Ήταν 20 Απριλίου του 2018 όταν ο Avicii, βρισκόμενος στο Μουσκάτ του Ομάν, αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του σε ηλικία 28 ετών, καθώς βρέθηκε αυτοτραυματισμένος με σπασμένο γυάλινο ποτήρι. Εμείς θα πάμε να θυμηθούμε ποιος ήταν ο Avicii, ποια ήταν τα κατορθώματά του, και ποια ήταν τα ψυχικά θέματα και θέματα υγείας που αντιμετώπιζε εκείνα τα χρόνια.

Ποιος ήταν ο Avicii;

Το κανονικό του όνομα ήταν Tim Bergling, και γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1989 στη Στοκχόλμη. Ο Σουηδός DJ ξεχώρισε από τη πρώτη στιγμή στο χώρο της EDM με το ιδιαίτερο μουσικό του στυλ, ενώ μάλιστα έχτισε σχετικά γρήγορα και το όνομά του. Η ιδιότητά του ήταν remixer, μουσικός παραγωγός, και συνθέτης. Το καλλιτεχνικό του όνομα Avicii, όπως εξήγησε και ο ίδιος έχει την έννοια του χαμηλότερου επιπέδου της βουδιστικής κόλασης και επέλεξε το “παρατσούκλι” γιατί το πραγματικό του όνομα είχε ήδη χρησιμοποιηθεί κατά τη δημιουργία της σελίδας του Myspace.

Από τα 8 του ξεκίνησε να κάνει διάφορες μίξεις στο δωμάτιό του, ενώ αντλούσε έμπνευση κι από τον αδερφό του που ήταν επίσης DJ, και στα 16 του ξεκίνησε να δημιουργεί τη δικιά του μουσική. Το 2007, υπέγραψε συμφωνία με την εταιρία Dejfitts Plays. Επίσης ήταν και μέλος σε φόρουμ του Laidback Luke, όπου τελειοποίησε την τέχνη του και, μερικές φορές, έδειχνε το διακριτικό του στυλ στην Deep House μουσική. Επηρεάστηκε μουσικά από Basshunter, Daft Punk, Swedish House Mafia, και Eric Prydz.

Εκείνα τα χρόνια γενικά ο Tim Bergling είχε διάφορα remixes, όπως το Sound of Now, το Muja, το Ryu και το Even. Ωστόσο το 2010 κυκλοφόρησε τη πρώτo του μεγάλo hit Seek Bromance (ως Tim Berg), το οποίο κατάφερε να μπει σε chart διάφορων Ευρωπαϊκών χωρών (Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Ηνωμένο Βασίλειο, & Σουηδία). Επίσης ηχογράφησε κι ένα remix του Rapture μαζί με την Nadia Ali (πρώην iiO). Τέλος τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς υπέγραψε συμφωνία με την EMI Music Publishing.

Τον Οκτώβριο του 2011 συστήνεται περισσότερο στον κόσμο ως Avicii, καθώς κυκλοφόρησε τη μεγάλη του επιτυχία Levels. Το εν λόγω τραγούδι χρησιμοποιεί φωνητικό δείγμα της (αείμνηστης πλέον) Etta James από το Something’s Got a Hold on Me (1962), και ήταν ιδέα του Ιρανο-σουηδού παραγωγού Arash Pournouri. Το Levels γνώρισε μεγάλη επιτυχία, καθώς κατατάχθηκε σε υψηλές θέσεις των chart αρκετών χωρών (Ελλάδα, Ιταλία, ΗΠΑ, Ολλανδία, Γερμανία, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο, κλπ.). Ταυτόχρονα έγινε κι ένας από τους μεγάλους ύμνους των club, καθώς αρκετοί dj’s το έχουν χρησιμοποιήσει είτε σε διάφορες μίξεις τους, είτε γενικά σε dj set τους.

Οι επιτυχίες και τα κατορθώματά του

Ως προς τη δισκογραφία, ο Avicii κυκλοφόρησε το 2013 το πρώτο του ολοκληρωμένο στούντιο άλμπουμ με τίτλο True, το οποίο εμπεριέχει τις μεγάλες επιτυχίες Wake Me Up, Hey Brother, & Addicted To You. Το 2015 κυκλοφόρησε το δεύτερο του άλμπουμ με τίτλο Stories, το οποίο εμπεριέχει τη μεγάλη του επιτυχία Waiting For Love. Και το 2019, ένα χρόνο μετά το θάνατό του, κυκλοφόρησε το τρίτο και τελευταίο του άλμπουμ με τίτλο TIM, το οποίο εμπεριέχει συνεργασίες με πολλούς καλλιτέχνες, και ηχογραφήθηκαν στο διάστημα 2017-18. Ενδιάμεσα κυκλοφόρησε 1 mix album, 1 remix album, & 6 EP’s. Συνολικά μέσα στη δισκογραφία του, κυκλοφόρησαν 56 singles.

Μέσα στη δισκογραφία του, και γενικά στη καριέρα του, ο Avicii είχε πολλές και σημαντικές συνεργασίες. Συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα της μουσικής, όπως: David Guetta, Tiësto, Martin Garrix, Aloe Blacc, Imagine Dragons, Rita Ora, Madonna, Coldplay, Robbie Williams, & Nicky Romero μεταξύ των οποίων.

Πέρα από τη δισκογραφία, τις συνεργασίες, και τις περιοδείες του, ο Avicii είχε και σημαντικές βραβεύσεις και διακρίσεις. Ως προς τα βραβεία, ο Avicii έλαβε συνολικά 22 βραβεία.

Από τις πιο σημαντικές διακρίσεις του, σίγουρα είναι η 3η που κατέλαβε για 2 συνεχόμενες χρονιές (2012, 2013) στη λίστα των 100 κορυφαίων dj’s απ’ όλο τον κόσμο, που διαμορφώνεται μέσω ψηφοφορίας κάθε χρόνο στο online περιοδικό DJ Magazine. Στη κορυφαία 10αδα της εν λόγω λίστας, βρέθηκε για 5 συνεχόμενες χρονιές (2011-2015).

Η ξαφνική απόσυρση, τα προβλήματά του που βγήκαν στο φως, και ο θάνατός του

Τον Μάρτιο του 2016, κι εκεί που φάνηκαν να κυλούν νορμάλ τα πράγματα για τον Σουηδό DJ, ο ίδιος έρχεται να αιφνιδιάσει τους πάντες, ανακοινώνοντας ότι αποσύρεται από τις περιοδείες και από τη πλήρη εμπλοκή του από τη μουσική. Στην ανοιχτή επιστολή που δημοσίευσε και στα social media, αλλά και στην ιστοσελίδα του, εξήγησε και τους λόγους που τον οδήγησαν σ’ αυτή την απόφαση.

«Πριν δυο εβδομάδες, έκανα το γύρο των ΗΠΑ οδηγώντας με τους φίλους και την ομάδα μου, ώστε απλά για να παρατηρήσουμε να δούμε και να σκεφτούμε για κάποια πράγματα με ένα καινούργιο τρόπο. Οι επιλογές και η καριέρα μου, ποτέ δεν έγιναν με βάση τα υλικά αγαθά, αν και είμαι ευγνώμων για τις ευκαιρίες και τις ανέσεις που μου χάρισε η επιτυχία. Το ξέρω ότι είμαι ευλογημένος που μπορώ να ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο παίζοντας μουσική, αλλά έχω αφήσει πίσω μου τη ζωή ενός κανονικού ανθρώπου πίσω από τον καλλιτέχνη.»

Όσον αφορά με την υγεία του, ο Avicii, διέθετε ένα βαρύ ιστορικό με νοσηλείες και χειρουργικές επεμβάσεις, που τον είχαν αναγκάσει να ακυρώσει πολλές εμφανίσεις του, και σίγουρα τα θέματα υγείας του ήταν από τις βασικές αιτίες που τον οδήγησαν προς την απόσυρσή του. Πιο συγκεκριμένα τα θέματα υγείας του ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2012, όταν ο DJ νοσηλεύθηκε στην Νέα Υόρκη με οξεία παγκρεατίτιδα, λόγω της παρενέργειας από την έντονη κατανάλωση αλκοόλ. Παρέμεινε στο νοσοκομείο για 11 ημέρες. Επίσης τον Μάρτιο του 2013, εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει θέματα υγείας όσο ήταν σε περιοδεία στην Αυστραλία, όπου γιατροί τον κάλεσαν να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση απομάκρυνσης χοληδόχου κύστης, αλλά φυσικά ο Avicii αρνήθηκε, για να συνεχίσει να εργάζεται για τον πρώτο δίσκο του, True. Τον Μάρτιο της επόμενης χρονιάς (2014), ο Avicii νοσηλεύεται στο Μαϊάμι, όπου εκεί προέκυψαν ακόμη πιο σοβαρά θέματα υγείας. Πιο συγκεκριμένα επανήλθε η παγκρεατίτιδα, αλλά κι έπασχε από σκωληκοειδίτιδα. Οπότε υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της σκωληκοειδούς απόφυσης και της χοληδόχου κύστης και συνέχισε την περιοδεία του το συντομότερο δυνατό. Αλλά μήνες μετά από τη χειρουργική επέμβασή του, ένιωθε έντονους πόνους που τον ανάγκασαν να ακυρώσει μερικές εμφανίσεις του για το υπόλοιπο του 2014, αλλά και όλες τις εμφανίσεις του το 2015.

Φτάνουμε στις 20 Απριλίου του 2018, και σε ηλικία 28 ετών, ο Tim Bergling (aka Avicii) βρίσκεται νεκρός σε δωμάτιο του ξενοδοχείου στο Μουσκάτ του Ομάν. Και βεβαίως βρέθηκε αυτοτραυματισμένος από σπασμένο γυάλινο ποτήρι. 6 ημέρες αργότερα από τον θάνατό του, η οικογένειά του δημοσίευσε ένα μήνυμα που ανέφερε ότι τελευταία ο Avicii έκανε συχνά διάφορες σκέψεις που αφορούσαν το νόημα της ζωής και την ευτυχία. Η ζωή του δεν υπήρξε και η πιο φυσιολογική, αφού από μικρός ξενυχτούσε και κατανάλωνε πολύ αλκοόλ.

Η είδηση του θανάτου του, σκόρπισε μεγάλη θλίψη στο χώρο της EDM, αλλά και γενικά στο χώρο της μουσικής. Και αρκετοί καλλιτέχνες έσπευσαν να αποτίσουν φόρο τιμής προς τον Avicii, ασχέτως αν συνεργάστηκαν μαζί του ή όχι. Μεταξύ των οποίων, το έπραξαν οι: David Guetta, Hardwell, Kygo, Mike Posner, Aloe Blacc, Imagine Dragons, OneRepublic, Martin Garrix, Eric Prydz, Deadmau5, Don Diablo, & Armin Van Buuren.

Ένας στίχος τραγουδιού του Avicii λέει το εξής:

‘One day you’ll leave this world behind, so live a life you will remember’

Ελπίζουμε ο Avicii για τα χρόνια που επέλεξε να ζήσει, και τα όποια προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε κατά καιρούς, να κατάφερε να ζήσει μια ζωή που θα θυμάται ακόμη και τώρα στα ψηλά.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το βράδυ της Πέμπτης , η ταινία Bohemian Rhapsody , που προβλήθηκε στο κανάλι του Open , καθήλωσε το τηλεοπτικό κοινό και “ξύπνησε ” αναμνήσεις από το παγκοσμίου φήμης συγκρότημα , Queen ! Άλλωστε , ποιος δεν τους ξέρει ; Ακόμα και αν δεν είσαι …μέλος της ροκ , ή φανατικός ακροατής , σίγουρα έχεις ακούσει τα τραγούδια τους σε ταινίες , κινούμενα σχέδια , διαφημίσεις . Έγραψαν ιστορία και κατάφεραν να μιλούν για αυτούς ολόκληρες γενιές. Ο εξαιρετικός Rami Malek , που δικαίως κέρδισε το Όσκαρ Α ‘ ανδρικού ρόλου για την εξαιρετική του ερμηνεία ως Φρέντι Μέρκιουρι , μας συμπαρασύρει σε μια ιστορία που ένας κοινός θνητός , γίνεται θρύλος. Ένας θρύλος που το όνομα του θα ψιθυρίζεται στα χείλη εκατομμύρια θαυμαστών από άκρη σε άκρη . Ένας θρύλος που παρά την εκκεντρική του συμπεριφορά και τα απίστευτα κόλπα επί σκηνής που επικρίθηκαν από το  μουσικό κατεστημένο , κατόρθωσε να γίνει απόλυτο είδωλο της ροκ και μάγεψε τους πάντες με τις φωνητικές ικανότητες του και όχι μόνο. Ο Φρέντι Μέρκιουρι πάλεψε με το Aids και μέχρι τελευταίας αναπνοής δεν άφησε λεπτό να πάει χαμένο που να μην μεγαλουργήσει. Παρότι ο ίδιος δεν παραδέχτηκε δημόσια την ασθένεια του HIV από την οποία έπασχε , παρά μόνο λίγες ώρες πριν φύγει , δεν πτοήθηκε και συνέχισε να δημιουργεί κομμάτια – θρύλους μαζί με τα άλλα μέλη του συγκροτήματος . Ξέρεις άραγε , ποιος πραγματικά ήταν ο Φρέντι ;

Γεννημένος τον Σεπτέμβριο του 1946 , ως Φαρόχ Μπουλσάρα  στη Ζανζιβάρη, ένα αφρικανικό νησί που τότε ήταν βρετανική αποικία και σήμερα μέρος της Τανζανίας. Οι γονείς του, Μπόμι και Τζερ Μπουλσάρα , και η μικρότερη αδερφή του Κασμίρα, ήταν Παρσί με καταγωγή από την Ινδία. Ως Παρσί, η οικογένεια ασπαζόταν την θρησκεία του ζωροαστρισμού .Τον Ιανουάριο του 1964 ξέσπασε βίαιη επανάσταση κατά του σουλτάνου της Ζανζιβάρης ο δεκαεπτάχρονος τότε Φρέντι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το νησί μαζί με τους γονείς και την αδελφή του. Το 1968 οι Τιμ Στάφελ (τραγουδιστής και μπασίστας), Μπράιαν Μέι (κιθάρα) και Ρότζερ Τέιλορ (ντραμς) ίδρυσαν την μπάντα Smile. Το 1970 , μετά την αποχώρηση ενός μέλους της μπάντας , έρχεται να προστεθεί δυναμικά ο Φαρόκ , ο οποίος αλλάζει το όνομα του σε Φρέντι , όνομα που θα τον σημαδέψει για μια ολόκληρη ζωή .Το 1971 προσχώρησε ως τελευταίο μέλος του συγκροτήματος ο μπασίστας Τζον Ντίκον. Λίγο μετά από την ίδρυση των Queen (1970) ο «Φρέντι» Μπουλσάρα πήρε το καλλιτεχνικό όνομα «Μέρκιουρι», το ρωμαϊκό αντίστοιχο του αγγελιοφόρου των θεών των αρχαίων Ελλήνων, τον Ερμή. Σύμφωνα με τον Μπράιαν Μέι υπάρχει σχέση με το κομμάτι του Μέρκιουρι My Fairy King από το πρώτο άλμπουμ των Queen. Αυτό περιέχει τον ακόλουθο στίχο: «Mother Mercury, look what they’ve done to me, I cannot run I cannot hide.» Αφού ηχογραφήθηκε το κομμάτι ο Φρέντι Μπουλσάρα ρωτήθηκε εάν η «Mother Mercury» του τραγουδιού αναφέρεται στην μητέρα του και αυτός απάντησε: «Yes, and from now on I’ll be Freddie Mercury.»

Η μεγάλη επιτυχία ήρθε όμως με το τραγούδι «Bohemian Rhapsody», το οποίο συνδύαζε όπερα και ροκ και θεωρείται από τους ειδικούς το αριστούργημα του 20ου αιώνα όσον αφορά τα τραγούδια. Μόλις κυκλοφόρησε έγινε τεράστια επιτυχία και σύμφωνα με το περιοδικό Rolling Stone: «Η επιρροή του δεν μπορεί υπερεκτιμηθεί, αφού εφηύρε το βιντεοκλίπ, επτά χρόνια πριν από την έναρξη του MTV». Επίσης το βίντεο τους είναι το πρώτο video clip που γυρίστηκε πριν τη δεκαετία του ’90 και συγκεκριμένα στα 70’s και ξεπέρασε τις 1.000.000.000 προβολές στο Youtube το 2019. Ακολούθησαν οι επιτυχίες «We will rock you» και «We are the champions» που εκτόξευσαν τη φήμη του συγκροτήματος. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1970 ακολούθησαν τα άλμπουμ Jazz και The Game. Από το τελευταίο ξεχώρισε το Another One Bites the Dust. Οι Queen άρχισαν να πειραματίζονται και με άλλα είδη μουσικής. Αυτό έγινε πιο έντονο με την κυκλοφορία του άλμπουμ Hot Space στις αρχές του 1980. Δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία αν και υπήρχε ένα πολύ αξιόλογο κομμάτι ντουέτο με τον Ντέιβιντ Μπόουι, το Under Pressure.Οι Queen άλλαξαν αρκετά και το παρουσιαστικό τους. Άφησαν πίσω το glam στυλ που επέβαλε η ροκ κουλτούρα της δεκαετίας του 1970 και προσαρμόστηκαν στο κλίμα της εποχής. Ο Μέρκιουρι άφησε μουστάκι και εμφανιζόταν πλέον χωρίς μακιγιάζ και μαύρα νύχια. Λίγο αργότερα έγραψαν τη μουσική για την ταινία Flash Gordon (1980).To 1984 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ The Works. Πιο γνωστά κομμάτια από αυτό είναι το I Want to Break Free, Radio Ga Ga και το Hammer to Fall.

Και φτάνουμε στο αγαπημένο μου και δικό σας σημείο. Η συναυλία. Θα αναρωτηθείτε για ποια ακριβώς από τις εκατοντάδες συναυλίες που έδωσαν οι Queen πρόκειται να γράψω. Δεν νομίζω πως χρειάζεται περισσότερη σκέψη. Άλλωστε , ένα μεγάλο κομμάτι του τέλους της ταινίας αντανακλά με τον πιο όμορφο τρόπο μια από τις πιο επιτυχημένες συναυλίες στην ιστορία του ροκ. Και ο σκοπός της την κάνει ακόμα καλύτερα. Το Live Aid φυσικά , το 1985.Το Live Aid είναι μια διπλή ιστορική συναυλία, με ανθρωπιστικό χαρακτήρα, που πραγματοποιήθηκε την ίδια στιγμή από κοινού στο Λονδίνο και τη Φιλαδέλφεια στις 13 Ιουλίου 1985 και οργανώθηκε από τον Μπομπ Γκέλντοφ και τον Midge Ure με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για την ανακούφιση του συνεχιζόμενου λιμού στην Αιθιοπία. Μεταδόθηκε από πολλές τηλεοράσεις, ζωντανά, σε όλο τον κόσμο. Επιλέχθηκαν οι κορυφαίοι καλλιτέχνες όπως Ντέιβιντ Μπόουι, Πωλ ΜακΚάρτνεϋ, Queen, U2, Dire Straits, Duran Duran, Φιλ Κόλινς (οι οποίοι από το Λονδίνο πήραν το Κονκόρντ για να παίξουν και στη Φιλαδέλφεια ), Μικ Τζάγκερ, The Who, Έλτον Τζον, Στινγκ, Μαντόνα, ο Μπομπ Ντίλαν, ο Ρόμπερτ Πλαντ, ο Τζίμι Πέιτζ, ο Τζον Πωλ Τζόουνς (μουσικός), το Status Quo, ο Cat Stevens. Αυτή η εκδήλωση διεξήχθη κυρίως στο στάδιο Wembley του Λονδίνου και στο στάδιο John F. Kennedy στη Φιλαδέλφεια . Υπολογίζεται ότι 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι παρακολούθησαν την συναυλία, σε περισσότερες από 100 διαφορετικές χώρες, και 90.000 άτομα παρευρέθηκαν. Ερμηνεύοντας κάποιες από τις επιτυχίες τους , το συγκρότημα κερδίζει ακόμα περισσότερο τις εντυπώσεις . Ο μαγευτικός Freddy , σε μια ακόμη εντυπωσιακή στιλιστική του εμφάνιση , μαγνητίζει και ξεσηκώνει το πλήθος από τις 2 πρώτες κιόλας νότες του πιάνου , ξεκινώντας να ερμηνεύει το Bohemian Rhapsody. Παρακολουθώντας την ταινία και έχοντας δει την πραγματική συναυλία στο yt μπορώ να πω πως άγγιξε την πραγματικότητα . Φυσικά η μοναδικότητα του Μέρκιουρι δεν ξεπερνιέται , ένιωθες όμως πως βρισκόσουν εκεί . Fun fact : ο θρυλικός κιθαρίστας των Queen , κατά την διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας βρισκόταν στο πλευρό του Ράμι , δίνοντας του οδηγίες για το τι πραγματικά συνέβη εκείνα τα λεπτά .

Οι Queen, αν και δεν διαλύθηκαν το επόμενο διάστημα, άφησαν περιθώρια για πιο προσωπικές μουσικές εξορμήσεις. Ο Φρέντι Μέρκιουρι, που είχε ήδη κάνει μια solo δουλειά με το άλμπουμ Mr. Bad Guy που κυκλοφόρησε το 1985,[33] τώρα συνεργάστηκε με τη ντίβα της όπερας Μονσερά Καμπαγιέ και μαζί κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Barcellona.Λέγεται ότι ο Φρέντι έδωσε τον καλύτερο του εαυτό σε αυτό το άλμπουμ, τόσο γιατί εκτιμούσε βαθύτατα την Καμπαγιέ και τον κόσμο της όπερας, όσο και γιατί φοβόταν ότι θα μπορούσε να είναι η τελευταία του δουλειά. Το ομότιτλο τραγούδι Barcellona συνόδευε τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992.Το 1989, οι Queen επανήλθαν με το άλμπουμ The Miracle. Ο Μέρκιουρι, αν και εμφανίζεται πολύ δυναμικός κι ενεργητικός στα video clips, παρουσιάζει μεγάλη αλλαγή στην εμφάνιση του, έχοντας αραιωμένα μαλλιά και όντας αδυνατισμένος. Οι Queen δεν περιόδευσαν για να προωθήσουν το άλμπουμ τους από το οποίο προέκυψαν οι επιτυχίες I Want It All, Breakthru και The Invisible Man.Το 1991 το συγκρότημα δημιούργησε το τελευταίο του άλμπουμ με τίτλο Innuendo. Το τελευταίο τραγούδι είναι το The Show Must Go On, του οποίου οι στίχοι φανερώνουν ότι ο Μέρκιουρι γνώριζε πως δεν θα ήταν για πολύ καιρό ακόμη στη ζωή. Τα video clips του Innuendo ήταν επεξεργασία παλιότερων video εκτός από τα These Are the Days of Our Lives και I’m Going Slightly Mad τα οποία είναι ασπρόμαυρα και στα οποία ο Μέρκιουρι εμφανίζεται αποστεωμένος και αδύναμος.

Η ζωή του Φρέντι Μέρκιουρι είναι γεμάτη από ιδιαίτερες προσωπικές στιγμές , εκκεντρικές εμφανίσεις , σάλο , δημοσιεύματα , έρωτες και ίντριγκες .Σύντροφος του Μέρκιουρι ήταν για αρκετά χρόνια της δεκαετίας του 1970 η Mary Austin. Ο Μέρκιουρι εκείνη την εποχή ήταν μπερδεμένος όσον αφορά την σεξουαλικότητά του. Η σχέση του με την σύντροφό του έληξε όταν ο Μέρκιουρι παραδέχτηκε την ομοφυλοφιλία του. Μεταξύ τους όμως διατήρησαν στενή φιλία. Η Mary Austin ήταν και η γυναίκα από την οποία εμπνεύστηκε ο Μέρκιουρι την μπαλάντα “Love of My Life” το 1975 από το άλμπουμ του ‘’A Night at the Opera’.Ο Ντέιβιντ Μιλς ήταν ο πρώτος σύντροφος του Φρέντι, που σχεδόν για έναν χρόνο είχε παράλληλα σχέση μαζί του και με τη Μέρι. Ο Φρέντι αγόρασε για τους δυο τους ένα διαμέρισμα για να ζήσουν μαζί και φέρεται να έγραψε τα “You Take My Breath Away” και “Good Old Fashioned Lover Boy” για τον Ντέιβιντ. Το ζευγάρι δεν κυκλοφόρησε ποτέ μαζί δημοσίως καθώς ο Φρέντι έκρυβε από το κοινό την ομοφυλοφιλία του, ενώ ποτέ δεν την αποκάλυψε ούτε στους γονείς του, ίσως λόγω της συντηρητικής ανατροφής και της θρησκευτικής αντίληψής τους. Ο Τζιμ Χάτον ήταν Ιρλανδός κομμωτής και σύντροφος του τραγουδιστή των Queen Φρέντι Μέρκιουρι την περίοδο 1985-1991.Γνωρίστηκε με τον Μέρκιουρι το 1983 σε κλαμπ στο Λονδίνο όταν ήταν ακόμη κομμωτής ωστόσο δεν ήταν καλή η πρώτη τους συνάντηση. Πάλι στο ίδιο κλαμπ το 1985 αποφάσισαν να μείνουν μαζί. Ο ίδιος έκανε εξετάσεις για AIDS και του βγήκε θετικό αλλά δεν το είπε στον Μέρκιουρι παρά μόνο λίγες μέρες πριν πεθάνει. Έμεινε δίπλα του μέχρι και την τελευταία μέρα λέγοντας χαρακτηριστικά “Σε αγαπάω Φρέντι, δεν πάω πουθενά” έτσι κι έγινε. Κληρονόμησε τελικά 500.000 λίρες όπου με αυτές έχτισε ένα σπίτι στο Κάρλοου, συνέχισε να εργάζεται ως κομμωτής. Παράλληλα μίλησε για τη ζωή του με τον Μέρκιουρι σε διάφορες εκπομπές και έγραψε βιβλίο με τίτλο “Freddie and Me”.Πέθανε την πρωτοχρονιά του 2010 στο σπίτι του από καρκίνο του πνεύμονα σε ηλικία 60 ετών. Παρόλο που είχε τον ιό για περισσότερα από είκοσι χρόνια δεν νόσησε ποτέ από αυτόν.

Ο Φρέντι Μέρκιουρι έφυγε από τη ζωή το 1991. Λίγες μέρες νωρίτερα το συγκρότημα, οι Queen, είχαν κυκλοφορήσει τον τελευταίο τους δίσκο «Innuendo» και ο Φρέντι, αν και σοβαρά άρρωστος και καταβεβλημένος, πάλευε να βοηθήσει την μπάντα.Αν και οι φήμες κυκλοφορούσαν για καιρό, ο ίδιος ο Φρέντι Μέρκιουρι ανακοίνωσε στους δημοσιογράφους ότι πάσχει από AIDS λιγότερο από 24 ώρες πριν φύγει από τη ζωή.Τον Νοέμβριο του 1995 κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Made in Heaven» το οποίο περιείχε τα τελευταία ηχογραφημένα κομμάτια με τη φωνή του Μέρκιουρι: «A Winter’s Tale», «You Don’t Fool Me» και «Mother Love», τα οποία ο Μέρκιουρι ηχογράφησε λίγους μήνες πριν πεθάνει. Επειδή το κομμάτι «Mother Love» ηχογραφήθηκε σταδιακά, ο Μέρκιουρι δεν πρόλαβε να τραγουδήσει την τελευταία του στροφή, την οποία τελικά τραγούδησε ο Μπράιαν Μέι μετά τον θάνατό του. Ο Φρέντι Μέρκιουρι θεωρείται από τις πιο κορυφαίες προσωπικότητες της μουσικής σκηνής παγκοσμίως και ξεχωρίζει για την καλλιτεχνική του τόλμη και έμπνευση. Άλλωστε ο ίδιος συνήθιζε να λέει “I’m just a musical prostitute, my dear”.Το 1992 οι εναπομείναντες Queen οργανώνουν μία συναυλία στο Γουέμπλεϊ προς τη μνήμη του με σκοπό τα χρήματα της συναυλίας να δοθούν στους ασθενείς με AIDS. Στη γιορτή εκείνη συμμετείχαν ονόματα όπως George Michael, Metallica, Guns N’ Roses, Elton John, David Bowie, Zucchero, Lisa Minelli, Annie Lennox, Scorpions κ.α. Επίσης ιδρύθηκε η Μέρκιουρι Phoenix trust, οργάνωση για την ενίσχυση των ασθενών του AIDS. 

Η ροκ διαθέτει αρκετούς καταξιωμένους καλλιτέχνες που άφησαν το στίγμα τους στην ιστορία της μουσικής. Αναντίρρητα , οι Queen αποτελούν ένα από τα πιο διάσημα συγκροτήματα με την εκπληκτική φωνή του Φρέντι να “ ντύνει “ με τον πιο υπέροχο τρόπο όλα τα τραγούδια τους. Εκκεντρικός , παράξενος , ο frontman του συγκροτήματος , έρωτας ,aids , μα πάνω από όλα θρύλος. Με τον θάνατο του , επισφραγίζεται η χρυσή εποχή της ροκ  και κληροδοτεί στις επόμενες γενιές τραγούδια – θρύλους. Τώρα ξέρεις ποιος πραγματικά ήταν ο θρύλος της ροκ , Φρέντι Μέρκιουρι…

I won’t be a Rock Star. I will be a Legend

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Αυτή είναι η Αλεξάνδρα Σιετή. Το ανερχόμενο αστέρι της soul, funk, & jazz που έρχεται από τη Βόρεια Ελλάδα. Το κορίτσι που έγινε ιδιαίτερα γνωστό κυρίως από τη συμμετοχή στο The Voice, και προκάλεσε μεγάλη αίσθηση με την εξαιρετική φωνή και την ιδιαίτερη ερμηνεία που διαθέτει. Με αυτά τα χαρακτηριστικά, αναμένεται να κάνει σπουδαία καριέρα στην εγχώρια μουσική σκηνή. Ας πάμε όμως να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα την εξαιρετική ερμηνεύτρια, αλλά και να δούμε τα μέχρι τώρα επιτεύγματά της.

Η Αλεξάνδρα Σιετή είναι γεννημένη και μεγαλωμένη στη Θεσσαλονίκη, και ασχολείται επαγγελματικά με το τραγούδι εδώ και λίγα χρόνια. Είναι τραγουδίστρια των Souled Out, ενώ επίσης έχει στο ενεργητικό της και μερικές σημαντικές συνεργασίες, όπως με τον Γιώργο Αβραμίδη, και τον Διονύση Σαββόπουλο. Η επαφή της με τη μουσική ξεκίνησε από μικρή ηλικία, και μεγαλώνοντας ασχολήθηκε ακόμη περισσότερο με τη μουσική. Κάπου στο Γυμνάσιο ξεκίνησε τις σπουδές της πάνω στη μουσική, ενώ στα 18 της ξεκίνησε το τζαζ τραγούδι, έχοντας ως δασκάλα φωνητικής την Βίκυ Αλμαζίδου, την οποία θαυμάζει ως γυναίκα. Αγαπάει ιδιαίτερα την Joss Stone, από την οποία επηρεάστηκε καλλιτεχνικά, αλλά και την Amy Winehouse. Μάλιστα δεν είναι λίγοι που την έχουν παρομοιάσει την Αλεξάνδρα τόσο με την Joss Stone, όσο και με την Amy Winehouse ως προς την ερμηνεία της, ενώ μάλιστα την έχουν παρομοιάσει και με την Janis Joplin, αν και η ίδια δηλώνει ότι είναι κάπως υπερβολική η σύγκρισή της με την τελευταία. Λατρεύει επίσης Etta James, Aretha Franklin, Billie Holiday, Black Pumas, & Queen. Παράλληλα με το τραγούδι, η Αλεξάνδρα σπουδάζει Αγγλική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης.

Η πορεία της Αλεξάνδρας Σιετή στην εγχώρια μουσική σκηνή, ξεκίνησε κάπου το 2014, όταν κι αποτέλεσε μέλος του σχήματος The Dude. Με τους The Dude έδινε διάφορες live εμφανίσεις σε αρκετά στέκια της Θεσσαλονίκης, χαρίζοντας πολύ όμορφες soul-funk βραδιές. Από αυτή τη μπάντα, ξεκίνησε και η κοινή πορεία της Αλεξάνδρας Σιετή με τον Τάσο Κορκόβελο (πλήκτρα).

Κάπου στα μέσα του 2018, η Αλεξάνδρα Σιετή γίνεται η frontwoman των Souled Out, παίρνοντας τη θέση της Αγάπης Ιτόγια που ήταν η μέχρι πρότινος frontwoman της μπάντας. Πέρα από τον Τάσο Κορκόβελο που τον συναντά εκ νέου, εκεί πλέον συμπορεύεται και με τον Πάρη Παπαδόπουλο (κιθάρα), τον Τάσο Βενετικίδη (μπάσο), και τον Κώστα Αναγνώστου (ντραμς). Η κοινή αγάπη που έχουν για τη soul μουσική, είναι αυτή που τους ωθεί στο να συνεχίσουν ακόμη και σήμερα να κάνουν αυτό που πάνω απ’ όλα αγαπούν. Βεβαίως έχουν δώσει πολλές live εμφανίσεις σε πολλά μέρη της Ελλάδας, αλλά φυσικά έχουν δώσει και στο εξωτερικό. Μάλιστα το 2019, είχαν δώσει μια live εμφάνιση στις Μαλδίβες. Πέρα από τις εμφανίσεις τους, έχουν ρίξει και το βάρος στο να κυκλοφορήσουν και δικιά τους μουσική. Ήδη κυκλοφόρησαν μέχρι τώρα 2 πολύ όμορφα singles, το Let Me In Your Heart, και το Madness, ενώ αναμένεται άμεσα να κυκλοφορήσουν και το πρώτο τους full-length άλμπουμ.

Μία από τις σημαντικές συνεργασίες που έχει η Αλεξάνδρα Σιετή, είναι αυτή με τον εξαιρετικό μουσικό από τη Θεσσαλονίκη, τον Γιώργο Αβραμίδη. Οι δυο τους γνωρίστηκαν το 2015 μέσω του κοινού τους φίλου Τάσου Κορκόβελου, και συνεργάστηκαν για πρώτη φορά στο τραγούδι Fire Into Stone, που είναι μέρος του άλμπουμ Voyager. Κι επειδή οι δυο τους είχαν αναπτύξει μεγάλη χημεία μεταξύ τους, συνέχισαν κι άλλο τη συνεργασία τους, καθώς ηχογράφησαν μαζί το άλμπουμ Invented Memories (2018), ενώ μετέπειτα κυκλοφόρησαν μαζί κι άλλα 3 singles: Sunny Days In A Cynical World (2019), Blind Week (2020), & Phoenix (2021).

Και οι δυο τους φυσικά θέλουν να συνεχίσουν την εξαιρετική συνεργασία τους, και αναμένεται να το κάνουν όταν θα το επιτρέψει η κατάσταση.

Άλλη μία από τις σημαντικές συνεργασίες που έχει η Αλεξάνδρα, είναι κι αυτή με τον Διονύση Σαββόπουλο. Η συνεργασία τους ξεκίνησε το 2019, και πραγματοποιούσαν live εμφανίσεις στο Άλσος (Αθήνα) με αφιέρωμα στο Woodstock. Ενώ πραγματοποίησαν και κάποιες εμφανίσεις σε φεστιβάλ.

Αναμφισβήτητα, εκεί που απέκτησε τη περισσότερη προβολή, αλλά και ώθησε ακόμη περισσότερο το κοινό στο να μάθει ποια είναι η Αλεξάνδρα Σιετή, ήταν φυσικά το The Voice. Εκεί βέβαια δεν είχε δηλώσει συμμετοχή, αλλά της είχε γίνει πρόταση να συμμετάσχει, την οποία φυσικά την αποδέχτηκε, λαμβάνοντας υπόψη και τη κατάσταση με τον Covid-19. Από την αρχή της εμπειρίας της στο The Voice, η Αλεξάνδρα φρόντισε με το καλημέρα να κλέψει τις εντυπώσεις. Ήδη από τα blind auditions έκανε τους coaches να παραμιλάνε, όταν η ίδια ερμήνευσε το Cry Baby. Παρά τη μεγάλη μάχη που έδωσαν οι coaches, η Αλεξάνδρα επέλεξε να πορευτεί με την Έλενα Παπαρίζου, την οποία την θαυμάζει. Κι όπως αποδείχτηκε, έκανε και τη καλύτερη επιλογή. Πέρασε από τα Knockouts ερμηνεύοντας το A Song For You, πέρασε από τα Battles ερμηνεύοντας το I’m Outta Love (μαζί με την Έλενα Συμεωνίδου), πέρασε από τα Cross Battles ερμηνεύοντας το Think, πέρασε από τα Ημιτελικά ερμηνεύοντας το Somebody To Love, και φυσικά στον Τελικό ερμήνευσε το Let It Be, κι εκεί φυσικά τερμάτισε ως φιναλίστ καθώς κέρδισε η Ιωάννα Γεωργακοπούλου (επίσης παίκτρια της Έλενας Παπαρίζου).

Αυτά όμως που εισέπραξε περισσότερο η Αλεξάνδρα από τη συμμετοχή της στο The Voice, ήταν η απίστευτη εμπειρία που βίωσε η ίδια καθώς έμαθε αρκετά πράγματα, απέκτησε ακόμη περισσότερη αναγνωρισιμότητα, και φυσικά απέκτησε την ευκαιρία να της ανοίξουν ακόμη περισσότερες πόρτες.

Πριν από ένα μήνα, η Αλεξάνδρα Σιετή είχε δώσει συνέντευξη στην εκπομπή Variety Vibes, και ανέφερε κάποια πράγματα για την ίδια, τη μπάντα της, τις συνεργασίες της, και τη συμμετοχή της στο The Voice. Μπορείτε να την ακούσετε στον παρακάτω σύνδεσμο.

Η Αλεξάνδρα Σιετή έχει πλέον όλα τα φόντα να πραγματοποιήσει μια σπουδαία καριέρα στη soul-funk-jazz μουσική, να αναδείξει τα είδη που υπηρετεί, αλλά και να καθιερωθεί και η ίδια στην εγχώρια μουσική σκηνή. Φτάνει μονάχα να έχει χαμηλά το κεφάλι και να συνεχίσει να δουλεύει. Ποιος ξέρει; Μπορεί να αναθεωρήσουμε και να αγαπήσουμε λίγο περισσότερο την soul, την funk, και την jazz μουσική. Αρκεί μόνο να αφήσουμε την χαρισματική φωνή της να μπει μελωδικά στη καρδιά μας και στη ψύχη μας. Άλλωστε, το απαιτεί και ο στίχος του τραγουδιού των Souled Out:

“Let Me In Your Heart. Let Me In Your Soul!!!”

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Υπάρχουν καλλιτέχνες που ακόμα και αν δεν βρίσκονται πλέον ανάμεσα μας παραμένουν αθάνατοι, καθώς η κληρονομιά που άφησαν είναι πολύ πλούσια για να λησμονηθεί.
Αναμφίβολα, ο Kurt Cobain και ο Layne Staley, οι τραγουδιστές των Nirvana και Alice in Chains δικαίως μπορούν να καταταχθούν ανάμεσα στους εν λόγω καλλιτέχνες, καθώς η θρυλική μουσική τους πορεία συνεχίζει να αγγίζει αμέτρητους θαυμαστές.

Συμπωματικά, οι δύο καλλιτέχνες και πρωτοπόροι του grunge έφυγαν από τη ζωή στις 5 Απριλίου. Πιο συγκεκριμένα, ο frontman των Nirvana ,Kurt Cobain αυτοκτόνησε με πιστόλι στις 5 Απριλίου του 1994, ενώ ο τραγουδιστής των Alice in Chains, Layne Staley πέθανε οκτώ χρόνια αργότερα, στις 5 Απριλίου του 2002, από υπερβολική δόση ηρωίνης και κοκαΐνης.

Τόσο ο Cobain όσο και ο Staley ήταν γνωστοί για τους μελαγχολικούς στίχους που εξέφραζαν τα βαθύτερα και πιο έντονα, αυτοκαταστροφικά συναισθήματα, που προέρχονταν από τις αντίστοιχες ταραχώδεις εμπειρίες της ζωής τους. Ο πόνος των δύο τραγουδιστών δεν μπόρεσε να κρυφτεί ούτε στις ζωντανές τους συναυλίες. Οι Unplugged εμφανίσεις των συγκροτημάτων στη σκηνή του MTV, ενσαρκώνει τον σκοτεινό , εσωτερικό τους κόσμο.
Σήμερα θυμόμαστε τις μοναδικές αυτές εμφανίσεις, εμφανίσεις από τις τελευταίες της καριέρας τους, οι οποίες άφησαν στο κοινό τους ανάμεικτα συναισθήματα, αφού το ταλέντο και η ενέργεια των τραγουδιστών αναμιγνύεται με όλη τη θλίψη που τους κυρίευε.

Η Unplugged εμφάνιση των Nirvana συνέβη το φθινόπωρο του 1993, λίγους μήνες πριν βρεθεί νεκρός ο Kurt Cobain. Προβλήθηκε μαγνητοσκοπημένη κάποια στιγμή τον Δεκέμβρη ωστόσο τελικά κυκλοφόρησε ως live άλμπουμ τον Δεκέμβριο του 1994 , σαν ένα μεταθανάτιο αφιέρωμα στη μνήμη του Kurt. Στην συναυλία το συγκρότημα με δική του πρωτοβουλία αποφάσισε να παίξει οτιδήποτε άλλο εκτός από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους, ερμηνεύοντας μεταξύ άλλων τα τραγούδια “Where Did You Sleep Last Night?”, “The Man Who Sold The World,” και “Something In the Way”. Το συγκρότημα αυτοσχεδίαζε. Η φωνή του Kurt γινόταν όλο ένα και πιο σπαρακτική. Ήταν σαν να μην είχαν καθορίσει το set list, αφού αρκετές φορές τα μέλη των Nirvana συζητούσαν επί σκηνής για το τραγούδι που θα ερμηνεύσουν. Ο ήχος του συγκροτήματος δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της συναυλίας, καθώς η παραγωγή έδωσε μεγαλύτερη βαρύτητα στο σκηνικό που ζήτησε ο Kurt.

«Θέλω μια σκηνή διακοσμημένη με μαύρα κεριά και με κρίνα. Και ένα μοβ, μουντό χρώμα να βρίσκεται γύρω από εμένα και το υπόλοιπο συγκρότημα». Έτσι ήθελε να εμφανιστεί το συγκρότημα ο Kurt.
«Αυτό που μου περιγράφεις είναι το σκηνικό μιας κηδείας. Θες η συναυλία να είναι σαν κηδεία;», απάντησε ο άνθρωπος του MTV.
«Ναι! Ακριβώς σαν κηδεία!», συνέχισε ο τραγουδιστής, προϊδεάζοντας ουσιαστικά τον θάνατό του..

Η Unplugged εμφάνιση των Alice in Chains ηχογραφήθηκε τον Απρίλιο του 1996 και τελικά προβλήθηκε στις 30 Ιουλίου του ίδιου έτους. Σε αντίθεση με την απόφαση των Nirvana, οι Alice in Chains ερμήνευσαν αψεγάδιαστα μερικά από τα πιο γνωστά τους τραγούδια , όπως “Rooster” , “No Excuses” , “Heaven Beside You”, “Down in a Hole” και “Would?”.

Η σκοτεινή ατμόσφαιρα που παρέχεται από το φως της σκηνής του MTV ,σε συνδυασμό με τα αρμονικά φωνητικά του Layne , αποτύπωσε την πρωταρχική, ευάλωτη ενέργεια της μπάντας.
Μετά το θάνατο του Layne , η Unplugged εμφάνιση των Alice in Chains έγινε επίσης live άλμπουμ και μάλιστα πολύ πετυχημένο , αφού τα φωνητικά του Layne Staley ήταν εξαίσια , ακόμα και τη στιγμή που μέσα του κατέρρεε ολοκληρωτικά .

Πάρα την απουσία τους, ο Kurt Cobain και ο Layne Staley, δεν θα ξεχαστούν όσα χρόνια και αν περάσουν. Γιατί η αγάπη για την μουσική και η ενέργεια, ότι ακριβώς χαρακτηρίζει τους δύο καλλιτέχνες, δεν ξεθωριάζουν ποτέ. Θα μείνουν αθάνατοι μέσα από τα τραγούδια τους, μέσα από τα live τους, μέσα από τις αλλαγές που έφεραν στην μουσική βιομηχανία, αλλά και στον κόσμο.

Αισίως μπαίνουμε στον 4ο μήνα του 2021, και όπως είχαμε τονίσει στα προηγούμενα άρθρα, η καλή μουσική δεν σταματά να αναπαράγεται, ανεξάρτητα από τη κρίση που περνάμε αυτό το καιρό. Αρκετοί καλλιτέχνες έχουν προγραμματίσει να κυκλοφορήσουν καινούργιες μουσικές δουλειές τους μέσα στο 2021, αλλά ας δούμε μαζί τους δίσκους που θα κυκλοφορήσουν μέσα στον Απρίλιο.

Demi Lovato – Dancing with the Devil… the Art of Starting Over

Το εν λόγο άλμπουμ θα αποτελέσει το 7ο προσωπικό για την 28χρονη Αμερικανίδα τραγουδίστρια, η οποία επανέρχεται δισκογραφικά μετά από το 2017 όταν δηλαδή κυκλοφόρησε το Tell Me You Love Me. Επίσης η Demi Lovato επανέρχεται στη μουσική έπειτα από τη περιπέτεια της υγείας της, καθώς νοσηλεύτηκε το 2018 εξαιτίας της υπερβολικής δόσης ναρκωτικών. Το Dancing with the Devil… the Art of Starting Over θα κυκλοφορήσει στις 2 Απριλίου, κι έχει ως singles το ομότιτλο Dancing With The Devil, το What Other People Say, και το Anyone.

London Grammar – California Soil

Το αγγλικό indie-pop συγκρότημα επανέρχεται δισκογραφικά μετά από 4 χρόνια. Το California Soil θα αποτελέσει το 3ο άλμπουμ για τους London Grammar, και θα διαδεχθεί το Truth Is A Beautiful Thing. Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει στις 9 Απριλίου, και κυκλοφόρησαν μέχρι στιγμής το Baby It’s You, το ομότιτλο single, το Lose Your Head, και το How Does It Feel.

Escape The Fate – Chemical Warfare

Το συγκεκριμένο άλμπουμ θα αποτελέσει το 7ο για τους Αμερικανούς metalcorers, οι οποίοι επιστρέφουν δισκογραφικά μετά από 3 χρόνια, και πιο συγκεκριμένα μετά από το I Am Human το 2018. Το Chemical Warfare θα έρθει στη κυκλοφορία στις 16 Απριλίου, και θα συναντήσουμε τα singles όπως: Walk On, Invicible (μαζί με τη Lindsey Stirling), Not My Problem (μαζί με τον Travis Barker), & Unbreakable.

Greta Van Fleet – The Battle At Garden’s Gate

Οι Αμερικανοί rockers έκαναν το ντεμπούτο τους το 2017, όταν κυκλοφόρησαν το πρώτο τους single Highway Tune. Μάλιστα έχουν χαρακτηριστεί κατά καιρούς κι ως οι νέοι Led Zeppelin, κυρίως λόγω των φωνητικών του frontman Josh Kiszka (θυμίζει Robert Plant). Το The Battle At Garden’s Gate θα κυκλοφορήσει στις 16 Απριλίου, θα διαδεχθεί το Anthem Of The Peaceful Army (2018), και θα αποτελέσει μόλις το 2ο στούντιο άλμπουμ για τους Greta Van Fleet. Από το άλμπουμ κυκλοφόρησαν μέχρι τώρα το My Way, Soon, το Age Of Machine, το Heat Above, και το Broken Bells.

The Offspring – Let The Bad Times Roll

Οι Αμερικανοί punk rockers απουσίαζαν ιδιαίτερα από τη μουσική, καθώς πέρασαν 9 χρόνια όταν κυκλοφόρησαν την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά Days Go By (2012). Το Let The Bad Times Roll θα κυκλοφορήσει στις 16 Απριλίου, και θα αποτελέσει το 10ο άλμπουμ για τους The Offspring. Από αυτό το άλμπουμ συναντάμε το ομότιτλο single, αλλά και το Coming To You που κυκλοφόρησε το 2015.

Rag’n’Bone Man – Life By Misadventure

Ο 36χρονος Βρετανός καλλιτέχνης συστήθηκε στον μουσικό κόσμο το 2016, κυκλοφορώντας το πρώτο του single Human, που μάλιστα έγινε και μεγάλο ραδιοφωνικό hit στην Ευρώπη λίγο καιρό πιο μετά. Στις 10 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε και το πρώτο του στούντιο άλμπουμ, που φέρνει στο όνομα του πετυχημένου single του. 4 χρόνια αργότερα επανέρχεται δισκογραφικά, με το Life By Misadventure που θα κυκλοφορήσει στις 23 Απριλίου. Σ’ αυτό το άλμπουμ θα συναντήσουμε το All You Ever Wanted, και το Fall In Love Again.

Dropkick Murphys – Turn Up That Dial

Πρόκειται για το 10ο στούντιο άλμπουμ για τους Αμερικανούς celtic punkers, οι οποίοι επανέρχονται δισκογραφικά μετά από το 2017, όταν και κυκλοφόρησαν το 11 Short Stories Of Pain & Glory. Το Turn Up That Dial θα κυκλοφορήσει στις 30 Απριλίου, κι έχει ως singles το Smash Shit Up, Mick Jones Nicked My Pudding, I Wish You Were Here, και το Middle Finger.

Royal Blood – Typhoons

Αυτό θα αποτελέσει το 3ο στούντιο άλμπουμ για το Βρετανικό ροκ δίδυμο. Οι Royal Blood οι οποίοι μπήκαν στο μουσικό προσκήνιο το 2013, επανέρχονται δισκογραφικά μετά από το 2017, όταν δηλαδή κυκλοφόρησαν το How Did We Get So Dark?. Το Typhoons θα κυκλοφορήσει στις 30 Απριλίου, κι έχει ως singles το Trouble’s Coming, το ομότιτλο single, και το Limbo.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ήταν 25 Μαρτίου του 2003, όταν οι Linkin Park κυκλοφόρησαν το 2ο άλμπουμ στη καριέρα τους με τίτλο Meteora. Το άλμπουμ γράφτηκε και ηχογραφήθηκε στο διάστημα Απριλίου – Δεκεμβρίου του 2002, με τον ίδιο μουσικό παραγωγό που είχαν και στο ντεμπούτο άλμπουμ τους Hybrid Theory, δηλαδή τον Don Gilmore. Ήταν όμως το πρώτο άλμπουμ με τον Dave Farrell στο μπάσο, όταν ο ίδιος επέστρεψε στη μπάντα το 2000. Η αποδοχή και η απήχηση από το κοινό για το Meteora, ήταν εξίσου εντυπωσιακή με τον προηγούμενο δίσκο, και αγαπήθηκε ιδιαίτερα.

Το μουσικό περιεχόμενο του Meteora, είναι σχεδόν παρόμοιο με το Hybrid Theory, με τη μόνη διαφορά ότι έχει λίγο περισσότερο συναίσθημα. Στιχουργικά, το άλμπουμ, εμπεριέχει στοιχεία συμπεριλαμβανομένων τα καταθλιπτικά συναισθήματα, τον θυμό, και την ανάκαμψη. Σε μια συνέντευξη στο MTV, ο Chester Bennington ανέφερε ότι: “Δεν μιλάμε για καταστάσεις, αλλά για συναισθήματα πίσω από τις καταστάσεις. O Mike κι εγώ είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι, οπότε δεν μπορούμε να τραγουδήσουμε για τα ίδια πράγματα. Αλλά και οι δύο ξέρουμε για την απογοήτευση, τον θυμό, την μοναξιά, την αγάπη, και την χαρά, και μπορούμε να συσχετιστούμε μ’ αυτό το επίπεδο.” Στην ίδια συνέντευξη ο Mike Shinoda δήλωσε ότι: “Αυτό που πραγματικά θέλαμε να κάνουμε ήταν να ωθήσουμε τον εαυτό μας και να ωθήσουμε ο ένας τον άλλον για να βρούμε πραγματικά νέους τρόπους για να είμαστε δημιουργικοί. Θέλαμε κάθε δείγμα που ήταν σε κάθε τραγούδι να είναι κάτι που θα μπορούσε να ζωηρεύσει το αυτί σας – κάτι που μπορεί να μην το έχετε ξανακούσει ποτέ.”

Ποια είναι όμως η σύνδεση του άλμπουμ με την Ελλάδα;

Πρώτα απ’ όλα το όνομα. Το όνομα του άλμπουμ, προέρχεται από ένα τοπίο που βρίσκεται στη Καλαμπάκα (Θεσσαλία), το οποίο εμπεριέχει σύμπλεγμα σκοτεινόχρωμων βράχων με χτισμένα μοναστήρια σε κορυφές κάποιων βράχων. Ο Mike σχετικά με το όνομα του άλμπουμ, είπε ότι: “Η λέξη «Μετέωρα» ήταν αυτή που τράβηξε τη προσοχή μου, καθώς ακουγόταν μεγάλη”. Ο Dave, ο Joe, και ο Chester το επεξεργάστηκαν το σκεπτικό ακριβώς, όπως είναι τα Μετέωρα, το σύμπλεγμα των βράχων στην Ελλάδα που είναι επικό, δραματικό, κι έχει μεγάλη ενέργεια, έτσι και η μπάντα ήθελε το άλμπουμ να έχει το ίδιο συναίσθημα. Επίσης πέρα από το όνομα, η ημέρα κυκλοφορίας του άλμπουμ συμπίπτει με την Επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Όσο και να μη φαίνεται, μια δόση της Ελλάδας την έχει το Meteora.

Το Meteora γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία, τόσο στα charts, όσο κι εμπορικά. Στα charts, το Meteora ανέβηκε στη κορυφή σε 15 charts στο κόσμο, στην Ελλάδα έφτασε μέχρι το No. 2, και στα decade-end charts, βρέθηκε στο No. 36 στο Hot 200 του Bilboard (2000s). Όσον αφορά εμπορικά, στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας πούλησε 810000 αντίτυπα. Συνολικά μέχρι τώρα, πούλησε πάνω από 16 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, κι έλαβε πολλές πιστοποιήσεις πωλήσεων: 7 φορές πλατινένιο στις ΗΠΑ, 4 φορές πλατινένιο σε Γερμανία, Καναδά, & Αυστραλία, 2 φορές πλατινένιο στο Ηνωμένο Βασίλειο, και πλατινένιο στην Ελλάδα μεταξύ των οποίων.

Ως προς τη tracklist, το Meteora παρουσιάζει μια ιδιαιτερότητα, καθώς κάθε τραγούδι έχει το δικό του νόημα. Τι να πει κανείς για το ιδιαίτερα συναισθηματικό From The Inside, για το ιδιαίτερα διαφορετικό (τότε) ως προς το άκουσμα Breaking The Habit, για το πολύ δυναμικό Somewhere I Belong, αλλά και για το πολύ εκρηκτικό Faint.

Το τραγούδι όμως που περιβάλλει όλο το άλμπουμ, και γενικά τη μπάντα, αλλά και αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο, είναι φυσικά το Numb. Το κορυφαίο single που βγάλανε μέχρι τώρα οι Linkin Park, το οποίο δικαίως συγκαταλέγεται στα κορυφαία rock singles της ιστορίας. Είναι τραγούδι που μεταδίδεται πολύ συχνά (ακόμη και σήμερα) στο ραδιόφωνο, το βίντεο κλιπ του είναι από τα κορυφαία ροκ βίντεο κλιπ σε προβολές στην ιστορία (μόλις πίσω από το November Rain των Guns n’ Roses), και είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένο με τη περίοδο της εφηβείας. Δεν μπορούμε να παραλείψουμε το γεγονός ότι είναι και τραγούδι που κατά καιρούς σιγοτραγουδιέται σχεδόν παντού (από τη τάξη στο σχολείο, μέχρι και στο χώρο της εργασίας).

Album Tracklist

1. Foreword
2. Don’t Stay
3. Somewhere I Belong
4. Lying From You
5. Hit The Floor
6. Easier To Run
7. Faint
8. Figure.09
9. Breaking The Habit
10. From The Inside
11. Nobody’s Listening
12. Session (Instrumental)
13. Numb

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Φωτογραφία: ένα θεραπευτικό κλικ για ψυχική ευεξία 

Ο φωτογράφος Edward Steichen χαρακτήρισε τη φωτογραφία σαν μια «μεγάλη δύναμη για να εξηγήσει τον άνθρωπο στον άνθρωπο».

Όλοι κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής μας θα έχουμε τραβήξει μια φωτογραφία ή θα έχουμε πρόσβαση σε κάμερα. Οι νέοι συνηθίζουν να καταγράφουν καθημερινά γεγονότα με το κινητό και να κοινοποιούν βίντεο στο YouTube και σε άλλα κοινωνικά δίκτυα. Η φωτογραφία μπορεί να αρέσει τόσο σε εφήβους, όσο και σε ηλικιωμένους, καθιστώντας την ιδανική δραστηριότητα για όλες τις ηλικίες. Ταυτόχρονα, η διάδοση των κινητών με κάμερα, οι οικονομικές ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την έχουν κάνει μία από τις πιο προσιτές και δημοφιλείς μορφές έκφρασης που διατίθενται στο ευρύ κοινό. Αποτελεί άμεσο και προσβάσιμο μέσο, καθώς δεν απαιτείται κάποια συγκεκριμένη δεξιότητα ή τεχνογνωσία για την αποτύπωση μιας εικόνας.

Η χρήση της φωτογραφίας για θεραπευτικούς σκοπούς

Σήμερα, πέραν της επαγγελματικής και καλλιτεχνικής φωτογραφίας, αρκετοί από εμάς τείνουν να συσχετίζουν τη φωτογραφία με τις καλοκαιρινές τους διακοπές, με εικόνες σε βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά. Ωστόσο, η φωτογραφία δεν είναι μια απλή καταγραφή εικόνων. Πράγματι, εάν αναλογιστούμε πώς οι φωτογραφίες μάς συντροφεύουν κατά τη διάρκεια της ζωής μας, πώς συσχετίζονται με τις αναμνήσεις μας, πώς μας συνδέουν με το ποιοι είμαστε και με το πώς αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τους γύρω μας, μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τη δυνατότητα που παρέχει ως δημιουργικό μέσο, για να εξερευνήσουμε τον κόσμο που ζούμε και τη σχέση μας με αυτόν.

Για να θεωρηθεί μια δραστηριότητα θεραπευτική πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα θεραπευτικό στοιχείο ή κάποιο όφελος για τον χρήστη. Επομένως, για να θεωρηθεί θεραπευτική η φωτογραφία πρέπει να υπάρχει ένα αποτέλεσμα που να ωφελεί.

Η εφαρμογή της φωτογραφίας σε θεραπευτικές δομές χρονολογείται ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα. Περί το 1970 ξεκινά η οργανωμένη χρήση της σε συνεδρίες ψυχοθεραπείας των David Krauss και Judy Weiser, μεταξύ άλλων, στην Αμερική και τον Καναδά. Ο Krauss όρισε τη χρήση της φωτογραφίας για θεραπευτικούς σκοπούς ως τη συστηματική εφαρμογή φωτογραφικών εικόνων ή και φωτογραφικής διαδικασίας, προκειμένου να επέλθουν θετικές αλλαγές στις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές του ενδιαφερόμενου.

Έχει, λοιπόν, αναγνωριστεί εδώ και καιρό ότι η χρήση της φωτογραφίας έχει θεραπευτικές ιδιότητες για την ψυχική υγεία, βοηθώντας στην αυτοαναζήτηση, την επικοινωνία, τη δημιουργική έκφραση και την προσωπική ανάπτυξη.

Πώς ακριβώς είναι θεραπευτική η φωτογραφία 

Με ποιόν τρόπο, όμως, μπορεί η φωτογραφία να γίνει ευεργετική για κάποιον; Καταρχάς, η φωτογραφία δεν περιλαμβάνει μονάχα εκείνη την αποφασιστική στιγμή που πατάμε το κλικ και βγάζουμε την εικόνα. Η θεραπευτική της δύναμη βασίζεται σε ολόκληρη τη φωτογραφική διαδικασία, η οποία περιλαμβάνει πολλά στάδια: λήψη φωτογραφιών, κοίταγμα και επεξεργασία τους, παρουσίασή τους σε άλλους και συζήτηση γι’ αυτές, δημιουργία κολάζ και άλμπουμ, παιχνίδι ή φωτογράφιση με φίλους και συγγενείς κ.ά. Κάθε στάδιο, με τη σειρά του, παρουσιάζει πολλαπλές ιδιότητες που καθιστούν τη φωτογραφία ένα εργαλείο πολύτιμο για θεραπευτικούς σκοπούς. Ας δούμε τις πιο σημαντικές:

Η φωτογραφία δίνει τη δυνατότητα για εξερεύνηση του εαυτού και της ταυτότητάς μας. Οι προσωπικές φωτογραφίες δημιουργούν μια εικόνα για το ποιοι είμαστε, και προσφέρουν την ευκαιρία για ενδοσκόπηση του εαυτού μας στο παρόν, το παρελθόν και το μέλλον.

Λειτουργεί σαν ένα δημιουργικό διάλειμμα, επιτρέποντάς μας να ποζάρουμε, να παίζουμε και να δημιουργούμε νέες πραγματικότητες. Έτσι, μέσα από τη φωτογραφική δράση οι άνθρωποι μπορούν να βρουν ανακούφιση από τα δυσάρεστα συναισθήματα και τη δυνατότητα να ξεχάσουν τα προβλήματά τους. Ειδικά όταν πραγματοποιείται σε ομαδικό πλαίσιο, δημιουργεί ένα κίνητρο κατά της κοινωνικής απομόνωσης και μια ευκαιρία για εξωστρέφεια.

Προάγει την επικοινωνία, ενθαρρύνοντας την αφήγηση και τον διάλογο. Στην ουσία, η φωτογραφία λειτουργεί ως ένα μέσο για αφήγηση των δικών μας ιστοριών, ενθαρρύνοντας έτσι την επικοινωνία με άλλους ανθρώπους. Αυτό με τη σειρά του, μπορεί να συμβάλει στην οικοδόμηση δεσμών και φιλίας.

Η φωτογραφία βοηθάει και τους ανθρώπους να εκφραστούν. Όταν οι λέξεις στερεύουν ή αδυνατούν να εκφράσουν πλήρως μία συναισθηματική κατάσταση, η εικόνα μπορεί να γίνει μια εναλλακτική, οπτική γλώσσα, δημιουργώντας την ευκαιρία για καινούργιους τρόπους έκφρασης. 

Μέσα από τη φωτογραφία ενισχύεται η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση των ανθρώπων. Τους δίνεται η δυνατότητα να είναι κυρίαρχοι της δημιουργικής διαδικασίας και να νιώσουν υπερήφανοι για τη δουλειά που παρήγαγαν. Μία καινούρια γνώση, όπως αυτή του χειρισμού μιας ψηφιακής κάμερας, και συνάμα η επίγνωση αυτής της δεξιότητας, αποτελεί μια ώθηση στην αυτοπεποίθηση των ανθρώπων και προσφέρει μία αίσθηση προσωπικής ικανοποίησης.

Η μέθοδος της Θεραπευτικής Φωτογραφίας

Η Θεραπευτική Φωτογραφία είναι η πρακτική που χρησιμοποιεί τις εγγενείς θεραπευτικές ιδιότητες της φωτογραφίας ως εργαλείο για την ενίσχυση της ψυχικής υγείας και ευεξίας. Περιλαμβάνει φωτογραφικές δραστηριότητες, στις οποίες ένας ενδιαφερόμενος μπορεί να συμμετέχει ατομικά είτε ως μέρος μιας οργανωμένης ομάδας. 

Ως δραστηριότητα δεν λογίζεται μόνο η λήψη φωτογραφιών, αλλά η εφαρμογή ποικίλων τεχνικών, που βοηθούν τους ωφελούμενους να εκφράσουν δημιουργικά τον ψυχισμό τους, δηλαδή τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πεποιθήσεις τους. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν ανάλυση και ερμηνεία φωτογραφιών, φωτογραφικά projects, ομαδικές φωτογραφίσεις και παρουσιάσεις.

Σήμερα, ολοένα και περισσότερες εφαρμογές της Θεραπευτικής Φωτογραφίας πραγματοποιούνται ανά τον κόσμο, ωφελώντας μια πληθώρα ομάδων και κοινοτήτων, που αντιμετωπίζουν σωματικές, ψυχικές ή κοινωνικές προκλήσεις κ.ά. Σαν μέθοδος είναι ιδιαίτερα πολύπλευρη και ευέλικτη, με ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, που κατ’ επέκταση προσφέρει πολλαπλές δυνατότητες για το μέλλον. Μένει λοιπόν, να την ανακαλύψει ένα ακόμη μεγαλύτερο κοινό, καθώς και οργανισμοί κοινωνικής ωφέλειας να την εντάξουν ενεργά στα προγράμματά τους.

Το Eyes of Light είναι από τους πρώτους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς που με όχημα τη Θεραπευτική Φωτογραφία, υλοποιεί δημιουργικές δράσεις και εργαστήρια στην κοινότητα των ανθρώπων με εμπειρία καρκίνου στην Ελλάδα. Οι στόχοι του, μεταξύ άλλων, αφορούν την ψυχοκοινωνική ενδυνάμωση αυτών των ομάδων και την ευαισθητοποίηση του κοινού απέναντι στη νόσο. 

Πηγές 

Therapeutic Photography, PhotoVoice, https://photovoice.org

Therapeutic Photography: Enhancing Self-Esteem, Self-Efficacy and Resilience, Neil Gibson, Jessica Kingsley Publishers, 2018

Exploring the Self through Photography: Activities for use in group work, Claire Craig, Jessica Kingsley Publishers, 2009

Link άρθρου: https://eyesoflight.gr/fotografia-gia-psychiki-evexia/

Λεζάντες φωτογραφιών:

Φωτό 1) και 2): Συμμετοχική φωτογράφιση “Χρώμα και Φως” στα εργαστήρια θεραπευτικής φωτογραφίας του Eyes of Light, φωτο: Δήμητρα Ερμείδου

Φωτό 3): Στιγμιότυπο από τα εργαστήρια θεραπευτικής φωτογραφίας του Eyes of Light, φωτο: Δήμητρα Ερμείδου

Αισίως μπαίνουμε στο 3ο μήνα του 2021, και όπως είχαμε τονίσει και στο προηγούμενο άρθρο, η καλή μουσική δεν σταματά να αναπαράγεται, ανεξάρτητα από τη κρίση που περνάμε αυτό το καιρό. Αρκετοί καλλιτέχνες έχουν προγραμματίσει να κυκλοφορήσουν καινούργιες μουσικές δουλειές τους μέσα στο 2021, αλλά ας δούμε μαζί τους δίσκους που θα κυκλοφορήσουν μέσα στο Μάρτιο.

Kings Of Leon – When You See Yourself

Πρόκειται για το 8ο άλμπουμ για τους Αμερικανούς rockers Kings Of Leon, οι οποίοι επιστρέφουν δισκογραφικά μετά από τον Οκτώβριο του 2016, όταν κυκλοφόρησαν το Walls. Το When You See Yourself θα κυκλοφορήσει στις 5 Μαρτίου, και μέχρι τώρα κυκλοφόρησαν ως singles το The Bandit, το 100.000 people, και το Echoing.

A Day To Remember – You’re Welcome

Το συγκεκριμένο άλμπουμ, θα αποτελέσει το 7ο για το Αμερικάνικο metalcore & pop punk συγκρότημα. Οι A Day To Remember επιστρέφουν δισκογραφικά μετά από πέντε χρόνια, όταν και κυκλοφόρησαν το Bad Vibrations το 2016. Το You’re Welcome θα κυκλοφορήσει στις 5 Μαρτίου, ωστόσο από τον Αύγουστο του 2019 ξεκίνησαν να κυκλοφορούν singles από αυτό το άλμπουμ. Μέχρι τώρα κυκλοφόρησαν το Degenerates, το Resentment, το Mindreader, το Brick Wall, και τώρα πρόσφατα το Everything We Need.

Zara Larsson – Poster Girl

Η 23χρονη Σουηδέζα pop-star επιστρέφει δισκογραφικά μετά από τέσσερα χρόνια, όταν κυκλοφόρησε το So Good. Το Poster Girl, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 5 Μαρτίου, θα αποτελέσει το 3ο άλμπουμ για τη Zara Larsson, η οποία ξεκίνησε να βρίσκεται στο μουσικό προσκήνιο από το 2013, κι έχει ως τώρα τη μεγάλη της ραδιοφωνική επιτυχία Lush Life (2015). Από το επερχόμενό της άλμπουμ, κυκλοφόρησε μέχρι τώρα το Talk About Love, το Love Me Land, το WOW, και το Ruin My Life.

Selena Gomez – Revelación (EP)

Αν και κυκλοφόρησε στις αρχές του 2020 το 3ο της σόλο άλμπουμ Rare, η Selena Gomez αποφάσισε και φέτος να κυκλοφορήσει νέα μουσική, αυτή τη φορά κυκλοφορώντας ένα EP με ισπανικά τραγούδια στις 12 Μαρτίου. Κάπως έτσι πραγματοποιεί την επιθυμία των fans της, οι οποίοι ζητούσαν εδώ και χρόνια από την αγαπημένη τους τραγουδίστρια να κυκλοφορήσει κάτι ισπανόφωνο. Μέχρι τώρα από το επερχόμενό της EP, κυκλοφόρησε το De Una Vez, & το Baila Conmigo.

Lana Del Rey – Chemtrails Over The Country Club

Το εν λόγο άλμπουμ, θα αποτελέσει το 7ο για τη Lana Del Rey στη καριέρα της, και διαδέχεται το Norman Fucking Rockwell! που κυκλοφόρησε το 2019. Το Chemtrails Over The Country Club θα κυκλοφορήσει στις 19 Μαρτίου, και μέχρι τώρα κυκλοφόρησε ως singles το Let Me Love You Like A Woman, το ομότιτλο τραγούδι, αλλά και το White Dress.

Serj Tankian – Elasticity (EP)

Αν και οι System Of A Down πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησαν 2 ολοκαίνουργια singles έπειτα από πολλά χρόνια, ο τραγουδιστής του συγκροτήματος αποφάσισε να προχωρήσει και το solo project του, μ’ ένα νέο EP το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 19 Μαρτίου. Το συγκεκριμένο EP, αρχικά ήταν προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο του 2020, αλλά εξαιτίας των γεγονότων στην Αρμενία, ο Serj Tankian αναγκάστηκε να μεταφέρει τη κυκλοφορία για τη νεότερη ημερομηνία. Από την επερχόμενη δουλειά του, κυκλοφόρησε το ομότιτλο single Elasticity.

Thunder – All The Right Noises

Το Βρετανικό hard rock συγκρότημα, επιστρέφει δισκογραφικά μετά από δύο χρόνια, όταν και κυκλοφόρησαν το Please Remain Seated. Το All The Right Noises αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 21 Μαρτίου, και θα αποτελέσει το 13ο άλμπουμ για τους Thunder, οι οποίοι μετράνε 32 χρόνια από τη χρονιά που δημιουργήθηκαν. Από την επερχόμενη τους δουλειά, κυκλοφόρησαν ως single το Last One Out Turn Off The Lights, και το Going To Sin City.

Evanescence – The Bitter Truth

Οι ιδιαίτερα αγαπημένοι Evanescence, πρόκειται να κυκλοφορήσουν το πολυαναμενόμενο νέο άλμπουμ τους The Bitter Truth στις 26 Μαρτίου, το οποίο προγραμματίστηκε αρχικά να κυκλοφορήσει τέλη του 2020, αλλά η πανδημία καθυστέρησε την ολοκλήρωσή του. Η Αμερικάνικη ροκ μπάντα κάνει ένα δυναμικό δισκογραφικό comeback, επιστρέφοντας μετά από τέσσερα χρόνια, όταν και κυκλοφόρησαν το ορχηστρικό Synthesis (2017), και δέκα χρόνια μετά από το κανονικό τους ομώνυμο άλμπουμ, δηλαδή το Evanescence (2011). Τη προηγούμενη χρονιά, ήδη μας έδωσαν δείγμα για το τι πρόκειται να ακούσουμε σ’ αυτό το άλμπουμ, καθώς κυκλοφόρησαν τέσσερα singles: Wasted On You, The Game Is Over, Use My Voice, Yeah Right.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ο περισσότερος κόσμος γνώρισε τον Kurt Cobain μέσα από τους στίχους και τα βραχνιασμένα φωνητικά του στις μεγάλες επιτυχίες των Nirvana.

Αυτή ήταν η γέφυρα του με τον ακροατή και μέσα από τα τραγούδια του συνεχίζει να «ζει» μέχρι και σήμερα.

Πέρα από τη μουσική του όμως, ο εμβληματικός frontman από το Aberdeen, σε ανύποπτες στιγμές της σύντομης ζωής του -από διάφορες συνεντεύξεις μέχρι το αποχαιρετιστήριο γράμμα που άφησε στις 5 Απριλίου του 1994 όταν και αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του- εξέφρασε με γλαφυρό τρόπο τους προβληματισμούς του για τη μουσική, την κοινωνία, τη νεολαία αλλά και πιο φιλοσοφικά ζητήματα.

Όταν όμως μιλούσε για τον εαυτό του και το παρελθόν του, ήταν πιο λιτός και απολύτως ειλικρινής, με πιο χαρακτηριστική ίσως την φράση «Είναι καλύτερα να καίγεσαι παρά να ξεθωριάζεις», στίχο από το ‘Hey Hey, My My’ του Neil Young που αναφέρει ο Kurt Cobain και στο τελευταίο γράμμα του.

Στο σημερινό αφιέρωμα, συγκεντρώσαμε μερικές από τις πιο γνωστές φράσεις του Kurt Cobain και διαβάζοντάς τις κάποιος, μπορεί να κατανοήσει ακόμα καλύτερα τον χαρακτήρα και την ψυχοσύνθεση του χαρισματικού frontman των Nirvana.

Πάμε να τις δούμε.

♦ To καθήκον της νεολαίας είναι να μάχεται κατά της διαφθοράς.

♦ H punk είναι μουσική ελευθερία. Σου υπαγορεύει να παίξεις, να πεις και να κάνεις ό,τι θες. Η λέξη Nirvana σημαίνει απελευθέρωση του πόνου, και είναι πολύ κοντά στην ερμηνεία που εγώ δίνω στη λέξη punk.

♦ Θα ήθελα να με λατρεύουν σαν τον John Lennon αλλά να έχω ταυτόχρονα την ανωνυμία του Ringo Starr. Δεν ήθελα να γίνω frontman. Ήθελα να βρίσκομαι στην πίσω γραμμή αλλά και να είμαι ένα rock star ταυτόχρονα.

♦ Ο οργανισμός μου καταστράφηκε από τη μουσική με δυο τρόπους. Έχω έντονους πόνους από ερεθισμούς στο στομάχι, είναι μια ψυχοσωματική κατάσταση που προκλήθηκε από όλο αυτόν τον θυμό μου. Έχω σκολίωση, η σπονδυλική μου στήλη είναι λυγισμένη και χειροτερεύει από το κράτημα της κιθάρας. Πάντα πονάω και αυτό βάζει θυμό στη μουσική μου.

♦ Δεν είμαι γενικά καλά διαβασμένος, αλλά όταν διαβάζω, διαβάζω καλά.

♦ Η rap μουσική είναι το μόνο μουσικό είδος που ήρθε στον κόσμο μετά την punk.

♦ Δεν έχουμε δικαίωμα να εκφράζουμε την άποψή μας όταν γνωρίζουμε εκ των προτέρων όλες τις απαντήσεις.

♦ Από την αρχή του rock and roll, πάντα υπήρχε κάποιος τύπος σαν τον Axl Rose. Και είναι βαρετό, είναι τελείως βαρετό για μένα.

♦ Παραδέχομαι ότι πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να κάνει πράγματα που πολλοί άλλοι rock stars κάνουν ή τους αναγκάζουν να κάνουν. Ο κόσμος εκεί έξω είναι αρκετά ξένος για μένα.

♦ Γελάνε με εμένα επειδή είμαι διαφορετικός, γελάω με όλους γιατί είναι ίδιοι.

♦ Θα ήθελα να απαλλαγούμε από τους ομοφοβικούς, τους σεξιστές και τους ρατσιστές στο ακροατήριό μας. Ξέρω ότι είναι εκεί έξω και πραγματικά με ενοχλεί.

♦ Εάν είναι παράνομο να ροκάρεις, πετάξτε με στη φυλακή!

♦ Δεν υπάρχει τίποτα πιο σπουδαίο από το να αποκτήσεις ένα παιδί. Συνήθιζα να δουλεύω τα καλοκαίρια στην YMCA όπου ήμουν ανάμεσα σε πολλά παιδάκια. Ήξερα από τότε πως όταν αποκτήσω ένα μωρό, θα ήμουν πραγματικά ευτυχισμένος και έτσι έγινε. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πώς άλλαξα από τη στιγμή που γεννήθηκε η κόρη μου. Το να την κρατάω στην αγκαλιά μου είναι το καλύτερο ναρκωτικό του κόσμου.

♦ Ακούγοντας ξανά το ‘Nevermind’ από άποψη παραγωγής, νιώθω αμήχανα. Είναι πιο κοντά ηχητικά στους Mötley Crue παρά στην punk. Κάποιες φορές το μισώ, αλλά πάντα θα υπάρχει κάτι που θα ακούσω στο δίσκο που θα με κάνει να κλάψω.

♦ Ήθελα να φτιάξω μια punk μπάντα πριν ακόμα ακούσω punk.

♦ Ποτέ μου δεν σκόπευα να τραγουδάω. Ήθελα να παίζω απλά ρυθμική κιθάρα, να κρύβομαι πίσω στη σκηνή και απλά να παίζω.

♦ Κανείς δεν πεθαίνει παρθένος. Όλους μας γ@@ει η ζωή.

♦ Προτιμώ να με μισούν για αυτό που είμαι, παρά να με αγαπούν για αυτό που δεν είμαι.

♦ Μου αρέσει να παραπονιέμαι και να μην κάνω τίποτα για να αλλάξω τα πράγματα.

♦ Εάν πεθάνεις είσαι ολοκληρωτικά ευτυχισμένος και η ψυχή σου κατοικεί κάπου αλλού. Δεν φοβάμαι να πεθάνω. Η γαλήνη μετά το θάνατο είναι η μεγαλύτερη ελπίδα μου.

Αυτός ήταν ο Kurt Cobain μέσα από τα ίδια του τα λόγια.

Ένας εκτυφλωτικός αστέρας που στα μόλις 27 χρόνια της ζωής του έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς, αλλά ποτέ δεν ήθελε τους προβολείς της δόξας πάνω του…

Πηγή

«Στον υπερρεαλισμό δεν προσεχώρησα ποτέ. Τον υπερρεαλισμό τον είχα μέσα μου, όπως είχα μέσα μου το πάθος της ζωγραφικής, από την εποχή που γεννήθηκα»

Ο Νίκος Εγγονόπουλος ήταν “ένας άνθρωπος που μοίρασε την ζωή του ανάμεσα στις δύο τέχνες”. Άφησε παρακαταθήκη ένα τεράστιο και σπουδαίο έργο, αφού αποτέλεσε έναν από τους κύριους εκφραστές του υπερρεαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα.

Ο υπερρεαλισμός ή σουρεαλισμός είναι το κίνημα που ταυτίζεται με τη φράση «πάνω ή πέρα από την πραγματικότητα». Πρεσβεύει το μη λογικό, το παράδοξο, το ανορθόδοξο, το μη εξηγήσιμο. Όλα αυτά αποτυπώνονται ολοφάνερα στους ιδιαίτερους πίνακες του Νίκου Εγγονόπουλου.
Ήταν ένας άνθρωπος των τεχνών αφού χαρακτηρίζεται ως ζωγράφος σκηνογράφος και ποιητής. Παράλληλα εργάστηκε και ως καθηγητής του Ε.Μ. Πολυτεχνείου.

Ο σπουδαίος αυτός καλλιτέχνης της γενιάς του ’30, κατόρθωσε να συνδέσει το κίνημα του υπερρεαλισμού, του σουρεαλισμού, με τον ελληνικό πολιτισμό . Άλλωστε ο ίδιος έχει δείξει απεριόριστο σεβασμό για την ελληνική αλλά και βυζαντινή πνευματική παράδοση.

Ο Εγγονόπουλος γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου του 1907 και πέθανε στις 31 Οκτωβρίου του 1985, στην Αθήνα.

«Η μεγάλη μου αγάπη στη ζωή ήτανε μόνο η ζωγραφική. Κάθε ώρα, που δεν την αφιερώνω στη ζωγραφική, τη θεωρώ ώρα χαμένη».

Αφιέρωνε κάθε μέρα τρεις ώρες το πρωί και τρεις ώρες το απόγευμα στη ζωγραφική . Η ζωγραφική έπαιζε τεράστιο ρόλο στην ψυχοσύνθεση του καλλιτέχνη καθώς όταν δεν ζωγράφιζε, μελαγχολούσε . Κάθε πρωί ξυπνούσε στις 6 το πρωί γιατί προτιμούσε να ζωγραφίζει νωρίς κάτω από το φως του πρωινού ηλίου.
Το 1932, γράφτηκε στην Σχολή Καλών Τεχνών, προκειμένου να καλλιεργήσει το ταλέντο του. Εκεί μαθήτευσε κοντά στον Κωνσταντίνο Παρθένη και παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα βυζαντινής τέχνης στο εργαστήριο των Φώτη Κόντογλου και Α. Ξυγγόπουλου, μαζί με το Γιάννη Τσαρούχη. Γνωρίστηκε επίσης και με άλλους σημαντικούς καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων ο Ανδρέας Εμπειρίκος, ο Γιάννης Μόραλης και ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο
Τα πρώτα δείγματα της ζωγραφικής του παρουσιάστηκαν το 1938 στην Έκθεση Τέχνη της Νεοελληνικής Παραδόσεως.

Ο Εγγονόπουλος ήταν ένας «θαυμάσιος άνθρωπος που δεν είχε σχέση με τα μικρά της ζωής, δεν ήξερε τις δοσοληψίες, τις κακομοιριές», είπε για εκείνον ο Ανδρέας Εμπειρίκος.

Για την ζωγραφική του χρησιμοποιεί κυρίως 3 χρώματα, που τυχαίνει να είναι τα αγαπημένα του: Το κόκκινο, το κίτρινο και το μπλέ όπως και τα παράγωγα τους. Χρησιμοποιούσε επίσης διάφορες τεχνικές, όπως λάδια και αυγοτέμπερα. Η τεχνική του ήταν επι το πλείστον Βυζαντινή, ενώ η εναλλαγή θερμών-ψυχρών τόνων που βλέπουμε σε αρκετούς πίνακες του, είναι κάτι που διδάχθηκε από τον δάσκαλο του, Παρθένη.

«Οι λέξεις είναι στοιχεία που τα ξομπλιάζω και τα βάζω χρωματιστά το ένα πλάι στο άλλο».

Τα όρια του χρόνου στο οποίο ανάγεται η ζωγραφική του Νίκου Εγγονόπουλου, είναι κυρίως η μινωική Κρήτη, το τέλος του 19ου αιώνα , η αρχαία Ελλάδα , το Βυζάντιο και τα γεγονότα του 1821. Αυτή η προσήλωση προκύπτει από την προσωπική του έλξη ,η οποία οφείλεται προπάντων, στην επιθυμία του να τονίσει τις ένδοξες αλλά και θαυμαστές πτυχές του ελληνισμού και παράλληλα να προβάλει τη διαχρονικότητα του πνεύματος της χώρας μας, που χρονολογείται από την αρχαιότητα .
Η θεματογραφία που επιλέγει είναι απόρροια του κλίματος της εποχής που έζησε και του πνεύματος με το οποίο συναναστρέφονται ο ίδιος και ο κύκλος του .Τον απασχολούν το τυπικό και το παραδεδεγμένο, αλλά κυρίως η γνησιότητα , επειδή αυτή υπηρετεί καλύτερα την πρόθεση της ζωγραφικής του.
Το γεγονός ότι ο Εγγονόπουλος προσφεύγει στην ιστορία, δε σημαίνει, ότι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ζωγράφος της ιστορίας. Διότι στα έργα του, η ελληνική ιστορία περιπλέκεται με το φανταστικό στοιχείο και αναμιγνύονται διαφορετικές χρονικές περίοδοι σε έναν καμβά. Έτσι προσθέτει υπερρεαλιστικές πινελιές στο έργο του. Δεν αποτυπώνει ακριβώς ιστορικά γεγονότα.

Ο Εγγονόπουλος, έχει ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα και σε κάποια Βυζαντινά κατάλοιπα. Αυτό τον ωθεί στο να μεταφέρει όσα του έκαναν εντύπωση στους πίνακες του. Έτσι δημιουργεί πίνακες με αρχοντικά και απλά σπίτια της Ελλάδας, όπως τα θυμάται από τα ταξίδια του . Φυσικά, τα στοιχεία της Βυζαντινής παράδοσης δεν λείπουν από τα έργα του και από τις αγιογραφίες του. Μάλιστα τα συναντάμε ακόμα και στους πιο σουρεαλιστικούς πίνακες του.

Ο Εγγονόπουλος, προκειμένου να διασφαλίσει την αναγνώριση της περίτεχνης τότε τέχνης που πρεσβεύε , βρέθηκε αντιμέτωπος με την αρνητική κριτική ορισμένων διανοούμενων. Συγκεκριμένα, ο ίδιος, υπερασπιζόμενος τον υπερρεαλισμό αντιμετωπίστηκε από όλους σχεδόν τους πνευματικούς ανθρώπους της εποχής του με χλευασμό και άκρως προσβλητικά σχόλια. Όμως το 1949 με τη συμμετοχή του στη Μπιενάλε ,μια από τις σπουδαιότερες εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, οι κριτικοί και οι διανοούμενοι άρχισαν να τον σέβονται περισσότερο και το έργο του απέκτησε περισσότερο ενδιαφέρον και κύρος για την ελληνική πραγματικότητα.
Με τη διαρκή του προσπάθεια και αφοσίωση στο έργο του, διεκδίκησε με κάθε τρόπο το δικαίωμα της απόλυτης, χωρίς όρους, ελευθερίας στην τέχνη , μια τέχνη που ακόμα και σήμερα θεωρείται πρωτοποριακή και αντισυμβατική.

Η τέχνη αυτή πλέον θαυμάζεται από το πανελλήνιο και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Για όσους επιθυμούν να θαυμάσουν τους πίνακες του Νίκου Εγγονόπουλου, εκθέτονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στις Δημοτικές Πινακοθήκες Αθηνών, Ρόδου, Θεσσαλονίκης, στο Μουσείο Θεάτρου στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και σε διάφορες ιδιωτικές συλλογές.