Και μόνο που σκέφτηκα να γράψω για κάτι τέτοιο, με πιάνουν τα γέλια! Υπάρχει άραγε αληθινή φιλία στις μέρες μας ;Τι είναι αληθινή φιλία; Ποια είναι τα κριτήρια που καθορίζουν μια φιλία αληθινή; Πολλές και διαφορετικές απαντήσεις για αυτό το θέμα. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω για ένα πράγμα. Η αληθινή φιλία είναι δυσεύρετη στην σημερινή κοινωνία. Οι διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων τείνουν να ξεθωριάζουν, η αδιαφορία και ο εγωισμός κυριαρχούν , ενώ ο σεβασμός δεν υφίσταται .Με λίγα λόγια , δύσκολα χτίζεις μια φιλία με έναν άνθρωπο ,ανεξαρτήτως φύλου.

Αρχικά , οφείλω να σημειώσω ότι στο παρελθόν δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Οι άνθρωποι ήταν πιο ανοιχτοί , στηρίζονταν στους νέους φίλους και δημιουργούσαν ευχάριστες αναμνήσεις μαζί τους . Δεν ασχολούνταν μόνο με την δουλειά τους , την εξεταστική και τις διάφορες καθημερινές δραστηριότητες. Είχαν χρόνο για έναν καφέ , μια κουβέντα , μια όμορφη συζήτηση. Τώρα; Στο πόδι , ίσα ίσα ένα καλημέρα τι κάνεις. Που χρόνος για ταξίδια , για εξόδους , για απόκτηση εμπειριών με τους φίλους σου .Οι παλιές φιλίες κάποτε τελειώνουν, όταν χωρίζονται οι δρόμοι που οδηγούν σε όνειρα αντίθετα, βλέψεις ξέχωρες, αλλιώτικα επιτεύγματα, ή έστω μια απλή μετακίνηση ακόμα και στον ίδιο χώρο. Ίσως τελικά ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος του ατόμου . Η αιτία που η αληθινή φιλία δεν υπάρχει στις μέρες μας. Το πρόβλημα που θα πρέπει να λύσουμε. Ίσως και όχι …..

Και τι γίνεται με τους φίλους-φίδια; Την νέα μόδα της εποχής μας. Μήπως τελικά η υποκρισία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου απέναντι στην ιδέα της φιλίας ; Η αλήθεια είναι πως δύσκολα εμπιστεύεσαι πλέον τους άλλους. Πληγώνεσαι, πέφτεις κάτω , ξανασηκώνεσαι, εμπιστεύεσαι , καταλήγοντας πάλι απογοητευμένος .Ως πότε θα συνεχίζεται ο φαύλος αυτός κύκλος; Πονάει το να χάνεις έναν φίλο που ήταν στο πλευρό σου . Περισσότερο από έναν χωρισμό νομίζω. Σε εκείνον ανοίχτηκες , έκλαψες στον ώμο του ,παραπονέθηκες , γκρίνιαζες , θύμωσες μαζί του για χαζές παρεξηγήσεις , εξέφρασες την χαρά σου για τα κατορθώματα σου , σύστησες τον σύντροφο σου, μοιράστηκες μαζί του σημαντικά πράγματα. Και τώρα τι είστε δυο ξένοι; Συναντιέστε και προσποιείστε ότι δεν υπήρξατε ποτέ φίλοι. Αλλάζετε πεζοδρόμιο μόλις βλέπετε ο ένας τον άλλον. Γαμώτο, είναι κρίμα να χαλάνε έτσι οι φιλίες . Και από την άλλη τι άλλο να συζητήσεις με έναν άνθρωπο που σε πρόδωσε. Μπορεί τόσο εύκολα να κερδίσει την εμπιστοσύνη σου ξανά ; Αμφιβάλλω για το τελευταίο , καθώς είμαι από τους ανθρώπους που δεν πρόκειται να δώσουν δεύτερη ευκαιρία σε τέτοιο άτομο. Όχι πως δεν είναι αποδεκτή η αντίθετη άποψη . Οι άνθρωποι αλλάζουν, λένε. 

Κάποιες φιλίες προορίζονται να κρατήσουν για πάντα, κάποιες άλλες όχι. Αληθινή φιλία , όμως μεταξύ αντρών – γυναικών μπορεί να υπάρξει; Προσωπικά , είναι και οι μοναδικές φιλίες που βρίσκω πραγματικά αληθινές. Όχι πως δεν εκτιμώ την καλύτερη μου φίλη , που στέκεται πάντα βράχος δίπλα μου . Και τις υπόλοιπες φίλες που είναι στην ζωή μου και διαδραματίζουν ενεργό ρόλο σε αυτήν. Αλλά ο κολλητός είναι αλλιώς . Ο φύλακας σου. Ο πιστός φίλος που θα σε ακολουθήσει από τα γήπεδα , μέχρι την άλλη άκρη του κόσμου. Ο κολλητός , όπως και να το κάνουμε, είναι άντρας! Άλλα ενδιαφέροντα, άλλες σκέψεις, διαφορετική και συνάμα μοναδική φιγούρα στην ρουτίνα σου…Θα το παίξει και λίγο σωματοφύλακας, μόλις του γνωρίσεις το νέο σου αγόρι, θα γίνει ο προσωπικός σου σοφέρ και φυσικά θα σε περιμένει απέξω από τα Sephora 4 ώρες , μέχρι να τελειώσεις τα ψώνια σου. Αλλά ξέρει ότι η γυναικεία παρουσία σου στην ζωή του είναι αυτή που την κάνει πιο όμορφη ! Επιπλέον, ο άντρας δύσκολα θα φθονήσει ό,τι έχεις .Οι έρευνες έχουν δείξει ότι ο αντρικός πληθυσμός είναι σε σημαντικό βαθμό , αρκετά εχέθυμος , συγκριτικά με τις γυναίκες. Δεν τους ενδιαφέρει αν έχετε το ίδιο συνολάκι , αν σας αρέσει ο Χ , αν είστε πιο κοντή από αυτόν ή με ωραιότερο σώμα. Το μυστικό σας , λοιπόν με τους άντρες είναι ασφαλές !

Μιλώντας για αληθινή φιλία , ας υμνήσουμε εκείνους τους φίλους που ήρθαν και έμειναν στην ζωή μας. Δεν έχει σημασία πόσο γνωρίζεις κάποιον . Είτε 5 μήνες είτε 5 χρόνια , ο φίλος είναι ένας και αυτό δεν αλλάζει .Δεν έχεις ακούσει που λένε ο φίλος στην ανάγκη φαίνεται ; Η φιλία κατά τον Αριστοτέλη είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Ο μεγάλος αυτός Έλληνας φιλόσοφος αναλύει τα 3 είδη φιλίας που διακρίνει , στο έργο του Ηθικά Νικομάχεια . Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη τα δύο πιο συνηθισμένα είδη φιλίας βασίζονται στη σύμπτωση .Το τρίτο είδος έχει να κάνει με το ποιόν του ανθρώπου και συνήθως διαρκεί για πάντα. «Η φιλία είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Εκτός όμως απ΄ αυτό, η φιλία είναι και πράγμα πάρα πολύ αναγκαίο στη ζωή του ανθρώπου, γιατί κανείς δεν θα προτιμούσε να ζει χωρίς φίλους, έστω κι αν έχει στην κατοχή του όλα τα άλλα αγαθά. Γι΄ αυτό ακόμα και οι πλούσιοι και εκείνοι που κατέχουν αξιώματα και πολιτική εξουσία, πιστεύουν ότι η παρουσία φίλων είναι πολύ μεγάλη ανάγκη. Εξάλλου οι άνθρωποι στη φτώχεια και στις άλλες δυστυχίες τους, πιστεύουν ότι το μόνο καταφύγιο είναι οι φίλοι. Επιπλέον, οι φίλοι συνδράμουν τους νέους, ώστε να τους αποτρέψουν από τα λάθη, και, προκειμένου, για τους μεγάλους στην ηλικία, τους φροντίζουν και αναπληρώνουν τις δυνάμεις που τους λείπουν. Δύο πηγαίνουν μαζί, διότι και οι δυο είναι πιο ικανοί να κατανοήσουν από κοινού και να ενεργήσουν», είχε πει. Κάτι ήξερε ο φίλος μας μάλλον..

Υ.Γ : Η παγκόσμια ημέρα φιλίας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 30 Ιουλίου.

Μικρή η ζωή, μικρός και ο κόσμος. Τόσες έγνοιες, άγχη και στεναχώριες για τόσο λίγο χρόνο. Ο υπερεκτιμημένος αυτός ανθρώπινος χρόνος έχει παρεξηγηθεί από το κτιστό, λογικό όν, τον άνθρωπο.

Η ζωή στιγματίζεται από ορόσημα, άλλα προσχεδιασμένα κι άλλα, άλλοτε, που ανακύπτουν ως εκπλήξεις, παρόλο που η ατομική πίστη και πεποίθηση –πως όλα είναι ικανά να προγραμματιστούν και να οριοθετηθούν στα χρονικά περιθώρια που τίθενται από έκαστη προσωπικότητα– παραμένει αναλλοίωτη.

Και σε μια στιγμή όλα αλλάζουν. Κι εκεί ακριβώς έγκειται ο αστάθμητος και απρόβλεπτος  παράγοντας της ζωής, όπου δεν εξαρτώνται όλα από το ανθρώπινο χέρι, αλλά κι ούτε, επίσης, δύνανται να διευθετηθούν. Καθώς, όσα σχέδια και να ειπωθούν για τα μέλλοντα, επικρατούν, εν τέλει, οι ανατροπές που επιφυλάσσει η μοίρα την ειμαρμένη εκείνη ημέρα.

Έτσι, στιγμιαία, πλέον, η ζέστη γίνεται κρύο, και το σκοτάδι έρχεται να αντικαταστήσει το φως, όπως και η στεναχώρια τη χαρά. Θλίψη, απορία και βοή –σιωπηλή ή μη– κυριαρχούν πια. Κι όλα «παγώνουν», λες και επρόκειτο να παραμείνουν στάσιμα στο εξής.

Το τρένο δεν μέλει να περάσει από την στάση. Ποτέ ξανά. Διακόπηκε η πορεία του. Σταμάτησε. Δεν κινείται. Το αναπόφευκτο συνέβη. Απροσδόκητα άφησε ημιτελή την πορεία του –ή μήπως όχι;–, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι παρέλειψε μερικές προκαθορισμένες στάσεις.

Και τώρα τι να πει, και ποιος; Πως καλύπτεται η απουσία αυτή και το κενό, το χάος που αφήνει πίσω μια τέτοια αναπάντεχη απώλεια; Πως συμπαραστέκεται κανείς στους ανθρώπους και την οικογένεια;

Ειδικά αφιερωμένο στον Τάσο και την Ευδοκία.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός

Έρχεται η στιγμή εκείνη στη ζωή σου που πρέπει να πάρεις τις πιο σημαντικές αποφάσεις ! Για σένα , για εκείνον, για την ίδια τη ζωή , για το πότε , για το ποτέ, για το τώρα , για το αν , για το γιατί , για το ίσως …

Μια λέξη και όλα χίλια κομμάτια , μια λέξη …πόση μα πόση δύναμη μπορεί να έχει ! Σε παίρνει σαν σίφουνας και σε πετάει απέναντι, σε ματώνει , σε ξεσκίζει , σε καίει , σε θυμώνει !
Μια λέξη και όλα αλλάζουν…μια λέξη ….πόση μα πόση δύναμη μπορεί να έχει! Σε ανεβάζει , σε λιώνει , σε κάνει να ερωτεύεσαι , σε γεμίζει χρώματα , σε κάνει δυνατό ….μια μόνο λέξη !
Κι αν την ζωή την βλέπεις σαν παιχνίδι καλά κάνεις , μα είναι και αυτοί που την βλέπουν αλλιώς , είναι και αυτοί που δίνουν χωρίς να ζητούν, είναι και αυτοί που το εγώ τους το κάνουν εμείς χωρίς να περιμένουν …παρά μόνο ευτυχούν.

Κι αν την ζωή την βλέπεις μόνος , είναι και οι άλλοι που την βλέπουν με παρέα , γιατί μόνοι δεν μείνανε ποτέ , ίσως δε θέλανε , ίσως δεν τους άφησαν, ίσως δε μπόρεσαν .
Κι αν την ζωή σου την βλέπεις καταστροφική , είναι και εκείνοι που την βλέπουν δημιουργική
Κι αν τη ζωή σου μέχρι τώρα την έζησες μάταια , άκουσε με , κάποιος έγραψε κάποτε πως από την ρωγμή μπαίνει το φως !
Κι αν τη ζωή σου μέχρι τώρα δεν την αγάπησες , κοίτα με , υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να την αγαπήσεις .
Κι αν η ζωή σου μέχρι τώρα δεν σε γέμισε , έχεις άλλη τόση να γεμίζεις .

Επιλογές , επιλογές , πράξεις , πράξεις , επιπτώσεις , επιπτώσεις , θυμό, στεναχώρια , λύπη , χαρά , αγάπη, ευτυχία , φως ….Φως!
Κοίτα…..εγώ είμαι εδώ ….από αυτούς , που πάνε παρέα ! Εσύ;

Καριέρα ,οικογένεια ή και τα δύο? Όσες γυναίκες κάνουν και τα δύο είναι πραγματικές ηρωήδες.Προφανώς δεν μπορούμε να αδικήσουμε και τους άντρες που πολλές φορές καταφέρνουν να αφιερώνουν και χρόνο για την εργασία και για τα παιδιά τους,

Η γυναίκα όμως μπορεί να παρομοιαστεί με χταπόδι,αφού πρέπει να έχει δέκα χέρια για την φροντίδα των παιδιών και τί να πούμε για εκείνες που συνδυάζουν επιτυχώς και καριέρα…

Τι να πούμε ασφαλώς και για τις διαζευγμένες που είναι πραγματικά ηρωΐδες. Ειδικά για εκείνες που δεν παίρνουν ούτε διατροφή ούτε κάποια βοήθεια για το παιδί απο τον πρώην. Αυτές οι σούπερ γούμαν προλαβαίνουν να συνδυάσουν τρείς ρόλους. Την μητέρα,τον πατέρα και την υπάλληλο. Γυναίκες που αντλούν τη δύναμή τους απο ένα σ’ αγαπώ ή ένα χαμόγελο του παιδιού της. Γυναίκες που δεν έχουν στήριξη απο κανέναν και όμως…

Τα καταφέρνουν θαυμάσια!

Ποτέ κανείς δεν είπε ότι είναι τέλειες, όμως δίνουν καθημερινά αδιάκοπα τον αγώνα τους και κάνουν κάθε μέρα το καλύτερο που μπορούν.

Πολλές φορές περισσότερο απο αυτό που μπορούν.

Να είναι σωστές επαγγελματίες στην δουλειά τους, κάποιες φορές να κυνηγάν και την καριέρα.

Να είναι σωστές μητέρες.

Να είναι πατέρες.

Να είναι καλές νοικοκυρές.

Να είναι τα πάντα έχωντας μόνο για επιβράβευση ένα παιδικό χαμόγέλο…που για εκείνες είναι ο παν.

Αυτές είναι οι ηρωΐδες του σήμερα… και πιστέψτε με, είναι πολλές.

Ποια είναι η σημασία των δέντρων για τους ανθρώπους; Πως ένα απλά δέντρο μπορεί να επηρεάσει την ζωή κάποιου;

Αρχικά τα δέντρα είναι ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια της αλυσίδας αυτού του πλανήτη. Η φυσική τους διεργασία και ιδιότητα να καταναλώνουν διοξείδιο του άνθρακα και να παράγουν οξυγόνο είναι το χαρακτηριστικό που τα καθιστά αναγκαία για την επιβίωσή μας. Σύμφωνα με το ίδρυμα “Arbor Day” ένα ώριμο δέντρο φυλλώδη παράγει όσο το οξυγόνο σε μια εποχή όπως 10 άνθρωποι εισπνέουν μέσα σε ένα χρόνο.

Είναι αλήθεια πως η αποδοτικότητα του δέντρου είναι αναλογική της υγείας του και πολλές φορές το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να του πάρουμε κάποια από τα κλαδιά του. Ωστόσο η καταστροφή ενός τέτοιου οργανισμού θα έπρεπε να υφίσταται μόνο για αναγκαιότητα και όφελος αυτού του οργανισμού και όχι για τις δικές μας “φιλοδοξίες”.

Τα δέντρα μπορούν να είναι ένας φίλος για τον άνθρωπο και ένα στήριγμα για τον οποιοδήποτε. Μπορούν να σηματοδοτούν στιγμές και αναμνήσεις. Πάλι όμως πολλοί είναι αυτοί που κάνουνε μαζικές καταστροφές σε πράσινες εκτάσεις για την δημιουργία μιας “καινοτομίας”; Στην ουσία για τα λεφτά και τα υλικά αγαθά; Πόσο σωστό μπορεί να είναι αυτό; Κατά την γνώμη μου καθόλου.

Θα έπρεπε να αποτρέψουμε άσκοπες καταστροφές δασικών εκτάσεων και να είμαστε προσεκτικοί με την καθημερινότητα μας, κάτι μικρό θα μπορούσε να είναι θανατηφόρο για αυτά. Επακόλουθα θα μπορούσε να μειώσει το ίδιο το οξυγόνου που αναπνέουμε; Γιατί δεν σκεφτόμαστε λίγο πιο συνετά;

Μπορούμε ο καθένας με κάτι μικρό να κινητοποιηθούμε και να κοιτάξουμε λίγο πιο βαθιά στην πραγματική ομορφιά αυτών των οργανισμών.

Πηγή

Μπούτης Ηλίας

Η επικοινωνία μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι απλή αλλά εμείς την κάνουμε πολύπλοκη.
Πολλές φορές οι άνδρες αναρωτιούνται πως θα προσεγγίσουν το αντίθετο φύλο και οι γυναίκες το ίδιο. Η αλήθεια είναι ότι μια γυναίκα έχει πολύ διαφορετική ιδιοσυγκρασία από έναν άνδρα και το αντίστροφο.
Μερικοί διανοούμενοι υποστηρίζουν ότι οι γυναίκες προέρχονται από τον πλανήτη Αφροδίτη και οι άντρες από τον πλανήτη Άρη. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία οι γυναίκες κατάγονται από την Αφροδίτη λόγω του ότι είμαστε το ωραίο φύλο, λεπτεπίλεπτες και ευαίσθητες όπως η θεά Αφροδίτη ενώ οι άντρες από τον θεό του πολέμου λόγω της σκληρότητας, της στιβαρώτητάς τους. Αυτή η θεωρία δεν με φέρνει σύμφωνη καθώς ενώ ισχύει ότι η γυναίκα εκπέμπει ένα μυστήριο και ο άντρας είναι ολίγον τι σκληρός,όλα αυτά στις μέρες μας ειναι ταμπου. Ο πραγματικός λόγος που τα δύο φύλα δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν είναι ότι έχουν τελείως λάθος αντίληψη για το τι ζητάει ο ένας από τον άλλον. Ενώ τα πράματα είναι απλά εμείς τα κάνουμε περίπλοκα.

Θεωρητικά, εφόσον δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε και να κατανοήσουμε το άλλο φύλο,ναι!είμαστε απο άλλο πλανήτη. Αυτό όμως μας συμβαίνει λόγω του ότι μας έχουν φορτώσει ταμπέλες και ταμπου(π.χ οι άνδρες δεν κλαίνε, oι γυναίκες είναι ευαίσθητες κ.τ.λ.) τα οποία μας επιρεάζουν και μας εμποδίζουν να δούμε την πραγματικότητα. Το ότι είμαστε ίδιοι και συνεπώς ίσοι. Οταν το κατανοήσουμε αυτό,τότε ναι! Ίσως επικοινωνήσουμε….., ίσως συνδεθούμε ενεργειακά…, ίσως αγαπηθούμε…

Όσο για το αν προερχόμαστε απο άλλο πλανήτη….ποιός ξέρει; Σε αυτόν πάντως πορευόμαστε μαζί…επομένως πρέπει να συμβιώνουμε με σεβασμό στο αντίθεο φύλο ακόμα και αν μας μοιάζουν από…άλλο πλανήτη

Ρώτα τους γονείς σου. Τους παππούδες σου. Τους ενήλικες της γειτονιάς σου. Η πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών φέρνουν στην μνήμη τους  ,με νοσταλγία, τα μαθητικά χρόνια. Αν είσαι μαθητής , μπορώ να φανταστώ την αγωνία που έχεις να ξεφύγεις από αυτήν την καθημερινή βαρετή ρουτίνα. Αν πάλι τελείωσες το σχολείο , σε φαντάζομαι να πετάς από την χαρά σου που επιτέλους μπήκες στον κόσμο των μεγάλων. Τέρμα τα διαγωνίσματα, τέρμα οι απουσίες , οι αποβολές , οι φωνές των καθηγητών , οι βαρετές πρώτες ώρες , οι πληκτικές έβδομες ώρες , η προσμονή του κουδουνιού , οι….άσχημες βαθμολογίες στους ελέγχους. Και αν σου ζητήσω να γυρίσεις πίσω σε όλα αυτά; Γελάς μου φαίνεται. Σκέφτεσαι πως είναι ανοησία να επανέλθεις σε αυτά τα βασανισμένα χρόνια της μαθητικής σου πορείας . Σου έχω μια έκπληξη. Αποδεδειγμένα , κάθε άνθρωπος , ανεξαρτήτως φύλου , επαγγελματικής σταδιοδρομίας, αποζητά απεγνωσμένα την εποχή που καθόταν στα μαθητικά θρανία!

Για να μπορέσω να σε ευαισθητοποιήσω λίγο για την μεγάλη αξία του σχολείου ,δώσε προσοχή στα παρακάτω! Εκατομμύρια παιδιά αλλά και ενήλικες, κυρίως γυναίκες, σ’ όλο τον κόσμο δε γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση, καθώς δεν είχαν τη δυνατότητα να πάνε σχολείο. Ακόμα, σύμφωνα με στατιστικές μελέτες της Unicef ,123 εκατ. παιδιά δεν μπορούν να πάνε στο σχολείο . Από τα 123 εκατομμύρια παιδιά που απουσιάζουν από το σχολείο, το 40% ζουν στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες, και το 20% σε εμπόλεμες ζώνες! Οι αριθμοί είναι τραγικοί σε συνδυασμό με την έλλειψη ενδιαφέροντος του δυτικού κόσμου για αυτές τις συνθήκες. Και εδώ είναι η ειρωνεία . Απαξιώνουμε το σχολείο την στιγμή που άλλα παιδιά αδυνατούν να μορφωθούν και λαχταρούν να μάθουν έστω τα βασικά που θα τους επιτρέψουν να επιβιώσουν…

Εντάξει αρκετά με την μελαγχολία , πίσω στα δικά μας !Προσωπικά , βαριόμουν απίστευτα τις πρωινές ώρες που είχαμε άλγεβρα. Όχι ότι πρόσεχα πολύ. Συνήθως έκραζα τους πρώην μου με την κολλητή μου(αυτό είναι μια άλλη ιστορία ). Το σχολείο ήταν ο χώρος της μάθησης φυσικά, αλλά και του χαβαλέ. Κυρίως για αυτό το αναζητούν οι περισσότεροι . Δεν θα σου λείψουν , φίλε , οι πλάκες που κάνατε εκεί στο τελευταίο θρανίο, οι ωριαίες που “έτρωγες” επειδή αντιμίλησες στην καθηγήτρια, οι σχολικοί χοροί; Και έπειτα , δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην θεωρεί ως καλύτερη ανάμνηση την 7ημερη της Τρίτης λυκείου. Μέσα στο χάος των πανελληνίων , στα ατελείωτα βιβλία που χρειάζονταν για να αποστηθίσεις, ήταν η μόνη αχτίδα φωτός! Άσε που η μανούλα πρωί πρωί σηκωνόταν για να σου ετοιμάσει το τοστάκι ενώ εσύ μουρμούριζες  μια ξερή καλημέρα και ίσα ίσα προλάβαινες να την χαιρετήσεις και έφευγες σφαίρα για το σχολείο , επειδή είχες αργήσει….

Πέρα από την πλάκα , η αλήθεια είναι πως το σχολείο διαδραματίζει πρωτεύοντα ρόλο στην ανάπτυξη της προσωπικότητας ενός ατόμου , πόσο μάλλον στην μόρφωση που λαμβάνει. Δεν είναι τυχαίο που τα πρώτα χρόνια της ζωής του , ο άνθρωπος εντάσσεται στο σχολικό περιβάλλον  και κοινωνικοποιείται με τους συνομηλίκους του. Από εκεί και πέρα το σχολείο αναλαμβάνει την χρόνια εκπαίδευση του ατόμου , μέχρι και την ενηλικίωση του , όπου ως ενεργός πολίτης δραστηριοποιείται ως κύτταρο του κοινωνικού συνόλου. Επιπροσθέτως, υπάρχει γνωριμία με τη γλώσσα, την ιστορία και τον πολιτισμό μας, αλλά και την ιστορία και τον πολιτισμό άλλων λαών.Με άλλα λόγια , οι μαθητές καλλιεργούν τις κλίσεις και τις ικανότητές τους, μαθαίνουν υποχρεώσεις και ευθύνες, το σωστό και το δίκαιο ώστε να γίνουν άνθρωποι συνετοί, με αρχές και αξίες.Όπως αναφέρει και ο άγιος Κοσμάς Αιτωλός :«Καλύτερα, αδελφέ μου, να έχεις ελληνικόν σχολείον εις την χώραν σου, παρά να έχεις βρύσες και ποτάμια, διότι οι βρύσες ποτίζουν το σώμα, τα σχολεία όμως ποτίζουν την ψυχή. Και ωσάν μάθεις, παιδί μου, γράμματα, τότε λέγεσαι άνθρωπος»

Ποιος ξέρει. Ίσως κάποτε ο άνθρωπος συνειδητοποιήσει την αξία των μαθητικών χρόνων , πριν αυτά παραμείνουν μια ανάμνηση στο νου του…

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Σχεδόν τα τελευταία 50 χρόνια η ελληνική ναυτιλία είναι η πρώτη στον κόσμο. Ο πληθυσμός της Ελλάδας αποτελεί το 0,15% του παγκόσμιου πληθυσμού και η ναυτιλία των Ελλήνων μεταφέρει το 20% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου. Αρκετοί είναι όσοι έχουν γράψει για το ελληνικό ναυτιλιακό θαύμα της μεταπολεμικής περιόδου. Η ιστορία της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας του 20^ού αιώνα είναι μία ιστορία επιτευγμάτων.

Ο στόλος που διοικούν από την ξηρά οι Έλληνες επιχειρηματίες και στη θάλασσα Έλληνες καπετάνιοι, εντός ενός αιώνα υπερεκατονταπλασιάστηκε φτάνοντας στα 5.000 πλοία το 2019. Την ίδια περίοδο ο βρετανικός στόλος, που ήταν ο μεγαλύτερος του κόσμου το 1900, το 1950, το 1970, και αντικαταστάθηκε από τους Έλληνες μετά, σημείωσε μια διαρκή συρρίκνωση της χωρητικότητάς του μέχρι την εξαφάνισή του τη δεκαετία του 1980. Ενώ, οι ρυθμοί ανάπτυξης του αμερικανικού στόλου, εκτός από την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, σημείωσαν μία διαρκή πτώση.

Οι Έλληνες στη μεταπολεμική περίοδο συγκρότησαν τη μεγαλύτερη ομάδα ανεξάρτητων εφοπλιστών, των οποίων όμως τα πλοία εργάζονταν έξω από την Ελλάδα. Οι Έλληνες ήταν διαχειριστές ελεύθερων φορτηγών πλοίων – αυτό είναι το tramp shipping, τμήμα της αγοράς που λέγεται ελεύθερα φορτηγά. Συνεπώς, διοικούν έναν διεθνή στόλο κάτω από διάφορες σημαίες, μεταφέρουν χύδην και υγρά ξηρά φορτία για τρίτες χώρες.

Κατά τις δεκαετίες 1940 και 1950 οι Έλληνες υιοθετούν τις σημαίες ευκαιρίας και μεταφέρουν φορτία για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη δυτική Ευρώπη, και ταξιδεύουν στους δρόμους του Ατλαντικού, των ευρωπαϊκών υδάτων, αλλά και του Ινδικού και του Ειρηνικού. Είναι μεταβολές στον παγκόσμιο καταμερισμό των θαλάσσιων μεταφορών που επέφεραν αλλαγές στους εμπορικούς εταίρους και θαλάσσιους δρόμους.

Η χρήση της ελληνικής σημαίας συνεχίζει να αυξάνεται στις δεκαετίες του ‘60 και ‘70 μέχρι την πετρελαϊκή κρίση, στην οποία και οφείλεται η επάνοδος της χρήσης των σημαιών ευκαιρίας. Διότι η χρήση της σημαίας δεν εξαρτάται από τη ναυτιλιακή πολιτική του ελληνικού κράτους, αλλά από τη διεθνή πολιτική και συγκυρία, είτε οικονομική είτε πολιτική.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός

Πάρα πολλά είναι τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας παγκοσμίως και συκεκριμένα στην χώρα μας όπου σύμφωνα με μελέτες καταγράφηκαν 246 τον Μάρτιο του 2020 και 303 τον Απρίλιο του 2020.

Το λυπηρό δεν είναι τα καταγεγγραμμένα κρούσματα αλλά όλα αυτά που δεν καταγράφονται διότι η σιωπή των θυμάτων δεν σπάει. Επίσης από τα κρούσματα αυτά, ένα άλλο λυπηρό γεγονός είναι ότι νομική στήριξη έχει μόνο το 26% και  ψυχολογική μόνο το 27%.

Η βία φέρνει βία και σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποδοκιμάζεται. Ειδικά σε περιβάλλον με παιδιά. Αλλα και σε κάθε δομή.

Εάν υπόστεσαι βία μην φοβάσαι να μιλήσεις. Εάν γνωρίζεις περιπτώσεις βίας ανάφερέτο στην αστυνομία ή σε αρμόδιο φορέα. Η σιωπή είναι συνενοχή. Δυστυχώς τα περισσότερα θύματα αρνούνται να μιλήσουν διότι φοβούνται.

Όταν σπάς την σιωπή δεν βοηθάς μόνο τον εαυτό σου αλλά δίνεις  το παράδειγμα και το θάρρος σε έναν άλλο άνθρωπο να μιλήσει. Δεν είσαι ο μόνος. Δεν είσαι μόνος.

Εντομεταξύ οφείλουμε να επισημάνουμε ότι περιστατικά βίας δεν εντοπίζονται μόνο προς το γυναικείο φύλο αλλά και το αντίστροφο. Σε κάθε περίπτωση οποιοσδήποτε οικείος αντιλαμβάνεται τέτοιου είδους περιστατικά θα πρέπει όχι μόνο να τα αναφέρει αλλά και να παροτρίνει το θύμα να μιλήσει στις αρμόδιες αρχές και να σπάσει την σιωπή που κρατα είτε από φόβο είτε από ντροπή.

ΤΕΡΜΑ ΣΤΗ ΒΙΑ. ΣΠΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ!!!!

Είμαι σίγουρη πως έστω μία από εσάς λέει όχι στα ψώνια και αράζει Κυριακή απόγευμα στον καναπέ για να δει την αγαπημένη της ομάδα να παίζει ποδόσφαιρο. Τι , μόνο εγώ είμαι έτσι ; Το άρθρο αυτό δεν απευθύνεται σε άντρες (δυστυχώς ) καθώς , όπως αποδεικνύεται, το 70 % του ανδρικού πληθυσμού ζει για αυτήν την στιγμή του αράγματος στο σπίτι, μαζί με τους κολλητούς για να παρακολουθήσουν το υπερθέαμα που λέγεται ποδόσφαιρο. Χουλιγκανισμός ,αλλιώς για τις περισσότερες γυναίκες! Ωστόσο αν είσαι από τα κορίτσια που παρατάνε μέχρι και τον καφέ για να απολαύσουν τον τελικό του Champion’s League ,πάρε το μπολ με τα πατατάκια και ετοιμάσου να ταυτιστείς με τα παρακάτω!

Αρχικά , για να μην νομίζετε ότι είστε μόνες , συνυπάρχω και εγώ σε αυτήν την κατηγορία. Ποτέ μου δεν μου κέντρισε το ενδιαφέρον το κομμωτήριο , τα νύχια ή άλλες γυναικείες δραστηριότητες. Όχι πως έχουν κάτι το άσχημο. Απλά εμένα δεν με έλκυαν ποτέ. Από μικρό ήμουν στον κόσμο του γηπέδου ,της μπύρας (μετά τα 16), του ποδοσφαίρου. Στο δημοτικό , μαζευόμασταν και παίζαμε με τις τάπες μας με τα αγόρια της γειτονιάς ή στην αλάνα για ατελείωτο ποδόσφαιρο μες τις λάσπες. Ναι τότε δεν είχαμε τηλέφωνα ευτυχώς. Στην αρχή, προσπάθησα να προσεγγίσω τα κορίτσια . Άδικος κόπος . Είχαμε τελείως άλλα ενδιαφέροντα. Στο γυμνάσιο βρήκα ορισμένα κορίτσια που μπορούσα να βγαίνω και να περνάω όμορφα. Αλλά και πάλι αυτό δεν μου αρκούσε. Που με έβρισκες , που με έχανες, με το κολλητό και τα άλλα αγόρια της παρέας , να χτυπάμε τα κουδούνια , ξεσηκώνοντας όλη την γειτονιά στο πόδι, να τρέχουμε στα γήπεδα και στις καφετέριες να δούμε τον αγώνα της ομάδας από κοντά.

Στο λύκειο γνώρισα την καλύτερη μου φίλη(στην οποία χρωστάω πολλά από αυτά που είμαι σήμερα) και έτσι κάπως μπήκα στο κλίμα της γυναικείας φύσης που τόσο πολύ αρνιόμουν να δεχτώ .Όχι πως μετατράπηκα στο αντίθετο από αυτό που ήμουν. Απλά κατάφερα να ισορροπήσω και τις δύο προσωπικότητες που έχω. Ίσως μου βγήκε σε καλό….

Πως να εντοπίσεις τις γυναίκες αυτές; Μα φυσικά από την ενδυμασία και τον τρόπο που μιλάνε. Βασικά για τα θέματα τα οποία συζητούν. Ας πάμε στην ενδυμασία πρώτα από όλα. Βερμούδα, ανδρικές φόρμες , καπέλα , μαλλιά πιασμένα σε ατημέλητη αλογοουρά…Στάνταρ αμφίεση μας. Άντε και στο τσακίρ κέφι ένα τζιν. Φούστες , φορέματα και αρώματα μακριά από μας! Αστειεύομαι. Απλώς δεν τα προτιμάμε ιδιαίτερα… Θέμα συζήτησης; Η καινούρια μεταγραφή της Λίβερπουλ , η απόλυση Βαλβέρδε ,η επιστροφή Κούμαν, το πέναλτι που δεν έπρεπε να δοθεί , το χέρι μέσα στην μεγάλη περιοχή , το οφσάιντ που και τυφλός θα έβλεπε πως δεν υπήρχε. Ακατανόητα πράγματα για σένα που διαβάζεις και δεν έχεις ιδέα από ποδόσφαιρο ε ; Μην αγχώνεσαι δεν είσαι η μόνη. Πολλές γυναίκες δεν καταλαβαίνουν τι είναι αυτό που  μας τραβάει σε αυτό το “ανούσιο” σπορ. Και όμως. Έχει την δική του μαγεία !

Και φυσικά μην νομίζετε ότι θα τις δείτε παρέα με άλλα κορίτσια να συζητάνε για τις νέες τάσεις της μόδας. Οι γυναίκες αυτές , αναζητούν την αντρική συντροφιά, όπως η μέλισσα το νέκταρ. Περιτριγυρισμένες από άντρες φίλους , γελώντας με το ματς , ή ακόμα καλύτερα με την προσπάθεια του κολλητού τους να την πέσει στην όμορφη ξανθιά γκόμενα στο διπλανό τραπεζάκι (δίχως επιτυχία αφού τα αστεία του είναι πιο κρύα και από την κατάψυξη), ξεχωρίζουν απευθείας. Στην περίπτωση του ερωτικού ενδιαφέροντος , εδώ θα απευθυνθώ αποκλειστικά στους άντρες. Ρε αγόρια , τι καλύτερο από μια κοπέλα που καταλαβαίνει απόλυτα τις …ποδοσφαιρικές σας ανάγκες και κατανοεί τον όρο “ οι Πέμπτες είναι για Europa” , “Κυριακή στο γήπεδο”; Φανταστείτε , απλά , την σύντροφο σας να ανεμίζει το κασκόλ της αγαπημένης ομάδας. Τι άλλο να ζητήσεις ;

 Τελευταίο αλλά όχι ασήμαντο. Τι άθλημα τις φαντάζεστε να παίζουν στα εφηβικά τους χρόνια; Μα φυσικά ποδόσφαιρο! Είδωλα τους : Alex Morgan, Hope Solo, Mia Hamm . Λίγες από τις ποδοσφαιρίστριες που έχουν αναδειχθεί παγκοσμίως στο ανδροκρατούμενο χώρο του “βασιλιά των σπορ”. Να είστε σίγουρες. Οι γυναίκες αυτές δεν είναι από άλλο πλανήτη. Ούτε είναι περίεργες και κολλημένες με την στρογγυλή θεά . Διαθέτουν απλά κάτι το ξεχωριστό… 

Αριάδνη Εμμανουηλίδου