Με την έννοια αυτή η συμπεριφορά ενός ανθρώπου μπορεί να χαρακτηριστεί ρατσιστική, ακόμη και αν δεν επικαλείται τοιαύτες αντιλήψεις. H συμπεριφορά είναι η σημαντική και όχι η αιτιολόγησή της. Συνήθως, όμως, αντιλήψεις, στάσεις και συμπεριφορές είναι εναρμονισμένες μεταξύ τους. H ρατσιστική συμπεριφορά στηρίζεται σε ένα πλέγμα των προαναφερθέντων, που σε ορισμένες περιπτώσεις δύναται να ολοκληρωθεί εντός μίας συνολικής ρατσιστικής εικόνας της κοινωνίας.
Ως προς τις αντιλήψεις: Σε μία κοινωνία στην οποία –θεωρητικά– ο κάθε άνθρωπος βρίσκεται σε μια θέση χάρις, ή εξαιτίας των προσωπικών του ιδιοτήτων, ικανοτήτων και προσόντων, η υποτελής διαβίωση μιας κατηγορίας ανθρώπων, όπως εκφράζεται με τον αναπαραγόμενο αποκλεισμό, λειτουργεί ως επιβεβαίωση της υποτιθέμενης κατωτερότητάς τους.
Ως προς τις στάσεις: Σε μία κοινωνία στην οποία ο ανταγωνισμός βρίσκεται στην κλίμακα των αξιών υψηλότερα από την αλληλεγγύη, δεν είναι ρεαλιστική η προσδοκία αυθόρμητων θετικών στάσεων απέναντι στους κοινωνικά αποκλεισμένους.
Ως προς τις συμπεριφορές: Ο ρατσισμός βραχυπρόθεσμα συμφέρει όσους δεν ανήκουν στα θύματά του. Εν ολίγοις, όλα αυτά που μοιάζουν να αποκτώνται βραχυπρόθεσμα θα αποπληρωθούν πολλαπλάσια αργότερα, καθώς ο ρατσισμός υποδηλώνει την υπονόμευση των θεμελιωδών αρχών του πολιτισμού από τον οποίο αντλείται η ευημερία και η ευτυχία όλων.
Ώραια , είμαστε άνθρωποι, έχουμε τα πάνω μας τα κάτω μας . Τις ευκολίες μας μα και τις δυσκολίες μας . Άλλοι τις περνάνε σαν μια σταγονα βροχής που πρόλαβε και στέγνωσε και αλλοι …ζορίζονται! Να σταθούμε σε αυτούς που η δυσκολία είναι σταγόνα βροχής , τι λέτε; Είναι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν έντονη την αίσθηση της αισιοδοξίας .
Ναι, αισιοδοξία! Τι αίσθηση και αυτή! Στην εποχή που ζούμε λίγοι την έχουν , μα πολλοί θα ήθελαν , επίσης. Μέρος λοιπόν έντονης συναισθηματικής νοημοσύνης , είναι η στάση που έχουν κάποιοι άνθρωποι που τους εμποδίζει να πέσουν σε μία κατάσταση απάθειας, κατάθληψης ή απελπισίας μπροστά σε μία δύσκολη κατάσταση. Οι άνρθωποι, λοιπόν , αυτοί έχουν την ικανότητα να βλέπουν μέσα απο μια δυσκολία την ευκαιρία να λύσουν ένα γρυφο και τον οποίο καταφέρνουν σχεδόν πάντα . Συγκριτικά με άλλους ανθρώπους που θα πνιγούν σε μια κουταλιά νερό , θα θαμπώσουν και σε καμία περίπτωση δε θα σκεφτούν πρώτα πως όλα καλά θα πάνε.
Αυτό που πρέπει να προσέξουμε όμως είναι πως η αισιοδοξία μας θα πρέπει πάντα να είναι ρεαλιστική , να πατάει γερά στα πόδια του αυτός που την έχει γιατί σε άλλη περίπτωση , αν είναι υπερβολικά αφελής κάποιος , τότε αποβαίνει καταστροφική. Δεν υπάρχει λόγος να απογοητευόμαστε όμως , σύμφωνα με τον Daniel Goleman , όπου έχει αναφερθεί στην συναισθηματική νοημοσύνη , μας αναφέρει πως η αισιοδοξία διδαάσκεται. Σίγουρα πιο εύκολα και διαχειρίσιμα απο μικρή ηλικία . Οι γονείς είναι αυτοί που κάνουν την μεγαλύτερη δουλειά εδώ.
Η αισιοδοξία είναι η αφετηρία κάθε νίκης ( Τόμας Καρλάιλ) Γιατί μια δυσκολία , είναι το ξεκίνημα ενός μικρού πολέμου. Άρα πρέπει να πολεμίσεις με ότι άσχημο συναίσθημα σε καταβάλει, να κοιτάξεις μπρόστα και να λύσεις τον γρύφο και να πάρεις την ικανοποίηση πως όλα μπορούν να γίνουν αρκεί να το θέλεις πραγματικά. Κανείς δεν είπε πως είναι εύκολο και κανείς ποτέ δεν παραδέχτηκέ πως η επιτυχία , ειδικά συναισθηματικού αγώνα , είχε ευθή , ασφαλτομένο δρόμο. Μα αξίζει να προσπαθήσεις , να μάθεις , να ακπαιδεύσης τον ευατό σου να βλέπει αισιόδοξα μια κατάσταση και να προχωρά.
Θα μπορούσα να πώ , λοιπόν , πως η ασιοδοξία είναι ένα χάπι της σημερινής εποχής , όπου είτε είσαι τυχερός και εμβολιάστικες μικρός είτε έκανες μία θεραπεία μεγαλός και με προσπαθεία καθε φορα καταφέρνεις να βλέπεις τα πράγματα μέσα απο το φώς που βγαίνει απο τη ρογμή μιας σπασμένης , χαλασμένης κατάστασης. Γιατί στο τέλος σημασία έχει το φώς που εκπέμπουμε στους γύρο μας .
Οι σχέσεις απο απόσταση. Χωρισμός η δέσιμο?
Μια σχέση απο απόσταση μπορεί να είναι δίκοπο μαχαίρι.
Άλλοι λένε ότι ματια που δεν βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι η σχέση απο απόσταση μπορεί να δέσει το ζευγάρι περισσότερο και ότι η αγάπη δεν μετράει χιλιόμετρα.
Πολλά είναι τα ζευγάρια που αναγκάζονται να χωριστούν λόγω απόστασης. Είτε λόγω εργασίας,είτε σπουδών,είτε σε μικρές ηλικίες λόγω μετακόμησης της οικογένειας,είτε λόγω στρατού ή σωφρονιστικού ιδρύματος και για άλλους πολλούς λόγους.
Δεν είναι εύκολο να κρατηθεί μια σχέση αποο απόσταση εάν δεν έχει γερά θεμέλια. Ο πρώτος και βασικός παράγοντας που φέρνει αντιμέτωπο το ζευγάρι είναι η ζήλεια. Ο ένας δεν είναι στην καθημερινότητα του άλλου και όση εμπιστοσύνη και να υπάρχει οι σύντροφοι ζηλεύουν διότι δεν μπορούν να έχουν τον έλεγχο. Σε αυτό το σημείο όλα είναι θέμα κατα πόσο είναι ζηλιάρης ο κάθε σύντροφος και πόση εμπιστοσύνη υπάρχει.
Απο την άλλη πλευρά το να σου λείπει ο σύντροφός σου είναι κάτι που κάνει την σχέση πιο δυνατή. Η λαχτάρα για το πότε θα ανταμώσει το ζευγάρι κάνει την επιθυμία πιό έντονη.
Πριν χωρίσεις λόγω απόστασης σκέψου καλά εάν αξίζει να διαλύσεις κάτι πριν κάτι δοκιμαστεί.Τα πάντα τα δείχνει ο χρόνος. Λάβε υππόψιν σου τα θετικά, κάνε τον απολογισμό σου και πράξε αναλόγως. Εαν η σχέση σου είναι σοβαρή δοκίμασέ το. Εάν είναι δυνατή θα κρατήσει και δεν θα μετριέται σε χιλιόμετρα.
Για να με θες, έγινα εσύ
Η Ειρήνη και ο Τάσος γνωρίστηκαν σε ένα καφέ …να σημειωθεί ότι για την Ειρήνη ήταν η πρώτη φορά που πήγαινε εκεί και το συγκεκριμένο είδος μαγαζιού δεν ήταν και από τα αγαπημένα της… απλά επέμενα εγώ να πάμε μια που είχα ακούσει τα καλύτερα…
Τώρα τι δουλειά είχαμε εμείς με κουλτουριάρικα στέκια που οι θαμώνες ήταν οι περισσότεροι για να μην πω όλοι μέχρι και τα γκαρσόνια… άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών που λέγανε και στο χωριό μου δεν ξέρω… Ξέρω όμως πως μισή ώρα αργότερα η Ειρήνη είχε μείνει με ανοιχτό το στόμα να κοιτάει σαν χάνος τον Τάσο που καθόταν στο μπαρ και απολάμβανε νωχελικά το καφέ του…
Η ιστορία γνωστή σε όλους… αυτός πλησίασε και λίγο αργότερα προφασίστηκα επείγουσα εργασία για να τους αφήσω μόνους… Όπως σε όλες τις υγιείς σχέσεις μεταξύ γυναικών, πήγα σπίτι και περίμενα τηλεφώνημά της για να μου πει εντυπώσεις κτλ. Αδικα… Μετά δέκα μέρες η φιλενάδα μου εμφανίστηκε αφού είχαν προηγηθεί τηλέφωνα και μηνύματα από μένα του τύπου…ζεις; Μια άλλη Ειρήνη… εμφανίστηκε μπροστά μου και εγώ έκανα τον σταυρό μου πιο πολλές φορές από την τελευταία φορά που πήγα στην Ανάσταση… Η αγαπημένη μου φίλη για να σας τοποθετήσω στην ιστορία, έχει κατάστημα ενδυμάτων, με ένα μικρό αλλά πολύ πετυχημένο μαγαζάκι, έβγαλε με μεγάλη δυσκολία το Λύκειο και μετά ασχολήθηκε με αυτό που της άρεσε να κάνει.. η σχέση της με τέχνη ανύπαρκτη, με διάβασμα ούτε λίγο και με όλα αυτά τα συναφή του τύπου φιλοσοφικές αναζητήσεις υπαρξιακά άγχη κτλ.. Το μόνο άγχος που είχε ήταν αν θα βρει τα παπούτσια που της άρεσαν στο νούμερό της… Το ντύσιμό της δε θύμιζε τηλεπαρουσιάστρια σε πρωινοβραδινή εκπομπή… Και τώρα η Ειρήνη μπροστά μου με ντυσιματάκι που θύμιζε Μάταλα τις εποχές που άνθιζε το χίπικο look… Τι να πω πρώτα… Ο Τάσος ζωγράφος όχι και πολύ πετυχημένος αλλά με άποψη για κάθε μορφή τέχνης, είχε πάρει το μυαλό της… Τι έπαθες παιδί μου και παριστάνεις την θεία μου την χίπισσα; Τίποτε, μου λέει απλά αποφάσισα να αλλάξω λίγο την γκαρνταρόμπα μου και να ντυθώ πιο σοφιστικέ… Ο Τάσος το βρίσκει τέλειο αυτό το look, τα καλύτερα μου είπε… Α… Μάλιστα ο Τάσος… Και για λέγε… Τι να πω. Αυτά που άκουσα δεν περιγράφονται με λόγια, τηλεοπτικό έπρεπε να γυρίσουμε για να αποτυπωθούν με το ύφος που τους αξίζει… Η φίλη μου μεταλλάχτηκε σε μόλις λίγες μέρες…άρχισε να τρέχει με τον καλό της σε γκαλερί, σε εκθέσεις, σε διαλέξεις του τύπου αυτοβελτίωση και τέτοια.. έκοψε τα ποτά σε μπαράκια της περιοχής στα οποία χόρευε επάνω στα τραπέζια… και τώρα ήθελε να με πείσει πως βρήκε επιτέλους το αληθινό νόημα της ζωής και άλλες τέτοιες ακαταλαβίστικες ανοησίες. Τα πράγματα ήταν πολύ πιο σοβαρά απ΄ ότι νόμιζα και το διαπίστωσα όταν της είπα πως έρχεται την άλλη βδομάδα σε μεγάλη πίστα ο αγαπημένος της λαϊκός τραγουδιστής και αυτή με κοίταξε λες και είχα βγάλει ουρά… Σιγά μη τρέχω πια σε όλες αυτές τις αηδίες… Ρε.. σύνερθε της λέω ε… πόσο να αντέξω κι εγώ…δεν παλευόταν αυτά που άκουγα… Κοίτα, της λέω, να επιστρέψεις στην Ειρήνη που ήξερα και όχι σε αυτή που μεταμφιέστηκες ώστε να αρέσεις στον αγαπημένο σου… Οι σχέσεις που ο ένας γίνεται χαμαιλέοντας για να κερδίσει τον άλλον δεν οδηγούν σε αίσιο τέλος…
Ανένδοτη αυτή… τώρα βρήκα μου λέει τον πραγματικό εαυτό μου… Στην ουσία μόλις τον είχε χάσει βέβαια… Λίγους μόλις μήνες μετά και εφόσον η αγαπημένη μου φίλη είχε εξαφανιστεί από προσώπου γης, εφόσον ο Τάσος δεν είχε αφήσει όρθια κάθε καλλιτεχνική εκδήλωση και στέκι και την τραβολογούσε ώστε να μυηθεί κι αυτή στο νέο κόσμο που ανοιγόταν μπροστά της, χτύπησε το τηλέφωνο… Ντύσου μου λέει.. Έκλεισα τραπέζι και μάλιστα πίστα… Ρε Ειρήνη… τι έγινε; Μη ρωτάς και ντύσου σε μια ώρα έρχομαι να σε πάρω. Για να μην μακρολογώ και κουράζω, η επιστροφή της Ειρήνης μετά Βαΐων και κλάδων μπροστά μου… Και μετά από ένα ξέφρενο ξενύχτι, την άλλη μέρα μου είπε με λίγα λόγια πως ναι είχα δίκιο, όλα τα έκανε για να ευχαριστήσει τον καλό της και επιτέλους να βρει κι αυτή ένα ταίρι… ΧΑΜΑΙΛΕΟΝΤΑΣ…. το Ειρηνάκι ντύθηκε στα χρώματα του Τάσου προσαρμόστηκε στο δικό του περιβάλλον φόρεσε τις δικές του σκέψεις, τις δικές του συνήθειες και άφησε πίσω όλα όσα της θύμιζαν τον παλιό αυθεντικό εαυτό της….αν μπορούσε να αντιγράψει ακόμη και την ανάσα του νομίζω ήταν ικανή να το κάνει… πιστό αντίγραφο του πήγε να γίνει ώστε να κρατηθεί η σχέση.. Μα πόσο συχνά το βλέπουμε όλο αυτό το σκηνικό!! Σχέσεις που ο ένας παριστάνει τον χαμαιλέοντα υποστηρίζοντας πως όλα είναι εντάξει…ένα εντάξει ψεύτικο που περιέχει μόνο τις επιθυμίες, τα θέλω τα πρέπει του ενός και ο άλλος απλά ακολουθεί κούφιος και γεμάτος ανασφάλειες, χωρίς να έχει βρει ποτέ τον εαυτό του και να τον αγαπήσει… Τώρα να σας πω στην περίπτωση της φίλης μου ήμουν σίγουρη για την επιστροφή της μια που την ήξερα πόσο επιπόλαιη και απελπισμένη ήταν με όλα αυτά τα άγχη που πιάνουν όλες τις γυναίκες που θέλουν να κάνουν οικογένεια κτλ και η τράπουλα δεν τους ανοίγει φύλλο για να προχωρήσουν… Ε και; είναι λύση να αλλάζουμε εμείς για να κερδίσουμε κάποιον; Κι αν ναι για πόσο μπορεί κάποιος να αντέξει το όλο σκηνικό, γιατί για κανονικό σκηνικό μιλάμε και ρόλους… Δεν γίνεται… Κι όταν γίνεται είναι φοβερά λυπηρό…για να μην πω τραγικό…κι αυτό που με ανησυχεί πιο πολύ είναι πως ναι κάποιοι άνθρωποι ζουν με χρώματα άλλων με ιδέες κοπιαρισμένες και όλο αυτό γιατί; Ίσως πιστεύουν πως έτσι θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…
Καθόλου καλή εμπειρία! Με ύψος 1,71 τολμώ να πω ότι το ύψος του άντρα είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που παρατηρώ. Δεν αντιλέγω πως και οι άντρες …. μετρίου αναστήματος είναι ελκυστικοί. Όμως τι γίνεται όταν έχετε το ίδιο ύψος ; Ή μάλλον τι γίνεται όταν ο σύντροφος σου είναι 10 πόντους κοντύτερος. ΠΡΟΣΟΧΗ! Σκοπός του άρθρου δεν είναι να δημιουργήσει ανασφάλειες στον ανδρικό πληθυσμό , ούτε να υποβιβάσει το ύψος κάποιου. Το κάθε σώμα έχει την δική του ιδιαιτερότητα και την δική του ομορφιά. Χιουμοριστικοί λόγοι και ένας πρόσφατος δεσμός με οδήγησαν προς την συγγραφή αυτού του κειμένου….
1.Όχι στα τακούνια !
Απαγορεύονται παπούτσια που φέρουν πάτους, τακούνια, ψηλές μπότες, γόβες. Εκτός αν θες να σας κοιτάνε όλοι περίεργα στο κλαμπ. Φιλαράκια σου από δω και πέρα θα γίνουν τα σανδάλια, αθλητικά , πέδιλα με χαμηλό τακούνι ή και χωρίς ,παντόφλες. Ετοιμάσου να αποχωριστείς το αγαπημένο σου ζευγάρι γόβες και να δοκιμάσεις να συνδυάσεις το maxi φόρεμα που αγόρασες τα Χριστούγεννα με κάποιο απλό πέδιλο της επιλογής σου. Μήπως ήρθε η ώρα για κάποια στυλιστική αλλαγή;
2.Τι να σου κάνει εσένα μισό μπόι άντρας ;
Ετοιμάσου και για ατελείωτο πείραγμα από τον συγγενικό σου κύκλο! Εκφράσεις του τύπου “που τον βρήκες αυτόν , στην σακούλα με τα γαριδάκια” , “ δεν έπινε το γάλα του μικρός” , “μονόζυγο να κάνει το παλικάρι “, “πλειμομπιλ ο τύπος” θα ακούγονται συχνά από τους γονείς σου, τους φίλους . Μην θυμώσεις . Οι άνθρωποι που σε αγαπούν έχουν την τάση να μετατρέπουν σε στιγμές κωμωδίας και γέλιου γιατί ακριβώς τους αρέσει να σε πειράζουν. Αντίθετα, όποιος προσπαθήσει να σε κοροϊδέψει για τον άνθρωπο σου, σκάσε ένα χαμόγελο . Απλά σε ζηλεύουν…
3. Ξέχνα τα oversize ρούχα !
Σε μια σχέση , συνηθίζουν τα ζευγάρια να ανταλλάσουν ρούχα , κυρίως οι γυναίκες που αναζητούν με μανία τις φαρδιές φανέλες των ανδρών. Τα σχέδια σου για το απόλυτο σύνολο, αξιοποιώντας την φούτερ του αγαπημένου σου … “ναυαγούν” καθώς είναι πιθανόν να φοράει μικρότερο νούμερο από εσάς! Σε περίπτωση που βρίσκεστε στο ίδιο νούμερο , έχεις την δυνατότητα να δανειστείς τα ρούχα του , χωρίς να έχεις όμως , βέβαια την φαντασίωση ότι θα χαθείς σε αυτά.
4.Μπορεί να είναι περισσότερο ανασφαλείς.
True story , οι κοντοί άντρες , έχουν την τάση να δημιουργούν ανασφάλειες για το ύψος τους και αυτό βγαίνει στην συμπεριφορά τους. Γυμνάζονται πιο έντονα σε σχέση με τους φίλους τους , προτιμούν τις κοντές γυναίκες , κάτι που τους προσδίδει περισσότερο κύρος στην προσωπικότητα τους και αυτόματα… ύψος ! Κομπλάρουν όταν πρόκειται να φλερτάρουν μια γυναικεία παρουσία που είναι σαφώς ψηλότερη από αυτούς . Θεωρούν πως δεν έχουν καμιά ελπίδα . Ψιτ , εσείς . Μεταξύ μας . Δεν παίζει ρόλο τόσο το ύψος . Ένας άνθρωπος είναι αξιοπρόσεκτος λόγω του χαρακτήρα του και της μοναδικότητας του και όχι τόσο της εμφάνισης του.
5.Λένε ψέματα για το ύψος τους.
Έλα τώρα. Και ποιο άτομο δεν προσθέτει ένα-δύο πόντους όταν το ρωτάνε ! Απλά το θέμα είναι να μην αποκλίνει αρκετά από το αρχικό νούμερο.. Προσωπικά , έχω βγει ραντεβού με άντρα και ενώ μου καυχιόταν ότι ήταν 1,80 από κοντά ανακαλύψαμε ότι ήταν τελικά γύρω στο 1,73… Φανταστείτε , λοιπόν , την έκπληξη μου όταν συνειδητοποίησα ότι μπορούσα να τον κοιτάω απευθείας στα μάτια , ενώ φανταζόμουν ρομαντικές σκηνές τύπου :
6.Είναι πιο εύκολο να κρατηθείτε χέρι – χέρι.
Και εδώ απαντάνε οι γυναίκες : “Δεν χρειάζεται να περπατώ γρήγορα πλέον, καθώς ο σύντροφος μου πορεύεται με σταθερό ρυθμό και όχι μεγάλα βήματα , όπως συνηθίζουν να κάνουν οι ψηλοί άντρες . Στην περίπτωση του φιλιού δεν χρειάζονται καν μύτες ! Τι καλύτερο …”
Ας το παραδεχτούμε όλοι . Οι κοντοί άνδρες έχουν και αυτοί την χάρη τους . Άλλωστε κάτι ήξερε ο Δημιουργός και έπλασε έτσι το συγκεκριμένο είδος ! Παρακάτω παραθέτουμε μερικά παραδείγματα διάσημων ζευγαριών που αψηφούν τα στερεότυπα :
Φέτος είναι μία ιδιαίτερη χρονιά μιας και στις 31 Οκτωβρίου , την ημέρα του Halloween θα έχουμε πανσέληνο. Δεν θα είναι μια απλή πανσέληνος όμως , θα είναι μία Blue Moon μιας και είναι η δεύτερη πανσέληνος μέσα στον ίδιο μήνα. Αυτό καθιστά στην φετινή χρονιά αυτή τη μέρα αρκετά μυστικιστική και μαγευτική. Ποια είναι όμως η σχέση αυτής της γιορτής με την Ελλάδα και τους νέους Έλληνες;
Η γιορτή αυτή δεν είναι κάτι διαδεδομένο στον ίδιο βαθμό όπως σε άλλες χώρες. Κάποιος θα μπορούσε να πει πως είναι Αμερικανικής προέλευσης αλλά θα έκανε λάθος.
“ Η λέξη Halloween είναι συνεπτυγμένη μορφή των λέξεων All-Hallow-even και σημαίνει το «Βράδυ πριν από την Ημέρα των Αγίων Πάντων», που γιορτάζεται την 1η Νοεμβρίου στις καθολικές χώρες.”
Ακόμα σύμφωνα με αυτό το θρησκευτικό έθιμο όσοι άνθρωποι πέθαναν σε εκείνο το έτος εκείνη την ημέρα ψάχνουν μία “φωλιά” για να κερδίσουν την αθανασία.
Είναι μία γιορτή η οποία έχει καθολικό χαρακτήρα και στην χώρα μας έχει εδραιωθεί τα τελευταία χρόνια. Μία δεύτερη αποκριά. Θα μπορούσε κανείς να πει πως έχουμε επηρεαστεί από ξένες κουλτούρες ωστόσο πιστεύω πως είναι μία καλή ευκαιρία οι νέοι να ξεσκάσουν και να γελάσουν με διάφορες στολές και διασκέδαση.
Μπορεί σαν χώρα να μην έχουμε υιοθετήσει το έθιμο ως έχει, κολοκύθες και ξεφάντωμα μικρών παιδιών για trick or treat , ωστόσο πολλά είναι τα μαγαζιά που εκμεταλλεύονται αυτή την γιορτή ως μία αφορμή για πάρτι. Ενώ η παράδοση της κολοκύθας προέρχεται από έναν Ιρλανδικό μύθο και ότι είναι ιρλανδικό έχει μία διαφορετική χάρη.
Είναι καλό να μας αρέσει μία τέτοιου είδους γιορτή όμως ας μην ξεχνάμε πως αυτή η ημέρα θεωρείται πως το λογικό και το άτοπο βρίσκονται πολύ κοντά, στα όρια ενός φάσματος. Ενώ σύμφωνα με τον ιρλανδικό μύθο κακά πνεύματα καραδοκούν για να βρουν μία θέση στον κόσμο μας…
Για αυτό ντυθείτε όσο πιο τρομακτικά μπορείτε και προστατέψτε τον χώρο σας από μικρούς, μεγάλους , ζωντανούς αλλά και νεκρούς….
Πριν βιαστείτε να παραξενευτείτε με τον τίτλο, ίσως να ξανασκεφτείτε καλυτέρα τι είναι το άγχος;
Αναμφίβολα το άγχος είναι ένα συναίσθημα, μια σωματική και ψυχολογική κατάσταση στην οποία υποβαλλόμαστε επειδή καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε απειλές, φοβίες ακόμα και κάποιες κρίσιμες καταστάσεις. Ωστόσο πρόκειται για ένα φυσιολογικό συναίσθημα το οποίο υπάρχει ακόμα και στην καθημερινότητα μας και πολλές φορές μας παρακινεί να ξεπεράσουμε τα εμπόδια , να συνειδητοποιήσουμε τις δυνατότητες μας και να στοχεύσουμε σε μια παραγωγική απόδοση μας.
Επομένως μπορούμε να αντιληφθούμε ότι το άγχος μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο αρνητικά αλλά και θετικά τη ζωή μας. Αυτό το άγχος είναι το λεγόμενο eustress. Ακόμα και σε δραστηριότητες της καθημερινής μας ζωής μπορούμε να το διακρίνουμε ακόμα κι αν δεν το συνειδητοποιούμε.
Πιο συγκεκριμένα, μια ταινία δράσης ή τρόμου είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Επιπλέον το eustress παρατηρείται σε εξετάσεις αξιολόγησης των δυνατοτήτων μας ή στην διεκπεραίωση μιας δύσκολης εργασίας .Σε όλες αυτές τις δραστηριότητες το αίσθημα της ικανοποίησης, της αισιοδοξίας, της χαράς και της ευχαρίστησης υπάρχει και μας υπενθυμίζει ότι το eustress είναι σημαντικό στη ζωή μας. Αλλά ακόμα πιο σημαντικό είναι να καταφέρουμε να ελέγξουμε και να περιορίσουμε τα αρνητικά μας συναισθήματα, διατηρώντας το άγχος στη κλίμακα της παραγωγικότητας. Πρόκειται για μια πρόκληση.
Είναι άραγε εύκολο;
Ας πάρουμε την ζωή στα χεριά μας και ας αφήσουμε τον εαυτό μας να θέσει ρεαλιστικούς στόχους , να δοκιμάσει το κλειδί της επιτυχίας. Ας πιστέψουμε στις δυνατότητες μας και ας παλέψουμε να τους ολοκληρώσουμε χωρίς φόβο γιατί αξίζουμε μια ζωή χωρίς άγχος και όχι ένα άγχος δίχως ζωή!
Και μόνο που σκέφτηκα να γράψω για κάτι τέτοιο, με πιάνουν τα γέλια! Υπάρχει άραγε αληθινή φιλία στις μέρες μας ;Τι είναι αληθινή φιλία; Ποια είναι τα κριτήρια που καθορίζουν μια φιλία αληθινή; Πολλές και διαφορετικές απαντήσεις για αυτό το θέμα. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω για ένα πράγμα. Η αληθινή φιλία είναι δυσεύρετη στην σημερινή κοινωνία. Οι διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων τείνουν να ξεθωριάζουν, η αδιαφορία και ο εγωισμός κυριαρχούν , ενώ ο σεβασμός δεν υφίσταται .Με λίγα λόγια , δύσκολα χτίζεις μια φιλία με έναν άνθρωπο ,ανεξαρτήτως φύλου.
Αρχικά , οφείλω να σημειώσω ότι στο παρελθόν δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Οι άνθρωποι ήταν πιο ανοιχτοί , στηρίζονταν στους νέους φίλους και δημιουργούσαν ευχάριστες αναμνήσεις μαζί τους . Δεν ασχολούνταν μόνο με την δουλειά τους , την εξεταστική και τις διάφορες καθημερινές δραστηριότητες. Είχαν χρόνο για έναν καφέ , μια κουβέντα , μια όμορφη συζήτηση. Τώρα; Στο πόδι , ίσα ίσα ένα καλημέρα τι κάνεις. Που χρόνος για ταξίδια , για εξόδους , για απόκτηση εμπειριών με τους φίλους σου .Οι παλιές φιλίες κάποτε τελειώνουν, όταν χωρίζονται οι δρόμοι που οδηγούν σε όνειρα αντίθετα, βλέψεις ξέχωρες, αλλιώτικα επιτεύγματα, ή έστω μια απλή μετακίνηση ακόμα και στον ίδιο χώρο. Ίσως τελικά ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος του ατόμου . Η αιτία που η αληθινή φιλία δεν υπάρχει στις μέρες μας. Το πρόβλημα που θα πρέπει να λύσουμε. Ίσως και όχι …..
Και τι γίνεται με τους φίλους-φίδια; Την νέα μόδα της εποχής μας. Μήπως τελικά η υποκρισία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου απέναντι στην ιδέα της φιλίας ; Η αλήθεια είναι πως δύσκολα εμπιστεύεσαι πλέον τους άλλους. Πληγώνεσαι, πέφτεις κάτω , ξανασηκώνεσαι, εμπιστεύεσαι , καταλήγοντας πάλι απογοητευμένος .Ως πότε θα συνεχίζεται ο φαύλος αυτός κύκλος; Πονάει το να χάνεις έναν φίλο που ήταν στο πλευρό σου . Περισσότερο από έναν χωρισμό νομίζω. Σε εκείνον ανοίχτηκες , έκλαψες στον ώμο του ,παραπονέθηκες , γκρίνιαζες , θύμωσες μαζί του για χαζές παρεξηγήσεις , εξέφρασες την χαρά σου για τα κατορθώματα σου , σύστησες τον σύντροφο σου, μοιράστηκες μαζί του σημαντικά πράγματα. Και τώρα τι είστε δυο ξένοι; Συναντιέστε και προσποιείστε ότι δεν υπήρξατε ποτέ φίλοι. Αλλάζετε πεζοδρόμιο μόλις βλέπετε ο ένας τον άλλον. Γαμώτο, είναι κρίμα να χαλάνε έτσι οι φιλίες . Και από την άλλη τι άλλο να συζητήσεις με έναν άνθρωπο που σε πρόδωσε. Μπορεί τόσο εύκολα να κερδίσει την εμπιστοσύνη σου ξανά ; Αμφιβάλλω για το τελευταίο , καθώς είμαι από τους ανθρώπους που δεν πρόκειται να δώσουν δεύτερη ευκαιρία σε τέτοιο άτομο. Όχι πως δεν είναι αποδεκτή η αντίθετη άποψη . Οι άνθρωποι αλλάζουν, λένε.
Κάποιες φιλίες προορίζονται να κρατήσουν για πάντα, κάποιες άλλες όχι. Αληθινή φιλία , όμως μεταξύ αντρών – γυναικών μπορεί να υπάρξει; Προσωπικά , είναι και οι μοναδικές φιλίες που βρίσκω πραγματικά αληθινές. Όχι πως δεν εκτιμώ την καλύτερη μου φίλη , που στέκεται πάντα βράχος δίπλα μου . Και τις υπόλοιπες φίλες που είναι στην ζωή μου και διαδραματίζουν ενεργό ρόλο σε αυτήν. Αλλά ο κολλητός είναι αλλιώς . Ο φύλακας σου. Ο πιστός φίλος που θα σε ακολουθήσει από τα γήπεδα , μέχρι την άλλη άκρη του κόσμου. Ο κολλητός , όπως και να το κάνουμε, είναι άντρας! Άλλα ενδιαφέροντα, άλλες σκέψεις, διαφορετική και συνάμα μοναδική φιγούρα στην ρουτίνα σου…Θα το παίξει και λίγο σωματοφύλακας, μόλις του γνωρίσεις το νέο σου αγόρι, θα γίνει ο προσωπικός σου σοφέρ και φυσικά θα σε περιμένει απέξω από τα Sephora 4 ώρες , μέχρι να τελειώσεις τα ψώνια σου. Αλλά ξέρει ότι η γυναικεία παρουσία σου στην ζωή του είναι αυτή που την κάνει πιο όμορφη ! Επιπλέον, ο άντρας δύσκολα θα φθονήσει ό,τι έχεις .Οι έρευνες έχουν δείξει ότι ο αντρικός πληθυσμός είναι σε σημαντικό βαθμό , αρκετά εχέθυμος , συγκριτικά με τις γυναίκες. Δεν τους ενδιαφέρει αν έχετε το ίδιο συνολάκι , αν σας αρέσει ο Χ , αν είστε πιο κοντή από αυτόν ή με ωραιότερο σώμα. Το μυστικό σας , λοιπόν με τους άντρες είναι ασφαλές !
Μιλώντας για αληθινή φιλία , ας υμνήσουμε εκείνους τους φίλους που ήρθαν και έμειναν στην ζωή μας. Δεν έχει σημασία πόσο γνωρίζεις κάποιον . Είτε 5 μήνες είτε 5 χρόνια , ο φίλος είναι ένας και αυτό δεν αλλάζει .Δεν έχεις ακούσει που λένε ο φίλος στην ανάγκη φαίνεται ; Η φιλία κατά τον Αριστοτέλη είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Ο μεγάλος αυτός Έλληνας φιλόσοφος αναλύει τα 3 είδη φιλίας που διακρίνει , στο έργο του Ηθικά Νικομάχεια . Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη τα δύο πιο συνηθισμένα είδη φιλίας βασίζονται στη σύμπτωση .Το τρίτο είδος έχει να κάνει με το ποιόν του ανθρώπου και συνήθως διαρκεί για πάντα. «Η φιλία είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Εκτός όμως απ΄ αυτό, η φιλία είναι και πράγμα πάρα πολύ αναγκαίο στη ζωή του ανθρώπου, γιατί κανείς δεν θα προτιμούσε να ζει χωρίς φίλους, έστω κι αν έχει στην κατοχή του όλα τα άλλα αγαθά. Γι΄ αυτό ακόμα και οι πλούσιοι και εκείνοι που κατέχουν αξιώματα και πολιτική εξουσία, πιστεύουν ότι η παρουσία φίλων είναι πολύ μεγάλη ανάγκη. Εξάλλου οι άνθρωποι στη φτώχεια και στις άλλες δυστυχίες τους, πιστεύουν ότι το μόνο καταφύγιο είναι οι φίλοι. Επιπλέον, οι φίλοι συνδράμουν τους νέους, ώστε να τους αποτρέψουν από τα λάθη, και, προκειμένου, για τους μεγάλους στην ηλικία, τους φροντίζουν και αναπληρώνουν τις δυνάμεις που τους λείπουν. Δύο πηγαίνουν μαζί, διότι και οι δυο είναι πιο ικανοί να κατανοήσουν από κοινού και να ενεργήσουν», είχε πει. Κάτι ήξερε ο φίλος μας μάλλον..
Υ.Γ : Η παγκόσμια ημέρα φιλίας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 30 Ιουλίου.
Το τρένο δεν πέρασε από τη στάση
Μικρή η ζωή, μικρός και ο κόσμος. Τόσες έγνοιες, άγχη και στεναχώριες για τόσο λίγο χρόνο. Ο υπερεκτιμημένος αυτός ανθρώπινος χρόνος έχει παρεξηγηθεί από το κτιστό, λογικό όν, τον άνθρωπο.
Η ζωή στιγματίζεται από ορόσημα, άλλα προσχεδιασμένα κι άλλα, άλλοτε, που ανακύπτουν ως εκπλήξεις, παρόλο που η ατομική πίστη και πεποίθηση –πως όλα είναι ικανά να προγραμματιστούν και να οριοθετηθούν στα χρονικά περιθώρια που τίθενται από έκαστη προσωπικότητα– παραμένει αναλλοίωτη.
Και σε μια στιγμή όλα αλλάζουν. Κι εκεί ακριβώς έγκειται ο αστάθμητος και απρόβλεπτος παράγοντας της ζωής, όπου δεν εξαρτώνται όλα από το ανθρώπινο χέρι, αλλά κι ούτε, επίσης, δύνανται να διευθετηθούν. Καθώς, όσα σχέδια και να ειπωθούν για τα μέλλοντα, επικρατούν, εν τέλει, οι ανατροπές που επιφυλάσσει η μοίρα την ειμαρμένη εκείνη ημέρα.
Έτσι, στιγμιαία, πλέον, η ζέστη γίνεται κρύο, και το σκοτάδι έρχεται να αντικαταστήσει το φως, όπως και η στεναχώρια τη χαρά. Θλίψη, απορία και βοή –σιωπηλή ή μη– κυριαρχούν πια. Κι όλα «παγώνουν», λες και επρόκειτο να παραμείνουν στάσιμα στο εξής.
Το τρένο δεν μέλει να περάσει από την στάση. Ποτέ ξανά. Διακόπηκε η πορεία του. Σταμάτησε. Δεν κινείται. Το αναπόφευκτο συνέβη. Απροσδόκητα άφησε ημιτελή την πορεία του –ή μήπως όχι;–, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι παρέλειψε μερικές προκαθορισμένες στάσεις.
Και τώρα τι να πει, και ποιος; Πως καλύπτεται η απουσία αυτή και το κενό, το χάος που αφήνει πίσω μια τέτοια αναπάντεχη απώλεια; Πως συμπαραστέκεται κανείς στους ανθρώπους και την οικογένεια;
Έρχεται η στιγμή εκείνη στη ζωή σου που πρέπει να πάρεις τις πιο σημαντικές αποφάσεις ! Για σένα , για εκείνον, για την ίδια τη ζωή , για το πότε , για το ποτέ, για το τώρα , για το αν , για το γιατί , για το ίσως …
Μια λέξη και όλα χίλια κομμάτια , μια λέξη …πόση μα πόση δύναμη μπορεί να έχει ! Σε παίρνει σαν σίφουνας και σε πετάει απέναντι, σε ματώνει , σε ξεσκίζει , σε καίει , σε θυμώνει ! Μια λέξη και όλα αλλάζουν…μια λέξη ….πόση μα πόση δύναμη μπορεί να έχει! Σε ανεβάζει , σε λιώνει , σε κάνει να ερωτεύεσαι , σε γεμίζει χρώματα , σε κάνει δυνατό ….μια μόνο λέξη ! Κι αν την ζωή την βλέπεις σαν παιχνίδι καλά κάνεις , μα είναι και αυτοί που την βλέπουν αλλιώς , είναι και αυτοί που δίνουν χωρίς να ζητούν, είναι και αυτοί που το εγώ τους το κάνουν εμείς χωρίς να περιμένουν …παρά μόνο ευτυχούν.
Κι αν την ζωή την βλέπεις μόνος , είναι και οι άλλοι που την βλέπουν με παρέα , γιατί μόνοι δεν μείνανε ποτέ , ίσως δε θέλανε , ίσως δεν τους άφησαν, ίσως δε μπόρεσαν . Κι αν την ζωή σου την βλέπεις καταστροφική , είναι και εκείνοι που την βλέπουν δημιουργική Κι αν τη ζωή σου μέχρι τώρα την έζησες μάταια , άκουσε με , κάποιος έγραψε κάποτε πως από την ρωγμή μπαίνει το φως ! Κι αν τη ζωή σου μέχρι τώρα δεν την αγάπησες , κοίτα με , υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να την αγαπήσεις . Κι αν η ζωή σου μέχρι τώρα δεν σε γέμισε , έχεις άλλη τόση να γεμίζεις .
