Έχετε νιώσει ποτέ το αίσθημα του χωρισμού; Αυτό το αίσθημα που σου προκαλεί πόνο, εξαιτίας ενός ανθρώπου που σταματά να είναι μέρος της ζωής σου; Μα τι ρωτάω! Όλοι έχουμε έρθει αντιμέτωποι με αυτόν τον πόνο, είτε είσαι άντρας είτε είσαι γυναίκα είναι ο ίδιος πόνος.

     Μπορεί κατά βάθος να ήθελες κι εσύ να φτάσετε στον χωρισμό,όμως ήσουν πραγματικά έτοιμος ή έδωσες τον χρόνο στον άλλον να φύγει από κοντά σου,χωρίς εσύ να το καταλάβεις; Πάντα ένας από τους δύο είναι πιο τολμηρός για τα δικά του θέλω. Ίσως εσύ δεν ήσουν, αλλά ο άλλος; Ήταν; Μάλλον ήταν.

    Έτσι μένεις πίσω, εσύ και οι αναμνήσεις σας. Αρχίζεις να θυμάσαι τα όμορφα, αυτά που σας ένωσαν και σας έφεραν τόσο κοντά, που νόμιζες βρήκες τον άνθρωπό σου. Αλλά μάλλον δεν τον βρήκες. Ξεκινάς και κλείνεσαι στο σπίτι, βάζεις να πιεις, γεμίζεις το πρώτο ποτήρι με το κρασί, αναπολείς στιγμές σας, ανάβεις το πρώτο τσιγάρο και θυμάσαι. Έχεις γεμίσει δάκρυα. Πονάς στη θύμηση κάθε όμορφης ανάμνησης. Έπειτα αφού το ένα ποτήρι έφερε το άλλο, κι έχεις γεμίσει όλο το τασάκι αποτσίγαρα, σκέφτεσαι όλα αυτά τα άσχημα, τα τελευταία άσχημα που συνέβησαν.

    Θυμώνεις με τον εαυτό σου, που δεν κατάφερες να σώσεις αυτό το παραμύθι που είχες, που έμοιαζε πιο αληθινό από όλα τα παραμύθια που είχες ακούσει και είχες ζήσει ποτέ σου! Κοιτάς το κινητό σου και βλέπεις αναπάντητες κλήσεις μόνο από τις φίλες σου. Σε ψάχνουν απεγνωσμένα, να ακούσουν τι έγινε. Αλλά εσύ ευχόσουν αυτές οι κλήσεις να ήταν από τον άνθρωπο που αγαπάς. Αλλά δεν είναι. Έτσι νιώθεις το τέλος πιο οριστικό από ποτέ!

     Θυμώνεις με τον άνθρωπο που νόμιζες ότι θα ήταν πάντα εκεί για σένα. Επειδή μπόρεσε και έφυγε και δεν το έκανες εσύ πρώτος. Έμεινες να προσπαθείς κι όμως νιώθεις ότι δεν προσπάθησες αρκετά.

    Προσπάθησες! Αλλά ότι είχες ήταν να τελειώσει.

   Τώρα ζητάς τους φίλους σου, να είναι κοντά σου. Βγαίνεις, ξενυχτάς, πίνεις, αναλώνεσαι σε σώματα ξένα. Μήπως και ξεχάσεις, μήπως κι αγαπήσεις ξανά, ή μήπως γυρίσει έτσι πίσω.

    Όμως αυτό δεν θα γίνει. Τον εαυτό σου πρέπει να αγαπήσεις, τα όνειρά σου πρέπει να κυνηγάς. Αν δεν είσαι εσύ καλά,δεν θα είναι κανένας καλά δίπλα σου.

   Το ‘ΑΝΤΊΟ’ είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο. Θυμήσου ένα πράγμα. Η ζωή σου, η ευτυχία σου εξαρτάται από εσένα. Από κανέναν άλλον. Μόνο εσύ μπορείς να σε κάνεις ευτυχισμένο. Κανένας άλλος. Όλα ξεκινάνε από μέσα σου.

    Ένα τέλος ισούται με μια νέα αρχή! Ο χρόνος σου; Πολύτιμος.Ζούμε μόνο μια φορά για αυτό φρόντισε να ζήσεις όσο πιο όμορφα μπορείς.Πάει έφυγε,κάτι άλλο είναι για εσένα.Κάτι καλύτερο.Κάτι μοναδικό κι όταν έρθει η στιγμή θα καταλάβεις ποιος είναι ο άνθρωπός σου. 

Fairytale

Όσο μεγαλώνουμε μαθαίνουμε να είμαστε επιλεκτικοί

Είναι καλό να είσαι κοινωνικός και να συναναστρέφεσαι πολλούς ανθρώπους. Έτσι μαθαίνεις περισσότερα, ανταλλάσσεις περισσότερες απόψεις, έχεις αρκετά ερεθίσματα και αρκετά παραδείγματα ζωής. Διασκεδάζεις περισσότερο, έχει πολλές επιλογές για μια βόλτα και άλλα πολλά οφέλη.

Ο κλοιός στενεύει

Το να έχεις πολλούς γνωστούς,έχει τεράστια διαφορά από το να έχεις πολλούς φίλους

Η λέξη φίλος δεν είναι λέξη απλή

Φίλος είναι αυτός που μοιράζεσαι μαζί του όχι μόνο έναν καφέ, ένα αστείο, κοινά ενδιαφέροντα. Φίλος είναι αυτός που είναι μαζί σου στις πίκρες και στις δυσκολίες και όχι μόνο τις χαρές. Φίλος είναι αυτός που σου δίνει τον ώμο του να ακουμπήσεις, που είναι για σένα πάντα εδώ. Που σ’ αγαπάει γιαυτό που είσαι. Το να έχεις έστω και έναν μόνο τέτοιο άνθρωπο στη ζωή σου, έχει πολλή μεγαλύτερη αξία από το να έχεις χιλιάδες γνωστούς.

Όσο μεγαλώνεις, μίκρυνε τον κύκλο

Δεν έχω γνωρίσει στη ζωή μου προσωπικά ανθρώπους που έχουν πολλούς πραγματικούς φίλους. Αλλά ακόμα και αν υπάρχουν με τα χρόνια αλλάζουμε. Εμείς,οι υποχρεώσεις, οι προτεραιότητές μας. Οι περισσότεροι είχαμε στην εφηβεία μια μεγάλη παρέα. Δυστυχώς όμως όσο μεγαλώνουμε χανόμαστε. Και η πικρή αλήθεια, κάποιες φορές χανόμαστε συνειδητά.

 Όσο μεγαλώνουμε εξελίσσεται η αντίληψή μας, ο τρόπος που βλέπουμε τη ζωή και τους ανθρώπους. Καλώς η κακώς συνειδητοποιούμε πως αυτοί που πραγματικά αξίζουν να έχουν θέση στη ζωή μας, είναι πολύ λιγότεροι από αυτό που φανταζόμασταν στην εφηβεία μας με τις εφηβικές παρέες που πιστεύαμε πως θα είχαμε για πάντα.

Λίγοι και καλοί

Επέλεξε αυτούς που θέλεις να είναι στον περίγυρό σου και μην νιώθεις καθόλου άσχημα ακόμα και αν δεν ξεπερνάν τα δάχτυλα του ενός χεριού.

Η ποιότητα και η ποσότητα δεν συμβαδίζουν ποτέ….

Ερμιόνη Ταυλαρίδου

Σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη κοινωνία, με ραγδαίους ρυθμούς και αλλαγές στο πεδίο δράσης της ζωής, ξεχνάμε, ή μάλλον δεν προλαβαίνουμε, να απολαύσουμε πλέον τις μικρές καθημερινές στιγμές. Όπως τη μυρωδιά του πρωινού καφέ που μόλις φτιάξαμε στην κουζίνα πάνω στον πάγκο, ή την ανατολή του ηλίου γύρω στις 6 πμ όπου ο ουρανός γεμίζει με ζοφερά χρώματα που χορεύουν στον ανοιχτόχρωμο μπλε καμβά του.

Αυτές οι μικρές, καθημερινές στιγμές θαρρεί κανείς πως είναι «ασήμαντες». Αλλά πόσο πραγματικά είναι, δίχως δηλαδή σημασία, ουσία, όταν εμείς οι ίδιοι δεν τις προσδίδουμε την αρμόζουσα προσοχή; Όταν δεν τις θεωρούμε ξεχωριστές; Όταν γίνονται δεδομένες; Ίσως αυτό να οφείλεται και στον αέναο κύκλο της καθημερινής ρουτίνας.

Πιθανώς, αυτή η χρονική στιγμή που διανύουμε να είναι από τις πλέον ιδανικές για να αναζωπυρώσουμε και να αναδημιουργήσουμε -από τις στάχτες του φοίνικα- απλές, καθημερινές στιγμές. Μπορεί να είναι είτε μια δραστηριότητα είτε μια απόφαση ή επιλογή.

Για τους μη λάτρες του πρωινού καφέ, ναι ναι υπάρχουν και αυτοί ανάμεσά μας, μια όμορφη στιγμή είναι και το ζεστό τσάι με μια κουταλιά μέλι για έντονη και γλυκιά οσμή, που αμέσως μοσχομυρίζει όλο το δωμάτιο, και περιέχει καφεΐνη που επίσης «σοκάρει» το σώμα που με τη σειρά του αφυπνίζεται.

Επιπλέον, τα οικογενειακά γεύματα. Από το πρωί έως και το βράδυ βρισκόμαστε όλοι σε μια αποτελμάτωση εκκρεμών υποχρεώσεων και έτσι είναι «περιορισμένος» ο χρόνος για τις οικογενειακές αυτές στιγμές ή μάλλον έτσι πιστεύεται. Ακόμη και το πρωινό τείνει να γίνεται ένα τοστ ή μια μπάρα δημητριακών που καταναλώνουμε καθ’ οδόν λόγω «έλλειψης» χρόνου. Το δε lunch είναι και κάθε φορά από κάποιο διαφορετικό μαγαζί take away.

Πόσο ωραία στιγμή να γυρνάμε σπίτι περπατώντας, να κάνουμε μια βόλτα, αντί να πάρουμε το όποιο ΜΜΜ. Έτσι, να αφεθούμε στη στιγμή, στα τοπία, να απολαύσουμε το τι υπάρχει γύρω μας, ακόμη και στην πόλη υπάρχουν αρκετά σημεία με πράσινο, όπως πάρκα και αλάνες. Ή πάλι έστω να ρίξουμε μια φευγαλέα ματιά στα γεωμετρικά κτήρια με τις εντυπωσιακές προσόψεις και τα καλοσχηματισμένα μπαλκόνια.

Και φυσικά δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε την πιο μοναδική στιγμή της ημέρας, τότε που όλος ο κόσμος βρίσκεται σε «σίγαση» και αυτό διότι είμαστε σπίτι και μόλις έχουμε φορέσει πιτζάμες, πλύναμε δόντια και ετοιμαζόμαστε να κάνουμε έφοδο στο κρεβάτι κάτω από τα σκεπάσματα. Ναι, καταλάβατε ακριβώς σε ποια στιγμή αναφέρομαι. Την οποία, δυστυχώς, δεν της αποδίδουμε την αντίστοιχη σημασία, καθώς εξαντλημένοι από την όποια κούραση της ημέρας καταλήγουμε απλώς να προσκρούουμε στο στρώμα και να αποκοιμόμαστε στο λεπτό.

Αικατερίνη Συμφέρη

40.000 οι άστεγοι στην Ελλάδα. Οι μισοί εκ των οποίων στην Αθήνα.

 Από την αρχή της εποχής της οικονομικής κρίσης οι άστεγοι αυξάνονται όλο και περισσότερο με αποτέλεσμα να αυξάνεται και η ανάγκη για κοινωνικούς φορείς, συσσίτια, μη κερδοσκοπικές οργανώσεις και φυσικά την συνεισφορά όλων μας, όταν οι δικές μας συνθήκες δια βίωσης το επιτρέπουν.

Η σκληρή καθημερινότητα ενός αστέγου

 Ο Παύλος Σιδηρόπουλος έχει πει σε συνέντευξή του στο παρελθόν την πιο σωστή και όμορφη κουβέντα που έχω ακούσει ποτέ μου για τους άστεγους:

Όποιος δεν έχει ζήσει στο πεζοδρόμιο, καλά θα κάνει να το βουλώνει όταν η συζήτηση φτάνει σε θέματα που αφορούν την μοναξιά και την ανασφάλεια..

 Ένας άστεγος από την ώρα που θα ξυπνήσει στο πεζοδρόμιο, το παγκάκι, το πάρκο όπου κοιμάται, ξεκινάει την αγωνιώδη αναζήτηση για την σίτιση του, για τυχόν πιθανότητες να βρει έναν χώρο για την προσωπική του υγιεινή, και σε άσχημες καιρικές συνθήκες για την ανεύρεση στεγάστρου για να μην βραχεί αυτός και τα λιγοστά του υπάρχοντα. Επαιτεία, ψάξιμο απορριμάτων, οποιοσδήποτε τρόπος μπορεί να του προσφέρει λιγοστά από αυτά που για εμάς είναι δεδομένα.

Κοινωνικός αποκλεισμός

Εκτός από τον καθημερινό αγώνα που ένας άστεγος δίνει για την επιβίωσή του, έχει να αντιμετωπίσει την μοναξιά, τον ρατσισμό και την ταπείνωση που η κοινωνία μας του προσφέρει. Βλέμματα επικριτικά, αποστροφή και απάθεια είναι συνήθεια για έναν άνθρωπο που ζει στον δρόμο.

Μην κλείνεις τα μάτια σου μπροστά στην δυστυχία

 Είναι το πιο εύκολο και πιο συνηθισμένο να προσπερνάμε έναν συνάνθρωπο που έχει την ανάγκη μας. Με το να κάνουμε πως δεν τον βλέπουμε, δεν σημαίνει ότι δεν είναι μπροστά μας και ζητά απελπισμένα την βοήθειά μας.

Θα βοηθήσει κάποιος άλλος σκεφτόμαστε.

Υπάρχουν δημόσιοι φορείς σκεφτόμαστε.

Ίσως είναι τοξικομανής και αν του δώσω χρήματα συντελώ στον θάνατό του σκεφτόμαστε.

Όλα αυτά που σκεφτόμαστε για να νοιώθουμε μέσα μας καλά που στρέφουμε το βλέμμα αλλού μπροστά στην δυστυχία, δεν είναι παρά γελοίες δικαιολογίες και αβάσιμα επιχειρήματα.

Θα βοηθήσει κάποιος άλλος…: Δεν έχεις ιδέα αν κάποιος θα βοηθήσει.

 Υπάρχουν δημόσιοι φορείς…:Οι μ.κ.ο και όλοι οι δημόσιοι φορείς που πραγματοποιούν σύσσίτια και δημιουργούν κέντρα στέγασης,δεν είναι αρκετοί σε σχέση με τον τεράστιο και ντροπιαστικό αριθμό αστέγων στην χώρα μας και επιπλέον  δεν βοηθούν αστέγους με λοιμώδη νοσήματα και τοξικομανείς.

Είναι τοξικομανείς και αν του δώσω χρήματα συντελώ στον θάνατό του…: Ένας τοξικομανής την δόση του θα την πάρει με κάθε τρόπο και κόστος. Το μόνο που καταφέρνεις με το να τον προσπεράσεις είναι να συντελέσεις στην εγκληματικότητα και να αφήσεις αυτόν τον άνθρωπο νηστικό. Ο τοξικομανής εάν δεν συγκεντρώσει λίγα χρήματα, 1ον σίγουρα δεν θα πληρώσει για να συτιστεί εφόσον προτεραιότητα για την επιβίωση του θα έχει πρώτα η δόση του και 2ον θα κλέψει, θα εκπορνευτεί, θα αναγκαστεί να προβεί σε άλλες λύσεις αν δεν συγκεντρώσει ένα ποσό για να αποκτήσει την δόση του. Όταν τον προσπερνάς δεν τον σώζεις όπως θέλεις να πιστεύεις αλλά βοηθάς στο να γίνει η ζωή του μια ακόμα μεγαλύτερη κόλαση.

Θα μπορούσες και εσύ να είσαι στη θέση ενός άστεγου

Εάν μιλήσεις με κάποιους άστεγους θα αντιληφθείς ότι δεν γεννήθηκαν άστεγοι. Κάποτε ήταν άνθρωποι σαν και εσένα που είχαν δεδομένα τα αναγκαία, υπάρχουν και άστεγοι που είχαν τα πάντα και τα έχασαν. Ο κάθε ένας από αυτούς τους ανθρώπους έχει την δική του ξεχωριστή ιστορία που πολλές φορές είναι και απίστευτη. Ο καθένας μας θα μπορούσε να βρεθεί σε αυτή τη θέση, είτε από λάθη δικά του, είτε αλλωνών. Ποτέ δεν ξέρεις τι ιστορία και τι ψυχή κρύβεται πίσω από τα βρώμικα και ρακένδυτα ρούχα των ανθρώπων που ζουν στον δρόμο.

ΟΙ ΑΣΤΕΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΙ ΘΑΥΜΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΥΠΗΣΗΣ

Δεν έχουμε ούτε το ένα τρίτο από το ψυχικό σθένος και την επιμονή και υπομονή αυτών των ανθρώπων ενώ πολλοί καταστρέφουμε τον εαυτό μας την ώρα που οι άνθρωποι αυτοί παλεύουν και έχουν τόση λαχτάρα για ζωή και δεν το βάζουν κάτω. Εσύ μπορεί να γκρινιάζεις που δεν έχεις τα χρήματα να αγοράσεις το μοντέλο του κινητού που επιθυμείς την ίδια στιγμή που άνθρωποι που το στομάχι τους πονάει από την πείνα νοιώθουνε ευτυχία με ένα πιάτο φαγητό, με ένα σκισμένο και χιλιοφορεμένο μπουφάν που τους χαρίζουν.

Οι άνθρωποι αυτοί που εμείς λυπόμαστε, που ξέρεις, ίσως λυπούνται εμάς που δεν έχουμε ιδέα πόσο πρέπει να εκτιμάμε την ζωή….

Ερμιόνη Ταυλαρίδου

Ναι υπήρξα και εγώ μια λεπτεπίλεπτη γυναίκα, πάντα ήμουν στα 50 κιλά και 1,65 ύψος, δεν έγινα όμως ποτέ μια γλάστρα με μυαλό κολοκύθας, ναι ναι καλά το ακούσατε….
κράζω γιατί δεν θαυμάζω όλο αυτό το να γίνονται όλα για το φαίνεσθαι και το θεαθήναι…!

Το bulling πάντα υπήρχε αλλά όχι σε τόσο βαθμό για να ντρέπεται τόσο πολύ μια κοπέλα η μια γυναίκα για το σώμα της. Δεν τις κρίνανε επειδή ήταν με κάποια κιλά ώστε αυτό να εμποδίζει την εργασία τους, η στο να βρουν σχέση…
Ιδίως στο επάγγελμα μου χρειάζεται μια ωραία παρουσία αλλά όχι όμως να μένουν άνεργες. Ποτέ δεν αντιμετώπισα πρόβλημα αν και κάποια στιγμή είχα πάρει λίγα κιλά. Θα μου πείτε τι δουλειά έκανα και κάνω; Τότε ήμουν πλοιοσυνοδός σε πλοία της γραμμής, και τώρα είμαι αρχικαμαρωτίνα στα κότερα.

Εδώ λοιπόν οι απόψεις διίστανται. Και τι εννοούμε με αυτό; Υπάρχουν λοιπόν εργοδότες που θέλουν σοβαρούς επαγγελματίες να ξέρουν να κινηθούν και όχι γλάστρες…
Άλλοι πάλι το αντίθετο. Βιτρίνα να ‘ναι και ότι να ‘ναι…
Ζητάνε ανορεξικές κοπέλες και ας μην ξέρουν την δουλειά, είτε επειδή είναι από γνωστό του γνωστού είτε πρωτόμπαρκη (κοινώς δεν έχει ξαναπατήσει το πόδι της ποτέ πάνω σε πλοίο).

Και ερχόμαστε στο σήμερα, εν έτη 2020 όπου έχουν χειροτερέψει πιο πολύ τα πράγματα και λόγω της κατάστασης με τον ριμαδο ιο που μας φόρτωσαν.
Και έτσι με πήρε και έμενα η μπάλα…
να σου η κλεισούρα των 3 μηνών μέσα στο σπίτι, πήρα κιλά και γω…
Σταυρώστε με κάλε…

Δεν το θελα και πέφτω σε κατάθλιψη και ωχ Παναγία μου και βράστα όλα. Λέω που θα πάει θα αρχίσω δίαιτα κανένα 10κιλο θα το χάσω μέχρι να δούμε τι θα γίνει για δουλειά…
και δεν δάγκωνα την γλώσσα μου, και χτυπάει το τηλ για δουλειά και πάω στο ραντεβού κομψή όπως πάντα αλλά τσουπωτή η δικιά σου….
και βλέπουν το βιογραφικό και όλα καλά και είσαι επαγγελματίας και εμείς αυτό θέλουμε θα σας απαντήσουμε την Παρασκευή γιατί θα δούμε και άλλες 2…
σκέφτομαι ευτυχώς αυτοί δεν ζητάνε barbie σκουπόξυλο και ας δούνε και άλλες κοπέλες…
και φεύγω με την σκέψη ότι θα με καλέσουν Παρασκευη όπως είχαν πει…

Βρε περνάει η Παρασκευή, φεύγει και το Σαββατοκύριακο και λέω εντάξει τζάμπα και που έκανα τον κόπο και πήγα…
Ήξερα ήδη την απάντηση.
Δευτέρα πρωί να και χτυπάει το τηλέφωνο, λυπόμαστε αλλά η θέση καλύφθηκε ήδη.
Απάντηση δική μου. Σας ευχαριστώ αλλά το ‘ξερα….
Ο λόγος;; Τα παραπανίσια μου κιλά . Η ζωή των περισσοτέρων με παραπάνω κιλά όπως και γω.

Καταπιεσμένα κοινωνικά πρότυπα!!
Και σήμερα θα μου πείτε γιατί έγραψα αυτό το κείμενο.
Καλε θα φτάσω και στο ζητούμενο…
γιατί δεν είναι μόνο οι σχέσεις οι επαγγελματικές αλλά και οι αισθηματικές…
διάβασα ένα παράπονο μιας κοπέλας που έλεγε το εξής…
Έχω φάει άκυρο γιατί ήμουν καλή για ξεπέτα αλλά πολύ χοντρή για σχέση.

Στην ουσία είπε… πως θα σε κυκλοφορώ;
Γουστάρουν αλλά ντρέπονται για το τι θα πουν οι φίλοι…
τόσο μα τόσο Sad.
Όχι κορίτσια μου, όχι κυρίες μου και κύριοι αντίστροφα αγαπήστε το σώμα σας και μην ακούτε τι λένε οι άλλοι…
Πάντα κυριαρχούσε η ζήλεια η κακία και η κουτοπονηριά…
Το σώμα μας φτιάχνεται, σμιλεύεται…
Και μπορεί να γίνει ένα ποίημα, και αφήστε αυτούς που ψάχνουν κόκαλα σκύλου για σχέση με μυαλό κολοκύθας όπως ανέφερα πιο πριν.
Είναι που τους κάνει να φαίνονται πιο γκόμενοι, πιο γίγαντες, να κοκορεύονται τι κυκλοφορεί μαζί τους…
Λες βρε παιδάκι μου κι αυτοί είναι ο Brad Pitt.

Οι πραγματικοί άντρες και οι γυναίκες κοιτάνε την εσωτερική ομορφιά ενός ατόμου και την ψυχή τους που είναι πιο πλούσια, από ένα ψεύτικο είδωλο. Θα σας δώσω μια συμβουλή.
Ξέρω ότι σας είναι δύσκολο, αλλά κυρίες και κύριοι αλλάξτε τον τρόπο σκέψης σας και σταματήστε να ψάχνετε παγωμένες κούκλες, ψυχρά αντικείμενα και φουσκωτούς κούκλους…
Αλλιώς θα παίζαμε στην τόλμη και γοητεία 

Με αγαπη μια παθουσα αλλα δυνατη γυναικα.

Μαρία Σαραλιώτη

Τον Δεκέμβριο του 2018 ξεκίνησε η έκδοση του μηναίου περιοδικού Cinematek το οποίο κυκλοφορεί και διανέμεται άνευ χρηματικού αντιτίμου σε κινηματόγραφους των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης αλλά και σε άλλους επιλεγμένους χώρους. Ακόμη, η έκδοση γίνεται σε συνεργασία με τον μεγαλύτερο κινηματογραφικό οργανισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τον Cineuropa.

Το περιοδικό Cinematek αποτελεί πόλο έλξης για τους σινεφίλ καθώς σε αυτό αρθρογραφούν καταξιωμένοι στο χώρο του κινηματογράφου σκηνοθέτες και ηθοποιοί.Επίσης,το ιδιαίτερο του στυλ και η αισθητική του σε συνδιασμό με τις καλλιτεχνικές του φωτογραφίες ολοκληρώνουν την εξωτερική του εικόνα.

Παράλληλα, με την έκδοση πραγματοποιούνται μια σειρά εκδηλώσεων που αφορούν την 7η Τέχνη, οι λεγόμενες προβολές στην πόλη. Μην παραλέιψετε λοιπόν,να γίνεται συνδρομητές και σας εγγυώμαι ότι δεν θα χάσετε!

Συνδρομή

Η συνδρομή περιλαμβάνει 9 πανέμορφα περιοδικά κινηματογράφου 
και ΔΩΡΟ ένα εισιτήριο για σινεμά κάθε μήνα.

Σημεία Διανομής

* Οι πληροφορίες για την συνδρομή και τη λίστα διανομής αντλήθηκαν από την οικεία σελίδα του Cinematek.

 Η διαστρευλωμένη έννοια της ομορφιάς

 Λίγο scroll down να κάνεις την οθόνη σου στα social media και είναι αρκετό για να δεις πόσο παραποιημένη αντίληψη για την ομορφιά υπάρχει στις μέρες μας.

 Ξεγυμνωμένες κοπέλες, υπερβολικό μακιγιάζ, φρύδια ξυρισμένα και βαμμένα και πολλά άλλα.

Η ομορφιά είναι υποκειμενική

Πολλοί έχουν την λανθασμένη εντύπωση ότι η ομορφιά είναι αντικειμενική και παλεύουν να μοιάσουν στο ιδανικό πρότυπο ενός μοντέλου. Για αυτή την τραγωδία φταίνε τα media και τα πρότυπα – στερεότυπα που προβάλλουν.

  Ο κόσμος της ανασφάλειας

 Δυστυχώς λόγω των λανθασμένων μηνυμάτων που εκπέμπουν στον κόσμο τα media για τον κόσμο της ομορφιάς, πολλοί άνθρωποι και ειδικότερα γυναίκες, παλεύουν καθημερινά με τις ανασφάλειες που άσκοπα έχουν ως προς την διαφορετικότητά τους σε σχέση με το πρότυπο ομορφιάς που ανακυκλώνουν οι οθόνες, οι πασαρέλες, ο κόσμος των celebrities.

 Αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν είναι ότι αυτή ακριβώς η διαφορετική όψη από το συνηθισμένο πρότυπο, αυτό είναι και η πραγματική ομορφιά

Η πραγματική ομορφιά

 Η πραγματική ομορφιά είναι η μοναδικότητα του καθένα μας. Η ομορφιά είναι το πρόσωπό σου που λάμπει όταν είσαι ευτυχισμένος/η. Η ομορφιά, είναι εν τέλει κάτι τελείως υποκειμενικό. Φυσικά και είναι ωραίο να είμαστε καθαροί και περιποιημένοι, η πραγματική μας ομορφιά όμως είναι η φυσική ομορφιά που μας έχει δοθεί. Χωρίς παραποιήσεις και διαστρεβλώσεις των φυσικών χαρακτηριστικών σου γνωρισμάτων, να είσαι σίγουρος/η ότι η ομορφιά σου, είναι αυτό που από τη φύση σου έχει δοθεί και οι τυχόν ατέλειες που εσύ μπορεί να βλέπεις στον καθρέφτη σου, είναι αυτή η μοναδικότητά σου. Αυτή η μοναδικότητα είναι η πραγματική ομορφιά.

 Μην προσπαθείς να αλλάξεις αυτό που είσαι. Μία μικρή περιποίηση και η αυτοπεποίθηση και η χαρά που εκπέμπεις, είναι όλη όση ομορφιά χρειάζεσαι για να σε ξεχωρίσει κάποιος/α και να κερδίσεις την επιβεβαίωση που τόσο έχεις ανάγκη, καθώς ζεις σε έναν κόσμο που μας θέλει γεμάτους ανασφάλειες, για να οδηγούμαστε πιο εύκολα στον καταναλωτισμό.

Πως θα πλουτίσουν οι εταιρείες εάν εσύ αναγνωρίζεις την μοναδική ομορφιά σου?

Ερμιόνη Ταυλαρίδου

Προκαταλήψεις

Οι προκαταλήψεις υπάρχουν σε όλα τα άτομα μιας κοινωνίας, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και σε όλους τους πολιτισμούς ανεξαιρέτως. Δημιουργούνται από τις κοινωνικές κατηγοριοποιήσεις και λειτουργούν στους εσωτερικούς μηχανισμούς κάθε κοινωνίας. Η ηλικία, η φυλή και το φύλο συγκεντρώνουν τις περισσότερες από αυτές και συνδέονται με το σεξισμό, το ρατσισμό και οτιδήποτε παρεκκλίνει από το δόγμα αποδοχής που επικρατεί στους κόλπους της κοινωνίας. Έχουν τρείς άξονες μέσα από τους οποίους εκδηλώνονται τη γνώση, το συναίσθημα και τη συμπεριφορά, με τα αντίστοιχα κίνητρα που προσδιορίζουν τη στάση των ατόμων απέναντι σε οποιαδήποτε κατάσταση. Αφορά σε παγιωμένες αντιλήψεις ανθρώπων ή κοινωνικών ομάδων που επηρεάζουν στάσεις και συμπεριφορές κυρίως αρνητικά και αποτελούν τροχοπέδη στην εξέλιξη του ανθρώπινου είδους. Εμποδίζουν την κατανόηση φαινομένων, παρακωλύουν την αφύπνιση και οδηγούν τους ανθρώπους σε αγκυλώσεις και συμπλέγματα που τους καθιστούν δυσλειτουργικούς. Σταδιακά οδηγούνται σε απευαισθητοποίηση και απανθρωποποίηση και είναι σε θέση να λάβουν μέρος σε τεράστια εγκλήματα τόσο ως προς τον συνάνθρωπό τους όσο και προς την ανθρωπότητα. Χάνεται ο ορθολογισμός και όλα εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν τα υποκείμενα, ανθρώπους και κινούνται βάσει των προκαταλήψεων στην εκτέλεση οποιασδήποτε ενέργειας χωρίς συναισθηματική εμπλοκή και κριτική ικανότητα. Η προκατάληψη αποτελεί ένα κοινωνικό και ψυχολογικό δίπολο, η εξέταση του οποίου απαιτεί τη μελέτη από την επιστήμη της Κοινωνικής ψυχολογίας. Είναι απαραίτητο να διερευνάται η συναισθηματική και ψυχολογική κατάσταση που οδηγεί τους ανθρώπους να είναι υποχείρια των προκαταλήψεων, καθώς και το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκδηλώνονται οι διάφορες συμπεριφορές, ιστορικά, χωρικά και χρονικά. Άραγε πόσοι από εμάς αντιλαμβάνονται ότι είναι δέσμιοι κοινωνικών προκαταλήψεων ;

Κοινωνική ταυτότητα      

Η κοινωνική ταυτότητα προσδιορίζεται από την αίσθηση που έχουμε για τον εαυτό μας και τους άλλους. Ο βαθμός στον οποίο χαρακτηρίζονται οι συμπεριφορές, τα συναισθήματα και τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας είναι αυτό που διέπει την αντιληπτική ικανότητα των ατόμων και οδηγεί στην κατηγοριοποίηση τους. Αρχικά οι άνθρωποι κρίνουν και σχηματίζουν γνώμη με ένα πολύ περιορισμένο πεδίο αντιληπτικότητας που βασίζεται σε εμφανείς πληροφορίες που παρέχει το οποιοδήποτε άτομο και ανάγονται σε κάποια προσωπική βάση δεδομένων που υπάρχει μέσα στον καθένα. Το πρότυπο αυτό συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά που αποτελούν το σημείο αναφοράς τόσο σε κάθε σύγκριση όσο και σε κάθε χαρακτηρισμό. Προσδιορίζουν τα επιμέρους στοιχεία των κατηγοριών και τα ανάγουν ως τη βάση στήριξης αυτών και το απαραίτητο γνώρισμα ομοιοτήτων ή διαφορών ανάμεσα τους. Η κοινωνική ταυτότητα ακολούθως προσιδιάζει στα χαρακτηριστικά κάθε κοινωνικής ομάδας και παρέχει τον άξονα της αντιληπτικής ικανότητας των ατόμων. Με αυτόν τον τρόπο οι διάφορες ομάδες αποκτούν υπόσταση, κύρος, αξιολογική σημασία και εκτίμηση στα υπόλοιπα άτομα. Κάποιες ομάδες αποκτούν περισσότερα θετικά χαρακτηριστικά ενώ κάποιες χαρακτηρίζονται ως λιγότερο θετικές με ότι αυτό συνεπάγεται για την συμμετοχή των ανθρώπων σε αυτές. Η ανάδειξη και ο βαθμός στον οποίο συμβαίνει αυτό προωθεί τόσο τον υγιή ανταγωνισμό όσο και τον αθέμιτο, με διαφορετικές πρακτικές και μεθοδεύσεις για τη μάχη της επικράτησης στον κοινωνικό ιστό.

Η αντίληψη του εαυτού και οι συσχετισμοί που δημιουργούνται ανάμεσα σε διάφορες κοινωνικές κατηγορίες ενισχύει τις διομαδικές σχέσεις και προσδιορίζει την προσωπική και την κοινωνική ταυτότητα. Στην προσωπική ταυτότητα περιλαμβάνονται οι διαπροσωπικές σχέσεις καθώς και οι συμπεριφορές που εκδηλώνονται με βάση την ιδιοσυγκρασία του κάθε ατόμου, ενώ στην κοινωνική η συμμόρφωση, η προκατάληψη, τα στερεότυπα και η αλληλεγγύη. Ο αριθμός των ταυτοτήτων ενός ατόμου προκύπτει από την ποσότητα των επιμέρους χαρακτηριστικών και τις περιπτώσεις στις οποίες εκδηλώνεται. Αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κοινωνικό γνώρισμα για τα περισσότερα άτομα και επηρεάζει καταλυτικά την αυτό-αντίληψη τους. Συνεπώς, με ποιο τρόπο θα ήταν δυνατό να προσδιορίσουμε ορθότερα την κοινωνική μας ταυτότητα και να απαλλαγούμε από τις προκαταλήψεις;

Γιάννης Κυρίτσης

Από την Τρίτη 26 Μαΐου στις 18.00 έως τις 17 Ιουνίου την ίδια ώρα στο πλαίσιο της σειράς #snfccAtHome: Αναγνώσεις: παιδικό βιβλίο του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ), ο γνωστός ηθοποιός Δημήτρης Πιατάς θα διαβάσει το κλασικό παιδικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Σ. Δέλτα «Τρελαντώνης» σε σκηνοθετική επιμέλεια του Βίκτωρα Αρδίττη. Την ανάγνωση θα συνοδεύσουν ζωγραφικά έργα που δημιούργησε, ειδικά για αυτή τη σειρά, ο εικαστικός Αλέκος Λεβίδης, καθώς θα παιχτεί και πρωτότυπη μουσική του συνθέτη Κώστα Βόμβολου.

Ο «Τρελαντώνης» είναι ένα από τα δημοφιλέστερα ελληνικά μυθιστορήματα. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1932 και επανεκδόθηκε επανειλημμένα καθώς αγαπήθηκε από πολλές γενιές παιδιών. Το μυθιστόρημα περιγράφει τις περιπέτειες, των τεσσάρων αδελφών της οικογένειας Μπενάκη –η Δέλτα ήταν κόρη του εθνικού ευεργέτη Εμμανουήλ Μπενάκη– στον Πειραιά, που αφήνουν την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου για να περάσουν ανέμελα τις διακοπές τους στο αρχοντικό των θείων τους στον λόφο της Καστέλλας. Εκεί, η Αλεξάνδρα, η Πουλουδιά (Πηνελόπη), ο Αλέξανδρος και ο Αντώνης τον οποίο φωνάζουν Τρελαντώνη γιατί είναι πολύ άτακτος, θα έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με τον κόσμο των μεγάλων.

Η σειρά θα μεταδίδεται κάθε Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη στις 18:00. Μέχρι τότε ακούστε ένα teaser από τον Δημήτρη Πιατά που μας προσκαλεί στον κόσμο του «Τρελαντώνη».

Συντελεστές:

Διαβάζει ο Δημήτρης Πιατάς
Ζωγραφικά έργα: Αλέκος Λεβίδης
Σκηνοθετική επιμέλεια: Βίκτωρ Αρδίττης
Σύνθεση πρωτότυπης μουσικής: Κώστας Βόμβολος
Sound Design – Επεξεργασία ήχου – Mastering: Γιώργος Μαντάς

Το ψηφιακό περιεχόμενο το οποίο δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του προγραμματισμού εκδηλώσεων του ΚΠΙΣΝ εντάσσεται στη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).

Πολλοί από μας έχουμε πει ένα «πρέπει να ξεκινήσω διατροφή» ή ένα «από Δευτέρας» και πάντα το αναβάλλουμε. Κάποιοι άλλοι πάλι επιχειρούν να εφαρμόσουν μια υγιεινή διατροφή και μετά από κάποιες εβδομάδες ή μήνες επιστρέφουν στις παλιές συνήθειες ανακτώντας ξανά το βάρος που κατάφεραν να χάσουν.

Οι δυο αυτές πράξεις προέρχονται ακριβώς από τα ίδια συναισθήματα που νιώθει/βιώνει το άτομο την δεδομένη περίοδο.

Συνήθως μετά από μια υπερκατανάλωση ενός γεύματος ή μετά από τις γιορτές πολλοί φτάνουν στο σημείο να νιώθουν δυσφορία από το πολύ φαγητό και σταδιακά βλέποντας και την ζυγαριά να ανεβαίνει αριθμούς , λένε « Από Δευτέρα ξεκινώ διατροφή», «από αύριο τα κόβω όλα». Αλλά όση ώρα το λένε άλλη τόση δεν το πιστεύουν. Μπορεί όντως να ξυπνήσουν την επόμενη μέρα και να φάνε σκέτα φρούτα και στην συνέχεα σκέτο φιλέτο κοτόπουλο με σαλάτα και να φτάσουν στο βραδινό λιμοκτονώντας από την πείνα και πέφτοντας με τα μούτρα σε ότι βρουν μπροστά τους για να φάνε. Με κύριο επακόλουθο την αίσθηση τύψεων και της δημιουργίας ενός φαύλου κύκλου.

Από την άλλη πλευρά υπάρχει και ο κόσμος που κατά καιρούς δίνει μάχη με διάφορες μορφές διατροφών – δίαιτες συνήθως καταφεύγοντας σε ειδικούς ή πειραματίζοντας μόνοι τους με εξαντλητικές δίαιτες και έντονη γυμναστική. Οι άνθρωποι αυτοί στοχεύουν στο να φτιάξουν στο σώμα τους, να αυξήσουν την μυϊκή τους μάζα, να χάσουν βάρος, λίπος ή να βελτιώσουν την υγεία τους. Παρόλο που μπορεί να δουν μια μικρή διαφορά στο σώμα τους, στην ζυγαριά τους ή στις βιοχημικές τους εξετάσεις, επαναπαύονται και πολύ σύντομα επιστρέφουν στις παλιές  «κακές» συνήθειες και δημιουργείται ξανά ένας φαύλος κύκλος. Αυτές οι επαναλαμβανόμενες υπότροπες τους οδηγούν στο να πιστεύουν πως δεν είναι άξιοι να μείνουν πιστοί σε ένα υγιεινό τρόπο ζωής. Ακόμη φτάνουν στο σημείο να απεχθάνονται την έννοια διατροφή γιατί πιστεύουν πως τόσο καιρό «στερούνταν» αγαπημένες τροφές χωρίς λόγο.

Πίσω από όλες αυτές τις πράξεις είτε της υποτροπής είτε της αναβολής στο να συνεχίσουν ή να ξεκινήσουν ένα πρόγραμμα διατροφής κρύβεται ο συσχετισμός πόνου – ευχαρίστησης.

Τι εννοώ;

Όλοι οι άνθρωποι καθημερινά αισθάνονται διαφορετικά συναισθήματα. Κάποιες μέρες βιώνουν θετικά συναισθήματα και κάποιες αρνητικά. Άλλες πάλι και τα δυο. Δυστυχώς είναι της φύσης του ο άνθρωπος να εστιάζει στα αρνητικά συναισθήματα όπως είναι το άγχος, ο φόβος, η στενοχώρια ,η απογοήτευση, η αγωνία, η θλίψη, ο θυμός κτλ και να μην αναζητά περισσότερο να νιώσει την χαρά, την αυτοπεποίθηση, την όρεξη, την ζωντάνια κτλ. Τα αρνητικά συναισθήματα επιδρούν στον εγκέφαλο και συγκεκριμένα στον υποθάλαμο και στη συνέχεια στην υπόφυση, επηρεάζοντας πλήρως την έγκριση όλων των ορμονών του σώματος, προκαλούν την έγκριση χημικών ουσιών όπως της αδρεναλίνης, της κορτιζόλης, της υπερβολικής χοληστερίνης, της ινσουλίνη και τη μείωση της θυροξίνης. Όλες αυτές οι ορμόνες εκτός του ότι καταστρέφουν κυριολεκτικά το μεταβολισμό μας, μας οδηγούν στην στροφή προς κατανάλωση «ανθυγιεινών» τροφών πλούσιων σε κορεσμένα λιπαρά και ζάχαρη μετατρέποντας στιγμιαία τα αρνητικά συναισθήματα σε θετικά. Όταν οι ορμόνες αυτές εκκρίνονται σε καθημερινή βάση ο νους συσχετίζει την αίσθηση της ευχαρίστησης μόνο από τη κατανάλωση φαγητού. Το ίδιο όμως συμβαίνει και σε γιορτές όπου υπάρχει ένα χαρμόσυνο γεγονός, ο άνθρωπος έχει συσχετίσει την κατανάλωση άφθονου ποτού και φαγητού με την καλοπέραση, την χαρά κτλ

Από την άλλη πλευρά σε περιόδους όπου ο άνθρωπος είναι σε πρόγραμμα διατροφής οι ορμόνες αυτές εκκρίνονται πάλι, ειδικότερα όταν το άτομο βρίσκεται σε συνεχώς άγχος, στο «τι θα φάει», στο «πόσο» , στο «τι ώρα» , στο «γιατί δεν χάνει βάρος», στο «απαγορεύεται να φάει αυτό και το άλλο». Όλη αυτή η πίεση οδηγεί το άτομο στο να μην απολαμβάνει την υγιεινή διατροφή που κάνει, να μην την θεωρεί σαν μια ευκαιρία να αγαπήσει τον εαυτό του, να τον φροντίσει παρέχοντας του υγεία μέσω της τροφής, αλλά σαν μια «στέρηση» σαν κάτι που του προκαλεί πόνο.

Έτσι λοιπόν όταν ο νους προγραμματιστεί στο με τι θα συσχετίζει το πόνο και τι ευχαρίστηση πολύ δύσκολα τα άτομα αυτά παίρνουν την απόφαση είτε να ξεκινήσουν μια σωστή υγιεινή διατροφή είτε να συνεχίσουν.

Στην σημερινή εποχή είναι απόλυτα λογικό όλος ο κόσμο να περνά από καταστάσεις άγχους , στρες , ανησυχίας , φόβου κτλ λόγο τον πολύ έντονων ρυθμών την ζωής αλλά και των υψηλών απαιτήσεων/ υποχρεώσεων που έχει ο καθένας. Σκοπός μας όμως σε αυτή την ζωή είναι να ζήσουμε!! και να ζήσουμε όσο πιο ευχάριστα μπορούμε. Για να γίνει αυτό πρέπει να εστιάζουμε περισσότερα σε γεγονότα και καταστάσεις που μας κάνουν να αισθανόμαστε πιο πολλές φορές τα θετικά μας συναισθήματα. Δεν είναι κακό. Πολλές φορές νιώθουμε πως είναι κακό να νιώθουμε χαρά ή κακό να κάνουμε κάτι που μας ευχαριστεί. Το κακό είναι να σκοτώνουμε μεταφορικά καθημερινά τον εαυτό μας με ένα σορό αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα και να καταπιέζουμε τον εαυτό μας με εξαντλητικές δίαιτες που μόνο κουράζουν.

 Κλείνοντας θα ήθελα να πω, όταν πραγματικά ο άνθρωπος αποφασίσει να δώσει έμφαση στην θετική πλευρά της ζωής τότε θα καταλάβει πως μια διατροφή δεν είναι στέρηση δεν σου στερεί τροφή αντιθέτως μια υγιεινή ισορροπημένη διατροφή σε συνδυασμό με μια μέτριας έντασης άσκησης όπως ένα απλό περπάτημα μπορεί να προκαλέσει έγκριση ενδορφινών, σεροτονίνης. Ορμόνες υπεύθυνες για την καλή διάθεση της αυτοπεποίθησης και για τα συναισθήματα του έρωτα, της αγάπης και της διέγερσης. Μια υγιεινή ισορροπημένη διατροφή είναι φροντίδα για τον εαυτό μας, για να νιώθουμε υγιής, γεμάτοι ενέργεια και φυσικά να είμαστε αρεστή και στο αντίθετο φύλο.

Είναι πολύ σημαντικό να αναζητάμε βοήθεια από  κάποιο ειδικό διατροφολόγο – διαιτολόγο και όχι να εφαρμόζουμε ότι κυκλοφορεί στο διαδίκτυο που κατά 90% στηρίζεται σε «αποτοξινωτικές-εξαντλητικές» δίαιτες.

Η διατροφή δεν είναι «πρέπει να τρώω 100 γραμμάρια από αυτό και αυτό», τα γραμμάρια δεν είναι για όλη την ζωή. Απλά είναι μια εκπαίδευση για να μάθουμε στο σώμα μας πόσο χρειάζεται. Όπως φροντίζεται καθημερινά τον εαυτό σας εξωτερικά( ντύσιμο, μαλλιά , βάψιμο κτλ) έτσι να φροντίζεται και τον εαυτό σας επιλέγοντας να καταναλώνεται τροφές που προάγουν την υγεία στο σώμα σας αλλά και να επιτρέπετε στον εαυτό σας να βιώνει μόνο θετικά συναισθήματα.

Κωνσταντίνου Ουρανία
Διαιτολόγος – Διατροφολόγος ΔΙΠΑΕ Θεσσαλονίκης
Επί Πτυχίου