Παρελθόν, παρόν και μέλλον. Όλα βρίσκονται στην ίδια συχνότητα, όλα βρίσκονται στην ίδια κατεύθυνση. Αυτός ο διαχωρισμός είναι μια ανθρώπινη επινόηση για την δική μας διευκόλυνση. Αν και προήλθε από εμάς αυτός ο διαχωρισμός, εμείς κάπου στην πορεία χάσαμε το μέτρημα.
Βάση του τρόπο ζωής μας πλέον, το παρόν δεν υπάρχει, η στιγμή δεν υπάρχει. Το μυαλό μας τρέχει διαρκώς πίσω ή μπροστά, στο χθες και στο αύριο. Το σήμερα είναι σαν διάφανη επικάλυψη του αύριο. Αυτό που απολαμβάνουμε τώρα, περιμένουμε να το συνειδητοποιήσουμε αύριο.
Πολλές φορές φαίνεται λες και λειτουργούμε μηχανικά, και ότι τίποτα δεν έχει νόημα. Παρόλα αυτά έχουμε το θράσος να κλαφτούμε όταν κάτι μας πλήγωσε, επειδή εμείς πετάμε χαρταετό.
Ήρθα να σε δω μετά από πολύ καιρό, ήξερα μέσα μου ότι θέλω και έχω ανάγκη τα μάτια σου. Απολαμβάνω το κάθε φιλί, το κάθε χάδι, την κάθε πιρουνιά που με ταΐζεις. Ζω τελείως στο τώρα γιατί δεν ξέρω πότε θα τελειώσει, οπότε ζω την στιγμή, που άλλωστε για αυτά που ήρθα τα παίρνω. Γιατί να χαθώ στο αύριο όταν το τώρα είναι ακριβώς το θέλω μου.
Η ειρωνεία όμως είναι πως αν το καλοσκεφτούμε όλα είναι μόνο παρόν. Όλα τα άλλα δεν υπάρχουν. Χαθήκαμε στις δικές μας δημιουργίες, και χάσαμε τα αυτονόητα. Κάναμε κάτι δεδομένο που δεν μπορεί να είναι δεδομένο. Μετράμε πράγματα και έννοιες που δεν μετριούνται. Αντιστρέψαμε ολόκληρη την έννοια της ύπαρξης μας, και ζητάμε και τα ρέστα που δεν μας βολεύει το αποτέλεσμα.
Παρόν….. η ανησυχία του αύριο. Οι καταστάσεις, της ζωής μας, μας έχουν επιλέξει πριν ακόμη εμείς τις δούμε. Από τα δέκα πράγματα που θα συναντήσουμε, εμείς θα διαλέξουμε τα πέντε. Εκείνα τα πέντε όμως θα επιλέξουν ποια όντως θα γίνουν πράξη. Είναι όλα ισόποσα μοιρασμένα έτσι ώστε εμείς να έχουμε την άνεση της απόλαυσης του παρόντος.
Η πραγματική γενναιοδωρία προς το μέλλον έγκειται στο να τα δίνουμε όλα στο παρόν. ( Albert Camus )
Ένας φίλος μια μέρα μου λέει γελώντας, εγώ αυτήν την στιγμή σκέφτομαι ένα πράγμα, και εσύ μέσα σε πέντε λεπτά έχεις σκεφτεί ήδη δέκα πράγματα που θέλεις να κάνεις, χάνεις την στιγμή. Αυτή είναι η γενναιοδωρία μου για το δικό μου μέλλον. Δεν χάνω το παρόν, προσελκύω απλά το μέλλον.
Πατώντας απλά.. το κόκκινο κουμπί !
Και ξαφνικά , ο μέσος Έλληνας , θυμήθηκε να σηκωθεί από τον καναπέ του σαλονιού , να αρπάξει μια σακούλα πατατάκια και να απολαύσει την εκπομπή του Λαμπρόπουλου , βλέποντας πράγματα τα οποία δεν θα φανταζόταν ότι θα άγγιζε ποτέ του. Και ταράζεται όταν βλέπει την ελληνική κοινωνία να ξυπνά και να προβάλλει σθεναρή αντίσταση απέναντι στα λανθασμένα πρότυπα που προβάλλονται στον χώρο του αθλητισμού . Ο μέσος Έλληνας , ο οποίος μάλλον πιστεύει ότι είναι ο Μέσι , σε κάποια άλλη ζωή, αγχώνεται όταν βλέπει γυναικείες φωνές να κραυγάζουν για την σεξιστική άποψη που προβάλλεται μέσω της εκπομπής του Αντ1 , στα πέναλτι. Ιδρώνει το μέτωπο του , όταν σκέφτεται πως θα τον ζαλίσουν πάλι με φεμινιστικές αηδίες , όπως ο ίδιος τις αποκαλεί. Θίγεται με την κίνησή απόρριψης τέτοιων νοσηρών ιδεολογιών και λέει -αστο μωρέ , τι σας ενοχλεί, σιγά την εκπομπή. Αγνοώντας την σκιαγράφηση , μιας γυναίκας , ως χαζοβιόλας χορεύτριας που στον αγωνιστικό χώρο του ποδοσφαίρου , δεν έχει άλλη θέση , πέρα από την επίδειξη του καλλίγραμμου κορμιού της. Λες και οι γυναίκες , εκτελούν με αυτόν τον τρόπο πέναλτι – πιθανώς ο κολλητός μας μέσος Έλληνας δεν έχει παρακολουθήσει ποτέ του την Alex Morgan να διαπρέπει στο γήπεδο. Δεν έχει δει ποτέ του τελικό champions League γυναικών – πιθανότατα δεν γνωρίζει ότι η δημοφιλής αυτή γιορτή του ποδοσφαίρου συμπεριλαμβάνει και τις γυναικείες ομάδες. Και γιατί άλλωστε να δει ; Μήπως θεωρεί ότι οι γυναίκες έχουν την ίδια θέση στα γήπεδα και στις κερκίδες , με τον ίδιο και τα φιλαράκια του;
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους . Εκπομπές υπάρχουν , όσο υπάρχουν άνθρωποι που τις βλέπουν. Συνεπώς , σε ένα μεγάλο ποσοστό ευθύνης , μερίδιο έχουν και εκείνοι που προσφέρουν ποσοστά τηλεθέασης σε σκουπίδια – εκπομπές που εστιάζουν στην προβολή λανθασμένων προτύπων. Ποιος ο λόγος να κάτσεις να δεις μια τέτοια εκπομπή , που το μόνο που έχει να αναδείξει είναι …επίμαχα γυναικεία μέρη και χορούς της κοιλιάς; Η εκπομπή λέγεται στα πέναλτι , όχι dancing with the stars , ούτε pornhub. Αν θέλεις, να προβάλεις την γυναίκα στο γήπεδο, κάνε το με το σωστό τρόπο. Όπως της αξίζει. Όχι γελοιοποιώντας την , με φαρσοκωμωδίες και τραγελαφικές παραστάσεις κοριτσιών που κουνιούνται ( χωρίς Ρυθμό ) μέσα σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου. Όσο ο άνθρωπος συνεχίζει να αποδέχεται άκριτα τα προβαλλόμενα πρότυπα σαπίλας που αναπαράγει η κοινωνία , σαν αυτό , δεν θα μπορέσει να εξελιχθεί ποτέ. Μερίδιο ευθύνης , λοιπόν , έχουν όλοι εκείνοι που χαζεύουν τέτοιου είδους θεάματα και αρέσκονται στο να κατηγορούν όλους όσοι αντιδρούν σε αυτά τα ‘κακώς κείμενα ” ως φεμιναζί! Όχι , καλέ μου , χρυσέ μου , Έλλην@ , δεν σου φταίει ο φεμινισμός . Και καμιά φεμινιστική αντίληψη. Εκπομπές σαν και αυτή , έπρεπε να σε προβληματίζουν για την κατάντια της κοινωνίας μας , να διακωμωδεί το γυναικείο ποδόσφαιρο , την στιγμή που οι αθλήτριες μας μοχθούν για να αναδείξουν το αστείρευτο ταλέντο τους . Σε μια κοινωνία που μάθανε πως αυτό που κάνουν δεν συνάδει με την φύση τους . Και τόλμησαν να πουν όχι. Αυτές λοιπόν , τις εξαιρετικές φύσεις , τα εξαιρετικά πνεύματα , τα γελοιοποιούμε και από πάνω , ενώ απάντησαν με ένα ηχηρό Ο Χ Ι , στις απαιτήσεις και τα πρέπει της κοινωνίας .
Μπορεί να γίνομαι καυστική απέναντι τους. Μπορεί και όχι. Το ζήτημα δεν είναι να διασφαλίσουμε μόνο την απόσυρση τέτοιων εκπομπών από την ελληνική τηλεόραση . Ούτε να κουνάμε επικριτικά το δάχτυλο απέναντι σε όσους την βλέπουν. Το ζήτημα είναι να τους δείξουμε ότι αυτό που κάνουν , μόνο προβλήματα φέρνει. Το ζήτημα είναι να τους δείξουμε ότι όσο αναπαράγουμε τέτοια κακοήθη στερεότυπα , μέσα από τα κανάλια και τα 10 λεπτά εκπομπής που διαθέτει κάθε άκυρος , για να μας μιλήσει για το γυναικείο ποδόσφαιρο , τόσο η κοινωνία μας θα απομακρύνεται από την εξέλιξη . Από την αλλαγή στάσεων , αναπαραστάσεων και αντιλήψεων , που με τόσο κόπο προσπαθεί να αποβάλλει. Τα δέκα λεπτά αυτής της εκπομπής δεν αντιπροσωπεύουν το γυναικείο ποδόσφαιρο. Την ομορφιά του , την ευγενής άμιλλα που προβάλλει , το πάθος που έχουν οι άνθρωποι όταν μιλούν για αυτό. Η εκπομπή αυτή , δεν δείχνει τίποτα άλλο πέρα από επίμαχα σημεία γυναικών που προσπαθούν μάταια να μας αποδείξουν ότι μπορούν να βρίσκονται στον αγωνιστικό χώρο. Η εκπομπή αυτή , τοποθετεί την γυναίκα στην θέση της κοκέτας- ποια άλλη γυναίκα θα ήθελε τέλος πάντων , να κυκλοφορεί με φόρμες και τάπες , ξέρουμε καμία ; Κρίμα , και πάλι κρίμα .
Καταθέτουμε μερικές προτάσεις που ενδεχομένως οι άνθρωποι του εκάστοτε καναλιού , μπορούν να αξιοποιήσουν , προκειμένου να προβάλλουμε με δημιουργικό τρόπο , την θέση της γυναίκας στον αθλητισμό και ιδιαίτερα στο ποδόσφαιρο! Θα μπορούσε κάλλιστα , να αναμεταδόσει στιγμιότυπα από τους αγώνες της Εθνικής μας , παρασκήνια από την κατάκτηση του γυναικείου Champions league . Την ζωή της Μάρτα, που θεωρείται για πολλούς ο θηλυκός Μέσι. Ενώ είναι απλώς η Μάρτα , η Βραζιλιάνα γυναίκα που σαρώνει τα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Θα μπορούσε να αφιερώσει ώρες ολόκληρες να εξιστορεί την ζωή της Άλεξ Μόργκαν , αυτόν τον θρύλο , που οδηγεί συνεχώς την Εθνική ομάδα της Αμερικής σε νέες επιτυχίες. Και ύστερα , τα δικά μας τα κορίτσια , δεν αξίζουν λίγη προβολή ; Δεν αξίζουν πέντε λεπτά στον τηλεοπτικό φακό – προτιμάτε να βλέπετε γυναικεία στήθη μάλλον , παρά να ακούσετε τα προβλήματα της ποδοσφαιρικής κοινότητας στην οποία ανήκουν. Δώστε τους , δύο λεπτά , δύο λεπτά μόνο , και θα σας πουν , τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα. Θα σας πουν για τις ανύπαρκτες υποδομές , θα σας μιλήσουν για τους πενιχρούς μισθούς , γιατί κυρίες και κύριοι ξεχνάτε πως το γυναικείο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα θεωρείται ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΌ! Θα σας μιλήσουν για το πόσο δύσκολο είναι να συνδυάζουν οικογένεια , μητρότητα , εργασία και πάθος. Θα σας δείξουν πως ντρίμπλες και προσπεράσεις , δεν κάνουν μόνο οι άνδρες. Θα μάθετε τα ονόματα τους , όπως ξέρετε τα ονόματα των παικτών που συμμετέχουν στο Euro. Θα ακούσετε , πόσο αγαπούν αυτό το άθλημα και πως αντιμετωπίζουν τον ρατσισμό απέναντι τους. Γιατί , ας μην γελιόμαστε , πολλάκις έχουμε δει σχόλια και αναρτήσεις κάτω από τις επιτυχίες της εθνικής μας και την προσπάθεια της να αναδειχθεί. Σχόλια που ανήκουν στο μεσαίωνα , σχόλια που συνήθως κυμαίνονται γύρω από το – πήγαινε πλύνε κανένα πιάτο , γύρνα στην κουζίνα κτλ. Και συνήθως , αγαπημέν@ μου , αυτοί που τα γράφουν, είναι οι μέσοι Έλληνες του καναπέ….
Το ζήτημα αυτό , δεν αφορά μόνο την γυναικεία ύπαρξη. Το ζήτημα δεν επικεντρώνεται μόνο στην ισότητα. Θέλοντας και μη , η ελληνική κοινωνία αναπαράγει σκουπίδια που αναγκαστικά γνωρίζουμε την ύπαρξη τους . Αυτό δεν σημαίνει όμως , ότι οφείλουμε να τα υιοθετήσουμε. Πες όχι στην εκπομπή αυτή και στην κάθε εκπομπή , που διαμορφώνουν την εικόνα της γυναίκας , ως μια χαρούμενη cheerleader που κουνάει πέρα δώθε ο,τι έχει , προκειμένου να ανεβάσει τα νούμερα τηλεθέασης . Πες όχι , στην εκπομπή αυτή και την κάθε εκπομπή που ενώ θα μπορούσε να καλέσει άτομα που δραστηριοποιούνται ενεργά στο ποδόσφαιρο πλαίσιο , αρκείται στο να προβάλλει σεξιστικά πρότυπα που παρεμποδίζουν την ισότητα στον αθλητισμό. Πες όχι , στον ρατσισμό και την προκατάληψη , που διαιωνίζονται μέσα από τέτοια στιγμιότυπα και τέτοια κακογραμμένα σενάρια εκπομπών. Πες όχι , σε όσους θέλουν να σου παρουσιάσουν ότι το γυναικείο ποδόσφαιρο μόνο αυτό έχει να προσφέρει . Μίλησε τους για την Σόλο , την Μάρτα , την Ραπίνο , Wilson , για όλες εκείνες τις γυναίκες που δεν άφησαν τον ρατσισμό και την προκατάληψη , να τους παρασύρει και ανέδειξαν το ταλέντο τους . Μην αφήσεις την θλιβερή αυτή εικόνα γυναικών να τοποθετούν τόσο χαμηλά τον εαυτό τους , να σε παρασύρει. Σκέψου καλύτερα , ποιος είναι ο χαμένος στο τέλος ; Ονειρέψου ελεύθερα και άφησε την φαντασία σου να κυλήσει για την καριέρα σου στον ποδοσφαιρικό χώρο. Και επιτέλους , ας εναντιωθούμε απέναντι σε τέτοια σκουπίδια , που υποβιβάζουν την γυναίκα , καλώντας την ομοσπονδία να ενεργοποιηθεί για την αποβολή τους. Η ομοσπονδία του γυναικείου ποδοσφαίρου , είθε να αναλάβει ενεργό δράση στην προσπάθεια μας να διεκδικήσουμε απλές συνθήκες ισότητας και παραγκωνισμό του ρατσιστικού στοιχείου. Μην ξεχνάς , όμως το σημαντικότερο …
Μόνο εσύ έχεις την δύναμη να σταματήσει αυτή η εκπομπή . Μόνο εσύ , μπορείς να βάλεις ένα τέρμα σε αυτά τα κακώς κείμενα της εποχής μας. Μόνο εσύ , οφείλεις να υπερασπιστείς την εικόνα που διαμορφώνουν οι άλλοι για τις γυναίκες. Πώς ; Πατώντας απλά , το κόκκινο κουμπί!
Αρχικά, η γλώσσα δεν βρίσκεται ολοκληρωτικά στη διάθεση του ανθρώπου. Αντί αυτού προϋπάρχει και ενυπάρχει σε αυτόν και ως εκ τούτου είναι στοιχείο που δεν δύναται να κυριαρχήσει, ούτε, όμως, και να κυριαρχηθεί πλήρως επί του ανθρώπου.
Επιπρόσθετα, αποτελεί ατομικό εργαλείο έκφρασης, αλλά και μέσο στη διάθεση και χρήση μιας κοινότητας. Σε αυτό επακριβώς επιτρέπει την έκφραση και τη συγκρότηση υποκειμενικών και διυποκειμενικών νοημάτων, στάσεων και αξιών.
Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί το γεγονός ότι η γλώσσα καθίσταται ως ο προνομιακός χώρος, όπου αποκρυσταλλώνεται η αλληλεπίδραση και η σχέση μεταξύ του «υποκειμενικού», του «συλλογικού ή κοινωνικού» και του «Άλλου, του Τρίτου, του Διαφορετικού».
Η διάδραση μεταξύ των τριών προαναφερθέντων, υλοποιείται εντός ενός πλαισίου διυποκειμενικών νοημάτων που οροθετούν τη συγκρότηση των συνειδητών αυτοπροσδιορισμών των ατόμων.
Όσον αναφορά την ερμηνευτική, αυτή δεν ασχολείται μόνο με τη διερεύνηση της άνωθεν διαδικασίας, αλλά αποβλέπει έτι περισσότερο στην ανάλυση του τρόπου με τον οποίο το γενικό πλαίσιο των «διυποκειμενικών νοημάτων» λαμβάνει τη συγκεκριμένη μορφή του υπό την επίδραση υποκειμενικών αυτοπροσδιορισμών στο επιφανειακό-γλωσσικό επίπεδο.
Επιπλέον, οφείλει να σημειωθεί ότι η εν λόγω προσέγγιση δεν παραβλέπει τη σημασία θεσμικού πλαισίου και δομικών παραγόντων μέσα στο οποίο διαμορφώνονται οι «υποκειμενικές στάσεις» και τα διυποκειμενικά νοήματα.
Συνακόλουθα, μια ερμηνευτική προσέγγιση θέτει ως στόχο τόσο την ανάλυση, όσο και την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αποκρυσταλλώνονται προθέσεις και επιδιώξεις στο Λόγο με τον οποίο αυτοπροσδιορίζεται το υποκείμενο, και επιπλέον την ανάλυση και κατανόηση σχέσης μεταξύ Λόγου και αλληλεπίδρασής του με ένα προϋπάρχον πλαίσιο «διυποκειμενικών νοημάτων».
Ευχάριστο που κάτι τελειώνει πριν ακόμα ξεκινήσει, το δυσάρεστο που δεν το καταλαβαίνουμε.
Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη μας σαν άνθρωποι είναι που πρώτα μπαίνουμε με φόρα στην μέση της καταιγίδας και μετά σκεφτόμαστε το γιατί. Σαν αυτό που λέμε πρώτα βουτάμε την γλώσσα στο μυαλό και μετά μιλάμε. Δεν είναι εύκολο να καταλαβαίνουμε την στιγμή στο 100% τα πράγματα που ειπώνονται και δεν είναι αδίκημα. Αδίκημα είναι να λέμε κουβέντες που αργότερα τις μετανιώνουμε.
Πολλοί άνθρωποι κάνουν σενάρια για το τι θα ήθελε ο απέναντι, ή για το τι σκέφτεται ή εννοεί. Κανείς δεν δίνει την σωστή προσοχή την κατάλληλη στιγμή σε ότι αιωρείται στον αέρα. Βάζουν κατευθείαν τον εαυτό τους σε θέση άμυνας και απορρίπτουν την οποιαδήποτε βελτίωση ακόμα και του εαυτού τους.
Μπερδεμένοι και φοβισμένοι ότι τα θέλω του άλλου, είναι πάνω από τις δυνάμεις τους, βάζουν μια τελεία στην κατάσταση για να είναι σίγουροι ότι κανείς δεν θα τους ξεβολέψει από τις καθημερινές του συνήθειες. Όλοι μας γνωρίζουμε στο περίπου τις δυνάμεις μας, τίποτα δεν είναι απόλυτο, μιας και είμαστε σε μια συνεχή εξέλιξη. Αυτό όμως που αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλος και εμείς είμαστε εντάξει με αυτό, μας είναι αρκετό για να συνεχίσουμε στο αύριο.
Όσοι έχουν το ψυχικό σθένος να απορρίψουν κάτι που τους ταιριάζει από φόβο, είναι χίλιες φορές πιο αποδεκτοί, από εκείνους που σωπαίνουν και βασανίζουν την ψυχή τους, μέχρι να εκραγούν σαν ηφαίστειο. Σίγουρα δεν συναντάμε κάθε μέρα τέτοιες ψυχές, όταν όμως συμβαίνει αξίζουν ένα ευχαριστώ για το κουράγιο τους που τελείωσαν κάτι πριν ακόμα ξεκινήσει.
Η ψυχική μας δύναμη δεν μετριέται μόνο σε κραυγαλέα συμβάντα, αλλά ακόμη και σε εκείνα που προκλήθηκαν από φόβο. Να αφήσεις κάτι που το θέλει η ψυχή σου αλλά δεν μπορεί να το κουμαντάρει, ισοδυναμεί με την ίδια θέληση που σε παρότρυνε να κερδίσεις ένα μετάλλιο.
Στην λεπτομέρεια βρίσκονται όλα και ας μας περνάνε απαρατήρητα. Εννοείται φυσικά και η αποδοχή της λεπτομέρειας είναι ένα από τα στοιχεία που μας κάνουν να το βάζουμε στα πόδια μια ώρα αρχύτερα.
Δεν ξέρω αν ευθύνεται μόνο η σύγχρονη κοινωνία μας για την παραίτηση μας από εκείνο που μας αρέσει ή μας ταιριάζει, σίγουρα όμως έχουμε μεγάλη ευθύνη και εμείς που πλέον το γνωρίζουμε αλλά κάνουμε τους Κινέζους.
Σήκω Έχει υπέροχη μέρα σήμερα ! Έλα , σήκω ! Σήμερα δεν έχει πρωινό στο μπαλκόνι. Πάμε να πάρουμε πρωινό δίπλα από τις βοκαμβίλιες .Θέλω να σε φωτογραφίσω δίπλα σε αυτές. Πάμε να χαμογελάσουμε δίπλα σε αυτές.Πάμε να διεκδικούμε ο ένας τον άλλον δίπλα σε αυτές .Πάμε να γεμίσουμε στιγμές . Αυτήν θα την ανακαλύψουμε, με μια βολτούλα ρομαντική, τρέχοντας ή με το ποδήλατο .Στάσου ακριβώς στο κέντρο της πλατείας Συντάγματος και κάνε μια αργή περιστροφή 360 μοιρών κοιτώντας τα αναπαλαιωμένα κτίριά της σε αυτές .Πάμε να δώσουμε πνοή στο Σάββατο. Ίσως η πιο γοητευτική πόλη της Πελοποννήσου κι ένας από τους αγαπημένους προορισμούς για weekend όλες τις εποχές του χρόνου.
Έναν Αύγουστο. Σε ένα παγκάκι δίπλα στην θάλασσα.Μια βόλτα που θα ξεκινήσει από το πρωί,μονάχα με μια φωτογραφική μηχανή. Να πάμε για ένα καφέ στη παραλία κοιτώντας αγκαλιά την θάλασσα και η ηρεμία της να κάνει την στιγμή ακόμα πιο μοναδική ! Να γελάμε ! Να γελάμε πολύ ! Να φλερταρουμε ! Μετά τον καφέ , να συνεχίσουμε την βόλτα ! Να περπατήσουμε και να ανακαλύψουμε τα πάντα ! Στενά και ιστορία ! Έπειτα να κάτσουμε στα πανέμορφα σοκάκια για φαγητό ! Εκείνα τα εντυπωσιακά στενά με τις βοκαμβίλιες ! Να παίζουμε σαν εραστές ! Απέναντι ο ένας από τον άλλον και να παίζουμε αυτό το παιχνίδι όπως μόνο εμείς ξέρουμε ! Μετά να πάμε ξανά στη παραλία. Να δούμε το ηλιοβασίλεμα. Να ακούμε τον ήχο της θάλασσας και ο ουρανός να φλέγεται. Και όταν πέσει η νύχτα … Να πάρουμε ένα μπουκάλι κρασί και να ανέβουμε στο πιο ψηλό σημείο της πόλης !Να κοιτάζουμε τις φωτογραφίες που βγάλαμε !Πάρε ένα μπουκάλι σαμπάνια και δύο ποτήρια και ας ανεβουμε στο Παλαμήδι με το αυτοκίνητο! Αν το κάστρο είναι ανοικτό, προχωρησε μέσα και καθισε στο πίσω μέρος του (κοντά στα σκαλιά), που βλέπει στην Αρβανιτιά.Να γινόμαστε ένα με θεα όλη την πόλη ! Τον έρωτα θα τον ζήσεις στο Ναύπλιο Τον έρωτα τον βρίσκεις στο Ναύπλιο, στα στενά της πόλης μου! Σε ένα βλέμμα. Σε ένα χαμόγελο μέσα σε αυτά. Ταξιδιάρικες συζητήσεις στα σκαλιά του Παλαμηδίου καθώς ο ήλιος δύει τόσο όμορφα. Με ένα ροζέ κρασί. Με ένα ποτήρι που θα πίνουμε και οι δυο… Στις ερωτευσιμες καθισιές μας στην παραλία της πόλης. Με τα πανέμορφα σοκάκια. Με τα όμορφα νεοκλασικά σπίτια , τα υπέροχα μπαλκόνια , τις ξύλινες πόρτες… Η μυρωδιά του Ναυπλίου μαγευτική σε κάθε σημείο .Στο Ναύπλιο , στην πιο ερωτική πόλη της Ελλάδος! Θέλω να μάθω τα πάντα για σένα!
Θέλω να μάθω τι μουσική ακούς. Θέλω να μάθω ποια είναι τα όνειρα σου! Θέλω να μάθω για τα παιδικά σου όνειρα… Τα μέρη που έχεις ταξιδέψεις. Τα μέρη που θες να ταξιδέψεις. Για τη οικογένεια σου! Για την δουλειά σου! Για τα αγαπημένα σου φαγητά! Γιατί δεν ζούσα πριν σε γνωρίσω. Γιατι δεν ζούσες πριν ειδωθουμε.. Γιατί η ζωή μου τώρα ξεκινάει! Σε παίρνω αγκαλιά. Χαμογέλασε μου, ανατριχιάζει το είναι μου! Εκείνη η πλευρά μου που είχε ξεχάσει και η ίδια ότι υπάρχει! Χαμογέλασε μου! Η πόλη κοιμάται! Κοντεύει 5 το πρωί! Κατέβα !! Άφησε στο σεντόνι ότι σε πληγώνει , άφησε το κινητό, το ρολόι … Όλα! Δεν θέλω τίποτα να μας αποσυντονίζει! Αστους να μας ψάχνουν στα τηλέφωνα! Δεν με ενδιαφέρει! Μονάχα, Πιάσε το χέρι μου και ας γυρίσουμε όλη την πόλη αγκαλιά! Μονάχα εγώ και εσυ!Ας ζήσουμε την πιο όμορφη νύχτα μέχρι την επόμενη! Ας γεμίσουμε και αλλα στενά με αναμνήσεις μας!! Ας ζήσουμε τον έρωτα μας με τρόπο ακατανόητο στους άλλους ! Ας κάτσουμε στα σκαλιά του Δημαρχείου πίνοντας τζιν !! Κατέβα…. Θέλω να γυρίσουμε σπίτι μετά την Ανατολή του ηλίου! Οι δείχτες του ρολογιού δείχνουν 5 παρά 10… Μην αργείς !! Η Ανατολή πλησιάζει! Δεν έχουμε πολύ χρόνο !Σε περιμένω…Με μια μεγάλη αγκαλιά. Υποσχεσου ότι ο χρόνος μας μαζί θα είναι γεμάτος ρομαντικά σαββατοκύριακα! Γιατί είμαστε μαζί, ερωτευμένοι και αυτό από μόνο του είναι αρκετό, για να γιορτάζουμε την κάθε μας μέρα!
Γραφει και Φωτογραφιζει η ΑνναΜαρια Συνιορακη
Και η αγκαλιά έχει την τιμή της
Αν και η εξωτερίκευση των συναισθημάτων έχει γίνει κάτι σαν το απαγορευμένο μήλο του Αδάμ, καμιά φορά πιστεύουμε ότι, στον κατάλληλο άνθρωπο δεν θα μας γυρίσει μπούμερανγκ και να μετανιώσουμε για τα ίδια μας τα αισθήματα. Ναι αποδεκτό να μην είναι πάντα ακριβώς αμοιβαία, αναφερόμενοι στον ίδιο βαθμό που νιώθουμε εμείς, μιας και το ένστικτο είναι το μόνο που δεν πέφτει έξω.
Σίγουρα δεν είναι όλοι οι άνθρωποι το ίδιο εκφραστικοί, και αυτό δεν είναι πρόβλημα, γιατί καμιά φορά αυτή η διαφορά είναι που κρατάει ζωντανή την επιθυμία. Αυτό που το κάνει πρόβλημα όμως είναι ο φόβος της αποδοχής τόσο έντονων επιθυμιών ή συναισθημάτων. Ως όντα με σαρκικά και πνευματικά θέλω, η αγκαλιά είναι ένα μέσων έκφρασης, αλλά και ανάγκης του άλλου μισού.
Δεν ξυπνάμε κάθε μέρα με τις ίδιες διαθέσεις, ούτε μοιράζουμε τις αγκαλιές σαν φαγητό σε συσσίτιο. Ακόμη και η αγκαλιά είναι κάτι ιερό, κάτι που δίνει αξία στις σχέσεις μας. Τι γίνεται όμως στις περιπτώσεις που μια αγκαλιά αποδεικνύεται τόσο ακριβή που στο τέλος βγαίνεις και χρεωμένος. Και δεν είναι η χρέωση το πρόβλημα, αλλά η αδυναμία του άλλου να το εκφράσει, για να μην φτάνουμε σε τέτοια σημεία.
Οποία και αν αποδεικνύεται η τιμή μιας αγκαλιάς, όποιος την θέλει είναι σίγουρα διατεθειμένος να την πληρώσει. Είναι όμως όντως αυτό που πληρώνουμε ή απλά μίκραιναν οι αξίες και ανέβηκε η τιμή τους. Τίποτα δεν μένει απλήρωτο σε τούτη την ζωή, έχει όμως νόημα να πληρώνουμε για κάτι που εξαρχής η αξία του, ακόμη και η τιμή του είναι ανεκτίμητη.
Η ώρα τη πληρωμής δεν είναι για όλους, και το δυστυχώς είναι εκείνη η στιγμή που θα χρειαστεί να έρθουν αντιμέτωποι με μια δική τους χρέωση που την πασάρανε σε άλλους λόγο φόβου ότι δεν θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν. Όταν ακόμη και μια αγκαλιά μπορεί να γίνει αποπνικτική, τότε είτε βρίσκεσαι με τον λάθος άνθρωπο, είτε είναι πάνω από τις δυνάμεις σου να αποδεχτείς ότι τελικά υπάρχει κάτι τόσο πολύ και για σένα.
Όταν βάζουμε τιμή σε κάτι που δεν υφίσταται να έχει τιμή, ταυτόχρονα χάνουμε και τις απλές στιγμές απόλυτης ευτυχίας.
Η αγκαλιά είναι θεραπεία, είναι το φάρμακο για όλα τα ψυχικά βάσανα με τα οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι καθημερινά.Όταν όμως ακόμη και αυτό έχει γίνει ένα αντικείμενο, έχουμε χάσει ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που κάποτε έδειχνε ανιδιοτέλεια στην μεταξύ μας κατανόηση.
Όπως όλοι γνωρίζουμε πλέον το είδος εργασίας που διαλέγουμε δεν είναι ακριβώς της αρεσκείας μας, αλλά κάτι που θα εξασφαλίσει έστω την επιβίωση μας. Οπότε εκτός από συνήθεια, μπορεί να μας γίνεται και αγγαρεία η περάτωση της. Όταν κάτι το κάνουμε πλέον μηχανικά, δεν λέμε ότι γίνεται σε μικρότερο βαθμό καλή δουλειά, αλλά σίγουρα δεν δίνουμε σημασία κατά την διαδικασία, ότι αυτό που κάνουμε είναι κάτι σημαντικό.
Η κάθε δουλειά έχει την δική χάρη. Η κάθε δουλειά κάτι μας μαθαίνει. Η κάθε δουλειά είναι μια ιεροτελεστία. Όσο και αν εμείς τα έχουμε ισοπεδώσει όλα, τίποτα δεν είναι τόσο ασήμαντο. Ο κόπος, η ενέργεια που διαθέτουμε στην εκτέλεση της δεν είναι κάτι το τόσο αυτονόητο, γιατί ο καθένας λειτουργεί με τον δικό του τρόπο, που σημαίνει πόση ευγένεια, πόση συγκέντρωση, πόση αποκλειστικότητα παρέχει ο καθένας η αξία της είναι διαφορετική.
Μόνο όταν αγαπάμε κάτι, δεν το βλέπουμε σαν δουλειά, αντιθέτως σαν δημιουργία. Οι άνθρωποι που καθρεφτίζονται στην προσπάθεια τους, δεν μπορούν να έχουν σαν αποτέλεσμα τίποτα λιγότερο από μια πετυχημένη ιεροτελεστία, από ένα αριστούργημα.
Παρακολουθούσα τις προάλλες έναν κύριο που καθάρισε μια παραθαλάσσια πλαγιά από δέντρα, και ο τρόπος που το έκανε με καθήλωσε για αρκετή ώρα, ώστε να τον συγχαρώ για την δουλειά του. Φυσικά μοιράστηκα την αντίδραση μου, όπου έμαθα ότι είναι αρκετά δύσκολος ο χειρισμός εκείνων των μηχανημάτων, με αποτέλεσμα να σκέφτομαι ότι η κίνηση μου προς εκείνον τον ξένο, όχι απλά του έφτιαξε την ημέρα, αλλά ένιωσε και ο ίδιος ικανοποίηση που κάποιος αναγνώρισε το πάθος του για αυτό που κάνει.
Καμία δουλειά δεν θα έπρεπε να θεωρείται εύκολη ή δύσκολη. Εμείς εξωτερικεύουμε αυτήν την εικόνα όταν είναι κάτι που δεν μας αρέσει ή δεν μας ταιριάζει. Όπως ο καθένας μας είναι μοναδικός με τον τρόπο του, έτσι και η κάθε δουλειά είναι μοναδική, αρκεί να βρούμε το σημείο επαφής.
Λόγο του καθημερινού μαραθωνίου, τα βάλαμε όλα σε ένα καζάνι, και όλα μετριούνται στα λεφτά. Δεν έχει σημασία αν θέλεις ή μπορείς να κάνεις κάτι, αν το ποσό είναι αρεστό στα αυτιά και στην τσέπη μας. Αν θα δοκιμάζαμε όσες περισσότερες δουλειές στην ζωή μας, τότε θα ανακαλύπταμε ότι όλα ξεκινάνε από το κατά πόσο νοιάζεσαι για ότι κάνεις.
Η χάρη της κάθε εργασίας ξεκινάει και αυτή από ένα συναίσθημα. Όλα είναι ένα συναίσθημα. Αν και όταν το συνειδητοποιήσουμε αυτό, οι μέρες μας θα μοιάζουν πιο δημιουργικές και ευχάριστες.
Η αγοραπωλησία ακινήτων δεν ήταν ποτέ κάτι εύκολο. Είναι μια διαδικασία η οποία εμπεριέχει εμπιστοσύνη, κίνηση μεγάλων χρηματικών ποσών και αρκετό, θα έλεγε κανείς, συναίσθημα. I mean, πολλοί άνθρωποι έχουν συνδέσει την κατοικία τους με αναμνήσεις και εμπειρίες που γέμιζαν την καθημερινότητά τους.
Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια έξαρση των επαγγελματιών οι οποίοι εξειδικεύονται στην ανάθεση πώλησης αλλά και εύρεσης της κατάλληλης κατοικίας για τους πελάτες τους. Αναφέρομαι στους Realtors – Real Estate Agents – Agents pro. Κοινώς, μεσίτες.
Η δουλειά ενός μεσίτη δεν είναι εύκολη. Υπάρχει παρόλα αυτά μια γενικευμένη άποψη πως το εν λόγω επάγγελμα είναι πέρα για πέρα κερδοφόρο και αρκετά εύκολο διότι, η μόνη αρμοδιότητα ενός μεσίτη είναι να υποδεικνύει διαμερίσματα, σωστά; Τουλάχιστον αυτό είναι το κοινό Feedback που έχω λάβει από την σφαίρα επιρροής μου και όχι μόνο.
Σε αυτό το άρθρο θα μάθεις τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει ένας επαγγελματίας agent, προκειμένου να γίνει η σωστή προώθηση ενός ακινήτου προς την εύρεση του κατάλληλου αγοραστή. Ορισμένα από αυτά τα βήματα μπορείς να τα απαιτείς από τους συνεργάτες σου καθώς, και εδώ θα συμφωνήσω με αρκετούς από εσάς, υπάρχουν μεσίτες οι οποίοι δεν νοιάζονται για το επίπεδο των υπηρεσιών που προσφέρουν με αποτέλεσμα να κάνουν “ζημιά” στο ακίνητό σας. Επομένως και στην τσέπη σας. Άρα πάμε να δούμε τα βήματα για την πώληση ενός ακινήτου στον καλύτερο δυνατό χρόνο, στην καλύτερη εν δυνάμει τιμή.
Let’s goo!
Πληροφορίες του “προϊόντος”
Το να γνωρίζεις το προϊόν το οποίο πουλάς, είναι η αρχή της επαγγελματικής πώλησης. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για ένα προϊόν το οποίο ενίοτε αγγίζει επταψήφιο αριθμό αξίας. Ξεκινώντας από την ηλικία του ακινήτου, συνεχίζοντας στον χρόνο που προσπαθεί ο πωλητής να το “εισπράξει” και καταλήγοντας σε εσωτερικά χαρακτηριστικά.
Ένας μεσίτης πρέπει να γνωρίζει την ιστορία, την δομή αλλά και την χρησιμότητα ενός ακινήτου. Σε αντίθετη περίπτωση, θα μπαινοβγαίνουν άνθρωποι στο διαμέρισμά σου χωρίς αποτέλεσμα καθώς δεν θα έχει γίνει η σωστή αξιολόγηση του αγοραστή ως προς τις ανάγκες του.
Φωτογραφίες
Πραγματικά, 2021, δεν αντέχω άλλο να βλέπω ακίνητα να φωτογραφίζονται θαρρείς και είναι φτηνά μπάζα σε μάντρα (no offence). Σίγουρα έχετε παρατηρήσει σε μεγάλα site και Μέσα δικτύωσης, “βασανισμένες” φωτογραφίες με λάθος γωνίες. Επιπρόσθετα, αρκετές απεικονίσεις διαμερισμάτων εμπεριέχουν προϊόντα ρουχισμού στις φωτογραφίες, σερβίτσια και πολλές γωνίες με πράγματα του ιδιοκτήτη.
Ο μεσίτης που θα διαλέξετε θα πρέπει να νοιάζεται για την εικόνα του ακινήτου σας. Και αυτό μεταφράζεται σε: γνώση στην φωτογράφηση ακινήτων (υπάρχουν πολλά βίντεο στο YouTube με tips και guides). Αλλά και γνώση να μην έχει θα πρέπει τουλάχιστον, εάν συνεργαστεί με έναν επαγγελματία φωτογράφο, το σπίτι να είναι συμμαζεμένο και καθαρό σε περίπτωση που είναι επιπλωμένο. Εάν είναι άδειο, ε μια σκούπα δεν βλάπτει. 🧹
Marketing του Agent
Καθώς μιλάμε για ένα ελεύθερο επάγγελμα διαμεσολάβησης, ο μεσίτης καλείται να επενδύσει σε ενέργειες προώθησης για το ακίνητο που επρόκειτο να βγάλει στην αγορά. Αυτό μεταφράζεται σε *επαγγελματική φωτογράφιση, *χορηγούμενες διαφημίσεις στα Social Media, *ενδεχομένως ένα βίντεο υπόδειξης του ακινήτου, *πανό με στοιχεία επικοινωνίας.
Εάν ο μεσίτης σας δεν είναι διατεθειμένος να κάνει διαφήμιση για το ακίνητό σας, απλώς ακυρώστε την ανάθεση. Διότι δεν πρόκειται να επενδύσει τον απαιτούμενο χρόνο για να το πουλήσει. In fact, το μάρκετινγκ ειδικά στις αποκλειστικές αναθέσεις που υπογράφετε αγαπητοί, πρέπει να είναι απαίτηση.
Γνώση της περιοχής
Σίγουρα σου έχει τύχει σε μια άγνωστη περιοχή να ρωτάς για οδηγίες και να μην σε εξυπηρετούν οι κάτοικοι λόγω αμάθειας και όχι απέχθειας προς εσέ, προφανώς. Ή να δίνουν λάθος πληροφορίες και αντί για φαρμακείο να αντικρίζεις γυράδικο. Ως γνωστόν η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια. Για αυτό τον λόγο, για την εύρεση του κατάλληλου αγοραστή θα πρέπει ο συνεργάτης σας να έχει κάνει την σωστή ανάλυση της περιοχής γύρω από το ακίνητό σας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορεί να εξηγεί καλύτερα στους εν δυνάμει αγοραστές τις αποστάσεις από σημεία ενδιαφέροντος, σούπερ μάρκετ, σχολεία, φαρμακεία. Παράλληλα, ενισχύει την αξία του ακινήτου σας, παρέχοντας βασικές και χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με το περιουσιακό σας στοιχείο.
Λύκος της αγοράς 🐺
Γνωρίζω πως το να προκαθορίζεις την τιμή πώλησης του ακινήτου σου ηχεί ως η κατάλληλη επιλογή. Μα, πολλές φορές οι τιμές που οραματίζονται οι ιδιοκτήτες, είναι υπερεκτιμημένες, αποτέλεσμα της “αραιής” έρευνας στην αγορά των ακινήτων. Η εν λόγω αγορά, δεν γνωρίζει στασιμότητα. Η τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο αυξομειώνεται ανάλογα με την ζήτηση της περιοχής, την ηλικία του ακινήτου, την απόσταση από τα σημεία ενδιαφέροντος και άλλους απρόβλεπτους, πολλές φορές, παράγοντες.
Καλό είναι να συμβουλεύεστε τον μεσίτη σας για την τιμή που επρόκειτο να προωθήσετε το διαμέρισμά σας. Αυτός με την σειρά του είναι υποχρεωμένος να κάνει έρευνα αγοράς και εάν το θεωρεί απαραίτητο να γίνει μια εκτίμηση από ειδικό πραγματογνώμων και εκτιμητή ακινήτων.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Η αγοραπωλησία ακινήτων έχει αυξηθεί μετά την έξαρση της πανδημίας, και οι λόγοι ποικίλουν. Αρκετοί πωλητές πιστεύουν πως δίνοντάς το σπίτι τους σε αρκετούς μεσίτες νικάνε την μάχη των αριθμών και των πιθανοτήτων έτσι ώστε να πωληθεί. Τα στατιστικά όμως δείχνουν πως η συνεργασία με έναν επαγγελματία μεσίτη είναι η ταχύτερη λύση και η λιγότερο επώδυνη για την τσέπη του πωλητή. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να είσαι σε θέση να αξιολογείς το επίπεδο και την προδιάθεση του ανθρώπου ο οποίος θα είναι υπεύθυνος για την διαμεσολάβηση του πολύτιμου ακινήτου σου. Αλλιώς ετοιμάσου να νιώσεις λίγη ελληνική προχειρότητα. Και πιστεψέ με δεν θα σου αρέσει καθόλου. Ειδικά όταν επρόκειτο να χάσεις 💰.
Στα πλαίσια της διοίκησης της εκπαίδευσης επικρατούν τρεις θεωρητικές προσεγγίσεις. Στην συνέχεια, από αυτές ανακύπτουν τα τρία είδη σχολικού κλίματος.
Επιστημονική Προσέγγιση Διοίκησης (Scientific Management) Βασικός εκπρόσωπός της είναι ο Taylor. Προσδίδεται έμφαση μόνο σε τυπική οργάνωση και διαδικασίες.
Προσέγγιση Διοίκησης μέσω ανθρωπίνων σχέσεων (Human Relations Approach) Βασικός εκπρόσωπός της είναι ο Mayo. Υποστηρίζεται ότι μέσω των ανθρωπίνων σχέσεων, όταν ικανοποιούνται οι κοινωνικές ανάγκες των εργαζομένων στον χώρο εργασίας τους, τότε αυξάνεται και η παραγωγικότητά τους.
Νεοεπιστημονική Προσέγγιση Διοίκησης μέσω του ανθρώπινου δυναμικού (Human Resources or Human Enterprise Approach) Βασικοί εκπρόσωποί της είναι οι, Barnard, Simon, McGregor, Argyris και Likert. Παρατηρείται καμπή στην επιστήμη της διοίκησης, αφού αποτελεί επίτευξη στόχων ενός οργανισμού. Η ικανοποίηση των εργαζομένων προκύπτει και από τις επιτυχίες στον χώρο εργασίας, και συνεπώς από τον βαθμό επίτευξης των στόχων. Επιπρόσθετα, ένας βασικός παράγοντας έγκειται στην ικανοποίηση που συνδέεται με ηθικές και υλικές ανταμοιβές, ανάλογες των καταβεβλημένων προσπαθειών του εργατικού δυναμικού.
Από τις άνωθεν θεωρίες προήλθε το συμμετοχικό μοντέλο διοίκησης, που ενθαρρύνει την εμπλοκή του διδακτικού προσωπικού σε διοίκηση και οργάνωση του σχολείου. Ο διευθυντής, ως συντονιστής, έχει βασικό μέλημα τη δημιουργία ενός ευνοϊκού κλίματος, το οποίο συνίσταται στη διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ των επαγγελματικών – ανθρώπινων σχέσεων και των γραφειοκρατικών δομών.
Συνακόλουθα, προκύπτουν τρία είδη σχολικού κλίματος.
Τυπικό-Απρόσωπο Η προσωπική επικοινωνία υποθάλπεται από τυπικές σχέσεις και υπερισχύουν οι αυστηρά οργανωμένες γραφειοκρατικές δομές.
Άτονο Η επίσημη οργάνωση επισκιάζεται από την ανεπίσημη φέροντας ως αποτέλεσμα την παραμέληση της μάθησης, καθώς δεν υφίστανται σαφείς ρόλοι και αρμοδιότητες.
Τυπικό-Προσωπικό Η διαμόρφωση λαμβάνει χώρα σε σχολεία με δημοκρατικό τρόπο οργανωμένα. Το κλίμα είναι αυτό που διασφαλίζει την ισορροπία ανάμεσα σε ανεπίσημη και επίσημη οργάνωση, δηλαδή στη συνεργασία όλων των σχολικών φορέων.
Ξυπνάς τόσο τρελαμένος που δεν το έχεις πάρει χαμπάρι ούτε και εσύ. Κατεβαίνεις κέντρο να πάρεις έναν καφέ και γιατί όχι να κάνεις και ένα τσιγάρο, να δεις λίγο τι γίνεται στον κόσμο. Περπατάς και καταλαβαίνεις και εσύ ο ίδιος ότι είσαι στην πρίζα. Παραγγέλνεις έναν καφέ και ανάβεις ένα τσιγάρο. Μιλάς με κόσμο, και ακόμη και στην πέτσα σου νιώθεις ότι κάτι φουντώνει και ψάχνεις μία ηλιόλουστη γωνιά για να ξεφορτωθείς αυτήν την τρέλα.
Ανάβεις και δεύτερο τσιγάρο. Ακόμη όμως δεν έχει αλλάξει κάτι, τουλάχιστον επιφανειακά δεν υπάρχει καμία ένδειξη. Χτυπάει το τηλέφωνο και μαζεύεις άρον- άρον τα τσιγάρα και τον καφέ και εξαφανίζεσαι. Κάτι κάποιος θέλει και δεν ξέρεις τι και ποιος. Μιας και ο καιρός να καλοκαιριάσει δεν ψήνεται, όπου και όταν προλαβαίνεις ήλιο τον εκμεταλλεύεσαι, χωρίς συζητητή.
Σαν τυφώνας πήγα, σαν τυφώνας ήρθα. Ξαφνικά βλέπεις την αντανάκλαση σου στην οθόνη και μόλις τότε συνειδητοποιείς τι συνέβη ακριβώς από την ώρα που ξύπνησες. Η βασίλισσα του πάγου και της φωτιάς σε έναν συνδυασμό αυτοκαταστροφής για όποιον πλησιάσει. Προσπαθούμε ή τουλάχιστον έτσι δηλώνουμε, ότι προσπαθούμε, ότι και αν συμβαίνει να έχουμε σώας τας φρένας και να μην καταφεύγουμε σε υπερβολές. Η ώρα της πληρωμής δεν είναι για όλους.
Τρέλα επικρατεί, που έχει γίνει συνήθεια όμως. Μόνο αν δώσεις χώρο στο μυαλό, να δει τι πραγματικά παίζει το φιλμ, θα δεις τα κύματα από αέρα που σε περιτριγυρίζουν, να σου κάνουν βόλτα το μυαλό. Το ρητό : μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα, στην προκειμένη σημαίνει με ποια συναισθηματική δυναμική έσβησε η λάμπα χθες το βράδυ. Το συναισθηματικό φόρτο της ημέρας , για αυτό και λέγεται ημέρας, το λύνουμε την ίδια μέρα, διαφορετικά το προσθέτουμε στην αυριανή διάθεση , και το αποτέλεσμα είναι άγνωστο.
Όπως λέει και ένας φίλος, όλα αυτά είναι σαν μια βαλίτσα που ο καθένας την κουβαλάει καθημερινά μαζί του. Γιατί να κάνεις αυτά, που τρελαίνουν το μυαλό, και που στην συνέχεια τρελαίνουν τους γύρω. Όλοι έχουν την δική τους βαλίτσα είτε μαζί τους, είτε σπίτι φορτωμένη σαν ηφαίστειο, που σε κάθε άνοιγμα αποκτά και από μια ρωγμή.
Αρκετοί υποστηρίζουν πως μιας και είμαστε κομμάτι της φύσης, να μπορεί να επηρεάζει όλα εκείνα τα κύτταρα που εμείς ακόμα δεν έχουμε βρει την χρήση τους. Να μας κάνει κομμάτι δικό της για συμπαράσταση στην τρέχουσας δικής της κατάστασης.
