Θέλω να ψιθυρίσεις,
στ’ αυτιά μου,
τις χειρότερες,
τις πιο δυσβάσταχτες
για έμενα
αλήθειες σου.
Θέλω να βάψεις,
τα χείλη σου,
με το πιο πικρό,
του κόσμου φαρμάκι
πριν με φιλήσεις.
Θέλω στο στήθος σου,
να εξπερματισουν
οι χειρότεροι εχθροί μου.
Θέλω.
Να ξέρεις θέλω πως,
ότι και να γίνει,
πάντα και για πάντα.
Θα σε θέλω,
σαν την πρώτη φορά.
Να εμπιστεύεσαι τη ζωή να ρέεις πλάι της, ή ξοπίσω της. Ακόμη κι όταν κάτι δεν σου αρέσει, έχε της εμπιστοσύνη, έχε ευγνωμοσύνη.
Όλα αυτά που φέρνει, ξέρει γιατί τα φέρνει κι όμως μπορεί να υπάρχουν στιγμές που χάνεις την ελπίδα σου, κι όμως μπορεί ξανά να νιώθεις πως σε αδικεί, αλλά δεν είναι αλήθεια! Κάποιο μάθημα σου δίνει.
Κλάψε, γέλασε, νιώσε, θύμωσε, έλα κοντά σε εσένα και ο χρόνος θα σου δείξει το μάθημα που χρειάζεται να πάρεις, για να σταθείς ξανά αγέρωχος – στα πόδια σου.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Θυμάσαι την τελευταία φορά που μοιράστηκες κάτι δικό σου με αγνώστους; Σήμερα αυτό είναι κάτι που έχει χαραχθεί στο μυαλό σου, κάτι έχεις πάρει από αυτό.
Καμία συνάντηση δεν είναι τυχαία, καμία αλλαγή δεν είναι τυχαία, κανένας αποχωρισμός και κανένας γυρισμός δεν είναι τυχαίος. Και εν τέλει κανένας άνθρωπος δεν είναι τυχαίος.
Η ζωή φέρνει τους ανθρώπους γύρω σου τη στιγμή που πρέπει με μεγάλη σοφία. Όταν θα μπορέσεις να το συνειδητοποιήσεις, τότε απευθείας θα γίνεις περισσότερο χαρούμενος και ήρεμος.
Κι αν προγραμματίζεις κάτι κι αυτό καθυστερεί ή δεν πετυχαίνει, έχε υπομονή θα καταλάβεις σίγουρα το γιατί.
Ανασυγκροτήσου και πάτα στα πόδια σου. Μόνος σου, λεύτερος. Με εμπιστοσύνη στη ζωή!
Κι αυτή σίγουρα θα στο ανταποδώσει! Μην γκρινιάζεις, μην απελπίζεσαι, αφέσου στα χέρια της. Η ανταμοιβή θα είναι καλύτερη απ’ αυτή που νιώθεις τώρα πως θα έχεις, μόνο σταμάτα να περιμένεις. Ζήσε το τώρα! Αφέσου σε αυτό, ευλόγησε το, αγάπησε το. Σεβάσου το. Έχε όνειρα, ελπίδα και υπομονή, ότι μπορείς να φανταστείς μπορείς και να το ζήσεις.
Πρόκειται για μια διαδικασία που πραγματοποιείται συνεχώς στη ζωή ενός ατόμου. Βέβαια, φέρει μεγαλύτερη σημαντικότητα μονάχα σε κάποια χρονικά διαστήματα, σταθμούς, της εκπαιδευτικής πορείας, για παράδειγμα όπως η μετακίνηση ενός μαθητή από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό σχολείο.
Μετά από μια σειρά ερευνών και μελετών, αποδεικνύεται από τα αποτελέσματά τους ότι αυτές οι μεταβάσεις αποτελούν κρίσιμα στάδια στην εξέλιξη ενός παιδιού. Αυτό είναι κυρίως εμφανές όταν το άτομο αντιμετωπίζει φραγμούς στην ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση. Κάτι τέτοιο συμβαίνει καθότι υπάρχουν σύνθετες προκλήσεις για όσους μαθητές δυσκολεύονται να προσαρμοστούν σε νέα -εκπαιδευτικά- περιβάλλοντα, ακαδημαϊκές απαιτήσεις, αλλά και σχέσεις σε διαπροσωπικό επίπεδο.
Συνεπώς, αυτές οι μεταβάσεις είναι αγχωτικές διαδικασίες και λανθάνεται ο κίνδυνος να υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις είτε στην ακαδημαϊκή επίδοση, είτε στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη, ιδίως σε περιπτώσεις μαθητών που φέρουν κάποια αναπηρία ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, πιθανόν να μην είναι εφικτή η ανταπόκριση του εκπαιδευτικού συστήματος στις σύνθετες ανάγκες τους.
Ίσως πάλι οι ανεπάρκειες να οφείλονται στην απουσία των κατάλληλων αναλυτικών προγραμμάτων ή στην ελλιπή κατάρτιση των εκπαιδευτικών σε όσα θέματα αφορούν την μαθητική ετερογένεια.
Με αποτέλεσμα οι μαθητές και οι μαθήτριες να υποχωρούν, εφόσον καλούνται να αντιμετωπίσουν συνθήκες σύγκρισης με άλλους μαθητές, ενώ παράλληλα στερούνται των σχέσεων στήριξης και αποδοχής από συμμαθητές και φίλους.
Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ
Ο εθισμός στο διαδικτύο προκύπτει από την καταναγκαστική, υπερβολική χρήση του διαδικτύου και τον εκνευρισμό ή τη δυσθυμική συμπεριφορά που παρουσιάζεται κατά τη στέρησή του. Σχετικά είναι μια νέα μορφή εξάρτησης και ενώ στην επιστημονική κοινότητα ο όρος «εθισμός» στο διαδίκτυο δεν είναι απόλυτα αποδεκτός, αποτελεί μια κατάσταση κατά την οποία το άτομο παραμελεί τις προσωπικές, επαγγελματικές, ακαδημαϊκές και κοινωνικές του ανάγκες παραμένοντας υπερβολικά πολλές ώρες μπροστά από μια οθόνη που είτε παίζει ηλεκτρονικά παιχνίδια είτε συνομιλεί με άλλους.
Το διαδίκτυο έχει την ικανότητα να καλύψει ορισμένες ψυχολογικές ανάγκες του ατόμου. Ένα από τα χαρακτηριστικά του είναι ότι μπορεί να δημιουργήσει μια «ιδανική κατάσταση εαυτού», όπου το άτομο μπορεί να εξερευνήσει διάφορες πτυχές της προσωπικότητάς του χωρίς να έχει περιορισμούς και συνέπειες. Στο διαδίκτυο δεν υπάρχουν άμεσες συνέπειες των πράξεων, ο χρήστης μπορεί να μπει και να βγει όποτε θέλει. Ακόμη, μπορεί να πειραματιστεί και να γνωρίσει ανθρώπους που θα τον επηρέασουν.
Δυστυχώς, όμως, η υπερβολική χρήση του διαδικτύου μπορεί να είναι το αποτέλεσμα άλλων ψυχικών διαταραχών, όπως κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, διαταραχές προσωπικότητας και κοινωνική φοβία. Πέρα από αυτό, μπορούν να παρατηρηθούν και διάφορα σωματικά συμπτώματα, παραδείγματως χάρη πονοκέφαλοι, πόνοι στη μέση, διαταραχές ύπνου, παράλειψη γευμάτων κ.α.
Βέβαια, υπάρχουν κάποιες προειδοποιητικές ενδείξεις για τον εθισμό στο διαδίκτυο που καλό θα ήταν να γνωρίζουμε. Πιο συγκεκριμένα:
Παρ’ όλα αυτά, αν το πρόβλημα αναγνωριστεί σε αρχικό στάδιο είναι πολύ πιο εύκολο να αντιμετωπισθεί. Το ιδανικό θα ήταν να καλλιεργούμε σωστές στάσεις αξιοποίησης του διαδικτύου από μικρή ηλικία έτσι ώστε να απολαμβάνουμε τα θετικά της τεχνολογίας χωρίς αρνητικές συνέπειες. Σημαντικό είναι να μην παραμελούμε τις δραστηριότητές μας, τον ύπνο μας, τους φίλους μας και την οικογένειά μας προς χάρη του διαδικτύου. Τέλος, δεν είναι κακό να ζητήσουμε βοήθεια αν χρειαστεί. Ο εθισμός στο διαδίκτυο, ως ψυχική διαταραχή, χρήζει αντιμετώπισης από επαγγελματίες ψυχικής υγείας εξειδικευμένους στο συγκεκριμένο αντικείμενο.
Καταλήγοντας, αξίζει να δούμε όλοι το webinar που παραθέτω παρακάτω από το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου με τίτλο Διαδικτυακό σεμινάριο για την υπερβολική ενασχόληση με το διαδίκτυο και να κάνουμε περιήγηση στην ιστοσελίδα https://saferinternet4kids.gr/ προκειμένου να μάθουμε περαιτέρω γι’ αυτό:
Ο Ελβετός γλωσσολόγος Ferdinand de Saussure ορίζει ως γλώσσα (langue) το αφηρημένο γλωσσικό σύστημα, τα σημεία και οι ιδέες, που μοιράζονται οι ομιλητές μιας συγκεκριμένης γλωσσικής κοινότητας. Μάλιστα, απαρτίζεται από τον «λόγο», ο οποίος αποτελεί το αυθαίρετο σύστημα συμβόλων που έχουν υιοθετήσει και αφομοιώσει τα μέλη μιας δεδομένης γλωσσικής κοινότητας,
Ένα γλωσσικό σύστημα είναι εκ φύσεως αφηρημένο κοινωνικό φαινόμενο ή θεσμό, το οποίο λαμβάνει υπόσταση μέσω της γλωσσικής συμπεριφοράς των μελών της γλωσσικής κοινότητας. Συνεπώς, ο Saussure αντιλαμβάνεται τη γλωσσολογία ιδιαίτερα κοντά στην κοινωνιολογία και την κοινωνική γλωσσολογία.
Ακόμη, με τις έννοιες που εισήγαγε έδωσε νέα πνοή στην επιστήμη της γλωσσολογίας και άνοιξε νέους ορίζοντες μελέτης για την επιστήμη. Υπήρξε ο ιδρυτής της επιστήμης της σημειολογίας, με τον ορισμό που έδωσε στην γλώσσα, ως ένα σύστημα σημείων.
Στη βιβλιογραφία έχουν δοθεί διάφοροι ορισμοί για τη γλώσσα, καθένας από τους οποίους εστιάζει σε ένα διαφορετικό στοιχείο ή χαρακτηριστικό της (ήχοι, προτάσεις, ομιλητές). Πράγματι, αν και όλοι χρησιμοποιούν τη γλώσσα, είναι δύσκολο να οριστεί.
Κάποιοι μελετητές προσπάθησαν να δώσουν έναν πιο συγκεκριμένο ορισμό της γλώσσας μέσω του διαχωρισμού της από την ομιλία. Ειδικότερα:
Επομένως, πρόκειται είτε για ένα σύστημα με επιμέρους συστατικά είτε για μια γνωστική διεργασία και ικανότητα.
Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ
Μπαίνοντας στον πιο γιορτινό μήνα ολόκληρου του έτους θα ήταν κρίμα να μην εστιάσουμε στην πιο αγαπημένη γιορτή όλου του χρόνου, τα Χριστούγεννα. Αναμφισβήτητα, σηματοδοτούν μια περίοδο εορτασμού ανεξαρτήτως θρησκείας ή παράδοσης αλλά και μια ευκαιρία να βρεθούμε με τα αγαπημένα μας πρόσωπα.
Ένα αίσθημα που κυριαρχεί αυτή την εποχή είναι αυτό της νοσταλγίας είτε για τα παιδικά μας χρόνια, είτε για τις καταστάσεις που ζήσαμε στο παρελθόν με δικά μας άτομα. Εξίσου, βασικός παράγοντας αποτελεί και οι αναμνήσεις που έχουμε κρατήσει από τα αγαπημένα μας πρόσωπα που δυστυχώς δεν βρίσκονται πια μαζί μας. Πιθανότατα, γι’ αυτό κιόλας μας κάνει να θέλουμε να στολίσουμε ακόμη και πριν καν μπει ο Δεκέμβριος για να νιώσουμε το συναίσθημα αυτό ξανά. Ακόμη, θέλουμε να προσφέρουμε δώρα στα αγαπημένα μας άτομα για να τους δείξουμε με αυτόν τον τρόπο την αγάπη μας καθώς όλα είναι γιορτινά και χαρμόσυνα γύρω μας.
Ύστερα από μια συζήτηση με αγαπημένο μου άτομο (που για να είμαι ειλικρινής μου έδωσε το έναυσμα να ψάξω περαιτέρω γι’ αυτό το θέμα), συνειδητοποίησα πως δεν αισθάνονται όλοι αυτή τη χαρά και την αισιοδοξία κατά τη διάρκεια των γιορτών. Κι όμως, συναισθήματα όπως άγχος, θλίψη, μοναξιά κάνουν την εμφάνιση τους στην πιο γιορτινή περίοδο του χρόνου και τότε είναι που τα συναισθήματα αυτά διογκώνονται.
Ενώ η γιορτινή ατμόσφαιρα και το μικρό διάλειμμα από τη δύσκολη καθημερινότητα είναι ευπρόσδεκτα από όλους, σε ένα μεγάλο αριθμό ατόμων δημιουργεί μια αόρατη μελαγχολία και ένα αίσθημα «μη διαθεσιμότητας» στη χαρούμενη ατμόσφαιρα των ημερών.
Ας ρίξουμε μια ματιά, λοιπόν, στους κυριότερους λόγους της «χριστουγεννιάτικης μελαγχολίας» :
Καταλήγοντας, είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως δεν χρειάζεται να πείσουμε τον εαυτός μας να κάνει πράγματα που δεν θέλει. Η επικοινωνία ίσως με κάποιο άτομο που νιώθουμε κοντά μας να μας κάνει να αισθανθούμε λιγότερο μόνοι κατά τη γιορτινή περίοδο. Φροντίστε, όμως, τον εαυτό σας και δώστε του χρόνο να ξεκουραστεί ψυχικά και σωματικά.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για έναν άνθρωπο που βιώνει τη θλίψη των γιορτών να προσπαθεί να αποβάλλει τις αρνητικές σκέψεις και να προσπαθήσει να βρει την αισιοδοξία στις γιορτές αυτές και την ομορφιά των ημερών αυτών.
Ένα like σε Facebook, Instagram, YouTube, ναι δεν κοστίζει, έχεις την ελευθερία να το πατήσεις δωρεάν, είναι τρόπος να δηλώσεις ότι σου αρέσει αυτό που βλέπεις,
επίσης μπορείς να το πατήσεις για να επιβραβεύσεις αυτόν που το δημιούργησε και να τον υποστηρίξεις όλα καλά μέχρι εδώ.
Ζούμε στην εποχή όμως που το like μεταφράζεται σε εμπορική αξία και συνεπώς σε χρήματα για τον αυτουργό που έχει και τα δικαιώματα αυτού που προβάλλει. Εδώ αρχίζει και περιπλέκεται λίγο το πράγμα και το αθώο πάτημα γίνετε αλγόριθμος και κοινωνικός πονοκέφαλος γιατί επιβραβεύουμε το προϊόν κάποιες φορές μη λαμβάνοντας υπόψιν τον δημιουργό και άλλες φορές επειδή μας αρέσει ο δημιουργός αγνοώντας το περιεχόμενο.
Το κακό της κατάστασης αυτής είναι ότι στο βωμό της αναγνώρισης και των χρημάτων δεν υπάρχουν ηθικά όρια, ο δημιουργός το έχει αφήσει πάνω μας δηλαδή ο καθένας μας κρίνει κατά το δοκούν της δικής του ηθικής και αισθητικής και αυτό αλληλεπιδρά συχνά επικινδύνα και ανεύθυνα.
Επίδοξοι food blogger του insta και YouTube τους καλεί ενα κατάστημα εστίασης να το διαφημίσουν με μόνα κριτήρια like ,views και ακόλουθους αγνοώντας το ποιόν αυτού, με αποτελέσμα τελικά να βλέπουμε έναν όχι τόσο κομψό άνθρωπο να κανιβαλίζει με το φαγητό τρώγοντας λές και είναι απο την μπιάφρα και να εξτασιάζεται που είναι τσάμπα και όλο αυτό να λέγετε influence…
Κάποια καλλίγραμμη κοπέλα βρίσκει το σώμα της ως μέσο προβολής. Δεν υπάρχει πιο ωραίο θέαμα από ένα γυναίκειο σώμα, δεν είναι τυχαίο άλλωστε από αρχαιοτάτον χρόνων η γυναικια φυση λατρεύεται και οι πιο καταξιωμένοι καλλιτέχνες παγκόσμιος ζωγράφοι και γλύπτες έχουν αποδώσει με μεγάλη επιτυχία αυτο το θέμα, αρκεί να μην υπάρχει η χυδαιότητα αυτή που μηδενίζει κάθε αξία στο όνομα της αναγνώρισης και των χρημάτων διεκδικώντας το τίτλο της VIP του instagram.
Ακραίες απόψεις με διδακτορικό στη συνωμοσιολογία του Facebook, επικίνδυνο κοκτέιλ καυστικού υλικού κατά συνειδήσεων μιας κίτς παλέτας χρωμάτων απο συναισθήματα οπου η ηθική πλευρά καταχωνιασμένη στα σκοτάδια να μένουμε εμείς να παρακολουθούμε έντρομοι όλους αυτούς που έχουν εισβάλει στην καθημερινότητα και το υποσυνείδητο μας, με κίνδυνο να μας κάνουν έναν οργανισμό που η αξία μετριετε με iPhone pro μια balenciaga ίσως και ένα Rolex .
Επίδοξοι pet trapper που όλο το αφήγημα τους είναι ένα G ψέμα, αδυνατούν να κλέψουν ενα κουτί σπίρτα και προσπαθούν να μας πουλήσουν γκανγκστερίλικι, ο Αίσοπως τωόντι θα τους αναγνώριζε για την μυθοπλασία τους. Αυτο λεγετε αποπλάνηση σε ανηλίκους και ενηλίκους βάζοντας τους στην χώρα των θαυμάτων με την Αλίκη να απουσιάζει.
Τελικά κοστίζει ακριβά ένα like η ένα αίτημα ακολούθησης? Γιατί αυτό είναι που τους δίνει δημόσιο βήμα. Όλοι εμείς φταίμε για αυτό και την λύση μόνο εμείς μπορούμε να την δώσουμε, προσέχουμε που πατάμε like, κρίνοντας αυστηρά δημιουργό και περιεχόμενο και δεν ακολουθούμε γιατί έχει ρεύμα, αυτό κάνει τζίζ.
Στο YouTube υπάρχει και το dislike!
ίσως να μπορούμε ακόμη…
AntiHero
Η Σχολική Συμβουλευτική μπορεί να ασκηθεί στη βάση δύο μοντέλων, η ταξινόμηση των οποίων προκύπτει από το άτομο που αναλαμβάνει τον συγκεκριμένο ρόλο.
Στο σημείο αυτό, περιγράφεται ένα ενδεικτικό εννοιολογικό μοντέλο, του οποίου η προσέγγιση γίνεται με βάση το μοντέλο του επιστήμονα-επαγγελματία στη σχολική ψυχολογία, ακολουθείται μια συστημική διαδικασία τόσο στην αξιολόγηση και παρέμβαση όσο και στην προσωπική και επαγγελματική εξέλιξη και ταυτότητα των σχολικών ψυχολόγων και, τέλος, προβλέπει την απασχόληση των σχολικών ψυχολόγων στην έρευνα, τη συμβουλευτική πρακτική και την εκπαίδευση.
Το μοντέλο αποτελείται από τέσσερις εξελικτικές φάσεις:
Τα πολυεπίπεδα προγράμματα στοχεύουν:
Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ
O Wassily Kandinsky ήταν Ρώσος ζωγράφος και θεωρητικός της τέχνης. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ου αιώνα και χαρακτηρίζεται ως ο πρωτοπόρος της αφηρημένης τέχνης. Έλαβε μέρος σε ορισμένα από τα σημαντικότερα ρεύματα της μοντέρνας τέχνης εισάγοντας τις δικές του καινοτομίες και μια νέα αντίληψη για τη ζωγραφική καταγράφοντας ένα πλούτο θεωριών και ιδεών.
Ο ίδιος ο Kandinsky επιδίωκε μέσα από τα έργα του να θεμελιώσει μια νέα τάξη πραγμάτων στην τέχνη. Στα μάτια του, όλες οι τέχνες προσπαθούσαν να προσεγγίσουν το αφηρημένο, ενώ οι αντιλήψεις του για το χρώμα και τη δομή θα οδηγούσαν σε μια «καθαρή ζωγραφική», δηλαδή μια ανάμειξη χρώματος και φόρμας όπου το καθένα υπάρχει ξεχωριστά αλλά και μαζί σε μια κοινή ζωή που ονομάζεται εικόνα και προκύπτει ως εσωτερική αναγκαιότητα.
Βέβαια, οι πίνακές του δεν προορίζονταν για παιδιά αλλά πολλοί δάσκαλοι τέχνης χρησιμοποιούν έργα του για να διδάξουν στα παιδιά ποιοτική αφηρημένη τέχνη. Παρόλο που είναι πολύ λεπτομερή τα έργα του και κάνουν τα παιδιά να αισθάνονται ότι ποτέ δε θα καταφέρουν να κάνουν κάτι παρόμοιο, στην πραγματικότητα μπορούν να τον μιμηθούν και να χρησιμοποιήσουν ίδιες τεχνικές. Έτσι, καταφέρνουν τα παιδιά να νιώθουν ότι θα μπορούσαν να κάνουν πίνακες σαν τους δικούς του.
Χρησιμοποίησε πανέμορφα χρώματα και ζωγράφισε καθαρό σχεδιασμό με επίκεντρο το χρώμα και το σχέδιο. Ένιωθε ότι τα χρώματα και τα σχέδια είχαν νόημα από μόνα τους. Τα έργα του βρίσκονται σε αρκετά μουσεία και galleries.
Ορισμένα έργα του που αξίζει να θαυμάσουμε είναι τα εξής:
1.Composition IV, 1911
2. Last Watercolour, 1944
3. Color Study. Squares with Concentric Circles, 1913
Είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Kandinsky. Πολλοί εκπαιδευτικοί προσπαθούν να το συμπεριλάβουν σε μαθήματα τέχνης γιατί απεικονίζει απλά σχήματα και πολλά χρώματα χωρίς να δίνει σημασία στην λεπτομέρεια, όπως θα έκανε και ένα παιδί.
4. The Comet, 1900
5. Improvisation 6 (African), 1909
6. A Mountain, 1909
Αποτελεί ένα από τα πολύ γνωστά έργα του καλλιτέχνη. Χρησιμοποιεί έντονα χρώματα, μια μίξη θερμών και ψυχρών χρωμάτων, αλλά εμφανίζεται και το στοιχείο του μαύρου και άσπρου. Δεν επικεντρώνεται στη λεπτομέρεια και αυτό αποδεικνύει τον αυθορμητισμό του.
7. Sketch for “The Blue Rider” Almanac, 1911
Ο Kandinsky, επίσης, έκανε και αρκετά γραφικά έργα. Πολλά από αυτά συμπεριλήφθηκαν σε αλμανάκ του γαλάζιου καβαλάρη. Αυτή η υδατογραφία είναι κοντά στα υλικά που χρησιμοποιούν τα παιδιά και η ιδέα του αλμανάκ θα μπορούσε να τα παρακινήσει να κάνουν κάτι δικό τους.
8. Upward, 1929
Στο συγκεκριμένο έργο ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μόνο γεωμετρικά σχήματα με έναν ευρηματικό και πρωτότυπο τρόπο που ο καθένας μπορεί να ερμηνεύσει διαφορετικά.
Για την Ελένη . Που δεν είναι πια μαζί μας . Για την Ελένη. Που τόσο άδικα χάθηκε , σε μια κοινωνία που χαϊδεύει τα αυτιά σε βιαστές και δολοφόνους . Για την Ελένη , που δύο τέρατα , γιατί ανθρώπους δεν μπορείς να τους αποκαλέσεις , αποφάσισαν να κόψουν το νήμα της ζωής της , αφού πρώτα την βασάνισαν και την οδήγησαν σαν πρόβατο επί σφαγή στον αιώνιο ύπνο . Για την Ελένη , που πέρασαν 3 χρόνια , 3 ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που οι μάσκες έπεσαν , στις 28/11/2018 και η κοινωνία συγκλονίστηκε από το μέγεθος της κτηνωδίας που έλαβε χώρα στην Ρόδο , που κατάλαβε πως οι αξίες της κλονίστηκαν . Για αυτήν την Ελένη , που με συνοδεύει από την ημέρα που έμαθα για το πόσο βάναυσα της φέρθηκαν – όχι η ζωή – αλλά τα δύο αυτά κτήνη . Για την Ελένη , που δεν πρόλαβε να ζήσει , να χαρεί , να ερωτευτεί και να αγαπήσει , καθώς δύο άνανδροι , την βασάνιζαν επί ώρες , την βίασαν , την χτύπησαν και για να ικανοποιηθούν τα κτηνώδη ένστικτα τους , την πετούν από τα βράχια , σαν να είναι ένα άψυχο αντικείμενο . Η Ελένη , όμως είναι ζωντανή . Και είναι εδώ , μαζί μας, περιμένοντας δικαιοσύνη για όσα έχουν συμβεί . Και αρνούμαι , να μιλήσω , κόσμια και να κρύψω όσα της έκαναν , όσα της καταλόγισαν , θα μιλάμε με αλήθειες και με γεγονότα. Για την Ελένη , που γίνεται σύμβολο του αγώνα , ενάντια στην πατριαρχία . Στην Ελένη, που η βίαιη δολοφονία της , θα τριγυρνά , κάθε τόσο στο μυαλό μου και θα παλεύω για εκείνη και για κάθε Ελένη , στα δικαστικά έδρανα . Στην Ελένη .
Θα σου μιλώ , σαν να είσαι παρών και με ακούς Ελένη. Γιατί ξέρω πως μας ακούς και μας προσέχεις. Σου ζητώ συγνώμη Ελένη . Όχι σαν αυτές , των δύο άνανδρων τεράτων , μια βαθιά , αγνή και ειλικρινή συγνώμη , για την κατάντια μας , για τον ξεπεσμό της ανθρώπινης κοινωνίας. Συγνώμη , για όλα όσα τόλμησαν να σου κάνουν , συγνώμη που δεν ήμουν εκεί να σε προστατέψω από την βαρβαρότητα τους , συγνώμη . Με πονά , κάθε φορά που το σκέφτομαι Ελένη . Με ταράζει το γεγονός , πως μπορώ να βρεθώ και εγώ στην θέση σου . Με γεμίζει , μίσος και αηδία , όσα σου προκάλεσαν , αυτά τα δύο ανθρωπόμορφα τέρατα και συνέχιζαν να προκαλούν εντός του δικασίμου χρόνου . Γιατί , εγώ δεν ξεχνώ Ελένη. Δεν ξεχνώ και δεν θα πρέπει να ξεχνά κανείς , πως γελούσαν στα διαλείμματα της δίκης , πως τόλμησαν να υποστηρίξουν πως εσύ έφταιγες , πως εσύ θέλησες . Ενώ , εσύ , με τα μεγάλα αθώα σου μάτια , έβλεπες τούτον εδώ τον κόσμο , με καλοσύνη . Ενώ εσύ , ήθελες απλά να ζήσεις . Και εκείνα τα τέρατα , δεν σταμάτησαν , την κτηνωδία , μέχρι να σε εξαφανίσουν τελείως . Καμία δικαιολογία , κανένα ελαφρυντικό. Δεν θα σταματήσω να φωνάζω , πως σε βασάνιζαν , επί ώρες , σε εκείνο το σπίτι , του ενός τέρατος , πως σε βίασαν , σε κακοποίησαν , σε χτύπησαν , δεν δίστασαν να σε μεταφέρουν αναίσθητη , καθώς εσύ τους εκλιπαρούσες να σε μεταφέρουν στο νοσοκομείο. Ούτε εκεί δεν σταμάτησαν . Ούτε εκεί δεν λογάριασαν το κακό που έκαναν . Αχρείοι .
Και μετά από όλα αυτά Ελένη μου , δεν δίψασε το τέρας μέσα τους και επιχείρησαν να σε εξαφανίσουν από προσώπου γης , για να μην δικαστούν ποτέ για όσα φριχτά πράττουν. Σε πέταξαν από τα βράχια , Ελένη μου , σαν να ήσουν μια άψυχη πέτρα , σαν ένα φθαρμένο υλικό σώμα . Μα εσύ , ήσουν ζωντανή , όμορφη μου Ελένη . Μπορεί να συλλάβει ανθρώπινος νους , το τι κτηνωδία έζησες ; Και ύστερα , όλα τελείωσαν . Οι δυο δολοφόνοι , βιαστές, τέρατα, ο Μανώλης και ο Αλέξανδρος , γιατί εγώ θα τους λέω με το όνομα τους ,με εκείνο που θα στιγματίζονται για το πέρας της ζωής τους , ως καθάρματα , ως άνανδροι , αφού τα έριξαν ο ένας στον άλλον, για το κακό που σου κάναν , κοριτσάκι μου , τα έριξαν σε σένα . Δεν σεβάστηκαν , ούτε το άψυχο σωματάκι σου , που τόσο βάναυσα δολοφόνησαν . Ούτε την μνήμη σου. Αμετανόητοι . Είπαν πως λυπούνται . Είπαν πως θα ήθελαν να είναι εκείνοι στην θέση σου . Συνέχιζαν το θέατρο , δολοφονώντας την μνήμη σου , ξανά και ξανά, μα ποιος να τους πιστέψει , Ελένη μου. Παιδιά με προβληματική συμπεριφορά , με φασαρίες και καυγάδες στα σχολικά τους χρόνια , ανήλικοι παραβάτες . Και οι οικογένειές τους ,σιώπησαν . Και η κοινωνία έκλεισε τα μάτια της. Και όταν τα παιδιά τους , δολοφόνησαν την Ελένη μας , εκείνοι σιώπησαν ξανά και είπαν πως δεν “ θα έκαναν ποτέ αυτοί τέτοια πράγματα” και πως ήταν καλά παιδιά. Γιατί , τα καλά παιδιά δεν δολοφονούν , δεν βιάζουν , δεν κακοποιούν.
Και ας μιλήσουμε για εκείνα που με εξόργισαν Ελένη μου , που μου προκάλεσαν θυμό και μου θύμισαν σε τι είδους κοινωνία ζω . Βιασμό με στηθόδεσμο , δεν μπορώ να φανταστώ . Έτσι , είπε ο δικηγόρος του Μανώλη , Ελένη . Λες και τα ρούχα προκαλούν τον βιασμό . Αχρείοι . Έπαιρνε ναρκωτικά , είχε πρόβλημα με το αλκοόλ , η ψυχική του υγεία ήταν κλονισμένη . Φθηνό θέατρο , χωρίς κοινό . Χωρίς στάλα μεταμέλειας . Και δεν την είχαμε ανάγκη. Μια λυπηρή εικόνα , για έναν δολοφόνο , αυτό ήθελαν να μας περάσουν , Ελένη μου , αλλά δεν έπεισαν κανέναν. Όσα χρόνια και αν περάσουν , δεν θα πείσουν ποτέ κανέναν . Άκουγα επί μήνες το όνομα σου , Ελένη και η τραγική φιγούρα της μητέρας σου , με συγκλόνιζε κάθε φορά που μιλούσε για όσα έζησες . Ποιος να δώσει παρηγοριά , στην μάνα ετούτη ; Για ποια δικαιοσύνη μιλάμε , όταν σου στέρησαν το δικαίωμα να ζεις , ενώ εκείνοι αναπνέουν ακόμα , μετά από όσα έπραξαν ; Ποια ποινή , είναι ικανή να σωφρονίσει τα δύο αυτά κτήνη ; 3 χρόνια και ακόμα να συνειδητοποιήσουμε πως εξακολουθούν και βασανίζονται , βιάζονται , δολοφονούνται πλάσματα , σε αυτήν εδώ την χώρα . Πως η θυσία σου , γιατί έγινες σύμβολο Ελένη μου , να ξέρεις , δεν είναι αρκετή για να σταματήσουν οι γυναικοκτονίες , δεν είναι αρκετή να βάλει φρένο στην κατάπτωση .
Λίγο το κείμενο μου , Ελένη και πολλά όσα θέλω να σου πω . Να ξέρεις , πως σε σκέφτομαι και ας μην σε γνώρισα ποτέ μου . Να ξέρεις πως θα παλεύω , σε όλη μου την ζωή , για την δικαίωση σου και την δικαίωση της κάθε Ελένης , που κτήνη κατασπαράζουν καθημερινά . Δεν είμαστε όλες , Ελένη μου , λείπεις εσύ και η κάθε Ελένη , που η κοινωνία και οι άνθρωποι της δεν φρόντισαν να προστατέψουν. Να προσέχεις την μητέρα σου Ελένη , που με τόσο κόπο και αγώνα σε μεγάλωσε , για να έρθουν , να σε πάρουν μακριά της . Δεν σταμάτησε , λεπτό , η κυρία Κούλα , Ελένη μου , να μάχεται για την μνήμη σου . Και δεν θα σταματήσει , μέχρι να ανταμώσετε ξανά . Θα σε θυμάμαι , Ελένη , για όσα σου έκαναν . Και θα με συγκλονίζει η φιγούρα σου , ξανά και ξανά , κάθε φορά που διαβάζω την υπόθεση σου. Δεν είσαι όμως απλά , μια υπόθεση βιασμού , δολοφονίας . Είσαι η απόδειξη ότι τα θεμέλια της κοινωνίας σαπίζουν . Είσαι η απόδειξη ότι ο άνθρωπος είναι το χειρότερο ον , όταν δεν πρυτανεύει η λογική και το δίκαιο. Είσαι το στήριγμα μου , για όσα σκοπεύω να κάνω . Για την δικαίωση σου . Για την δικαίωση της κάθε Ελένης . Άλλωστε , ποτέ δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά , από το σπίτι τους , Ελένη .
Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους,
τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια τής μητέρας τους
την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι ακούει το νερό να κοχλάζει
σα να σπουδάζει τον ατμό και το χρόνο. Πάντα εκεί –
Και το σπίτι παίρνει ένα άλλο στένεμα και πλάτεμα
σάμπως να πιάνει σιγαλή βροχή
καταμεσής καλοκαιριού, στα ερημικά χωράφια.
Δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά. Μένουν στο σπίτι
κι έχουν μια ξέχωρη προτίμηση να παίζουν στον κλεισμένο διάδρομο
και κάθε μέρα μεγαλώνουν μέσα στην καρδιά μας, τόσο
που ο πόνος κάτω απ’ τα πλευρά μας, δεν είναι πια απ΄τη στέρηση
μα απ’ την αύξηση. Κι αν κάποτε οι γυναίκες βγάζουν μια κραυγή στον ύπνο τους,
είναι που τα κοιλοπονάνε πάλι.
Γ.Ρίτσος
