Είναι φυσιολογικό να έχουμε όλοι τις αμφιβολίες μας όσον αφορά την ύπαρξη μας, την προέλευση μας. Για αυτό και σε όλους τους αιώνες υπήρχαν οι λεγόμενοι επιστήμονες που μέσα από τα έργα τους προσπαθούσαν να δώσουν εξηγήσεις σε όλα τα ανερχόμενα περίεργα συμβάντα που δεν είχαν λογική στην κάθε εκάστοτε εποχή, ή σε όλα τα τυχαία ή κατά λάθος γεγονότα στα οποία ήθελαν μια επεξήγηση.
Ταυτόχρονα με αυτούς όμως υπήρχαν και οι λεγόμενοι άνθρωποι του θεού, οι ιερείς, οι οποίοι πέραν ότι είχαν καταλάβει ότι ο άνθρωπος όσο πιο αγράμματος είναι τόσο πιο ευκολόπιστος και χειραγωγήσιμος είναι, τόση περισσότερη εξουσία μπορούν να ασκήσουν. Ο μέσος άνθρωπος μη έχοντας επίγνωση για πολλούς αιώνες ποιος πραγματικά είναι, οδηγούμενος από φόβους που του επέβαλαν τα υποτιθέμενα κοινωνικά συστήματα, είχε ανάγκη να πιστέψει σε κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο και ας μην καταλάβαινε τι είναι ο θεός, μόνο και μόνο να νιώσει ότι δεν είναι μόνος.
Για πολλούς αιώνες, για να μην πούμε έως και μέχρι σήμερα σε κάποιο βαθμό, πολλοί άνθρωποι παραμένουν ημιτελείς σαν προσωπικότητες, χωρίς καμία μόρφωση, ή καλύτερα να πούμε γεμάτοι παραπλανητική γνώση, εύκολα καθοδηγούμενοι από τα ψευτοαρπακτικά, δαιμονισμένες ψυχές, που δηλώνουν πιστοί του θεού, υπάκουοι στον λόγο του θεού, οι λεγόμενοι πατεράδες της εκκλησίας οι οποίοι το μόνο που κάνουν είναι να διαστρεβλώνουν την αλήθεια, κάνοντας τους αφελείς ανθρώπους ακόμα πιο αμαρτωλούς.
Γεμίζουν οι εκκλησίες από άπιστους, από ανθρώπους που δεν ξέρουν τι σημαίνει αγάπη, που δεν γνωρίζουν τι σημαίνει μοιράζομαι, που δεν ξέρουν τι σημαίνει αποδοχή, που δεν ξέρουν τι θα πει παιδεία, που δεν ξέρουν τι σημαίνει θεός. Από το πρωί ως το βράδυ βράζει η ψυχή μέσα στο κορμί τους, σαν τα καζάνια της κόλασης, από την αηδιαστική υποκρισία της δηθενιάς, της υποτιθέμενης παιδείας που νομίζουν ότι έχουν, που με θράσος την περνάνε και στις επόμενες γενιές, καταστρέφοντας ανυποψίαστες ψυχές, στέλνοντας τα όσο πιο μακριά γίνεται από τον θεό.
Ανήμποροι να κουμαντάρουν αυτήν την κατάμαυρη και διαλυμένη ψυχή τους, ή ακόμα χειρότερα τις αδικαιολόγητες αισχρές πράξεις τους, μάθανε να λένε ο θεός φταίει. Το έχουν κάνει σαν καραμέλα : ο θεός σε τιμώρησε και βίασαν το παιδί σου, ο θεός σε τιμώρησε και σκότωσαν το παιδί σου, ο θεός μας τιμώρησε και ήρθε το τσουνάμι και μας πήρε σηκωτούς, ο θεός μας τιμωρεί που υπάρχει τόση κακία, ο θεός και ο θεός. Ο θεός δεν είναι τιμωρός, αντιθέτως είναι ο μοναδικός σύμμαχος σε τούτην την ζωή.
Ο θεός σημαίνει αγάπη, ο θεός σημαίνει καλό, ο θεός σημαίνει ομορφιά, φώς, ανθρωπιά. ο θεός σημαίνει ζωή. Και πουθενά σε όλα αυτά που κάνουμε εμείς δεν υπάρχουν αυτά. Είμαστε τόσοι μικροί και σχεδόν ανύπαρκτοι μπροστά στην έννοια του θεού, που το λιγότερο που θα έπρεπε να νιώθουμε είναι ντροπή και αηδία με τον ίδιο μας τον εαυτό, που έχουμε το θράσος να ρίχνουμε ευθύνες στον θεό για τις απερίγραπτες και υποτιθέμενες ηθικές μας αξίες και για μην πούμε για τις πράξεις. Που για τις πράξεις μας πλέον νομίζω και ο ίδιος ο θεός έχει μείνει άφωνος, ούτε καν εκείνος δεν μπορεί να βρει καμία λέξη ταιριαστή στην κατάντια μας.
Έχουμε γίνει τόσο γελοίοι και μέγα κρητικοί των πραγμάτων που δεν βλέπουμε ότι η οποιαδήποτε ευκαιρία μας δίνει ο θεός σε καθημερινή βάση εμείς την χαραμίζουμε με την εγωμανία μας, που και να υπήρχε παράδεισος εμείς σίγουρα δεν αξίζουμε ούτε από έξω να περάσουμε. Καμία αυτογνωσία, καμία αυτοκριτική και ιδού τα αποτελέσματα. Ο θεός δεν φταίει πουθενά και για τίποτα, δεν έχει καμία ευθύνη για τις δικές μας πράξεις. Ο θεός μας έδωσε την ελευθερία βούλησης ώστε εμείς να έχουμε την ζωή στα χέρια μας, να την κουμαντάρουμε όπως εμείς θέλουμε, παρόλα αυτά εμείς χωρίς καμία ντροπή ή τύψεις για τα χάλια μας, ρίχνουμε ευθύνες ακόμα και στον θεό. Δεν είμαστε πλέον άξιοι να ζητάμε από τον θεό.
Ο θεός βρίσκεται κάθε μέρα δίπλα μας, γιατί ο θεός βρίσκεται μέσα μας, αρκεί εμείς να επιλέγουμε μόνο το καλό.
Αχ και πόσο μου λείψατε! Το ξέρω όμως ότι κι εγώ σας έλειψα. Μα καιρός ήταν αυτός; Ωραίο το χιονάκι αλλά μας αποκόβει βρε παιδί μου! Μπαίνω κατευθείαν όμως στο θέμα γιατί έχουμε πολλά και καλά αυτή την εβδομάδα. Ο ήλιος μπήκε θριαμβευτικά στο ζώδιο των ψαρακίων. Ονειρευτείτε με την ησυχία σας. Ο Ερμής πήρε το ίσιο δρόμο, προλαμβάνετε δεν προλαμβάνετε τις εκπτώσεις για εκείνα τα γκατζετάκια που λέγαμε. ΠΣΚ συγκλονιστικό, Πανσέληνος στην Παρθένο ναι θα το κάνουμε επιτέλους και το σφουγγάρισμα και τα πατζούρια, αλλά και Αφροδίτη στους Ιχθύες, μάνα μου μέλια , χάδια και αξημέρωτα βράδια.
ΚΡΙΟΣ: Θύμωσες ξεθύμωσες τι κατάλαβες; Μπόρα ήταν και πέρασε. Σου τα έλεγα μάτια μου να μην στα έλεγα, και τώρα στα λέω μην αγχώνεσαι έτσι βρε πουλάκι μου μόλις που ξυπνάς για το πώς θα βγει η μέρα και η δουλειά, θα βρεις τρόπο. Πίστεψε με βρε κουτό, είναι δυνατόν να λέω άκυρα πράγματα στην μεγάλη μου αδυναμία; Και το πορτοφολάκι δεν θα αδειάσει και πρόσωπο νέο θα σκάσει από την πάνω γειτονίστα, που θα σου πιάσει την κουβέντα περί καλού και μη ξεχάσεις να κρατήσεις τηλέφωνο του γιατί κατά τον Μάιο θα σου φανεί πολύ χρήσιμο και το τηλέφωνο και το πρόσωπο χεχεχε.
ΤΑΥΡΟΣ: Άντε βρε καμάρι μου πάνε πέρασαν τα χοντρά ζόρια. Ζουμπουρλούδικο μου κάτσε λίγο πάρε ανάσα και κλείσε κομμωτήριο. Άσε τα πείσματα και τα νάζια κατά μέρος και κράτησε ελεύθερο χρόνο να τον περάσεις με το γκομενάκι γιατί θα καούν τα κάρβουνα αυτή την εβδομάδα. Κυκλοφορούν νέα στο γραφείο πως η ξινή θα πάρει μετάθεση για παραμεθόριο αν δεν συμμορφωθεί και θα νιώσεις άλλος άνθρωπος στη δουλειά, και το δημιουργικό σου θα εκφραστεί ελεύθερα και το πρόγραμμα θα τηρηθεί κατά γράμμα και θα ολοκληρώσεις ότι δεν ολοκλήρωνες τέλος πάντων.
ΔΙΔΥΜΟΙ : Αδέλφι μου όπως ήδη έχεις καταλάβει ο δικός μας (ο Ερμούλης ντε) πήρε τον ίσιο δρόμο και τα πράγματα άρχισαν πάλι να λειτουργούν κατά πως πρέπει γιατί μας είχαν βγει τα έντερα με τις καθυστερήσεις και τα τοιαύτα. Ξεθόλωσε και το μυαλό επιτέλους. Τώρα είναι ώρα να κάτσεις με χαρτί με μολύβι και ένα κουβά καφέ στο μπαλκόνι να υπολογίσεις τι θέλεις να κρατήσεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις για να έχουμε καλή συνέχεια, ναι αδελφάκι μου; Στο πορτοφόλι δεν βλέπω αλλαγές, και στο γραφείο καλμάρουν τα πράγματα. Το κινητό πάντα φορτισμένο παρακαλώ γιατί θα πάρεις μηνυματάκι που θα σου ανοίξει την καρδιά!
ΚΑΡΚΙΝΟΣ : Γκρινιαρόγατο τώρα που τα γκομενικά θα πάνε φίνα γιατί να σου φαίνεται ξαφνικά λουκουμάς ζαχαρωμένος το παρεάκι και θα κολλήσεις πάνω του σαν μύγα, τώρα που δεν θα σταματάνε τα μέιλ με τις παραγγελίες και τα μηνύματα με τα γλυκόλογα και τις τσιριμόνιες, τώρα που επιτέλους θα ξεφορτωθείς το παρελθόν όπως ξεσαβουρώνουν τα αμπάρια τους από το περριτό βάρος τα καράβια που θέλουν να φτάσουν πιο γρήγορα στον προορισμό τους (πωωωω τι γράφω σήμερα η Θεά), τώρα να δω ποια αιτία θα βρεις για να γκρινιάξεις…. Α! μάλιστα, στα οικονομικά νέα ίσως ακούσεις για κάτι έκτακτες εισφορές, μα είναι δυνατόν!?!?!
ΛΕΩΝ : Αρχοντόπουλό μου! Γιατί μου χαμήλωσες την χαίτη; Γιατί εδώ πατάς και εκεί βρίσκεσαι με το συντροφάκι σου; Τι έγινε; Σου μπήκαν ψύλλοι στα αυτιά; Να τους ψεκάσεις με εντομοκτόνο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να αμφιβάλεις. Είναι η Πανσέληνος που σε τσιτώνει, όταν θα περάσει θα την δεις αλλιώς μαζί του. Για αυτό ξεκίνα καλύτερα να το μαζεύεις το ψυχρό και το ανάποδο. Σκέψου τι ωραία νέα είχες στο γραφείο το πρωί και το βράδυ που θα είσαι με το έτερον ήμισυ το καλό που σου θέλω γίνε το αρχοντόπουλο που αγάπησε γιατί αλλοίμονο σου. Αυτό που δεν θέλω με τίποτα να κάνεις είναι να σκέπτεσαι το ύψος του μπόνους παραγωγικότητας που θα πάρεις αρχές Μαρτίου γιατί πάλι θα φορτώσεις άσχετα τις κάρτες και στο τέλος δεν θα σου μείνει σάλιο.
ΠΑΡΘΕΝΟΣ : Εδέησε επιτέλους η θεά Αφροδίτη να δεις ότι δίπλα σου στέκεται ένας άνθρωπος που σε ποθεί και σε σκέφτεται και αν δεν τον βλέπεις εκεί τώρα, όπου να ’ναι θα τον δεις και θα τον καμαρώσεις! Άντε που είχες πέσει με τα μούτρα στη δουλειά και ξέχασες ότι υπάρχει και αυτό που επιστημονικά ονομάζουμε «ερωτικό πάρε-δώσε» λες και έχεις πατήσει τα ογδόντα και είσαι σε φάση «καλή ψυχή». Σε παρακαλώ, για σύνελθε λίγο, για σταμάτα αυτό το στυλάκι του «δεν σηκώνω μύγα στο σπαθί μου εγώ» και πρόσεξε λίγο εκεί ανάμεσα στις λατρεμένες σου λεπτομέρειες θα παίξει έκπληξη στα ξαφνικά και στα αναπάντεχα! Άντε γιατί α…
ΖΥΓΟΣ : Έλα Ζαχαρίτσα μου και είπαμε φέτος είναι η χρονιά σου όπως πάνε να εξελιχθούν τα πράγματα. Με το φεγγαράκι θα σε πιάσουν οι μοναξιές σου και αυτό είναι ένα θέμα γιατί θα χάσεις, αλλά τέλος πάντων θα κερδίσεις αλλού εσύ. Στο γραφείο θα αλλάξουν και την σκισμένη μοκέτα και τις χαλασμένες καρέκλες και αυτό το απαράδεχτο λαδί στους τοίχους για να βάλουν το άλλο το λαδί δυό τόνους κάτω που πάει με το ξύλο της βιβλιοθήκης ώστε να μπορέσεις να δουλέψεις και πάλι με την άνεση σου. Ως αποτέλεσμα; θα κλείσεις διπλάσιες συμφωνίες από ότι συνήθως και θα μαζέψεις μπόλικα στο πορτοφόλι. Άσε που με την λίγη γυμναστικούλα που έκανες έσφιξες παντού και πάλι κάνεις θραύση όταν κυκλοφορείς στα σουπερ μάρκετ.
ΣΚΟΡΠΙΟΣ : Νάτο! Έτσι το θέλω εγώ αυτό το παιδί! Χαλαρό, υποχθόνιο έτοιμο για όλα. Να έχει στο μυαλό του ότι η ζωή είναι γεμάτη χαρές και να σχεδιάζει με χάρη και εξυπνάδα πώς θα εκδικηθεί εκείνον τον ντιπ άχρηστο προϊστάμενο που του έχει φάει τη ζωή ένα εξάμηνο τώρα, να ονειρεύεται με κέφι την απόλυτη καταστροφή του και να την βλέπει να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μου σαν θαύμα! Μα ναι γλυκό μου η ζωή είναι ωραία και διαθεσιμότητα για φλέρτ υπάρχει και δηλητήρια νέας γενιάς υπάρχουν που δεν ανιχνεύονται και ένα σωρό άλλα πραγματάκια που χάνοντας την ψυχραιμία σου τόσο καιρό διέφυγαν της προσοχή σου. Αλλα τώρα που χαλάρωσες όλα θα εμφανιστούν μπροστά σου γιατί αν θέλουν ας κάνουν κι αλλιώς συν του ότι θα έχεις ευχάριστη έκπληξη στο πορτοφολάκι από δέρμα κροκόδειλα. Αχ… όταν μου γελάς σε αγαπώ πιο πολύ.
ΤΟΞΟΤΗΣ : Χαρά μου, για σένα ζω χαρά μου, που λέει και το τραγούδι! Τι να σε νοιάξει που στο γραφείο έρχονται όλα ανάποδα; Φάση είναι θα περάσει. Θα ξυπνήσεις λίγο ζοχαδιασμένο αυτές τις μέρες θα δεις την λιακάδα έξω, πάνε τα νεύρα, πιάνεις το τραγούδι σε ακούει η καρδερίνα του γείτονα αρχίζει και αυτή το τσιριτιριτρο, σου κορνάρει ρυθμικά από κάτω ο ντελιβεράς γιατί θυμήθηκε το πουρμπουάρ που του έδωσες τις προάλλες, αρχίζει το τραγούδι και το φοξ τεριε στον 2ο βγαίνει ο «μπαμπάς» του να το μαλώσει, μη, του φωνάζεις, τραγουδάμε παρέα, βγαίνουν και οι υπόλοιποι στα μπαλκόνια πιάνετε το τραγούδι όλοι μαζί και ναι ρε φίλε ότι και να γίνει η ζωή είναι ωραία λέμε, ειδικά όταν έρχεται μήνυμα από εκείνο το πρόσωπο από τα παλιά που τόσο μα τόσο θα ήθελες να ξαναδείς και ας μην έχεις μία στην τσέπη.
ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ : Προεδράκι μου τα συγχαρητήριά μου. Όλα μπήκαν ξανά στη θέση τους. Χρειάστηκε λίγος καιρός να συνέλθεις από το προηγούμενο ζόρι αλλά όλα είναι στη θέση τους τώρα. Και το χαμόγελο και η φλογερή ματιά και κατανόηση στο γκομενάκι δείχνουμε που το είχαμε μουρλάνει στη μουγκαμάρα και στο τσακ το σώσαμε να μην πάρει των ομματιών του και μετά θα σου έλεγα εγώ που θα πήγαινε το τουπέ. Αλλά και στο γραφείο πια, τι να πω και τι να μολογήσω! Όλα πάνε πρίμα προεδράκι μου και μην φτύνεσαι δεν ματιάζεσαι εσύ μόνο ματιάζεις . Σε βλέπω δυναμωμένο και έτοιμο για όλα, το τρως το πρωινό σου ε; Ξέρεις εμπλουτισμένο σε βιταμίνες και φυτικές ίνες, δεν τις έχεις ανάγκη τις γλυκόζες μάτια μου εσύ καις κηροζίνη!
ΥΔΡΟΧΟΟΣ : Μικρή πικρή μου αγάπη ότι και να γίνει εσύ έχεις τον Σύριο να πας να ξεκουράσεις το ταλαιπωρημένο σου είναι, γι αυτό δεν σε φοβάμαι. Ανησυχείς το βλέπω για το οικονομικά του κόσμου ετούτου για την επαγγελματική αποκατάσταση των ανέργων του κόσμου ετούτου και των άστεγων και των πεινασμένων, έχεις δίκιο μάτια μου, δίκιο βουνό! Και αυτοί οι εξτρατερέστριαλς γιατί αργούν και δεν έρχονται; αναρωτιέσαι αλλά θα έρθουν λίγη υπομονή, τόσες χιλιάδες χρόνια τους περιμένουμε λίγη υπομονή ακόμη και όλα θα πάνε κατ΄ ευχήν, εκεί στο τέλος της εβδομάδας όλα μα όλα θα μοιάζουν καλύτερα, πίστεψε με (που πολύ αμφιβάλω) και θα δεις.
ΙΧΘΥΣ : Ψαράκι μου, ζαργανάκι, μπαρμπουνάκι, σαργουδάκι και τσιπούρα μην αρχίζεις την μουρμούρα, ότι κακώς κείμενο και υποκείμενο πάει, έρχεται η Αφροδιτούλα να στα σενιάρει όλα. Μα το ξέρω πως ζορίζεσαι βρε πουλάκι μου, εχμ.. ψαράκι μου ήθελα να πω, αλλά έτσι είναι η ζωή, αν δεν είχε και τα ζόρια της μια βαρεμάρα θα μας έπιανε δεν νομίζεις; Από το Σάββατο όμως όλα θα γίνουν πάρα πολύ καλύτερα στο λέω και στο υπογράφω. Χαλάρωσε και απόλαυσε την εποχή των γενεθλίων σου, πάρε εκείνο το ζεν τουπέ που έχεις και βάδισε στα καταπράσινα υγρά λιβάδια του Ποσειδώνα ( μα τι Θεά είμαι σήμερα με θαυμάζω τόσο που θα με ματιάσω στο τέλος) και άφησε πίσω το άγχος γλυκό μου και τα παρατράγουδά του, έχεις να ζήσεις πολύ όμορφες στιγμές και εξελίξεις ολούθε!
αυτά για τώρα & μέχρι την επόμενη εβδομάδα φιλιά & αγκαλιές μωρά μου!! Ευγενία Ρουμπέση
Πως να αντιμετωπίσετε τις τοξικές πρωινές συνήθειες
Η διάθεσή μας συνήθως καθρεφτίζει τον τρόπο που ξυπνάμε το πρωί. Για αυτό είναι πολύ σημαντικό να ξεκινάμε την μέρα μας έχοντας αρκετή ενέργεια και καλή διάθεση, ώστε να μπορούμε να ανταποκριθούμε κατάλληλα στις καθημερινές ασχολίες που γεμίζουν το πρόγραμμά μας. Όμως, μόλις ξεπροβάλλουν οι πρώτες ακτίνες φωτός στο δωμάτιο μας, πολλές φορές αναλωνόμαστε σε συνήθειες που φυλακίζουν την ενέργεια που χρειαζόμαστε για να ξεκινήσουμε ιδανικά την μέρα μας.
Παρακάτω, σας παραθέτουμε 8 tips για να ξεκινήσετε όμορφα την μέρα σας, αλλά και για να αντιμετωπίσετε ορισμένες τοξικές, πρωινές συνήθειες:
1. Το ξυπνητήρι Η αντίληψη πως η αναβολή του ξυπνητηριού ανά δέκα λεπτά προσδίδει επιπλέον ενέργεια είναι απλώς μια ψευδαίσθηση. Με αυτόν τον τρόπο, ξυπνάς νιώθοντας περισσότερη κόπωση αλλά και καθυστερείς ορισμένες υποχρεώσεις σου. Η καλύτερη λύση είναι να τοποθετείς το κινητό αρκετά μακριά από το κρεβάτι. Έτσι μόλις ακούσεις τον ήχο του ξυπνητηριού, αναγκαστικά θα σηκωθείς στην ώρα σου για να απενεργοποιήσεις το ξυπνητήρι.
2. Μην ξεχνάς να πίνεις νερό Επειδή το σώμα σου είναι πολλές ώρες χωρίς νερό παραμονεύει ο κίνδυνος της αφυδάτωσης. Είναι πολύ σημαντικό να κρατάμε το σώμα μας συνεχώς ενυδατωμένο, καταναλώτoντας τουλάχιστον δύο ποτήρια νερό, μαζί με το πρωινό γεύμα μας.
3. Κατανάλωση πρωινού γεύματος Το πρωινό είναι το πιο σημαντικό γεύμα της ημέρας καθώς είναι αυτό που θα μας δώσει ενέργεια και είναι εξαιρετικά απαραίτητο. Πολλοί από εμάς το παραβλέπουμε ή δεν προλαβαίνουμε να τρώμε το πρωί. Όμως η παράλειψη του πρωινού γεύματος συνεπάγεται με το αίσθημα της πείνας , το οποίο μπορεί να σε αποσυντονίσει από τα καθήκοντά σου αλλά και να σε οδηγήσει στο να καταναλώσεις παραπάνω ποσότητες φαγητού αργότερα μέσα στη μέρα.
4. Πρωινός καφές Σύμφωνα με ευρήματα ερευνών του 2005 στην Αμερική, ο καφές είναι η νούμερο ένα πηγή αντιοξειδωτικών στην διατροφή των ανθρώπων. Η κατανάλωση καφέ μετά το πρωινό, όχι μόνο συμβάλει στο να ξυπνήσεις το πρωί, αλλά βοηθάει στην μακροζωία καθώς έχει συσχετιστεί με τον μικρότερο κίνδυνο για ορισμένες σοβαρές ασθένειες. Η καλύτερη ώρα για την κατανάλωση του καφέ είναι στις 9 το πρωί. Εκτός από καφέ είναι επίσης σημαντικό να καταναλώνεις μαζί με το πρωινό γεύμα , ροφήματα πλούσια σε βιταμίνες όπως χυμό πορτοκαλί ή πράσινο τσάι .
5. Αφήνεις το φως του ήλιου να μπει στο δωμάτιο σου Το να μένεις στο σκοτάδι μόλις ξυπνάς ή όσο ετοιμάζεσαι σε κάνει να νιώθεις παραπάνω κούραση και μελαγχολία. Ο καιρός επηρεάζει επίσης την διάθεση μας για αυτό, το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να ανοίξεις τα παντζούρια και τις κουρτίνες ώστε να γεμίσει το δωμάτιο σου με το φως του ήλιου. Όσο πιο φωτεινό είναι το δωμάτιο σου το πρωί , τόσο πιο ευδιάθετα αρχίζεις την μέρα σου.
6. Στρώνεις το κρεβάτι σου μόλις ξυπνάς Μπορεί να ακούγεται κάπως παράλογο, αλλά η τακτοποίηση του κρεβατιού σου το πρωί ενεργοποιεί διάφορες εγκεφαλικές λειτουργίες καθώς βοηθάει στο να είσαι πιο οργανωτικός/η σε διάφορες στιγμές της μέρας σου. Επίσης συμβάλει στο να διαχειρίζεσαι τον χρόνο σου καλύτερα. Το στρώσιμο του κρεβατιού το πρωί, τονίζει επίσης την διάθεση σου διότι είναι πολύ σημαντικό να αντικρίζεις περιποιημένο το κρεβάτι σου μετά από μια κουραστική μέρα.
7. Παρέλειψε να ασχοληθείς με τα social media με το που θα ανοίξεις τα μάτια σου Το καλύτερο θα ήταν τα πρωινά σου να είναι αποδεσμευμένα από εξωτερικούς παράγοντες, όπως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να εστιάζεις περισσότερο σε εσένα, αφού ετοιμάζεσαι να ξεκινήσεις μια νέα μέρα. Μία συμβουλή είναι να αφιερώσεις τον χρόνο που θα αφιέρωνες στα social media στο να κάνεις ένα γρήγορο ντουζ ή στο να ετοιμάσεις το πρωινό σου.
8. Πρωινή γυμναστική Η πρωινή γυμναστική είναι κάτι αρκετά αναζωογονητικό και ωφέλιμο για την υγεία μας, τόσο την σωματική, όσο και την ψυχική, καθώς ενισχύει τον μεταβολισμό, την αυτοπειθαρχία και την αυτοπεποίθηση μας. Η άσκηση επιπλέον, βελτιώνει την και φυσική μας κατάσταση, αλλά και μας κρατάει σε φόρμα. Η πρωινή γυμναστική σε συνδυασμό με την αγαπημένη σου μουσική είναι πραγματικό mood booster που θα σε συνοδεύει καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Αποκάλυψη ή Ανακάλυψη
Αρκετά συχνά λέμε ότι οι μέρες κυλάνε και τίποτα δεν αλλάζει, όλα μας μοιάζουν τόσο ίδια και σταθερά, και όμως τίποτε δεν μένει ίδιο, η κάθε μέρα με τον τρόπο της, κάτι μας μαθαίνει, κάτι μας δίνει, κάτι αλλάζει. Αμέτρητες στιγμές, καταστάσεις ζούμε σε καθημερινή βάση, όσο και αν δεν το αντιλαμβανόμαστε. Και από μια απλή συζήτηση με έναν δικό μας άνθρωπο, ακόμη και με έναν άγνωστο μπορούμε να αποκομίσουμε κάτι τόσο μικρό και ασήμαντο, που όμως εκείνο το τίποτα όταν προστεθεί στην δική μας εγκεφαλική βιβλιοθήκη είναι μια γνώση συν. Οπότε πάντα κάτι αλλάζει γιατί πάντα κάτι μαθαίνουμε.
Και εδώ έρχεται η ειρωνεία της αρνητικότητας μας, γιατί όλα εκείνα που ασυνείδητα ή συνειδητά αποθηκεύσαμε στην βιβλιοθήκη μας, θα έρθει η στιγμή που θα μας είναι χρήσιμα και τότε γελάμε μόνοι μας, με την δική μας αντίδραση του τότε. Πάντα λέω, είμαστε εκεί που πρέπει να είμαστε. Πολλές φορές έχουμε την εντύπωση ότι βρισκόμαστε σε λάθος σημείο, σε λάθος δρόμο, με λάθος ανθρώπους. Πολύ συχνά λέμε γιατί σε μένα, αφού εγώ αξίζω κάτι καλύτερο, και ακόμη πιο πολύ όταν παιδεύομαι και τρέχω όλη μέρα για αυτό το καλύτερο.
Πέρασαν τα χρόνια και επιτέλους βρίσκεσαι εκεί που ήθελες, παρόλα αυτά ακόμα να το συνειδητοποιήσεις και απορείς αν είσαι αρκετός. Έφτασες στο σημείο που αναρωτιέσαι αν τα κάνεις όλα σωστά, και αν τα κάνεις για πόσο ακόμα θα έχεις αυτό το πάθος και την θέληση. Τίποτα δεν μας έρχεται αν δεν είμαστε έτοιμοι για αυτό, και κυρίως αν δεν έχουμε αποκομίσει αρκετές εμπειρίες που θα μας είναι χρήσιμες, που θα μας διευκολύνουν στην εκτέλεση του έργου μας.
Κατά την διάρκεια του έργου μας, αποκαλύπτουμε ή ανακαλύπτουμε την πραγματική μας φύση, ή για ποιο πράγμα είμαστε όντως προορισμένοι από την αρχή του ερχομού μας σε αυτήν την ζωή ;
Σίγουρα δεν ανακαλύπτουμε, γιατί ανακάλυψη σημαίνει να βρεις κάτι καινούργιο, μπορεί όμως να ανακαλύψουμε τρόπους ως προς την καλύτερη απόδοση, γιατί μόνο μέσα από την πράξη μαθαίνουμε. Αποκαλύπτουμε όμως ότι ο καθένας ξεχωριστά ανάλογα με το τι έχει διαλέξει να γίνει, ότι αυτό είναι, αυτή είναι η φύση του, ο προορισμός της ύπαρξης του. Αποκαλύπτεται η πραγματική του φύση για την οποία είχε αμφιβολία και αν είναι αρκετός. Όπως το μαργαριτάρι, το μαργαριτάρι ξέρει στο περίπου ότι έχει κάποια αξία επειδή βρίσκεται κλεισμένο μέσα σε ένα υπερπροστατευτικό κέλυφος, στο κοχύλι του. Ανακαλύπτει ότι έχει αξία όταν βρεθεί στα χέρια ενός αρπακτικού, από την βίαιη μεταχείριση που νιώθει, του αποκαλύπτεται όμως η πραγματική του φύση όταν πλέον έχει βγει από το περιτύλιγμα του και νιώθει με τι θαυμασμό το αντικρίζει αυτός που κατάφερε να το κάνει δικό του.
Αυτό για το οποίο είμαστε προορισμένοι δεν το διαλέγουμε εμείς, μας διάλεξε εκείνο πριν ακόμα ανοίξουμε τα μάτια μας σε αυτόν τον κόσμο. Εμείς το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να το ανακαλύψουμε και εκείνο με την σειρά του θα μας αποκαλυφτεί. Στον καθένα ξεχωριστά σαν ένα μαγικό βιβλίο, που για όλους τους άλλους θα είναι ένα βιβλίο γεμάτο κενές σελίδες, μόνο σε όποιον ανήκει όμως θα του αποκαλυφτεί το περιεχόμενο.
Αν το καλό και το κακό αποτελούν ένα μείγμα στην ανθρώπινη ύπαρξη, αυτό οφείλεται σε έναν και μόνο λόγο, κατά τον Ντοστογιέφσκι: στο ότι η πιο μεγάλη δύναμη που κυβερνά και κατευθύνει την ανθρώπινη ύπαρξη είναι η ελευθερία. «Πώς, λοιπόν, φαντάστηκαν», ρωτάει ο ήρωας του Υπογείου, «όλοι αυτοί οι σοφοί ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη από μια λογική και τίμια θέληση; Και πώς τους κάπνισε να βρουν ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη να ποθεί κατά τρόπο λογικό και ωφέλιμο; Ο άνθρωπος μόνο ένα πράγμα έχει ανάγκη: να είναι η θέλησή του εντελώς ανεξάρτητη, όσο κι αν του στοιχίζει αυτή του η ανεξαρτησία, όσες κι αν είναι οι κακές συνέπειες που συνεπάγεται αυτό».
Ο Ντοστογιέφσκι συνδέει αυτή τη δίψα του ανθρώπου για την ελευθερία άμεσα με το πρόβλημα της ηθικής. Λέγει και πάλι ο ήρωας του Υπογείου: «Νομίζω ότι ο καλύτερος ορισμός του ανθρώπου είναι ο ακόλουθος: ον δίποδο και αχάριστο. Μα αυτό δεν είναι όλο. Δεν είναι αυτό το μεγαλύτερό του ελάττωμα. Το μεγαλύτερο του ελάττωμα είναι η επίμονη ανηθικότητά του. Επίμονη από τότε που έγινε ο κατακλυσμός ως την εποχή μας. Η ανηθικότητα, και επομένως ο παραλογισμός: γιατί ξέρουμε χρόνια και χρόνια τώρα ότι ο παραλογισμός γεννιέται μονάχα από την ανηθικότητα.
Ρίξτε μια ματιά στην ιστορία… Ένα μόνο πράγμα δεν μπορείτε να πείτε: ότι κυβερνά τον άνθρωπο η λογική… Και να τι συναντά κανείς κάθε φορά: παρουσιάζονται στον κόσμο άνθρωποι πολύ ηθικοί, φρόνιμοι, σοφοί και φιλάνθρωποι, που θέτουν σαν σκοπό της ζωής τους να γίνουν, αν μπορούν, φρόνιμοι και ηθικοί. Θα ‘λεγες πως θέλουν να χρησιμέψουν σαν παράδειγμα στο γείτονά τους και να του αποδείξουν ότι μπορεί πραγματικά να ζήσουμε σαν άνθρωποι ηθικοί και φρόνιμοι. Μα τι γίνεται κατόπιν; Είναι γεγονός αποδεδειγμένο ότι, αργά η γρήγορα, πολλοί από τους φιλάνθρωπους αυτούς στο τέλος της ζωής τους διαψεύδουν τους εαυτούς τους και αφήνουν πίσω τους υλικό για ανέκδοτα, πολύ επιλήψιμα καμιά φορά».
Για τον Ντοστογιέφσκι λογική και ηθική είναι αλληλένδετα, και τα δυο μαζί συγκρούονται με την ελευθερία: «Αχ, κύριοι», ρωτάει ο ήρωας του Υπογείου, «ποια θέληση, λοιπόν, θα έχω, όταν τα πάντα θα είναι ένας πίνακας μονάχα, αριθμητική και δύο και δύο κάνουν τέσσερα; Είτε, λοιπόν, το θέλω είτε όχι, «δύο και δύο κάνουν τέσσερα» Είναι θέληση αυτό;».
Σίγουρα οι εποχές έχουν αλλάξει, και οι μέρες κυλάνε διαφορετικά. Άλλες προτεραιότητες, άλλες ανησυχίες. Τα αρνητικά συναισθήματα όπως και οι αρνητικές σκέψεις χρειάζονται και αυτά για να μην καβαλάμε το καλάμι και περάσουμε τα όρια που θα μας οδηγήσουν σε επιπόλαιες αποφάσεις. Το καλό και το κακό αντίστοιχα υπάρχουν για να υπάρχει μια ισορροπία, μιας και ο άνθρωπος εύκολα παρασύρεται.
Δεν είμαι υποστηρικτής του φόβου, αλλά ακόμη και αυτό πρέπει να υπάρχει, γιατί είναι το κυρίως συναίσθημα που σε βάζει σε σκέψεις, σε φρενάρει πριν να είναι πολύ αργά. Το πρόβλημα με αυτό το συναίσθημα είναι ότι καμιά φορά του δίνουμε περισσότερο χώρο στο μυαλό και στην ζωή μας, με συνέπεια να χάνουμε και ευκαιρίες και ανθρώπους. Εννοείται όμως όσοι άνθρωποι είναι να είναι δίπλα μας πάντα θα είναι ασχέτως αν εμείς τους απομακρύνουμε ή όχι.
Όσο μεγαλώνουμε αλλάζουν και τα θέλω μας, πέραν των βασικών μας στόχων , που σημαίνει ότι αλλάζει και ο τρόπος σκέψεις μας πάνω σε κάποια ζητήματα, όπως η απόκτηση οικογένειας. Για άλλους είναι μια απλή διαδικασία, μια φυσιολογική εξέλιξη στην ζωή, χωρίς περαιτέρω σκέψη. Για άλλους όμως είναι μια πιο βαθυστόχαστη απόφαση, ειδικότερα όταν οι δικές τους ηθικές αξίες έρχονται σε αντιπαράθεση με εκείνα της τωρινής κοινωνίας. Εκείνοι που δεν μπαίνουν σε τέτοιου είδους προβληματισμούς είναι και εκείνοι που έχουν και τις περισσότερες πιθανότητες να γίνουν μέτριοι γονείς, αλλά και μέτριοι σύντροφοι, μιας και ο συναισθηματικός κόσμος των γύρο του δεν έχει τόση πολύ σημασία σε σύγκριση με τον υλικό κόσμο, που πιστεύουν ότι αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία.
Οι άνθρωποι που αφήνουν στα χέρια της τύχης τον συναισθηματικό κόσμο του παιδιού, βασιζόμενοι στα δικά τους παιδικά τραύματα ότι εν τέλει όλοι τα ξεπερνάμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αντί να φέρει στον κόσμο μια ευτυχισμένη ψυχή, αυτοί ήδη το έχουν καταδικάσει να ταλαιπωρηθεί. Η μεγαλύτερη αμαρτία, τα δικά τους τραύματα να μην τους έχουν γίνει μάθημα, και αντιθέτως να τα μεταφέρουν στις επόμενες γενιές, με την δικαιολογία και τι έγινε μωρέ θα στρώσει, έτσι όπως έστρωσα και γω. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους που όσο πλησιάζει αυτή η σκέψη τόσο τους πιάνει ένα σφίξιμο στο στομάχι, ένας φόβος τους κυριεύει αν θα είναι αρκετοί, αν θα είναι σωστοί, αν θα μπορέσουν να ισορροπήσουν τις δικές τους ηθικές με εκείνα της κοινωνίας, αλλά κυρίως αν θα μπορέσουν να τα μεταδώσουν όλα αυτά σε αυτήν την καινούργια ψυχή που προφανώς θα είναι κάτι ενδιάμεσο του παλιού και του μελλοντικού.
Ο φόβος σε αυτήν την περίπτωση είναι καλός μέχρι ένα σημείο, γιατί έτσι σκέφτεσαι και διαλύεις τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες σου πριν ακόμα έρθει εκείνη η ώρα που θα κρατήσεις εκείνο το πλασματάκι στα χέρια σου και πέραν των απροόπτων και εξωτερικών παραγόντων έχεις αποφασίσει ότι θα δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό. Επίσης όταν ήδη έχεις φιλτράρει εκείνα που είδες στην ανατροφή ενός παιδιού από άλλους γονείς και αποφάσισες ότι δεν σου αρέσουν, δεν θα έπρεπε να σε φοβίζει αν θα είσαι αρκετά καλός, γιατί εσύ ήδη διάκρινες τι είναι σωστό και τι λάθος. Οπότε μόνο και μόνο από αυτό είσαι σίγουρα πιο έτοιμος γονιός, γιατί αυτό δείχνει επίσης ότι ξέρεις ποιος είσαι, γνωρίζεις τον εαυτό σου, ξέρεις τι ζητάς και το κυριότερο δεν θα προσπαθείς απλά για το καλύτερο, αλλά θα ψάχνεις και για τον πιο σωστό τρόπο για να κάνεις το καλύτερο. Οπότε μην φοβάσαι, σε αυτό ο φόβος είναι σύμμαχος σου, ακολούθα τον και θα βγεις νικητής.
Διάφορες θεωρίες έχουν ειπωθεί σχετικά με τον σκοπό της ανθρωπότητας στο σύνολό της, τόσο από επιστήμονες όσο και από τις θρησκείες. Ωστόσο, σίγουρη απάντηση είναι πολύ πιθανό να μην βρεθεί όσο ζούμε εμείς ή ακόμη και μέχρι να αφανιστεί το ανθρώπινο είδος… Αυτό όμως δεν πρέπει να μας καθηλώνει, καθώς εκτός από τον καθολικό σκοπό, υπάρχει και ο προσωπικός κάθε ανθρώπου.
Στη σύγχρονη εποχή, ο επιδιωκόμενος σκοπός που προβάλλεται από κάθε μέσο είναι ο πλουτισμός, η επιδίωξη της αψεγάδιαστης ομορφιάς και η φήμη. Μπορούν όμως οι προαναφερόμενες επιδιώξεις να μας καταστήσουν πραγματικά ευτυχισμένους και να γεμίσουν τη ζωή μας ή είναι επιφανειακοί στόχοι που σχετίζονται με τη μόδα και μας επιβάλλονται άκριτα και παθητικά, αποτελώντας την αυτόματη απάντηση καθενός στην ερώτηση «Τι θα σε κάνει ευτυχισμένο»;
Η κοινωνία καταβάλλει τεράστιες προσπάθειες να μας πείσει πως σκοπό μας αποτελεί η θεοποίηση της ομορφιάς και του επιφανειακού τρόπου ζωής. Αυτό που συχνά παραλείπεται είναι πως η πραγματική και διαρκής ομορφιά κάθε ανθρώπου ξεχωριστά πηγάζει από τον ψυχικό κόσμο και τη μόρφωσή του. Αν ένας άνθρωπος δεν διαθέτει πνευματικές αρετές, ακόμη και να εναρμονίζεται απόλυτα με το ιδανικό πρότυπο ομορφιάς, είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να νιώθει ευτυχισμένος απλά και μόνο επειδή θεωρείται όμορφος εξωτερικά. Το ίδιο ισχύει αντίστοιχα και με την μανιακή επιδίωξη του πλουτισμού.
Πώς μπορούμε όμως να ανακαλύψουμε τον προσωπικό μας σκοπό ενώ είναι διαφορετικός στον καθένα μας;
Ένας τρόπος είναι η ενασχόληση με ποικιλία δραστηριοτήτων. Αναμφισβήτητα, αν καθόμαστε στο σαλόνι κοιτάζοντας το ταβάνι και αναλογίζοντας πώς μπορούμε να βρούμε τον σκοπό μας, η απάντηση δεν θα βρεθεί. Αντίθετα, αν ασχοληθούμε με διάφορες δραστηριότητες, όπως την εκμάθηση μουσικής, είναι πολύ πιθανό να ανακαλύψουμε τι μας γεμίζει και μας επιφέρει την ευτυχία. Συνεπώς, η νωθρότητα και η ματαιότητα αποτελούν αντιπάλους μας στο ταξίδι ανακάλυψης του σκοπού μας.
Επίσης, η μόρφωση και η βελτίωση του γνωστικού επιπέδου συμβάλλουν δραματικά στην εύρεση του σκοπού μας. Διαβάζοντας τα κατάλληλα βιβλία ή παρακολουθώντας ποιοτικές ταινίες διευρύνουμε τους πνευματικούς ορίζοντές μας και αναπτύσσουμε σκέψεις και προβληματισμούς που παλαιότερα δεν είχαμε σκεφτεί. Η γνώση πάντοτε μετατρέπεται σε όπλο και δύναμή μας, γι’ αυτό δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάται ή να παραγκωνίζεται.
Πριν τελειώσει ο προβληματισμός σχετικά με τους προσωπικούς στόχους, αξίζει να σημειωθεί πως είναι πιθανό πολλοί από εμάς να θεωρούμε ύψιστο σκοπό μας την αλλαγή του κόσμου, σαφώς προς το καλύτερο. Ο συγκεκριμένος σκοπός φαντάζει ακατόρθωτος και ουτοπικός και σίγουρα αρκετά μακρινός. Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως θετικές αλλαγές επιτυγχάνουν ακόμα και μικρές καλές πράξεις της καθημερινότητας. Αν, λοιπόν, σκοπό σου αποτελεί η βελτίωση, συνέχισε ό,τι κάνεις και μην απελπίζεσαι από την απαισιοδοξία και κακία που επικρατεί. Οι μικρές αυτές πράξεις αποτελούν την ελπίδα για ένα πιο αισιόδοξο μέλλον. Και αυτός ο σκοπός αναμφίβολα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «επιφανειακός».
Στα τυπικά εκπαιδευτικά προγράμματα του δυτικού κόσμου, η αφήγηση προσλαμβάνεται ως μη ισχυρό κειμενικό είδος, ιδανικό για «ατομική λογοτεχνική δημιουργικότητα».
Η προσδοκώμενη εξέλιξη των παιδιών στις εκπαιδευτικές βαθμίδες είναι η μετάβασή τους από τις καθημερινές, υποκειμενικές, αφηγηματικές μορφές λόγου -από τη «παιδική αντίληψη του κόσμου»- στις πιο «αφηρημένες, επιστημονικές μορφές λόγου» -την πιο «ώριμη και ενήλικη κατανόηση του κόσμου», κάτι που οφείλεται στον κυρίαρχο θετικιστικό τρόπο κατανόησης της γνώσης.
Σε Δημοτικό και Γυμνάσιο η θέση της αφήγησης στη γλωσσική εκπαίδευση διαθέτει μια κειμενοκεντρική προσέγγιση της διδασκαλίας. Στο Λύκειο, εξακολουθεί να υφίσταται συσχετισμός με τον ιστοριογραφικό και τον λογοτεχνικά επεξεργασμένο λόγο και το εθνικό, ιδεολογικό πλαίσιο.
Εν ολίγοις, η αφήγηση παρουσιάζεται αποκομμένη από τις καθημερινές ανάγκες και πρακτικές, παραχωρώντας έμφαση στον γραπτό αφηγηματικό λόγο και όχι στην προφορική αφηγηματική επικοινωνία. Φυσικά, επεξεργάζεται αφηγηματικό προεπιλεχθέν υλικό, κατά το οποίο η ανάλυση τόσο των γλωσσικών χαρακτηριστικών, όσο και της δομής στηρίζεται στα μοντέλα λογοτεχνικής θεωρίας και κριτικής.
Ιδιαίτερη αξία για τη μετάδοση της γνώσης στην δυτική εκπαίδευση αποδίδεται «στον εκθετικό, επιστημονικό, κυρίως γραπτό λόγο, σε αντίθεση με τον αφηγηματικό, προφορικό λόγο».
Klapproth, 2004
Αναφορικά τέτοια αφηγηματικά είδη είναι η μονολογική αυτοβιογραφική αφήγηση, η συνομιλιακή αφήγηση παρελθοντικών ή μελλοντικών γεγονότων, το ηλεκτρονικό ειδησεογραφικό δελτίο -που παρέχει δυνατότητες σχολιασμού του- και το έντυπο ειδησεογραφικό άρθρο.
Νωχελικό καλοκαίρι από εκείνα που αρχίζουν νωρίς και θαρρείς πως δεν θα τελειώσουν ποτέ. Πρωί σαν μεσημέρι, εμπριμέ πλαστικό στα παλιά τραπεζάκια, που χορεύανε σαν ακουμπούσες. Οι πρώτες λεμονάδες, ξεχειλισμένα από πάγο τα ποτήρια.
Πιτσιρικάδες κυνηγούν μια ξεφούσκωτη μπάλα, μετρούν τα έως τότε παγωτά τους –τα μπάνια δεν είχανε αρχίσει– όπως σε λίγα χρόνια θα κάνανε με τις γκόμενες που παίζανε δίπλα κουτσό, σχοινάκι, ρίχνανε μια κλεφτή ματιά, ένα χαμόγελο ή δείχνανε με το δάχτυλο και ο μάγκας με τα οκτώ παγωτά, τους τέσσερις πυραύλους –που μετρούσαν διπλά– γινότανε πιο κόκκινος από το κραγιόν της μάνας του, όπου κρεμασμένη στο μπαλκόνι τσίριζε, κρυφά ευτυχισμένη.
Η τηλεόραση στον καφενέ, κρεμασμένη, έπαιζε την Αλίκη προσοχή. Άλλωστε ποιος θα σφαλιάριζε ποτέ τον Λάμπρο Κωνσταντάρα;
Ο χώρος του θεάτρου, από την αρχαιότητα έλκει τους ανθρώπους και ολοκληρώνει την ψυχοσωματική σύσταση του ανθρώπου. Όχι μόνο ως ψυχαγωγία. Όχι μόνο ως τρόπος έκφρασης συναισθημάτων. Το θέατρο είναι τρόπος ζωής . Το θέατρο δεν τέρπει μόνο την ψυχή σου , παρά μόνο γίνεται αρωγός για την βελτίωση της ζωής σου. Μία μόνο παράσταση μπορεί να αλλάξει σε κλάσματα δευτερολέπτου τον εσωτερικό σου κόσμο , να σε βάλει σε αναθεώρηση της κοσμοθεωρίας σου , να γίνει μάθημα ζωής . Και όλα αυτά , μέσα από τα λόγια των ηθοποιών , τα σκηνικά των σκηνογράφων , το σενάριο του σεναριογράφου , τα ενδύματα του ενδυματολόγου , τον φωτισμό . Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που εργάζονται μπρος και πίσω από την σκηνή για το αριστούργημα που πρόκειται να ανέβει . Άνθρωποι που αγαπούν το θέατρο , που η καρδιά τους αγωνιά για την επιτυχία , άνθρωποι που βγάζουν το ψωμί τους από αυτό. Και πως κύριε εσύ , που το όνομα σου βουίζει τις τελευταίες ημέρες , από τα δελτία ειδήσεων , τα πρωινάδικα , μέχρι τις εφημερίδες , στερείς από το θέατρο την μαγεία του ;
Οι τελευταίες καταγγελίες δίνουν την χαριστική βολή στην ελληνική κοινωνία που είχε πάρει τον υπνάκο της την τελευταία δεκαετία. Έναν ύπνο τόσο βαθύ και ατσαλάκωτο , που δεν έπαιρνε χαμπάρι τι συνέβαινε στα παιδιά του θεάτρου. Στα δικά μας παιδιά . Και όχι μόνο στο θέατρο. Και εδώ έρχομαι εγώ , αυστηρός κριτής της κοινωνίας , εκπροσωπώντας το γενικό σύνολο , με το φτωχό μυαλό και την απλή λογική και λέω : Γιατί δεν προστατεύεις τα παιδιά σου Ελλάδα ; Γιατί δεν προστατεύεις κάθε Ζέτα , Δημήτρη , Άννα- Μαρία και άλλους καταξιωμένους καλλιτέχνες του σανιδιού από τα νύχια των αιμοβόρων πλασμάτων που έχουν το θράσος να αποκαλούνται μεγάλοι καλλιτέχνες ; Για ποιο λόγο δεν έπαιρνες είδηση τόσο καιρό τι γινόταν κάτω από την μύτη σου , με αμέτρητες αναίσχυντες πράξεις κάθε περιεχομένου και αθώα παιδιά , να θυσιάζονται στο βωμό της εξουσίας , της δόξας και της καριέρας ; Τι σου φταίξαν τα παιδιά σου Ελλάδα ;
Στην Ελλάδα επιβραβεύουμε τέτοιες καταστάσεις , τέτοιους χαρακτήρες. Κάνουμε τους χώρους της ψυχαγωγίας κολαστήρια για βασανισμένες ψυχές . Και ποτέ κανένας δεν ξέρει. Κανένας δεν ακούει , δεν βλέπει , δεν ξέρει. Η σιωπή δίνει πρόσκαιρη αθώωση στα κτήνη που επιβάλλονται με το έτσι θέλω σε άτομα που αποζητούν λίγη από την μαγεία του θεάτρου. Και τα ίδια , βλέποντας την αδιαφορία όλων , σιωπούν και παραδίδονται στην ψυχική οδύνη. Συνηθίσαμε να τοποθετούμε τους μεγάλους ηθοποιούς , σκηνοθέτες , σκηνογράφους τόσο ψηλά που μας είναι δύσκολο να πιστεύουμε ότι κάτω από τα κορμιά τους , βρίσκονται άρρωστες και αγιάτρευτες ψυχές . Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι είναι μαθημένοι στον κόσμο του θεάτρου , στο να υποδύονται ρόλους και χαρακτήρες και να ψεύδονται για την ταυτότητα τους . Πόσο απέχει η δουλειά από την πραγματικότητα ;
Σε μια κοινωνία που επιβραβεύει τα τέρατα , με ανθρώπινη μορφή , λέγοντας γιατί μετά από τόσα χρόνια , γιατί τώρα , γιατί αυτός , δεν μπορείς να περιμένεις σωστή λειτουργία της δικαιοσύνης. Τα τέρατα ικανοποιούνται με αυτές τις απόψεις , χαλαρώνουν , νομίζουν πως ξεφεύγουν για λίγο και επαναπαύονται στην εξουσία που εμείς τους δώσαμε. Και οι βασανισμένες αθώες ψυχές , μόλις βρουν κάποιον να εξομολογηθούν τα βίαια σκηνικά που στιγμάτισαν την ζωή τους , πέφτουμε να τους φάμε. Γίνονται έρμαια του κάθε έξυπνου (!) Έλληνα που κάθεται βολεμένος στον καναπέ του σπιτιού του και τους κατηγορεί γιατί δεν μίλησαν και προκαλούν τώρα , μετά από τόσα χρόνια . Μήπως το πρόβλημα ξεκινάει , εν τέλει από εμάς ;
Σας προτρέπω να παρακολουθήσετε την συγκινητική εξομολόγηση του ηθοποιού Δημήτρη Μοθωναίου. Αφιερώστε δέκα από τον χρόνο σας για να δείτε μια αθώα βασανισμένη ψυχή να μιλά για όσα έζησε. Αν το παιδί σου βρισκόταν στην θέση του , θα χαλούσες τον κόσμο. Τούτον δε τον εγέννησε μια μάνα ; Αναφέρει χαρακτηριστικά :Έκανα 11 χρόνια ψυχοθεραπεία για να “δουλέψω” αυτό που μου έχει συμβεί. Αγνοούσα όλα αυτά τα περιστατικά και όταν έγινε κάτι πιο χειροπιαστό όταν ήμουν 26 χρονών και ήρθε ο συγκεκριμένος άνθρωπος, έκανε μια κίνηση που πια δεν μπορούσα να την αγνοήσω, τότε το σώμα μου ξύπνησε. Η σκέψη που έκανε το μυαλό μου είναι ότι αυτό συμβαίνει και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Δεν έγινε κάτι ολοκληρωμένο είναι γιατί αυτός ο άνθρωπος πάγωσε.Αυτός ο άνθρωπος τραυματίστηκε ψυχολογικά και βρήκε το κουράγιο να μιλήσει για αυτήν την απάνθρωπη στάση. Να γιατί δεν πρέπει να κλείνουν στόματα , αντιθέτως να ανοίγουν επιτόπου για όσα βιώνουν και να μην μένει κανένας απροστάτευτος.
Συσσώρευση καταγγελιών έχουμε και για δύο πασίγνωστους κωμικούς ηθοποιούς , που έπαιζαν μαζί και σε ένα υπέροχο σήριαλ της τηλεόρασης. Ως τηλεθεατής το λάτρευα, παρακολουθούσα με μανία τα επεισόδια που προβάλλονταν. Τώρα , νιώθω μόνο ντροπή και αίσχος. Και απευθυνόμενη ξανά σε στους υποτιθέμενους κυρίους παραθέτω την δική μου άποψη : Γκρεμίσατε τον κόσμο του θεάτρου, και μαζί με αυτόν γκρεμίσατε και τα όνειρα συναδέλφων σας που οφείλατε να σεβαστείτε. Βεβηλώνετε , όλοι εσείς που το παίζετε αφεντικά και συμπεριφέρεστε με αυτόν τον άθλιο τρόπο , την σημασία του θεάτρου. Το νόημα του ηθοποιού , την ύπαρξη του. Δεν αξίζει να λέγεται καλλιτέχνης , όποιος με βάναυσο τρόπο επιδιώκει να αποκαλύψει τις ορμές του. Όποιος στοιχειώνει με την κακομεταχειριστική του διάθεση τους ανθρώπους γύρω του και καλύπτεται πίσω από τον μανδύα του “ φημισμένου καλλιτέχνη”.
Γεμίσαμε από ανθρώπους που “ δεν άφησαν περιθώρια να συμβεί η σεξουαλική κακοποίηση, γεμίσαμε από ανθρώπους τύπου “ δεν την ξέρω την κυρία” , βγήκαν στην επιφάνεια εκείνοι που αναζητούν λίγη λάμψη με το “καθίστε φρόνιμα “ , σπιλώνοντας το όνομα του ελληνικού θεάτρου. Κάθε πικραμένος , που έχει τα απαραίτητα κολλητηλίκια για να γίνει “καταξιωμένος καλλιτέχνης” , δίνει συνεντεύξεις πετώντας αερολογίες που υποστηρίζουν εκείνους που με τόσο θράσος συνεχίζουν να αμαυρώνουν την καλλιτεχνική πραγματικότητα. Και δεν βρέθηκε ένας να τους πει επιτέλους , σκάστε πια ! Κανένας δεν νοιάζεται για εσάς , σε κανέναν δεν καίγεται καρφί για το αν λυπάστε που καταστρέφονται άνθρωποι, γιατί αυτοί θα ακολουθήσουν τον δρόμο της δικαιοσύνης και θα μπορέσουν , ενώπιον του λαού να λογοδοτήσουν για ό,τι έκαναν. Και όσο και αν προσπαθείτε , θύματα και θύτες δεν θα είναι ποτέ στην ίδια πλευρά.
Η Σοφία Μπεκατώρου άνοιξε τον δρόμο , με την καταγγελία της για την εμφάνιση του κινήματος #metoo στην Ελλάδα και άνδρες και γυναίκες μπορούν πλέον ανοιχτά να μοιραστούν την δική τους ιστορία. Χωρίς κανέναν να τους κρίνει. Και αν διάφοροι “καταξιωμένοι” βγαίνουν και λένε τα δικά τους , αυτοί αντιμετωπίζουν την οργή του λαού , έστω και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το ΣΕΗ έχει ενημερωθεί πλήρως για όσα συμβαίνουν και θα κινηθεί καταλλήλως , το ίδιο και οι καταγγέλλοντες. Όλα είναι έτοιμα , στην θέση τους . Ο κόσμος ξύπνησε και αφουγκράζεται με προσοχή τις αθώες ψυχές που υποφέρουν στην αγκαλιά της εξουσίας , και δεν αφήνει κανέναν απροστάτευτο. Και σε όλους αυτούς που επιχειρούν να καλύψουν με όποιον τρόπο εφευρίσκουν , καταστάσεις και ονόματα , έχω να τους πληροφορήσω ότι αυτά δεν περνάνε τώρα πια. Μια γροθιά , ο κόσμος όλος , ενάντια σε αυτά τα τέρατα…
Το θέμα ταράζει τον κόσμο , μαζί και μένα . Αναρωτιόμουν , πως βιώνουν αυτά τα παιδιά το σκηνικό που εξελίσσεται μπροστά στα έντρομα μάτια τους ; Πως να περιγράψεις την φρίκη των γεγονότων , που τους καταδιώκει , μέχρι και σήμερα ; Και τότε τον είδα , τυχαία , ένα πρωινό που χάζευα τηλεόραση . Δεν παράγει μόνο σκουπίδια τελικά αυτό το τεχνολογικό επίτευγμα. Ο ΣΩΤΉΡΗΣ ΤΣΑΦΟΎΛΙΑΣ. Και γράφω με κεφάλαια το όνομα του, γιατί αυτός ο άνθρωπος θα έπρεπε να προβάλλεται καθημερινά στα σχολεία μαζί με το δεκάλεπτο βίντεο της ομιλίας του. Αυτός ο αυτοδίδακτος τύπος , που κατάφερε να κάνει το ακατόρθωτο, να τον ανακαλύψει το διαδικτυακό Netflix! Αυτός ο σκηνοθέτης , με την τεράστια ψυχική δύναμη που συγκλόνισε τον σύσσωμο κόσμο με τις δηλώσεις του για όλα όσα συμβαίνουν. Και δεν είναι μόνο αυτά που είπε. Είναι και ο τρόπος που τα εξέφρασε , αφήνοντας μας όλους άναυδους. “Δεν υπάρχει μεγάλος καλλιτέχνης αν δεν έχεις γίνει σπουδαίος άνθρωπος”. Μέσα σε αυτήν την φράση , συμπεριέλαβε όλες τις απόψεις που πρέπει να έχει ο κόσμος. Μέσα σε αυτά τα λόγια , είπε αυτό που έπρεπε να είναι σήμα κατατεθέν του θεατρικού και συνάμα του καλλιτεχνικού κόσμου. Η υποδειγματική δήλωση του συνιστά γροθιά στο στομάχι για όλους εμάς που παρακολουθούμε. “Ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με τους πληγωμένους.” Μπράβο κύριε Σωτήρη ( και λέω κύριε γιατί αυτός ο τίτλος ευγένειας σου αξίζει δικαιωματικά ) για τον λόγο που έκανε τον ελληνικό λαό να σε αποθεώσει. “Δε μπορώ να συνέλθω στην κυριολεξία από τη στιγμή που είδα τη συνέντευξη του κυρίου Μοθωναίου. Δεν ξέρω αν αυτή η συνέντευξη πρέπει να ξαναπαίξει κι αντί να βλέπουμε τον κύριο Μοθωναίο, θα πρέπει να βλέπουμε μια φωτογραφία του όταν ήταν έξι ετών. Για να μπορέσουν να καταλάβουν κι αυτοί που δεν καταλαβαίνουν και λένε το “κάτσε φρόνιμα”, “ποια είναι η κυρία”, “στηρίζω μεν τα θύματα αλλά…” κ.ο.κ.” . Νομίζω ότι αυτά τα λόγια επιφέρουν την κάθαρση του θεάτρου και αφυπνίζουν τον κόσμο. ”Το να αυτοϊκανοποιείσαι μπροστά σε μία έντρομη γυναίκα που με κλάματα στα μάτια προσπαθεί να βγει από πόρτες που έχεις κλειδώσει κι εσύ σε αυτό το θέαμα όχι μόνο να διατηρείς τις αισθήσεις σου, αλλά να φτάνεις και σε κορύφωση, αυτό πώς ονομάζεται;”. Ο Σωτήρης Τσαφούλιας είπε όσα έπρεπε και όσα είχαν ανάγκη να ακούσουν τα θύματα. Έβαλε το δικό του λιθαράκι στην προσπάθεια που γίνεται τόσο καιρό για την λύτρωση των βασανισμένων ψυχών. Όταν βλέπεις ένα παιδί 6 ετών και γυρνάμε και λέμε ότι παραγράφηκε το αδίκημα αλλά δεν έχει παραγραφεί το δικαίωμα του δράστη να μηνύσει για συκοφαντική δυσφήμιση, το τραύμα στη ψυχή του Μοθωναίου στα πόσα χρόνια παραγράφεται;”, Η δήλωση του με βρίσκει με δάκρυα στα μάτια και έχει την αμέριστη συμπάθεια μου που απέδειξε περίτρανα πόσο σπουδαίος άνθρωπος είναι! Αυτά τα παιδιά Ελλάδα , οφείλεις να προωθείς και να προστατεύεις. Γιατί και αυτά προστατεύουν τις φωνές των θυμάτων με τον δικό τους τρόπο. Το θέατρο χρειάζεται τέτοιους ανθρώπους , για να μπορέσει να επιφέρει τον εξαγνισμό της τέχνης. Το θέατρο είναι οι άνθρωποι του και αυτοί διαμορφώνουν τον χώρο του.
Σε έναν κόσμο , γεμάτο θύτες να είσαι ο Σωτήρης Τσαφούλιας.
