Χρειάζεται τουλάχιστον να μην διαθέτεις βασικές γνώσεις βιολογίας για να μπορείς να αρθρώσεις τέτοιες εκφράσεις που υποβαθμίζουν την φυσική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ένα σώμα. Το οποιοδήποτε σώμα , του οποιοδήποτε ανθρώπου. Χρειάζεται να είσαι τουλάχιστον κομπλεξικό άτομο , για να μπορείς να ανεβάζεις τέτοιες δηλώσεις περί ….πρότυπα αξύριστης μασχάλης. Και ακόμα , χρειάζεται να είσαι τουλάχιστον πολλά επίπεδα κάτω από το μότο ‘”αγαπήστε τον εαυτό σας ” , για να σε κομπλάρει η θέα ενός σώματος που διαφέρει από τα πρότυπα τα οποία με σθεναρά αντίσταση η κοινωνία δεν λέει να αποβάλλει. Ποιος σας όρισε κριτές και ποιος σας έβαλε στην κριτική επιτροπή για τα υποτιθέμενα καλλιστεία στα οποία άνδρες και γυναίκες νοητά , στο δικό σας μυαλό , που φαίνεται να έχει σταματήσει σε αιώνες πίσω , συμμετέχουν; Με ποιο δικαίωμα ορίζεις την ζωή του άλλου , με το αν θέλει να ξυρίζεται ή όχι , αν θέλει να κυκλοφορεί χωρίς γένια ή όχι , και με ποδαράκι γεμάτο ” αντιαισθητικές τρίχες ” που εσείς αποκαλείτε έτσι ; Η ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη που διανύουμε ως εποχή , δεν συμβαδίζει με τις καρικατούρες που εκφέρετε ως απόψεις. Την στιγμή που μπορούμε μέσα από τα μέσα ενημέρωσης να προωθήσουμε μια αγκαλιά για όλα τα σώματα εκεί έξω και να αναδείξουμε την διαφορετικότητα του καθενός , ανεβάζουμε βιντεάκια στα οποία μας ενοχλεί η τριχωτή μασχάλη κάποιου. Η γεμάτη τρίχες πλάτη και τα αξύριστα πόδια. Μπορείς να νιώσεις περισσότερο κλόουν, αν συμφωνείς με αυτά.

Η άποψη σου είναι δεκτή και οφείλεις να την εκφράζεις με όποιον τρόπο θέλεις. Όταν όμως , με αυτόν τον τρόπο δημιουργείς ανασφάλειες σε άλλα άτομα που παλεύουν να αγαπήσουν ό,τι διαθέτουν , όταν θέλεις να λέγεσαι προοδευτικός αλλά κάπου κολλάει το ζήτημα , όταν βλέπεις την φυσική εξέλιξη ενός σώματος που έχει υποστεί γέννες , φθορά χρόνου , περιόδους , εφηβεία και αηδιάζεις , όταν σε ενοχλεί καθετί αντίθετο με το δικό σου – σύμφωνα με τα πρότυπα σου – πρόσωπο και σώμα , τότε εσύ είσαι το πρόβλημα. Αν η γυναίκα της διπλανής πόρτας θέλει να ξυρίζεται, είναι δικό της πρόβλημα. Αν δεν θέλει , ισχύει το ίδιο. Το μόνο που έχετε να κάνετε , όλοι εσείς οι ανοιχτόμυαλοι (!) άνθρωποι είναι να κλειστείτε σε μια σπηλιά , ως άλλοι νεάτερνταλ , με τα δικά σας τέλεια σώματα , με τα δικά σας τέλεια πόδια και τα δικά σας τέλεια πρότυπα ομορφιάς. Εμείς οι υπόλοιποι , με τις τρίχες στα χέρια , με τις τρίχες στο πηγούνι , με τις κυτταρίτιδες και τις ραγάδες μας , ας κοιτάξουμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο. Και αν θέλεις η γυναίκα σου / ο άνδρας σου , να έχει τρίχες ή να έχει το τέλειο ξυρισμένο πόδι , μπορείς απλά να διαλέξεις σύντροφό , φίλο , γνωστό , σύμφωνα με τα δικά σου πρότυπα ομορφιάς. Εμείς , έτσι γουστάρουμε να είμαστε , έτσι θέλουμε να παραμείνουμε , με τα πάχη μας , με τις κοιλίες μας , με τις ραγάδες που όμορφα στολίζουν το σώμα μας , με το κοντό μας ύψος , με το μεγάλο νούμερο στους στηθόδεσμους , με το μικρό νούμερο στα τζιν. Αν προτίθεσαι να μας αλλάξεις και να μας δείξεις το σωστό πρότυπο ομορφιάς που θέλει η κοινωνία του σήμερα , ευχαριστώ δεν θα πάρω.  Προτιμώ τις τρίχες μου στα χέρια , που εξάλλου με προστατεύουν από το κρύο , αν είχες διαβάσει ποτέ καλή βιολογία στο σχολείο. Προτιμώ να κυκλοφορώ με αξύριστη μασχάλη γιατί δεν μπορώ να την υποβάλλω σε καθημερινή επαφή με λεπίδες που γδέρνουν το αγαπημένο μου σώμα. Προτιμώ να βγαίνω με αξύριστο στέρνο , έτσι γιατί με έπλασαν και έτσι θέλω να είμαι. Το θέμα είναι – γιατί συνεχίζεις να μου επιβάλλεις τα δικά σου – λανθασμένα – πρότυπα που δεν έχουν πλέον αξία ;

  Προς όλους εκείνους που τους ενοχλεί η θέα μιας κοιλιάς , ακόμα και επίπεδης , προς όλους εκείνους που τους ενοχλεί το θέαμα μιας αξύριστης μασχάλης ( αντί να τρέξουν να βοηθήσουν τον συνάνθρωπό τους και να του παράσχουν τις πρώτες βοήθειες ) , προς όλους εκείνους που γουστάρουν μόνο 60-90-60. Η φύση πάντα ξέρει τι κάνει ( για δες τα είχε πει και ο Αριστοτέλης , τότε που έπαιζες με την σβήστρα σου , αντί να ακούσεις και σήμερα βρίσκεσαι εδώ και έχεις άποψη για τα σώματα των άλλων). Οι όμορφες ραγάδες που στολίζουν το σώμα μας και το κάνουν να φαίνεται ακόμα πιο μοναδικό, μοιάζουν με κύματα της θάλασσας , που σκάνε με δύναμη στην ακτή. Οι ραγάδες λοιπόν , που τόσο πολύ κομπλάρετε στην θέα τους , υπάρχουν και στην φύση και μάλιστα κολυμπάμε ανέμελοι το καλοκαίρι με το πρόσωπο μας να απολαμβάνει τα μικρά αυτά κύματα. Πως είναι δυνατόν να μην αγαπήσεις κάτι που η ίδια η φύση δημιούργησε ! Η κυτταρίτιδα που παλεύουμε να κρύψουμε τα καλοκαίρια , κάτω από το μαγιό μας και αισθανόμαστε δυσφορία που τις αντικρίζουμε, μοιάζει με μια φλούδα πορτοκάλι. Άλλωστε έτσι δεν συχνά την ονομάζουν ; Η ώριμη αυτή φλούδα του πορτοκαλιού , η όψη της οποίας μοιάζει με το δικό μας σώμα , είναι η τελειότητα της φύσης . Το ακούς , άνθρωπε μου ; Είσαι η τελειότητα της φύσης . Και οι “ατέλειες ” που βρίσκουν οι άλλοι πάνω σου , είναι αυτές που σε καθιστούν το τελειότερο δημιούργημα της φύσης ! 

 Για να ξαναγυρίσουμε στις άθλιες δηλώσεις που ορισμένοι άνθρωποι επικροτούν , οι τρίχες μας υπάρχουν εκ φύσεως. Υπάρχουν εκεί για κάποιον λόγο. Αν εμείς θέλουμε να τις βγάζουμε , δικό μας πρόβλημα. Αν εμείς δεν θέλουμε , δεν πέφτει λόγος σε κανέναν . Γύρνα το βλέμμα σου για να κοιτάξεις το δικό σου τέλειο σώμα που αγγίζει τα πρότυπα ομορφιάς σου και άσε το δικό μου , γεμάτο τρίχες , να μην φτάνει ούτε στο ελάχιστο την “τελειότητα ” του δικού σου. Εγώ όμως , αισθάνομαι καλά μέσα σε αυτό και χαίρομαι που η φύση έβαλε τα δυνατά της για να με σφυρηλατήσει. Όσο make up και αν βάλεις, όσο ξυρισμένο σώμα και αν έχεις , όσο τέλειο και αν είναι , οι ανασφάλειες σου παραμένουν και δυστυχώς αγγίζουν και την δική μου υπόσταση. Όμως , ήρθε η ώρα να βάλουμε μερικά πράγματα στην θέση τους. Κουμάντο στο σώμα σου , όχι στους άλλους. Αν σε χαλάει η όψη κάποιου σώματος , γύρνα από την άλλη και φάε μια μπανάνα για να διατηρήσεις το καλλίγραμμο κορμί σου. Εγώ και η κάθε εγώ ας καθίσουμε με μια σακουλάρα πατατάκια και μετά θα γκρινιάξουμε που πρήστηκε η κοιλιά μας. Γιατί έτσι μας αρέσει! Την τελειότητα που αναζητείς , ποτέ σου δεν θα την βρεις , γιατί το σώμα σου δεν θέλει άλλο τελειότητα. Το σώμα θα σου πει φτάνει , θέλω μια ανάσα , μια στάση , ένα pit stop. Το σώμα σου θέλει αγάπη , θέλει φροντίδα και πάνω από όλα Α Π Ο Δ Ο Χ Η .  

Για τους έξυπνους που θα θελήσουν να υποστηρίξουν τέτοιες παλαιολιθικές αντιλήψεις, για εκείνους που αναζητούν το τέλειο ( ενώ δεν είναι ικανοί να το κρατήσουν ) , για τις γυναίκες που σιχαίνονται τα αξύριστα πόδια και δεν μπορούν την “νέα αυτή μόδα ” , για όλους τους ανθρώπους που επειδή δεν έχουν κυτταρίτιδα , αποφασίζουν να κομπλάρουν τους υπόλοιπους, που έχουν. Το μεγαλύτερο παράδειγμα γύρω σας είναι η οικογένεια. Κοιτάξτε την μητέρα σας , την γιαγιά σας. Κοιτάξτε την φθορά του χρόνου που δεν αλλοίωσε ούτε στο μισό την ομορφιά που διαθέτουν. Και ας έχουν / δεν έχουν ραγάδες από τις γέννες στις οποίες υποβλήθηκαν προκειμένου να βγείτε εσείς και να έχετε και άποψη για τις ραγάδες των άλλων. Κοιτάξτε τον πατέρα σας / την μητέρα σας . Ας έχει / δεν έχει σημάδια από τις ατέλειωτες ώρες δουλειάς , με τις οποίες εσύ μπόρεσες , ως παιδί , και επιβίωσες για να μπορείς να κρίνεις τα σημάδια στα χέρια των άλλων. Δεν υπάρχουν αντιαισθητικές τρίχες , δεν υπάρχουν αντιαισθητικά σημάδια και ραγάδες. Σε ένα περιβάλλον που καθημερινά βλέπεις πως αυτή είναι η φυσική εξέλιξη του ανθρώπου , η Ίδια του η φύση , πως μπορείς να στηλιτεύεις ξένο κόσμο για την δική του;

Κορίτσια , αγόρια , άτομ@ όλων των κατηγοριών , με τρίχες , χωρίς τρίχες , με παραπάνω κιλά , με λιγότερα κιλά, με ό,τι και αν διαθέτετε στο σώμα σας. Είστε υπέροχοι ακριβώς όπως είστε . Βγείτε άφοβα και δείξτε την κυτταρίτιδα , γιατί είστε ένα υπέροχο και ζουμερό πορτοκάλι. Βγείτε άφοβα και δείξτε τις τρίχες στα πόδια , στην μασχάλη , στο αιδοίο, στο πηγούνι. Στολίζουν το γεμάτο αγάπη σώμα σας . Βγείτε έξω χωρίς να φοβάστε αν φαίνονται οι ραγάδες από το σορτς σας. Είναι η απόδειξη ότι εσείς είστε οι “τέλειοι ” και όχι αυτοί που τις κρίνουν. Άλλωστε ,τα κύματα της θάλασσας , με τα οποία μοιάζουν , μόνο να τα θαυμάσεις μπορείς… αγαπήστε τα χέρια , τα πόδια , το κεφάλι , το καθετί ξεχωριστό πάνω σας γιατί έτσι σας αξίζει. Και στο διάολο όλοι εκείνοι που σας κοιτούν με ξινισμένο βλέμμα. Εσείς να είστε ευτυχισμένοι. Και πιστέψτε με , πιο ευτυχισμένοι και πιο τέλειοι από όταν θα φορέσετε το χαμόγελο σας και θα βγείτε έξω , χωρίς να σας ενδιαφέρει αν έχετε τρίχες , ραγάδες , πανάδες και κτλ. , δεν θα είστε ποτέ ! Άδικα ψάχνουν το τέλειο εκείνοι που απορρίπτουν τις τρίχες. Εκείνοι είναι ικανοί να παρέμβουν άσχημα στην φύση προκειμένου να δημιουργήσουν την εικόνα του τέλειου που έχουν στο μυαλό τους . Αγαπήστε το κάθε πράγμα του σώματός σας ξεχωριστά , από την κορφή ως τα νύχια.  Το αξίζετε. Η μοναδικότητα του κάθε σώματος δεν θα συγκριθεί ποτέ , με το αψεγάδιαστο κορμί και πρόσωπο που κάτω από την τελειότητα κρύβουν την μικροψυχία της κριτικής . Άλλωστε , η νέα μόδα που θεωρούν το αξύριστο , για να λέμε και το στραβού το δίκαιο , δεν είναι μόδα , αλλά η απαρχή της ανθρώπινης ύπαρξης . Εκτός αν πιστεύουν ότι οι homo sapiens χρησιμοποιούσαν ξυραφάκια στην αρχαιότητα… Πάρτε το χέρι σας . Σηκώστε το και με απαλές κινήσεις , χαϊδέψτε τις ραγάδες σας  , την κυτταρίτιδα , τις τρίχες στο στέρνο σας . Αγκαλιάστε το πόδι σας και νιώστε την θέρμη που εκπέμπουν οι τρίχες , τις οποίες με μανία η κοινωνία θέλει να τις ξεριζώσει. Χαϊδέψτε το σώμα σας , γιατί αυτό είναι το μόνο που θέλει . Δεν θέλει ούτε αισθητικές επεμβάσεις , ούτε δίαιτες , ούτε ξύρισμα και αποτριχώσεις. Το σώμα αναζητά την δική σας αγάπη που θα το αναδείξει. Και να το θυμάστε : μεγαλύτερη περιποίηση από την αγάπη που εσείς οφείλετε να δείξετε  , για το σώμα σας , δεν θα υπάρξει ποτέ ! ….

Το παρόν κείμενο είναι απάντηση προς όλους εκείνους που ξεσηκώθηκαν για τις αξύριστες μασχάλες , και τα αξύριστα πόδια . Αυτή η νοσηρή νοοτροπία που προβάλλετε  , ήρθε η ώρα , να αποβληθεί από την κοινωνία για να μπορέσουμε επιτέλους να θεωρούμαστε Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο Ι !

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Με την εφαρμογή της τεχνικής Jigsaw (στρατηγική παζλ ή εργασία σε ομάδες ειδημόνων), νοείται μια στρατηγική συνεργατικής μάθησης, μια διαπολιτισμική πρακτική διδασκαλίας, στην οποία δια μέσω ποικίλων διερευνητικών δραστηριοτήτων προελαύνει η ανάπτυξη της ανοχής και της ενσυναίσθησης.

Εν συνεχεία, προβάλλεται το σκεπτικό της διδακτικής προσέγγισης. Επιπλέον, περιγράφονται τα προσδοκώμενα μαθησιακά αποτελέσματα, το γνωστικό αντικείμενο και οι δραστηριότητες που εκτελούν οι μαθητές, καθώς και παρουσιάζεται η αποτίμηση και η αξιολόγηση της εφαρμογής.

Υφίστανται δυο τύποι ομάδας. Αφενός, η ομάδα βάσης, όπου κάθε μέλος της αναλαμβάνει να μελετήσει έναν επιμέρους τομέα, και αφετέρου η εξειδικευμένη ομάδα, που απαρτίζεται από τους μαθητές των αρχικών ομάδων, έναν από κάθε ομάδα ως εκπρόσωπος. Αρχικά, οι ομάδες αποκτούν και καταθέτουν γνώσεις στο εκάστοτε γνωστικό αντικείμενο, και έπειτα μελετούν από κοινού την εξειδικευμένη γνώση. Εφεξής, επιστρέφουν στις αρχικές τους ομάδες, ώστε να ανταλλάξουν την αποκτηθείσα γνώση παρέχοντας, έτσι, την ευκαιρία να γνωρίσει η ολομέλεια της τάξης όλες τις πτυχές του μαθησιακού αντικειμένου.

Η προαναφερθείσα διαδικασία λαμβάνει χώρα σε μια σειρά βημάτων:

Βήμα 1^ο:
Αφού συλλεχθεί το υλικό από τους εκπαιδευτικούς, αποπειράται -εν συντομία- η διάκριση των διαστάσεων και των επιμέρους θεμάτων του ζητήματος. Ο απώτερος σκοπός έγκειται στον προβληματισμό των μαθητών και στην επαφή τους με το κατάλληλο λεξιλόγιο και τις στρατηγικές προσέγγισης του κειμένου.

Βήμα 2^ο:
Χωρίζονται οι μαθητές σε μικρότερες ομάδες και μοιράζονται τα προς μελέτη θέματα, με πανταχού παρουσία του εκάστοτε εκπαιδευτικού για την επικείμενη στήριξη ανάλογα με τις ανάγκες και τη δυσκολία του θέματος. Κατόπιν, σχηματίζεται ο δεύτερος τύπος ομάδας, η «εξειδικευμένη», με έναν εκπρόσωπο από κάθε μια.

Βήμα 3^ο:
Τα μέλη της ομάδας αυτής συνδιαλέγονται, πιθανώς και να αναζητήσουν επιπλέον στοιχεία μέσω βιβλιοθήκης, διαδικτύου, εγκυκλοπαίδειας.

Βήμα 4^ο:
Αναδιοργανώνεται η τάξη προκειμένου οι εκπρόσωποι αυτοί να επιστρέψουν στις αρχικές ομάδες για να μεταφέρουν τις γνώσεις που αποκόμισαν στα υπόλοιπα μέλη.

Βήμα 5^ο:
Οι εκπαιδευτικοί βοηθούν τους μαθητές να συνθέσουν την παρουσίασή τους, και μετά μέσα από ερωτήσεις οδηγούν τη σχετική συζήτηση στην ολομέλεια βάση του εκάστοτε θέματος.

Συμφέρη Αικατερίνη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Κατά την περίοδο των νομάδων και καρποσυλλεκτών, υπήρχαν απόψεις ηθικής και κανόνων, αλλά ήταν προφανώς λίγες και χαλαρές. Στις χιλιετίες της Γεωργικής Επανάστασης που ακολούθησαν, οι γεωργοί χρειάστηκε να λύσουν προβλήματα, που μέχρι και σήμερα απασχολούν, αφού αυξάνονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, και αναζητούν νέες λύσεις.

Σαφώς, την εποχή εκείνη, η ανθρωπότητα χαρακτηριζόταν από στενές επαφές και σχέσεις ιδίως στα σημεία της Μεσοποταμίας, της Αιγύπτου, της Ανατολικής Τουρκίας, όπου και ήταν ανάγκη να οργανωθούν οι κοινωνίες και να αποφασιστούν κανόνες και νόμοι. Συνεπώς, έπρεπε να τεθούν και μάλιστα να τηρηθούν, επιφέροντας τις αντίστοιχες ποινές, όπως τιμωρία, φυλακή, ραβδισμούς και, φυσικά, δικαστήρια που αποφαίνονται ποιος είναι αθώος, ένοχος και πώς τιμωρείται.

Λόγου χάρη, γύρω στο 2200 π.Χ. στην περιοχή της Ουρ στη Μεσοποταμία έχει διασωθεί σύνολο νόμων, καθώς και μνεία δικαστηρίων, που λειτουργούν με δικαστή, μάρτυρες κατηγορίας και υπεράσπισης. Την εποχή αυτή αρχίζει η κωδικοποίηση και η καταγραφή των νόμων, παρακολουθώντας το αίσθημα δικαίου και τις αγωνίες για την λειτουργία της κοινωνίας.

ΧΑΜΟΥΡΑΜΠΙ
Πρόκειται για μια περίφημη συλλογή νόμων των Βαβυλωνίων του 1800 π.Χ.. Οι νόμοι είναι 300 και προβλέπουν τιμωρίες και απαγορεύσεις για ποικίλους τύπους αδικημάτων, μεταξύ των οποίων κεντρική θέση κατέχει η έννοια του «κλέβω». Οι τιμωρίες είναι πολύ βαριές, ποινές σε αμοιβή, πρόστιμο, φυλάκιση, αλλά κυρίως ραβδισμοί, αποκοπή χεριών και, συλλήβδην, μελών του σώματος.

Στο σημείο αυτό κρίνεται σημαντικό να αναφερθεί ότι η έννοια αυτή δημιουργείται, διότι έχει παραχθεί η έννοια του «έχω», της κατοχής, της ιδιοκτησίας. Ως νομάδες, καρποσυλλέκτες και κυνηγοί, δεν υπήρχε περιουσία για την αποστροφή προς την κλοπή. Μολαταύτα, οι γεωργοί διαθέτουν πια αποθέματα, αποθηκεύουν, έχουν αντικείμενα στην ιδιοκτησία τους. Εξ αυτού, επικρατεί και αγωνία ως προς το πώς μέλει να προστατευτεί η περιουσία και προβλέπονται τιμωρίες.

Απόσπασμα από το ελεύθερο διαδικτυακό μάθημα του Mathesis «Παγκόσμια ιστορία: ο άνθρωπος απέναντι στη φύση» με διδάσκουσα τη Μαρία Ευθυμίου.
Σύνδεσμος: https://mathesis.cup.gr/assets/courseware/v1/633a69ddebb8a06be0f2f9b49525b4ac/c4x/History/HIST3.1/asset/WH1_W1-4.pdf

Συμφέρη Αικατερίνη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Όλοι βλέπουμε σειρές, όλοι βλέπουμε ταινίες και διαμορφώνουμε άποψη για αυτές. Το παρόν άρθρο λοιπόν είναι πιο πολύ γνώμη για μια ενδιαφέρουσα σειρά και δεν διεκδικώ εγώ προσωπικά τον τίτλο του «κριτικού ταινιών/σειρών», προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Ακόμα, να αναφερθεί εκ των προτέρων, ότι στο παρόν κείμενο δεν υπάρχουν spoiler.

Μετά από αυτόν τον ίσως και όχι αναγκαίο πρόλογο, πάμε στην σειρά. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα φρέσκια ισπανική σειρά μιας σεζόν που ανέβηκε πριν από λιγότερο από έναν μήνα στην πλατφόρμα. Την υπογράφει ο Oriol Paulo, οποίος μας έχει δώσει και άλλα εξαιρετικά θρίλερ, όπως το El Cuerpo(2012), το Contratiempo(2016, Αόρατος Επισκέπτης) και το Durante La Tormenta(2018, Η Οφθαλμαπάτη), με τα τελευταία δύο να βρίσκονται επίσης στην ίδια πλατφόρμα. Κάνει εξαιρετική δουλειά στην σκηνοθεσία. Το σενάριο βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Harlan Coben, του 2005.

Η σειρά ακολουθεί τον πρωταγωνιστή Mateo Vidal, έναν νέο άνθρωπο με όνειρο να γίνει ένας σπουδαίος δικηγόρος, που πληρώνει ένα θανατηφόρο ατύχημα, για το οποίο φυλακίστηκε και τώρα, μετά την αποφυλάκισή του, προσπαθεί να βρει μια δεύτερη ευκαιρία για να συνεχίσει την ζωή του από εκεί που την άφησε. Ωστόσο, όσο βρίσκεται στην φυλακή, η μοίρα του επιφυλάσσει την απώλεια των κοντινών του ανθρώπων. Στη νέα του ζωή έχει για συνοδοιπόρο του την Olivia Costa, μια όμορφη γυναίκα, με άγνωστο παρελθόν. Εξαρχής, δημιουργούνται κάποια ερωτήματα για το τυχαίο της συνάντησής τους. Η Olivia δέχεται ένα τηλεφώνημα, το οποίο, πυροδοτεί την δράση και οδηγεί σε ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο παιχνίδι.

Παράλληλα με την κεντρική πλοκή, βλέπουμε και μια φιλόδοξη αστυνομικό, την Lorena Ortiz, η οποία προσπαθεί με ζήλο να λύσει μια, φαινομενικά άσχετη με την κεντρική πλοκή, υπόθεση. Στην υπόθεση αυτή προσπαθεί διακαώς να παρέμβει ο Teo Agilar, ένας αστυνομικός από την Μονάδα Ειδικών Εγκλημάτων. Υπάρχουν και άλλα δευτερεύοντα πρόσωπα, τα οποία όμως στην πορεία της σειράς, παίζουν σημαντικό ρόλο.

Αυτά τα δύο νήματα πλέκονται παράλληλα και αρχικά, μοιάζουν άσχετα, στην πορεία όμως διαφαίνονται οι συνδέσεις και συσχετισμοί. Τα πρώτα δύο επεισόδια μοιάζουν εντελώς άσχετα μέχρι το σημείο σύνδεσης, σε τέτοιο βαθμό που αναρωτήθηκα αν έχω βάλει την σωστή σειρά κατά την παρακολούθηση του 2^ου επεισοδίου! Οι αναδρομές είναι συχνές και κάποιες φορές κάπως απότομες, αλλά χωρίς να σε αποσυντονίζουν.

Στην διαδρομή προς την επίλυση του μυστηρίου, τίθενται διαρκώς νέα δεδομένα, υπάρχουν πολλά πάνω κάτω, στιγμές δράσης στο παρόν αλλά και στο παρελθόν. Διάφορα ένοχα μυστικά που αποκαλύπτονται, θέτουν νέα ερωτήματα, πράγμα που σε κρατάει σε μια διαρκή εγρήγορση. Οι ανατροπές είναι συχνές και μέχρι και το τέλος της σειράς. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της κατάλληλης παρουσίασης της κατάστασης, ώστε να έρχονται στο φως κάποια στοιχεία, αφήνοντας όμως κάποια κενά σημεία. Έτσι, διαρκώς βρισκόμαστε σε υποψίες για τους πρωταγωνιστές και όσα ενδεχομένως κρύβουν.

Οι πρωταγωνιστές σκιαγραφούνται βαθμηδόν και με έξυπνο τρόπο, αλλά σε βάθος στο σύνολο της σειράς. Μάλιστα, στην αρχή πολλών επεισοδίων, βλέπουμε κάθε φορά κάποιον από τους πρωταγωνιστές να δρα σιωπηλός και μια φωνή, σε δεύτερο πρόσωπο απευθύνεται στο πρόσωπο που βλέπουμε, σαν να πρόκειται για την συνείδησή του, και μας φωτίζει κάποιες λεπτομέρειες. Αυτό είναι μια εξαιρετικά έξυπνη πρακτική από τον σκηνοθέτη.

Ως θέματα πίσω από την υπόθεση, τίθεται η ηθική, που υπάρχει στο παρασκήνιο της δράσης των ηρώων και διαρκώς μας δίνει αφορμές για σκέψη σχετικά με τα πραγματικά κίνητρα των ηρώων και στο τέλος, μας μένει ένα ερώτημα για την ευμεταβλητότητά της. Επίσης, κύριο ερώτημα είναι το κατά πόσο κάθε άνθρωπος δικαιούται να αφήσει το παρελθόν πίσω του και να κάνει μια νέα αρχή, να έχει μια δεύτερη ευκαιρία, όσο ενοχοποιημένο παρελθόν και αν έχει και κατά πόσο μπορεί να ενταχθεί αποτελεσματικά πίσω στην κοινωνία.

Συμπερασματικά, είναι μια σειρά που την προτείνω ανεπιφύλακτα, διότι και αισθητικά αλλά και θεματικά ξεχωρίζει και λόγω της δράσης της, την παρακολουθείς με μεγάλη αγωνία για το παρακάτω. Άλλωστε, είναι σειρά μιας σεζόν, οπότε είναι εύκολο να την δει ο καθένας.

Γιώργος Τσαμήτρος

Τι συμβαίνει όταν συνδυάσεις την αριστουργηματική ελληνική ποίηση με τους ρυθμούς του έντεχνου, παραδοσιακού ή ροκ τραγουδιού;

Την απάντηση την αφήνουνε να την κρίνετε εσείς, καθώς σας παραθέτουμε 9 τραγούδια-ποίηση, ώστε να διευρύνετε τους μουσικούς σας ορίζοντες, αλλά και για να γνωρίσετε καλύτερα τον μεγαλειώδη πολιτισμό μας, μέσα από αυτά τα μαγευτικά μελοποιημένα ποιήματα:

«Γουίλι ο μαύρος θερμαστής», Νίκος Καββαδίας

Είναι γνωστό ότι ο Νίκος Καββαδίας έχει κάνει αισθητή την παρουσία του στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας, καθώς τα περισσότερα ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί. Ένα από τα ποιήματα αυτά είναι και το «Ο Γουίλι ο μαύρος θερμαστής από το Τζιμπουτί» , από την πρώτη συλλογή του Νίκου Καββαδία με όνομα «Μαραμπού», η οποία κυκλοφόρησε το 1933.

Η μελοποίηση Θάνου Μικρούτσικου μετατρέπει το ποίημα σε ένα από τα ωραιότερα ελληνικά ροκ τραγούδια, με ερμηνευτή τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ο οποίος έχει τραγουδήσει αρκετούς ακόμη στίχους ποιητών. Η χαρακτηριστική ροκ χροιά του Βασίλη Παπακωνσταντίνου προσδίδει στο ποίημα όλο τον δυναμισμό που του αρμόζει.

«Θεσσαλονίκη ΙΙ», Νίκος Καββαδίας

Ο Νίκος Καββαδίας αγαπούσε πολύ τη Θεσσαλονίκη. Αυτό φαίνεται και μέσα από τα ποιήματά του, αφού έχει αφιερώσει δύο ποιήματα στην ερωτική αυτή πόλη. Αν και ταξίδεψε σε πολλά μέρη η Θεσσαλονίκη ήταν η πόλη που τον ενέπνεε. Ήταν δεμένος με την θάλασσα, με το λιμάνι, ίσως γιατί ο ίδιος υπήρξε ναυτικός. Η μαγική ταξιδιωτική περιγραφή του Νίκου Καββαδία, αναμειγμένη με την απλότητα των καθημερινών εικόνων χαρακτηρίζουν το ποίημα «Θεσσαλονίκη ΙΙ».

Ένα ποίημα από τη συλλογή «Τραβέρσο» (1975), το οποίο μελοποίησαν οι Ξέμπαρκοι το 1934, δημιουργώντας ένα υπέροχο μουσικό άσμα που συναρπάζει τους λάτρες του έντεχνου τραγουδιού και όχι μόνο!

«Βράδυ», Κώστας Καρυωτάκης

Η μελαγχολική διάθεση που διαποτίζει τα ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη μετουσιώνεται επίσης σε μελοποιημένα άσματα. Το 1982 η Λένα Πλάτωνος μελοποιεί 13 ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη και δημιουργεί το άλμπουμ «Καρυωτάκης – 13 τραγούδια», το οποίο κατέχει μια εξέχουσα θέση στην ελληνική δισκογραφία.

Η Σαβίνα Γιαννάτου ερμηνεύει ένα από τα πιο εμβληματικά, μελοποιημένα ποιήματα του άλμπουμ, το «Βράδυ», που ανήκει στην ποιητική συλλογή Ελεγεία και σάτιρες(1927). Πρόκειται για ένα ποίημα επηρεασμένο από το πνεύμα του νεοσυμβολισμού, όπως φανερώνουν οι υποβλητικές εικόνες, η μελαγχολία αλλά και η μουσικότητα των στίχων.

«Ερωτόκριτος», Βιτσέντζος Κορνάρος

Ο Ερωτόκριτος πρόκειται για ένα από τα πιο κλασικά και πιο δημοφιλή έργα, αφού μας διηγείται, με αρκετά διαχρονικό τρόπο, μια ιστορία αγάπης που συνδυάζει επίσης τη φιλία και το οικογενειακό περιβάλλον. Ποιος θα μπορούσε να ερμηνεύσει καλύτερα το αριστούργημα του Βιτσέντζου Κορνάρου από τον Γιάννη Ξυλούρη;

Ο Γιάννης Ξυλούρης, η φωνή της Κρήτης, τραγουδά ελαφρώς παραλλαγμένα τους στίχους που έγραψε ο Βιτσέντζος Κορνάρος, χωρίς όμως να παραλείπει να αποδώσει την παραστατικότητα και την ζωντάνια που πρεσβεύει το εξαίσιο αυτό ποίημα.

Μία ακόμη μοναδική ερμηνεία είναι εκείνη του Γιάννη Χαρούλη που κυκλοφόρησε το 2015, από το άλμπουμ «Χίλια Καλώς εσμίξαμε» – Live στο Λυκαβηττό .

«Εμένα οι φίλοι μου», Κατερίνα Γώγου

Γνωρίσαμε και αγαπήσαμε την Κατερίνα Γώγου μέσα από τις ταινίες της Φίνος Φιλμς. Η Κατερίνα Γώγου χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως παιδί-θαύμα, αφού σε ηλικία μόλις 5 ετών ξεκίνησε να παίζει σε διάφορες παιδικές παραστάσεις. Παρόλα αυτά, δεν πέρασε όμορφα παιδικά χρόνια, ελέω Κατοχής και Εμφυλίου Πολέμου. Από ταλαντούχα ηθοποιός η Κατερίνα Γώγου μετατρέπεται σε επαναστατική ποιήτρια, που αρχίζει να γράφει «για τον εαυτό μου, από αγανάκτηση για το κακό και από αγάπη για τον άνθρωπο και τη ζωή», όπως η ίδια δήλωνε.

Ένα από τα πιο όμορφα ποιήματα της είναι το «Εμένα οι φίλοι μου» που μελοποιήθηκε το 1998 από τους Magic de Spell, οι οποίοι ερμήνευσαν το κομμάτι με τον Σωκράτη Μάλαμα προσθέτοντας ένα ακόμη διαμάντι στην ελληνική ροκ μουσική σκηνή.

«Σπασμένο Καράβι», Γιάννης Σκαρίμπας

Το 1936, Γιάννης Σκαρίμπας, εξωτερικεύει τις ψυχικές του εικόνες και συνθέτει το Σπασμένο Καράβι, από την ποιητική συλλογή «Ουλαλούμ». Οι στίχοι του ποιήματος ακούγονται πιο δυνατά στους ανθρώπους που επιλέγουν την μοναξιά τους, καθώς ο Γιάννης Σκαρίμπας μας ταξιδεύει σε ένα άψυχο τοπίο, σε έναν ακίνητο κόσμο, όπου το μόνο ζωντανό ον εκεί, είναι ο μοναχικός άνθρωπος.

Τους μαγικούς αυτούς στίχους μελοποίησε ο Γιάννης Σπανός και σε συνδυασμό με την υπέροχη ερμηνεία του Δημήτρη Μπάση, με την Κατερίνα Νιτσοπούλου στα φωνητικά, δημιούργησαν ένα διαχρονικό αριστούργημα που συνάντησε τεράστια επιτυχία.

«Το παράπονο», Οδυσσέας Ελύτης

Από την λίστα αυτή δεν θα μπορούσε να λείπει κάποιο ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη. Αναμφίβολα πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, αφού βραβεύτηκε το 1960 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης και το 1979 με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Είναι ο δεύτερος και τελευταίος μέχρι σήμερα Έλληνας ποιητής που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ.

Αρκετά από τα ποιήματά του έγιναν στίχοι τραγουδιών, όμως αυτό που ξεχωρίσαμε είναι το «Παράπονο» από τη συλλογή Τα Ρω του έρωτα (1972), το οποίο μελοποίησε ο Δημήτρης Παπαδημητρίου. H Ελευθερία Αρβανιτάκη, η ερμηνεύτρια του τραγουδιού έχει δηλώσει πως το «Παράπονο» της άλλαξε την ζωή, καθώς αναπολεί με συγκίνηση την στιγμή που ο Οδυσσέας Ελύτης έδωσε την έγκριση για να μελοποιηθεί το τραγούδι που θα απογείωνε την λαμπρή καριέρα της.

«Ερωτικό», Ναπολέων Λαπαθιώτης

Ο Ναπολέων Λαπαθιώτης ζούσε μια ζωή προκλητική για τη συντηρητική κοινωνία της εποχής εκείνης, αν και ήταν αρκετά διακριτικός, κλεισμένος στον εαυτό του και συγκρατημένος, μέχρι και τη στιγμή που αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του. Το 1928, ο Ναπολέων Λαπαθιώτης, συνέθεσε το «Ερωτικό», αφιερωμένο στην μεγάλη αγάπη του, τον Κώστα Γκίκα. Μάλιστα το ποίημα έχει ακροστιχίδα και σχηματίζει το όνομα «Κώστας Γκίκας», μαρτυρώντας παράλληλα την ερωτική απογοήτευση και την θλίψη που ένοιωθε ο ποιητής, φέρνοντας στο μυαλό του το πρόσωπο του αγαπημένου του.

Το γεμάτο αυτό ευαισθησία ποίημα, μελοποιήθηκε από τον Νίκο Ξυδάκη και το τραγούδησε με μαγευτικό τρόπο η Ελευθερία Αρβανιτάκη. Όλοι αυτοί οι συνδυασμοί δημιούργησαν ένα από τα πιο όμορφα, ερωτικά τραγούδια της ελληνικής δισκογραφίας.

«Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», Νίκος Γκάτσος

Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου…Ένα αρκετά γνωστό και πανέμορφο τραγούδι που έχει αγαπηθεί από γενιές και γενιές. Οι στίχοι του σπουδαίου Νίκου Γκάτσου και η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, δημιουργούν ένα άσμα που αγγίζει την ψυχή κάθε μουσικόφιλου! Η μελωδία του τραγουδιού γράφτηκε το Νοέμβριο του 1958 στο Παρίσι και χρησιμοποιήθηκε για την αγγλοϊσπανική ταινία του Μισέλ Πάουελ, «Honeymoon».

Η πρώτη ερμηνεύτρια του μελοποιημένου αυτού ποιήματος ήταν η μοναδική Γιοβάνα. Έπειτα ερμηνεύτηκε από διάφορους σπουδαίους καλλιτέχνες, ακόμη και στο εξωτερικό. Διεθνώς ακούγεται ως «Honeymoon song», σε στίχους του Γουίλιαμ Σάνσομ, με την ερμηνεία του Μαρίνο Μαρίνι μαζί με το κουαρτέτο του.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως το «Honeymoon song» ερμηνεύθηκε και από τους Beatles! Οι Τζον Λένον και Πολ Μακ Κάρτνεϊ, αποφάσισαν να ξαναηχογραφήσουν το κομμάτι , το 1963, για τον κύκλο ραδιοακροαμάτων «Pop Go The Beatles» που ετοίμαζαν τότε για το BBC, αφήνοντας το προσωπικό τους στιλ στο τραγούδι με τις ελληνικές ρίζες.

Δεν είπε κανείς να μην βγάζουμε ένα πρόγραμμα, να μην σχεδιάζουμε όμως. Όλα ούτως ή άλλως στο περίπου γίνονται.  Η μόνη σταθερή μεταβλητή στην ζωή μας είναι η ίδια η αλλαγή. Το να έχεις ένα πρόγραμμα,  απλά σου δίνει το περιθώριο να αποφύγεις ουρανοκατέβατες εκπλήξεις.  Να προλάβεις  να αντιδράσεις όσο πιο ορθά γίνεται στις ξαφνικές εμφανίσεις.  Όταν τα αφήνουμε όλα και γίνονται ένας στενός κορσές, δεν θα έχουμε και πολλά περιθώρια για τυχαία συμβάντα.

Η καθημερινότητα είναι αρκετά γεμάτη, και ένα τυχαίο γεγονός, είναι το κερασάκι στην τούρτα, ώστε ο άνθρωπος να ξεκινήσει από το πουθενά να αγχώνεται. Και αυτό από μόνο του είναι ήδη ένα πρόβλημα στην ζωή μας. Ξυπνάμε, το πρωί,  ήδη με προβλήματα, μόνο και μόνο από το άγχος. Οπότε για να μην ζούμε με ένα διαρκές άγχος, που έχει γίνει ρουτίνα, το να διαθέτουμε λίγα λεπτά την ημέρα, για εμάς και μόνο, μας απελευθερώνει άμεσος από κάτι περιττό.  Και κυρίως γιατί οι εκπλήξεις και τα τυχαία συμβάντα δεν ξέρεις το είδος της φύσης τους. Ότι και να είναι, καλής ή κακής φύσεως, και πάλι χρειάζονται επιπλέον χρόνο,  εκτός του προγράμματος σου δηλαδή, με αποτέλεσμα να στριμώξεις όλο και περισσότερο το πρόγραμμα της ημέρας σου, για να καταφέρεις να ανταπεξέλθεις και στην καινούργια προστιθέμενη έκπληξη.

Η ζωή είναι αυτή που είναι. Το μόνο που χρειάζεται είναι να εκτιμάμε και τους εαυτούς μας περισσότερο, για να μας φαίνονται όλα φυσιολογικά ακόμα και στις πιο απρόσμενες καταστάσεις. Σίγουρα στην διαχείριση του χρόνου, έχουμε και εμείς λόγο, γιατί μιλάμε για τις ζωές μας, και ας κυλάει εκείνος με δικό του χρονοδιάγραμμα. Όπως συνηθίζουμε να λέμε, <ένα πράγμα την φορά>.

Μιας και μάθαμε να τρέχουμε όλη μέρα, από την μια ασχολία στην άλλη, το να παίρνουμε μια-μια τις υποχρεώσεις, διευκολύνουμε την διαδικασία λήψης αποφάσεων, που μας δίνει την ευχέρεια να είμαστε πιο συγκεντρωμένοι σε ένα δίλημμα, σε μια διασταύρωση την φορά.

 Προγραμματίζουμε τον χρόνο μας πάντα σε μικρή απόσταση, για να μην χαθούμε στον χωροχρόνο, και μετά περιμένουμε για ένα θαύμα. Η ζωή στο παρόν δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα, αλλά αυτό σημαίνει να προγραμματίζεις,  να ζεις στο παρόν με ότι έχει ο καθένας.

Ιωάννα Γκαβριλίου

Story time 📘

Όντας άτομο που ψάχνει διαρκώς ευκαιρίες ατομικής εξέλιξης, αποφάσισα 1,5 μήνα πριν να ψάξω εκτενέστερα τι ζειπαί με το Real Estate στην Ελλάδα, πως εφαρμόζεται και πως θα μπορούσα εγώ να ακολουθήσω μια επαγγελματική πορεία στον εν λόγω τομέα.

Υπάρχουν πολλές εταιρίες και πολλά ιδιωτικά μεσιτικά γραφεία, οπότε αποφάσισα να στείλω βιογραφικά στις ναυαρχίδες του κλάδου. Η RE/MAX ήταν η Νο1 επιλογή μου καθώς αποτελεί μια εταιρία παγκοσμίου βεληνεκούς στην οποία θα γούσταρα να είμαι μέλος. Όλα αυτά μη ξέροντας τι με περιμένει και το πως έχει θεσμοποιηθεί το Real Estate στην χώρα μας.

Το πρώτο Touch

Εν τέλη ένα γραφείο της RE/MAX με κάλεσε και πραγματοποιήσαμε 3 ραντεβού από τα οποία κατάλαβα τον τρόπο που ελίσσεται η εταιρία στην αγορά όσον αφορά τους συνεργάτες. Μέλημα της εταιρίας είναι να επεκτείνει τον κύκλο της, ανοίγοντας όσο το δυνατόν περισσότερα καταστήματα Franchise. Κάτι το οποίο πίστευα γίνεται μόνο στην εστίαση🙄.

Στην ουσία μαζεύουν όσο το δυνατόν περισσότερους συνεργάτες έτσι ώστε να ανέβει ο αριθμός των αναθέσεων, δηλαδή η αγοροπωλησία ακινήτων, για να μεγιστοποιήσουν το κέρδος, μιας και οι συνεργάτες πληρώνονται ποσοστιαία επί των πωλήσεων στις περισσότερες περιπτώσεις, ή με σταθερή προμήθεια. Ποσοστό το οποίο μέχρι ένα σημείο χωρίζεται μεταξύ του μεσολαβητή(μεσίτη) και την εταιρίας την οποία συνεργάζεται (RE/MAX). Παιχνίδι αριθμών δηλαδή. Περισσότεροι συνεργάτες = περισσότερα ακίνητα = περισσότερη προμήθεια για την εκάστοτε εταιρία.

Μετά το πρώτο μου ραντεβού με τον συνεργάτη της RE/MAX, επικοινώνησε μαζί μου μια νεοσύστατη εταιρία η οποία αποτελείται από πρώην συνεργάτες της Αμερικάνικης εταιρίας. Το όνομα αυτής New Deal. Εν τέλη συνέχισα με την εν λόγω εταιρία όπου βρίσκομαι στο στάδιο της εκπαίδευσης.

Τι έχω αντιληφθεί έως τώρα για το Real Estate;

Μέχρι στιγμής αυτό που έχω αφουγκραστεί σχετικά με την εφαρμογή του Real Estate στην Ελλάδα, είναι πως επρόκειτο για ένα σπόρ το οποίο βασίζεται πρώτα στις δημόσιες σχέσεις και μετέπειτα στην ικανότητα της πώλησης.

Όταν μιλάμε για πωλήσεις αγαπητοί, δεν αναφερόμαστε στην ικανότητα κάποιου να είναι επικοινωνιακός ή να είναι καλός στο “μπλα μπλα”. Πραγματικά, ακούγοντας τα παραπάνω αναφορικά με τις πωλήσεις, αντιλαμβάνομαι την ελάχιστη γνώση αλλά και την καχυποψία που υπάρχει απέναντι στους πωλητές.  Και σίγουρα σε αυτό φταίμε σαν λαός διότι με την εξής νοοτροπία πορευόμαστε επί χρόνια. Αναζητάμε το τι μας βολεύει να ακούσουμε από το να απαιτούμε τον επαγγελματισμό.

Η έρευνα αγοράς, η κατανόηση του προϊόντος και η υγιής προώθησή του αποτελούν πράξεις για την θεμελίωση ενός επαγγελματία σε οποιονδήποτε χώρο. Πόσο μάλλον στις πωλήσεις όπου καλούμαστε να καλύψουμε τις ανάγκες άλλων. Και για αυτόν τον λόγο υπάρχει δυσπιστία απέναντι στους μεσίτες διότι πολλοί εξ αυτών λειτουργούν με ελάχιστο επαγγελματισμό μα με μεγάλη έμφαση στην εικόνα, την δήθεν ευγενική συμπεριφορά και το λέγειν τους. 

What’s next?

Το Real Estate στην Ελλάδα είναι ένας κλάδος δεκτικός στην εξέλιξη μιας και η έξαρση της πανδημίας, εν τέλη, αύξησε την ζήτηση στα ακίνητα. Παρόλα αυτά αντιλαμβάνομαι την έλλειψη του επαγγελματισμού, από τη μεριά των υπάρχων μεσιτών και προσωπικά αυτό με συμφέρει.

Για όποιον ενδιαφέρεται για την εν λόγω καριέρα θα ήθελα να αναφέρω τα εξής:

–Χρειάζεται χρόνο και υπομονή για να δει κανείς σταθερό εισόδημα. Αυτό σημαίνει πως ενδεχομένως να χρειάζεται μια παράλληλη δουλειά τουλάχιστον στην αρχή.

–Αν πιστεύεις πως δεν θα είσαι μόνος σε αυτό αναθεώρησε. Το σπόρ είναι ατομικό.

-Αν θεωρείς πως η πολυλογία σου θα σε κάνει πετυχημένο και κατάλληλο για την δουλειά, αναθεώρησε x2.

Το μόνο σίγουρο είναι πως εάν κάποιος εφαρμόσει σωστά όλες τις διαδικασίες του Real Estate, είμαι σίγουρος πως τον περιμένει μια πετυχημένη εξέλιξη στον κλάδο. Σκληρή δουλειά και υπομονή κυρίως με τους ανθρώπους που θα χρειαστεί κανείς να συναναστραφεί στον χώρο.

Till next time suckerzzzz 🐜

Alex

Μεγάλη στάθηκε η ανθρώπινη προσπάθεια για βελτίωση του τρόπου επικοινωνίας και για διαμόρφωση της γλώσσας ήδη από την αρχαιότητα, με τους τελευταίους αιώνες να μελετώνται οι ανθρώπινες γλώσσες.

Έως και σήμερα υφίσταται μεγάλη αμφισημία ως προς το πώς συνέβη η διαδικασία των εξελίξεων των γλωσσών,  λόγω της ομοιότητας, κυρίως στη σύλληψη της δομής και σε βασικά λεξιλόγια.

Αυτό, ακριβώς, αποτέλεσε και το λίκνο για την ανάπτυξη μιας ειδικής επιστήμης που ονομάζεται Γλωσσολογία. Επί της ουσίας, πρόκειται για μια «αρχαιολογία της γλώσσας», δηλαδή την εισχώρησή της εντός της δομής των γλωσσών, καθώς και την προσπάθειά της για την εύρεση των παλαιότερων μορφών.

Υποστηρίζεται πως, αρχικά, δημιουργήθηκε ένας πυρήνας μιας γλώσσας κάπου, όπου έπειτα διαχύθηκε. Λόγω της διαβίωσης σε ομάδες -νομαδικές- μετακινούμενες, σε φυλές και σύστημα φυλών που περιφέρονταν σε κάποια περιοχή του κόσμου, διαμορφώθηκε μια τάση γλωσσική, συγκροτώντας πλέον τον κόσμο της γλώσσας.

χάνεται μία γλώσσα ανά δύο εβδομάδες

UNESCO

Οι γλωσσολόγοι, βέβαια, χάρη στη μελέτη των γλωσσών και εισχωρώντας βαθύτερα στις ομάδες αυτές, οργάνωσαν τις γλώσσες των ανθρώπων σε μεγάλα σχήματα.

Χαρακτηριστικά, ένα παράδειγμα έγκειται στην ουραλοαλταϊκή ομάδα συγκαταλέγοντας αρκετά συγκλίνουσες γλώσσες μεταξύ των Ουραλίων. Τα Ουράλια είναι μια οροσειρά στη ζώνη της σημερινής Ρωσίας, έρχεται εγκάρσια, κάθετα και κόβει τη γη, με την οροσειρά Αλτάι να βρίσκεται στο άλλο άκρο της Ασίας. Επίσης, παρουσιάζεται μια άλλη ομάδα γλωσσών στη νοτιοανατολική Ασία, οι γλώσσες του νότου της Ασίας.

Ακόμη, συγκαταλέγονται και τα νησιωτικά συμπλέγματα στον Ειρηνικό Ωκεανό, της Ινδονησίας, με τα χιλιάδες μικρά σπαρμένα νησάκια. Παραδόξως σε αυτήν ανήκει και η Μαδαγασκάρη αποτελώντας την σινοθιβετιανή ομάδα, στην οποία υπάγεται και η μεγαλύτερη γλώσσα του κόσμου, η κινεζική.

Κλείνοντας, στην Αφρική, εντοπίζονται πολλές γλώσσες. Στην υπερσαχάρια Αφρική, την μεγάλη έρημο Σαχάρα που τέμνει την Αφρική στα δύο, ομιλούνται αφενός οι σημιτικές, ή αλλιώς αφροασιατικές γλώσσες και αφετέρου η ινδοευρωπαϊκή ομάδα γλωσσών. Απεναντίας, στην υποσαχάρια Αφρική υπάρχουν αρκετές ομάδες με εξέχουσα και μεγάλη εκείνες της μπαντού.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Δευτέρα, 3 Μαΐου 2021: μετά από έξι μήνες έφτασε η πολυπόθητη και προσδοκώμενη από όλους στιγμή που η εστίαση, τα αγαπημένα μας καφέ, μπαρ και εστιατόρια, θα άνοιγαν και πάλι τις πόρτες τους για να μας υποδεχτούν στα σιωπηλά για την ώρα, αλλά χαλάλι. Οι απαραίτητες ετοιμασίες έγιναν τις προηγούμενες μέρες και οι μάγειρες, οι μπάρμαν και οι σερβιτόροι ξεσκούριασαν μετά από τις πρώτες «αναγνωριστικές» παραγγελίες και βρήκαν ρυθμό. Τα σοκάκια, οι πλατείες, οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια πλημμύρισαν από τους νέους, αλλά ακόμα και από τους μεγαλύτερους και τις οικογένειες, που ξεχύθηκαν για να απολαύσουν τον πρώτο τους καφέ, το πρώτο τους φαγητό, την πρώτη μπύρα, το πρώτο τσίπουρο μετά από τόσο καιρό, ευρισκόμενοι πλέον στην καρδιά της άνοιξης.

Έτοιμοι από καιρό οι νέοι έπιασαν τραπέζι σε καλό σημείο-οι κρατήσεις, ακόμα και στα πιο απλά μαγαζιά, έδιναν και έπαιρναν-και προσπάθησαν να διοχετεύσουν όλη τους την ενέργεια σε αυτή την δραστηριότητα που τόσο τους είχε λείψει, την χαλαρή έξοδο με την παρέα που συχνά κατέληγε κάθε άλλο παρά χαλαρή. Ήταν πανέτοιμοι να μιλήσουν δυνατά και με ζωντάνια-όχι και πολύ δυνατά κύριε Χαρδαλία, υπερέβαλα-να γελάσουν με την ψυχή τους με λόγο ή χωρίς, να πειράξουν ο ένας τον άλλον, να φλερτάρουν με τα άτομα τριγύρω τους, να γράψουν τις δικές τους νέες σελίδες στην ιστορία της παρέας τους!

Πόσο ανάγκη είχαν όλοι, είτε μιλάμε για τον μεγαλύτερο ξενύχτη είτε για τον μεγαλύτερο σπιτόγατο αυτή την επιστροφή στις στιγμές χαλάρωσης, ξεγνοιασιάς και καλοπέρασης σε ανοιχτούς χώρους με τους αγαπημένους τους ανθρώπους, μακριά από την κλεισούρα του σπιτιού; Πόσο κομβικό ρόλο διαδραματίζει για την ψυχολογία του καθενός αυτή η επάνοδος στις εξόδους σε συνδυασμό με την απότομη, αλλά ιδιαίτερα ευχάριστη βελτίωση του καιρού; Στο άψε-σβήσε οι 20-21^oC άγγιξαν τους 30^oC και ο ήλιος πλέον καίει για τα καλά και γεμίζει τα αποθέματα της βιταμίνης D αλλά κυρίως ανεβάζει την διάθεση όλων. Πόσο όμορφη είναι η εικόνα των ανθρώπων να βρίσκονται ξανά με τους φίλους τους υπό σχεδόν φυσιολογικές συνθήκες; Πόσο είχε λείψει να βλέπουμε πρόσωπα χωρίς τις απάνθρωπες, αλλά αναγκαίες, μάσκες και πολύ περισσότερο να βλέπουμε αυτά τα πρόσωπα να χαμογελούν, να νιώθουν ξανά ελεύθεροι να ζήσουν την ζωή τους μακριά από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού;

Όλοι ανεξαιρέτως είχαν επηρεαστεί από αυτό τον συνεχιζόμενο εγκλεισμό, που ξεκίνησε “για να κάνουμε καλά Χριστούγεννα” και τελείωσε με το καλοκαίρι να είναι προ των πυλών. Άνθρωποι από την μία μέρα στην άλλη είδαν την ζωή τους να μπαίνει σε καθεστώς αδράνειας και να ελπίζουν μάταια ότι τα δύσκολα θα περάσουν σύντομα. Ακόμα και έτσι όμως, έξι μήνες μετά, φαίνεται ότι όντως τα δύσκολα είναι στο παρελθόν και με λίγη υπομονή ακόμη, τα καλύτερα έρχονται με την επιστροφή σε μια κανονικότητα όσο γίνεται πιο κοντά στην παλιά καλή ζωή.

Η ελπίδα όλων είναι η άνοδος της θερμοκρασίας, ο εμβολιασμός που προχωράει με αργά αλλά σταθερά βήματα αλλά και οι κύκλοι που πιθανόν κάνει ο ίδιος ιός να νικήσουν τις «τρομακτικές» μεταλλάξεις και όλοι εμείς να βγούμε νικητές και αλώβητοι από αυτή την ξαφνική περιπέτεια στην οποία μπήκε από το πουθενά η ανθρωπότητα. Ας είμαστε ήρεμοι και αισιόδοξοι και όλα θα γίνουν όπως πριν. Παίζουμε τις καθυστερήσεις αυτού του αγώνα, σύντομα θα ακουστεί το σφύριγμα της λήξης και τότε θα πανηγυρίσουμε το αυτονόητο που έπαψε να είναι όμως τέτοιο εδώ και έναν και πλέον χρόνο: την επιστροφή στην πολυπόθητη κανονικότητα, χωρίς περιορισμούς, χωρίς μέτρα, χωρίς μάσκες!

Γιώργος Τσαμήτρος

Συχνά έρχονται στιγμές που το πρόβλημα σε ένα δίλημμα ,είμαστε εμείς οι ίδιοι. Και γιατί πρόβλημα, γιατί ξεχνάμε τους εαυτούς μας και σκεφτόμαστε περισσότερο τους άλλους. Δεν γίνεται να παίρνουμε αποφάσεις για την ζωή μας, πάνω στις ανάγκες των άλλων. Παραμερίζουμε τα θέλω μας, ή καμιά φορά φθείρουμε τον ίδιο μας τον εαυτό για να είναι άλλοι ικανοποιημένοι.

Όλοι οι άνθρωποι άλλοι οικειοθελές, άλλοι άθελα τους, μέσω της συμπεριφοράς τους δείχνουν τι θέλουν να πάρουν και τι να δώσουν. Οπότε εκεί ερχόμαστε εμείς: με το τι βλέπουμε, ή με το τι θέλουμε να δούμε στον άλλον. Σίγουρα θα θέλαμε όλοι να είχαν μόνο καλές προθέσεις, όταν όμως ανακαλύπτουμε το αντίθετο, δεν κλείνουμε τα μάτια και τα αυτιά μας. Ναι, δεν είναι μια ευχάριστη διαδικασία να βγάζουμε ανθρώπους από την ζωή μας, αλλά αν δεν είναι για καλό μας, δεν συνεχίζουμε να παραμυθιάζουμε τους εαυτούς μας.

Υπάρχουν και οι θυσίες, και δεν είναι κανείς αντίθετος με αυτό. Να αξίζει όμως. Εντοπίζουμε και ξεχωρίζουμε σκέψεις και καταστάσεις, αλλά εκεί που το χάνουμε, όταν μέσα μας δεν έχουμε συνειδητοποιήσει γιατί κάνουμε ότι κάνουμε. Οι άνθρωποι που επιλέγουν τους ίδιους και όχι άλλους, τείνουν να είναι πιο σίγουροι για τους εαυτούς τους, και ψυχικά πιο ήρεμοι. Εντόπισαν το εσωτερικό τους πρόβλημα και κοιτάνε να γιατρέψουν την δική τους πληγή. Και όχι να θάψουν βαθύτερα το πρόβλημα, βάζοντας αλλωνών τις προτεραιότητες πάνω από τις δικές τους.

Η κυριότερη δουλειά μας στην ζωή μας είναι να βοηθάμε τους εαυτούς μας, και όχι απλά για να καταλαβαίνουμε την ζωή , αλλά για να καταφέρουμε το ταξίδι της ζωής να είναι ευχάριστο, όμορφο. Ναι, σίγουρα η ζωή είναι ένα καζάνι με από όλα, που σημαίνει για να υπάρχει μια ισορροπία, κάποιες μέρες ζοριζόμαστε να κοιτάξουμε τον εαυτό μας, άλλες όμως είναι απολαυστικές γιατί κάναμε κάτι όμορφο για εμάς τους ίδιους. Δεν υφίσταται ακριβώς το καλό και το κακό, είναι απλά τι είναι εκείνο, που την δεδομένη στιγμή μας κάνει χαρούμενους.

Δεν λέμε ότι κάποιος άλλος ξέρει καλύτερα, από εμάς τους ίδιους, τι είναι κατάλληλο για τον καθένα μας, αλλά σίγουρα όμως μια δεύτερη γνώμη καμιά φορά μπορεί να είναι χρήσιμη. Τώρα αν εμείς θέλουμε να βοηθήσουμε όντως τον εαυτό μας, και κυρίως όταν ο άλλος έχει λογική άποψη, σχεδόν αυτονόητη, θα δώσουμε μια ευκαιρία σε ξένα λεγόμενα. Γιατί κανείς δεν ζει στην θέση σου!

Ιωάννα Γκαβριλίου