Τα είδη της Συμβουλευτικής είναι η ψυχολογική συμβουλευτική, η παιδαγωγική συμβουλευτική, η επαγγελματική συμβουλευτική και η θεραπευτική συμβουλευτική. Στην εκπαίδευση χρησιμοποιούνται, κυρίως, τα δύο πρώτα είδη συμβουλευτικής, οι οποίες αποδίδονται με τον κοινό όρο ψυχοπαιδαγωγική συμβουλευτική, όπου εντάσσεται και η επαγγελματική συμβουλευτική με την έννοια του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού.

Ο όρος συμβουλευτική ταυτίζεται συχνά με άλλους όρους, όπως καθοδήγηση, προσανατολισμός, ψυχοθεραπεία από τους οποίους, ωστόσο, διαφοροποιείται. Η συμβουλευτική, είτε ατομική είτε ομαδική, βασίζεται σε συγκεκριμένες αρχές και επιδιωκόμενους στόχους.

Η ετυμολογία της λέξης παραπέμπει στη διαδικασία του συν-βουλεύεσθαι, κατά την οποία ένα εξειδικευμένο άτομο, ο σύμβουλος, βοηθάει τον συμβουλευόμενο να βελτιώσει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, να βρει λύσεις στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει με ανάπτυξη της δεξιότητας επίλυσης προβλήματος μια λήψης απόφασης και να ανακουφίζεται από αρνητικά συναισθήματα, όπως η λύπη και ο θυμός.

Πρόκειται για μια διαδικασία που προϋποθέτει την ύπαρξη διαπροσωπικών σχέσεων ανάμεσα στον σύμβουλο και τον συμβουλευόμενο, οι οποίοι επιδιώκουν την εύρεση λύσης σε ένα πρόβλημα κατέχοντας διαφορετικό βαθμό εμπειρίας και εξειδίκευσης.

Για τον σκοπό αυτό, ο σύμβουλος αξιοποιεί ψυχολογικές μεθόδους που στηρίζονται σε συστηματική και βαθιά γνώση της ανθρώπινης προσωπικότητας και εφαρμόζει στρατηγικές για να επιφέρει την επιθυμητή αλλαγή. Για την επιλογή των πιο κατάλληλων στρατηγικών ο σύμβουλος λαμβάνει υπόψη του τους στόχους του συμβουλευόμενου και τον θεωρητικό προσανατολισμό του ιδίου.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Μία ακόμη μεγάλη έξοδος μπροστά μας και το τι είδαν τα μάτια μας στους δρόμους είναι απλά εγκληματικό.

Είναι καθημερινό φαινόμενο, αλλά σε μία μαζική έξοδο γίνετε ακόμη πιο έντονο. Για τι μιλάμε;

Για τα παιδιά στο αυτοκίνητο.

• Παιδιά στο πίσω κάθισμα να χοροπηδάνε ανεξέλεγκτα.
• Να βγάζουν τα κεφαλάκια τους από τα παράθυρα εν κινήση.
• Μανάδες συνοδηγοί να κρατάνε τα μωρά τους αγκαλιά.
• Πατεράδες οδηγοί, με τους κανακάρηδες στα πόδια τους, να τους “μαθαίνουν!!!!” οδήγηση.
• Παιδικά καθίσματα; Είτε ανύπαρκτα, είτε διακοσμητικά (για τα μάτια της αστυνομίας).
• Παιδιά σε μηχανάκια χωρίς κράνος.

Και η λίστα δυστυχώς δεν έχει τέλος

Όλοι χαρούμενοι με το μυαλό τους στην όμορφη μέρα που έχουν μπροστά τους.

Μέχρι να έρθει το απότομο φρενάρισμα.
Και η χαρούμενη εκδρομή να γίνει τραγωδία.
Γιατί δεν χρειάζεται σύγκρουση για να γίνει το κακό. Αρκεί και ένα απότομο φρενάρισμα.
Αν ρωτήσεις όλους αυτούς τους γονείς, αν αγαπάνε τα παιδιά τους, θα σε απαντήσουν ότι τα λατρεύουν. Και δεν λένε ψέμματα.

Γιατί όμως τότε τα εκθέτουν καθημερινά σε θανάσιμο κίνδυνο;
Δεν το γνωρίζουν;
Αμφιβάλλω.
Δεν τους νοιάζει η ασφάλεια των παιδιών τους;
Το αποκλείω.
Δεν έχουν χρήματα για καθισματάκι;
Όταν πρόκειται για την ασφάλεια και τη ζωή των παιδιών μας νομίζω το οικονομικό δεν πρέπει να είναι ποτέ ζήτημα. Εξάλλου υπάρχουν πλέον πολύ οικονομικά καθισματάκια αλλά και τρόποι χρηματοδότησης απόκτησης τους, που δεν μπορεί να είναι κάτι τέτοιο δικαιολογία.
Γιατί λοιπόν;
Σίγουρα (όπως για πολλά άλλα πράγματα στην Ελλάδα) η έλλειψη παιδείας.
Ίσως και γιατί το “σιγά μην γίνει σε μένα” είναι μία νοοτροπία που δεν έχουμε καταφέρει να αποβάλλει από μέσα μας.
Ίσως και γιατί -δυστυχώς- ζούμε ακόμη με τη λογική του “μάγκα” που πάει κόντρα στα πρέπει και δεν θα γίνουμε ποτέ οι “φλώροι” που υπακούν στους κανόνες.

Και πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο;
Μακροχρόνια, η αναπλήρωση του ελλείμματος παιδείας θα ήταν η ιδανική λύση. Αλλά το “μακροχρόνια” στην Ελλάδα το σπείραμε και δεν φύτρωσε σε πάρα πολλά άλλα και το συγκεκριμένο ζήτημα κοστίζει σε ζωές και θέλει άμεση παρέμβαση.
Άρα τι κάνουμε;
Εφαρμόζουμε το μόνο -δυστυχώς- τρόπο που καταλαβαίνει ο Έλληνας.
Την τιμωρία.

Εξοντωτικά πρόστιμα, θα ήταν μία αρχή. Αλλά -αν θέλετε την προσωπική μου άποψη- νομίζω πως η προσωρινή αφαίρεση επιμέλειας (και ίσως και η οριστική σε περίπτωση επανάληψης) είναι το πιο σωστό μέτρο.
Θα με πείτε υπερβολικό.
Συγχωρέστε με αλλά δεν είμαι. Ο τρόπος που “αφήνουμε” τα παιδιά μας στο αυτοκίνητο ή σε άλλα οχήματα είναι μία ξεκάθαρη περίπτωση έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο, η οποία σε άλλες περιπτώσεις τιμωρείτε με την ίδια “ποινή”. Γιατί όχι και εδώ;

Είναι ωραίο να λες “Τα παιδιά μου είναι η ζωή μου”, αλλά θα πρέπει να το δείχνεις με πράξεις και όχι μόνο με λόγια. Γι΄ αυτό ας κάνουμε την αρχή.

Τα παιδιά στο καθισματάκι.

Ζώνη ασφαλείας.

Κράνος και για το παιδί στη μηχανή.

Και καλό μας ταξίδι

Έφτασε ξανά η «Εορτή των Εορτών» Το Πάσχα!

Χάνουμε τις περισσότερες φορές το αληθινό νόημα των ημερών, το αντικαθιστούμε με υποκατάστατα, που είναι όλη αυτή η καταναλωτική υστερία, συνειδητά ή ασυνείδητα προσπερνούμε την ουσία και μένουμε στο τίποτα.

Πάσχα δεν είναι το αρνί, τα κόκκινα αυγά, δεν είναι το τσουρέκι, δεν είναι η λαμπάδα, δεν είναι τα καινούργια ρούχα, τα κομμωτήρια…

Δεν είναι η παρουσία μας στην Εκκλησία δέκα λεπτά πριν το «Χριστός Ανέστη» και ένα λεπτό μετά «καπνός». Πάσχα δεν είναι η λατρεία του φαγητού, το πανηγύρι, ο χορός και το ποτό. Πάσχα δεν είναι οι σούβλες στο δρόμο, δεν είναι η ανταλλαγή ευχών, δεν είναι η επιστροφή στο χωριό και η χιλιοστή επανάληψη στον ΑΝΤ1, του (σαφέστατα αριστουργηματικόυ) «O Ιησούς από την Ναζαρέτ» του Φράνκο Τζεφιρέλι.

Έστω… δεν είναι μόνο αυτά…

H μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης έχει και προσωπικό νόημα για τον κάθε έναν από εμάς, διότι διαπραγματεύεται βαθιά υπαρξιακά θέματα όπως ο πόνος, η δυστυχία και ο θάνατος. Μας δίνει έτσι την ευκαιρία να κάνουμε την ενδοσκόπησή μας, να ρίξει ο καθένας μια διεισδυτική ματιά στον εσωτερικό του κόσμο και να αναλογιστεί για την πορεία του, τις αξίες του και τους στόχους του. Η Εβδομάδα των Παθών που καταλήγει στην Ανάσταση έχει ένα βαθύτερο νόημα: το πέρασμα από τα πάθη στη λύτρωση και τον εορτασμό της ανανέωσης και της ανάτασης. Εξ’ άλλου, το Πάσχα συμπίπτει με την Άνοιξη, που η φύση ξυπνά από τη νάρκη του χειμώνα και περνά στην περίοδο της γονιμότητας και της ευφορίας.

Οι αναποδιές, οι απογοητεύσεις, οι δυσκολίες, ο θάνατος είναι το καθημερινό τοπίο μέσα στο οποίο ζει ο άνθρωπος. Οι στιγμές της ευτυχίας είναι σαν την Ανάσταση, ακολουθούν τις δυσκολίες σαν ανταμοιβή, σαν λύτρωση.

Σε έναν κόσμο στον οποίο κυριαρχεί ο εγωισμός, το ψέμα, η αδικία, η εκμετάλλευση, ο αφάνταστος πόνος και η δυστυχία σε εκατομμύρια συνανθρώπων μας, σε έναν κόσμο στον οποίο έχουν ανατραπεί όλες οι ηθικές αξίες, σε αυτόν τον κόσμο στον οποίο πολλοί έχουν διώξει τον Θεό ή ζουν σαν ο Θεός να μην υπήρχε, αυτός ο κόσμος έχει περισσότερο ανάγκη από ποτέ αυτής της Παρουσίας του Αναστημένου Χριστού. Δεν πρόκειται για μια απλοϊκή αλλά για μια αναστάσιμη ανάγνωση της ιστορίας. Η Ανάσταση του Ιησού και η συνεχής παρουσία Του ανάμεσά μας, αποτελεί την απάντηση του Θεού στην κακία των ανθρώπων, αλλά και στην απελπισμένη αναζήτηση της αληθινής ζωής, της αληθινής αγάπης, στο ξεπέρασμα της μοναξιάς, το απλωμένο χέρι Του Θεού σε εμάς, για να μας γεμίσει με την αγάπη Του, την παρηγοριά Του, την συγχώρεσή Του. Η παρουσία Του Αναστημένου Χριστού μεταμορφώνει τα πάντα: το φως νικά το σκοτάδι, η ζωή νικά το θάνατο, η αγάπη νικά το μίσος τελικά. Στον Αναστημένο ξεκαθαρίζεται το νόημα του μόχθου και του πόνου, της αγάπης και της απογοήτευσης, της φιλίας και της βίας, της ζωής και του θανάτου.

Ειδικά σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, όμως, που τα προβλήματα συσσωρεύονται σταδιακά σε προσωπικό, τοπικό, περιφερειακό, εθνικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο, η εξύψωση που θα μας προσφέρει η Ανάσταση του Κυρίου θα λειτουργήσει σαν βάλσαμο .Είναι τόσα τα προβλήματα που μας κατακλύζουν που πολλοί από εμάς παραμελούμε να σκύψουμε και να συμπάσχουμε πνευματικά. Μας διαφεύγει το νόημα του Πάσχα, δεν κατανοούμε τη διαδρομή μέχρι την υπέρτατη θυσία που έγινε για εμάς. Μένουμε στους τύπους, τα έθιμα και τις ευχές.

Επιπλέον, Πάσχα είναι η αφορμή για ενότητα, ενότητα μεταξύ των λαών και των κοινωνιών. Δε γίνεται να λέμε ότι γιορτάζουμε την Ανάσταση και ο πόλεμος και η διχόνοια να κυριαρχεί στις ψυχές μας. Δεν γίνεται τη μια στιγμή να λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί -και να ανάβουμε λαμπάδα ίση με το μπόι μας- και την άλλη στιγμή να συντρίβουμε υπολήψεις, συνειδήσεις και συνανθρώπους μας, ιδιαίτερα αυτούς που η καταστροφή της δικής τους πατρίδας τους έφερε πρόσφυγες στην πατρίδα μας, ακόμη περισσότερο σε όσους από αυτούς είναι γυναίκες και παιδιά – τα πιο αθώα θύματα αυτής της συμφοράς! Άρα, δε γίνεται να κάνουμε Πάσχα με κακία για τους άλλους, όποιοι και αν είναι αυτοί.

Εχουμε ως είδος το μεγαλύτερο «όπλο» που μας έχει δοθεί.

Την Αγάπη! Ας το εκμεταλλευτεί με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας.

Πιστεύοντες και μη πιστεύοντες.

Ας σταθεί κινητήρια αφορμή το Πάσχα και το κάθε Πάσχα που θα περάσει από την ζωή μας…

Κάπου διάβασα πως ο Ντοστογιέφσκι, στο βιβλίο του «Αδελφοί Καραμαζώφ» γράφει: «Χωρίς Θεό, όλα επιτρέπονται». Σε αντίθεση, η γιορτή του Πάσχα δηλώνει σε κάθε τόνο «Με το Θεό, όλα είναι δυνατά».

Καλή και ευλογημένη Ανάσταση σε όλους και σε όλες!

Του Γιώργου Βούλγαρη

Ηθοποιού – Θεατρικού Σκηνοθέτη

Πηγή

Οι πασχαλινές διακοπές αποτελούν την καλύτερη ευκαιρία για να μιλήσουμε στα παιδιά μας για το τι ακριβώς γιορτάζουμε αυτές τις ημέρες.

Ορισμένες φορές, γονείς και εκπαιδευτικοί, προβληματίζομαστε και σκεφτόμαστε με ποιο τρόπο θα μπορούσαμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας ώστε να κατανοήσουν τη γιορτή του Πάσχα.

Πώς θα εξηγήσουμε, όμως, σε ένα παιδί, τη ζωή και το θάνατο του Ιησού Χρηστού; Τις παραβολές, τα θαύματα και τις θυσίες του;

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται πολύ καλύτερα νοήματα και γεγονότα μέσω της εικόνας και σίγουρα η παρακολούθηση μιας ταινίας για το Πάσχα αποτελεί την καλύτερη λύση αλλά και μια ευκαιρία να περάσετε χρόνο με το παιδί σας.

Ας δούμε κάποιες ενδεικτικά:

1. Η ιστορία του Ιησού για τα Παιδιά The Story of Jesus for Children – Greek

2. Η Ανάσταση του Ιησού Χριστού

3. ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ (Παιδικό, Γέννηση, θαύματα, παραβολές, κινούμενα σχέδια)

Αναστασία Κακλαμάνου

Το ηλεκτρονικό περιβάλλον
Οι εκπαιδευτές ενημερώνονται για το περιβάλλον ηλεκτρονικής διαχείρισης της μάθησης που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί. Η ενημέρωση αφορά στις τεχνικές προδιαγραφές του τεχνολογικού περιβάλλοντος και των εργαλείων επικοινωνίας αλλά και στον τρόπο κατανομής των αρμοδιοτήτων στο ηλεκτρονικό περιβάλλον εργασίας. Στους εκπαιδευτές δίνονται τα απαραίτητα αναγνωριστικά για την πρόσβαση στο ηλεκτρονικό περιβάλλον διαχείρισης της μάθησης, όπως το όνομα χρήστη (UserID) και ο κωδικός πρόσβασης (Password).

Δραστηριότητα στο ηλεκτρονικό περιβάλλον
Οι εκπαιδευτές κάθονται μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και πλοηγούνται στο περιβάλλον ηλεκτρονικής μάθησης. Κατεβάζουν το μαθησιακό υλικό και χρησιμοποιούν τα εργαλεία επικοινωνίας για να επικοινωνήσουν με το διαχειριστή του συστήματος, με τα άλλα μέλη της ομάδας εκπόνησης του προγράμματος αλλά και με τους άλλους εκπαιδευόμενους προκειμένου να εξοικειωθούν με το περιβάλλον εργασίας. Γίνεται συζήτηση προκειμένου να επιλυθούν όλες οι απορίες και οι εκπαιδευτές να είναι έτοιμοι να χειριστούν αποτελεσματικά το ηλεκτρονικό περιβάλλον μάθησης.

Συνεργατική δραστηριότητα
Οι εκπαιδευτές εργάζονται ανά ομάδες μπροστά σε υπολογιστή και εκπονούν συνεργατικά μια εργασία σχετική με το γνωστικό αντικείμενο που θα κληθούν να διδάξουν, προκειμένου να βιώσουν οι ίδιοι τη συνεργατική διαδικασία. Μελετούν το σχετικό μαθησιακό υλικό και χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες του ηλεκτρονικού περιβάλλοντος προκειμένου να ανταλλάξουν ιδέες με άλλες ομάδες και να αποστείλουν την εργασία τους στον εκπαιδευτή τους.

Η προετοιμασία του σεμιναρίου
Οι εκπαιδευτές ενημερώνονται για τις ομαδικές συναντήσεις σεμιναριακού τύπου που θα πρέπει να οργανώσουν και να υλοποιήσουν στις περιοχές ευθύνης τους. Δίνονται σαφείς κατευθύνσεις για το πώς πρέπει να οργανωθούν αυτές οι συναντήσεις, το χρόνο που πραγματοποιηθούν, τα θέματα που θα συζητηθούν και το ρόλο του εκπαιδευτή σε κάθε περίπτωση. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην πρώτη συνάντηση.

Μετά την ολοκλήρωση του επιμορφωτικού σεμιναρίου κάθε εκπαιδευτής θα πρέπει να είναι έτοιμος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του προγράμματος και να διαθέτει δεξιότητες υποστήριξης δραστηριοτήτων που συνδυάζουν:

• Παραδοσιακές τεχνικές εξ αποστάσεως εκπαίδευσης όπως είναι οι ομαδικές διδακτικές συναντήσεις -σεμινάρια «πρόσωπο με πρόσωπο».

• Τεχνικές εξ αποστάσεως εκπαίδευσης μέσω του ηλεκτρονικού περιβάλλοντος μάθησης.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Η απώλεια είναι ένα αναπόφευφκτο κομμάτι της ζωής και το πένθος είναι η φυσική διαδικασία «επούλωσης» του τραύματος. Η διαχείριση μιας απώλειας είναι από τις δυσκολότερες καταστάσεις στη ζωή ενός ανθρώπου και ιδίως όταν χάνεις ένα αγαπημένο σου πρόσωπο.

Ο καθένας βιώνει διαφορετικά τον θάνατο και έχει τους προσωπικούς τους μηχανισμούς άμυνας για να πενθήσει. Χρειάζεται πάρα πολύ χρόνο για να συμβιβαστεί κάποιος με μια απώλεια και δεν υπάρχει «φυσιολογική» χρονική στιγμή για να πενθήσει κάποιος.

Δυστυχώς, όταν χάνεις ένα αγαπημένο σου άτομο δεν μπορείς να καταλάβεις άμεσα τι έχει συμβεί και είναι απολύτα λογικό. Χρειάζεται χρόνος για να συνειδητοποιήσεις το γεγονός αυτό και ο,τι συνεπάγεται μαζί του καθώς το πένθος αποτελεί μια προσωπική υπόθεση που ο καθένας βιώνει με έναν μοναδικό τρόπο.

Ωστόσο, σε μια τέτοια κατάσταση τα λόγια είναι περιττά. Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή ούτε για υποδείξεις ούτε για συμβουλές πόσο μάλλον για γενικόλογα. Εκφράσεις όπως «Ο χρόνος θα τα θεραπεύσει όλα!», «Πρέπει να είσαι δυνατός!», «Καταλαβαίνω τη στεναχώρια σου!», «Μην κλαις. Όλα θα πάνε καλα!» ακούγονται σαν ψέμα και πραγματικά είναι το λιγότερο που χρειάζεται να ακούσει κάποιος που πενθεί.

Κανείς δεν μπορεί να ξέρει πως είναι μια τέτοια κατάσταση, αν δεν την έχει βιώσει. Το πένθος διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο και είναι απόλυτα λογικό και αποδεκτό.

Αν κάποιος δικός σου βρίσκεται σε μια τέτοια κατάσταση το μόνο που μπορείς να κάνεις να είσαι δίπλα του και να τον ακούς. Μην του λες τι να νιώθει και τι να κάνει. Η σιωπή και η διακριτική υποστήριξη είναι το πιο σημαντικό, γι’ αυτό…

ΑΠΛΩΣ ΑΚΟΥΣΕ ΤΟΝ!

Αναστασία Κακλαμάνου

Παιδαγωγική προσέγγιση
Αναλύονται οι παιδαγωγικές πρακτικές διαχείρισης της τάξης και οι τεχνικές συμβουλευτικής που χρειάζεται να χρησιμοποιήσει ο εκπαιδευτής κατά τη διάρκεια της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Το ζήτημα της παιδαγωγικής ευαισθητοποίησης είναι ιδιαίτερα σημαντικό για αυτό τονίζονται θέματα που έχουν να κάνουν με την ιδιαιτερότητα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης όπως είναι η καλλιέργεια της μαθησιακής αυτονομίας, η αμοιβαία αποδοχή, η παροχή υποστήριξης μέσα από τη διασφάλιση της διαπροσωπικής επικοινωνίας με κάθε εκπαιδευόμενο.

Διαχείριση προβλημάτων
Παρουσιάζονται περιπτώσεις προβλημάτων που μπορεί να συναντήσει ο εκπαιδευτής και αναδύονται ο ιδιαιτερότητες του ρόλου του. Γίνεται συζήτηση προκειμένου κάθε εκπαιδευτής να έρθει σε πρώτη επαφή με προβλήματα που παρουσιάζονται σε περιβάλλοντα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης (εγκατάλειψη σπουδών, μη τήρηση χρονοδιαγράμματος, απόρριψη της συνεργασίας, αποφυγή επικοινωνίας).

Συνεργατική μάθηση
Οι εκπαιδευτές εμπλέκονται σε τεχνικές προώθησης της ομαδικής εργασίας. Αρχικά συζητούν ανά δυάδες και στη συνέχεια παρουσιάζουν ο ένας τον άλλον στους υπόλοιπους εκπαιδευτές. Μετά συγκροτούν τριμελείς ή και τετραμελείς ομάδες προκειμένου να πολλαπλασιαστούν τα κανάλια επικοινωνίας μεταξύ τους. Σε κάθε ομάδα ανατίθεται ένα θέμα προς συζήτηση (ποια είναι η αξία της καθοδήγησης και της ενίσχυσης στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση;). Κάθε ομάδα παρουσιάζει την συνισταμένη άποψη στις υπόλοιπες ομάδες σε ένα κλίμα συνεταιρικής μάθησης.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Είναι απίστευτο πως δυο ανεξάρτητοι γκέτες σχεδιάζουν το μέλλον σε όλο το πλανήτη. Και είναι ακόμα χειρότερο πως όλος ο πλανήτης χορεύει με τον ρυθμό τους. 

Γιατί π.χ. να μην παίξουν ένα παιχνίδι (σκάκι, καράτε κλπ.) και οποίος κερδίσει να πάρει ότι είναι να πάρει, και πρέπει να ανακατεύουν την Ευρώπη, Ασία, Αμερική για να μπουν στο τρυπάκι τους. 

Ναι είναι τραγικό, ναι είναι άσχημο και λυπόμαστε πολύ, αλλά για ποιο λόγο να κινδυνεύει ένας ολόκληρος πλανήτης για 2 γκέτες ?!!! Εκβιάζουν την Ευρώπη, την Ευρωπαϊκή ένωση, το ΝΑΤΟ για να λύσει τι ακριβώς !? Εδώ οι Ουκρανοί, οι ίδιοι φύγαν από την χώρα τους και πλημμελησε η Ευρώπη με πρόσφυγες πολέμου για να δημιουργηθεί πολύ ισχυρή οικονομική κρίση. Και μας προκαλούν από πάνω να πάμε όλοι στον πόλεμό τους ?! Είστε σοβαροί !?

Ακούω καθημερινά τα νέα και είναι καταθλιπτικά. Ο κάθε ένας λέει το μακρύ του και το κοντό του. Σχολιάζουν διάφοροι που είναι τελείως άσχετοι με την πραγματική πράξη του πολέμου, αλλά είναι πολύ καλοί στο λόγο, τι θέλει ο Πούτιν, τι λέει ο Ζελένσκι. Τι σας νοιάζει !? Ας τα λύσουν μόνοι τους. Νομίζετε ότι η αλήθεια είναι αυτή που βλέπετε?! Ποτέ δεν ήταν αυτό που φαίνεται, ούτε τώρα είναι. Δεν πρόκειται να μάθετε ποτέ γιατί έγινε αυτή η πολεμική πράξη από την πλευρά της Ρωσίας.  Το μόνο που θα μάθετε είναι το αποτέλεσμα αυτού του πολέμου – μια κρίση η οποία θα μείνει για πάντα εδώ. 

Εσείς τα δικά σας προβλήματα τα λύσατε ή απλά είναι πιο εύκολο να λέμε για τους άλλους? Έχετε δει τι προβλήματα έχει η χώρα και η Ευρώπη εδώ και χρονιά? Η δεν συμφέρει να τα δούμε.. Όλα γίνονται για το κέρδος συγκεκριμένων ατόμων και λαών Όχι πάντως για μας.

Έχετε παρατηρήσει πως η οικονομία ολόκληρης Ευρώπης άλλαξε για να εξοικονομήσουν συγκεκριμένες χώρες, γιατί τα Βαλκάνια είχανε πάντα την ανασφάλεια ότι τους υποτιμάνε ενώ ήταν πάντα τα αστέρια και το κέντρο των συζητήσεων και πολέμων. Αντί να εκμεταλλευθούν αυτό, παραδώσανε τα όπλα σε ακόμα πιο ασχέτους. Αυτό ακριβώς ήταν και είναι ακόμα το πρόβλημα στα Βαλκάνια – δεν εκτιμούν αυτό που έχουν. 

Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα προφανώς. “A friend to all is a friend to none” Αριστοτέλης. Αρκεί να διαλέξουμε έξυπνα. 

Alexandrina Nikova

Γνώριζες πως με βάση τα χρώματα που επιλέγεις φανερώνεις το mood σου ή γενικότερα τα συναισθήματα σου; Κι όμως!

Όσο περιέργο και αν σου φαίνεται, τα χρώματα είναι «ικανά» να προδώσουν όσα νιώθεις με βάση τη ψυχολογία. Πιο συγκεκριμένα, επιλέγουμε διάφορα χρώματα στην καθημερινότητα μας όπως για παραδείγμα για το ντύσιμο μας. Κάποιες φορές, όμως, επιλέγουμε χρώματα υποσύνειδητα και αυτά δείχνουν ένα μέρος της ψυχολογικής κατάστασης που βρισκόμαστε.

Ακόμη, βλέποντας ένα χρώμα ίσως το μυαλό μας το συνδέει απευθείας με κάποια κατάσταση που έχουμε βιώσει ή με ένα γνώριμο συναίσθημα. Γι’ αυτό, οι περισσότεροι άνθρωποι παραδέχονται ότι υπάρχουν χρώματα που επηρεάζουν τη διάθεσή τους και έχουν συναισθηματικές και σωματικές επιπτώσεις σε αυτούς.

Ας ξεκαθαρίσουμε πως τα χρώματα χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες. Στα ψυχρά, στα θερμά και στα ουδέτερα. Αναλυτικότερα:

1. Στην ενότητα των ψυχρών χρώματων εντάσσονται το μπλε, το μωβ και το πράσινο:
   • Το μπλέ προκαλεί συμπόνια και ασφάλεια, αλήθεια και πίστη. Βέβαια, συνδέεται συχνά με την παραίτηση, τη μοναξιά και τη ψυχρότητα.
   • Το πράσινο είναι ένα αρμονικό χρώμα που υποδηλώνει την ανανέωση, την επούλωση και τη φρεσκάδα, χρώμα γεμάτο ελπίδα. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει μια αίσθηση απληστίας ή ζήλιας.
   • Το μωβ, ως το παραδοσιακό χρώμα των βασιλιάδων, συνδέεται με τον πλούτο και το κύρος. Επίσης, υποδηλώνει μυστήριο και απαισιοδοξία.
2. Στην ενότητα των θερμών χρώματων εντάσσονται το κόκκινο, το κίτρινο και το πορτοκαλί:
   • Το κόκκινο είναι συνδεδεμένο με το ρομαντισμό και τον ενθουσιασμό, αποπνέει δύναμη και επιθυμία. Ωστόσο, είναι επίσης γνωστό ότι μπορεί να προκαλέσει αύξηση της αίσθησης του κινδύνου και του θυμού.
   • Το κίτρινο είναι γνωστό ως το χρώμα της ευτυχίας, αυτό το παραδοσιακά χαρούμενο χρώμα «ξυπνά» τη φιλία, την ενέργεια και τη φαντασία. Επιπλέον, χρησιμοποιείται για να επιδείξει ανευθυνότητα και αστάθεια.
   • Το πορτοκαλί θεωρείται ως ένα «υπερβολικό» χρώμα, λαμβάνεται ως ένα ενθουσιώδες και χαρούμενο χρώμα που λειτουργεί ως ένα πρότυπο φροντίδας και ζεστασιάς, ενώ μπορεί πέρα από αυτό να αντιστοιχεί σε επιθετικότητα και κυριαρχία.
3. Στην ενότητα των ουδέτερων χρώματων εντάσσονται το άσπρο, το γκρι, το μαύρο και το καφέ:
   • Το άσπρο αναδεικνύει την αγνότητα και την αθωότητα και συνδέεται παγκοσμίως με την καθαριότητα. Στον αντίποδα, συμβολίζει την απομόνωση.
   • Το γκρι, ο «βασιλιάς» της ουδετερότητας, αντιπροσωπεύει το συμβιβασμό και προσδίδει μια αίσθηση γαλήνης. Ωστόσο, μερικές φορές συνδέεται με τη θλίψη.
   • Το μαύρο μπορεί να θεωρείται εκλεπτυσμένο και επίσημο, όμως, τις περισσότερες φορές συνδέεται με το πένθος και τη δραματικότητα.
   • Το καφέ είναι το χρώμα της «φύσης», συνδέεται με την σταθερότητα και τη μακροβιότητα. Ωστόσο, επειδή θεωρείται ένα κάπως «μουντό» χρώμα, μπορεί να διεγείρει έναν μελαγχολικό τόνο.

Αναστασία Κακλαμάνου

Γνωριμία
Το εκπαιδευτικό σεμινάριο ξεκινά με τη γνωριμία μεταξύ των εκπαιδευτών και των ατόμων που στελεχώνουν την ομάδα διεκπεραίωσης του εκπαιδευτικού προγράμματος. Κάθε άτομο παρουσιάζει τον εαυτό του με το μικρό του όνομα προκειμένου να αρχίσει να αναπτύσσεται προσωπικό κλίμα γνωριμίας και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις αμοιβαίας αποδοχής και συνεργασίας.

Το πρόγραμμα
Στη συνέχεια, οι εκπαιδευτές ενημερώνονται για τις αρχές, τους στόχους και την οργανωτική δομή του προγράμματος επιμόρφωσης. Τους παρέχονται πληροφορίες για το πώς οργανώνεται η διδακτική μεθοδολογία και για το ποιες είναι οι απαιτήσεις για τον εκπαιδευτή. Γίνεται συζήτηση προκειμένου να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με το ρόλο του εκπαιδευτή στο πλαίσιο του προγράμματος εξ αποστάσεως επιμόρφωσης.

Η ύλη
Προσδιορίζεται η ύλη που θα διδαχθεί σε κάθε εκπαιδευτικό πρόγραμμα και παρουσιάζεται το διαθέσιμο μαθησιακό υλικό στις μορφές που θα δοθεί στους εκπαιδευόμενους. Οι απόψεις των εκπαιδευτών στα ζητήματα της ύλης θα πρέπει να ληφθούν υπόψη γιατί αφενός είναι γνώστες του διδακτικού αντικειμένου και αφετέρου θα πρέπει να εξασφαλιστεί η αποδοχή από την πλευρά τους των επιλογών στα περιεχόμενα της μάθησης και στη διαμόρφωση των διδακτικών στόχων.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ