Ανοίγω τα μάτια μου με αργό ρυθμό. Το φως που πέφτει ,με εμποδίζει να αποκτήσω την όραση μου , η οποία σταδιακά επανέρχεται. Τι ζάλη είναι και τούτη; Σαν να ‘χα κατεβάσει μισό μπουκάλι ουίσκι. Οι αισθήσεις μου , με βασανιστική αγωνία , ξεκινούν να λειτουργούν, με κάποια μικρή καθυστέρηση. Που βρίσκομαι ; Σκέψεις διατρέχουν σαν αστραπή τον νου μου και τι συνέβη πριν από λίγο. Με την άκρη του ματιού μου, εντοπίζω την μορφή ενός αυτοκινήτου. Οδηγούσα ; Μάταια προσπαθώ να κουνηθώ , σαν κάτι να με αγκιστρώνει, σαν κάτι να με κρατάει εκεί , ακίνητη. Γέρνω δεξιά . Το χέρι μου, δεν υπάρχει .Συνειδητοποιώ , μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου , τι συμβαίνει. Το συναίσθημα του πόνου εμφανίζεται και αυτήν την φορά είναι υπερβολικά έντονο. Κοιτάζω γύρω μου . Αίμα παντού , αναβλύζει από το εσωτερικό μου . Ο πόνος είναι οξύς , μα δεν καταλαβαίνω και πολλά. Η φωνή μου δεν βγαίνει. Κάνω αμέτρητες προσπάθειες να φωνάξω , μα το μόνο που ακούγεται είναι μικρό ψέλλισμα. Η λέξη βοήθεια , μετά βίας μεταφέρεται στην δίνη του ανέμου , ελπίζοντας να φτάσει σε κάποιον.

Σιγά σιγά, ανακτώ πλήρως την αίσθηση της ύπαρξης μου. Το διαλυμένο σύμπλεγμα μάζας , που μοιάζει με αυτοκίνητο , μου δίνει την απάντηση. Έχω τρακάρει. Και άσχημα κιόλας. Όσο περνάνε τα λεπτά της ώρας , ο πόνος γίνεται μαχαιριά . Τα κάτω μέλη μου έχουν παραλύσει και το δεξί μου χέρι λείπει. Στην θέση του , ένα μεταλλικό αντικείμενο , μου αφαιρεί λεπτά ζωής που σε λίγο θα είναι μοιραία . Στον συλλογισμό αυτό , εισβάλλει η εικόνα της μάνας μου. Άραγε , ξέρει; Την έχει ειδοποιήσει κάποιος; Ποιος ακούει την γκρίνια της για το αλκοόλ τώρα ; Θα σκέφτεται πως είμαι ανόητη , αφελής , Λες να μου απαγορεύσει να οδηγήσω ξανά; Τρέμω και μόνο στην ιδέα να γίνει κάτι τέτοιο. Και , όμως δεν έχει δικαίωμα να το κάνει, μιας και της έχω αποδείξει πάμπολλες φορές ότι μπορώ και είμαι υπεύθυνη. Τι πήγε λάθος τώρα . Δεν ήπια καθόλου , φορούσα την ζώνη μου , όπως πάντα και είχα αναμμένα τα μεγάλα φώτα. Η στροφή , λες να’ φταίγε ; Την πήρα πολύ ανοιχτή μάλλον. Αλλά και πάλι , δεν είναι τούτο . Είμαι σίγουρη πως τα μυαλά μου τα χα , την ώρα που αποφάσιζα να πιάσω το τιμόνι , πως είχα τον απόλυτο έλεγχο. Ίσως και όχι..

Ξημερώματα Κυριακής , ώρα 4:00 

Μόλις βγήκαμε από το Angels, γελώντας. Μα τι βραδιά και αυτή! Ξυπόλητη στο δρόμο , μιας και τα παπούτσια μου με χτύπησαν αλύπητα , στηρίζομαι στον Στέφανο, ο οποίος έχει πιει πολύ. Και εγώ δεν πάω πίσω φυσικά. Άλλωστε , μια φορά ο άνθρωπος αρραβωνιάζεται! Βεβαιώνομαι πως έχει μπει στην θέση του συνοδηγού και βάζω μπρος. Δεν αισθάνομαι καλά, το ξέρω. Μήπως να καλέσω ένα ταξί ; Αλλάζω ταχύτητες και πατάω γκάζι , για να φτάσουμε εγκαίρως σπίτι. Στον δρόμο , αρχίζουν και με ζαλίζουν τα φώτα. Ο Στέφανος τραγουδάει το αγαπημένο μας τραγούδι. Ευτυχία με πλημμυρίζει, και με δυσκολία συγκρατώ τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Μα πόσες στροφές έχει επιτέλους μπροστά μας. Βρίσκω την εθνική οδό και ακολουθώ το ρεύμα. Τα πόδια μου χαλαρώνουν , τα μάτια μου από το ουίσκι τρεμοπαίζουν και εγώ χωρίς να το καταλάβω , χάνομαι. Προσπαθώ να συγκεντρώνομαι στην πορεία του αυτοκινήτου , επιχειρώ να σταθεροποιήσω την ζώνη. Δεν υπάρχει ζώνη. Παίρνω αστραπιαία , τα μάτια μου από τον δρόμο και κοιτάζω την ζώνη ασφαλείας που βρίσκεται στην θέση της. Η ζώνη του Στέφανου , το ίδιο. Αντιλαμβάνομαι το αυτοκίνητο που βρίσκεται στην άλλη λωρίδα , μετά από το κορνάρισμα που ηχεί στα αυτιά μου ως πυροβόλο. Το τιμόνι γλιστρά από τα τρεμάμενα χέρια μου και απόλυτο σκοτάδι βυθίζει το οπτικό μου πεδίο , συμπαρασύροντας και τις σκέψεις μου.

Το μυαλό μου διακόπτει αυτόματα τις εικόνες αυτές. Μαμά με ακούς ; Η ζώνη που τόσο πολύ επέμενες να φοράω , δεν την φόρεσα . Μαμά , με ακούς; Το αλκοόλ φταίει για όλα . Τα αναφιλητά μου ακούγονται πλέον στην απέραντη σιωπή που κυριαρχεί στο τοπίο. Πονάω μαμά , χάνομαι και όσο περνάει η ώρα αισθάνομαι πιο αδύναμη. Η μορφή του Στέφανου , πιο δίπλα με συγκλονίζει . Μαμά , δεν αναπνέει . Αφουγκράζομαι τους διάφορους ήχους , μήπως εντοπίζω κάποιο σημάδι ζωής από εκείνον. Μαμά , εγώ φταίω για εκείνον ; Ο πόνος με αποδυναμώνει , με κάνει να θέλω να υποκύψω στα τραύματα μου. Το χέρι , δεν λείπει όπως νόμιζα. Μα τούτο είναι σαν να λείπει, μαμά . Ακρωτηριασμός , μάνα. Τα δάκρυα μου πολλαπλασιάζονται. Μάνα , που είσαι ; Η αγκαλιά σου θα τα γιατρέψει όλα , το ξέρω. Καμία σωτηρία για εμάς . Το αχνό φως που ξεπροβάλλει στην άκρη του δρόμου , επιφέρει την λύτρωση. Η σειρήνα που ακούω , με γεμίζει ελπίδα , αισιοδοξία. Ο Στέφανος και εγώ θα είμαστε καλά. Η λύτρωση που τόσο λαχταρώ , έρχεται με αργές διαδικασίες.

Ακούω διάφορους ήχους , άλλοτε φωνές και άλλοτε ψιθύρους. Το βουητό επιδεινώνει την κατάσταση μου. -Τροχαίο δυστύχημα , στην εθνική οδό Λαμίας – Αθηνών ακούω να λέει κάποιος. Για εμάς λένε ; – Δυστυχώς ο νεαρός εξέπνευσε , η οδηγός έχει υποστεί ακρωτηριασμό και είναι σε κατάσταση σοκ , κινδυνεύει. Ο Στέφανος μου , τι έπαθε ; Κάποιος με εμπαίζει αυτές τις ώρες. Δεν είναι δυνατόν. Η τραυματιοφορέας κοντοζυγώνει και στέκεται από πάνω μου. Προσπαθώ να αντιδράσω , με ό,τι μου απέμεινε . Με κοιτάζει συμπονετικά και επιχειρεί να με μετακινήσει . Πονάω μαμά , δεν μπορώ να το κάνω. Ψελλίζω , κάποιες λέξεις. -Αγγελική , της λέω .Η κοπέλα ενημερώνει τον συνάδελφο της πως ζω και χρειάζομαι αμέσως χειρουργείο. Μαμά δεν καταλαβαίνουν.-Ποιος ξέρει τι θα ήπιανε πάλι αυτά τα νέα παιδιά και πιάσανε τιμόνι. Όχι μαμά , πες τους πως δεν είμαι έτσι.-Κρίμα το παλικάρι . Ο Στέφανος , μαμά , δεν είναι πια εδώ. -Αγγελική της ξαναλέω .Οι δυνάμεις μου με εγκαταλείπουν και συνειδητοποιώ το τέλος μου. Η χαραυγή στέκεται εντυπωσιακή απέναντι μου. Το τελευταίο μου ξημέρωμα. Μαμά , άραγε μετά από όλα αυτά νιώθεις περήφανη για μένα ;-  Πες στα αδέρφια μου πως τα αγαπάω και πως δεν θα γυρίσω σήμερα σπίτι. Πες στον πατέρα να είναι περήφανος για μένα , έστω και αν εγώ φταίω για όλα . Πες στην μαμά μου πως την αγαπάω και πως δεν πρέπει να ανησυχεί ,πως θα ΄μαι με τον Στέφανο. Πες την να με συγχωρέσει για όλα αυτά , δεν θα ξαναγίνουν. Το σκοτάδι απλώνεται μπροστά μου και εγώ ξεκινώ το ατελείωτο ταξίδι του ύπνου…

Αν η ιστορία της Αγγελικής δεν αρκεί για να πείσει , παραθέτω ενδεικτικά στατιστικά για τα τροχαία δυστυχήματα και παράγοντες που ευθύνονται για αυτά . Είναι γνωστό ότι η χώρα μας κατέχει την πρωτιά σε θανάτους  που αφορούν τροχαία , στην κλίμακα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν οδηγείτε με ποσότητα αλκοόλ στο αίμα σας διπλάσια από το επιτρεπόμενο όριο, είναι τουλάχιστον 5 φορές πιο πιθανό να εμπλακείτε σε μια μοιραία σύγκρουση με το όχημά σας, απ’ ό,τι ένας οδηγός που δεν έχει πιει. Σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 1 ατύχημα στα 4 οφείλεται στην κατανάλωση οινοπνεύματος, ενώ περισσότερα από 40.000 άτομα στην Ευρωπαϊκή Ένωση πεθαίνουν ετησίως σε τροχαία ατυχήματα, ενώ το 1/3 από αυτά προκαλούνται από την κατανάλωση οινοπνεύματος.1 ποτήρι κρασί αυξάνει τον χρόνο αντίδρασης κατά 20%, ενώ 3 ποτήρια κρασί αυξάνουν τον χρόνο αντίδρασης έως και 75%.

Στην Ελλάδα, τα τροχαία ατυχήματα αποτελούν, σύμφωνα με τα στατιστικά, την πρώτη αιτία θανάτου σε ηλικίες 19-39 ετών, ενώ υπολογίζεται ότι πάνω από το 50% των θανατηφόρων τροχαίων οφείλεται στην κατανάλωση αλκοόλ και άλλων ουσιών. Ποια είναι λοιπόν η αντίδραση της κοινωνίας ; Μαθαίνουμε στα παιδιά μας να φορούν ΠΑΝΤΑ την ζώνη και να μην καταναλώνουν αλκοόλ , εάν πρόκειται να οδηγήσουν ! Η προφύλαξη σώζει ζωές . Την ώρα που θα αποφασίσετε να πιάσετε το τιμόνι , αναλογιστείτε την ιστορία της Αγγελικής και λειτουργώντας συνειδητοποιημένα , σκεφτείτε την ασφάλεια σας. Στο δικό σας χέρι , εξάλλου , είναι , να μπορέσετε να αλλάξετε το τέλος αυτής της ιστορίας..

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Το γέλιο είναι απόρροια του πιο δυνατού θετικού συναισθήματος. Είναι ικανό να πάρει τα αρνητικά και να τα μεταμορφώσει, είναι το μεγαλύτερο μέσο επιβίωσης στην ζωή μας. Όμως στις μέρες μας γελάμε όλο και λιγότερο. Πόση χαρά έχουμε στην δουλειά μας; Πόση χαρά έχουμε στην οικογένεια μας;

 Ένα πρωί που είχα ξυπνήσει με άσχημη διάθεση, μπήκα σε ένα μαγαζί και το χαμόγελο της υπαλλήλου, η ζεστή της καλημέρα, αμέσως χάρισε χαμόγελο και στο δικό μου πρόσωπο. Έτσι κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το γέλιο είναι μεταδοτικό. Υπάρχουν άνθρωποι που με δέκα λεπτά γέλιου την ημέρα, έχουν θεραπεύσει πολλά προβλήματα είτε ψυχολογικά είτε ψυχοσωματικά. Το γέλιο απελευθερώνει ηρεμιστικές ορμόνες, καταπολεμά το στρές και διώχνει τα αρνητικά συναισθήματα.

Το γέλιο είναι ευτυχία. Η ευτυχία του καθενός είναι προσωπική του υπόθεση.  Ο δρόμος προς την ευτυχία είναι η ανάπτυξη των θετικών συναισθημάτων, η καλή διάθεση. Να σκεφτόμαστε θετικά, να βλέπουμε την θετική πλευρά της ζωής.

Ο άνθρωπος έχει συσσωρευμένη ενέργεια μέσα του και πρέπει να την εκτονώσει με κάθε τρόπο ακόμα και αν αυτή η εκτόνωση γίνεται με αρνητικό τρόπο. Ωστόσο, το γέλιο απελευθερώνει ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας που παραμένει φυλακισμένη στον οργανισμό. Ο άνθρωπος που γελά προστατεύει την πνευματική και ψυχική του υγεία, η οποία απειλείται συνήθως από τον φόβο και τον θυμό.  Το γέλιο εμποδίζει το νου να γεννά συνεχώς σκέψεις αφήνοντας για λίγο στην άκρη αγωνίες και έγνοιες, είναι αντίδοτο στον πόνο και έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Γελώντας, φέρνουμε στην επιφάνεια τα θετικά και όμορφα συναισθήματα, τη χαρά, την ηρεμία, την ελπίδα, την πίστη.

Αν φέτος θέλουμε να κάνουμε ένα καλό ξεκίνημα στη χρονιά μας, ένα μεγάλο δώρο θα είναι να  βάλουμε περισσότερο γέλιο στη ζωή μας. Με αυτό τον τρόπο ακόμα και οι μικρό-ατυχίες, οι προκλήσεις, οι απογοητεύσεις της ζωής αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη ευκολία. Μπορούμε να γελάμε με πράγματα που μας φαίνονταν «μεγάλα» κι έτσι τα κάνουμε  αστεία και «μικρά». Αυτό δεν σημαίνει πως παύουν να υπάρχουν προβλήματα και ατυχίες, απλά δεν τα αφήνουμε να μας κυριεύουν. Το γέλιο μπορεί να διώξει μακριά τον αρνητισμό, τις  εντάσεις, να μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ημέρας και της ζωής.

Ας μην αφήσουμε το χρόνο να κυλά χωρίς γέλιο. Ας Αφήσουμε το  γέλιο να βγει από μέσα μας για να ενεργοποιήσουμε την αληθινή μας ύπαρξη, τη μοναδικότητά μας, να βρούμε τη δημιουργικότητα και τη χαρά.

Η σοβαρότητα συχνά δεν είναι η σωστή αντίδραση μπροστά στον παραλογισμό της ζωής. Η ζωή είναι πολύ μικρή,  γι’ αυτό πρέπει να γελάμε όσο ακόμα έχουμε δόντια.  Γελάστε!

Αντελίνα Παπαδοπούλου

Από παιδί θυμάμαι την μητέρα μου  και τον πατέρα μου να μου μιλάνε για την  ισότητα, όχι μόνο την φυλετική, αλλά και την εργασιακή. Μετά από τόσα χρόνια το θέμα του εκφοβισμού ανακυκλώνεται, οι ενέργειες όμως για την αντιμετώπιση του θέματος μένουν μόνος στις υποσχέσεις. Να είστε σίγουροι ότι θα παραμείνουν υποσχέσεις αν  οι παθόντες δεν μιλήσουν και αυτό το οφείλουν, πρωτίστως στον εαυτό τους και δευτερεύοντος για όλους τους υπόλοιπους που ακολουθούν και δεν χρειάζεται να έχουν την αντίστοιχη αντιμετώπιση. Σε αυτό το άρθρο θα εστιάσουμε κυρίως στις  εργασιακές διακρίσεις.

Δεν πέρασαν πολλές μέρες από  τότε που  η δήλωση της κυρίας Μπεκατώρου επανάφερε  το θέμα της παρενόχλησης  και των διακρίσεων στην επικαιρότητα. Μετά θέση πήρε η γνωστή ηθοποιός Ζέτα Δούκα που κατήγγειλε τον γνωστό θιασάρχη  Γιώργο Κιμούλη για βιαιοπραγία προς το πρόσωπο της και ακολουθήσαν πολλές άλλες ηθοποιοί και θα ακολουθήσουν. Είμαι σίγουρος ότι πολλές άλλες  γυναίκες σε επαγγέλματα που δεν προβάλλονται  έρχονται σε παρόμοια, για να μην πω χειρότερη θέση. Προσωπικά πιστεύω ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί αθέμητα μέσα προκειμένου να επιβληθεί σε έναν άλλο συνάδελφο του, εκμεταλλευόμενος την θέση εξουσίας που έχει. Αντίθετα, θα πρέπει να αποτελεί πρότυπο ώστε να βοηθήσει  και να παρακινήσει τα υπόλοιπα  μέλη της ομάδας για να πέτυχουν ένα κοινό στόχο. Για παράδειγμα, είμαι σερβιτόρος σε ένα εστιατόριο, τι θα ήταν προτιμότερο να έχω ένα αφεντικό  που θα ασκεί πάνω μου  λεκτική βία φωνάζοντας ή ένα αφεντικό που  θα μου μιλήσει  με όμορφο τρόπο τονίζοντας  μου τα σημεία που πρέπει να διορθώσω. Ο στόχος είναι κοινός,  να εξυπηρετηθούν οι πελάτες ο τρόπος αλλάζει. Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν την αποδοτικότητα και την παραγωγικότητά είναι και η ασφάλεια στο περιβάλλον εργασίας.

Από την  άλλη μεριά υπάρχουν και αυτοί που θα σου πούνε ότι πέρασαν τόσα χρόνια, άρα  το γεγονός αυτό πάει πέρασε. Μόνο που δυστυχώς αν  το αντιμετωπίσουμε  σαν κοινωνία έτσι, είναι σαν να παραδεχόμαστε το λάθος μας και να  αρνούμαστε να βρούμε λύση σε αυτό. Συνεπώς ας μην αναρωτιόμαστε  γιατί τώρα , να σκεφτόμαστε ότι είναι  χρέος μας να αλλάξουμε το τώρα και για τους επόμενους.

Ένα ακόμα ερώτημα που  για μένα είναι και το σημαντικότερο αφορά την  παρενόχληση που δυστυχώς στα αυτιά πολλών είναι μια έννοια οικία. Εδώ αξίζει να  αναφέρουμε  ότι η παρενόχληση δεν είναι μόνο η σεξουαλική  πράξη, αλλά και μια απλή  κίνηση ή εμμονή. Θα σας  δώσω ένα απλό παράδειγμα  που  μου το εξομολογήθηκε μία παλιά μου συμμαθήτρια. Δούλευε σε γνωστή αλυσίδα λιανικής, το ωράριο της ήταν μεταβλητό .Συνήθως δούλευε μαζί με ένα άλλο παλικάρι που ήταν λίγο μεγαλύτερος της, την πλησίασε αλλά αυτή του αρνήθηκε ευγενικά. Το αγόρι  αυτό επέμενε στέλνοντάς της μηνύματα ή  επιμένοντας να βγουν  έξω. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η παρενόχληση μπορεί να έχει διάφορες μορφές. Παρενόχληση είναι και  η μόδα του  revenge porn, που  το ένα μέλος από το ζευγάρι ανεβάζει  βίντεο ερωτικού περιεχομένου για εκδίκηση. Παρενόχληση είναι και  οι φωτογραφίες ακατάλληλου περιεχομένου   που στέλνουν αρκετά αγόρια σε κοπέλες που δεν γνωρίζουν. Ξέρετε ποιο είναι το κοινό σε όλα αυτά , ότι αν ρωτήσεις όλους αυτούς που  διέπραξαν την παρενόχληση θα  σου μιλήσουν ή για υπερβολικές αντιδράσεις από τα θύματα ή για πλάκα. Μόνο που  από  πότε έχει κάποιος το δικαίωμα να παίζει με την  ψυχολογία  ενός ανθρώπου.

Κλείνοντας, αν δούμε την θετική  πλευρά  της δημοσιοποίησης των  καταγγελιών αυτών είναι  η θέσπιση κώδικα δεοντολογίας και οι κόκκινες γραμμές που μπαίνουν στους ηθοποιούς. Αν νιώθεις και εσύ θύμα ,  η καλύτερη ώρα είναι τώρα, τώρα πρέπει να μιλήσεις.

Αναμφισβήτητα, οι έννοιες της καινοτομίας και της δημιουργικότητας συνδέονται άρρηκτα και με τον χώρο της εκπαίδευσης. Η ταξινόμηση αυτών στον χώρο της εκπαίδευσης εγκολπώνεται σε δύο κατηγορίες.

Αφενός, η παιδαγωγική-εκπαιδευτική καινοτομία. Στην κατηγορία αυτή εντάσσεται η εφαρμογή νέων ιδεών που αφορούν αλλαγές σε επίπεδο στόχων, περιεχομένου, μεθόδων, μέσων διδασκαλίας και αξιολόγησης. Επιπλέον, οι αλλαγές μπορεί να αφορούν και την παιδαγωγική σχέση εκπαιδευτικού-μαθητή, μαθητών μεταξύ τους και τη δυναμική των μαθητικών ομάδων. Όσον αφορά τον σχεδιασμό της διδακτικής διαδικασίας, αυτός οφείλει να στηρίζεται στη δημιουργική σκέψη και να αποβλέπει στην παραγωγή νέων πρωτότυπων και ενδιαφερουσών ιδεών. Βασικό συστατικό επιτυχίας τέτοιου είδους αλλαγών αποτελεί η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

Αφετέρου, η διοικητική οργανωτική καινοτομία. Η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει την εφαρμογή νέων τρόπων οργάνωσης και διοίκησης του σχολικού οργανισμού. Πρόκειται, κυρίως, για αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, στις σχέσεις τους με τους γονείς των μαθητών και εν γένει στις σχέσεις του τριπτύχου σχολείο-οικογένεια-κοινότητα.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Θεωρητικά, ο χρόνος μπορεί εύκολα να οριστεί. Αποτελεί, σύμφωνα με την επιστήμη αλλά και την κοινή λογική, τη διάρκεια που προσδιορίζεται αντικειμενικά από αστρονομικούς υπολογισμούς. Φαίνεται όμως πως στη ζωή κάθε ανθρώπου βιώνεται παράλληλα και υποκειμενικά, ανάλογα με την ψυχοσύνθεσή του γενικά και την ψυχολογική κατάστασή του ειδικά. Πώς μπορεί, λοιπόν, να μας επηρεάσει αυτός ο υποκειμενικός χαρακτήρας του χρόνου;

Κάθε άνθρωπος σε ορισμένες φάσεις της ζωής του έχει διατυπώσει δύο αντιφατικές μεταξύ τους σκέψεις: «Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός;» και «Πότε επιτέλους θα περάσει ο καιρός;». Τι πραγματικά ισχύει;

Προφανώς και οι δύο προαναφερόμενες σκέψεις είναι σωστές. Κατά το πέρας μιας ημέρας, η αντίληψή μας όσον αφορά στη διάρκειά της εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, πρωτίστως δε από τη διάθεσή μας και τις υποχρεώσεις μας. Συνεπώς, αν το ημερήσιο πρόγραμμά μας είναι επιβαρυμένο, η ημέρα φαντάζει ατελείωτη και κοπιαστική. Αντιθέτως, μία ξεκούραστη Κυριακή φαίνεται να περνάει αστραπιαία.

Ο σπουδαιότερος παράγοντας που επηρεάζει το ρόλο του χρόνου στη ζωή του ανθρώπου, όπως ήδη αναφέρθηκε, θεωρείται η ψυχολογία. Ωστόσο, εδώ υποδαυλίζει μία αμφίδρομη σχέση ανάμεσα στον χρόνο και την ψυχολογία, καθώς ο πρώτος επιδρά στην ψυχική υγεία με διττό τρόπο. Ειδικότερα, όταν συμβαίνει ένα στενάχωρο γεγονός, όπως είναι η απώλεια ενός σημαντικού ανθρώπου ή η διακοπή σχέσεων μαζί του, ο χρόνος σε πρώτο στάδιο καθίσταται εχθρός. Κάθε δευτερόλεπτο μακριά από το συγκεκριμένο άτομο μετατρέπεται σε αβάσταχτο φορτίο στο μυαλό και ο χρόνος βασανιστικά παγιώνεται, αν και θα φάνταζε προτιμότερο να εξαφανιστεί. Εν συνεχεία όμως, η επίδραση του χρόνου είναι ιαματική. Μέρα με τη μέρα, δίχως να γίνεται άμεσα συνειδητό, επέρχεται βελτίωση. Ο πόνος και οι σκέψεις παραμένουν, αλλά το φορτίο μειώνεται και η επιστροφή στην καθημερινότητα χωρίς συστηματικά ξεσπάσματα επιτυγχάνεται σταδιακά. Συμπερασματικά, ο χρόνος λειτουργεί τόσο ως εχθρός όσο κι ως γιατρός.

Στην πραγματικότητα όμως, η απώλεια δεν ξεπερνιέται ποτέ και το κενό παραμένει επ’ αόριστον, εφόσον η σχέση των ατόμων ήταν ουσιαστική. Ο χρόνος δηλαδή θεραπεύει, χωρίς να διαγράφει το γεγονός οριστικά από τη μνήμη. Ίσως καλύτερα έτσι, γιατί όσο και να πονάει, η ανάμνηση μας δίνει δύναμη και κουράγιο να συνεχίσουμε.

Περίεργη, λοιπόν, η επίδραση του χρόνου στη ζωή μας. Αναλαμβάνει πολλούς και διαφορετικούς ρόλους, ενώ σύμφωνα με τη Φυσική παραμένει ένα σταθερό φυσικό μέγεθος.

Νεφέλη Καλογερή

«Στον υπερρεαλισμό δεν προσεχώρησα ποτέ. Τον υπερρεαλισμό τον είχα μέσα μου, όπως είχα μέσα μου το πάθος της ζωγραφικής, από την εποχή που γεννήθηκα»

Ο Νίκος Εγγονόπουλος ήταν “ένας άνθρωπος που μοίρασε την ζωή του ανάμεσα στις δύο τέχνες”. Άφησε παρακαταθήκη ένα τεράστιο και σπουδαίο έργο, αφού αποτέλεσε έναν από τους κύριους εκφραστές του υπερρεαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα.

Ο υπερρεαλισμός ή σουρεαλισμός είναι το κίνημα που ταυτίζεται με τη φράση «πάνω ή πέρα από την πραγματικότητα». Πρεσβεύει το μη λογικό, το παράδοξο, το ανορθόδοξο, το μη εξηγήσιμο. Όλα αυτά αποτυπώνονται ολοφάνερα στους ιδιαίτερους πίνακες του Νίκου Εγγονόπουλου.
Ήταν ένας άνθρωπος των τεχνών αφού χαρακτηρίζεται ως ζωγράφος σκηνογράφος και ποιητής. Παράλληλα εργάστηκε και ως καθηγητής του Ε.Μ. Πολυτεχνείου.

Ο σπουδαίος αυτός καλλιτέχνης της γενιάς του ’30, κατόρθωσε να συνδέσει το κίνημα του υπερρεαλισμού, του σουρεαλισμού, με τον ελληνικό πολιτισμό . Άλλωστε ο ίδιος έχει δείξει απεριόριστο σεβασμό για την ελληνική αλλά και βυζαντινή πνευματική παράδοση.

Ο Εγγονόπουλος γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου του 1907 και πέθανε στις 31 Οκτωβρίου του 1985, στην Αθήνα.

«Η μεγάλη μου αγάπη στη ζωή ήτανε μόνο η ζωγραφική. Κάθε ώρα, που δεν την αφιερώνω στη ζωγραφική, τη θεωρώ ώρα χαμένη».

Αφιέρωνε κάθε μέρα τρεις ώρες το πρωί και τρεις ώρες το απόγευμα στη ζωγραφική . Η ζωγραφική έπαιζε τεράστιο ρόλο στην ψυχοσύνθεση του καλλιτέχνη καθώς όταν δεν ζωγράφιζε, μελαγχολούσε . Κάθε πρωί ξυπνούσε στις 6 το πρωί γιατί προτιμούσε να ζωγραφίζει νωρίς κάτω από το φως του πρωινού ηλίου.
Το 1932, γράφτηκε στην Σχολή Καλών Τεχνών, προκειμένου να καλλιεργήσει το ταλέντο του. Εκεί μαθήτευσε κοντά στον Κωνσταντίνο Παρθένη και παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα βυζαντινής τέχνης στο εργαστήριο των Φώτη Κόντογλου και Α. Ξυγγόπουλου, μαζί με το Γιάννη Τσαρούχη. Γνωρίστηκε επίσης και με άλλους σημαντικούς καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων ο Ανδρέας Εμπειρίκος, ο Γιάννης Μόραλης και ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο
Τα πρώτα δείγματα της ζωγραφικής του παρουσιάστηκαν το 1938 στην Έκθεση Τέχνη της Νεοελληνικής Παραδόσεως.

Ο Εγγονόπουλος ήταν ένας «θαυμάσιος άνθρωπος που δεν είχε σχέση με τα μικρά της ζωής, δεν ήξερε τις δοσοληψίες, τις κακομοιριές», είπε για εκείνον ο Ανδρέας Εμπειρίκος.

Για την ζωγραφική του χρησιμοποιεί κυρίως 3 χρώματα, που τυχαίνει να είναι τα αγαπημένα του: Το κόκκινο, το κίτρινο και το μπλέ όπως και τα παράγωγα τους. Χρησιμοποιούσε επίσης διάφορες τεχνικές, όπως λάδια και αυγοτέμπερα. Η τεχνική του ήταν επι το πλείστον Βυζαντινή, ενώ η εναλλαγή θερμών-ψυχρών τόνων που βλέπουμε σε αρκετούς πίνακες του, είναι κάτι που διδάχθηκε από τον δάσκαλο του, Παρθένη.

«Οι λέξεις είναι στοιχεία που τα ξομπλιάζω και τα βάζω χρωματιστά το ένα πλάι στο άλλο».

Τα όρια του χρόνου στο οποίο ανάγεται η ζωγραφική του Νίκου Εγγονόπουλου, είναι κυρίως η μινωική Κρήτη, το τέλος του 19ου αιώνα , η αρχαία Ελλάδα , το Βυζάντιο και τα γεγονότα του 1821. Αυτή η προσήλωση προκύπτει από την προσωπική του έλξη ,η οποία οφείλεται προπάντων, στην επιθυμία του να τονίσει τις ένδοξες αλλά και θαυμαστές πτυχές του ελληνισμού και παράλληλα να προβάλει τη διαχρονικότητα του πνεύματος της χώρας μας, που χρονολογείται από την αρχαιότητα .
Η θεματογραφία που επιλέγει είναι απόρροια του κλίματος της εποχής που έζησε και του πνεύματος με το οποίο συναναστρέφονται ο ίδιος και ο κύκλος του .Τον απασχολούν το τυπικό και το παραδεδεγμένο, αλλά κυρίως η γνησιότητα , επειδή αυτή υπηρετεί καλύτερα την πρόθεση της ζωγραφικής του.
Το γεγονός ότι ο Εγγονόπουλος προσφεύγει στην ιστορία, δε σημαίνει, ότι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ζωγράφος της ιστορίας. Διότι στα έργα του, η ελληνική ιστορία περιπλέκεται με το φανταστικό στοιχείο και αναμιγνύονται διαφορετικές χρονικές περίοδοι σε έναν καμβά. Έτσι προσθέτει υπερρεαλιστικές πινελιές στο έργο του. Δεν αποτυπώνει ακριβώς ιστορικά γεγονότα.

Ο Εγγονόπουλος, έχει ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα και σε κάποια Βυζαντινά κατάλοιπα. Αυτό τον ωθεί στο να μεταφέρει όσα του έκαναν εντύπωση στους πίνακες του. Έτσι δημιουργεί πίνακες με αρχοντικά και απλά σπίτια της Ελλάδας, όπως τα θυμάται από τα ταξίδια του . Φυσικά, τα στοιχεία της Βυζαντινής παράδοσης δεν λείπουν από τα έργα του και από τις αγιογραφίες του. Μάλιστα τα συναντάμε ακόμα και στους πιο σουρεαλιστικούς πίνακες του.

Ο Εγγονόπουλος, προκειμένου να διασφαλίσει την αναγνώριση της περίτεχνης τότε τέχνης που πρεσβεύε , βρέθηκε αντιμέτωπος με την αρνητική κριτική ορισμένων διανοούμενων. Συγκεκριμένα, ο ίδιος, υπερασπιζόμενος τον υπερρεαλισμό αντιμετωπίστηκε από όλους σχεδόν τους πνευματικούς ανθρώπους της εποχής του με χλευασμό και άκρως προσβλητικά σχόλια. Όμως το 1949 με τη συμμετοχή του στη Μπιενάλε ,μια από τις σπουδαιότερες εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, οι κριτικοί και οι διανοούμενοι άρχισαν να τον σέβονται περισσότερο και το έργο του απέκτησε περισσότερο ενδιαφέρον και κύρος για την ελληνική πραγματικότητα.
Με τη διαρκή του προσπάθεια και αφοσίωση στο έργο του, διεκδίκησε με κάθε τρόπο το δικαίωμα της απόλυτης, χωρίς όρους, ελευθερίας στην τέχνη , μια τέχνη που ακόμα και σήμερα θεωρείται πρωτοποριακή και αντισυμβατική.

Η τέχνη αυτή πλέον θαυμάζεται από το πανελλήνιο και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Για όσους επιθυμούν να θαυμάσουν τους πίνακες του Νίκου Εγγονόπουλου, εκθέτονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στις Δημοτικές Πινακοθήκες Αθηνών, Ρόδου, Θεσσαλονίκης, στο Μουσείο Θεάτρου στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και σε διάφορες ιδιωτικές συλλογές.

Ω Ναι! Είμαστε πια στην τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου.
Καταπληκτικός μήνας μη μου πείτε ε; και πού να δείτε πώς κλείνει ο γλυκούλης μου!
Την Τρίτη θα μας πιάσουνε τα νευράκια μας και οι πρεμούρες και θα φουρτουνιάσουμε τον κόσμο πώς λέει το τραγουδάκι «Μαλάμω με την φούρια σου τράβα τα κουμπούρια σου»;  Ε, όλοι θα βγάλουμε από μέσα μας μια Μαλάμω και ουαί και αλλοίμονο σε όποιον δεν…
Την Πέμπτη το βράδυ θα έχει έκθεση φωτογραφίας στα Μέσα Μαζικής Αλλοφροσύνης  με θέμα «Φεγγαράκι μου Λαμπρό», συνοδευόμενη με ποικιλία συναισθηματικών αντιδράσεων καθότι ενώ η Σελήνη θα είναι στον Λέοντα τον Μεγαλοπρεπή  και θα θέλει να εκφραστεί μεγαλειωδώς βεβαίως βεβαίως και χωρίς κανένα ίχνος αυτοσυγκράτησης θα έχει καρσί από απέναντι τρία παλικάρια πολύ ζόρικα που θα την μπερδέψουν τα μάλα και θα την κάνουν να μην ξέρει τι ποθεί και τι γερεύει του στυλ :
«Να πάρω τηλέφωνο το κορίτσι; Όχι δεν το παίρνω δεν το αξίζω! Θα φάω χυλόπιτα! Και αν το χάσω και το πάρει κάποιος άλλος; Ποιος είναι καλύτερος από μένα να το πάρει δηλαδής;
Θα στείλω 100 κόκκινα τριαντάφυλλα και μετά θα το πάρω τηλέφωνο. Άσε θα παραγγείλω καλύτερα πίτσες και μπύρες να πνίξω τον πόνο μου πιο φτηνά θα κοστίσει»
Πώς λέμε τίγκα στην εσωτερική σύγκρουση; Αυτό!
Ευτυχώς θα ξημερώσει αμέσως μετά εκείνη η ευλογημένη Παρασκευή και θα τα πάρει όλα μακριά! 
ΑΑΑΧ!!! (προσέξατε το «αχ»; Είναι  με πολλά κεφαλαία «Α») 
Μια αίσθηση αισιοδοξίας, αγάπης για την ζωή, ενθουσιασμού, σε συνδιασμό με ένα «θα τα καταφέρω μάνα μου ο κόσμος να ‘ρθει τούμπα γιατί είμαι εγώ κι άλλος δεν είναι»,  θα μας κατακλίσει και προσοχή δηλαδή μην παράλληλα κλείσει και κανένα σπίτι γιατί θα φουντώσει και η ερωτική διάθεση, όχι αυτή η απλή η ρομαντική με τα κεράκια και τα λέλουδα ολούθε,  αλλά η άλλη εκείνη που βγάζει το κτήνος από μέσα σου και που θες να σκίσεις εσώρουχα και να κοιμηθείς σε μαύρα μεταξωτά σεντόνια το λιγότερο!
Σας προειδοποιώ θα ξυπνήσουμε όλοι με συναισθηματικό χανγκ οβερ Σάββατο μεσημεράκι και εκεί θα μας περιμένει η πρώτη αναδρόμηση για το 2021 του λατρεμένου μου Ερμή στον Υδροχόο, παναπεί;
Βοήθεια μας, και εις άλλα με υγεία….

ΚΡΙΟΣ :  Ελπίζω να μην εξάντλησες όλα τα αποθέματα των βοτάνων που είχα σαν πρόταση την περασμένη εβδομάδα γιατί τα πράγματα έχουν μια συνέχεια, μόνο που μεταφέρονται σε άλλο επίπεδο. Μωρό μου γλυκό και τόσο αγαπημένο θέλω σε παρακαλώ πολύ να κρατήσεις λίγο τα νευράκια που θα σε πιάσουν αυτές τις μέρες όταν βρίσκεσαι σε παρέες και ομάδες εργασίας γιατί δεν είμαστε για μηνύσεις και απολύσεις τώρα.
Ναι ξέρω χαρά μου, είναι όλοι τους άχρηστα υποκείμενα αλλά μην τους το πεις φωναχτά κι εσύ βρε μάτια μου. Ας το κρατήσουμε για λίγο μυστικό μεταξύ μας ναι; Και σου υπόσχομαι να σου βρω την κατάλληλη στιγμή για να το φανερώσεις και να τους κάνεις σκόνη. Σύμφωνοι μωρό μου;

ΤΑΥΡΟΣ :   Ώχου το μες το παράπονο να θέλει αγκαλίτσα και σοκολάτα και να είναι αυτός ο προϊστάμενος μέσα στο πικροχόλι! Όταν θα σου λέει τις χαζομάρες του μην τον ακούς βρε πουλάκι μου σε παρακαλώ. Γιατί θα σε πιάσει εκείνο εκεί το νεύρο το αλλόκοτο και μετά δεν ξέρω που θα καταλήξεις. Αν καταλήξεις σε καμιά παραλία με μια σακούλα μαρσμάλοουζ και ζελεδάκια  για παρηγοριά ας είναι χαλάλι, μη καταλήξεις όμως να βγάζεις κωδικούς στον ΟΑΕΔ γιατί αυτό δεν σώζεται. Λέω να πάρεις αδειούλα, έχεις υπόλοιπο από πέρσι και να κάτσεις όμορφα όμορφα με το συντροφάκι να  τα πείτε, να χαζέψετε το φεγγάρι και  ας φάτε και κανένα κομμάτι  παρι-μπρεστ  παραπάνω,  δεν πειράζει καθόλου αυτές τις μέρες.

ΔΙΔΥΜΟΙ :   Αδέλφι μου κοίτα να δεις, αυτή η εβδομαδούλα έχει επικεφαλίδα «προσωπικές σχέσεις» για αυτό θα την περάσεις ξώφαλτσα την φουρτούνα καθότι σε αυτά είσαι ειδήμων. Ξέρω ότι θέλεις να σε αγαπάει ο κόσμος και να σε χαίρεται οπότε θα τα καταφέρεις τέλεια δεν ανησυχώ, ακόμα και σε κάτι παλιά ανακατέματα που θα βρεθούν μπροστά σου δεν θα πανικοβληθείς θα τα λύσεις μια χαρά και μια για πάντα αλλά πρόσεξε πρέπει να είσαι φουλ συγκεντρωμένο καμάρι μου γιατί αλλιώς θα τα θαλασσώσεις  και μετά δεν θα μπορείς να τα φέρεις στα ίσα τους εύκολα.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ :   Μαναράκι μου, αν δεν ήταν αυτός ο COVID θα ερχόμουν να σου σφίξω μια αγκαλίτσα γιατί την θέλεις νομίζω απελπισμένα κι αν δεν την θέλεις τώρα θα την χρειαστείς οπωσδήποτε μέσα στην εβδομάδα. Θα λάβεις γράμμα και γραφή και πριν τηνε διαβάσεις θα έλεγα να πάρεις μερικές βαθιές αναπνοές γιατί θα αφορά οικονομικό ζήτημα από παλιά  και γνωρίζω πως δεν σ’ αρέσει καθόλου να αναστατώνονται τα οικονομικά σου ούτε τα συναισθηματικά σου όταν στον αέρα σφυρίζει τροφαντή χυλόπιτα. Γι’ αυτό ανάσες, αργές και βαθιές να γλυτώσουμε τον πανικό. Εάν τον γλυτώσουμε θα έχουμε ένα καταπληκτικό χάπι εντ….  

ΛΕΩΝ :   Πριγκιπάκι μου τι γίνεται; Σηκώθηκαν τα πόδια να βαρέσουν το κεφάλι; Όχι αυτό δεν πρέπει να μείνει έτσι. Αλλοίμονο δηλαδή. Συνεργασία σημαίνει να αναγνωρίζει ο άλλος τις ικανότητες σου και να κάνει τουμπεκί  όταν μιλάς και να δέχεται ασυζητητί την άποψη σου. Όλα τα άλλα είναι εκτός συμφωνίας και κυρίως είναι απαράδεκτα και μη αποδεκτά και για άλλους όχι για σένα μάτια μου το ξέρω… Χαλάρωσε λίγο όμως και αφού μιλήσεις με το γκομενάκι με μελωμένα και τρυφερά βασιλικά λόγια,  πάρε εκείνο το ωραίο το διπλωματικό ύφος των εκατό καρδιναλίων και πιάσε τον συνεταίρο στο μπίρι μπίρι και κάνε τον να λιώσει και να παραδοθεί στην μεγαλειότητα σου  για  να βγεις και πάλι νικητής!

ΠΑΡΘΕΝΟΣ :   Όφου όφου… πολύ δουλειά στη δουλειά.. και τι να πρωτοπρολάβεις βρε καρδούλα μου κι εσύ και σε ξέρω να μην σε ήξερα… αν δεν είναι όλα σε τάξη τελειωμένα στην ώρα τους εκνευρίζεσαι και γίνεσαι χάλια. Το λοιπόν ετοιμάσου και στρώσε πρόγραμμα καθότι έχει φόρτωμα αυτή η εβδομάδα και αν δεν τα προετοιμάσεις εσύ όπως ξέρεις θα πελαγώσεις και θα την πληρώσουν άλλοι. Πάρε το γκομενάκι και απομονωθείτε λίγο να μουσουδίσετε μπας και χαλαρώσεις από το άγχος. Επίσης μη κυκλοφορείς με αυτές τις φόρμες πια νισάφι, σου πέφτει ξαφνική συνάντηση με κάποιον από τα παλιά, κοίτα να είσαι τζετ αυτές τις μέρες μαλλί γυαλί όλα στην πένα νταξ;

ΖΥΓΟΣ :   Ζαχαρίτσα μου σε νιώθω… Θέλεις να βγεις από αυτή την συναισθηματική μπίχλα το αντιλαμβάνομαι και το αναγνωρίζω αλλά μην ελπίζεις και πολλά γιατί μαζί σου δεν θα έρχεται κάνεις και τότε θα έρθει η ώρα να καταλάβεις ποιους τελικά πρέπει να … ξου ξεπαρεού… και θα θυμηθείς και τι ωραία πέρναγες με κάτι άλλα άτομα παλιά,  πάρτα βρε κανένα τηλέφωνο τι έχεις να χάσεις;  Λίγη προσοχή μόνο μη χάσεις το μυαλό σου και αρχίσεις τις αστοχίες στη δουλειά και μετά άντε να τα μαζέψεις . Αν έχεις τίποτα χαλασμένα στο ψυγείο από τον προηγούμενο μήνα πέταξε τα ρε ζαχαρίτσα μου κρατάνε χώρο και δεν είναι ωραία εικόνα για το υπέροχο κόκκινο ψυγείο σου να περιέχει τέτοια χάλια πράγματα φαντάζεσαι να το ανοίξει κανένας ξαφνικά και να τα δει εκεί; Τι γνώμη θα σχηματίσει;

ΣΚΟΡΠΙΟΣ :   Μωρό μου! Θέλω να μιλήσουμε σοβαρά σήμερα. Έχουμε θέμα. Σε έχει πιάσει αυτό το κλειστό σου και δεν θες ούτε να ακούσεις ούτε να δεις κανένα. Σε καταλαβαίνω τόσο μα τόσο πολύ! Αλλά αυτό που οπωσδήποτε χρειάζεσαι αυτή την εβδομάδα είναι αυτοσυγκράτηση και πειθαρχία ειδικά στην δουλειά αλλά και στα τηλεφωνήματα της θειας Παγώνας που σε πρήζει να της κανεις συνέχεια θελήματα. Σε ακούω εντωμεταξύ  που όλο τραγουδάς εκείνο το «περασμένες μου αγάπες όνειρα που σβήσατε» και εξανίσταμαι,  λάθος τόνος ρε μωρό μου. Καμία αγάπη δεν πέρασε και καμία δεν έσβησε και όταν κουβεντιάζεις με το συντροφάκι μη του τα σέρνεις τώρα για εκείνη την βλακιούλα που έκανε πριν τρία χρόνια, τα είχατε πει αυτά δεν είναι ανάγκη να τα λέτε ξανά και ξανά έλεος. Εγώ πάντως Σε Αγαπώ.

ΤΟΞΟΤΗΣ :   Και εκεί που με την αναστολή είχες βρει την υγειά σου σε παίρνουν τηλέφωνο και στου λένε από δευτέρα ξεκινάμε και σου κάνουν την ζωή άνω κάτω. Καλά τα είχες βολέψει όλα ε, αστέρι μου; Κρίμα που δεν σου πήραν την γνώμη μωρέ… αλλά αυτά έχει η ζωή σκέψου τα θετικά θα ανοίξει και το γυμναστήριο και θα στρώσεις κορμί, ναι συμφωνώ να κανεις και διατροφή ντουκάν που σου πάει. Πάρε μπόλικο κιμά και λαχανίδες γιατί εκείνα τα φιλαράκια που είχαν χαθεί τον τελευταίο καιρό θα επιστρέψουν με άγριες διαθέσεις για τρελό binge watching πρόσεχε όμως τι σειρές θα προτείνουν γιατί πιθανόν να αποδειχτούν μούφα και να σου χαλάσουν την διάθεση. Να ακούς καλύτερα τι έχει να πει το γκομενάκι γιατί πολύ το παραμελείς όταν μιλάει και θα έχουμε δράματα στο τέλος.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ :   Για τα λεφτά τα κάνεις όλα; Για τα λεφτά δεν μ’ αγαπάς; Εγώ όμως σε αγαπώ και θα σε νιώθω που έχεις τόση ανασφάλεια με τα ρημάδια τα λεφτά γιατί αυτή την εβδομάδα σκάνε κάτι οικονομικές εκκρεμότητες από το παρελθόν τις οποίες πρέπει να διευθετήσεις καθώς αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία που σου δίνεται. Αν δεν μπορείς εσύ να το κανεις αυτό, το αστέρι μας στο οικονομικό θέμα τότε ποιος; Άσε τώρα την γκρίνια ότι δεν έχεις καμία διάθεση για διαπραγματεύσεις και τέτοια, θα στη φτιάξω εγώ την διάθεση, για θυμήσου λίγο εκείνο το μαναράκι που σε γλυκοκοίταζε τις προάλλες, ναι ναι αυτό το μωρό που κατάλαβες, ναι σε γλυκοκοίταζε και κακώς που δεν το είχες πάρει χαμπάρι  τόσον  καιρό. Να πας να του μιλήσεις οπωσδήποτε αφού όμως πρώτα κλείσεις την υποθεσούλα που λέγαμε.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ :   Έλα πρωταγωνιστάρα μου!!! Πολυαστρία στον Υδροχόο αυτή την εβδομάδα τρέλα με κορδέλα, στους άλλους δεν τα είπα γιατί δεν θα πιάσουν το μήνυμα, εσύ όμως την τρελίτσα την κουβαλάς εκ γενετής (το σημείο του χαρακτήρα σου που λατρεύω) και τι να σε ταράξει; Κοίταξε λίγο μόνο γιατί δεν θα μπορείς να κρατηθείς, ο παρορμητισμός σου  θα ξεχειλίζει από παντού και δεν θα μαζεύεται  με τίποτα και οι γύρω ή θα φεύγουν για να γλυτώσουν ή θα σε διώχνουν. Στην δουλειά μη  σε πιάσει αυτό το ανυπόμονο και ξεπαστρέψεις ότι συνεργασία έχεις κάνει, γιατί πολλά πράγματα τα εκτιμάς μέσα από το πρίσμα της τρελίτσας σου ρε μανούλα μου και ξεχνάς να εξετάσεις αν είχε προοπτική για εξέλιξη το κάθε τις. Φτάνουν όσοι μπελάδες έχεις μη πας να φεσωθείς κι άλλους ναι;

ΙΧΘΥΣ :   Καραβιδομπαρμουνάκι έχεις φούριες ε; Δεν τους προλαβαίνεις; Ο ένας βγαίνει και ο άλλος μπαίνει; Η θεία Παγώνα τι θέλει πρωί πρωί στο τηλέφωνο; Πάλι χώνεται; Για βάλε της λίγο χέρι, αλλά με το γάντι ξέρεις εσύ,  και πες της να κοιτάζει την δουλειά της, αλλά με γλυκάδα ξέρεις εσύ, και δεν έχεις καθόλου ανάγκη την γνώμη της, αλλά με τρόπο μη παρεξηγηθεί και πάει και αλλάξει την διαθήκη και χάσουμε το διαμερισματάκι στα Άνω Πετράλωνα. ‘Ωπα, ώπα  μην πανικοβάλλεσαι ρε ψαράκι μου με την μια, συγκεντρώσου, δεν θα την αλλάξει την διαθήκη έλεος μια κουβέντα είπαμε. Από το άγχος χάνεις τον έλεγχο και ξεφεύγεις, χαλάρωσε και μην φτιάχνεις καταστροφικά σενάρια στο υπέροχο μυαλουδάκι σου γιατί από τον πανικό που σε πιάνει  θα την κανεις την  βλακεία στο τελος. Συγκεντρώσου στο τώρα και προσπάθησε να λειτουργήσεις με την λογική σου (όσο είναι εφικτό αυτό βέβαια).
Η θεία Παγώνα είναι πάλι στο τηλέφωνο; Μην απαντάς ΜΗΝ ΑΠΑΝΤΑΣ!

και  μέχρι την επόμενη Δευτέρα φιλιά & αγκαλιές μωρά μου!!
Ευγενία Ρουμπέση

Οι αιτίες που οδήγησαν στην αλλαγή της γλώσσας από την απλή των Ευαγγελίων στη λόγια των πατερικών και υμνολογικών κειμένων ήδη από τον 4^o αιώνα μ.Χ. και εξής είναι οι ακόλουθες.

Αρχικά, ένα από τα πρώτα βήματα που συνέβαλαν σε αυτό στάθηκε το διάταγμα των Μεδιολάνων, που εξέδωσε ο Μέγας Κωνσταντίνος σχετικά με την ανεξιθρησκία του κράτους, όπου παρείχε την δυνατότητα σε όλους του πολίτες να πιστεύουν και δημόσια, μα και ιδιωτικά, οποιαδήποτε θρησκεία επιθυμούσαν, για την θεολογική κατοχύρωση του δόγματος, ώστε να προσδώσει κύρος.

Έπειτα, άνθιζε η χρήση του αττικισμού της κλασικής εποχής, από λόγιους γραμματικούς, προσδίδοντας την αίγλη του αρχαίου ελληνικού λόγου και την υπεράσπιση της νέας θρησκείας, αντικρούοντας, όμως με τον τρόπο αυτό, τις διαβρωτικές δυνάμεις των αιρέσεων, φιλοσοφικών αμφισβητήσεων των λόγιων εθνικών και Γνωστικών από τους Απολογητές.

Επιπρόσθετα, οι Πατέρες των επόμενων αιώνων υλοποιούν κριτική της γλώσσας της Αγίας Γραφής με απώτερο σκοπό να πείσουν, να παραδειγματίσουν και να καθοδηγήσουν ως προς την ψυχική σωτηρία του ποιμνίου. Άλλωστε, λόγω της διάδοσης και διείσδυσης σε ανώτερες κοινωνικές τάξεις, με την γλωσσική εξέλιξη, τον δυναμικό τονισμό και τον ποιητικό λόγο, ο λειτουργικός λόγος γίνεται πλέον υψηλός, ανανεωτικός και εκσυγχρονιστικός. 

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Πηγή

Τι φορούσε εκείνο το βράδυ ; Το μήκος της φούστας τον προκάλεσε, έπρεπε να το είχε αλλάξει , δεν ήξερε ; Και γιατί αποκάλυψε τα πάντα τώρα ; Πως είμαστε σίγουροι ότι λέει αλήθεια ; Τι γύρευε με έναν άντρα , θα το αποζητούσε φαίνεται. Βρισκόμαστε εν έτει 2021 και ακούς ακόμα τις παραπάνω  χυδαίες , προκλητικές , ξεπερασμένες και συνάμα παράδοξες φράσεις. Κορίτσια που δέχονται σεξουαλική παρενόχληση , κακοποίηση , γυναίκες που βιάζονται καθημερινά , άνθρωποι που τις κρίνουν ανελέητα. Και θεωρούν τους εαυτούς τους, έξυπνους , πνευματώδεις , δικαστές (του καναπέ) , με ένα αμφιλεγόμενο αστυνομικό δαιμόνιο που αξιοποιούν για να καταλάβουν ποιος έφταιγε. Προς απογοήτευση τους , πάντα εκείνος φταίει : Ο ΒΙΑΣΤΗΣ.

Θα μπορούσα να το ζωγραφίσω , να το κάνω αφισοκόλληση στην πλατεία Συντάγματος , να το μελοποιήσω , προκειμένου να ριζώσει βαθιά η πεποίθηση αυτή στις καρδιές των ανθρώπων , κάθε ηλικιακής φάσης. Ο βιαστής , το άκουσες Νεοέλληνα ;

Με αφορμή την πρόσφατη καταγγελία της Σοφίας Μπεκατώρου , Ελληνίδα ιστιοπλόου και 2 φορές Ολυμπιονίκης , ο κόσμος ξεσηκώθηκε . Αναγνώρισε χιλιάδες άσεμνες πράξεις που λαμβάνουν χώρα εδώ και δεκαετίες , όχι μόνο στον χώρο του αθλητισμού , αλλά γενικότερα σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής. Τα άτομα που έχουν βιώσει στην ζωή τους , ό,τι βίωσε η Σοφία , αναθάρρησαν , ένιωσαν πως κάποιος μπορεί να τους ακούσει , βρήκαν το κουράγιο να τα βάλουν με θεούς και δαίμονες , προκειμένου να έρθει η αλήθεια στο φως. Και όμως , ακόμα και μετά από τόσο αγώνα , ξεσπάσματα , καταγγελίες , οι …. εκείνοι τέλος πάντων που δεν πείθονται , συνεχίζουν ακάθεκτοι να στοχοποιούν το θύμα.

«Φορούσε ανοιχτό μπλουζάκι». Αυτό το επιχείρημα ακούστηκε το 2017 σε ελληνικό δικαστήριο που διερευνούσε υπόθεση καταγγελίας βιασμού. Και δεν βρέθηκε ένας δικαστής , ένας εισαγγελέας , ένας συνήγορος , να κοντοσταθεί και να πει : μπορούμε πράγματι να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας με τέτοιου είδους αναίσχυντες δικαιολογίες ; Το ανοιχτό μπλουζάκι έδωσε το έναυσμα να πραγματοποιηθεί αυτή η αποτρόπαια πράξη ; Ντρέπομαι μόνο που αρθρώνω αυτήν την φράση . Ώρα είναι , λοιπόν , να αναγνωρίσουμε το ελαφρυντικό στον βιαστή , ότι δεν συγκρατήθηκε !

Καιρός να σε πάω στον Ποινικό Κώδικα .Το ήξερες εσύ ότι ο Εισαγγελέας είναι υποχρεωμένος , από το νομικό πλαίσιο , να ρωτήσει τι είδους ρούχα φορούσε ένα θύμα βιασμού , κακοποίησης , σεξουαλικής παρενόχλησης ; Αν ήταν προκλητικά , θέτει ως δευτερεύων ερώτημα , η εισαγγελική αρχή. Πως περιμένουμε να αλλάξουν τα μυαλά των ανθρώπων , αν οι ίδιοι οι νόμοι επιτρέπουν τέτοιες ερωτήσεις , που θεωρούν πως μπορούν να αλλάξουν την πορεία της υπόθεσης.

Φυσικά , η πληροφορία αυτή , κρίνεται αναγκαίο να εισακούεται , για να μπορέσει ο κατηγορούμενος να ελαφρύνει την ποινή του. Κανέναν , άλλον , αντίθετα δεν θα έπρεπε να βρίσκει σύμφωνο ! Έρευνα της Κομισιόν , το 2016 , αποκαλύπτει ότι το 32% των Ελλήνων πιστεύει ότι η σεξουαλική συνεύρεση χωρίς συναίνεση μπορεί να είναι δικαιολογημένη αν η γυναίκα βρίσκεται υπό την επήρεια μέθης ή ουσιών, ή φορά προκλητικά ρούχα, ή συνοδεύεται με τη θέληση της στο σπίτι μετά από πάρτι, ή περπατά μόνη της τη νύχτα ή έχει πολλούς σεξουαλικούς συντρόφους.

Κατάλαβες , Έλληνα τι θεωρούν φυσιολογικό οι συνάνθρωποι σου ; Η Μυρτώ , Η Ελένη , η Σούζαν , γυναίκες της διπλανής πόρτας , φίλες , αδελφές , γυναίκες που δολοφονήθηκαν από στυγερά τέρατα , σε ανθρώπινη μορφή , δεν ήξεραν ότι τα ρούχα τους θα προκαλέσουν αυτό που έπαθαν. Δεν γνώριζαν , ότι στην σημερινή κοινωνία , το ρούχο είναι αυτό που οδηγεί στον βιασμό , όχι το ανθρωπόμορφο τέρας που το προκαλεί .Ο ειρωνικός μου τόνος, απέναντι στην κουλτούρα βιασμού – ρούχου , που έχουμε υιοθετήσει ως κοινωνικό σύνολο , αποδεικνύει πόσο ανησυχητικές διαστάσεις έχει αναλάβει η τάση αυτή στην σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.

Η Αμερικανίδα φωτογράφος Κάθριν Κάμπαρερι θέλησε μέσα από τη δουλειά της να αποδείξει πως οποιαδήποτε γυναίκα, ανεξαρτήτως του τι φορά, μπορεί να γίνει θύμα βιασμού. Η σειρά της «Well, What Were You Wearing?» (Λοιπόν, τι φορούσες;) δείχνει τα ρούχα που έφεραν διάφορες γυναίκες όταν βιάστηκαν. Σας αφήνω να μαντέψετε τα αποτελέσματα, άλλωστε είναι προφανή.

Τζιν παντελόνια, παιδικά t-shirt, φορέματα, πιτζάμες, μαγιό, φαρδιά και στενά ρούχα που φορούσαν τα θύματα πριν τον βιασμό τους δείχνουν στους ανθρώπους ότι η αλλαγή των ρούχων δεν εμποδίζει τη σεξουαλική βία. Ο βιαστής δεν κοιτάει ρούχα και σωματότυπους. Ο βιαστής είναι αποφασισμένος να πραγματοποιήσει την αισχρή αυτή πράξη , είτε είναι ντυμένη , είτε είναι ολόγυμνη η κοπέλα απέναντι του. Και φυσικά, δεν δίνει προσοχή στο ΟΧΙ που εκφέρει. Κάνει πως δεν το άκουσε , προχωράει ασελγεί εις βάρος της , την καταδικάζει σε αιώνιο ψυχικό μαρτύριο.

Στο δικαστήριο , όμως θα σκύψει το κεφάλι και θα δηλώσει πιθανώς μεταμέλεια! Και ύστερα θα πει, τα ρούχα της μου έδωσαν το λάθος μήνυμα…Από πότε η ενδυμασία χαρακτηρίζει τις επιλογές του ατόμου ; Από πότε τα στενά μπλουζάκια , οι κοντές φούστες και οι γόβες υποδηλώνουν συναίνεση; Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των βιασμών είναι προμελετημένοι. Και σε οποιαδήποτε ανυποψίαστη ώρα , όχι μόνο το βράδυ. Και έχει ως θύματα άνδρες , γυναίκες , παιδιά , κάθε ηλικίας , εμφάνισης , θρησκείας και σεξουαλικότητας. Διαπιστώνουμε, με λύπη , πως η κουλτούρα βιασμού- ρούχου , έχει εδραιωθεί για τα καλά στην κοινωνία μας .

Αν ακόμα δεν έχεις συνειδητοποιήσει την τραγικότητα της νοοτροπίας αυτής , σε μεταφέρω στην δίκη της Ελένης Τοπαλούδη. Μια δίκη που συγκίνησε το πανελλήνιο και ξύπνησε την ελληνική κοινωνία από τον λήθαργο της , όσον αφορά τις γυναικοκτονίες. Μια δίκη που μας έδειξε πόσο κάθαρμα, άγριο , αδίστακτο, αιμοβόρο ον , μπορεί να γίνει ένας άνθρωπος.

Κατά την διάρκεια της δίκης , ο συνήγορος υπεράσπισης του ενός κατηγορουμένου ελάλησε και άφησε να βγουν από το στόμα του αυτές οι αισχρές δηλώσεις :«Εγώ βιασμό σε αυτή τη δικογραφία δεν είδα. Βιασμό με στηθόδεσμο δε μπορώ να φανταστώ». Κατάλαβες , άνθρωπε ; Βιασμός και στηθόδεσμος μαζί δεν πάνε ! Ο στηθόδεσμος είναι εκείνος που έδωσε το πράσινο φως να χάσει την ζωή της αυτή η δύσμοιρη κοπέλα. Δεν ήταν βιασμός , το ήθελε , αλλιώς δεν θα φορούσε στηθόδεσμο. Για ακόμα μία φορά , συνειδητοποιώ πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει η ανθρώπινη κοινωνία.

Η εισαγγελέας Αριστοτελεία Δόγκα , συγκλόνισε με την αγόρευση της , υπενθυμίζοντας ότι ο βιασμός (και η δολοφονία σε αυτήν την περίπτωση) , συνιστούν καταδικαστέες πράξεις και δεν αποδίδουμε ευθύνες σε κανέναν παράγοντα (αλκοόλ , ρούχα , ουσίες) , σε κανέναν άλλον πέρα από αυτόν που τον διέπραξε.

Αν είσαι θύμα βιασμού , θυμήσου πως εσύ δεν έφταιξες και ποτέ μην νιώθεις αδύναμη. Διαθέτεις απίστευτη ψυχική δύναμη και τα ρούχα σου δεν έπαιξαν κανέναν ρόλο σε ό,τι έγινε. Μίλα, μην φοβάσαι , κανένας δεν θα σε κρίνει , είμαστε όλοι στο πλευρό σου. Πρέπει , επιτέλους η ελληνική κοινωνία να αποβάλλει το κόμπλεξ του “προκλητικού ρούχου” που προκαλεί τον βιασμό.

Τα ρούχα δεν φταίνε , φταίει ο ΒΙΑΣΤΗΣ !  

Αριάδνη Εμμανουηλίδου   

Η Σοφία Μπεκατώρου , δύο φορές Ολυμπιονίκης ιστιοπλοΐας, συγκλονίζει το Πανελλήνιο με την εξομολόγηση της. Μιλώντας στη διαδικτυακή Ημερίδα, με θέμα «Start to Talk/Σπάσε τη Σιωπή – Μίλησε, Μην Ανέχεσαι», που διοργάνωσε το υφυπουργείο Αθλητισμού, κατήγγειλε την σεξουαλική κακοποίηση που δέxτηκε όταν ήταν αθλήτρια. Η ίδια είπε :

«Κάποια στιγμή όπως μιλάγαμε με τον Χ γύρισα και με φίλησε. Εγώ πάγωσα, δεν ήξερα πώς να αντιδράσω, δεν περίμενα ποτέ να κάνει μία τέτοια κίνηση. Για μένα ο Χ αντιπροσώπευε το πατρικό πρότυπο, ήταν ένας άνθρωπος που επιτέλους δεν μας πολεμούσε μέσα στην Ομοσπονδία και ήθελε το καλό μας, σκέφτηκα…Συνέχισα να προχωράω με ταχύτερο ρυθμό κάνοντας πως δεν κατάλαβα ότι συνέβη, αν και του το ανέφερα λέγοντάς του ότι δεν περίμενα ποτέ μία τέτοια κίνησή του. Φτάνοντας στο ξενοδοχείο μας, στο ασανσέρ πριν πάει στο δωμάτιό του, μου ζήτησε να τον ακολουθήσω. Εγώ αρνήθηκα και πήγα να κλείσω την πόρτα. Εκείνος πάντα ευγενικά και με χαμόγελο με ρώτησε αν τον φοβάμαι και τότε του απάντησα πως όχι, αλλά ότι δεν υπήρχε λόγος να πάω μαζί στο δωμάτιό του. Εκείνος προσπαθώντας να με πείσει, με διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να κάνει κάτι ερωτικό απλά να συζητήσουμε. Ήξερε όμως πώς να μου μιλήσει και πώς να με ηρεμήσει και να με κάνει να ρίξω τις άμυνές μου. Και όταν αυτό έγινε, τότε άρχισε να ασελγεί εις βάρος μου. Προσπάθησα να τον απωθήσω, να του δείξω ότι δεν υπάρχει αμοιβαία επιθυμία, θεωρώντας ότι θα το σεβαστεί..
Του είπα όχι, του επανέλαβα ότι δεν θέλω να προχωρήσω και εκείνος με ψεύτικα γλυκόλογα έλεγε ότι δεν είναι τίποτα κάνοντας χιούμορ. Έλεγε ότι θα σταματήσει αν δεν το θέλω, όμως δε σταμάτησε ό,τι κι αν του έλεγα. Κλαμένη και ντροπιασμένη έφυγα από το δωμάτιο όταν αυτός ολοκλήρωσε και σηκώθηκε από πάνω μου. Γύρισα στο δωμάτιό μου όπου η συναθλήτριά μου κοιμόταν ανυποψίαστη. Έκανα μπάνιο, ένιωθα βρώμικη, εξαντλημένη, ταπεινωμένη και ανίκανη να υπερασπιστώ τα δικαιώματά μου…Ενώ είχαμε μόλις αποκτήσει το δικαίωμα στο όνειρο με την Αιμιλία (συναθλήτρια της), αν εγώ μιλούσα για ό,τι μου συνέβη, μπορεί αυτό να κατέρρεε. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ αυτό το συναίσθημα και δεν μπορούσα να το μοιραστώ με την ομάδα μου γιατί μπορεί να μας δίχαζε. Η ομάδα μας, που συμπεριλάμβανε και την ανδρική, βρισκόταν πάντα σε ένα λεπτό σχοινί ισορροπίας και δεν υπήρχαν δυνατοί δεσμοί που θα μπορούσα να με κάνουν να μιλήσω ανοιχτά. Ο δε προπονητής μας ήταν 25 χρονών, αρκετά συναισθηματικός και άπειρος σε θέματα διαχείρισης κρίσεων. Επίσης, τότε, δεν είχαμε κάποια συνεργασία με αθλητική ψυχολόγο και φυσικά δεν θα μιλούσα ποτέ στους γονείς μου, γιατί θα με σταμάταγαν από την ιστιοπλοΐα. Στο μικρό και αθώο μυαλό μου η μόνη λύση ήταν να σιωπήσω και να κάνω ότι δε συνέβη τίποτα. Έκλαψα πολύ και όταν ξύπνησα άρχισα μία παράσταση που έληξε μέχρι και πριν από λίγο καιρό. Με πολλή δουλειά, θεραπεία και ανάλυση κατάφερα να αναλάβω το βάρος της ευθύνης μου, το να μην μιλήσω τότε, ώστε να απομακρυνθεί αυτός ο παράγοντας εκτός αθλητικών χωρών. Αυτός ο μισάνθρωπος που δεν είχε όρια, εκμεταλλεύτηκε καταστάσεις, τη συναισθηματική μου ευφορία και την προσήλωση στο στόχο μου. Εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία της ομάδας μας, γνωρίζοντας ότι δεν υπήρχε μεγάλη συνοχή και δύναμη, τη θεσμική του θέση, ώστε να ικανοποιήσει το αρρωστημένο του ένστικτο. Ο μόνος, στον οποίο κατάφερα να ανοιχτώ ήταν ο δεσμός που διατηρούσα τότε, από τον οποίο επίσης ζήτησα να μην αντιδράσει, καθώς ήταν κι αυτός αθλητής…
Ο Χ ουδέποτε δήλωσε μετάνοια ή άλλαξε τον τρόπο που λειτουργούσε. Με την αλλαγή της στάσης μου και την ψυχρότητά μου έγινε ειρωνικός και σε γενικές γραμμές αμφισβήτησε τις ικανότητες και τις επιδόσεις μου, σε κάθε δυνατή ευκαιρία, λέγοντας ότι οι νεότεροι αθλητές πρέπει να έχουν πλέον ευκαιρίες και όχι αυτοί των οποίων η καριέρα τους βρίσκεται στη δύση της. Τη νοοτροπία αυτή υιοθέτησα από το 1999 μέχρι το 2019. Στο διάστημα αυτό έχω πετύχει τις περισσότερες διακρίσεις για τη χώρα μας στην ιστιοπλοΐα, έχοντας όμως χάσει το σημαντικότερο αγαθό ως προσωπικότητα: την αγάπη προς τον εαυτό μου».

Η ολυμπιονίκης θα κληθεί να καταθέσει το περιστατικό στις εισαγγελικές αρχές.
Ο άνθρωπος που την παρενόχλησε σεξουαλικά, σύμφωνα με την κατάθεση της ίδιας στον αρμόδιο Εισαγγελέα, είναι ο πρώην αντιπρόεδρος της ΕΙΟ και Υπεύθυνος Γραφείου Αθλητισμού, Έφορος Κεντρικής Ελλάδος, Αριστείδης Αδαμόπουλος. Η Ομοσπονδία ζήτησε και έλαβε την παραίτηση του.

Ο Ανδρέας Κοσματόπουλος , ο πρώην σύντροφος της και πατέρας των παιδιών της, λύγισε στην κάμερα της ΕΡΤ καθώς δεν είχε ιδέα για την κακοποίηση που είχε υποστεί η πρώην γυναίκα του. Συγκεκριμένα αναφέρει: «Την έχω δει να κουβαλάει την αδερφή της στην πλάτη της κατάκοιτη και να πεθαίνει στα χέρια της. Και μετά από δυο μήνες να παίρνει την Ολυμπιακή πρόκριση και να γίνεται σημαιοφόρος στην ολυμπιακή μας ομάδα…Την έχω δει να βγαίνει πριν λίγο καιρό με αυτή την καταγγελία, που πιστεύω ότι δεν τη θυμήθηκε τώρα, αλλά δεν την ξέχασε ποτέ. Και πιστεύω αυτό ήταν πολύ πιο δύσκολο να το κάνει από όλα τα προηγούμενα που κατάφερε. Τη Σοφία τη ξέρω, τη θαυμάζω, τη σέβομαι. Είναι πολύ γενναία».

Στο πλευρό της Σοφίας Μπεκατώρου στάθηκαν πολλοί. Βρήκε υποστηρικτές στην πολιτική και στον αθλητισμό. Επίσης αρκετοί πολίτες ,ανάμεσά τους και γυναίκες που έχουν κακοποιηθεί ,επικρότησαν την εξομολόγηση και απόφαση της να ονοματίσει τον άνθρωπο που την κακοποίησε σεξουαλικά.
Ο Ολυμπιονίκης Νίκος Κακλαμανάκης, εξέφρασε την απόλυτη στήριξη του στη Σοφία Μπεκατώρου . Ο ίδιος, μιλώντας στο OPEN κατήγγειλε τον τρόπο λειτουργίας του ιστιοπλοϊκού συνδέσμου ,δηλώνοντας κατηγορηματικά πως: «Απειλούσαν τα παιδιά για να μην μιλήσουν.. Από τα 19 μου έλεγα πως η ομοσπονδία είναι κράτος εν κρατεί»

Μερικά 24ωρα μετα την εξομολόγηση της Σοφίας Μπεκατώρου, η Νίκη Μπακογιάννη, η Μαρίνα Ψυχογιού, η Μάνια Μπικόφ και η Ραμπέα Ιατρίδου, σπουδαίες αθλήτριες με σημαντικές διακρίσεις, έσπασαν και εκείνες την σιωπή τους. Κατήγγειλαν πως έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής κακοποίησης και με την σειρά τους , αποτέλεσαν παραδείγματα για άλλες γυναίκες. Οι καταγγελίες συνεχίζονται και στον χώρο των πανεπιστήμιων, όπου φοιτήτριες μιλάνε για τις φορές που έχουν δεχτεί κακοποίηση από καθηγητές τους.

Η κακοποίηση και η βία ,έχουν πολλές μορφές. Η λεκτική, σωματική, συναισθηματική, σεξουαλική αλλά και διαδικτυακή κακοποίηση , είναι συχνά φαινόμενα που στιγματίζουν τις ζωές των παιδιών. Η μεταχείριση αυτή μετατρέπει το παιδί σε έναν ενήλικα που αντιμετωπίζει δυσκολίες σε διάφορες σημαντικές πτυχές της ζωής του. Τα νεαρά κορίτσια και αγόρια ,δεόμενου της παιδικής αθωότητας τους , την άγνοια κινδύνου αλλά και την αδυναμία τους να αμυνθούν πλήρως, γίνονται οι πιο εύκολοι στόχοι των ανήθικων αυτών ανθρώπων, που επιδιώκουν με κάθε τρόπο να ικανοποιήσουν τις αρρωστημένες επιθυμίες τους.

Ευρήματα ερευνών έχουν δείξει ότι το 76,8% του πληθυσμού έχει πέσει θύμα σωματικής βίας και το 16,2%, σεξουαλικής. Καταγράφεται ποσοστό κακοποίησης 85.7% για τα κορίτσια ηλικίας από 10 έως 20 ετών και για τα αγόρια ποσοστό 58,5% στις ηλικίες από 0 έως και 10 ετών.

Ο πραγματικός αριθμός των περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως, εκτιμάται ότι είναι πολύ μεγαλύτερος από αυτόν που δείχνουν οι έρευνες. Αυτό συμβαίνει γιατί τα περισσότερα θύματα κακοποίησης και παραμέλησης δεν ανιχνεύονται από τις κοινωνικές υπηρεσίες. Στη σεξουαλική κακοποίηση ειδικά, όπου δεν υπάρχουν απαραίτητα σωματικές ενδείξεις, η μυστικότητα και η ντροπή εμποδίζει τα παιδιά αλλά και τους ενήλικες που έχουν κακοποιηθεί να ζητήσουν βοήθεια. Ειδικά στον χώρο του αθλητισμού, τα παιδιά που έχουν κακοποιηθεί επιλέγουν συνειδήτα να σωπάσουν, ώστε να μην διακινδυνεύσουν την καριέρα τους.

Η εξομολόγηση της Σόφιας Μπεκατώρου ας γίνει παράδειγμα για όλους τους ανθρώπους που έχουν υποστεί κακοποίηση και βία, οποιασδήποτε μορφής. Τα παιδιά πρέπει να διδαχθούν από μικρή ηλικία ότι κανείς, ακόμη και κάποιο φιλικό τους πρόσωπο, δεν έχει το δικαίωμα να προβεί σε ενέργειες που το παιδί δεν επιθυμεί. Η κακοποίηση δεν είναι ποτέ φταίξιμο του θύματος. Η έκκληση για βοήθεια δεν είναι ποτέ ντροπή. Όταν ανοίγει ένα στόμα ,κλείνει μια πληγή με τη σφραγίδα της δικαιοσύνης. Η συμπαράσταση και η βοήθεια προς τα θύματα κακοποίησης είναι πάντα αμέριστη.

• Γραμμή SOS για την άμεση συμβουλευτική υποστήριξη γυναικών θυμάτων βίας 15900, Web:http://womensos.gr/, email: sos15900@isotita.gr
• Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης : 800-11-88881
• Κέντρο Κακοποιημένης Γυναίκας : 210 52 35 318 και 210 41 12 091 9.00 π.μ. – 6.00 μ.μ. SOS: 210 32 20 900 6.00 μ.μ. – 10.00 μ.μ. Ψυχολογική υποστήριξη και νομικές συμβουλές.
• Στέγη Κακοποιημένης Γυναίκας & Ανήλικου Κοριτσιού Δήμος Θεσσαλονίκης : 2310 528 483 και 2310 519 594
• Ελληνικό Σεξολογικό Ινστιτούτο Ανοιχτή Γραμμή Επικοινωνίας : 210 72 33 102
• Χαμόγελο του Παιδιού Τηλεφωνική Γραμμή SOS: 1056
• Τμήμα Ηλεκτρονικού Εγκλήματος τηλ:1890, email: ccu@ath.forthnet.gr
• Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης: Μοναστηρίου 326, τηλ. 2310 388456