεση βελτίωση λίγες εβδομάδες αφότου εφάρμοσαν τις ακόλουθες συστάσεις:

• Βάλτε όρια και να θυμάστε ότι εσείς είστε ο καπετάνιος του καραβιού. Τα παιδιά σας θα αισθανθούν πιο σίγουρα ξέροντας πως εσείς έχετε τον έλεγχο του πηδαλίου

• Προσφέρετε στα παιδιά έναν ισορροπημένο τρόπο ζωής, γεμάτο από αυτό που τα παιδιά ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ, όχι από αυτό που ΘΕΛΟΥΝ. Μη φοβάστε να πείτε «όχι» στα παιδιά σας, αν αυτό που θέλουν δεν είναι αυτό που χρειάζονται

• Δώστε τους θρεπτική τροφή και περιορίστε την τροφή-σκουπίδι

• Να περνάτε τουλάχιστον μια ώρα ημερησίως στον καθαρό αέρα με δραστηριότητες όπως: ποδήλατο, περπάτημα, ψάρεμα, παρατήρηση πουλιών/εντόμων

• Απολαύστε καθημερινά ένα οικογενειακό βραδινό φαγητό χωρίς έξυπνα τηλέφωνα ή τεχνολογία που θα τους αποσπά την προσοχή

• Παίξτε επιτραπέζια παιχνίδια με όλη την οικογένεια ή, αν τα παιδιά είναι πολύ μικρά για επιτραπέζια, αφεθείτε να παρασυρθείτε από τα ενδιαφέροντά τους κι επιτρέψτε να είναι εκείνα που θα καθοδηγούν το παιχνίδι

• Εμπλέξτε τα παιδιά σας σε κάποια από τις δραστηριότητες ή τα καθήκοντα του σπιτιού σύμφωνα με την ηλικία τους (να διπλώνουν τα ρούχα, να τακτοποιούν τα παιχνίδια τους, να απλώνουν τα ρούχα, να ξεπακετάρουν τα φαγητά, να στρώνουν το τραπέζι, να ταΐζουν τον σκύλο κλπ.)

• Καθιερώστε μια συνεπή ρουτίνα ως προς την ώρα ύπνου, για να βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας κοιμάται όσο χρειάζεται. Τα ωράρια θα είναι ακόμη πιο σημαντικά για παιδιά σε σχολική ηλικία.

• Διδάξτε υπευθυνότητα κι ανεξαρτησία. Μην τα προστατεύετε υπερβολικά έναντι κάθε απογοήτευσης ή κάθε λάθους. Το να κάνουν λάθη θα τους βοηθήσει να αναπτύξουν ανθεκτικότητα και να μάθουν να υπερνικούν τις προκλήσεις της ζωής.

• Μη φτιάχνετε την τσάντα του παιδιού σας, μην τους την κουβαλάτε, μην τους πηγαίνετε την εργασία που ξέχασαν, μην τους ξεφλουδίζετε την μπανάνα ή το πορτοκάλι, αν μπορούν να το κάνουν μόνα τους (4-5 ετών). Αντί να τους δίνετε το ψάρι, μάθετέ τους να ψαρεύουν.

• Μάθετέ τους να περιμένουν και να αναβάλουν την ικανοποίηση.

• Δώστε ευκαιρίες για «πλήξη», μια και η πλήξη είναι η στιγμή οπότε και ξυπνά η δημιουργικότητα. Μην αισθάνεστε υπεύθυνος να διασκεδάζουν τα παιδιά όλη την ώρα.

• Μη χρησιμοποιείτε την τεχνολογία ως θεραπεία για τη βαρεμάρα, μήτε να τους την προσφέρετε στην πρώτη ευκαιρία απραξίας.

• Αποφύγετε τη χρήση τής τεχνολογίας στο τραπέζι, στο αυτοκίνητο, στα εστιατόρια, στα εμπορικά κέντρα. Χρησιμοποιείστε αυτές τις στιγμές ως ευκαιρίες κοινωνικοποίησης, εκπαιδεύοντας έτσι τον εγκέφαλό τους να ξέρει να λειτουργεί όταν βρίσκονται σε κατάσταση: «πλήξη»

• Βοηθήστε τους να φτιάξουν ένα «βαζάκι πλήξης» με ιδέες για δραστηριότητες για όταν θα βαριούνται.

• Να είστε συναισθηματικά διαθέσιμος ούτως ώστε να «συνδέεστε» με το παιδί σας και να του διδάσκετε αυτορρύθμιση και κοινωνικές δεξιότητες.

• Τα βράδια απενεργοποιείστε τα τηλέφωνα, όταν τα παιδιά πρέπει να πάνε για ύπνο, ούτως ώστε να αποφύγετε την ψηφιακή απόσπαση προσοχής.

• Γίνετε ένας συναισθηματικός ρυθμιστής ή προπονητής των παιδιών σας. Διδάξτε τους να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται την απογοήτευση ή την οργή τους.

• Μάθετέ τους να χαιρετούν, να αλλάζουν ρόλους, να μοιράζονται χωρίς να μένουν με άδεια χέρια, να λένε «ευχαριστώ» και «παρακαλώ», να παραδέχονται τα λάθη τους και να ζητούν συγγνώμη (μην τους το επιβάλετε), και να είστε το πρότυπο όλων αυτών των αξιών που θέλετε να μεταδώσετε..

• Συνδεθείτε συναισθηματικά – χαμογελάστε, αγκαλιάστε, φιλήστε, γαργαλήστε, διαβάστε, χορέψτε, παίξτε ή μπουσουλήστε μαζί τους.

Άρθρο του Δρα. Λουίς Ρόχας Μάρκος,  Ψυχιάτρου

Πηγή