Τι όμορφο συναίσθημα για τα παιδικά μας χρόνια να υπάρχει κάποιος που στην αρχή του χρόνου μπορούσαμε να του ζητήσουμε κι αυτός να ανταποκριθεί άμεσα και με ακρίβεια, στην επιθυμία μας…

Μεγαλώνοντας τα πράγματα άλλαξαν ο Άγιος υπήρχε μόνο στις διαφημίσεις και εμείς πάψαμε να ζητάμε ο καθένας το έμαθε με διαφορετικό τρόπο… πάντως το θέμα ήταν πως ο κυριούλης με τα κόκκινα, το έλκηθρο και οι τάρανδοι σταμάτησαν να πραγματοποιούν τα θέλω μας…

Αν για μια στιγμή τώρα που μάθαμε να υπάρχουμε στον κόσμο των ενηλίκων και ξέρουμε πως αυτός ο κόσμος δεν είναι με τα χρώματα που τον σκεφτόμασταν όταν η παιδική μας φαντασία έπλαθε το μέλλον μας, αν μόνο για μια στιγμή κλείναμε τα μάτια μας, τι θα ζητούσαμε από τον αγαπημένο μας Άγιο…Μη βιαστείτε να πείτε χρήματα… πολύ εύκολη απάντηση και καθόλου μα καθόλου συνετή… η υγεία άλλωστε τώρα που είμαστε μεγάλα παιδιά εκτιμάται στο βαθμό που της αξίζει… ας πάμε λίγο πιο πέρα όμως σκεπτόμενοι πιο βαθιά τι θα θέλαμε για μας, τι θα μας έδινε χαρά…Λοιπόν αυτό θα ζητούσα από τον Άγιο, χαρά… ένα συναίσθημα που τα μέσα του υπάρχουν μόνο θετικά πρόσημα, μόνο που όλο πιο σπάνια το νιώθουμε και δεν το διεκδικούμε βουτηγμένοι στη μιζέρια που επιβάλλει η καθημερινότητα και οι υποχρεώσεις μας. Εκπαιδευτήκαμε άριστα στο να εκφράζουμε παράπονα, να βάφουμε τον κόσμο μας γκρι ή και μαύρο και ξεχάσαμε τη χαρά…

Αυτήν που σου δίνει ένα χαμόγελο στο δρόμο το πρωί με μια καλημέρα, τη χαρά που υπάρχει όταν κρατάς ένα ζεστό καφέ στα χέρια σου ένα παγωμένο πρωινό, την χαρά που σου δίνει η θέα του ουρανού, το γέλιο ενός παιδιού, τη χαρά που εισπράττεις από τους ανθρώπους και μόνο… Νομίζω πως κάπου έχουμε χαθεί και δεν την έχουμε στις δόσεις που θα ήταν ικανές να μας κάνουν να αξιολογούμε τα σημαντικά της ζωής. Γιατί αν φανταστούμε πόσο υπέροχο δώρο είναι αυτό και μόνο είναι αρκετό να πλημμυρίσει κάθε κύτταρο μας με αυτή. Τώρα θα μου πείτε ναι αυτά τα περί δώρων και τα λοιπά όταν δεν υπάρχουν τα χρήματα τα αφήνεις στην άκρη. ΟΧΙ πιο μεγάλο από του Μεταξά έχω να πω… Αφήνουμε την ουσία και κυνηγάμε την επιφάνεια, ξεχνάμε να ζούμε και το θυμόμαστε όταν είναι πια αργά… Σε μια συζήτηση που είχα με κάποιον φίλο μου είπε πως ναι καλά όλα αυτά αλλά τι θα είμαστε χαζοχαρούμενοι…. Κοιμήσου ύπνο βαθύ φίλε μου αν έχεις μπερδέψει τόσο τις αξίες σου και έχεις μπει για τα καλά στους λαβύρινθους τις σοβαροφάνειας… Μιλάμε για χαρά που αντλείται από την ευγνωμοσύνη αρχικά για όλα αυτά που έχουμε, για τη χαρά που ψάχνουμε κι αυτή αγνοείται.. ακατανόητο να λέμε στους ανθρώπους να χαίρονται κι αυτοί να το παρεξηγούν… πως κατάφεραν να δώσουν τόσο λάθος χρώμα στη ζωή τους… Ας ζήσουν έτσι αυτή η ζωή τους αξίζει…

Αν όμως εγώ κλείσω τα μάτια μου κι ευχηθώ Άγιε μου Βασίλη σε παρακαλώ φέρε μου μεγάλες δόσεις χαράς για φέτος, χαμόγελα που θα γίνουν του χρόνου τέτοια εποχή, όμορφες αναμνήσεις… 2021 όμορφες ευχές για μια χρονιά γεμάτη χαρά λοιπόν!!!!

από την Κωνσταντίνα Γεράκη

Οι σταδιακώς επιταχυνόμενοι ρυθμοί ζωής συμβάλουν στην αφιέρωση περισσότερου χρόνου εκτός σπιτιού για ποικίλους λόγους, είτε αυτό αφορά υποχρεώσεις, είτε απλώς κοινωνικές διασυνδέσεις με το φιλικό, μα και ευρύτερο περιβάλλον. Μολαταύτα, λησμονείται το γεγονός ότι αστείρευτες είναι -εξίσου- και οι επιλογές των δραστηριοτήτων εντός του σπιτιού.

Με την παρακολούθηση ταινιών και σειρών διευρύνεται το γνωστικό και γλωσσικό επίπεδο, αφού αυτό θεωρείται μια μορφή ψυχαγωγίας. Την στιγμή εκείνη λησμονείται ο πραγματικός χρόνος και επικρατεί η αφοσίωση στη δράση και πλοκή του εκάστοτε έργου. Η συζήτηση που ακολουθεί, οι προβληματισμοί που γεννώνται, οι αντιδράσεις στα ερεθίσματα των όσων λαμβάνουν χώρα εγκολπώνονται στα πλαίσια της ενδυνάμωσης της προσωπικότητας και του χαρακτήρα του ατόμου, καθώς και στην αλληλεπίδραση μεταξύ των όσων θεατών παρακολουθούν.

Μια άλλη επιλογή αποτελεί και το βιβλίο, ιδανικό, ιδίως, για τους λάτρεις της ανάγνωσης. Δεν προσφέρει μόνο την συντροφιά του, όπως είθισται, αλλά, επίσης, συμβάλει στην πλήρη πνευματική απώλεια με τον παροντικό χρόνο και στην μεταπήδηση στα δρώμενα και την εποχή που περιγράφει γλαφυρά. Επιπρόσθετα, αναπτύσσει το πνευματικό πεδίο, διότι τοποθετεί τον αναγνώστη σε μια θέση κατά την οποία «γεννά» την φαντασία του με το να αναζητά και να εφευρίσκει πρόσκαιρες απαντήσεις ως προς το πώς θα εξελιχθεί η πλοκή. Επηρεάζει, όμως, και το λεξιλογικό επίπεδο λόγω της επαφής με αμέτρητες λέξεις, φράσεις και νοήματα. Ίσως, τελικά, να είναι από τους πιο διασκεδαστικούς τρόπους χαλάρωσης, που παράλληλα, όμως, συγκαταλέγεται στις ύψιστες μορφές ψυχαγωγίας και επένδυσης του ελεύθερου χρόνου.

Μαγειρική, τέχνη ή όχι; Και μόνο η απόπειρα για τη δημιουργία εκ του μηδενός ενός πιάτου, εξάπτεται η συνδυαστική ικανότητα και η φαντασία. Πλέον, στο διαδίκτυο επικρατεί μεγάλη ποικιλία με παραλλαγές συνταγών για οποιουδήποτε είδους φαγητού και γλυκού. Με τον αυτοσχεδιασμό και την προσθαφαίρεση υλικών προσωπικής προτίμησης, ανοίγουν άγνωστα γευστικά μονοπάτια ικανά να ερεθίσουν τους γευστικούς κάλυκες, θετικά ή μη. Αδιαμφισβήτητα, όμως, οι συνδυασμοί που θα προκύψουν θα είναι πρωτότυποι και μοναδικοί.

Μια ενδιαφέρουσα δραστηριότητα -και ίσως αρκετά παρεξηγημένη- είναι η τακτοποίηση, αφού με τις ατέρμονες ώρες εκτός σπιτιού, ο χρόνος εντός του δεν επαρκεί για την επανατοποθέτηση των όσων αντικειμένων έχουν χρησιμοποιηθεί. Επιπλέον, με την αποτελεσματική οργάνωση αποθηκευτικών χώρων, δωματίων και γενικότερα πραγμάτων, θα έχει εξασφαλιστεί τόσο η καλύτερη διαρρύθμιση του χώρου, όσο και η διακόσμηση. Και, φυσικά, θα είναι έτοιμο να υποδεχτεί και να φιλοξενήσει κάθε καλεσμένο και επισκέπτη.

Κλείνοντας, δεν θα δύνανται να παραληφθούν τα επιτραπέζια παιχνίδια. Επιτραπέζια γνώσεων, μνήμης, ισορροπίας, ταχύτητας, στρατηγικής, με ζάρια, πάζλ, χαρτιά, κάρτες, ταμπλό και πιόνια εύκολα αποκτιόνται από αντίστοιχα μαγαζιά παιχνιδιών. Όλοι -ανεξαρτήτου ηλικίας- τα απολαμβάνουν και τα επιλέγουν, ιδίως, αν βρίσκονται σε μεγάλες παρέες συμμετεχόντων παικτών, που θα υπάρχει περισσότερη δράση και συναγωνισμός μεταξύ τους. Τα επιτραπέζια είναι μια ιδανική ευκαιρία να περάσουν ποιοτικό κοινό χρόνο τα άτομα, τα μέλη της οικογένειας και οι φίλοι.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Πηγή

Να αγαπάς ή να αγαπιέσαι; Τι είναι πιο σημαντικό για εσένα; Δεν έχει σωστό και λάθος, πρέπει και δεν πρέπει. Σημασία έχει να νιώθεις εσύ καλά με τον εαυτό σου στο τέλος της ημέρας. Είναι όπως ένα δώρο, το δίνεις στον άλλο για να χαρείς εσύ ή εκείνος; Ή και οι δύο τελικά. Όπως και να έχει, κάτι θα μείνει απ’ όλο αυτό. Έτσι είναι η ζωή. Η ζωή η δική σου, η δική μου… η ζωή όλων είναι πάνω κάτω παραπλήσια. Αν όχι, ίδια. Η ζωή κάνει συνεχώς κύκλους, γίνονται συνεχώς τα ίδια πράγματα απλά επειδή αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι δεν το καταλαβαίνουμε. Για παράδειγμα, το άγχος που ένιωσες πρώτη φορά που πήγες στο δημοτικό είναι ίδιο με αυτό όταν μπήκες στο πανεπιστήμιο. Η διαφορά είναι ότι στο πέρασμα του χρόνου έμαθες να το διαχειρίζεσαι χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το εξαφάνισες. Καμιά φορά είναι πιο χρήσιμο να μάθουμε να ζούμε με πράγματα που μας τρομάζουν, αγχώνουν ή αναστατώνουν παρά να τα αποβάλλουμε. Αυτό δείχνει ότι έχουμε ασχοληθεί, τα έχουμε εξηγήσει μέσα μας και δίνουμε πλέον την απαραίτητη σημασία που χρειάζονται.

Πολλές φορές θα ήθελα να με πάρει από το χέρι ένας περαστικός και να ζήσω μαζί του για μία ημέρα. Να δω αν τελικά απέχουμε πολύ από τον διπλανό μας στο λεωφορείο, στην τράπεζα, στην ουρά του σούπερ μάρκετ ή του click away στις μέρες μας.

Και σήμερα και πάντα οι άνθρωποι θα έχουν τις ίδιες ανησυχίες, τους ίδιους προβληματισμούς, τα ίδια άγχη και αγωνίες. Είμαστε τελικά πιο ίδιοι απ’ όσο πιστεύουμε. Απλά ο καθένας επιλέγει τη δόση χρυσόσκονης που θα “ποτίσει” την καθημερινότητα του. Όπως και ο καφές, άλλοι τον προτιμούν γλυκό, άλλοι σκέτο και άλλοι “στη μύτη”.

Μάθε να το απολαμβάνεις όπως σου προσφέρεται. Κι αν μπορείς να το χρωματίσεις, δείξε τον καλλιτέχνη που κρύβεις μέσα σου. Όλοι κρύβουμε ένα ταλέντο μέσα μας, σε άλλους είναι πιο εμφανές, ενώ κάποιοι πρέπει να κοιτάξουν λίγο πιο προσεκτικά για να το παρατηρήσουν. Άλλωστε, είναι και μια καλή ευκαιρία να “ξεσκονίσουν” ότι υπάρχει εκεί μέσα. Στο τέλος, θα μείνει αυτό που πρέπει, πάντα αυτό γίνεται απλά θέλει λίγο χρόνο. Κατά τη διάρκεια θα δεις πράγματα μέσα σου που ίσως να μη γνώριζες ότι υπάρχουν ή και να ήθελες να ξεχάσεις την ύπαρξή τους. Κι αυτά έχουν να σου πουν κάτι, όλα στη ζωή είναι εμπειρίες. Μάθε να ζεις με αυτές και να αναζητάς συνεχώς καινούριες. Η ζωή μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις και ανατροπές γι’ αυτό ετοιμάσου να ζήσεις αυτό το ταξίδι. Κι αν κάτι πάει στραβά, τότε, χαμογέλα στραβά.

Trust the timing of your life and make it happen.

Εύα Καλαϊτζή

Σε λίγες μέρες περιμένουμε να έρθει το καινούργιο έτος με αισιοδοξία και ελπίδα. Η πρωτοχρονιά συνήθως ταυτιζόταν με διασκέδαση και επανένωση. Όλοι σε σπίτια ή και σε μαγαζιά, γιόρταζαν τον ερχομό του νέου έτους. Όλοι να ευχηθούν, να αγκαλιαστούν, να φιληθούν, να πιουν και να διασκεδάσουν. Φέτος πολλοί άνθρωποι θα κληθούν να πολεμήσουν την μοναξιά που βιώνουν λόγω καραντίνας, λόγω υγείας, λόγω απόστασης και λόγω κοινωνικής ευθύνης και πρόληψης προς τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Μέσα στο γενικό κλίμα πανδημίας και των περιορισμών που βιώνουμε, αναρωτιέμαι πόσοι θα ταυτιστούν με τον Tom Hanks, στην ταινία ναυαγός. Για όσους δεν έχουν δει το cast-away ή “ναυαγός” στην ελληνική απόδοση, η πλοκή της ταινίας περιστρέφεται γύρω από έναν σύγχρονο Ροβινσώνα Κρούσο, ο οποίος ναυάγησε, έπειτα από πτώση του αεροσκάφους που επέβαινε, σε ένα νησί. Καλείται λοιπόν, να επιζήσει, να εκμεταλλευτεί με οποιοδήποτε τρόπο το φορτίο του αεροπλάνου. Ανάμεσα στο φορτίο θα βρει μια μπάλα του βόλεϊ, την οποία μάλιστα θα βάψει με το αίμα της παλάμης του, σχηματίζοντας το αποτύπωμα της, απάνω της.

Αυτή είναι η κομβική στιγμή την οποία δημιουργείται ο “Wilson”. Ο Hanks πλήττεται από μοναξιά και η ανάγκη του για παρέα, θα τον οδηγήσει να κάνει τον Wilson φίλο του, ο οποίος θα τον συντροφεύσει σε όλη την παραμονή του στο νησί. Ο Wilson θα αποτελέσει την ιδανική παρέα, με την άψυχη παρουσία του. Θα είναι δίπλα του όλες τις στιγμές, να του συμπαραστέκεται, να τον ενθαρρύνει σε όλες τις προσπάθειες του, στις χαρές αλλά και στις λύπες του. Θα έχει τον πιστό του φίλο πάντα απέναντι του, να τον ακούει, να του απαλύνει το βάρος της ψυχής του και να μοιράζεται τον πόνο του. Το δέσιμο θα είναι πολύ μεγάλο και ουσιαστικό μεταξύ των δύο. Όταν θα επιδιώξει να εγκαταλείψει το νησί, με την αυτοσχέδια σχεδία του, θα πάρει και τον Wilson, ο οποίος σε μια θαλασσοταραχή και φουρτούνα, θα πέσει από την σχεδία. Το πλήγμα του θα είναι τεράστιο και θα του δημιουργήσει ανείπωτο πόνο.

Σκέφτομαι λοιπόν όλους τους σύγχρονους Ροβινσώνες, οι οποίοι φέτος θα έχουν συντροφιά τους, τον δικό τους Wilson. Έναν άψυχο φίλο, ο οποίος είναι ο μόνος που θα τους κρατήσει συντροφιά και θα μοιραστεί μαζί τους το γιορτινό τραπέζι, θα τσουγκρίσει το κρασί και το ποτό και θα κόψουν τη βασιλόπιτα. Κλεισμένοι στα σπίτια, απαλλαγμένοι από τους ρυθμούς και την ρουτίνα της καθημερινότητας, αντιμέτωποι μόνο με τον εαυτό και τη μοναξιά τους. Αναδεικνύονται βαθύτατα συναισθήματα απομόνωσης, στασιμότητας και απόγνωσης και καλούνται πλέον να αντιμετωπίσουν όλοι την μοναξιά τους.

Δεν είναι μόνο ηλικιωμένοι αλλά και όλων των ηλικιών άνθρωποι, οι οποίοι είχαν χτίσει τη ζωή τους τόσο πολύβουη και γεμάτη ενασχολήσεις ,έτσι ώστε να μην έρθουν αντιμέτωποι και να καλύπτουν τη μοναξιά τους. Ήταν και πριν την πανδημία σημείο των καιρών η μοναξιά, τώρα όμως λαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις και γίνεται από όλους αντιληπτή, όσο καλά και να την είχαν φιμώσει, στην καθημερινότητα τους. Δίνουν το δικό τους αγώνα για να καταφέρνουν να ξεπεράσουν και ένα παραπάνω τη μοναξιά των εορτών.

Ας ελπίσουμε φέτος να είναι η χρόνια, η οποία θα να γίνει αφορμή να εκτιμήσουμε, να αναθεωρήσουμε τις αξίες της ζωής και να έχουμε άλλη αντιμετώπιση κι άλλη οπτική της. Θα στοχεύουμε σε πιο ουσιαστικό ¨δούναι και λαβείν”, το οποίο θα σχετίζεται με συναισθήματά και μη μετρήσιμα υλικά αγαθά, με ειλικρινή αξία, με ουσιαστική επικοινωνία και με έκδηλη ουσιώδη αγάπη.

Μαρία Ζαμπίδου

Αυτή η πρωτοχρονιά είναι λίγο διαφορετική από τις προηγούμενες, ελπίζω και από αυτές που έπονται… Ωστόσο δεν παύει να είναι μία ημέρα που χαρακτηρίζεται από τις οικογενειακές συναθροίσεις. Επομένως αντί να κοιμηθείς μπορείς να απολαύσεις την συντροφιά των αγαπημένων σου παίζοντας ένα παιχνίδι.

Υπάρχουν πολλά παιχνίδια, για μικρούς και μεγάλους, επιτραπέζια και μη, όμως σας έχω κάποιες προτάσεις που δεν χρειάζεται να έχεις στην κατοχή σου κάποιο επιτραπέζιο όπως φιδάκι, γκρινιάρη και άλλα. Το μόνο που χρειάζεσαι είναι μολύβι ,χαρτί, φαντασία, καλή παρέα και καλή διάθεση!

Celebrities

Το πρώτο παιχνίδι που έχω να σας προτείνω φέρει όνομα ‘Celebrities’. Χρειάζεται τέσσερα άτομα και πάνω καθώς θα πρέπει να χωριστείτε σε δύο με τρεις ομάδες(ανάλογα τα άτομα). Ο καθένας σε 5( ή 10 ανάλογα το μέγεθος που θέλετε να έχει το παιχνίδι) χαρτάκια γράφει ένα όνομα κάποιου διάσημου προσώπου, υπαρκτού ή μη. Αφού όλοι ολοκληρώσουν αυτό το στάδιο ρίχνετε τα χαρτάκια σε κάποιο μπολ και με τη σειρά κάθε ομάδα παίζει τον γύρο της. Υπάρχουν τρεις γύροι, ο καθένας διαρκεί μέχρι να μην έχει μείνει κανένα χαρτάκι.

Στον πρώτο γύρο ένας από την ομάδα,ο οποίος εναλλάσσεται κυκλικά, παίρνει ένα χαρτάκι και προσπαθεί να φανερώσει το όνομα στην ομάδα του ,χωρίς να αναφέρει χώρες και επωνυμίες. Ο χρόνος που έχει ο παίκτης είναι μισό λεπτό και κάθε χαρτάκι/ όνομα που βρίσκει και εξασφαλίζει η ομάδα ισοδυναμεί σε έναν πόντο.

Στον δεύτερο γύρο ,αφού έχουν μπει όλα τα χαρτάκια ξανά στο μπολ, ο παίκτης έχει το δικαίωμα να πει μόνο μία λέξη για να βοηθήσει την ομάδα του να βρει το πρόσωπο το οποίο έχει επάνω του το χαρτάκι. Στο τέλος του γύρου με τον ίδιο τρόπο μετρούνται οι πόντοι.

Στον τρίτο και τελευταίο γύρο ο παίκτης έχει στη διάθεση του πάλι μισό λεπτό, αλλά αυτή τη φορά πρέπει να φανερώσει την λέξη μόνο με … παντομίμα !

Στο τέλος μετρούνται όλοι οι πόντοι και οι ομάδα με τους περισσότερους νικά.

Ένα αρκετά διασκεδαστικό παιχνίδι στο οποίο με τις λέξεις που βάζεις προσπαθείς να δυσκολέψεις τους αντιπάλους σου αλλά να βοηθήσεις τους συμπαίκτες σου να τις βρουν.(Δηλαδή βάζεις πρόσωπα που ξέρει οι ομάδα σου και που πιθανά να μην ξέρουν οι αντίπαλοι.)

Όνομα ζώο

Το κλασσικό παιχνίδι “Όνομα ζώο φυτό” το οποίο πιθανόν να ξέρουν οι λίγο πιο μεγάλοι και όχι οι μικροί. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα κομμάτι χαρτί και ένα μολύβι/στυλό για τον καθένα. Επίσης μπορείς να το παίξεις και με βίντεο κλήση! Αρκεί να μην κλέβεται …

Εδώ στο χαρτί βάζεις τις κατηγορίες :

“Όνομα Ζώο Πράγμα Φυτό Επάγγελμα Χώρα Χρώμα Πόντοι”

Κάποιος ξεκινά να ‘λέει’ την άλφα βήτα από μέσα του και κάποιος άλλος του λέει στοπ. Ο πρώτος ‘φωνάζει’ το γράμμα στο οποίο σταμάτησε και ξεκινούν όλοι να γράφουν κάτι που ξεκινάει με αυτό το γράμμα για κάθε κατηγορία και φωνάζει στοπ όταν γράψει μία λέξη σε κάθε κατηγορία, πρέπει αυτόματα να σταματήσουν όλοι να γράφουν εκείνη την στιγμή. Εάν το γράμμα έχει παιχτεί ήδη η διαδικασία επαναλαμβάνεται. Το Παιχνίδι τελειώνει όταν κουραστείτε ή όταν έχετε παίξει όλα τα γράμματα. Υπάρχουν λέξεις για όλα τα γράμματα ακόμα και για το ωμέγα ! Νικητής βγαίνει αυτός που μαζέψει τους περισσότερους πόντους. Όπου η μία “σωστή” λέξη πιάνει 10 πόντους, 5 πόντους αν την έχουν χρησιμοποιήσει δύο και παραπάνω άτομα και 20 αν δεν έχει γράψει κανείς άλλος λέξη σε εκείνη την κατηγορία.

Αγωνία

Σε όλα τα σπίτια υπάρχει έστω και μία τράπουλα με χαρτιά. Αλλά και να μην υπάρχει αν έχεις όρεξη κόβεις κομμάτια χαρτί και δημιουργείς την δική σου! Είναι μόνο 52 φύλλα αυτά που πρέπει να σχηματίσεις.

Ένα αρκετά γνωστό παιχνίδι, η αγωνία, στο οποίο μοιράζονται 7 φύλλα στον κάθε παίκτη. Στόχος του παιχνιδιού είναι να ξεφορτωθείς όλες τις κάρτες που έχεις στο χέρι σου. Το παιχνίδι ξεκινά με ένα φύλλο κάτω και πρώτος παίζει ο παίκτης που κάθετε δίπλα και με φορά αντίθετη του ρολογιού από αυτόν που μοίρασε τα φύλλα. Μπορεί αν ρίξει χαρτί ίδιο σε είδος με αυτό που υπάρχει κάτω (κούπα ,καρό, τριφύλλι ,μπαστούνι), είτε το ίδιο φύλλο σε άλλο είδος. Οι ειδικές κάρτες του παιχνιδιού είναι ο άσσος με τον οποίο μπορείς να αλλάξεις το είδος το οποίο πρέπει να παιχτεί στη συνέχεια, ωστόσο δεν μπορείς να ρίξεις άσσο επάνω σε άσσο. Το 7 με το οποίο ο επόμενος παίκτης καλείτε να τραβήξει δύο κάρτες, εκτός αν ρίξει και αυτός 7 όπου ο επόμενος τραβά 4 και ούτω καθεξής. Με το 8 μπορείς να παίξεις ακόμα μία κάρτα ενώ με το 9 χάνει ο επόμενος την σειρά του. Όταν δεν έχεις να ρίξεις κάποιο φύλλο τραβάς από την τράπουλα και αν πάλι δεν έχεις κάποιο συμβατό χαρτί πας πάσο και παίζει ο επόμενος. Όταν μένεις με ένα φύλλο πρέπει να ενημερώσεις τους υπόλοιπους παίκτες λέγοντας αυτό. Μπορείς να κάνεις πολλούς συνδυασμούς, ίσως να συνεργαστείς με κάποιον για να μην βγει κάποιος άλλος και να προσπαθήσεις να μείνεις εσύ πρώτος χωρίς φύλλα για να κερδίσεις!

Είναι τρία απλά παιχνίδια τα οποία μπορούν να σας διασκεδάσουν όταν βρίσκεται με παρέα. Επιτραπέζια παιχνίδια πρόσωπο με πρόσωπο για να δημιουργήσουμε δυνατότερους δεσμούς με τους αγαπημένους μας και να περάσουμε όμορφα και αξέχαστα αυτή την περίεργη παραμονή πρωτοχρονιάς!

Μπούτης Ηλίας

Όσο οξύμωρος και αν ακούγεται ο τίτλος του άρθρου, έχετε αναρωτηθεί ποτέ αν μέσα σε αυτήν την πολύ δύσκολο περίοδο μπορούμε να βρούμε δραστηριότητες που θα μας βοηθήσουν να ξεφύγουμε από την ρουτίνα της καθημερινότητας μας.

Παρακάτω θα σας προτείνω κάποιες δραστηριότητες, όχι αποκλειστικά και μόνο αθλητικές, που θα μπορούσαν να είναι μια ευχάριστη διέξοδος.

Αρχικά, νιώθετε ότι έχετε αποκτήσει μια σχέση πάθους με τον καναπέ σας τότε η λύση είναι μία. Σηκωθείτε και πηγαίντε μία βόλτα. Περπατήστε και προσπαθήστε να έχετε μια πιο ενεργή ζωή. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η άσκηση, αν συνδυαστεί και με την κατάλληλη διατροφή, μπορεί να έχει ευεργετικά οφέλη στην υγεία μας. Για παράδειγμα, η αερόβια άσκηση βοηθάει αφενός στο να χάσουμε λίπος, αφετέρου στην ομαλή λειτουργία της καρδιάς. Επίσης στο σπίτι αφιερώστε λίγο χρόνο καθημερινά στην γυμναστική, υπάρχουν απλές και εύκολες ασκήσεις που θα σας βοηθήσουν να απενοχοποιηθείτε από τις θερμίδες που παίρνετε καθημερινά και νομίζετε ότι δεν θα τα χάσετε ποτέ.

Δεύτερον, μπορείτε να διαβάσετε ένα βιβλίο. Εδώ θα ήθελα να σας πω και μια δική μου μικρή ιστορία. Στην πρώτη καραντίνα εντελώς τυχαία έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο της VictoriaHislop ‘’Το Νήμα ‘’ που αναφέρεται στην ιστορία της Θεσσαλονίκης. Μέχρι τότε να διάβαζα ένα βιβλίο στα 5 χρόνια, όμως αυτό σας διαβεβαιώ είναι ένα βιβλίο με απλό εύκολο και κατανοητό τρόπο γραφής. Μέσω του βιβλίου έχει την ευκαιρία κάποιος να ταξιδέψει σε κόσμους που δεν φαντάζεται και να μάθει πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα. Να ξεχάσει τα προβλήματα του και να νιώσει πλήρης πνευματικά.

Τρίτον, η αγαπημένη δραστηριότητα των νέων που δεν είναι άλλη από το Τικ-Τοκ. Θα μου πείτε πώς είναι δυνατόν να συνδέεται μια εφαρμογή στην οποία κάποιος προσπαθεί να μιμηθεί μια αγαπημένη ατάκα της καθημερινότητα με την δημιουργικότητα. Εδώ θέλω να πω ότι εν μέρη όλοι είμαστε ηθοποιοί και ότι καθημερινά ο καθένας από εμάς παίζει πολλούς και διαφορετικούς ρόλους. Το Τικ-Τοκ μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για ένα άτομο να ανακαλύψει την πιο καλλιτεχνική πλευρά του εαυτού του και να εκτεθεί πιο εύκολα στο κοινό απ’ ότι πριν, καθώς μπορεί να το ξεκινήσει ως ένα χιουμοριστικό βίντεο για την παρέα.

Κλείνοντας τις προτάσεις μου, αρκετοί φίλοι μου ξεκίνησαν μία ξένη γλώσσα ένα μουσικό όργανο, αφού τώρα έχουν πιο ελεύθερο χρόνο από ποτέ. Κατά την γνώμη μου και τα δύο αποτελούν καλές ιδέες και ειδικά μια ακόμα ξένη γλώσσα είναι απαραίτητη στην απαιτητική αγορά εργασίας που ο ανταγωνισμός γίνεται ολοένα και μεγαλύτερος και οι απαιτήσεις περισσότερες. Από εκεί λοιπόν που έψαχνες τον χρόνο, η καραντίνα στον προσφέρει απλόχερα.

Συμπερασματικά η αγαπημένη λέξη της καραντίνας, αν ήταν υπαρκτό πρόσωπο θα ήταν ‘’Βαριέμαι να κάνω το οτιδήποτε‘’ δίπλα σε αυτήν την λέξη προσθέστε το δημιουργικά, είμαι σίγουρος ότι μπορείτε, αρκεί να το θελήσετε.

Συλλήβδην τα έθιμα στις «εορτές των Χριστουγέννων» προέρχονται από ένα συνδυασμό θρησκευτικών και λαϊκών παραδόσεων. Στην Ελλάδα συνδυάζονται διεθνή έθιμα, όπως ο Άϊ Βασίλης και η υποδοχή του νέου έτους, με ελληνικά έθιμα, σαν το πρωτοχρονιάτικο ρόδι και οι ιστορίες με καλικάντζαρους. Κάθε χώρα έχει τα δικά της ιδιαίτερα Χριστουγεννιάτικα έθιμα.

Στις κυρίως Χριστιανικές χώρες, τα Χριστούγεννα είναι η σημαντικότερη οικονομικά περίοδος διακοπών του έτους. Χαρακτηρίζονται κατά ένα μεγάλο μέρος με την ανταλλαγή δώρων μέσα στις οικογένειες.

Δώρα
Σημαντικότατο έθιμο στις γιορτές των Χριστουγέννων είναι η ανταλλαγή δώρων. Ιδιαίτερα για τα παιδιά, η εποχή των Χριστουγέννων είναι αυτή κατά την οποία λαμβάνουν σημαντικό αριθμό δώρων. Σε πολλές χώρες ο Άϊ Βασίλης, κατά τη διεθνή παράδοση φέρνει τα δώρα κατεβαίνοντας από την καμινάδα του σπιτιού και τα τοποθετεί μέσα στις κάλτσες, οι οποίες είναι κρεμασμένες μπροστά από το τζάκι.

Μελωδίες
Ένα ακόμη έθιμο θεωρούνται τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα, των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Φώτων, που ψάλλουν συνήθως μικρά παιδιά. Επίσης, πολύ δημοφιλή, είναι και τα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια.

Διακόσμηση
Ως προς την χριστουγεννιάτικη διακόσμηση, είναι συνήθης ο στολισμός του δένδρου των Χριστουγέννων, η απεικόνιση της Φάτνη της Γεννήσεως ή των αλόγων, το Αλεξανδριανό ή Αστέρι της Βηθλεέμ σε διεθνές επίπεδο, ο στολισμός τα φώτα των Χριστουγέννων και το χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο.

Στην άλλη όψη του νομίσματος, ελληνική συνήθεια αποτελεί το χριστουγεννιάτικο καράβι, που έχει σχέση με την ενασχόληση των Ελλήνων με τη θάλασσα, αλλά και εκκλησιαστικές αναφορές. Στην Ελλάδα το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο στολίστηκε στα βασιλικά ανάκτορα, όταν ήταν βασιλιάς ο Όθωνας. Επιπλέον, τα σπίτια εσωτερικά και εξωτερικά γεμίζουν μικρά και μεγάλα στολίδια, λαμπάκια και γιρλάντες.

Κεράσματα
Τα ποικίλα φαγητά και κεράσματα, που προετοιμάζονται και καταναλώνονται, δεν περιορίζονται μονάχα στο χριστόψωμο, τη βασιλόπιτα και τη γαλοπούλα, που εντοπίζονται πάνω στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι, μα έρχονται να το ολοκληρώσουν οι κουραμπιέδες, τα μελομακάρονα, οι δίπλες και τα πολλά ακόμη πατροπαράδοτα γλυκύσματα.

Στο σύγχρονο κόσμο τα Χριστούγεννα έχουν ιδιαίτερη σημασία για την καταναλωτική αγορά, αφού παρατηρείται σημαντική διακίνηση προϊόντων, ενώ τα τελευταία χρόνια σε πολλές πόλεις της Ελλάδας οργανώνονται πολυχώροι και εθελοντισμοί με διάφορες Χριστουγεννιάτικες Δράσεις και εργαστήρια για μικρούς και μεγάλους, που αποτελούν πόλο έλξης.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Χρόνια Πολλά και καλές γιορτές με υγεία, όμορφες στιγμές και αγκαλιές!!! Ήρθαν και φέτος τα Χριστούγεννα, μια από τις μεγαλύτερες, εάν όχι η μεγαλύτερη εορτή στην Ελλάδα. Τα Χριστούγεννα είναι αγάπη, οικογένεια, φίλοι, διασκέδαση και πολύ φαγητό. Κάθε χρόνο γιορτάζονταν με το ανάλογο δέος και με διαφορά έθιμα ανά την Ελλάδα.

Φέτος, τα πρώτα corono-Χριστούγεννα είναι γεγονός! Είναι τελείως διαφορετικά απ’ ότι έχουμε βιώσει έως τώρα. Περιμέναμε τα παιδάκια να μας τραγουδήσουν τα κάλαντα. Βέβαια, καθώς μεγαλώναμε παρακαλούσαμε να χτυπήσουν την πόρτα, όσο πιο αργά γίνεται, ώστε να έχουμε χρόνο να κοιμηθούμε. Ανήμερα είτε μαζευόμασταν οικογενειακά γύρω από το γιορτινό τραπέζι, είτε φεύγαμε ταξίδι, μιας και είχαμε τουλάχιστον δύο μέρες άδεια. Η ουσία είναι ότι ήταν μέρες με πολύ διασκέδαση, ξενύχτι, κοινωνικότητα και πέρα από την ρουτίνα μας, δραστηριότητες.

Ανατρέχοντας πιο παλιά, στις παιδικές μου μνήμες, θυμάμαι την γιαγιά μου να μας περιμένει στο χωριό την παραμονή. Περνούσαμε την καγκελόπορτα, την φρέσκο ασπρισμένη αυλή, διακρίναμε την φιγούρα της, μας περίμενε στην εξώπορτα. “Καλώς τους” και με μια γρήγορη κίνηση, έπιανε το κεφάλι μας και μας γεμίζει φιλιά. Μπαίναμε στο σπίτι και έλαμπε το χριστουγεννιάτικο δεντράκι. Μπορεί να ήταν μόλις 30εκατοστα, με δύο, τρία στολίδια αλλά στις μνήμες μου φάνταζε πιο μεγάλο και από το δέντρο της πλατείας Αριστοτέλους. Η μυρωδιά του χειροποίητου τραχανά και χαρακτηριστικός ήχος που κόχλαζε επάνω στην ξυλόσομπα, ήταν γεγονός. “Φάτε τώρα που είναι ζεστό, να μαλακώσει τον λαιμό σας, να σας ζεστάνει!” μας έλεγε.

Ανήμερα Χριστουγέννων είχαμε πρωινό εγερτήριο στις 06:00. Ξυπνούσαμε όλοι και πηγαίναμε εκκλησία. Πάντα με έπαιρνε ο ύπνος στο στασίδι. Λίγο πριν το τέλος της Θείας Λειτουργίας, περιμέναμε καρτερικά την σειρά μας για να “λάβουμε Χριστούλη”. Έβαζα πρώτη στην σειρά την αδελφή μου και έπειτα κοινωνούσα εγώ, γιατί αισθανόμουν μεγαλύτερη ασφάλεια. Στο τέλος λαμβάναμε το αντίδωρο. Έπειτα ξεκινούσαν τα καλύτερα, ευχές, αγκαλιές και ατέλειωτο παιχνίδι με τα ξαδέλφια μου. Απαράβατος κανόνας ήταν να βγάλουμε τα καλά μας ρούχα, τα γιορτινά, ώστε να μας επιτρέψουν να συνεχίσουμε το παιχνίδι. Τρέχαμε στην αυλή της γιαγιάς, στον δρόμο, παίζαμε παιχνίδια με την μπάλα με τόση ελευθερία, μέχρι που κοντοζύγωνε το μεσημέρι.

Όλα τα παιδιά της γιαγιάς μου, με τις οικογένειες τους και τα παιδιά τους ήταν μαζεμένα. Φωνές, συζητήσεις, μυρωδιές, δύο τραπέζια τεράστια γεμίζαμε, καταλάμβαναν όλο το χώρο της σαλονοκουζίνας. Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι ήταν γεγονός και ξεκινούσε. Δεν με ενδιαφέρει ποτέ, τι πιάτα είχε, τι φαγητά. Χόρταινα από την εικόνα όλης της οικογένειας, με τους θείους και τις θείες μου, τα ξαδέλφια μου. Ευχές, χαρά, λάμψη αισιοδοξία στο φτωχικό, πεντακάθαρο “παλάτι της γιαγιάς”. Η μεγαλύτερη λιχουδιά μου ήταν το φρεσκοψημμένο στην ξυλόσομπα ψωμάκι, με ρίγανη και ελαιόλαδο, το οποίο ήταν για ατελείωτες “βούτες” μέσα στο λάδι της σαλάτας. Το απόγευμα έκλεινα το εορταστικό κλίμα διοργανώνοντας γιορτούλα. Ανέβαινα στα σκαλιά της κουζίνας που οδηγούσαν στα υπνοδωμάτια και απάγγελα το ποίημα, ανοίγοντας την αυλαία. Εάν ήθελαν ακολούθησαν η αδελφή μου και τα ξαδέλφια μου.

Όταν τελείωναν οι γιορτές και έπρεπε να επιστρέψουμε στην Θεσσαλονίκη, να ξαναγυρίσουμε στα θρανία πόσο λυπημένη αισθανόμουν.

Φέτος τα corono-Χριστούγεννα, δείχνοντας απόλυτο σεβασμό στην πολιτεία και στους επιστήμονες μας, καλούμαστε να υπακούσουμε και να περάσουμε μόνοι ή με ελάχιστα μέλη της οικογένειας μας, τις γιορτές.

Ας μας συντροφεύουν οι γλυκιές, ξεχωριστές αναμνήσεις μας, που έχει ο καθένας μας και οι έντονες μυρωδιές των Χριστουγέννων. Ευχή όλων η υγεία και του χρόνου να είμαστε γέροι να ξαναζήσουμε τα Χριστούγεννα, όπως παλιά…

Μαρία Ζαμπίδου

Η σύνθετη λέξη Χριστούγεννα, από τους όρους Χριστός και γέννα, είναι δεσποτική και η σημαντικότερη από τις ακίνητες γιορτές της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Εορτάζεται ετησίως, πρόκειται για την γέννηση του Χριστού και περιλαμβάνει το σύνολο των εορτών από εκείνη την ημέρα, την 25^η Δεκεμβρίου, έως και τα Θεοφάνια, μια προεόρτια και μεθέορτη περίοδο. Έτσι, περικλείει τις εορτές των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Θεοφανίων, δηλαδή το Δωδεκαήμερο.

Στις 6 Ιανουαρίου γιορτάζεται από τις Εκκλησίες που ακολουθούν το παλαιό Ιουλιανό ημερολόγιο.

Σύμφωνα με την παράδοση, η αρχαιότερη ομιλία για τη γιορτή αυτή εκφωνήθηκε από τον Μέγα Βασίλειο στην Καισάρεια της Καππαδοκίας ήδη από το έτος 376 μ.Χ., παρόλο που άρχισε να εορτάζεται μερικές δεκαετίες νωρίτερα. Έλαβε καθολική μορφή στα μέσα του 4^ου αιώνα μ.Χ, πρώτα στη Δύση και μετά στην Ανατολή. Όλες τις σχετικές διατάξεις για τις ακολουθίες βρίσκονται στο Τυπικό της Εκκλησίας.

Ιστορική αναδρομή
Θεσμοθετήθηκε η 25^η Δεκέμβρη, κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, κατόπιν έρευνας των αρχείων της Ρώμης επί της απογραφής, που έγινε επί αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου, σε συνδυασμό με υπολογισμό ρήσης του Ευαγγελίου. Οι έως τότε παγανιστικές εορτές του «Ήλιου» και του «Μίθρα» παραχωρούν τη θέση τους στον εορτασμό του Χριστιανισμού, που σταδιακά ανατέλλει, ώστε να γίνει η επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας προσδίδοντας νέα διάσταση και σημασία σε πανάρχαια λατρευτικά έθιμα και συνήθειες αιώνων.

Δύση και Ανατολή
Από τη Δύση ο εορτασμός της Γεννήσεως στις 25 Δεκεμβρίου πέρασε και στην Ανατολή γύρω στο 376. Μια δεκαετία έπειτα, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρότρυνε την εκκλησία της Αντιόχειας να συμφωνήσει, παρόλο που ο Αυγουστίνος την παραλείπει από τον κατάλογό του με τις σημαντικές χριστιανικές επετείους. Με την πάροδο των ετών επεκράτησε σε όλο τον χριστιανικό κόσμο εκτός της Αρμενικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που συνεχίζει τον συνεορτασμό με τα Θεοφάνια. Στη Δύση είναι λαμπρότερη από την Ανάσταση, σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει στην Ανατολή.

Σύγχρονη Χριστουγεννιάτικη Κουλτούρα
Διαμορφώθηκε ως επί το πλείστον τον 19^ο αιώνα σε Δυτική Ευρώπη και Αμερική, όπου πλέον γίνεται λόγος για χαρακτηριστικά εμπορευματοποίησης και υλισμού που δεν πρεσβεύουν, όμως, τις αρχές του Χριστιανισμού.

Εορτολόγιο
Κατά τους πρώιμους εκκλησιαστικούς χρόνους η προσέλευση στη Θεία Κοινωνία απαιτούσε ολιγοήμερη νηστεία. Από τον έκτο αιώνα στα μοναστήρια είχε καθιερωθεί της εορτής των Χριστουγέννων να προηγείται νηστεία «τεσσαράκοντα ημερών», που αρχίζει από την εορτή του αποστόλου Φιλίππου στις 14 Νοεμβρίου, και λέγεται Μικρή Σαρακοστή. Η εν λόγω ημερομηνία σε πολλές χώρες της Ευρώπης και Αμερικής θεωρείται ως έναρξη των εορτών των Χριστουγέννων.

Βιβλική αφήγηση
Στις συμπληρωματικές, αρχαιότερες και αξιόπιστες εκκλησιαστικά πηγές περί γεννήσεως Ιησού κατά τον Ματθαίο και τον Λουκά, επί Ρωμαίου Αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου και Ηγεμόνα Κυρήνιου της Συρίας, διατάχθηκε απογραφή πληθυσμού σε όλη την Αυτοκρατορία. Άγγελος επισκέφθηκε τον Ιωσήφ και τον ενημέρωσε για την Θεία Γέννηση του Θεανθρώπου εκ της Παρθένου Μαρίας. Από την Ναζαρέτ ήλθαν στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας, που Βασιλεύς της περιοχής ήταν ο Ηρώδης ο Μέγας, ενώ πλήθος αγγέλων ψάλλουν με ένα άστρο φωτεινό από την Ανατολή να οδηγεί τρεις Μάγους προς τα Ιεροσόλυμα, έως να φτάσουν στη Βηθλεέμ, όπου μαζί με τους βοσκούς προσκυνούν τον Θεάνθρωπο προσφέροντας Χρυσό, Λίβανο και Σμύρνα.

Συμβολισμοί δώρων
Ο χρυσός ήταν δώρο που προσφερόταν σε Βασιλείς και συμβολίζει τη Βασιλεία των Ουρανών. Το λιβάνι, χρησιμοποιείται σε θρησκευτικές τελετές και συμβολίζει τον Ιησού ως Ιερέα, ενώ τα σμύρνα χρησίμευαν στην παραγωγή αρωμάτων και στην περιποίηση των νεκρών. Συμβολίζει την αθανασία του Χριστού, αφού δεν χάνουν ποτέ τις φυσικές τους ιδιότητες.

Σφαγή των νηπίων
Το χαρμόσυνο γεγονός της γέννησης ολοκληρώνεται με το θλιβερό συμβάν της σφαγής των νηπίων από τον Ηρώδη, που σύμφωνα με το εορτολογικό Συναξάρι της Ορθόδοξης Εκκλησίας ανέρχονται σε 14.000. Αυτό, αποτελούσε τεράστια γενοκτονία, αφού, υποστηρίζεται ότι, στη Βηθλεέμ και τα περίχωρα της θα ζούσαν τότε κατά προσέγγιση 1.000 κάτοικοι. Η αναφορά αυτή εντοπίζεται στον Ματθαίο προκειμένου να τονισθεί η εκπλήρωση της προφητείας του Ιερεμία.

Σηματοδότηση
Σημαίνουσας σημασίας για τους Χριστιανούς είναι η αξία του συμβάντος ως «σημείου» της έλευσης του Μεσσία, που εκπληρώνει τις προφητείες των Εβραϊκών Γραφών ερχόμενος στη Γη, για να λυτρώσει τους ανθρώπους από τις αμαρτίες τους.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Κάθε αναζητητής του ωραίου δεν θα παραλείψει να ρίξει μια ματιά στην αισθητική της αρχαίας Ελλάδας. Η ιστορία μας καθηλώνει και φτάνει σε επίπεδα ιερότητας σε όλους τους τομείς. Είτε μιλάμε για πνευματικό, κοινωνικό, στρατιωτικό ,πολιτικό ή και μυθικό τομέα, η αρχαία Ελλάδα συντηρεί τα πρωτεία της. Την εντοπίζουμε σε κάθε μορφή τέχνης, σε κάθε μορφή επιστήμης. Για κάθε μελετητή της αρχαίας Ελλάδας, ανοίγεται ένας θαυμαστός κόσμος γεμάτος σοφία και επιβλητική αρχιτεκτονική.
Έτσι, άνθρωποι που θαυμάζουν το ωραίο σε όλες τις μορφές του ,θα εμπνευστούν από την αρχαία ελληνική ωραιότητα, η οποία συναντήθηκε επίσης και με τον χώρο της μόδας.

Συγκριμένα, ο πασίγνωστος οίκος μόδας ,”Christian Dior” ,το 1992, για τις ανάγκες της έκθεσης “Dior : From Paris To The World” , η οποία είχε φιλοξενηθεί στο μουσείο Τέχνης στο Denver, δημιούργησε ένα φόρεμα που είχε αρχαιοελληνικό χαρακτήρα. Το παρουσίασε στην κολεξιόν Summer-Spring.

Η έμπνευση για την δημιουργία του φορέματος πηγάζει από τους κίονες, δηλαδή ορθά υποστυλώματα , κυκλικής διατομής, που ήταν κυρίως μονολιθικά ή αποτελούμενα από τμήματα λίθου σε σχήμα κυλινδρικών τυμπάνων. Ως επί το πλείστον οι κίονες είχαν σκοπό να συγκρατούν την οροφή μέσα σε ένα κτίριο.

Το εν λόγω φόρεμα, το οποίο ονομάστηκε Palladium, είναι βασισμένο στους κίονες ιωνικού ρυθμού και σχεδιάστηκε από τον Gianfranco Ferre.
Ο Gianfranco Ferre ήταν Ιταλός σχεδιαστής μόδας γνωστός και ως “αρχιτέκτονας της μόδας“, εξ’ αίτιας της αγάπης και της προσοχής του στις αρχιτεκτονικές εξαίσιες λεπτομέρειες, τις οποίες μετέφερε και στα σχέδια του.

Πράγματι, το χρυσό κέντημα στην προτομή του φορέματος αντιγράφει την παραδοσιακή ιωνική αρχιτεκτονική. Τα μανίκια είναι μια συγκεχυμένη αλλά σχολαστική απομίμηση των κυλίνδρων και το κατά μήκος μεταξωτό, λευκό ύφασμα μιμείται εξ ολοκλήρου την ιωνική αυτή στήλη.

Το φόρεμα Palladium, είναι φτιαγμένο από μετάξι και επικαλύπτει τις ευαισθησίες της αυτοκρατορικής μόδας, αλλά και την αρχαία ελληνική τέχνη ,ενώ η έλλειψη κορσέ πρεσβεύει ένα πιο νεοκλασικό κίνημα.
Υπάρχουν και μερικά άλλα φορέματα στη συλλογή που χρησιμοποιούσαν τις ίδιες τεχνικές και υλικά, αλλά το φόρεμα Palladium ήταν η πιο ζωντανή αναπαράσταση της ελληνικής αρχιτεκτονικής.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός πως ο Naoko Takeuchi , ο Ιάπωνας δημιουργός manga, εμπνεύστηκε από το επιβλητικό αυτό φόρεμα και σχεδίασε ένα παρόμοιο για τον φανταστικό χαρακτήρα “Princess Serenity“, που εμφανίζεται στο γνωστό anime, “Sailor Moon“.