Αν μπορούσα να περιγράψω με μια λέξη την πλειονότητα των ανθρώπων γύρω μας , θα επέλεγα ετούτη. Γραμματείς και Φαρισαίοι. Επηρεασμένη (ίσως ) από την πασχαλινή διάθεση , φέρνω στο νου μου την δράση των ανθρώπων αυτών , Εβραίοι στην καταγωγή,μέσα από την Αγία γραφή και τα πάθη του Χριστού. Βλέποντας τις τηλεοπτικές επιτυχίες που απεικονίζουν καθαρά την υποκριτική τους στάση απέναντι στην λατρεία του Θεού και στην προσφορά προς τον συνάνθρωπο , αναρωτιέμαι το εξής : Αρκεί άραγε να γινόμαστε κριτές και να στοχοποιούμε με την καυστική γλώσσα μας τον κοινωνικό μας περίγυρο , ή μήπως πρέπει να κοιτάξουμε πρώτα τον εαυτό μας ; Ποιοι είμαστε εμείς που μπορούμε να κρίνουμε τον υπόλοιπο όχλο και ποιοι είναι αυτοί που μπορούν να κρίνουν εμάς ; Η καινή διαθήκη διδάσκει ότι κριτής είναι μόνος ο Θεός και μόνο εκείνος έχει την δυνατότητα να δώσει άφεση αμαρτιών. Φαίνεται , μάλλον , αρκετοί συνάνθρωποι μας αποφάσισαν να αποβάλλουν την εικόνα του θεϊκού στοιχείου από το μυαλό τους και να εδραιώσουν την φάτσα τους ως κριτής των πάντων. Θυμήθηκαν πως έχουν “θεϊκή καταγωγή ” και αποφάσισαν πως είναι καιρός να αναλάβουν τα καθήκοντά τους. Γραμματείς και Φαρισαίοι λοιπόν.

Βλέποντας το έργο τους , μέσα από τις ταινίες και τα βιβλία , αναρωτήθηκα πόσο άραγε διαφέρουμε από την σύγχρονη εποχή. Ο καθένας μας έχει την τάση να γίνεται αυστηρός κριτής των πάντων και να πληγώνει τους γύρω τους , χωρίς να υπολογίζει όμως τον τελικό κριτή. Μάθανε να λένε την γνώμη τους , ξεδιάντροπα, χωρίς να τους ενδιαφέρει αν θα πονέσει κάποιον ή όχι. Ξέρουν να μιλάνε και να λένε διάφορα για τις στιλιστικές επιλογές κάποιου , για τον τρόπο που φέρεται , για τις σεξουαλικές προτιμήσεις του , για την αθωότητα του , για τον χαρακτήρα του. Ξέρουν όμως να μιλάνε και για τον ίδιο τους τον εαυτό. Η ενδοσκόπηση , άγνωστη λέξη για εκείνους , δεν είναι καθημερινό μέλημα. Που και που θυμούνται να πετάξουν ένα απλό – και εγώ έχω ανασφάλειες. Ποιος ο λόγος , φίλε μου να δημιουργείς και στους άλλους , δεν μας είπες ; Σε όρισε κάποιος κριτή για να μπορείς να ελέγχεις ποιος πληροί τις δικές σου προϋποθέσεις ή όχι ; Ο φίλος σου δεν έχει ανάγκη από αλήθειες και γνώμες, μόνο από υποστήριξη. Και αν θέλεις να το παίξεις κριτής και να του πεις πόσο χάλια είναι τώρα που έβαψε τα μαλλιά του , σκέψου τον εαυτό σου στην αντίστοιχη θέση. Σκέψου να σου λένε τι χάλια που ήταν η νέα σου στιλιστική επιλογή. Σου αρέσει ; Το ευχαριστιέσαι ; Νιώθεις ότι έχουν δίκιο να στο λένε ; Σκέφτεσαι πως τελικά δεν ήταν καλή επιλογή ; Αν όλοι βάζαμε για 5 λεπτά τον εαυτό μας στην θέση των άλλων , ο κόσμος θα ήταν καλύτερος. Η υποκρισία κάνει σβούρες γύρω από τα σώματα και κολακεύει τα πιο αθώα σώματα. Αυτός που δεν λέει την γνώμη του λέγεται ψεύτης. Αυτός που λέει την αλήθεια λέγεται κακός. Τελικά ποιος ορίζει το σωστό και ποιος το δίκαιο ;

Μάντεψε. Κανένας δεν σε ρώτησε αν του πήγε το νέο συνολάκι του ή όχι. Μάντεψε. Κανένας δεν ενδιαφέρεται αν θεωρείς ότι η φράντζα δεν πάει σε κανέναν. Η πραγματική αυτοπεποίθηση ξεπηδά όταν δεν σε νοιάζει η γνώμη των άλλων. Για αυτό , φιλική συμβουλή , σταματήστε να ρωτάτε σε αρέσει και γιατί δεν σε αρέσει. Αν εσείς είστε σίγουροι για αυτό που θέλετε να κάνετε και το γουστάρετε , ποιος θα σας εμποδίσει; Οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς ας κριτικάρουν και λίγο τον δικό τους εαυτό, πριν ανοίξουν το στόμα τους για όλους εμάς. Μπουχτίσαμε από αληθινές φιλίες και ειλικρίνεια. Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι , δεν είχαν κανέναν σωστό οπαδό , θυμήσου. Κανένας δεν θέλει να κριτικάρεται με τόση δόση αλήθειας , γιατί δεν τον ωφελεί. Όταν πρόκειται για τα δικά τους τομάρια , σιωπούν , αυτοί τα κάνουν όλα σωστά βλέπεις . Μπορεί να σε κρίνουν για αυτά που φοράς , όμως αν τολμήσουν να φορέσουν τα ίδια , είναι δικαιολογημένοι. Έτσι θέλουν να πιστεύουν , υπνωτίζοντας το μυαλό τους με μια μικρή έως μεγάλη δόση ηλιθιότητας. Τοποθετούν ως ασπίδα την καλή τους καταγωγή , το μορφωτικό επίπεδο , την καλλιέργεια του πνεύματος και προχωρούν αγέρωχοι στην καυστική κριτική της κοινωνίας.  Ξεχνάνε φαίνεται πως κανένας δεν τους όρισε κριτές και πως κανένας δεν διατίθεται πραγματικά να τους ακούσει. Ο άνθρωπος , ως κοινωνικό ον , έχει την τάση να νομίζει πως αν συμφωνήσει με το πλήθος , πράττει το σωστό. Του διαφεύγει όμως , πως αυτό δεν λέγεται ορθότητα κοινής γνώμης αλλά κομφορμισμός. Μαζοποίηση για όσους δεν γνωρίζουν τι σημαίνει. Έτσι λοιπόν , και οι άλλοι συνάνθρωποι μας ακολουθούν αυτούς τους γραμματείς και Φαρισαίους , θέλοντας και μη , προσπαθώντας να επιτύχουν την διαμόρφωση της προσωπικής τους εικόνα στον έξω κόσμο. 

Το να δείχνεις με το δάχτυλο είναι το ευκολότερο πράγμα που θα μπορούσες να κάνεις στην ζωή σου. Το να γίνεις Φαρισαίος , αδιαφορώντας για την συναισθηματική υπόσταση του συνανθρώπου σου και κριτικάροντας τον συνέχεια για ό,τι και αν κάνει, θα σε βολέψει απίστευτα. Θυμήσου , όμως πως κανένας δεν τους χώνευε αυτούς τους μπουνταλάδες. Και όταν ο Ιησούς ξεχώρισε ανάμεσα τους , ως το φως , η μοναδική υπαρκτική αλήθεια , κατέπνιξαν την φωνή του και δεν δίστασαν να τον καταδώσουν ως βλάσφημο. Ενώ εκείνοι , έκρυβαν τα δόλια και ζηλόφθονα αισθήματα τους , πίσω από τις υπέρλαμπρες γιορτές που διοργάνωσαν , με τις οποίες υμνούσαν Τον Κύριο . Πάρε το χέρι σου, που με τόση μανία υποδεικνύει καθημερινά ανθρώπους γύρω σου και γέμισε το μια χούφτα κέρματα. Δώσε στον φτωχό , τον άπορο ζητιάνο που βρίσκεται στην γειτονιά σου , αγόρασε με αυτά τα κέρματα τρόφιμα για το παιδί που καθισμένο στο έδαφος , κοντεύει να λιποθυμήσει από την πείνα. Μην είσαι καχύποπτος , μα ξεχώρισε ποιος πραγματικά έχει ανάγκη . Σε κάθε φτωχό , γερό , ανήμπορο, πρόσφυγα , ζητιάνο , παιδί , γυναίκα , άνδρα που χρειάζεται την βοήθεια μας βρίσκεται ο πραγματικός αυτοσκοπός του ανθρώπου. Σε όλους αυτούς , που είναι στον κοινωνικό σου περίγυρο , δείξε την αληθινή σου καλοσύνη. Μην κρίνετε ίνα μη κριθήτε , ελάλησε ο Χριστός , δίνοντας την απάντηση- φάρμακο για την φράση των Φαρισαίων που καθημερινά μας περικυκλώνουν. Πάμε στα πιο καθημερινά πράγματα : και ας μην σε αρέσει η νέα φούστα της φίλης σου , και ας μην είναι στην αισθητική σου τα πολλά τατουάζ , και ας διαφωνείς που ο σύντροφός σου ντύνεται πιο κουλ , και ας μην σ αρέσει το σκουλαρίκι στην μύτη της αδελφής σου. Αν αυτοί το επέλεξαν , εφόσον σέβεσαι την επιλογή τους ,μην τους κακοκαρδίσεις. Αν πεις μια καλή κουβέντα , ένα απλό και αληθινό ωραίο , δεν ψεύδεσαι • αντίθετα χαροποιείς έναν δικό σου άνθρωπο. Κανένας δεν θέλει να ακούσει την αλήθεια σε αυτόν τον πλανήτη και με παράδοξο τρόπο , όλοι την αναζητούν. Ας αφήσουμε το κρυφτό για άλλη στιγμή. Ίσως ήρθε η ώρα να στηρίζεις τις επιλογές των άλλων , δίχως να εκφράζεις γνώμη που ξέρεις σίγουρα ότι θα τους δυσαρεστήσουν.

Και αν τόσο πολύ φαγώνεσαι να της πεις , πως δεν σε άρεσε η φράντζα της , πες το. Μην απορήσεις όμως , όταν και εκείνη θα σου πει για το νέο σου μπλουζάκι . Έτσι λειτουργούμε εμείς οι άνθρωποι . Και μερικοί από εμάς δεν ξεχνάμε. Καλό θα είναι , αν θέλεις να είσαι ένας από τους γραμματείς και του φαρισαίους , να προετοιμαστείς για τούτο το ενδεχόμενο . Την ανταπόδοση κριτικής , και σε μεγάλη δόση ειρωνείας. Οι γραμματείς και οι φαρισαίοι της ζωής μας εξακολουθούν , μετά από διάφορες συστάσεις ,να παρεμβαίνουν στην καθημερινότητα μας και να ορίζουν τα σωστά και τα δίκαια , τα σώφρονα και τα μη , το καλό και το κακό. Πάντοτε θα βρεθεί εκείνος , που πίσω από τον μανδύα που καλύπτει την άσχημη ψυχή του θα σχολιάσει κάτι , θα σου μπήξει το μαχαίρι στην πληγή για την αποτυχία σου , θα θυμηθεί τις άσχημες στιγμές σου και θα τολμήσει να σου τις αναφέρει για να επισκιάσει την γαλήνη σου. Θα προβάλλει τα δικά του κατορθώματα , τις δικές του επιτυχίες , την τέλεια ζωή του , αφιερωμένη σε πράγματα που πραγματικά θέλει(!). Το θέμα είναι , θέλεις να γίνεις και εσύ σαν εκείνον ; Να γίνεις ένας από τους γραμματείς και Φαρισαίους της σύγχρονης πραγματικότητας ; Η αυτογνωσία είναι το κλειδί για να απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα….

Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί, διότι κλείετε την βασιλείαν των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων, επειδή σεις δεν εισέρχεσθε, ουδέ τους εισερχομένους αφήνετε να εισέλθωσιν’ .

Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί, διότι κατατρώγετε τας οικίας των χηρών, και τούτο επί προφάσει ότι κάμνετε μακράς προσευχάς, διά τούτο θέλετε λάβει μεγαλυτέραν καταδίκην.

Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί, διότι περιέρχεσθε την θάλασσαν και την ξηράν, διά να κάμητε ένα προσήλυτον, και όταν γίνη, κάμνετε αυτόν υιόν της γεέννης διπλότερον υμών.

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Όπως όλοι ξέρουμε ο έρωτας είναι ένα έντονο συναίσθημα. Κάτι που πιστεύουμε ότι μας βγάζει έξω από τα νερά μας. Κάτι που μας οδηγεί σε άλλο είδος πραγματικότητας. Ευτυχώς όμως σε μια όμορφη εναλλακτική αίσθηση. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τον καλωσορίζει, και κυρίως, γιατί δεν είναι στο χέρι κανενός πότε θα έρθει, ούτε και με ποιον.

Υπάρχουν φορές όμως που μπερδεύουμε ένα απλό ταίριασμα, μια σχεδόν χημεία με τον αληθινό έρωτα. Ναι καταλαβαίνω ότι οι καιροί είναι έως περίεργοι, και πολλοί άνθρωποι να δυσκολεύονται σε αυτόν τον τομέα. Αλλά τα βαθιά συναισθήματα που είχες για κάποιον άνθρωπο δεν σημαίνει επειδή υπάρχουν και σήμερα, ότι αυτό είναι έρωτας. Όχι, απλά δύο άνθρωποι ταιριάζουν μεταξύ τους.

Όπως δύο άνθρωποι ταίριαξαν και έγιναν φίλοι, έτσι και δύο άνθρωποι απλά ταίριαξαν λίγο παραπάνω, και για κάποια περίοδο τα συναισθήματα τους ήταν παραπάνω από φιλικά. Όταν δύο άνθρωποι ταιριάζουν μεταξύ τους, πάντα θα ταιριάζουν, και ας μην είναι ζευγάρι. Οπότε και μελλοντικά αυτοί οι δύο άνθρωποι αν θα συνεχίσουν να έχουν συναισθήματα ο ένας για τον άλλον, δεν σημαίνει ότι είναι ερωτευμένοι, είναι απλά ταιριαστοί.

Τέτοιο είδος σχέσεων είναι φυσικά σπάνιες, γιατί οι άνθρωποι φοβούνται να καταλάβουν τα συναισθήματα τους, παρεξηγώντας αυτήν την διαφορά που δεν βλέπουν, με αποτέλεσμα να χάνουν έναν καλό άνθρωπο και φίλο από την ζωή τους. Και εδώ είναι που και πολλές φιλίες χαλάνε, γιατί δεν ξεχωρίζουν το είδος των συναισθημάτων τους.

Αν το καλοσκεφτεί κανείς είναι πολύ στενάχωρο, που αφήνουμε ανθρώπους να ξεγλιστράνε μέσα από τα χέρια μας, γιατί η σαρκική απόλαυση έχει πλέον ισοπεδώσει κάθε είδος λογικής. Όπως φυσικά αν θα καταλαβαίναμε αυτήν την διαφορά, δεν θα υπήρχαν τόσοι πληγωμένοι και απογοητευμένοι άνθρωποι από τον έρωτα. Που ο έρωτας στην φυσική του υπόσταση δεν είναι παρά μια γεύση από την απόλυτη ευτυχία, χωρίς να κάνεις τίποτα.

Ιωάννα Γκαβριλίου

Η γιορτή ή ημέρα της μητέρας είναι η εορτή προς τιμήν τόσο της μητέρας και της μητρότητας, όσο και των ευχαριστιών προς αυτήν. Φέτος γιορτάζεται την Κυριακή 9 Μαΐου 2021, ήτοι την δεύτερη Κυριακή του εν λόγω μήνα με τις πρώτες αναφορές να έχουν λίκνο στην αρχαία Ελλάδα.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ
Καθιερώθηκε τον 20^ό αιώνα και προέρχεται από το αμερικανικό και το αγγλικό κίνημα των γυναικών-μητέρων ονόματι Mothers Friendships Day ιδρυθέν το 1965 υπό την Ann Jarvis κατά τη διάρκεια του Αμερικάνικου εμφύλιου πολέμου κατά τα έτη 1861-1865, όπου και δραστηριοποιήθηκε υπέρ της ειρήνης συνεχίζοντας τις δράσεις ακόμα και μετά τη λήξη του πολέμου. Η ίδια επιθυμούσε την επέκτασή του σε ετήσιο μνημόσυνο μα δεν τα κατάφερε, καθώς πέθανε το 1905. Η κόρη της, θέλοντας να την τιμήσει συνέχισε το έργο της. Το σύνθημά της ήταν ότι «η μητέρα είναι το πρόσωπο που έχει κάνει τα περισσότερα για τον καθένα από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο».

Μολαταύτα, πραγματοποιούνταν συναντήσεις, Mothers Day Meetings, που αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες. Και διαρρήδην, το 1870 η Julia Ward Howe διοργάνωσε μια εκδήλωση φιλειρηνικής συγκέντρωσης μητέρων με το σλόγκαν peace and motherhood με σκοπό, τα παιδιά να μη στέλνονται στον πόλεμο.

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ
Η παγκόσμια ημέρα της μητέρας άρχισε να εορτάζεται στη Δυτική Βιρτζίνια της Αμερικής, τόπος καταγωγής της Ann Jarvis το 1910, ενώ το 1914 στις Ηνωμένες Πολιτείες υπεγράφη η εθνική διακήρυξη από τον τότε αμερικανό πρόεδρο Woodrow Wilson, και σήμερα εορτάζεται σε τουλάχιστον 40 χώρες ανά τον κόσμο.

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Στην αρχαία Ελλάδα εγκιβωτίζονται οι πρώτες αναφορές της Γιορτής της Μητέρας. Ειδικότερα, η μητέρα Γη, η Γαία, σύζυγος του Ουρανού είναι η προσωποποίηση της φύσης, που γεννά όλη την πλάση και λατρεύεται ως η υπέρτατη θεότητα. Στην συνέχεια, η λατρεία περνά στην κόρη της Κυβέλη, μετέπειτα γνωστή ως Ρέα, σύζυγο και αδερφή του Κρόνου. Εκείνη λατρεύεται σαν η «Μητέρα των Θεών», και θεά της γης και της γονιμότητας, εφόσον είναι η πρώτη, που γέννησε με τοκετό και ανάθρεψε τα παιδιά της με μητρικό γάλα.

ΘΕΟΛΟΓΙΚΉ ΣΚΟΠΙΑ
Στην Ελλάδα συσσωματώθηκε αρχικά με την εορτή της Υπαπαντής στις 2 Φεβρουαρίου, όπου η ορθόδοξη εκκλησία γιορτάζει την Παναγία με τον Ιωσήφ που πηγαίνουν τον 40ήμερο Ιησού στο Ναό για ευλογία, ώστε να «σαραντίσει». Ο ομόχρονος εορτασμός εναποθέτει ως αφετηρία το έτος του 1929 με προφανή τον συμβολισμό. Όμως, κατά την δεκαετία του 1960, ατόνησε ενισχύοντας την δυτικόφερτη συνήθεια εορτασμού της δεύτερης Κυριακής του Μαΐου, παρά την επιμονή της εκκλησίας στην παλαιά ημέρα εορτασμού.

ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ
H Ann Jarvis, ως η γενέτειρα της εορτής, επέλεξε το λευκό γαρύφαλλο ως το λουλούδι-σύμβολο της Ημέρας της Μητέρας, διότι «το λευκό του χρώμα συμβολίζει την αλήθεια, την αγνότητα και τη φιλευσπλαχνία της μητρικής αγάπης».

ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ
Θα χρειαστείτε 2 λευκά χαρτιά, 1 ψαλίδι, λίγη κόλλα και πολύχρωμα μολύβια.

• Σχεδιάστε ένα παρόμοιο σχέδιο σε λευκό κομμάτι χαρτί.
• Ζωγραφίστε το με τα χρώματα της επιλογής σας.
• Διπλώστε το απαλά στα δυο σημεία, όπως φαίνεται και στην εικόνα.
• Έπειτα, σε ένα άλλο κομμάτι χαρτί ζωγραφίστε ένα λουλούδι με τα πέταλά του.
• Κόψτε προσεκτικά το περίγραμμα, και κολλήστε μαζί τα δυο χαρτιά.

Η χειροτεχνία είναι έτοιμη! Μπορείτε πλέον να την προσφέρετε στην μητέρα σας.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Είμαι σίγουρη ,όπως όλοι μας, περιμέναμε την στιγμή του πρώτου ταξιδιού. Ακόμη και ένα δίωρο διαδρομής, ταξίδι θεωρείται. Επιτέλους βγήκες έξω από τα τοίχοι, να συνέλθει ο εγκέφαλος.  Σχεδόν τόσο  απρόοπτο, σαν να σε έσπρωξε κάτι μέσα σου, να φύγεις επιτέλους.  Δεν το πολυσκέφτεσαι, και λες ναι το χρειάζομαι, θα φύγω και ότι γίνει.

Σαν ψέμα φυσικά όλη αυτή η εξόρμηση, μέχρι την στιγμή που έχεις ξαπλώσει στον καναπέ του νοικιαζόμενου  δωματίου. Και εκεί που προσπαθείς να καταλάβεις που είσαι και τι συμβαίνει, ακούς τα κύματα της θάλασσας και <<λες που είμαι>>. Βγαίνεις στο μπαλκόνι και βλέπεις απέναντι τα φώτα της πόλης, να φωτίζει το λιμάνι της πόλης που μοιάζει με αστερόπλοιο. Τα ζεστά φώτα, στο απόλυτο απέραντο σκοτάδι, είναι σαν να βλέπεις την εισαγωγή ταινιών της Disneyland.  Είσαι στην γωνιά της πόλης, με τα κύματα κάτω από τα πόδια σου και λες ναι εδώ είμαι.

Ξανά μπαίνεις στο δωμάτιο και ξαπλώνεις στα λευκά σιδερωμένα σεντόνια, και αναρωτιέσαι,<< όλα είναι όμορφα, απλά δεν το βλέπω>>. Άλλαξες περιβάλλον και δεν το κατάλαβες. Επικρατεί μια όμορφη πραγματικότητα, και όλα αυτά επειδή, αυτήν την φορά διάλεξες εσένα. Κανείς δεν είπε, ότι αυτή η ζωή είναι άδικη ή δίκαιη. Είναι αυτή που είναι. Ανάλογα όμως και τι επιλέγεις να βλέπεις. Πήρες μια αστραπιαία απόφαση, και τώρα μένει απλά να δεις αυτό που διάλεξες, ότι σου Αξίζει.

Δυστυχώς ή ευτυχώς ξεχνάμε αυτά που κάναμε και κοιτάμε μόνο αυτά που δεν κάναμε και δεν τα έχουμε. Δεν θα μπορούσες να βρίσκεσαι αλλού καλύτερα, μεσοβδόμαδα. Ήλιος, θάλασσα, ηρεμία, όμορφους ανθρώπους, και φυσικά καλό φαί. Φίλους που καιρός πέρασε από την τελευταία αντάμωση. Μία άλλη ζωή, με άλλες αναμνήσεις.

Είναι όλα τόσο όμορφα, επειδή ήρθες για να χτίσεις καινούργιες αναμνήσεις. Η απόλυτη απόλαυση, όταν συνειδητοποιείς πόσο όμορφα είναι όλα. Εκείνη την στιγμή αποφασίζεις να είσαι χαρούμενος-ικανοποιημένος.

Είσαι κάθε μέρα τόσο στενά χωμένος στην συνήθεια, που χάνεις την άλλη όψη του νομίσματος.

Ιωάννα Γκαβριλίου

Τουλάχιστον στην δική μου γειτονιά, οι ήσυχες μέρες είναι και δεν είναι. Δεν περίμενα ποτέ να θέλω όντως μια ήσυχη μέρα. Όταν λέμε ήσυχη, εννοούμε με όλη της την έννοια. Η μόνη φασαρία να είναι μόνο τα πουλάκια και ο άνεμος.  

Ποτέ δεν είχα απαίτηση τα ρεπό μου, να είναι κάποια συγκεκριμένη μέρα, δεν με ενδιέφερε, όλες οι μέρες μου φαίνονταν ίδιες. Μέχρι πέρσι. Ανακάλυψα ότι η μόνη μέρα που θέλω να ξεκουράζομαι είναι η Κυριακή. Δεν ήξερα γιατί ντε και καλά ήθελα την Κυριακή. Μέχρι που παρατήρησα πόσο ήσυχη ήταν η γειτονιά τις Κυριακές. Αν και σε κεντρικό δρόμο, με κάποιο μυστήριο τρόπο τις Κυριακές επικρατεί μια  εκκωφαντική ησυχία.  

Η ξεκούραση του σώματος δεν σημαίνει απαραίτητα μόνο σωματική ξεκούραση. Αυτό που κουράζεται περισσότερο και εκδηλώνεται μέσω του σώματος, είναι η ψυχή μας, το μέσα μας. Εκείνο είναι που όταν φτάνει στα άκρα ζητάει βοήθεια από το σώμα. Το περιβάλλον φυσικά, που βρίσκεται στην διάθεση μας, για να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία σωστά, είναι το λεγόμενο <<σπίτι>> μας. Η επιλογή του σπιτιού μας θα έπρεπε να είναι τόσο προσεκτική που σε κάθε δυσκολία να λέμε, <<πάω σπίτι να ηρεμήσω>>.

Η ζωή έτσι όπως είναι, είτε μας αρέσει είτε όχι, για να μπορούμε να ανταπεξέλθουμε, πρέπει να έχουμε διαλέξει και τα κατάλληλα εργαλεία για να βγούμε νικητές. Τόσα χρόνια, και τόσα πολλά σπίτια, σε κανένα δεν ένιωσα αυτήν την ηρεμία που νιώθω πλέον σε αυτό το σπίτι, και κυρίως τις Κυριακές. Οι Κυριακές γίνανε οι αγαπημένες μου μέρες.  Η μόνη μέρα που για κάποιο λόγο το μυαλό και το σώμα σαν να έχουν αποσυντεθεί από όλη την γύρο πραγματικότητα. Ξυπνάω το πρωί και σαν να έχω μια αίσθηση ελευθερίας από όλα.

Μια ήσυχη μέρα είναι το λιγότερο που χρειάζεται ο άνθρωπος σε όλη τρέλα που ονομάζει ζωή. Είναι πολύ υποβαθμισμένη η ησυχία πλέον σαν έννοια. Όλοι προτιμούν την φασαρία, για να αποφύγουν την επαφή με τον εσωτερικό τους κόσμο, που κάθε μέρα τον θάβουν όλο και πιο βαθιά γιατί δεν αντέχουν να τον δουν κατάματα.  

Μια ήσυχη μέρα είναι θησαυρός για την ψυχή μας, αλλά και για το σώμα μας. Οι μπαταρίες θέλουν φόρτιση που και που, και δεν είναι κακό να λέμε ότι θέλω ησυχία. Απόλυτη ησυχία όμως. Καμία φωνή, κανέναν περιττό ήχο. Μόνο εσύ και το συνειδητό σου.    

Ιωάννα Γκαβριλίου

Γειά σας καλοί μου αναγώστες. (Hi mum)

Το ΚΛΑΜΠ των 5π.μ μας εξηγεί με ποιο τρόπο μπορούμε να αλλάξουμε την καθημερινότητά μας ξυπνώντας πρίν ανατήλει ο ήλιος. Ο συγγραφέας Ρόμπιν Σάρμα, διατυπώνει μέσα από μια σειρά γεγονότων, την μυστική του φόρμουλα με την οποία έχει εκπαιδεύσει χιλιάδες στελέχη επιχειρήσεων ισχυριζόμενος πως, με την καθημερινή εφαρμογή μιας ρουτίνας,την οποία ακολουθούν επι σειρά ετών οι μεγαλύτεροι ευεργέτες και πρωτοπόροι του κόσμου μας, μπορούμε να έχουμε καλοτυχία αλλά και αφθονία. Παρακάτω θα αναφέρω τις φράσεις οι οποίες μου έμειναν από την ανάγνωση του βιβλίου αυτοβελτίωσης. Κυρίως γιατί δεν θέλω να κάνω σπόιλ. Μιας και θα σας κάνω Infuence xD.

«Η έμπνευση τρέφεται από την απομόνωση»

«Μια κακή μέρα για τον εγωισμό μας, είναι μια σπουδαία μέρα για την ψυχή μας. Και αυτό που η φωνή του φόβου σου ισχυρίζεται πως είναι μια κακή εποχή, το φως της Σοφίας σου γνωρίζει ότι είναι ένα εξαίσιο δώρο.»

Φυσικά υπάρχουν πολλές ακόμη φράσεις στο ΚΛΑΜΠ των 5π.μ που θα σας κάνουν να αναλογιστείτε τις μέχρι τώρα συνήθειές σας. Εάν θέλετε να αλλάξετε την καθημερινή σας ρουτίνα και να αυξήσετε την παραγωγικότητά σας, αυτό το βιβλίο είναι σίγουρα ένα MUST για να ξεκινήσετε.

Προσωπικά μου άρεσε η εξήγηση του πώς η τεχνολογία καταστρέφει την δημιουργηκότητα σε ατομικό επίπεδο λόγω της κατάχρησης που κάνουμε στις μέρες μας. Αλλά και η αντίλειψη των πρωταγωνιστών στις νέες τεχνικές που επρόκειτο να μάθουν από τον νέο μέντορά τους.

Y.Γ Εννοείται πως δεν το έχω τελειώσει. Hate me suckerzzz 😎

Alex ✍🏻

Στην πραγματικότητα κανένας μας δεν έχει μια αληθινή πίστη, και αυτό  επειδή είμαστε άνθρωποι. Όσο προτέρημα, άλλο τόσο μειονέκτημα. Δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Είναι τι θεωρούμε την στιγμή σωστό ή λάθος. Οπότε ανάλογα με τις περιστάσεις, θα γίνει το λάθος ή το  σωστό. Όποια απόφαση και αν παρθεί, για εκείνη την στιγμή είναι αυτό που έπρεπε να γίνει. Έχουμε δημιουργήσει το σωστό και το λάθος, ή το καλό και το κακό για να εξηγούμε τις πράξεις μας. Για να τις ξεχωρίζουμε εμείς οι ίδιοι. Γιατί αν το σκεφτούμε λίγο παραπάνω ποτέ, κανείς δεν έχει απόλυτη πίστη σε κάτι, εκτός αν ξεμείνει στο τίποτα και δεν ξέρει προς τα πού να πάει, θυμάται ότι σε κάτι πιστεύει.

Ο άνθρωπος χρησιμοποιεί την πίστη, όταν έχουν αδειάσει οι μπαταρίες του και ψάχνει θετικό φορτίο για να έχει απόθεμα όταν  την ξανά αδειάσει με την ζωή που κάνει. Ζει σε ένα ψέμα, σε έναν επαναλαμβανόμενο κύκλο. Φυσικά ο καθένας το ζει με τον δικό του τρόπο. Είναι εκείνοι που εκτιμάνε τον θεό χωρίς υπερβολές, με την διαφορά ότι ξέρουν να διακρίνουν ότι είναι πάντα εκεί, ακόμα και όταν μοιάζει να μη είναι και  εκείνοι που μόνο στα χειρότερα τον ψάχνουν. Βέβαια υπάρχουν και εκείνοι που τον βλέπουν σαν δικαιολογία για να υπερβάλουν σε όλα εκείνα που υποτίθεται δεν υπερβάλουν λόγο των αγίων  ημερών.

Δεν είναι κατακριτέο, ο καθένας μπορεί να το εκδηλώνει όπως θέλει. Αρκεί να μην έρχονται σε κοινωνική αντιπαράθεση. Όλα τα είδη πίστεως  και  θρησκείας, εν τέλει  έχουν την ίδια βάση, τις ίδιες αρχές. Η πρακτική τους είναι διαφορετική. Σίγουρα πολλοί έχουν την ψυχική δύναμη να είναι αρκετά εγωιστές, νομίζοντας πως  θα τα καταφέρουν μόνοι τους, και στην έσχατη, φτάνουν στο όνομα του, σε όποια γλώσσα και αν τον φωνάξουν είναι ο ίδιος.

Αυτό που δεν έχουν καταλάβει οι άνθρωποι και κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους, ότι δεν είναι ο θεός εκείνος που τους συγχωρεί, ή τους βοηθάει. Οι ίδιοι το κάνουν. Αυτό όμως σημαίνει ότι, αν ο άνθρωπος μετέφραζε σωστά τα λόγια του, θα καταλάβαινε ότι ο ίδιος πρέπει να συγχωρεί τον εαυτό του, και όχι ο θεός. Εμείς δεν αντέχουμε τους εαυτούς μας, και του ζητάμε να μοιραστεί το βάρος μας. Αυτή είναι η συγχώρεση που γυρεύουμε από Αυτόν.  Πάντα το κάνει, αλλά μέχρι εκεί που χρειάζεται ώστε να καταλαβαίνουμε το μάθημα μας.

Το να γιορτάζεις τον θεό μόνο τρείς φορές το χρόνο, δεν σε κάνει πιστό. Το να τον γιορτάζεις με υπερβολή πάλι δεν σε κάνει πιστό. Το να τον ψάχνουμε μόνο όταν βουλιάζουμε πάλι δεν μας κάνει πιστούς.

Ή πιστεύουμε πάντα, ή τουλάχιστον να μην τον προσβάλουμε. Εκείνα που δεν θέλουμε να μας κάνουν, να μην τα κάνουμε.

Ιωάννα Γκαβριλίου

Η αλήθεια είναι ότι αν κάτι εκνευρίζει κυρίως  τα νεότερα παιδιά είναι  η αγορά ενός εξωσχολικού  βιβλίου και η παρότρυνση από τους γονείς  να το  διαβάσουν, ειδικά την περίοδο των  διακοπών. Το βιβλίο όσο περνάνε τα χρόνια τείνει να αντικατασταθεί  και αυτό από την ισοπεδωτική  κυριαρχία του Ιντερνέτ στην ζωή μας και μαζί του να χαθούν όλες αυτές οι όμορφες ιστορίες που συνοδεύουν την ανάγνωσή του.

Αρχικά  ένα από τα  θετικά  που προσφέρει το βιβλίο και είναι το πιο εμφανές  είναι η βελτίωση του λεξιλογίου και  του χειρισμού του λόγου. Διαβάζοντας μπορείς να ανακαλύψεις  τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας και  την μαγεία του να εκφράσεις αυτό που θέλεις με ποικίλους τρόπους. Είναι καλό να ξεφύγουμε ειδικά οι νεότεροι από τις καθημερινές  μας συζητήσεις που εμπεριέχουν την αγαπημένη βρισιά όλων των  Ελλήνων σε συνδυασμό με μια σειρά από ξένες λέξεις. Είναι αρκετά στενάχωρο να βλέπεις  νέα παιδιά  να μην μπορούν να εκφράσουν τις σκέψεις  τους και το χειρότερο από  όλα να μην θέλουν να την βελτιώσουν. Ένα ακόμα στοιχείο και κατά την γνώμη μου το σημαντικότερο είναι η ενίσχυση της δημιουργικότητας και της φαντασίας. Δύο συστατικά που λείπουν, αλλά είναι  εξίσου απαραίτητα  στην  καθημερινότητα των νέων. Ένα βιβλίο σε ταξιδεύει και σου δημιουργεί εικόνες που δύσκολα μια οθόνη του υπολογιστή θα σου δημιουργήσει. Επιπρόσθετα, έχω παρατηρήσει την γιαγιά μου που συχνά μου ζητάει να της δώσω ένα βιβλίο να διαβάσει ή μια εφημερίδα. Έχετε αναρωτηθεί γιατί ; H  απάντηση είναι απλή. Η κριτική σκέψη και  η μνήμη βελτιώνονται αισθητά όταν διαβάζεις .

Λίγο πριν τον επίλογο θα ήθελα να μοιραστώ μια δική μου προσωπική ιστορία.  Ήμουν ένας μαθητής αρκετά μέτριος στην ιστορία και μου φαινόταν τρομερά δύσκολο να απομνημονεύσω τις σελίδες που μας έβαζε ο δάσκαλος. Η μητέρα μου αγόραζε βιβλία σχετικά με την ιστορία , όπως ο Βουλγαροκτόνος, Το Νήμα, ουδέποτε γύρισα να κοιτάξω ούτε καν τον εξώφυλλο. Στην πρώτη καραντίνα έπεσε τυχαία στα χέρια μου το Νήμα και πιστέψτε με ήταν καθηλωτικό. Ο συνδυασμός του μυθιστορήματος με την εξιστόρηση γεγονότων που σημάδεψαν την ιστορία τόσο της πόλης μου όσο και της χώρας, ήταν ο κυριότερος λόγος που ξεκίνησα να διαβάζω όλων των ειδών τα βιβλία.

 Κλείνοντας, είμαι σίγουρος ότι για τους περισσότερους φαντάζει αγγαρεία, για άλλους υποχρέωση και για άλλους ένα κίνητρο. Το μόνο που μπορώ να σας πω με βεβαιότητα είναι το εξής: Αν την  επόμενη φορά δεις ότι κάτι δεν το καταλαβαίνεις  ίσως μέσα σε ένα μυθιστόρημα είναι  η απάντηση  που ψάχνεις. Το συμπεράσμα μου για το βιβλίο δεν θα μπορούσε να εκφραστεί καλύτερα από τον σπουδαίο αυτό συγγραφέα.

Το διάβασμα είναι όπως η τροφή και το νερό. Το πνεύμα που δεν διαβάζει χάνει βάρος, όπως ένα σώμα που δεν τρώει.

Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος συγγραφέας

Πηγή: Γνωμικά για το βιβλίο,Γνωμικολογικόν

Υποτίθεται αυτές τις μέρες του Πάσχα, είναι οι μέρες που παραμερίζουμε τις κακές σκέψεις και κοιτάμε λίγο πιο βαθιά μέσα μας.  Υποτίθεται αυτές είναι οι μέρες που έστω και για λίγο θυμόμαστε τι πάει να πει η λέξη Άνθρωπος, και το κυριότερο δείχνουμε ότι καταλαβαίνουμε την θυσία του Χριστού για εμάς.

Αυτές οι μέρες, είναι από εκείνες τις ψεύτικες μέρες που αγαπάμε τους γύρο μας, και τους δίνουμε μια ελπίδα αγάπης. Είναι οι μέρες που μοιράζει ότι έχει ο καθένας προς τιμήν του ανθρώπου που προσπάθησε να μας δείξει τον δρόμο προς την αυλή του Θεού. Είναι οι μέρες που το να δίνεις ένα χέρι βοήθειας στον συνάνθρωπο, να του χαρίσεις ένα χαμόγελο είναι σαν να ανέβηκες ένα ακόμη σκαλοπάτι προς την ανύψωση της ίδιας σου της ψυχής.

Σίγουρα υπάρχουν πολλά είδη ανθρώπων, και με διαφορετικές αντιλήψεις, αλλά το κοινό  στοιχείο ολωνών, είναι ότι στις δύσκολες αλλά και στις άσχημες στιγμές  όλοι συμπεριφέρονται το ίδιο. Δηλαδή όλοι θέλουν κάποιον να μοιραστούν το συναίσθημα τους. Οι άνθρωποι που μοιράζονται πιο εύκολα είναι εκείνοι που έχουν τα λιγότερα, αλλά είναι εκείνοι που κοιμούνται πιο ήσυχοι γνωρίζοντας ότι βοήθησαν κάποιον που είχε ανάγκη. Αυτό το είδος ανθρώπων δεν περιμένουν κανένα είδος επιβράβευσης, ή να ζητήσει κάποιος κάτι από αυτούς, το κάνουν γιατί έτσι λέει η καρδιά τους.  Είναι το είδος ανθρώπων που δεν περιμένουν το Πάσχα να δείξουν ότι κατάλαβαν την θυσία του Χριστού για εκείνους. Από την άλλοι είναι και το άλλο είδος, που θεωρούν την αλληλεγγύη, σαν κλέψιμο των κόπων τους. Ο εγωισμός τους δεν τους αφήνει να δουν ότι το να μοιράζεσαι σε κάνει πλουσιότερο ψυχικά, και ότι η ύλη είναι κάτι προσωρινό.

Έχουμε δώσει λάθος μηνύματα με αυτές τις δύο έννοιες, πλούσιος και φτωχός. Γιορτάζουμε την Σταύρωση του Χριστού χωρίς να κοιτάξουμε μέσα μας πόσο φτωχοί γίναμε, πόσο άδειοι και ψεύτικοι. Όλα πλέον μετριούνται σε χρήματα, ακόμα και τα τραπέζια τα γιορτινά, αν δεν είναι υπερπολυτελής τότε σε λυπούνται, σε λένε φτωχό.

Αυτή είναι η διαφορά, όσο πιο πλούσιος είσαι μέσα σου τόσο πιο μικρή θα είναι η ανησυχία σου για το πώς θα φαίνεται ένα γιορτινό τραπέζι. Ακόμη και από τα λίγα αν δώσεις σίγουρα είσαι πιο πλούσιος από εκείνον που μέσα του είναι κρύος και άδειος σαν το χρήμα.

Ιωάννα Γκαβριλίου

Ίσως λόγω της τρέχουσας κατάστασης, μια επίσκεψη σε ένα μουσείο με φυσική παρουσία να είναι αδύνατη αλλά αυτό δεν ισχύει και για μια διαδικτυακή επίσκεψη. Πλέον έχουμε την δυνατότητα, προσπαθώντας να προσαρμοστούμε στα δεδομένα της εποχής, να περιηγηθούμε online σε αξιοσημείωτα μουσεία όλου του κόσμου. Πρόκειται για μια ευκαιρία που μας προσφέρει η πλατφόρμα της Google και σιγουρά δεν πρέπει να την χάσουμε! Ας δούμε λοιπόν κάποια από αυτά.

Εθνική Πινακοθήκη Ουάσιγκτον

Αν περιηγηθούμε Online σε αυτό το μουσείο θα παρατηρήσουμε ότι έχει δυο διαδικτυακές ενότητες. Η πρώτη θεματική περιλαμβάνει τα αναρίθμητα μοντέλα ρούχων μεταξύ του 1740 και 1895. Η δεύτερη θεματική αναφέρεται στα ανεκτίμητα έργα του Ολλανδού ζωγράφου Johannes Vermeer.

Βρετανικό Μουσείο

Πρόκειται για ένα διάσημο μουσείο το οποίο φιλοξενεί αναρίθμητα ιστορικά κειμήλια όπως αιγυπτιακές μούμιες. Θα εντυπωσιαστείτε από την ποικιλία των ιστορικών  αντικειμένων  και από την ανάδειξη των λεπτομερειών τους που θα νιώσετε σα να βρίσκεστε εκεί.

Μουσείο του Λούβρου

Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε πολλά για αυτό το μουσείο αφού πρόκειται ένα από τα πιο γνωστά όλου του κόσμου. Σε αυτές τις μέρες λοιπόν δίνει την ευκαιρία σε όλους τους ανθρώπους να το επισκεφθούν εικονικά και να θαυμάσουν τα αιγυπτιακά αντικείμενα έως και την Πινακοθήκη του Απόλλωνα. Υπάρχουν πάρα πολλά να δείτε και θα παραμείνετε εντυπωσιασμένοι καθ’ όλη την διάρκεια της επίσκεψης.

Μουσείο Van Gogh

Στην εικονική επίσκεψη του μουσείου αυτού μπορούμε να απολαύσουμε την περιήγηση και στους τέσσερις ορόφους. Οι εικόνες είναι υψηλής ανάλυσης και έχουμε την δυνατότητα να διακρίνουμε κάθε λεπτομέρεια των έργων του Van Gogh. Στο τέλος της επίσκεψης μας, υπάρχουν και δυο βιβλία του που μπορούμε να ξεφυλλίσουμε.

Μουσείο Whitney  της Σύγχρονης Τέχνης

Το μουσείο αυτό είναι ιδιαίτερα γνωστό στο αμερικανικό κοινό ωστόσο αξίζει και την δική μας ματιά. Περιλαμβάνει αξιοθαύμαστα έργα σύγχρονης τέχνης του 20^ου αιώνα και μια μεγάλη συλλογή έργων κάθε γνωστού Αμερικανού καλλιτέχνη.

Βιαστείτε! Ας μην χάσουμε αυτήν την ευκαιρία!

Κορίνα Κανελλοπούλου