Η αλήθεια είναι πως δεν είχα αρχικα ξεκάθαρο τι να γράφω σε αυτό το κείμενο. Η εποχή του θερισμού!!!

Δε θέλω να μιλήσω για την καθ’ αυτου διαδικασία του θερισμού. Ας το δουμε στη μεταφορά του. Θέλω να πώ , κάθε εποχή έχει τις στιγμές τις , έχει αρχη , μέση και τέλος. Έτσι όπως και η εποχή του θερισμού σαν διαδικασία είναι σπορά – θέρος- τρύγος!

Πόσα είναι εκείνα που ζούμε και τα ξαναζούμε , τα οποία έχουν κι αυτά  αρχη μέση και τέλος; Πόσες στιγμές , ωραίες , άσχημες , περνάμε , φεύγουν και μας αφήνουν μια γεύση ;  Αυτές οι στιγμές λοιπόν , πλεσιόνονται  απο ανθρώπους , τους ανθρώπους μας. Τους ανθρώπους μας για εκείνη την εποχή. Γιατί πάντα ότι αρχίζει τελειώνει, έτσι και οι άνθρωποι έρχονται φεύγουν , και μέσα σε αυτούς είσαι και εσύ . Είσαι και  εσύ για κάποιους άλλους , ένας άνθρωπος που ήρθε και έφυγε , και έκλεισε μια εποχή.

Τώρα θα μου πείτε τι θέλει να πεί ο ποιήτης και πως θέλει να συνδέσει την εποχή του θερισμού με τις στιγμές και τους ανθρώπους. Λοιπόν, ας πάρουμε μεταφορικά τον άνθρωπο ως ένα χωράφι! Το χωράφι για να μπορέσει να σου δώσει καρπούς πρέπει να το οργώσεις ώστε να το προέτοιμασεις για να σπύρεις.  Έτσι λοιπόν και ο άνθρωπος πρέπει να μάθει να μιλάει, να γράφει, να σκέφτεται, να γίνει ένας «σωστός» άνθρωπος στην κοινωνία.

Όταν λοιπόν , το χωράφι έχει βγάλει τους καρπούς του , έρχεται η εποχή για να θεριστεί , δηλαδή να γίνει η συγκομιδή των καρπών και το ξεκαθάρισμα τους,  όπου ο άνθρωπος θα απολαμβάνει μετ’ έπειτα. Για το θέριμσα χρειάζονται πολλά χέρια , πρέπει να γίνει σε συγκεκριμένο χρόνο , ούτε πριν , ούτε μετά απο αυτον. Νωρίς νωρίς ξεκινάει το ξεκαθάρισμα του καλού καρπού απο  του κακού. Αυτό που αναπτύχθηκε σωστά και μπορεί να δώσει κάτι , και αυτό που είναι σκάρτο άρα δυστυχώς μένει πίσω.Φαντάσου λοιπόν, τον εαύτο σου ως χωράφι , όπου στο τέλος μιας εποχής σου, είσαι ο αγρότης που πρέπει να θερίσει , δηλαδή να ξεκαθαρίσει , ανθρώπους , δηλαδή καρπούς , ώστε  να καθαρίσει το χωράφι σου για νέες σπορές , δηλαδή νέοι άνθρωποι σε μία νέα εποχή .

Ένας φίλος , κάποτε, μου είχε βάλει μία  «εργασία» μακροχρόνια ….Η ζωή, μου λέει, είσαι εσύ. Σε δέκα , δεκαπέντε χρόνια θα κάτσουμε σε ένα τράπεζι  και θα πιούμε τον αγαπημένο μας καφέ…τι θα έχεις να μου πείς; Ποια θα είσαι; Τι έσπυρες και τι θέρισες; Εσύ τι καρπός θα είσαι; Ώριμος , να τον γευτώ ή σκάρτος για να τον πετάξω;

Η επιλογή , λοιπόν , είναι δικιά μας τι θέλουμε να είμαστε στη ζωή μας. Το δρεπάνι που θα θερίσουμε είναι απλά το εργαλείο .

Και να εκεί που δεν το περιμένεις, ανακοινώνονται τα αποτελέσματα των Βάσεων και  λες ίσως αυτή να είναι η ευκαιρία μου για μια καινούρια αρχή ή μήπως για την αρχή ενός τέλους;

Τι σημαίνει να είσαι φοιτητής;

Ας ξεκινήσουμε με τα θετικά! Οι ατελείωτες βόλτες ως το πρωί, τα γέλια, οι χάρες και αυτή η ελευθερία και η ανεξαρτησία που σε γεμίζει κάθε μέρα ολοένα και περισσότερο. Νιώθεις ότι έχεις πάρει τη ζωή στα χέρια σου και ότι όλος ο κόσμος σου ανήκει. Είσαι σίγουρος ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα.

Σιγά σιγά όμως ακολουθούν και άλλα… Αυτό το άγχος, η αγωνία και τα ξενύχτια πάνω από το βιβλίο επειδή πλησιάζει η εξεταστική και το αίσθημα της αποτυχίας σε κατακλύζει. Καταλαβαίνεις ότι περνάνε τα χρόνια, μεγαλώνεις, πρέπει να ωριμάσεις και να πάρεις σοβαρά τη ζωή στα χέρια σου. Δε θέλεις να γίνεις ένας αιώνιος φοιτητής και έχεις κουραστεί από το διάβασμα προσπαθώντας να περάσεις αυτό το τελευταίο μάθημα που έχει μείνει μέχρι να έρθει η λύτρωση.

Πολλές φορές ακόμα κρυφά αναρωτιέσαι θέλω να ασχοληθώ πραγματικά με αυτό που σπουδάζω; Μην πανικοβάλλεσαι! Όλα είναι στο πρόγραμμα. Τα φοιτητικά χρονιά κρύβουν παγίδες και προβληματισμούς αλλά μας καλούν να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας… μια καινούρια ζωή.

Τα φοιτητικά χρόνια  δεν είναι ευκολά λοιπόν αλλά σιγουρά μια πρόκληση. Έχουν χαραχτεί στη μνήμη μας γιατί ζήσαμε μοναδικές στιγμές! Γνωρίσαμε καινούρια μέρη, ανθρώπους και γνωρίσαμε καλυτέρα ακόμα και εμάς τους ιδίους. Μετά από τα φοιτητικά χρόνια κανείς δεν είναι ίδιος, αλλάζουμε και ωριμάζουμε και πλέον είμαστε έτοιμοι να ζήσουμε ένα καινούριο αύριο πολλά υποσχόμενο.

Ας κρατήσουμε λοιπόν αυτές τις στιγμές στο μυαλό μας γιατί στη τελική είναι ωραίο να είσαι φοιτητής!

Κορίνα Κανελλοπούλου

Πάνε οι εποχές οπου ο άντρας πληρώνει την γυναίκα που τον συντροφεύει.

Ωστόσο υπάρχει μία πολυ χειρότερη κατηγορία

Είναι οι άντρες κηφήνες. Δεν το συναντάμε πλέον μόνο στις μεγάλες ηλικίες γυναικών με νεαρούς συνοδούς. Πολλοί άντρες στις μέρες μας βρίσκονται στην ανεργία και συνήθως βολεύεται με την γυναίκα να δουλεύει και εκείνος να την περιμένει να γυρίσει με το μεροκάματο. Κάνουν ότι ψάχνουνε δουλειά αλλά κατα τα άλλα απολαμβάνουν τις απολαβές της κοπέλας τους.

Σπιτώνονται σπό σπιτι του κοριτσιού, με την δικαιολογία ότι θα δουλέψουν σύντομα. Αυτό φυσικά δεν γίνεται ποτέ.

Αυτοί είναι οι άντρες κηφήνες.

Οσο ερωτευμένη και να είσαι αν έχεις σχέση με ένα τέτοιο άτομο καλό είναι να απομακρυνθείς. Οι άνθρωποι δεν αλλά ζουν μόνο οι συμπεριφορές .

Δεν είναι κακό σε ένα ζευγάρι να βοηθάει ο ένας τον άλλο όταν υπάρχει ανάγκη,όταν όμως αυτό γίνεται κατ’εξακολούθηση μάλλον θα πρέπει να σκεφτείς. Ενας άντρας κηφήνας μπορεί να νοιάζεται και να αγαπάει την κοπέλα του, δεν παυει όμως να απολαμβάνει την τακτική του

Το ξέρω πως θέλεις να βοηθάς τον άνθρωπό του, μέχρι όμως σε ένα σημείο.Ακούγεται κυνικό το οικονομικό κριτήριο. Είναι όμως βασικό κριτήριο σε μια σχέση. Αναλογίσου τι έχει πληρώσει για σένα.

Αν η απαντηση είναι τίποτα τότε προφανώς και έχεις μπλέξει με εναν αντρα κηφήνα. Δωστου ένα χρονοδιάγραμμα να βρει δουλεια και αν και πάλι δεν έχει βρει και κυριαρχούν οι δικαιολογίες τότε μα είσαι σίγουρη ότι συγκατοικείς με έναν κηφήνα

Οι αντιδράσεις σου και οι αποφάσεις σου είναι δικό σου ζήτημα

Όταν ξεκινάμε μία σχέση, την ξεκινάμε με τις πιο όμορφες προσδοκίες. Είμαστε χαρούμενοι, ενθουσιασμένοι, αισιόδοξοι και κάνουμε μακροπρόθεσμα όνειρα και σχέδια. Δημιουργούμε στο μυαλό μας την ιδανική για μας σχέση, ένα πρότυπο που έχουμε είτε μέσα από το οικογενειακό μας περιβάλλον, είτε μέσα από δικές μας διαπροσωπικές παρελθοντικές σχέσεις, είτε από τα διάφορα πρότυπα σχέσεων που προωθούνται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Ωστόσο, πολλές φορές η σχέση μπορεί να μην οδηγηθεί στο σημείο που θέλουμε, αφήνοντας μας απογοητευμένους και δυσαρεστημένους. Αυτό συμβαίνει είτε γιατί οι προσδοκίες μας για την σχέση είναι μη ρεαλιστικές είτε γιατί δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τις αλλαγές που της κάνουν κακό και την φθείρουν. Μια τέτοια σχέση μπορεί να αποβεί μοιραία τόσο για την σωματική όσο και για την ψυχική μας υγεία και να μας οδηγήσει στην κατάθλιψη. Η σχέση αυτή χαρακτηρίζεται ως τοξική.

Ενδείξεις πως βρισκόμαστε σε μια ανθυγιεινή και τοξική σχέση είναι πολλές:

• Η σχέση μας κάνει να αισθανόμαστε άσχημα για τον εαυτό μας.
• Αισθανόμαστε ανικανοποίητοι, ανασφάλεια, άγχος.
• Υπάρχουν μονίμως εντάσεις, διαφωνίες και τσακωμοί. Η αδυναμία να επιλυθούν προβλήματα και να έρχονται ξανά και ξανά στην επιφάνεια είναι επίσης, χαρακτηριστική.
• Απιστία.
• Συναισθηματική κακοποίηση, σωματική κακοποίηση, χειριστική συμπεριφορά είναι επίσης, χαρακτηριστικά μέσα στην σχέση.
• Έλλειψη ειλικρίνειας και σεβασμού απέναντι στον σύντροφο μας, εγωκεντρισμός και κακή επικοινωνία.
• Αίσθηση πως μόνο ο ένας δίνει πράγματα για την σχέση και ο άλλος δεν είναι ευχαριστημένος με τίποτα.

Κανένα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά δεν είναι ευχάριστο, υγιές και όμορφο για μια σχέση. Αντιθέτως όλο αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ψυχολογική ή και σωματική κατάπτωση. Προκαλεί απογοήτευση, κατάθλιψη, ανεπάρκεια, ακόμη και σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία. Η συνειδητοποίηση ότι βρισκόμαστε μέσα σε μια σχέση που δεν οδηγεί πουθενά και μας φθείρει πρέπει να είναι γρήγορη και άμεση.

Οι υγιείς σχέσεις πρέπει να χαρακτηρίζονται από ειλικρίνεια, αμοιβαίο σεβασμό, καλή επικοινωνία, συναισθηματική ισορροπία, εξέλιξη και ερωτισμό. Οι επιθυμίες και οι ανάγκες του κάθε συντρόφου πρέπει να εκφράζονται χωρίς φόβο για αρνητικές συνέπειες και να ενθαρρύνονται από τον άλλο σύντροφο. Οι υγιείς σχέσεις πρέπει να είναι έτοιμες να προσαρμοστούν και να ανθίσουν μέσα σε οποιαδήποτε αλλαγή.

Η αναγνώριση και η αποδοχή ότι βρισκόμαστε σε μια τοξική σχέση είναι το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της αλλαγής. Ο διάλογος με τον σύντροφο είναι επιτακτική ανάγκη, ώστε να βρεθεί μια λύση. Εάν ο σύντροφος όμως, δε μπορεί ή δε θέλει να αλλάξει, τότε η σχέση έχει κάνει τον κύκλο της και πρέπει να δοθεί ένα τέλος. Η παραμονή μας μέσα σε μια ανθυγιεινή και τοξική σχέση μπορεί να μας οδηγήσει μόνο σε αρνητικές συνέπειες και να μας κρατήσει πίσω χωρίς καμία εξέλιξη.

Μιλάμε για το περπάτημα την πιο διαδεδομένη μέθοδο εκγύμνασης και ιδίως στην καραντίνα. Αρκετοί άνθρωποι, ξεκινώντας από την πρωτόγνωρη περίοδο της καραντίνας, που ζήσαμε φέτος, υιοθέτησαν το περπάτημα, ως μια καινούργια συνήθεια στην ζωή τους και πολλοί την συνεχίζουν.

Που απευθύνεται. Μα σε όλους ,δεν κάνει διακρίσεις. Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να περπατήσουν, ανεξαρτήτως ηλικιών, κιλών, φυσικής κατάστασης, ύψους, ψυχολογικής διάθεσης. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια.

Ξεκίνα λοιπόν!!! Βάλε τα αθλητικά σου, πάρε εάν θέλεις ένα φίλο η μόνο το κινητό σου τηλέφωνο, άνοιξε την εξώπορτα σου και ξεκίνα να κατεβαίνεις τις σκάλες της πολυκατοικίας σου. Σκέψου μια διαδρομή και ακολούθησε την ή αφέσου στον δρόμο, στην χαρά της ανακάλυψης αυτής της καινούργιας διαδρομής. Αναλόγως με την ψυχολογική σου κατάσταση θα οδηγηθείς, είτε είναι δρόμος πολυσύχναστος, με κίνηση, είτε κοντά στην θάλασσα, στην παραλία, είτε σε λίμνη, ποτάμι, είτε σε ένα γήπεδο, σε ένα πάρκο, είτε σε δάσος . Ο ρυθμός και ο καρδιακός παλμός εξαρτώνται από εσένα αργός, ήπιος, γρήγορος, σε ανηφόρα, σε κατηφόρα, σε ίσιο ή σε συνδυασμό.

Χρειάζονται περίπου είκοσι λεπτά την ημέρα και θα αρχίσεις να ζεις και να νιώθεις τις ευεργετικές ιδιότητες στο σώμα σου, στο μυαλό σου και στην ψυχή σου. Δεν επικεντρώνομαι στην απώλεια βάρους μόνο η οποία φυσιολογικά προκύπτει από την άσκηση. Θα εστιάσω στο θαύμα που θα νοιώσεις στην ψυχή σου, έπειτα από την έκθεση σου στον ήλιο, στον φυσικό αέρα, στην επαφή σου με τους ήχους και τις μυρωδιές του περιβάλλοντος και τις πλούσιες εικόνες που θα καταλύσουν το μυαλό σου. Ως αποτέλεσμα αυτου είναι να βοηθηθεί το μυαλό σου, να αδειάσει από το ενδεχόμενο άγχος, στρες, αρνητικές σκέψεις τις καθημερινότητας. Η επιστροφή στο σπίτι σου, έπειτα από αυτή την διαδρομή θα είναι πλήρως αναζωογονητική και ωφέλιμη.

Θα σε συμβούλευα να έχεις και ένα μπουκαλάκι νερό, καθώς επίσης να κατεβάσεις στο κινητό σου μια εφαρμογή που μετράει τα βήματα σου (Pedometer – Step Counter, walking tracker). Με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργήσεις αρχείο, ώστε να έχεις καθημερινό ημερολόγιο με τα επιτεύγματα σου.

Σήμερα είναι η μέρα να ξεκινήσεις. Μπορείς!!!Θα βιώσεις το θαύμα…

Μαρία Ζαμπίδου

Η  Ελλάδα είναι μια χώρα τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας. Είναι η γέφυρα που ενώνει την δύση με την ανατολή, πέρασμα ανά τους αιώνες.
Εξαιτίας αυτής της γεωγραφικής θέσης η Ελλάδα αποτελεί την κύρια είσοδο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρώπη γενικότερα και συγκεντρώνει το 90% των περιπτώσεων παράνομης μετανάστευσης.

Τι είναι όμως το trafficking κι ως Έλληνες πολίτες τι γνωρίζουμε γύρω από αυτό μιας και ένα συντριπτικό ποσοστό διέλευσης και διακίνησης γίνεται μέσω της χώρας μας; Πόσο ικανοί, ευαισθητοποιημένοι και σε εγρήγορση είμαστε ώστε να αντιληφθούμε έγκαιρα ένα τέτοιου είδους περιστατικό;
 

Λίγο πολύ οι περισσότεροι γνωρίζουμε για την ύπαρξη της δουλείας στα αρχαία χρόνια μέσω της ιστορίας που διδαχθήκαμε στο σχολείο.
Οι σύγχρονοι σκλάβοι δεν διαφέρουν και πολύ από εκείνους της αρχαιότητας, τα θύματα trafficking, συνεχίζουν να τα εκμεταλλεύονται, να υποβιβάζονται, να τους αφαιρείται η ανθρώπινη υπόσταση και δικαιώματα, να θεωρούνται κτήματα και ιδιοκτησία και το ποσοστό των ανθρώπων που καταφέρνουν να ξεφύγουν από τους διακινητές/αφέντες τους πολύ αποκαρδιωτικό, περίπου το 1-2 % από αυτά καταφέρνει να ξεφύγει.

Το trafficking -τραφικινγκ είναι η παράνομη διακίνηση και εμπορία ανθρώπων με σκοπό την εξώθηση τους για καταναγκαστική εκμετάλλευση.
Υπάρχουν διαφορετικά είδη διακίνησης και εμπορίας ανάλογα με τον τελικό σκοπό των διακινητών και την ζήτηση που υπάρχει.

Αυτά μπορεί να είναι:
Εξαναγκαστική εργασία: κάθε είδους εργασίας υπό συνθήκες βίας με ελάχιστη ή μηδενική αμοιβή.

Σεξουαλική εκμετάλλευση: ο εξαναγκασμός για παροχή σεξουαλικών υπηρεσιών και πράξεων με χρηματικό ή μη αντάλλαγμα.

Εργασία για αποπληρωμή χρέους: η εργασιακή εκμετάλλευση με χαμηλό μισθό για την αποπληρωμή μεγάλου χρέους.

Εμπορία οργάνων: η βίαιη απόσπαση οργάνων, ιστών ή κυττάρων ενός ζώντος ανθρώπου με σκοπό την πώλησή τους.

Η διακίνηση και εμπορία ανθρώπων δεν έχει ηλικία και φύλο. Το μόνο που αλλάζει κάθε φορά είναι η ζήτηση και το είδος εκμετάλλευσης για το οποίο προορίζονται – εργασία, πορνεία, επαιτεία.

Η επαναφορά όλου αυτού του τεραστίου διαστάσεων κοινωνικού θέματος στο μυαλό μου, έγινε μια μέρα τυχαία καθώς περνούσα βιαστικά το φανάρι πηγαίνοντας για δουλειά. Το σκηνικό σίγουρα γνώριμο σε πολλούς, ένα μικρό παιδί να επαιτεί στο φανάρι. Ένα παιδί, ένας ενήλικος, μια γυναίκα μ’ ένα μωρό στην αγκαλιά στην άκρη του δρόμου με το χέρι απλωμένο να ζητά λίγα χρήματα. Μια γυναίκα σ’ ένα μπαρ που κοντοστέκεται στο πλάι του πελάτη με την μεγαλύτερη κατανάλωση. Μια γυναίκα σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο να περιμένει τον επόμενο πελάτη.
Σίγουρα όλες οι παραπάνω ιστορίες μπορεί να μην προέρχονται από θύματα trafficking, μπορεί να είναι άλλου είδους εκμετάλλευση, μπορεί πολλές φορές να είναι από επιλογή, έχουμε όμως τις «κεραίες» ανοιχτές ώστε να αντιληφθούμε ένα θύμα trafficking ή όποιο θύμα τέτοιας εκμετάλλευσης;

Την ύπαρξη της Α21 την γνώριζα εδώ και πολλά χρόνια χωρίς όμως να γνωρίζω πολλά για το έργο της. Εκείνη την ημέρα ένιωσα την ανάγκη να ξεκοκαλίσω κάθε πληροφορία και μέσο που αφορά το trafficking. Ένιωσα την ηθική υποχρέωση να το κάνω.

Η Α21 είναι μια οργάνωση, ΜΚΟ εάν θέλεις, που ενημερώνει, δρα, βοηθά σύγχρονους σκλάβους και θύματα trafficking κάθε εκμετάλλευσης. Έχει ένα γεμάτο και βαρύ έργο στις πλάτες της και έμπρακτα έχει βοηθήσει και σταθεί στο πλευρό πολλών θυμάτων που κατάφεραν να πάρουν πίσω το οξυγόνο της ελευθερίας.

Με αφορμή την Πανευρωπαϊκή ημέρα κατά της εμπορίας ανθρώπων, διοργανώνει μια παγκόσμια δράση που θα γίνει στις 17 Οκτώβρη με την ταυτόχρονη προβολή ενός ντοκιμαντέρ που έχει σκοπό να ενημερώσει αλλά και να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες να πάρουν θέση ενάντια στην εμπορία και διακίνηση ανθρώπων.
Λόγω εποχής πανδημίας και covid η προβολή θα γίνει διαδικτυακά και το ντοκιμαντέρ θα είναι διαθέσιμο όλη την ημέρα για ταυτόχρονη προβολή.
Πέρα από την ενημέρωση και δράση που καλεί να λάβουν και να πάρουν μέρος όσοι το παρακολουθήσουν, θα μιλήσει για ιστορίες ανθρώπων που κατάφεραν να γλιτώσουν, θα δώσει πολύτιμες πληροφορίες για το πως μπορεί κανείς να διακρίνει τις ενδείξεις για ύποπτα περιστατικά και πως μπορεί να βοηθήσει έμπρακτα.

Μπες στην σελίδα της Α21 και δήλωσε συμμετοχή στο κόκκινο κουμπί που γράφει: ΔΗΛΩΣΕ ΤΩΡΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ώστε το Σάββατο 17 Οκτωβρίου να σου σταλεί ο σύνδεσμος του ντοκιμαντέρ.

Η εμπορία ανθρώπων είναι η σύγχρονη μορφή σκλαβιάς και δουλείας. Πρόκειται για το ταχύτερο αναπτυσσόμενο και κερδοφόρο έγκλημα στον κόσμο. Έχουμε χρέος να γνωρίζουμε για ένα έγκλημα που συντελείται μπροστά μας.

Μέθοδοι αλίευσης που χρησιμοποιήθηκαν σε περιστατικά εμπορίας ανθρώπων που εξυπηρέτησε η Α21.

1. Ψευδής υπόσχεση εργασίας 44,51%
2. Πώληση από την οικογένεια 11,13%
3. Εξαπάτηση από ερωτικό σύντροφο 9,54%
4. Άλλο 5,92%
5. Απαγωγή 5,64%
6. Εξαπάτηση από φίλους 4,19%
7. Ψευδής υπόσχεση μετανάστευσης 2,17%

Όταν γνωρίζουμε πως λειτουργεί η εμπορία ανθρώπων, τότε έχουμε τη δύναμη να σταματήσουμε το έγκλημα αυτό.

Πολύτιμες πληροφορίες αντλήθηκαν από Α21 και somatemporia.wordpress.

~be Creative and stay Metal~
Κατερίνα Γιάτσα

Σύμφωνα με αφρικανικό φόρουμ για την πολιτική για τα παιδια(ACPF) , 1,5 εκατομύρια θανάτοι στην αφρική ωφείλωνται στον υποσιτισμο.

1 παιδί πεθαίνει κάθε 3 δευτερόλεπτα δηλαδή 10.000 την ημέρα, ενώ 9 στα 10 παιδιά δεν έχουν πρόσβαση σε φαγητό και 2 στα 5 δεν έχουν τακτικό γεύμα.

Όμως ποιος νοιάζεται πραγματικά; Αυτό συμβαίνει σε μια άλλη ήπειρο και η πείνα δεν είναι μεταδοτική.

Εν έτη 2020 δεχόμαστε τον θανατηφόρο υποσιτισμό αυτών τον παιδιών και ασχολούμαστε μόνο με τα κρούσματα κορονοιού. Είναι λυπηρό και αντιφατικό. Αθώα παιδιά πεθαίνουν. Ελάχιστες οργανώσεις βοηθούν και η δράση τους δεν είναι αρκετή.

Μιλάμε για ένα πρόβλημα που δεν εμφανίστηκε τώρα. Αλλά ποιος νοιάζεται; Η πείνα δεν είναι μεταδοτική. Το προβλημα του κορονοιού εμφανίστηκε πρόσφατα και σίγουρα όλους μας αφορά αλλλα τα ποσοστά θανάτων στην Αφρική σε σχέση με τα ποσοστά θανάτων απο κορονοιό είναι συντριπτικά.

Αλλά όπως είπαμε , η πείνα δεν είναι μεταδοτική……

Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε “ανεκπλήρωτος έρωτας”;
Κάποιοι άνθρωποι ερωτεύονται στον μέγιστο βαθμό αλλά δεν μπορούν να είναι μαζί. Είτε γιατί δεν τους το επιτρέπουν οι συγκύριες, είτε γιατί δεν είναι “γραφτό” τους. Η μοίρα παίζει διάφορα παιχνίδια. Κάποιες φορές λέμε πως όλα γίνονται για ένα συγκεκριμένο λόγο αλλά όταν εμπλέκεται το συναίσθημα, οι πληγές που προκύπτουν από τα παιχνίδια της μοίρας είναι πάντα πιο βαθιές.
Αν με ρωτήσετε, το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ανεκπλήρωτου έρωτα που μπορώ να σκεφτώ είναι εκείνο της Μαρίας Πολυδούρη και του Κώστα Καρυωτάκη. Οι δυο ποιητές της γενιάς του 1920 ερωτεύτηκαν πολύ αλλά η φλόγα που δημιουργήθηκε ανάμεσα τους έσβησε άδοξα και ανολοκλήρωτα.
Γνωρίστηκαν τον Δεκέμβριο του 1921 στην Αθήνα, όπου εργάζονταν ως δημόσιοι υπάλληλοι. Από νωρίς φάνηκε η ασυμφωνία των χαρακτήρων τους αλλά αυτό ήταν που τους γοήτευε. Άλλωστε τα ετερώνυμα έλκονται…

Ο Καρυωτάκης ήταν ένας μελαγχολικός νέος που μείωνε συνέχεια τον εαυτό του και είχε πολλές ανασφάλειες. Προτιμούσε να ζει ήσυχα και παράλληλα με το επάγγελμά του έγραφε ποιήματα. Η Πολυδούρη αντίθετα ήταν μες την ζωντάνια, γεμάτη φεμινιστικές ιδέες και ζούσε μια προκλητική ζωή για την τότε εποχή επειδή έκανε παρέα με άντρες και συμμετείχε στις συζητήσεις τους. Κάτι που ήταν απαράδεκτο για μια κοπέλα της γενιάς εκείνης.
Είναι φανερό πως ο συνεσταλμένος νέος δεν μπορούσε να δεχτεί τον “προκλητικό” χαρακτήρα της αγαπημένης του. Αυτό όμως δεν πτόησε την γεμάτη πυγμή νεαρή. Έτσι η ίδια αποφάσισε να του κάνει πρόταση γάμου. Η τολμηρή αυτή κίνηση θεωρήθηκε ανήθικη για τα χρονιά εκείνα. Ο ποιητής αρνήθηκε τον έρωτα της ,όχι επειδη τα αισθήματα του ήταν διαφορετικά , αλλά επειδη διαγνώστηκε με σύφιλη. Η ποιήτρια θεώρησε πως το νόσημα του ήταν απλώς μια δικαιολογία για να χωρίσουν και απομακρύνθηκε πληγωμένη. Παρ’ όλα αυτά , οι φιλικές τους σχέσεις συνεχίστηκαν.
Η Μαρία συνέχισε την “προκλητική” ζωή της στο Παρίσι αλλά επέστρεψε στην Ελλάδα όταν διαγνώστηκε με φυματίωση. Τότε πληροφορήθηκε πως ο αγαπημένος της είχε αυτοκτονήσει γιατί δεν κατάφερε να παλέψει με τους δαίμονες του. Αυτοκτόνησε με πιστόλι σε μια παραλία του Αμβρακικού, αφήνοντας μόνο ένα σημείωμα. Στην τελευταία του εξομολόγηση ανέφερε ότι πριν δοκιμάσει το πιστόλι, είχε προσπαθήσει να αυτοκτονήσει στη θάλασσα, αλλά δεν τα κατάφερε, γιατί ήξερε να κολυμπάει καλά.
Το τραγικό αυτό γεγονός χειροτέρευσε την υγεία της νεαρής ποιήτριας τόσο την σωματική ,οσο και την ψυχική. Έτσι στις 29 Απρίλιου του 1930, έφυγε από τη ζωή, με ενέσεις μορφίνης.
Οι δυο νέοι δεν προλάβαν να ζήσουν τον έρωτα τους. Ο ανεκπλήρωτος αυτός έρωτας ήταν η αιτία για τον θάνατο τους. Το μόνο που μένει και αναζωπυρώνει την αγάπη τους μέχρι και σήμερα είναι τα ποιήματα τους.

Μία σχολή που αποκτά όλο και περισσότερη ζήτηση τα τελευταία χρόνια είναι η σχολή πληροφορικής του πανεπιστημίου ΑΠΘ(Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης). Για ποιο λόγο όμως υπάρχει τόσο μεγάλη προθυμία από τους νέους να ασχοληθούν με αυτή την επιστήμη και τι ακριβώς σημαίνει ο λεγόμενος Προγραμματισμός;

Φαίνεται από τα στατιστικά πως όλο και περισσότεροι νέοι κάνουν την επιλογή αυτής της σχολής ανά έτος. Πιο συγκεκριμένα από το 2013 μέχρι το 2019 είχε μία συνεχόμενη ανοδική πορεία με 453 υποψηφίους το 2013 και 975 υποψηφίους το 2019 από Γενικό Λύκειο μόνο! Ακόμα το 2009 υπήρχαν 243 υποψήφιοι από γενικό λύκειο και φέτος, εν έτη 2020 857, ένας αριθμός λίγο μικρότερος από αυτόν του 18. Είναι φανερό πως η τεχνολογία έλκη σημαντικά τους ανερχόμενους “επιστήμονες” της χώρες, είτε αυτοί ασχοληθούν με τον τομέα αυτό είτε όχι.

Αυτό μπορεί να συμβαίνει λόγο της αναγκαιότητας ανθρώπων με σχετικές γνώσεις. Όσο η τεχνολογία εξελίσσεται τόσο πρέπει και εμείς να είμαστε πιο εξοικειωμένοι με τα μηχανήματα και προγράμματα που μας εξυπηρετούν. Μπορεί να φαίνονται , ίσως , κουραστικά και πολλές φορές ακαταλαβίστικα, ωστόσο μας προσφέρουν την δυνατότητα να κάνουμε δουλειές που διαφορετικά θα ήταν χρονοβόρες και πολύ δύσκολο για εμάς τους ανθρώπους να κάνουμε.

Οπότε τι ακριβώς είναι ο προγραμματισμός και πως μας βοηθάει; Αρχικά το κομμάτι του προγραμματισμού είναι μία των κατευθύνσεων που προσφέρονται στα πανεπιστήμια πληροφορικής, αλλά και η κατεύθυνση που, θα μπορούσε κανείς να πει, είναι πιο περιζήτητη. Πολλοί είναι αυτοί που ζητούν κάποιον προγραμματιστή και αυτό διότι μπορούμε να σκεφτούμε έναν προγραμματιστή ως έναν μεταφραστή. Έναν μεταφραστή που χάρις σε αυτόν μπορούμε να επικοινωνήσουμε με τον υπολογιστή ώστε να εκτελέσει την κουραστική αυτή δουλειά για εμάς. Ουσιαστικά ο προγραμματισμός είναι μία σειρά από εντολές ή λέξεις κλειδιά που ο υπολογιστής καταλαβαίνει. Ο προγραμματιστής με την σειρά του μπορεί να γράψει την “ιστορία” που θέλουμε ο υπολογιστής να εκτελέσει.

Σίγουρα ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, ο προγραμματισμός και οι υπολογιστές, που θα μπορούσαμε όλοι να χρησιμοποιήσουμε στην καθημερινότητα μας για λύση σε απλά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Αν το σκεφτούμε με αυτό το τρόπο μπορούμε να καταλάβουμε το λόγο που αυτή η σχολή έχει ανοδική πορεία ζήτησης.

Πηγή

Μπούτης Ηλίας

Η μελαγχολία είναι συναίσθημα που συνήθως προκαλειται απο κάποιο αληθινά δυσάρεστο γεγονός στην ζωή μας.

Η μελαγχολία είναι ένα συναίσθημα που μεταβάλεται σύντομα με ένα ευχάριστο γεγονός σε αντίθεση με την κατάθλιψη που δεν μεταβάλεται σε σύντομο διάστημα.

Η κατάθλιψη είναι κάτι που χρειάζεται διάγνωση ιατρική. Το συναίσθημα δεν μεταβάλεται και η μελαγχολία της κατάθληψης συνήθως δεν προέρχεται απο πραγματικά δυσάρεστο γεγονός.

Οταν το άτομο βρίσκεται σε κατάθλιψη, σε αντίθεση με την μελαγχολία, έχει αυτοκτονικές σκέψεις. Αποκτά απώλεια ενδιαφέροντος για πράγματα που πριν του προκαλούσαν χαρά οπως για παράδειγμα ένα χόμπι και σιγα σιγα κλείνεται στον εαυτό του.

Το άτομο με κατάθλιψη αρχίζει να έχει κόπωση, υπνηλία και στρες.

Η κατάθλιψη όπως είπαμε πρέπει να διαγνωστει και πολλές φορές αν είναι σε έξαρση, το άτομο για να επανέλθει ίσως χρειαστεί φαρμακευτική αγωγη για αυτό και πρέπει να πειστεί να πάει σε κάποιον ψυχίατρο.

Η μελαγχολία είναι απλώς ένα συναίσθημα το οποίο υποχωρεί ενώ η κατάθλιψη είναι κλινική ασθένεια, πολυ σοβαρή και το άτομο το οποίο διαγιγνώσκεται με κατάθλιψη χρειάζεται ένα υποστηρικτικό περιβάλλον, καθως και να δεχθεί την συνεργασία με τον γιατρό του.

Ο πόνος και η ανικανότητα που βιώνει ένα καταθλιπτικό άτομο είναι ακατανόητοι απο έναν φυσιολογικά υγιή άνθρωπο. Το άτομο νιώθει αδιέξοδο, ότι κανείς δεν τον καταλαβαίνει και συνεπώς χρειάζεται βοήθεια.

Σε αντίθεση η μελαγχολία είναι ένα συναίσθημα που όλοι βιώνουμε και όλοι μπορούμε να το κατανοήσουμε.