Οι άνθρωποι δε γεννήθηκαν δυνατοί.
Οι άνθρωποι δε γεννήθηκαν έτοιμοι.
Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται, αλλά πρώτα πρέπει να αντιληφθούμε ποια είναι τα δεδομένα. Γιατί δεν είναι όλα για όλους.

Παιδαγωγική καθολική δεν ξέρω αν υφίσταται και δεν ξέρω αν θα έπρεπε.
Στην κοινωνία είμαστε ίσοι μα διαφορετικοί.
Η διαφορετικότητα οφείλει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό και υπομονή.
Δε γεννήθηκαν όλοι για τους ίδιους σκοπούς, μα ακόμη κι αν για κάποιους πράγματι ισχύει, δε θα τον πετύχουν με τον ίδιο τρόπο και τον ίδιο ρυθμό.
Το να είσαι ευαίσθητος δεν είναι κακό πράγμα, όπως και το να μην μπορείς να ανταπεξέλθεις στις δύσκολες καταστάσεις μόλις αυτές βρεθούν μπροστά σου. Αυτό θεωρώ πως δουλεύεται. Η ψυχική δύναμη, η ηγετική ικανότητα και παρόμοια χαρακτηριστικά ίσως (προφανως δηλαδη) αποκτούνται σε ιδιαίτερα νεανική ηλικία με αποτέλεσμα να θεωρούνται έμφυτα. Κάτι που φυσικά και δεν ισχύει, εκτός αν είσαι Ηρακλής.
Εκτός αν είσαι Ο Ηρακλής καλύτερα.

Ο κόσμος είναι δύσκολος. Είναι ο χειρότερος εχθρός και χειρότερος κριτής μας. Είναι απρόσωπος και καθόλου μα καθόλου ρατσιστής. Τους κρίνει όλους, ανεξαρτήτως λόγου, φύλου, θρησκειας, εθνικοτητας, εμφανισης.
Όλοι θα κριθούν στη διάρκεια της ζωής τους από κριτές που κανείς δεν ξέρει πώς, πότε και γιατί απέκτησαν αυτήν την αρμοδιότητα.

Το ότι μας διαχέει μια άνευ λόγου κακιά δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Κι αν μπορείτε εσείς, εγώ δεν μπορώ , ελπίζοντας η ειλικρίνεια μου να ανταμειφθεί. Ένας κακός ανταγωνισμος, υποκινούμενος από ένα πνεύμα αμφισβήτησης και ένα κομμάτι φθόνου για κάτι που ίσως και να μην ποθησαμε και μοχθησαμε ποτέ. Μας αρκεί να μην το πετύχει ο άλλος.
Πολλές θεωρίες, γνωμικά, απόψεις έχουν ακουστεί και γράφει για το τι ορίζει την έννοια του δυνατού. Τι είναι αυτό που τον κάνει να διαφέρει.
Και με το μικρό και νεανικό μυαλό μου έχω καταλήξει στο εξής:

Δυνατός είναι εκείνος που αντιλαμβάνεται ότι ο χρόνος του τελειώνει.
Στους ανθρώπους φέρεται με αγάπη και υπομονή, γιατί ξέρει πως το τι ξημερώνει δεν είναι ποτέ σίγουρο.
Πόσο δύσκολο το να είσαι δυνατός όμως μέσα στη σκουριά του κόσμου…

Πριν προλάβεις να δυσανασχετήσεις που η τρελή αρθρογράφος αποφάσισε να γράψει για μια ξένη προσωπικότητα που μπορεί να μην είχες ξανακούσει την ύπαρξη της, έχω να σου πω ένα πράγμα. Όχι μόνο είναι Έλληνας ζωγράφος ,αλλά διάσημος για τα έργα του σε ολόκληρη την Ευρώπη! Για αυτό και μόνο οφείλεις να ξέρεις λίγα πράγματα για την ζωή και το έργο του El Greco.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Δομήνικος Θεοτοκόπουλος και  γεννήθηκε το 1541 στον Χάνδακα της Κρήτης, το σημερινό Ηράκλειο. Γόνος εύπορης οικογένειας,είχε τη δυνατότητα να σπουδάσει βυζαντινή ζωγραφική στη γενέτειρά του και να εξοικειωθεί με τη δυτική τέχνη.Ο Δομίνικος  έζησε στη Κρήτη μέχρι τα 26 του χρόνια. Το 1567 φεύγει για την Βενετία η οποία ήταν καλλιτεχνικό κέντρο της εποχής. Θα ζήσει στην πόλη για τρία χρόνια και το 1568 θα γίνει μαθητής του Τιτσιάνο, διάσημου Ιταλού ζωγράφου .Το 1570, ίσως μετά από προτροπή του Τιτσιάνο, ο Ελ Γκρέκο, όπως είναι το καινούριο προσωνύμιο που του έχει αποδοθεί και έμελλε να τον σημαδέψει για αρκετές γενιές αργότερα,αποφασίζει να πάει στη Ρώμη για να αναζητήσει νέες ευκαιρίες .Το 1577 αποφασίζει να εγκαταλείψει τη Ρώμη για τη Μαδρίτη –αν και ίσως στην απόφασή του αυτή να συνετέλεσε και η επιδημία πανώλης που είχε ξεσπάσει στην πόλη ήδη από το 1575.

Fun fact : Διεύρυνε τον κύκλο των γνωριμιών του και απέκτησε τέτοια αυτοπεποίθηση για την τέχνη του, ώστε να υποστηρίξει ότι αν καταστρέφονταν οι τοιχογραφίες της «Καπέλα Σιξτίνα» που είχε ζωγραφίσει ο Μιχαήλ Άγγελος, θα μπορούσε αυτός να κάμει καλύτερες. Η παρατήρησή του αυτή θεωρήθηκε τότε βλασφημία και επιτάχυνε την απόφασή του να εγκαταλείψει τη Ρώμη.

Έπειτα, φτάνει στην Ισπανία και αρχίζει να εργάζεται για χάρη του Φιλίππου Β’ , βασιλιά της Ισπανίας .Ο βασιλιάς δεν εκτιμά ιδιαίτερα τη ζωγραφική του και ένα χρόνο αργότερα ο Θεοτοκόπουλος απογοητευμένος αποφασίζει να φύγει για το Τολέδο. ο Τολέδο αποτελεί θρησκευτικό κέντρο της Ισπανίας και ο Ελ Γκρέκο δέχεται πολλές παραγγελίες για μεγαλόπνοα έργα από εκκλησίες και ιδρύματα της πόλης.Σπουδαίοι πίνακες του είναι η «Ανάληψη της Θεοτόκου», «Η Αγία Τριάδα», «Η Ανάσταση του Σωτήρος», «Το μαρτύριο του Χριστού», «Εσπόλιο» (σκηνή από τα πάθη του Χριστού), «Ο Λαοκόων» και «Η Πεντηκοστή».Το 1578 θα γεννηθεί ο γιος του Χόρχε Μανουέλ , από τη σχέση του με τη δόνα Χερόνιμα δε λας Κουέβας, με την οποία θα ζήσει το υπόλοιπο του βίου του, αλλά δεν θα την παντρευτεί.

Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος πέθανε στις 7 Απριλίου του 1614, σε ηλικία 73 ετών και τάφηκε στο ναό του Αγίου Δομήνικου στο Τολέδο.Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο ζωγράφος θα εργαστεί μαζί με τον γιο του, ο οποίος θα ακολουθήσει τα βήματά του και θα γίνει ζωγράφος.Στη χώρα μας υπάρχουν έξι έργα του Θεοτοκόπουλου: «Ο Άγιος Λουκάς ζωγραφίζει την Παναγία» και «Η Προσκύνηση των Μάγων» (Μουσείο Μπενάκη), «Στέψη της Θεοτόκου» και «Η Συναυλία των Αγγέλων» (Εθνική Πινακοθήκη), «Βάπτιση του Χριστού» και «Άποψη του Όρους και της Μονής Σινά» (Ιστορικό Μουσείο Κρήτης).

Σημείωση:Για πολλά χρόνια το όνομά του έμεινε στην αφάνεια και οι πίνακές του σε εκκλησίες και παλάτια της Ιταλίας και της Ισπανίας θεωρούνταν ως έργα κάποιου τρελού. Από τις αρχές του 20ου αιώνα το έργο του άρχισε να αναγνωρίζεται και σήμερα θεωρείται ένας από τους κορυφαίους εικαστικούς καλλιτέχνες όλων των εποχών, που επηρέασε ζωγράφους της μοντέρνας τέχνης, όπως ο Πάμπλο Πικάσο.

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Σε έναν κόσμο που όσο περνάνε τα χρόνια γίνεται ακόμα πιο σκληρός , απάνθρωπος και μοναχικός , σε έναν κόσμο που καταρρέει διαρκώς , είμαστε εμείς που πρέπει να δημιουργηθούμε, δημιουργήσουμε και στηρίξουμε την ζωή μας και να αφήσουμε και το κάτι δικό μας για τα επόμενα χρόνια . Πόσο εύκολο είναι άραγε ; Σε ποια πρέπει και μη να είμαστε σωστο ; Ποια θέλω και μη να είμαστε πιστοί; Και οι πράξεις μας , τι επιπτώσεις έχει στον διπλανό μας ;

Έρχομαι λοιπόν για ακόμα μια φορά , να αναρωτηθώ και να σας κάνω να αναρωτηθείτε!
Πόσο αληθινοί είμαστε και πόσο ψεύτες ; Μην πάει ο νους σας στο κακό , δε θέλω να θίξω ανθρώπους και καταστάσεις . Θέλω να πω , πως από τη στιγμή που καταλαβαίνουμε τον εαυτό μας , οι πράξεις μας είναι ο καθρέφτης μας.
Πόσες λοιπόν φορές χρειάστηκε να πούμε ψέματα πρώτα στον εαυτό μας για κάτι που πράξαμε και κοινωνικά δεν ήταν αποδεκτό;

Η κοινωνία μας , εν έτη 2020 , εξακολουθεί να έχει ταμπού και στερεότυπα που οδηγούν τους νέους σε ενα μοντέλο ζωής καταπιεσμένης .
Οπότε , λες ψέματα , για να μην βιώσεις άσχημα συναισθήματα . Συναισθήματα που κάποια στιγμή τα ένιωσες και δε σου άρεσαν και είπες μέσα βαθιά σου πως ” πότε ξανά” .
Λέμε ψέματα για να γίνουμε αποδεκτοί από ομάδες ανθρώπων ώστε να επιφεληθούμε. Κέρδος, ηθική ικανοποίηση . Και όλα αυτά γίνονται μια αλυσίδα από ψεύτικες στιγμές , στιγμές που δεν ήταν ποτέ δικές σου .
Έτσι λοιπόν φτάνεις να χάνεσαι σε μια παράνοια του ίδιου σου εαυτού , και να μην μπορείς πια να καταλάβεις ποιος πραγματικά είσαι. Εκεί λοιπόν, μπαίνουν στη ζωή μας οι ψυχολόγοι.
Στρατιώτες της ψυχής , προσπαθούν να σου ανοίξουν πόρτες του μυαλού και τής καρδιάς για να δεις το ποιος πραγματικά είσαι.

Μα πόσο εύκολα θα ήταν όλα , αν ήμασταν αληθινοί με τους εαυτούς μας ; Πόσο πιο εύκολο θα ήταν να είμαστε αληθινοί στη συνέχεια με τους ανθρώπους μας !
Να μπορείς να κοιτάξεις στα μάτια τον άλλον και να τα λέει όλα .
Όταν είσαι αληθινός , είσαι και καθαρός στη ψυχή . Κοιμάσαι και κανένας δαίμονας δε μπαίνει στα όνειρα σου. Και οι τύψεις , απλά δεν υπάρχουν για σένα .

Αλήθεια λοιπόν , ή ψέματα ; Εσύ τι διαλέγεις ; Μια καθαρή ψυχή ή μια ψυχή στραμμένη στο σκοτάδι , αιώνια φυλακισμένη από τους δαίμονες σου;

O/η κάθε εγγεγραμμένος/η της κάθε πλατφόρμας καλείται «χρήστης». Μάλιστα, μπορεί να δημιουργηθεί ένας εντελώς εξατομικευμένος ρόλος με πολύ συγκεκριμένα δικαιώματα, όπως θα αναφερθεί στη συνέχεια. Υπάρχει, επίσης, ο ρόλος του επισκέπτη, ο οποίος, δεν έχει πρόσβαση σε ολόκληρη την πλατφόρμα, μα μόνο στα ανοικτά σημεία της, όπου -συνήθως- πρόκειται για το ενημερωτικό υλικό και το δείγμα του μαθήματος που αναρτάται.

Ποιοι είναι, όμως, οι τρεις αυτοί ρόλοι;

1. Ο διαχειριστής / η διαχειρίστρια (administrator). Αποκαλείται, με αυτήν την ονομασία, ο/η χρήστης που έχει επιφορτιστεί εξολοκλήρου το διαχειριστικό κομμάτι της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Συνεπώς, έχει τα περισσότερα «δικαιώματα» και μπορεί να επέμβει και να τροποποιήσει όλους τους χώρους της πλατφόρμας. Οφείλει να είναι πολύ καλός/ή γνώστης των τεχνικών παραμέτρων της, ώστε να δύναται να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της διαχείρισης, δίχως να προκαλεί κωλύματα.

2. Ο εκπαιδευτής / η εκπαιδεύτρια έχει όλα εκείνα τα δικαιώματα που σχετίζονται με τη δημιουργία των μαθημάτων και τα οποία αφορούν την εκ νέου κατασκευή της αρχικής σελίδας, του εκπαιδευτικού υλικού, και, φυσικά, την επικοινωνία και τη διαχείριση των μαθητών. Πιο συγκεκριμένα:

• Ανεβάζει και διαχειρίζεται τα αρχεία που περιέχουν το εκπαιδευτικό υλικό
• Ετοιμάζει το εκπαιδευτικό υλικό μέσα στην ίδια την πλατφόρμα
• Δημιουργεί τεστ αυτοαξιολόγησης και αξιολόγησης με ερωτήσεις ανοικτού και κλειστού τύπου
• Κατανέμει τους μαθητές σε ομάδες ανάλογα με τις ανάγκες των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων
• Ανατροφοδοτεί τους μαθητές με απαντήσεις
• Επικοινωνεί μαζί τους με τον τρόπο που έχει από κοινού προσυμφωνηθεί
• Πραγματοποιεί τηλεδιασκέψεις

3. Ο μαθητής / η μαθήτρια «απολαμβάνει» τα δικαιώματα και τις εργασίες των παραπάνω δύο ρόλων, έχοντας πρόσβαση στο εκπαιδευτικό υλικό που αναρτάται και στα στοιχεία των συμμαθητών / συμμαθητριών, ώστε να επικοινωνεί μαζί τους στο κοινό forum. Δεν έχει την δυνατότητα τροποποιήσεων, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να συμμετέχει στη δημιουργία υλικού, δηλαδή να συνδημιουργεί, ανεβάζοντας αρχεία, τα οποία, βέβαια, ελέγχονται και εγκρίνονται πρώτα από τον επιβλέποντα.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός

Όλοι μας έχουμε ακούσει το γνωστό «ο κερατάς το μαθαίνει τελευταίος».  Άλλωστε ποιος έχει τα κότσια να τον ενημερώσει για τις ατασθαλίες του/της αγαπημένης του, μικρές ή μεγάλες και να χαλάσει όπως λένε σπίτια, σχέση και τρέχα γύρευε…
«Σιγά μη βρω εγώ μπελά» η πιο γνωστή δικαιολογία, ή που να μπλέκεις τώρα και να πάρεις το κρίμα στο λαιμό σου, αυτοί μπορεί να τα ξαναβρούν και να γίνω εγώ η κακιά…
 Πριν λίγο καιρό κι ενώ τριγύριζα σε γνωστό εμπορικό κέντρο είπα  να ξαποστάσω για ένα καφέ στα γρήγορα μια που οι φτέρνες μου είχαν βγάλει φουσκάλες από τα σούρτα φέρτα στα μαγαζιά.. Τι έψαχνα; Η κολλητή μου ήθελε οπωσδήποτε να αποκτήσει τσάντα κι εγώ έπρεπε να δείξω κατανόηση στο ότι δεν της άρεσαν οι περίπου 124 που είχαμε δει. Ενώ λοιπόν αναλύαμε το φλέγον ζήτημα που την απασχολούσε γυρίζει το βλέμμα της και μου λέει με μάτια ορθάνοιχτα… ρε συ, ο Βασίλης δεν είναι εκείνος;;; Πού; απαντώ και ψάχνω στο πλήθος.. Ο Βασίλης της Αντωνίας, δεξιά βρε ηλίθια, μου λέει, με τη ψηλή με το κίτρινο δες…

Κι ενώ το βλέμμα έψαχνε ξαφνικά…τον εντοπίζω… Το θέαμα;; Ο Βασίλης ναι, με ψηλή ναι, μαυρομάλλα με πλούσιο στήθος και καμπύλες που θα ζήλευε και 20χρονη. Ο Βασίλης που παντρεύτηκε όμως την κολλητή μας εδώ και 18 συναπτά έτη και που τους είχαμε ως πρότυπο ζευγαριού, οικογενειακής ευτυχίας και δεν συμμαζεύεται… Μαρία, την φίλησε ή είδα λάθος;; Όχι μου λέει καλά βλέπεις… Μαρία, της χαϊδεύει τα μαλλιά, της κρατάει το χέρι.. Μαρία, νερό…..
Σοκ!! η πρώτη αντίδραση, αποδοχή η δεύτερη, απορία η τρίτη και καλύτερη.. Τώρα;;; η ερώτηση φωτιά…
Πάρτην τηλέφωνο αμέσως,  μου λέει.. τι λες;; απαντώ κάτσε να το δούμε το θέμα. Βρε τι να δούμε, εδώ είδαμε και παραείδαμε το θέαμα, ο άνθρωπος είναι φουλ ερωτευμένος και της πουλάει φούμαρα της δικιάς μας… Σε μια στιγμή πήρα το κινητό στα χέρια, για να πω την μαύρη αλήθεια, την επόμενη σκέφτηκα να τρέξω και να του πω φτου σου βρε σα δε ντρέπεσαι.. σκέφτηκα όμως πως εδώ χρειάζεται ψυχραιμία και λογική.
Την επόμενη μέρα πίναμε στο μπαλκόνι της Αντωνίας καφέ.. είχε και κρουασάν με γεύση φράουλα γιατί η Αντωνία δεν σας το κρύβω στη κουζίνα ξεπερνάει και τον Λουκάκο… τώρα δεν ξέρω τι κάνει στη κρεβατοκάμαρα και φτάσαμε να καταπίνουμε κρουασάν και να σκεφτόμαστε αν πρέπει να το ανοίξουμε το ρημαδιασμένο το στοματάκι μας… Αρχίσαμε τη συζήτηση χαλαρά.. προχωρήσαμε με ερωτήσεις του τύπου: τι κάνει ο Βασίλης και τέτοια, καταλήξαμε στο να ρωτάμε αν η σχέση τους έχει κάποιο πρόβλημα και τα συναφή.. Οι απαντήσεις στις ερωτήσεις που θέσαμε στο τραπέζι του τύπου: βλέπεις κάποια αλλαγή συμπεριφοράς; μας άφησαν με ανοιχτό το στόμα, διότι γεμάτη χαρά και ενθουσιασμό μας εκμυστηρεύτηκε ότι ναι, τώρα τελευταία έχει γίνει άλλος άνθρωπος, πιο ρομαντικός, πιο ομιλητικός, κάνει δωράκια και εκπλήξεις, μέχρι και στυλ αποφάσισε να αλλάξει βρε κορίτσια για να μου αρέσει περισσότερο μας απάντησε η Αντωνία, απλά τον πιέζουν με τη δουλειά και λείπει ακόμη πιο πολύ… ΑΧΧΧΧΧ!!!! Τι να της πούμε τώρα;;;; Βαθιά ανάσα, μισό κρουασάν και σκέψη… Μπράβο, μπράβο ψέλλισα.. ωραία είπε και η άλλη, βλέμματα γεμάτα νόημα μεταξύ μας… τώρα;; Βρε Αντωνία μου καλά όλα αυτά, αλλά εσύ μας έλεγες πως διαμαρτύρεται εντόνως για τα 22 κιλά που πήρες, πως σου ρίχνει μπηχτές για τη ρίζα που έφτασε μέχρι το στήθος, για το ότι πιο πολύ ώρα είσαι στη κουζίνα κι όχι στη κρεβατοκάμαρα… τι έγινε;; Α.. κορίτσια τέλεια όλα επάνω μου τα βρίσκει τώρα τέλεια… και τι όμορφη που είσαι μωρό μου, μου λέει και μπράβο σου που πήρες μόνο τόσα λίγα κιλά και τι χρυσοχέρα και τέτοια… σας λέω διανύουμε την χρυσή εποχή του μήνα του μέλιτος… ζω ένα όνειρο..
Αχχχ, αυτά έλεγε ο Χατζηγιάννης λέω στην κολλητή μας μόλις η Αντωνία πήγε να φέρει κάτι τυροπιτάκια ( για να πω την αλήθεια μόνο αυτή μπορεί να τα κάνει τόοοοσο νόστιμα)… Τι εννοείς;; με ρωτάει ανυπόμονα… λέγε τι κάνουμε;; Τι να της πεις μωρέ δεν άκουσες;; Χατζηγιάννης.. όνειρο ζω και μη με ξυπνάτε τώρα, μη δεν είμαι εδώ, μη είναι αλλού σ άλλη τροχιά σ άλλη γη σ άλλη χώρα…η Αντωνίτσα μας…
Τελικά όμως εκείνο το τηλεφωνηματάκι που λέγαμε.. το κάναμε!! Την επόμενη μέρα πήραμε τον προκομμένο και του είπαμε τα καθέκαστα όπως επίσης μεριμνήσαμε να του τονίσουμε σε λιγάκι, έντονο ύφος πως αν δεν επανέλθει εμείς θα πράξουμε το σωστό…
Καφές στην Αντωνία Νο 2 μετά από μια βδομάδα… Μετά από δύο ζαμπονοκασερόπιτες που έφαγε άρχισε να μας παραπονιέται πως ο Βασίλης άρχισε πάλι να παραπονιέται για τα κιλά της, γκρινιάζει και για να μην τα γίνομαι κουραστική με λεπτομέρειες, μας ρωτούσε γιατί άραγε έγινε και πάλι ο παλιός Βασίλης…
Κάπου εκεί χαλαρώσαμε και κλείνοντας το μάτι στη κολλητή μας ανακοίνωσα στην Αντωνία ότι ξεκινάει διατροφή, διαβάζει κάτι πιο hot από τον τσελεμεντέ και γίνεται θηλυκό επιτέλους…. Έτσι για να κρατήσουμε τα κεκτημένα…

(Τα ονόματα είναι φανταστικά, μην ψάχνετε να βρείτε την ταυτότητα του ενός ξεπορτισμένου. Υπάρχουν τόσοι γύρω μας που όρεξη νάχετε…)

από την Κωνσταντίνα Γεράκη

Ποτέ δεν ξες τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος για τα άτομα που αγαπάει ,ειδικά οι παππούδες για τα εγγόνια τους.Η σχέση των παππούδων με τα εγγόνια τους είναι αναμφισβήτητα μοναδική. Τις περισσότερες φορές έχουν τον ρόλο της babysitter, τις στιγμές που οι γονείς των παιδιών είναι απασχολημένοι και τα εγγόνια προφανώς απολαμβάνουν τις στιγμές που περνούν με τους παππούδες τους. Εκτιμούν την ανεκτικότητα και τη λιγότερο αυστηρή στάση που δείχνουν, τα παιχνίδια, τα χατίρια και τις ιστορίες τους,το χαρτζιλίκι και τις λιχουδιές που φυσικά δε δίνονται με μέτρο.Μια ασυνήθιστη πράξη αγάπης για τα εγγόνια συνέβη στην Ιαπωνία και έχει αγγίξει τις καρδιές εκατομμύρια ανθρώπων.
Συγκεκριμένα ,ένα ζευγάρι από το Takaharu, νομός Miyazaki,στην Ιαπωνία στα 70 του χρόνια, αποφάσισε να αναδημιουργήσει τη μαγεία της ταινίας κινουμένων σχεδίων “My Neighbor Totoro”, σχεδιάζοντας ένα αντίγραφο του χαρακτήρα “Totoro” για τα εγγόνια τους.Ο Totoro είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας που δημιουργήθηκε από το Studio Ghibli , το πιο αγαπημένο στούντιο κινουμένων σχεδίων της Ιαπωνίας.

Η πιο εμβληματική εικόνα του πανούργου, ευρέως χαμογελαστού μαγικού πλάσματος είναι εκείνη που περιμένει ένα ασυνήθιστο λεωφορείο στη βροχή,για αυτό και δημιούργησαν το άγαλμα σε στάση λεωφορείου.
Το έργο ήταν χειροποίητο και έδειξε την εξαιρετική ικανότητα του ζευγαριού στην ξυλουργική και την άψογη προσοχή τους στη λεπτομέρεια. Χρησιμοποιώντας μερικές παραδοσιακές τεχνικές και σοβάτισμα, κατασκευάστηκε πρώτα το πλαίσιο που μοιάζει με βαρέλι για το μελλοντικό άγαλμα.

Ακολούθησαν στρώματα σκυροδέματος και μια μακρά διαδικασία γλυπτικής. Στη συνέχεια προστέθηκαν τούβλα για να βοηθήσουν στη δημιουργία του μαγικού γκρίζου θηρίου. Με προσεκτική γλυπτική, άρχισαν να αναδύονται τα αξιομνημόνευτα, τολμηρά μάτια και μουστάκια του. Το ζευγάρι ολοκλήρωσε το έργο προσθέτοντας ένα μονοπάτι από χαλίκι γύρω από τη δομή και τοποθέτησε την χαρακτηριστική πινακίδα στάσης λεωφορείου.

Το άγαλμα έχει πλέον αγαπηθεί από παιδιά και ενήλικες. Δεν ήταν μόνο μια μεγάλη έκπληξη για τα εγγόνια, αλλά αυτή τη στιγμή προσελκύει τους λάτρεις του Totoro από όλο τον κόσμο. Το ζευγάρι έχει προσθέσει επίσης και την χαρακτηριστική κόκκινη ομπρέλα από την ταινία για κάθε επισκέπτη, φωτογράφο και λάτρη των selfie.

Χάρη στην αγάπη και το όραμα αυτού του ηλικιωμένου ζευγαριού, εδώ και καιρό οι οπαδοί των anime , της ταινίας “My Neighbor Totoro” και οι αναζητητές μαγείας έχουν μια θετική και γεμάτη ενθουσιασμό στάση, όσον αφορά το αξιοθέατο που προκαλεί θαυμασμό και νοσταλγία.Επισκέπτονται το χωριό για να δουν το γλυπτό και να τραβήξουν μια φωτογραφία μαζί του.

Σας έχουν χαρακτηρίσει ποτέ bitch ; Είστε από τις γυναίκες που αποτελούν τον φόβο και τον τρόμο των ανδρών ;Δυσκολεύεστε να τα βγάλετε πέρα με το ίδιο σας το φύλο;Τότε αυτό το άρθρο απευθύνεται αποκλειστικά σε σας ! Όντας παθούσα , έχω έρθει πολλές φορές στη  θέση σας. Αμέτρητες οι φορές ,που η αυτοπεποίθηση και ο “ αέρας” που διαθέτουμε εμποδίζει τους ανθρώπους από το να μας προσεγγίσουν. Και έπειτα , έρχεται το βασικό ερώτημα : είμαστε διατεθειμένες να αλλάξουμε για να μπορέσουμε να προσαρμοστούμε στα στερεότυπα της κοινωνίας ή αποδεχόμαστε τον δύσκολο χαρακτήρα που διαθέτουμε;

Αρχικά, ο όρος bitch αποδίδεται στην νεοελληνική γλώσσα με την λέξη σκύλα. Βέβαια, δεν εννοούμε το θηλυκό κουτάβι , αλλά χρησιμοποιείται μεταφορικά για να χαρακτηρίσουμε μια γυναίκα χωρίς συναισθήματα , σκληρή και ατσαλάκωτη. Και τι κάνει μια γυναίκα να υιοθετεί αυτήν την στάση απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο; Μια τραυματική εμπειρία, που έλαβε χώρα στο παρελθόν , είναι, συνήθως, η βασική αιτία που δημιουργείται αυτή η “σνομπ” συμπεριφορά. Ένας άνδρας που την πλήγωσε , μια αποτυχημένη σχέση , γάμος , ακόμα και φιλία μπορούν να οδηγήσουν στο προαναφερθέν αποτέλεσμα.Σημείωση: δεν είναι απαραίτητα κακό να σε χαρακτηρίζουν έτσι. Εκτός από το είδος των συναισθηματικών ανθρώπων (προσωπικά, δεν θα με έβαζαν ποτέ σε αυτήν την κατηγορία), υπάρχουν και άτομα , τα οποία δεν δείχνουν έκδηλα όσα νιώθουν και όταν δέχονται ισχυρή πίεση από τον κοινωνικό περίγυρο τους για να εκδηλωθούν , αυτόματα “κλείνονται στο καβούκι τους”.

Στον αντίποδα , η bitch γυναίκα τείνει να γίνει μια μαζική τάση στην κοινωνία του σήμερα. Χωρίς να γίνεται αντιληπτή η πραγματική στάση μιας τέτοιας γυναίκας,παρατηρούμε μιας άκρως επιθετική και αγενή συμπεριφορά. Και τι ακριβώς πετυχαίνουν οι γυναίκες με αυτό ; Την αποδοκιμασία των άλλων ανθρώπων προφανώς.Θεωρούν ότι η αγένεια και η καυχησιολογία κερδίζουν το άτομο και φαίνονται στα μάτια του απλησίαστες. Η πραγματική σκύλα δεν είναι επιθετική και προσβλητική. Σκοπός της δεν συνιστά η απαξίωση και η υποτίμηση του ατόμου που έχει απέναντι του. Οι γυναίκες αυτές, απεναντίας, κατορθώνουν να διαπρέπουν στον επαγγελματικό και προσωπικό τομέα , μακριά από συναισθηματικές δεσμεύσεις και … τέτοιους είδους πανηγύρια!

Χιλιάδες τραγούδια έχουν κυκλοφορήσει στο μουσικό προσκήνιο που εξυμνούν αυτό το πρότυπο γυναίκας . Από την βασίλισσα της ποπ ,Μαντόνα, με το επιτυχημένο hit “Bitch i’m Madonna” , το περίφημο “Ain’t that Bitch” των Aerosmith , μέχρι το “ Independent Woman” των Destiny’s Child, διαφαίνεται ολοκάθαρα ο δυναμισμός και το θάρρος που εμπνέει η προσωπικότητα αυτή. Άλλωστε σε ποιον δεν θα άρεζε μια γυναίκα με αυτοπεποίθηση, σίγουρη για τον εαυτό της , με όνειρα και σχέδια να κατακτήσει τον κόσμο ; Φυσικά τέτοιου είδους γυναίκες δεν αποφεύγουν τους έρωτες και τους άντρες . Προτιμούν περισσότερο , να αντιμετωπίζουν την σφαίρα των συναισθημάτων ,ως μια πρόκληση που θα τους βοηθήσει να αποκτήσουν εμπειρία , την οποία θα αξιοποιήσουν αργότερα στην ζωή τους. Άλλες αποφασίζουν να αφοσιωθούν στην καριέρα και στην πραγματοποίηση του ονείρου τους. Ο τύπος bitch διαφέρει από γυναίκα σε γυναίκα , ανάλογα και το οικογενειακό-κοινωνικό περιβάλλον. Ένα είναι το σίγουρο. Ότι με αυτές τις γυναίκες δύσκολα τα βγάζεις πέρα…

Για αυτό την επόμενη φορά που κάποιος θα σας αποκαλέσει έτσι , χαμογελάστε περήφανα ! Είναι ίσως το μεγαλύτερο σας όπλο….

Αριάδνη Εμμανουλίδου

Πρώτη γνωριμία με κάποιον. Μαθαίνεις το όνομα του και το ύφος της συζήτησης γίνεται αμέσως πιο οικείο. Επόμενη ερώτηση : Τι ζώδιο είσαι ? Η ερώτηση συνοδεύεται από το κλασικό “ και ο ωροσκόπος σου ;”. Τα μάτια του συνομιλητή σου λάμπουν, την στιγμή που του αναφέρεις ότι είσαι καρκίνος . Στην αντίθετη περίπτωση ,την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια , μόλις ακούσει την λέξη “δίδυμος”. Μα πόση επιρροή έχουν ,τέλος πάντων τα ζώδια στην καθημερινότητα μας ;

      Έρευνες έχουν δείξει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που μπαινοβγαίνουν στα αστρολογικά σάιτ , ακούνε με προσήλωση την τηλεόραση για να μάθουν την πορεία των ζωδίων, είναι γυναίκες . Χωρίς αυτό να σημαίνει φυσικά , ότι ο ανδρικός πληθυσμός δεν αναζητά με περιέργεια τις κινήσεις των άστρων. Τι είναι αυτό όμως που μας κάνει τόσο σίγουρους στην αξιοπιστία των άστρων; Σίγουρα φταίνε τα αμέτρητα παραδείγματα ανθρώπων που διαθέτουν τα χαρακτηριστικά που έχουν αποδοθεί στο κάθε ζώδιο. Μα ελάτε τώρα . Δεν έχετε συναντήσει Δίδυμο που αλλάζει την διάθεση του κάθε δευτερόλεπτο ή Κριό πεισματάρη και αποφασιστικό;

    Στον αντίποδα , υπάρχουν άνθρωποι που αμφισβητούν τον ζωδιακό κύκλο και θεωρούν την επιστήμη της αστρολογίας μια ψευδοεπιστήμη που παρερμηνεύει τις ανθρώπινες καταστάσεις και τα γεγονότα που συμβαίνουν στη Γη ,αξιοποιώντας  τη μελέτη των κινήσεων και των θέσεων των ουράνιων σωμάτων . Αξίζει να σημειωθεί το εξής : Δεν είναι όλοι οι Καρκίνοι το ίδιο. Η ημερομηνία γέννησης και το ζώδιο στο οποίο κατατάσσεται το εκάστοτε άτομο , δεν αντικατοπτρίζει πλήρως την προσωπικότητα και τις επιθυμίες του. Κάθε άνθρωπος προβάλλει τον ”σμιλευμένο” χαρακτήρα του και τα όνειρα που σχεδιάζει για την μελλοντική ζωή , υπογράφοντας έτσι την μοναδικότητα που τον χαρακτηρίζει.

 Ένα είναι το σίγουρο. Η δύναμη που εκπέμπει η μυστήρια ύπαρξη των ζωδίων, σε συνδυασμό με την διαφημιστική καμπάνια των αστρολογικών προβλέψεων , που ξεπροβάλλουν σε ραδιόφωνα , τηλεοράσεις , κινητά , μαγνητίζει τους ανθρώπους και προωθεί την ένταξη του αστρολογικού τομέα στην ζωή μας.ΠΡΟΣΟΧΗ!Δεν σας συμβουλεύουμε να παρακολουθείτε νυχθημερόν το ζώδιο σας , σε σημείο που η προσωπική και επαγγελματική ζωή σας να επαφίεται στην κίνηση του πλανήτη Ερμή ή να αγχώνεστε κάθε φορά που διαβάζετε ότι τα οικονομικά σας πάνε κατά διαόλου. Ας αναλογιστούμε ότι  , τα επιτεύγματα του ανθρώπου βασίζονται, σε μεγάλο ποσοστό , στην ατομική προσπάθεια που καταβάλλει για να δημιουργήσει οτιδήποτε σκεφτεί με το τεράστιο πνευματικό όπλο που διαθέτει, τον εγκέφαλο.

Εσείς πιστεύετε στα ζώδια?

Aριάδνη Εμμανουηλίδου

Πόσο ρατσιστικός είναι ο κόσμος της Ελλάδας; Δεδομένου ενός συμβάντος που υπήρξε στο reality show “Big Brother” , το οποίο δημιούργησε αρκετή ένταση ξεκίνησα να σκέφτομαι .

Αρχικά τι είναι αυτό το τηλεπαιχνίδι; Πως θα εξασφαλίσει το κανάλι στο οποίο προβάλλεται , αλλά και οι χορηγοί, έσοδα όταν το χρηματικό έπαθλο είναι τόσο υψηλό; Στην τελική η πηγή είναι πάντα τα χρήματα… Οπότε πιο είναι το μυστικό; Το μυστικό είναι στην διαφήμιση, για να πετύχει όμως η διαφήμιση πρέπει το σόου να έχει υψηλά νούμερα τηλεθέασης. Για αυτό και οι παίκτες του παιχνιδιού είναι πάντα τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να πιάσεις ένα μεγαλύτερο φάσμα τηλεθεατών οι οποίοι μπορούν να ταυτιστούν ή καλύτερα να συμπαθήσουν κάποιον “πρωταγωνιστή”, πέρα από τις διαμάχες που είναι το μόνο λογικό πως θα υπάρχουν.

Οπότε το ερώτημα είναι ποιο πληθυσμό ακριβώς της Ελλάδας αντιπροσώπευε ο συγκεκριμένος παίκτης και όχι μόνο; Δεν είναι ο μόνος παίκτης που έχει κάνει σεξιστικά σχόλια. Πολύ πιθανόν να μην το εννοούσε τόσο κυριολεκτικά όσο το είπε, αλλά το γεγονός πως ειπώθηκε ήταν αυτό που τον καταδίκασε. Άλλες εκφράσεις που ειπώθηκαν τύπου “είμαστε γυναίκες οπότε λογικό να μαγειρεύουμε και να πλένουμε τα πιάτα” (όχι με τις ακριβείς λέξεις βέβαια), έχουν υπάρξει στο παιχνίδι.

Άρα αναρωτιέμαι, πόσο μπροστά είμαστε τελικά σαν Έλληνες; Μήπως ακόμα δεν μπορούμε να δεχτούμε κάποια δεδομένα πράγματα για την ισότητα των δύο φύλων ; Θα ήθελα να πιστεύω πως η πλειοψηφία της χώρας δεν έχει την ιδεολογία αυτών των παικτών, ωστόσο πιστεύω πως υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν οι άνθρωποι που θα είναι λίγο περισσότερο ρατσιστές από τους υπόλοιπους, οι άνθρωποι που μεγαλώνουν με κάποια ιδεολογία και δεν καταφέρνουν να ξεφύγουν από μία ίσως παγίδα μέσα στην οποία γεννήθηκαν .

Όσο λυπηρό και αν είναι ο ρατσισμός είναι κάτι που υπάρχει και πάντα θα υπάρχει, αυτό που θα μπορούσαμε ίσως να κάνουμε είναι ο καθένας με μία μικρή κίνηση , με μία συμπεριφορά ίση προς όλους να βοηθήσει στην πραγματοποίηση ενός πιο ευγενικού και “καλού” πλανήτη.

Μπούτης Ηλίας

Καλώς ή κακός ο άνθρωπος μόνος του δεν ζει! Ακόμα και ο μοναχός , μόνος του επιλέγει να ζεί , αλλά αφιερώνεται στο Θεό. Άρα πάλι σαν όν κάπου ανήκει.

Είναι μέρες τώρα που προσπαθώ να διακρίνω, ξεχωρίσω και κατανοήσω τους τύπους σχέσεων μεταξυ δύο ανθρώπων .Δεν θα σταθώ στη ανιδιοτελή σχέση της μάνας με το παιδί .

Οι άνθρωποι ώς όντα και αυτοί , απο τη φύση τους δεν είναι μονογαμικοί . Πάντα χρειάζονται ένα ταίρι , για να νιώθουν ότι ανηκούν κάπου, δεν έχει σημασία τελικά το χρονικό διάστημα. Σημασία έχει να ικανοποιούνται απο αυτό το άτομο συναισθηματικά και σωματικά. Αν είναι τυχερό το όν άνθρωπος, το ταιρί που έχει επιλέξει το ικανοποιεί και πνευματικά. Θέλει πολύ δουλειά όμως για να φτάσεις σε αυτό το επίπεδο. Θέλει να ξέρεις ποιος είσαι μέσα σου βαθιά , και να έχεις αποδεχτεί και αγαπήσει πρώτος τον εαυτό σου, για να μπορέσεις να δωθείς πνευματικά σε ένα άλλο όν άνθρωπο. Θέλει να πατάς στα ποδιά σου, να είσαι πιστός σε εσένα πρώτα, να είσαι πιστός στην κάθε επιλογή σου. Γιατί αυτό που θα δώσεις στο ταίρι σου, αυτό θα πάρεις πίσω …είναι όμως έτσι πάντα ¨;!

Εδώ λοιπόν έρχεται το θαύμα που λέγεται Αγάπη. Ο άνθρωπος όν θέλει να αγαπήσει και να αγαπηθεί , γιατί έτσι έμαθε απο μωρό , απο την κοιλιά της μάνας του. Να το αγαπάνε και να το φροντίζουν , και ως ενήλικας εκ φύσεως έχει την ανάγκη να μεταδόση αυτά τα συναισθήματα, την στοργή . Και αφού τυχερός πια έχει βρεί το ταίρι τουφτάνει στο επίπεδο δημιουργίας του δικού του ανθρώπου όν, και η παράδοση συνεχίζεται.

Τελικά , ξέρεις τι μου έμεινε απο αυτήν την αναζήτηση; Ένας κύκλος είναι όλα! Απο αγάπη σε αγάπη πας και αγάπη δημιουργείς , μα τα θεμέλια του χαρακτήρα σου , και αυτά που σε ορίζουν είναι αυτά που σου βάζουν την ημερομηνία λήξης. Όσο πιο γερά είναι , τόσο μεγαλύτερο διάστημα κρατάει. Μακαι πάλι όμως, κάτι δεν κολλάει…έχει ημερομηνία λήξης η αγάπη;…

Κατερίνα Παπαχρήστου