Οι συλλήψεις του ιουδαϊσμού (του εβραϊσμού) πρέπει να διαμορφώθηκαν στη διάρκεια μακρού χρόνου. Υπολογίζεται ότι οι Εβραίοι —οι Εβραίοι είναι ένας σημιτικός λαός— πρέπει να κινήθηκαν από ανατολικά προς τις περιοχές της ανατολικής Μεσογείου, εδώ της Μέσης Ανατολής, σε αυτό που σήμερα περίπου είναι η γη του Ισραήλ (της Παλαιστίνης).
Υπολογίζεται ότι εκεί γύρω στο 1200 π.Χ. είχαν πλέον εγκατασταθεί σε αυτή την περιοχή. Οι ίδιοι στις ιστορίες του λαού τους που κατέγραψαν, στο ιερό βιβλίο του εβραϊσμού (είναι η Τορά, η Παλαιά Διαθήκη), εκεί, έχουν καταγράψει τις ιστορίες τους όπως είχαν διασωθεί προφορικά και σε αυτές τις ιστορίες τους οι Εβραίοι καταγράφουν το ότι βρίσκονταν για ένα διάστημα στην Αίγυπτο και ότι έφυγαν από την Αίγυπτο με την παρέμβαση του Θεού — ο οποίος τους βοήθησε, ο Μωυσής πέρασε προς την περιοχή του Ισραήλ.
Δεν υπάρχουν μέχρι σήμερα σαφείς αρχαιολογικές ενδείξεις, αποδείξεις, ότι οι Εβραίοι έζησαν στην αρχαία Αίγυπτο, αλλά είναι πιθανό να έζησαν. Πάντως, κάποια στιγμή, γύρω στο 1200 π.Χ. βρέθηκαν στα —περίπου— σημερινά εδάφη του Ισραήλ και εκεί φαίνεται ότι, σε αυτήν τη φάση, βρέθηκαν να λειτουργούν με δέκα κανόνες. Αυτούς τους κανόνες, σύμφωνα με τον θρύλο τους, τους ενεχείρισε ο ίδιος ο Θεός στο όρος Σινά στον Μωυσή, ο οποίος Μωυσής είχε μακρά συνομιλία και επαφή με τον Θεό και όταν επέστρεψε ο Μωυσής από το Σινά κάτω στους πρόποδες του βουνού, όπου βρίσκονταν εγκαταστημένοι ως κατασκηνωτές —γιατί ακόμη ήταν σε περιφορά— οι Εβραίοι, βρήκε τους ομόθρησκούς του να έχουν λιώσει τα διάφορα τιμαλφή τα οποία είχαν και να έχουν κατασκευάσει ένα χρυσό βόδι. Και ο Μωυσής είδε τους Εβραίους να προσκυνούν το χρυσό αυτό βόδι και έγινε έξω φρενών, έσπασε αυτό το χρυσό βόδι και τους έψεξε πώς αυτοί τολμούν να κάνουν τέτοιες θυσίες σε είδωλα, ενώ ο ίδιος ο Θεός τούς έχει μεταφέρει τις αλήθειες του.
Αυτές οι ιστορίες της Παλαιάς Διαθήκης δείχνουν, προφανώς, ότι το παγανιστικό παρελθόν των Εβραίων βρέθηκε σε μάχη με τη μονοθεϊστική σύλληψη και ότι, προφανώς, πέρασε ένα διάστημα που αυτά τα δύο συνυπήρχαν, μέχρι τελικά αυτός ο λαός να γίνει απόλυτα μονοθεϊστικός, όπως φαίνεται στους χρόνους τους ιστορικότερους.
Ο εβραϊκός λαός δεν έχει μόνο δέκα κανόνες —που, σύμφωνα με τις ιστορίες του, τις απέκτησε από τον ίδιο τον Θεό μέσω του Μωυσέως—, αλλά, αν κανείς τρυγήσει από την Τορά (από την Παλαιά Διαθήκη) κανόνες και οδηγίες ήθους και συμπεριφοράς και στάσεων ζωής, καταλήγει σε έναν αριθμό 600 οδηγίες, εκ των οποίων οι περισσότερες διατυπώνονται αρνητικά (ου: να μην κάνεις αυτό), αλλά και άλλες διατυπώνονται θετικά (να κάνεις αυτό). Η εβραϊκή θρησκεία είναι εξαιρετικά κανονιστική και αυστηρή και αυτό σχετίζεται με την αυστηρότητα της σύλληψης: ο Θεός στην εβραϊκή θρησκεία παρακολουθεί, ελέγχει, τιμωρεί και καθοδηγεί με πάρα πολύ συγκεκριμένο τρόπο.
Τώρα, η εβραϊκή θρησκεία κάποια στιγμή απέκτησε ναό. Μέσα στους διαδόχους των πραγμάτων είναι ο Σολομών —ο βασιλιάς Σολομών—, ο οποίος, σύμφωνα με τις ιστορίες των Εβραίων, δημιούργησε έναν θρυλικά υπέροχο, μεγάλο ναό, τον ναό του Σολομώντος, στα Ιεροσόλυμα και αυτός ο ναός έγινε η βάση γύρω από την οποία αναπτύχθηκε ολόκληρη η εβραϊκή θρησκεία, διότι μέσα σ’ αυτόν τον ναό γίνονταν οι τελετές και οι θυσίες προς τον έναν και μοναδικό Θεό. Αυτός ο ναός δημιουργήθηκε τον 9ο αιώνα π.Χ. με υλικά που ήρθαν απ’ τον Λίβανο (κέδρος του Λιβάνου) και χρυσό. Ήταν ένας ναός που έχει μείνει στον θρύλο. Καταστράφηκε πολλές φορές, καταστράφηκε απ’ τους Βαβυλωνίους στον 5ο και 6ο αιώνα π.Χ., τότε που οι Εβραίοι οδηγήθηκαν στην εξορία της Βαβυλώνας.
Ως φαίνεται, βρισκόμενοι οι Εβραίοι στην εξορία τους, στη Βαβυλώνα, προκειμένου να διασώσουν τον χαρακτήρα και τις παραδόσεις τους, άρχισαν να καταγράφουν τις ιστορίες της φυλής τους (τους θρύλους τους), δηλαδή την Τορά, τα ιερά αυτά βιβλία: τη Γένεση, την Έξοδο, το Δευτερονόμιο, στα οποία, ως φαίνεται, από αιώνες καλλιεργούνταν και καταγράφονταν —τουλάχιστον προφορικά— και στο μυαλό των ανθρώπων. Ενδεχομένως υπήρχαν και πρώτες καταγραφές νωρίτερα, αλλά οι κεντρικές καταγραφές της Παλαιάς Διαθήκης είναι εκεί. Και η Τορά γι’ αυτό συνιστά και το πιο ιερό κείμενο του εβραϊκού λαού, το οποίο και γράφεται από ειδικευμένους τεχνίτες, με ειδική μελάνη, πάνω σε ειδικά επεξεργασμένο δέρμα.
Και φυσικά, η εβραϊκή θρησκεία διαθέτει και άλλα ιερά κείμενα: το ένα είναι το Ταλμούδ, το οποίο είναι στην ουσία επεξεργασία και ερμηνεία από σημαντικούς δασκάλους, ραβί (rabbi θα πει δάσκαλος), ραβίνους του εβραϊσμού, το Ταλμούδ, λοιπόν, και επίσης η Μισνά. Δηλαδή, αυτά τα δύο κείμενα είναι κείμενα επεξήγησης πάνω στην Τορά, που η Τορά θεωρείται ιερό κείμενο. Αλλά και το Ταλμούδ και η Μισνά θεωρούνται πάρα πολύ μεγάλου κύρους και σεβασμού κείμενα και οι θρησκευόμενοι Εβραίοι τα συμβουλεύονται και τα μελετούν, όπως φυσικά την Τορά, που η Τορά δεν έχει παρόμοιό της στην ιερότητα. Μέχρι σήμερα κάθε εβραίος όταν βλέπει την Τορά κάνει αυτήν την κίνηση και στέλνει προς την Τορά από τα μάτια του το φως του. Δηλαδή για τον μέσο εβραίο η Τορά είναι ο οδηγός του, το φως του της κίνησης πάνω σε αυτή τη Γη.
Concert Review: Η πρεμιέρα του Release Athens 2023 (07.06.23 Πλατεία Νερού)
Το Release Athens επέστρεψε για 6η χρονιά για να γεμίσει άλλο ένα συναυλιακό καλοκαίρι στην Ελλάδα, με πολλά από τα μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας. Την Τετάρτη 7 Ιουνίου ήταν η πρεμιέρα του Release Athens 2023, που σηματοδότησε ουσιαστικά και την έναρξη της συναυλιακής περιόδου στην Ελλάδα, με τους Nightwish να είναι ουσιαστικά το μεγάλο όνομα που εμφανίστηκε στη σκηνή στην Πλατεία Νερού. Το αγαπημένο symphonic metal συγκρότημα από το Κίτεε της Φιλανδίας, επισκέφθηκε για 4 φορά τη χώρα μας, μετά από μόλις 15 χρόνια από τη τελευταία επίσκεψή τους. Η αξία αυτής της βραδιάς μεγάλωσε ακόμη περισσότερο με τους Σουηδούς metallers In Flames, οι οποίοι επισκέφθηκαν τη χώρα μας για 2η φορά, και μετά από μόλις 23(!) χρόνια από την προηγούμενη επίσκεψή τους. Ο συναυλιολόγος του CityVibes.gr ως συνήθης ύποπτος σε τέτοια μεγάλα μουσικά events, ήταν εκεί για να ζήσει πολλές από τις στιγμές, και να τις μοιραστεί με τους αναγνώστες του.
Elysion
Γύρω στις 18:15 έκαναν την εμφάνισή τους στη σκηνή οι Αθηναίοι Elysion, οι οποίοι έκαναν την “τελετή έναρξης” του Release Athens 2023. Η Χριστιάννα και η παρέα της πραγματοποίησαν την επιστροφή τους στην live σκηνή μετά από μερικά χρόνια αποχής. Όμως ήταν σαν να μην έλειψαν σχεδόν καθόλου, προσφέροντας πολύ όμορφο live. Η setlist τους εμπεριείχε τραγούδια από το Silent Scream (2009), το Someplace Better (2014), αλλά κι από το πρόσφατό τους Bring Out Your Dead. Η αποθέωση που γνώρισαν από το κοινό μετά από 45 λεπτά παρουσίας στη σκηνή, ήταν μεγάλη. Παρά τη σύντομη live εμφάνιση, η setlist τους ήταν απολαυστική, με πολλά από αγαπημένα τραγούδια.
Η συνολική βαθμολογία του συναυλιολόγου για την live εμφάνιση των Elysion είναι 8/10
Setlist
Dreamer
Far Away
Raid the Universe
Someplace Better
Made of Lies
Eternity
Crossing Over
Blink of an Eye
Killing My Dreams
The Rules
Photostory
Insomnium
Στις 19:30 περίπου, εμφανίστηκαν οι Φιλανδοί Insomnium. Μετά από μερικά χρόνια κατάφεραν να ξαναδούν από κοντά τους Έλληνες θαυμαστές τους. Ο melodic death metal ήχος τους σίγουρα ωθεί πολλούς metalheads για headbanging, αλλά για κάτι παραπάνω δεν ήταν, τουλάχιστον στην Πλατεία Νερού. Ο πολύ κακός ήχος σίγουρα έπαιξε ένα πολύ σημαντικό ρόλο. Όμως και η setlist τους ήταν πολύ μέτρια, με σκοπό ένα μεγάλο μέρος του κοινού να μην ενθουσιάζεται αρκετά, έως και καθόλου θα έλεγε κανείς. Ο συναυλιολόγος σίγουρα δεν ενθουσιάστηκε καθόλου με τη συνολική παρουσία των Insomnium. Ήταν σαν μια συνηθισμένη metal μπάντα, με μέτριο ήχο στο live, ίσα ίσα να ικανοποιήσει μια στιγμιαία απόλαυση ενός θερμόαιμου metalhead. Η guest εμφάνιση του Σάκη Τόλη των Rotting Christ για το τραγούδι White Christ, αναπτέρωσε σημαντικά την κατά τ’ αλλά μέτρια εμφάνισή τους. Ωστόσο απέσπασαν ένα σπουδαίο χειροκρότημα για την live παρουσία τους σε λιγότερο από μία ώρα.
Η συνολική βαθμολογία του συναυλιολόγου για την live εμφάνιση των Insomnium είναι 6/10
Setlist
1696
Lilian
While We Sleep
Godforsaken
White Christ (με Σάκη Τόλη)
And Bells They Toll
The Witch Hunter
Valediction
Mortal Share
Heart Like a Grave
Photostory
Η ώρα όσο περνούσε, το κοινό γινόταν όλο και πιο μεγάλο σε παρουσία στην Πλατεία Νερού, καθώς ανυπομονούσε να απολαύσει τα δύο μεγάλα ονόματα της πρώτης ημέρας, δηλαδή τους In Flames, και τους Nightwish.
In Flames
Η ώρα πήγε λίγο μετά τις 20:30, και η στιγμή της εμφάνισης του πρώτου από τα δύο μεγάλα ονόματα της ημέρας, μόλις έφτασε. Οι Σουηδοί In Flames επιτέλους εμφανίζονται στη σκηνή, και αντικρίζουν τους Έλληνες θαυμαστές τους μετά από μόλις 23(!) χρόνια. Το κοινό προφανώς ξεσπά σε μεγάλο ενθουσιασμό, ακολουθώντας τον ρυθμό τους. Βέβαια όχι σε τέτοιο βαθμό που θα ήθελε και ο τραγουδιστής των In Flames, καθώς περίμενε πολλά περισσότερα από το κοινό. Από την άλλη βέβαια και το κοινό ήταν σε σχετική σύγχυση, εξαιτίας του “περίεργου παντρέματος” των διοργανωτών για την πρώτη ημέρα του φεστιβάλ. Ωστόσο οι Σουηδοί έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους, κι αυτό το αναγνώρισε πολύ μεγάλο μέρος του κοινού. Ο ήχος ήταν σαφώς καλύτερος από τους προηγούμενους, ωστόσο και πάλι αντιμετώπισαν κάποια θεματάκια. Για περίπου 75 λεπτά επί σκηνής προσέφεραν ένα πολύ χορταστικό live, αποσπώντας μια τεράστια αποθέωση από το κοινό στο τέλος.
Η συνολική βαθμολογία του συναυλιολόγου για την live εμφάνιση των In Flames είναι 8.5/10
Setlist
The Great Deceiver
Where the Dead Ships Dwell
Leeches
Everything’s Gone
Pinball Map
Behind Space
Cloud Connected
Only for the Weak
Call My Name
State of Slow Decay
Alias
The Mirror’s Truth
I Am Above
Take This Life
Photostory
Nightwish
Το ρολόι έδειξε 23:00, και εδώ ήρθε η στιγμή που ανυπομονούσε μεγάλο μέρος του κοινού που βρέθηκε στην Πλατεία Νερού. Οι αγαπημένοι Φιλανδοί symphonic metallers επιτέλους εμφανίστηκαν στη σκηνή, μπροστά στους Έλληνες θαυμαστές τους. Ήταν η τέταρτη τους live εμφάνιση στην Ελλάδα, 15 χρόνια μετά από την προηγούμενη τους, που ήταν ιδιαίτερα επεισοδιακή. Ωστόσο φάνηκε να το έχουν αφήσει πίσω τους οι Nightwish, αλλά και το κοινό τους υποδέχτηκε με θερμές αγκάλες. Ήταν όμως η πρώτη με την τραγουδίστρια Floor Jansen στις τάξεις τους, αλλά και χωρίς τον μπασίστα Marko Hietala. Η έναρξη τους ήταν πολύ εντυπωσιακή με το Noise, με το κοινό αμέσως να ξεσηκώνεται. Η συνέχεια τους ακόμη πιο όμορφη, με μερικά αγαπημένα τραγούδια όπως το Élan, το How’s The Heart, το Nemo, το Sleeping Sun, αλλά και το Shoemaker. Εδώ να σημειωθεί ότι η Floor Jansen εμφανίστηκε στη live σκηνή μετά από πρόσφατη περιπέτεια της υγείας της, αλλά και με πολύ προχωρημένη εγκυμοσύνη, μιας και περιμένει το 2ο παιδί της, το οποίο να γεννηθεί με το καλό by the way. Σαφώς επηρεασμένη από αυτά, αλλά δεν πτόησαν σε καμιά απολύτως περίπτωση την αστείρευτη αύρα της, την απίστευτη τρέλα της, αλλά και την μοναδική live ερμηνεία της. Η συνολική παρουσία της ήταν καθηλωτική έως και συγκινητική, δεδομένο της παρούσας κατάστασης της, κι αυτό ήταν τεράστιο συν στο live τους. Το μείον στην εμφάνισή τους ήταν γι’ άλλη μία φορά ο ήχος, καθώς υπήρχαν σημεία που δεν ακουγόντουσαν καθαρά τα φωνητικά της Floor. Όμως και η απουσία του Marko Hietala στη σύνθεσή τους ήταν σχετικά εμφανής. Ωστόσο οι Nightwish έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους στη σκηνή, κι αυτό ήταν σίγουρα κάτι παραπάνω από αρκετό για τους θαυμαστές τους. Στο τέλος του live τους μετά από περίπου 1.5 ώρα παρουσίας, τους βρήκε με πολύ θερμή αποθέωση, και οι ίδιοι φρόντισαν να ανανεώσουν το ραντεβού τους για το άμεσο μέλλον, δια στόματος Floor Jansen. Όταν κι εάν εφόσον επιστρέψουν από το διάλειμμά τους από τις συναυλίες. Το κοινό ωστόσο θα έχει να θυμάται αυτή τη συναυλία.
Η συνολική βαθμολογία του συναυλιολόγου για την live εμφάνιση των Nightwish είναι 8/10
Setlist
Noise
Storytime
Tribal
Élan
Dark Chest of Wonders
How’s the Heart?
I Want My Tears Back
Sahara
Nemo
Sleeping Sun
Shoemaker
Last Ride of the Day
Ghost Love Score
The Greatest Show on Earth
Photostory
Εν κατακλείδι, η πρώτη μέρα του Release Athens 2023 κύλησε πολύ όμορφα. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του φεστιβάλ, δίνοντας ένα βροντερό παρών με 15000 περίπου παρευρισκόμενους, σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες. Οι τιμές των εισιτηρίων ήταν πολύ τίμιες, διατηρώντας τον τίτλο του “value for money music festival”, ως προς την κατεύθυνση των μεγάλων ονομάτων που βρίσκονται και φέτος στο φεστιβάλ. Όμως ως προς τον ήχο, αλλά και με την χωροταξική οργάνωση, γι’ άλλη μία χρονιά εμφανίζει αρκετά θέματα. Ο ήχος αποτέλεσε ένα πολύ βασικό πρόβλημα για τα συγκροτήματα, επιβεβαιώνοντας γι’ άλλη μία φορά τη φήμη της Πλατείας Νερού, ως συναυλιακό χώρο με τον ίσως χειρότερο ήχο. Ως προς τη χωροταξική οργάνωση τώρα, η είσοδος και η έξοδος του κοινού έχει γίνει από πέρσι λιγότερο εξυπηρετική σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Κοινώς για όσους έρχονται από την πλευρά της Λεωφόρου Ποσειδώνος, θα χρειαστεί να κάνουν “τον γύρο της Μακεδονίας” μέχρι την είσοδο. Το εναλλακτικό δρομάκι που περνούσε ανάμεσα στο Κλειστό Τάε Κβο Ντο και στην Πλατεία Νερού πλέον είναι κλειστό, κάτι που δυσχεραίνει επίσης και την έξοδο του κοινού. Επίσης φέτος οι τουαλέτες, για όσους θέλουν να κάνουν την ανάγκη τους, είναι κοντά στην είσοδο/έξοδο, οπότε η κατάλληλη στιγμή για να κάνει κάποιος την ανάγκη του είναι με το που μπει, ή όταν φύγει. Είμαστε πεπεισμένοι ότι αυτό θα βελτιωθεί στο άμεσο μέλλον.
Η συνολική βαθμολογία του συναυλιολόγου για την πρώτη ημέρα του Release Athens 2023 είναι 6.5/10!!!
Η Γενική Παιδαγωγική περιλαμβάνει το σύνολο των κανόνων και των αρχών της Παιδαγωγικής και ερευνά το αντικείμενό της κάτω από ένα γενικότερο πρίσμα.
Η Ειδική Παιδαγωγική περιλαμβάνει το σύνολο των κανόνων και αρχών της Παιδαγωγικής με αναφορά στα άτομα με Ειδικές Ανάγκες.
Κλάδοι Παιδαγωγικής
Προσχολική Παιδαγωγική
Σχολική Παιδαγωγική
Επαγγελματική Παιδαγωγική
Παιδαγωγική των ενηλίκων ή δια βίου
Ειδική Παιδαγωγική
Κοινωνική Παιδαγωγική
Βασικές έννοιες της παιδαγωγικής επιστήμης
1. Αγωγή: μαζί με τη μάθηση οριοθετούν το γνωστικό πεδίο και αντικείμενο της παιδαγωγικής επιστήμης.
2. Μόρφωση: αποτέλεσμα της δράσης αγωγής που γίνεται αντιληπτή με καθορισμένη μορφή, π.χ. νοητική, συναισθηματική, ηθική = αποτελεί το αποτέλεσμα των 1 και 3.
3. Μάθηση: αποτέλεσμα της αγωγής.
4. Διδασκαλία: αποτελεί μέσο – τρόπο για την εκπλήρωση, σύνολο ενεργειών με σκοπό να προκαλέσουν τα 1 και 3.
5. Παιδεία: ευρύτερη έννοια. Εκπαίδευση = θεσμός της πολιτείας με συγκεκριμένους μαθησιακούς στόχους, περιεχόμενο, καθορισμένη χρονική διάρκεια, αντίθετα η παιδεία δεν περιορίζεται σε κάποια συγκεκριμένη ηλικία και επεκτείνεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου, αφού ποτέ δε σταματά να δέχεται επιδράσεις και ερεθίσματα από το περιβάλλον στο οποίο ζει.
6. Κοινωνικοποίηση = διαδικασία κατά την οποία το άτομο εξελίσσεται και εντάσσεται στο περιβάλλον (φυσικό και κοινωνικό) μέσα από πρότυπα συμπεριφοράς, κοινωνικούς κανόνες και προσωπική ταυτότητα.
7. Εκπαίδευση: αποτελεί συστηματική και οργανωμένη προσπάθεια για 1, 2, 3 και πραγματοποιείται μέσα από το 4.
Οι άνθρωποι που έχουν πάντα ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου
Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους κάποτε έκανες όλη μέρα παρέα. Θες λόγω κοινών ενδιαφερόντων, θες λόγω σχολείου/φροντιστηρίου/δουλειάς. Ίσως κάποιο κοινό χόμπι; Κάποια στιγμή όμως, έτσι ξαφνικά και αναίτια οι δρόμοι σας χώρισαν. Δεν τσακωθήκατε , απλώς η καθημερινότητα σας άλλαξε και μαζί άλλαξαν και οι προτεραιότητες σας. Σιγά σιγά η επικοινωνία σας άρχισε να γίνεται όλο και πιο αραιή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι άλλαξαν και τα συναισθήματα σας για εκείνους τους ανθρώπους. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που όταν βρεθείτε ξανά, όσος καιρός και αν έχει περάσει από την τελευταία σας συνάντηση θα είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα.
Θα έχετε τόσα να πείτε, να αναπολήσετε . Θα γελάσετε το ίδιο δυνατά όπως τότε. Και από τις δύο πλευρές η ίδια επιθυμία, να μπορούσατε να το κάνετε αυτό πιο συχνά. Την επόμενη μέρα, μετά από μια τέτοια συνάντηση κυριαρχούν ανάμεικτα συναισθήματα. Ευτυχία , επειδή πέρασες καλά και από την άλλη μελαγχολία που δεν βρίσκεις χρόνο να το κάνεις με μεγαλύτερη συχνότητα και δεν ξέρεις πότε θα είναι η επόμενη φορά. Συνήθως για ένα μικρό χρονικό διάστημα υπάρχει και πάλι μια καθημερινή επαφή, έστω διαδυκτιακή, μέχρι να χαθείτε για ακόμη μια φορά.
Και ο χρόνος περνάει και η ρουτίνα σε απορροφάει ξανά.
Όμως πάντα είναι εκεί ο ένας για τον άλλο και αυτό σίγουρα δεν αλλάζει. Μην ξεχνάς τα φιλαράκια σου όσο πνιγμένος και απασχολημένος αν είσαι. Πάντα υπάρχει χρόνος έστω για ένα μήνυμα. Δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις, απαιτούν θυσίες και αμοιβαίες υποχωρήσεις και τον εγωισμό σε απόσταση.
Νίκος Γιαλελής: “Η σύγχρονη μας πραγματικότητα, κατά κάποιο τρόπο μας καθιστά όλους εν δυνάμει “ημιανθρωπους του πουθενά”
Με αφορμή την παράσταση “εμείς οι ημιανθρωποι του πουθενά” στο θέατρο “από μηχανής” ήρθαμε σε επικοινωνία με τον Νίκο Γιαλελή ο οποίος δέχτηκε να μας απαντήσει σε κάποιες ερωτήσεις.
1. Ποιο ήταν το ερέθισμα σου για να ασχοληθείς με την υποκριτική;
Η οικογένεια και το Σχολείο. Είχα την τύχη να έχω κάποιους πολύ ξεχωριστούς δασκάλους στο δημοτικό και καθηγητές στο γυμνάσιο και το λύκειο, όπου υπήρχε θεατρική ομάδα. Εκεί ανακάλυψα το ενδιαφέρον μου, που γρήγορα οδήγησε στο να αναζητώ να βλέπω παραστάσεις, κυρίως του ΚΘΒΕ, στη Θεσσαλονίκη όπου μεγάλωσα. Η μητέρα μου επίσης προσπαθούσε να μας πηγαίνει στο θέατρο όσο πιο συχνά μπορούσε, ήδη από τα χρόνια του δημοτικού, οπότε το Σχολείο βρήκε εύφορο έδαφος.
2. Πρωταγωνιστείς για τελευταίες παραστάσεις αυτή την εβδομάδα στο “εμείς οι ημιανθρωποι του πουθενά”. Γιατί αυτός ο τίτλος; Τι μας κάνει άραγε ημιανθρωπους;
Ο τίτλος είναι φράση από το μυθιστόρημα «Φιλέλληνες- είκοσι τέσσερα γράμματα μιας Οδύσσειας» της Μιμίκας Κρανάκη, διασκευή του οποίου είναι η παράσταση μας. Η φράση αυτή μάλιστα ακούγεται και μέσα στην παράσταση. Την Κρανάκη φαίνεται να απασχόλησε πολύ το ζήτημα του πώς φτάνει να αισθάνεται κανείς ξένος, είτε στην ξενιτιά είτε και στον ίδιο του τον τόπο. Αυτό τον καθιστά «μισό» άνθρωπο, άνθρωπο που κάτι του λείπει, άνθρωπο που δεν ανήκει πουθενά. Νομίζω ότι η σύγχρονη μας πραγματικότητα, τουλάχιστον στο μέρος του κόσμου που έτυχε να ζούμε, του οποίου η ρευστότητα και η αβεβαιότητα αποτελούν δομικά στοιχεία, μας καθιστά όλους, δυνάμει αλλά και όχι μόνο, «ημιανθρώπους του πουθενά».
3. Τελικά τι σημαίνει “καταστρέφεται ο κόσμος;” Υλικά μόνο; Ή και πνευματικά; Ποσο το ένα επηρεάζει το άλλο;
Τα τελευταία χρόνια η ανθρωπότητα, η οποία έχει όλο και περισσότερη πληροφορία, φαίνεται να παρακολουθεί «ενημερωμένη» και εντελώς αμέτοχη την κλιματική αλλαγή, τον τρόπο που αυτή γίνεται δικαιολογία ή πρόσχημα, την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τους πολέμους σε πολλές μεριές του κόσμου, την ανάδυση γενικότερα ενός μάλλον δυστοπικού παρόντος και μέλλοντος: πιθανολογούμενη κλιματική μετανάστευση, τέλος των φυσικών πόρων, ανεξέλεγκτη και θολή χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, μεγαλύτερος κρατικός έλεγχος και καταστολή γίνονται ανεκτά ή και δεκτά ως μάλλον «φυσική» εξέλιξη την οποία παρακολουθούμε από τον καναπέ μας. Νομίζω ότι σ αυτό το περίεργο και μάλλον σκοτεινό σπιράλ εξελίξεων, υλική και πνευματική «καταστροφή» βαδίζουν χέρι-χέρι.
4. Πώς είναι η συνεργασία σου με τη σκηνοθέτη και τους ηθοποιους;
Πρόκειται για μια ομάδα ανθρώπων με τους οποίους έχω τη χαρά να γνωρίζομαι χρόνια και με τους περισσότερους είτε έχω ξανασυνεργαστεί επαγγελματικά στο παρελθόν, είτε γνωριζόμαστε μέσω της εκπαιδευτικής διαδικασίας, σεμιναρίων ή δραματικής σχολής. Η Ελένη Μποζά συγκρότησε μια ομάδα αποτελούμενη από τις/τους επτά ηθοποιούς και, βέβαια, τις συντελεστριες, τόσο στην Παραγωγή όσο και σε εικαστική, μουσική και φωτιστική δραματουργία, που λειτουργεί, για μένα, με συγκινητικά υποδειγματικό για το θέατρο τρόπο: με συνεκτικό στοιχείο την συνάντηση γύρω από το θέμα της παράστασης, συνάντηση που αποτελεί προϋπόθεση ώστε, ως μια φωνή αποτελούμενη από πολλές, να συναντήσουμε τους θεατές.
Είμαστε όλοι αντανακλάσεις του εαυτου μας εάν συμφωνήσουμε με την θεωρία του οτι γύρω μας αντανακλάται το μέσα μας.
Βασισμένοι λοιπόν σε αυτο,γίνε για λίγο παρατηρητης όσων θαυμάζεις και όσων αποδοκιμάζεις.Οι συμπεριφορές που αποδοκιμάζουμε είναι πτυχές του εγώ μας που πρέπει να διορθώσουμε και αντίστοιχα εκείνα που θαυμάζουμε στους άλλους,τις περισσότερες φορές είναι κομμάτια του δικού μας χαρακτήρα που δεν ξέρουμε συνειδητά οτι τα έχουμε.
Παρατηρώντας το αυτό και δίνωντας βάση στις συμπεριφορές που αποδοκιμάζουμε,θα ανακαλύψεις αν σε αφήσει ο εγωισμός οτι είναι δικές σου αδούλευτες πτυχές
Οταν αφαιρούμε το εγώ,είναι μαγικό το να βλέπουμε το πώς ο ένας είναι αντανάκλαση του άλλου(εδώ πρέπει να εξαιρέσουμε κάποιες ακραίες συμπεριφορές ανθρώπων οι οποίες ανήκουν στον κατώτερο εαυτό)
μέσα απο την σχέση μας με τους άλλους, βελτιώνουμε την σχέση με τον εαυτό μας και το αντίστροφο
Τι πιο λογικό να είμαστε ο καθρεφτης ο ένας του άλλου εφόσον προερχόμαστε απο μια ενιαία πηγή φωτός και Αγάπης που βιώνει την ανθρώπινη ύπαρξη
Eurovision Song Contest 2023 Review: Τι είδαμε φέτος στο Λίβερπουλ;
Ο 67ος Ευρωπαϊκός Διαγωνισμός Τραγουδιού (Eurovision) πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 13 Μαΐου στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, οι απανταχού eurofans απ’ όλο τον κόσμο περιμένουν τον καθιερωμένο μήνα διεξαγωγής της Eurovision που είναι ο Μάιος, για να γευτούν γι’ άλλη μία φορά τη μαγεία που προσφέρει αυτός ο αγαπημένος διαγωνισμός τραγουδιού.
Η φετινή διοργάνωση ήταν ειδικών περιστάσεων, καθώς πρόκειται για συνδιοργάνωση 2 χωρών. Η νικήτρια χώρα της περασμένης χρονιάς Ουκρανία, εξαιτίας της εμπόλεμης κατάστασης που συνεχίζει να επικρατεί στη χώρα της, αδυνατούσε να δώσει τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας για τη πλήρη διοργάνωση της Eurovision φέτος. Οπότε την κύρια διοργάνωση την ανέλαβε η πρώτη επιλαχούσα χώρα, η οποία ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο που τερμάτισε δεύτερο πέρσι. Μαζί με την σημαντική συνδρομή της Ουκρανίας ανέλαβαν τη φετινή οργάνωση, και χάρισαν σπουδαίες και φαντασμαγορικές βραδιές ημιτελικών και τελικού στο Λίβερπουλ, τόσο για τους παρευρισκόμενους στο Liverpool Arena, όσο και για τους τηλεθεατές απ’ όλο τον κόσμο. Ας πάμε να δούμε μερικά από τα στιγμιότυπα που μας έμειναν από τη βραδιά του τελικού.
Το καθιερωμένο flag parade μαζί με guest acts
Είναι κάτι που καθιερώνεται κάθε χρόνο στην έναρξη του τελικού, να παρουσιάζονται οι διαγωνιζόμενες χώρες με τους εκπροσώπους τους στο flag parade. Συνήθως στο flag parade υπάρχουν και κάποιοι guest acts ενδιάμεσα, οι οποίοι ήταν οι προηγούμενοι εκπρόσωποι της Ουκρανίας. Εμφανίστηκαν κατά σειρά οι εκπρόσωποι του 2021 Go_A με το Shum, η εκπρόσωπος και νικήτρια του 2016 Jamala με το 1944, η εκπρόσωπος του 2006 Tina Karol με το Show Me Your Love, και ο εκπρόσωπος του 2007 Verka Serduchka με το Dancing Lasha Tumbai, ο οποίος έκλεισε και το flag parade.
Οι παρουσιαστές της βραδιάς
Alesha Dixon, Julia Sanina, Hannah Waddingham, and Graham Norton (από τα αριστερά στα δεξιά)
Ένα πράγμα που σίγουρα θα θυμούνται από τον φετινό τελικό όλοι, είναι φυσικά οι παρουσιαστές. Η Βρετανίδα τραγουδίστρια Alesha Dixon, η Ουκρανή τραγουδίστρια Julia Sanina, η Βρετανίδα ηθοποιός Hannah Waddingham, και ο πολύ γνωστός Βρετανός παρουσιαστής και κωμικός Graham Norton, φρόντισαν με το δικό τους τρόπο, να μεταδώσουν το κλίμα που επικρατούσε στο Liverpool Arena, στο Green Room των συμμετεχόντων, αλλά και γενικά το όλο πρόγραμμα της βραδιάς, μέχρι φυσικά και την τελική ανακοίνωση του νικητή.
The Liverpool Songbook
Αφού βεβαίως ολοκληρώθηκε το διαγωνιστικό μέρος, όπου εμφανίστηκαν επί σκηνής και οι 26 συμμετοχές, κι αφού ξεκίνησε η διαδικασία της ψηφοφορίας του κοινού, υπήρξε αυτό το ευχάριστο μουσικό διάλειμμα, με καλεσμένους μερικούς από τους διαγωνιζόμενους των προηγούμενων χρόνων, να ερμηνεύουν σπουδαίες επιτυχίες από μεγάλους Βρετανούς καλλιτέχνες, και συγκροτήματα, καταγόμενοι από το Λίβερπουλ. Ο πρώτος που εμφανίστηκε ήταν ο εκπρόσωπος της Ιταλίας του 2019 και 2022 Mahmood, ο οποίος ερμήνευσε το Imagine του αείμνηστου John Lennon. Ακολούθησε η εκπρόσωπος του Ισραήλ και νικήτρια του 2018 Netta, η οποία ερμήνευσε το You Spin Me Round (Like A Record) των Dead Or Alive. Τη σκυτάλη αργότερα πήρε ο εκπρόσωπος της Ισλανδίας το 2021 Daði Freyr, ο οποίος ερμήνευσε το Whole Again των Atomic Kitten. Σειρά επίσης πήρε η εκπρόσωπος της Σουηδίας του 2022 Cornelia Jacobs, η οποία ερμήνευσε το I Turn To You της Melanie C. Μια σπέσιαλ εμφάνιση έκανε η εκπρόσωπος του Ηνωμένου Βασιλείου του 1993 Sonia, η οποία κατάγεται από το Λίβερπουλ, κι ερμήνευσε live το τραγούδι με το οποίο διαγωνίστηκε και ήρθε δεύτερη, το Better The Devil You Know, στην επέτειο της συμπλήρωσης 30 χρόνων από τη συμμετοχή της. Τέλος εμφανίστηκε ο εκπρόσωπος της Ολλανδίας και νικητής του 2019 Duncan Lawrence, ο οποίος ερμήνευσε το You’ll Never Walk Alone των Gerry & The Pacemakers (1963), με πρώτη εκτέλεση φυσικά των Rodgers & Hammerstein (1945). Να σημειωθεί ότι είναι και τραγούδι που χρησιμοποιείται ως ύμνος της ποδοσφαιρικής ομάδας Λίβερπουλ.
Οι κριτικές επιτροπές έκριναν τον τελικό νικητή
Πολλές φορές οι κριτικές επιτροπές είναι και οι μεγάλοι αρνητικοί πρωταγωνιστές, επειδή κάθε χρόνο παρουσιάζουν διάφορες περίεργες εμμονές, περίεργο κόμπλεξ σε διάφορες συμμετοχές, με αποτέλεσμα να παραμορφώσουν κάπως το τελικό αποτέλεσμα. Και η αλήθεια είναι ότι και φέτος κάνανε σημαντικά φάουλ σε χαρακτηριστικές συμμετοχές που θα δούμε στη συνέχεια. Υποτίθεται ο ρόλος τους είναι να διατηρήσουν κάποιες ισορροπίες, όπως γίνεται σε κάθε μουσικό διαγωνισμό, και εισηγούνται τον δικό τους νικητή σε πρώτη φάση. Πολλές φορές έχουμε δει στο παρελθόν το κοινό να ανατρέπει πανηγυρικά την αρχική απόφαση των κριτικών επιτροπών, και να βγαίνει τελικός νικητής αυτός που ήταν πρώτος στο televoting. Κάποιες φορές επιτροπές και κοινό βγάζουν κοινό νικητή. Κάποιες φορές υπάρχει καραμπόλα επιτροπών και κοινού, και να προκύπτει νικητής αυτός που δεν ήρθε πρώτος ούτε στις επιτροπές, ούτε στο κοινό. Πιο πρόσφατες χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι της Jamala το 2016 που ήρθε 2η σε επιτροπές και televoting, αλλά και του Duncan Lawrence το 2019 που ήρθε 3ος στις επιτροπές και 2ος στο televoting. Φέτος όμως οι κριτικές επιτροπές πάτησαν παραπάνω το πόδι τους, και φρόντισαν ουσιαστικά να καθορίσουν την τελική νικήτρια, η οποία ήταν η Loreen με το Tattoo για τη Σουηδία. Ο Käärijä μπορεί να ήρθε πρώτος στο televoting, αλλά η διαφορά από την 2η Loreen, δεν ήταν αρκετή να υπερκαλύψει τη διαφορά που δημιουργήθηκε από τις κριτικές επιτροπές. Ήταν ένα αποτέλεσμα που δεν άρεσε σε πολλούς, γιατί έχουν μάθει τόσα χρόνια να βγάζουν νικητή από τη δικιά τους ψήφο. Υπάρχει ωστόσο μερίδα του κοινού που υποστήριξε την αρχική εισήγηση των επιτροπών, λέγοντας ότι επιτέλους αποκαταστάθηκαν διάφορες ισορροπίες σχετικά με τα περίεργα γούστα του κοινού. Οι επιτροπές έκριναν τον τελικό νικητή για πρώτη φορά μετά από το 2015, όπου ξανακέρδισε η Σουηδία με τον Måns Zelmerlöw και το Heroes.
Alessandra όπως λέμε Keiino, Blind Channel, & Subwoolfer
Πέρα από τον Φιλανδό, που ήταν ο μεγάλος χαμένος από τις κριτικές επιτροπές, ένα από τα μεγάλα θύματα, θα πρέπει να θεωρείται η νεαρή εκπρόσωπος της Νορβηγίας Alessandra. Η ταλαντούχα pop καλλιτέχνιδα φαίνεται να μην έπεισε/άρεσε καθόλου στις κριτικές επιτροπές, με σκοπό να κατετάγη 17η με 52 βαθμούς. Όμως η φήμη που απέκτησε όλο αυτό το καιρό από τα social media (Instagram & Tik Tok), σε συνδυασμό τον σημαντικά μεγάλο αριθμό αναπαραγωγών σε streaming services (Spotify & YouTube), αλλά και την πολύ ευνοϊκή 20η θέση εμφάνισης, κατετάγη 3η από το κοινό με 216 βαθμούς, οπότε στη τελική να τερματίσει στην 5η θέση με 268, εκτοξεύοντας “βασιλική” σκόνη στις κριτικές επιτροπές που επιχείρησαν να τη ρίξουν από το θρόνο της. Μια ανατροπή αποτελέσματος που θύμισε πολύ τους συμπατριώτες της Keiino το 2019, τους Φιλανδούς Blind Channel το 2021, αλλά και τους επίσης συμπατριώτες (και προκατόχους της) Subwoolfer το 2022 που βρέθηκαν σε παρόμοιες θέσεις.
Δεν εξηγήθηκε ωραία η Ελλάδα απέναντι σε Κύπρο και Andrew Lambrou
Ο Andrew Lambrou πραγματοποίησε μια πολύ σπουδαία εμφάνιση στη σκηνή του Liverpool Arena, και την εισέπραξε με την 12η θέση, ξεπερνώντας τα αρχικά προγνωστικά που τον ήθελαν πιο κάτω. Μέχρι εδώ so far so good. Η απόσταση του από την 10η θέση, ήταν μόλις 3(!) βαθμοί. Κάπου εκεί τα βλέμματα όλων των Ελλήνων και Κύπριων eurofans, στράφηκαν εναντίον της ελληνικής επιτροπής, και του Ελληνικού Ραδιοτηλεοπτικού Φορέα που τη συγκρότησε. Η φετινή επιτροπή της Ελλάδας, βαθμολόγησε τη συμμετοχή της Κύπρου, με μόλις 4(!) βαθμούς, δίνοντας το douze points στη συμμετοχή του Βελγίου, προκαλώντας διάφορα αρνητικά ερωτηματικά. Παραδοσιακά η Ελλάδα έδινε douze points, ή έστω κάποιο καλό βαθμό στη Κύπρο, ανεξάρτητα το πόσο καλό ή μέτριο τραγούδι είχε η Κύπρος. Ενώ και η Κύπρος ανταπέδιδε αναλόγως προς την Ελλάδα. Φαίνεται θα έχουμε διαμάχη του χρόνου στη Σουηδία ανάμεσα σε Ελλάδα και Κύπρο.
Τα αποτελέσματα της ελληνικής επιτροπής που ανακοίνωσε ο Φώτης Σεργουλόπουλος
Τα μέλη που απάρτιζαν την φετινή ελληνική επιτροπή ήταν: Χρήστος Γιακουμόπουλος, Φώτης Γιαννούτσος, Νικόλαος Νικολακόπουλος, Κλαούντια Ματόλα, & Ευανθία Θεοτοκάτου. Φυσικά τα αποτελέσματα δεν τα σχολίασαν η Μαρία Κοζάκου και η Τζένη Μελιτά στη περιγραφή, για “ευνόητους λόγους”.
Δυνατές συμμετοχές μόνο στα “προγνωστικά”
Πάντα υπάρχουν κάποια προγνωστικά κόλπα που εφαρμόζουν πολλές στοιχηματικές εταιρείες, με κύριο σκοπό τα κέρδη τους. Ουδείς το αμφισβητεί αυτό. Όπως και τις προηγούμενες χρονιές, έτσι και φέτος υπήρχαν κάποιες φαινομενικά δυνατές συμμετοχές, που ωστόσο δεν φάνηκαν να αρέσουν ούτε στο κοινό, ούτε στις κριτικές επιτροπές. Μια από τις “δυνατές” συμμετοχές που διαψεύστηκε πανηγυρικά, ήταν της Ισπανίας με την Blanca Paloma με το EAEA. Ήταν 5η στα προγνωστικά, ωστόσο η live εμφάνισή της δεν κατάφερε να πείσει πολλούς. Μπορεί να ήταν 9η στις κριτικές επιτροπές με 95 βαθμούς, όμως στο televoting ήταν τελευταία, συγκεντρώνοντας μόλις 5 βαθμούς. Στο σύνολο, κατετάγη 17η με 100 βαθμούς.
Αντίστοιχα έγινε και με τη Γαλλία με την La Zarra και το Évidemment. Μπορεί η ερμηνεία της να ήταν κάπως συμπαθητική, όπως και η εμφάνισή της, ωστόσο ούτε και η ίδια έπεισε αρκετά τις κριτικές επιτροπές και το κοινό. 16η στις επιτροπές με 54 βαθμούς, 14η στο κοινό με 50 βαθμούς, στο σύνολο την έφεραν στην 16η θέση με 104 βαθμούς. Και φυσικά η ίδια η La Zarra φρόντισε να εκφράσει τη δυσαρέσκειά της, υψώνοντας “διακριτικά” το μεσαίο δάκτυλο μπροστά στον τηλεοπτικό φακό.
Τέλος έχουμε και το Ηνωμένο Βασίλειο με την Mae Muller και το I Wrote A Song. Ένα τραγούδι το οποίο έχει συμπαθητικό pop άκουσμα, και μια μεστή ερμηνεία, τουλάχιστον σε studio version. Μάλιστα ήταν 9η στα προγνωστικά. Όμως η live ερμηνεία δεν είχε καμία απολύτως σχέση με τη studio version. Η προτελευταία θέση που κατετάγη, δικαίωσε πολλούς που επέκριναν αρνητικά την εμφάνισή της.
Outsider συμμετοχή μόνο στα “χαρτιά”
Η ακριβώς αντίθετη περίπτωση είναι η συμμετοχή της Εσθονίας με την Alika και το Bridges. Από τον 2ο ημιτελικό που διαγωνίστηκε, φάνηκε σχετικά αμφίβολη να περάσει στον τελικό του Σαββάτου. Όπως επίσης και τα προγνωστικά του τελικού την είχαν στις τελευταίες θέσεις. Όμως η Alika με τη φοβερή ερμηνεία της, φρόντισε να τα ανατρέψει όλα. Η Alika κέρδισε πολύ τις επιτροπές, και μερικώς το κοινό, με τελικό αποτέλεσμα την 8η θέση. Το Bridges θα μπορούσε να γίνει τέλειο movie soundtrack για ταινίες τύπου James Bond. Γιατί να μην το δοκιμάσει;
Από κακές απομιμήσεις, άλλο τίποτα
Υπάρχουν κατά καιρούς διάφορες κατηγορίες σε κάποιους καλλιτέχνες που “αντιγράφουν” κάποια παλιά τραγούδια. Κάποιες φορές έχουν δίκιο, κάποιες άλλες όχι. Υπάρχουν όμως και κάποιοι καλλιτέχνες, όπως επίσης και κάποια συγκροτήματα, να προσπαθούν να μιμηθούν ανεπιτυχώς κάποιους άλλους καλλιτέχνες. Ας πάρουμε παράδειγμα την εκπρόσωπο της Πολωνίας Blanka με το Solo. Είναι τραγούδι με αρκετά catchy pop ήχο, το οποίο μπορεί να το απολαύσει οποιοσδήποτε το καλοκαίρι σε beach bar, απολαμβάνοντας το mojito του. Όλα καλά μέχρι εδώ. Αυτό που σίγουρα θα έχουν παρατηρήσει ελάχιστοι, μπορεί και μερικοί, είναι το κινησιακό στυλ της Blanka που παραπέμπεται στην Ελένη Φουρέιρα, το ερμηνευτικό στυλ να παραπέμπεται κάπως στην Bebe Rexha, ενώ το τραγούδι της να θυμίζει το ομώνυμο single των Clean Bandit & Demi Lovato του 2018. Καθόλου unique style.
Κάτι αντίστοιχο περίπου και με τους φετινούς εκπρόσωπους της Σλοβενίας Joker Out, οι οποίοι θυμίζουν λίγο πολύ τους θριαμβευτές του 2021 Måneskin. Μπορεί η σύνθεσή τους να είναι πενταμελής, και να μην έχουν γυναίκα στο μπάσο, μπορεί να μην έχουν ένα ανατρεπτικό dress code, όμως η μουσική τους παραπέμπεται πολύ στους Måneskin. Από τη μία πλευρά αν το δει κανείς, δεν ακούγεται τόσο κακό. Όμως για τόσο μεγάλο μουσικό διαγωνισμό όπως η Eurovision, δεν ακούγεται ωραίο.
Πολύ αδικημένο είδος η ροκ
Η ροκ γενικά στην Eurovision δεν αντιμετωπίζεται με το καλύτερο τρόπο, κατά κύριο λόγο από τις κριτικές επιτροπές, και κατά δεύτερο από το κοινό. Μπορεί η ροκ να μετρά μόλις 2 νίκες στον θεσμό με τους Φιλανδούς Lordi το 2006, και τους Ιταλούς Måneskin το 2021, μια 2η θέση με τους Τούρκος MaNga το 2010, και κάποια καλά πλασαρίσματα στη κορυφαία δεκάδα, όμως είναι είδος που αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερο μένος. Μήπως επειδή κάποιοι “καλοπροαίρετοι” χαρακτηρίζουν τη ροκ ως “μουσική του διαβόλου”; Ίσως να έχουν κι ένα δίκιο. Όμως πρόκειται για ένα από τα διαχρονικά είδη με αληθινή και αυθεντική σύνθεση. Παρ’ όλα αυτά δεν λένε να καταλάβουν μερικοί. Οι φετινοί εκπρόσωποι της Γερμανίας Lord Of The Lost, μετά από τη περιοδεία που είχαν με τους Iron Maiden, θα περίμεναν έστω και λίγο τη στήριξη από Ευρωπαίους metalheads. Όμως ήρθαν τελευταίοι. Φάνηκε ο ήχος τους να είναι ιδιαίτερα σκληρός για τέτοιο μουσικό διαγωνισμό. Ίσως το μουσικό τους στυλ να μοιάζει με τους Rammstein, και η ερμηνεία με τον Ville Valo. Ίσως το ντύσιμο να ήταν αρκετά αμφιλεγόμενο. Ίσως ένας συνδυασμός απ’ όλα αυτά. Δεν άξιζαν όμως την τελευταία θέση.
Διασωθέντες για το είδος της ροκ, θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι φετινοί εκπρόσωποι της Αυστραλίας Voyager. Ένα τραγούδι με συμπαθητικό rock/metal άκουσμα, και synth-wave στοιχεία, κέρδισαν σίγουρα περισσότερο τις κριτικές επιτροπές, αλλά και το κοινό εν μέρει. Η 6η θέση στις επιτροπές, και η 20η θέση στο κοινό, τους έφεραν στην 9η θέση με 151 βαθμούς. Σίγουρα αξίζουν ακόμη περισσότερη προβολή μετά από την Eurovision.
Eurovision χωρίς τσίρκο, απλά δεν γίνεται
Φαίνεται ότι ο Verka Serduchka το 2007 έχει προκαλέσει απίστευτο χαμό, κι από τότε σχεδόν κάθε χρόνο έχουμε τέτοιες αμφιλεγόμενες συμμετοχές, για να προκαλέσουν απίστευτο γέλιο στο κοινό. Δεν αποτελεί φυσικά εξαίρεση και η φετινή συμμετοχή της Κροατίας με τους Let 3. Ο σκοπός τους φυσικά είναι να σατιρίσουν διάφορους υπεύθυνους για τα δυσάρεστα γεγονότα, όπως η εμπόλεμη κατάσταση στην Ουκρανία. Φυσικά το στιγμιότυπο που “ξεβρακώνονται”, έχει γίνει αντικείμενο ποικίλου σχολιασμού από μεγάλη μερίδα του κόσμου. Το οξύμωρο φυσικά, είναι ότι το κοινό γουστάρει τρελά αυτές τις συμμετοχές. Η 13η θέση πάντως δεν φαίνεται και πολύ άσχημη για την Κροατία.
Η μονοκερίνα που έκαψε καρδιές
Μπορεί στα πρώτα ακούσματα, αλλά και με το βίντεο κλιπ να μην έπειθε και τόσο πολύ μεγάλο μέρος του κοινού. Όμως από την εμφάνιση του ημιτελικού, φρόντισε από τη πρώτη στιγμή να μαγνητίσει πολλά βλέμματα πάνω της. Η φετινή εκπρόσωπος του Ισραήλ Noa Kirel με τη σέξι εμφάνισή της, αλλά και την απίστευτη χορογραφία της, εντυπωσίασε γι’ άλλη μία φορά το κοινό που βρέθηκε στο Liverpool Arena, αλλά και μπροστά στις οθόνες. Η 3η θέση που πήρε, ήταν η καλύτερη δυνατή ανταμοιβή της.
Η τρέλα επί σκηνής και η μεγάλη στήριξη από το κοινό, απλά δεν έφταναν
Ήξερε ότι θα βρει μεγάλο, και σχεδόν ανυπέρβλητο εμπόδιο μπροστά του για τη νίκη. Όμως φρόντισε να κάνει ότι περνούσε από το χέρι, ελπίζοντας για το θαύμα. Πράγματι ο φετινός εκπρόσωπος της Φιλανδίας Käärijä με το Cha Cha Cha ήταν πολύ κοντά στο θαύμα. Ο hardcore/upbeat & hip-hop ρυθμός, ξεσήκωσε όλο το Liverpool Arena, αλλά και σημαντική μερίδα πίσω από τις τηλεοράσεις. Κι έκανε πολλούς να φωνάζουν τ’ όνομά του. Είχε όμως ένα αδύναμο σημείο το οποίο ήταν η ερμηνεία του. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν φάνηκε να του στοιχήσει ωστόσο, καθώς οι επιτροπές φρόντισαν ήδη να του βάλουν ένα μεγάλο εμπόδιο. Ουσιαστικά αισθάνθηκε σαν να ήταν ο μεγάλος χαμένος της βραδιάς, κι ας τερμάτισε 2ος.
Η δοκιμασμένη συνταγή που κερδίζει
Η Σουηδία γενικά όλα αυτά τα χρόνια διαθέτει αρκετές συνταγές επιτυχίας. Γι’ αυτό είναι άλλωστε κι από τις πιο πετυχημένες χώρες της Eurovision, με αρκετές νίκες στο ενεργητικό της, μαζί με την Ιρλανδία. Το 2008 δοκίμασε να ακολουθήσει μια παλιά τακτική της Ιρλανδίας, και να καλέσει την νικήτρια του 1999 Charlotte Nilsson, ωστόσο ήταν ανεπιτυχής η απόπειρα. Φέτος δοκίμασε να το επιχειρήσει ξανά με τη Loreen. Από την αρχή φάνηκε ότι θα της βγει αυτή η απόπειρα, καθώς το Tattoo φρόντισε να κάνει παρόμοιο χαμό με το Euphoria το 2012, ενώ ταυτόχρονα άνοιγε τη διαφορά της στα προγνωστικά από τους υπόλοιπους. Όλοι οι οιωνοί φάνηκαν να είναι υπέρ της. Ωστόσο το θέμα με την αναγκαστική αλλαγή της πλατφόρμας στη σκηνή της Eurovision, φάνηκε να της στερεί την σημαντική ισχύ της. Η ερμηνεία της στον τελικό δεν φάνηκε να ήταν η καλύτερη δυνατή σε σχέση με τον ημιτελικό, όμως φρόντισε και η ίδια με το τρόπο της να χτίσει σημαντικά θεμέλια. Κι αυτά τα θεμέλια (σ.σ. κριτικές επιτροπές), ήταν αυτά που της χάρισαν τη νίκη, σε συνδυασμό τη καθηλωτική εμφάνισή της.
Κι όπως αναφέραμε, η Loreen έγραψε ιστορία στο Λίβερπουλ το Σάββατο 13 Μαΐου. Έγινε μόλις η πρώτη καλλιτέχνιδα στην ιστορία της Eurovision που κατακτά 2 νίκες. Ενώ παράλληλα έγινε ο 2ος καλλιτέχνης που το πετυχαίνει μετά από τον πολύ σπουδαίο Ιρλανδό Johnny Logan. Ταυτόχρονα η Σουηδία ισοφάρισε την Ιρλανδία στις νίκες, κι αυτή τη στιγμή συγκατοικούν στη κορυφή με 7 νίκες.
Αυτά είδαμε από τη φετινή Eurovision που διεξήχθη στο Λίβερπουλ. Παρακολουθήσαμε ένα φαντασμαγορικό σόου, με πολύ όμορφες συμμετοχές φέτος, και αναμένουμε πλέον ακόμη πιο όμορφες συμμετοχές στην Eurovision της επόμενης χρονιάς που θα διεξαχθεί σε πόλη της Σουηδίας.
Τα κρύα ροφήματα είναι άμεσα συνυφασμένα με την νοοτροπία του μέσου Έλληνα, καθώς δεν λείπουν ποτέ από την καθημερινότητά του, είτε μιλάμε για χειμώνα, είτε για καλοκαίρι. Ειδικά ο φραπέ, ο κρύος στιγμιαίος καφές, είναι το προϊόν το οποίο υπάρχει πάντα στα ράφια της κουζίνας και ύστερα σε κάθε τραπέζι του σπιτιού.
Η εφεύρεσή του έγινε τυχαία στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης, το 1957. Τότε, ο αντιπρόσωπος της Νestle στην Ελλάδα, Γιάννης Δρίτσας, παρουσίαζε ένα νέο προϊόν για παιδιά, ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία, αναμιγνύοντάς το με γάλα και χτυπώντας το με σέικερ.
Ο Δημήτριος Βακόνδιος, ένας υπάλληλος του Δρίτσα, συνήθιζε να πίνει στιγμιαίο καφέ στα διαλείμματα που έκανε κατά την διάρκεια της έκθεσης. Έτσι, όταν ένιωσε την επιθυμία να πιει καφέ, επειδή δεν έβρισκε ζεστό νερό, σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει το σέικερ, ώστε να δημιουργήσει τον καφέ του με κρύο νερό.
Επομένως, έβαλε καφέ, πρόσθεσε ζάχαρη και νερό, τα κούνησε και κάπως έτσι εφηύρε τον πρώτο φραπέ της ιστορίας!
Η μετάδοση του φραπέ δεν άργησε να φτάσει και σε άλλες περιοχές, αφού πίνεται επίσης σε μικρές ποσότητες στην Ταϊλάνδη και στην Μαλαισία. Επίσης, τα τελευταία χρόνια οι βαλκάνιοι μετανάστες στην Ελλάδα τον μετέφεραν στις πατρίδες τους, αλλά με κάποιες παραλλαγές. Για παράδειγμα, στη Βουλγαρία πολλές φορές χρησιμοποιείται κόκα – κόλα αντί νερού και στη Σερβία προστίθεται πάντα παγωτό.
Τι είναι το SEO και γιατί το χρειάζεται η επιχείρησή σου?
Το SEO (Search Engine Optimization) είναι ουσιαστικά, η βελτιστοποίηση της ιστοσελίδας σου, με σκοπό η ίδια να εμφανίζεται όσο το δυνατόν υψηλότερα στα αποτελέσματα της Google ή άλλων μηχανών αναζήτησης.
Στο SEO εντοπίζουμε διάφορες τεχνικές και παραμέτρους, τις οποίες οφείλει ένας SEO Specialist να λάβει υπόψιν του, ώστε να είσαι εσύ αυτός που θα κερδίσει τα «πρωτεία», στη μάχη για μια θέση στην υψηλότερη κατάταξη.
Οι πρακτικές του SEO μπορούν να χωριστούν σε τρεις κύριες κατηγορίες:
On Page – SEO, Off Page – SEO και Technical SEO.
On Page - SEO
Με το συγκεκριμένο όρο αναφερόμαστε σε όλες εκεινες τις ενέργειες που μπορείς να κάνεις πάνω στην ιστοσελίδα σου, με σκοπό να γίνει πιο φιλική προς τις μηχανές αναζήτησης και να βελτιωθεί η κατάταξή της. Πολλά από τα τεχνικά χαρακτηριστικά που θα δούμε αποτελούν μια τρίτη κατηγορία μόνα τους: το Technical SEO.
1. Η ταχύτητα της ιστοσελίδας
HOSTING
Το φθηνό και οικονομικό δεν είναι στις περισσότερες περιπτώσεις το ιδανικό και αυτό που θα σου φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ειδικότερα αν μιλάμε για φιλοξενία ιστοσελίδας, αυτό επαληθεύεται στις περισσότερες των περιπτώσεων. Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες «φιλοξενίας ιστοσελίδων», οι οποίες προσφέρουν διαφορετικά προνόμια. Shared Hosting, VPS Hosting και Dedicated Server. Φυσικά εάν είσαι κάποιος που ξεκινάει τώρα ένα δικό του blog, με την επισκεψιμότητα που θα έχεις να είναι αναμενόμενα χαμηλή για ένα αρχικό διάστημα, δε χρειάζεται από την αρχή να επενδύσεις το κεφάλαιό σου σε ένα ακριβό πακέτο φιλοξενίας. Όταν ωστόσο θα είσαι έτοιμος για το επόμενο βήμα, ένα από τα πρώτα βήματα που θα πρέπει να σκεφτείς για να αναβαθμίσεις την ιστοσελίδα σου, είναι αναμφίβολα και το κομμάτι του hosting.
Βελτιστοποίηση φωτογραφιών
Δώσε μεγάλη προσοχή στις φωτογραφίες που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα σου. Είθισται η καθυστέρηση στην ταχύτητα φόρτωσης μιας ιστοσελίδας, να οφείλεται στις φωτογραφίες που έχουν αναρτηθεί. Είτε διότι αυτές έχουν λάθος διαστάσεις, είτε διότι έχουν ανεβεί χωρίς συμπίεση. Παράλληλα, άλλος ένας σημαντικός παράγοντας είναι και το πλήθος των φωτογραφιών. Αναμφίβολα μια ιστοσελίδα παραμένει «δυσκίνητη», όταν είναι φορτωμένη με πάρα πολλές φωτογραφίες. Ένα eshop το οποίο διαθέτει πολλά προϊόντα, άρα και φωτογραφίες αυτών, σίγουρα μπορεί να επωφεληθεί με τη χρήση της τεχνολογίας Lazy Loading. Με αυτή τη μέθοδο οι φωτογραφίες θα φορτώνουν, μόνο όταν βρεθούν στο οπτικό πεδίο του χρήστη. Έτσι εξοικονομείται πολύτιμος χρόνος και «βάρος» από την ιστοσελίδα, δίχως ο χρήστης να κουραστεί από την αναμονή και εν τέλει να φύγει.
2. Η γενικότερη δομή της ιστοσελίδας
Η χρήση έτοιμων templates και themes ή μη απαραίτητων plugins, πολλές φορές υπερφορτώνουν την ιστοσελίδα χωρίς λόγο, με αποτέλεσμα να αργεί να φορτώσει.
3. SEO Content Writing
To κομμάτι της κειμενογραφίας της ιστοσελίδας σου, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της επιτυχίας σου. Τα κείμενα που βρίσκονται στην ιστοσελίδα σου θα πρέπει να διαθέτουν τις κατάλληλες λέξεις κλειδιά, ώστε να τραβουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Να εμπεριέχουν και να προσδίδουν λύσεις στις ανάγκες του, αλλά και να τον προτρέπουν στο να λάβει δράση μέσα από τις υπηρεσίες ή το προϊόν σου. Ο Κειμενογράφος – SEO Copywriter είναι επιφορτισμένος να το πετύχει αυτό, μέσα από τη συγγραφή κειμένων για τις βασικές σελίδες της ιστοσελίδας σου όπως η Home Page, About, Υπηρεσίες, Επικοινωνία κτλπ… Μέσα από άρθρα για το blog της επιχείρησης. Μέσα από την κειμενογραφία για post που δημοσιεύει στα Social Media. Μέσα από Landing Pages. Μέσα από κειμενογραφία διαφημίσεων, newsletter και άλλα.
Off Page - SEO
Αυτοσκοπός και στο Off Page – SEO είναι φυσικά η βελτιστοποίηση της ιστοσελίδας. Ωστόσο με τον παραπάνω όρο αναφερόμαστε σε ενέργειες που γίνονται εκτός της ιστοσελίδας.
1. Backlinks
Το Βacklink είναι ένας σύνδεσμος από μια ιστοσελίδα, ο οποίος οδηγεί στη δική σου. Η παραπομπή από έναν αξιοσημείωτο αριθμό backlinks στη δική σου ιστοσελίδα, όχι μόνο ανεβάζει την αξιοπιστία σου στο ευρύ κοινό, αλλά και την εγκυρότητά σου στις μηχανές αναζήτησης. Πολύ σημαντικό είναι ωστόσο να αναφέρουμε πως τα backlinks είναι σημαντικό να προέρχονται από αξιόπιστες ιστοσελίδες, οι οποίες έχουν παρόμοιο περιεχόμενο με το δικό σου. Υπάρχουν πολλές στρατηγικές και πρακτικές με τις οποίες θα μπορούσες να προωθήσεις το brand σου μέσω των backlinks.
2. Email Marketing
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Email Marketing, κάνε κλικ εδώ .
3. Social Media
Σαφέστατα μια από τις καλύτερες πρακτικές του Off-Page SEO είναι χωρίς αμφιβολία το Social Media Marketing. Αποτελεί τον πιο εύκολο και τον πιο άμεσο τρόπο μετάδοσης ενός μηνύματος.
Συμπερασματικά, η εφαρμογή των SEO τεχνικών αποτελεί ένα μόνο μέρος της digital marketing στρατηγικής που πρέπει να ακολουθήσεις, αλλά και ένα από τα πιο σημαντικά.
Ωστόσο ακόμα και αν κάποια πράγματα ίσως και να σου φαντάζουν δυσνόητα για αρχή, τίποτα δεν χρειάζεται να σε τρομάζει! Επικοινώνησε μαζί μου στο michaelioannidis95@gmail.com για να εξετάσουμε πως μαζί με την ομάδα μου, θα καταφέρουμε μαζί να υλοποιήσουμε κάθε όνειρο που έχεις για την επιχείρησή σου!
Οργή
Τα λόγια στερεύουν , όταν η κοινωνία θρηνεί . Όταν η κοινωνία σαστίζει στο άκουσμα των εγκλημάτων που τελούνται καθημερινά . Τα λόγια παραμένουν λέξεις , αποτυπωμένες λέξεις στο χαρτί, βουβές , θρηνούν και οι ίδιες βλέπεις . Η κοινωνία είναι ένα καζάνι που βράζει . Κοχλάζει το αίμα των νεκρών , αναδεύεται , ουρλιάζει ωσάν σφυρίχτρα τρένου και επιφέρει την οργή αυτών που μένουν πίσω . Μια οργή που παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμα της . Μια οργή που άργησε να έρθει . 23 χρόνια πριν . Τότε έπρεπε να νιώσουμε οργή . Μα που να ξέραμε πως θα στέλναμε 57 ανθρώπους σε ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή . Κάποιος ήξερε. Κάποιος έφταιγε . Όλοι φταίγαμε . Όλοι φταίμε . Και στην Ελλάδα , το παιχνίδι της επίρριψης ευθυνών , το μπαλάκι με το “φταις “, γραμμένο με αίμα νεκρών , με εκατόμβες , με “θυσίες”, όπως τολμούν να το ονομάζουν κάποιοι , καλά κρατεί . Ένα μπαλάκι που δεν τόλμησε κανείς να σφίξει στην χούφτα του και να πει συγγνώμη . Μια πολυπόθητη συγγνώμη. Μα τι να σου κάνει και η συγγνώμη . Τι συγγνώμη να πεις και ποιον να πρωτοκοιτάξεις , στα μάτια , στα μάτια που δακρυσμένα , κλαίνε πάνω από άψυχα κορμιά και απαιτούν δικαίωση . Οργή , οργή , οργή . Ο τίτλος του άρθρου δεν θα μπορούσε να περιγράψει καλύτερα αυτό που αισθανόμαστε , αυτό που πνίγει τα πνευμόνια μας , αυτό που στερεύει την αναπνοή μας . Οργή και πάλι οργή . Οργή για τους νεκρούς συνανθρώπους μας , τους συμφοιτητές μας , τα αδέρφια μας , τους αγαπημένους μας , τους γνωστούς και τα ξαδέρφια μας . Οργή για τις εικόνες που η χώρα μας αντικρίζει , βαίνοντας “ αισίως” , όπως φαίνεται , στην μηχανή του χρόνου και ξυπνά το 1882 , χαιρετώντας την προσπάθεια του Χαρίλαου Τρικούπη να αναπτύξει σιδηροδρομικό δίκτυο . Στην προσπάθεια του ΝΑ αναπτύξει , θα λέγαμε . Γιατί ακόμα , στο ΝΑ παραμείναμε . Στο ΘΑ γίνει . Και πάνω σε όλα τα ΘΑ των κυβερνώντων , μηδενός εξαιρουμένου , σε όλα αυτά τα ΘΑ που κράτησαν την χώρα φτωχότερη τω πνεύματι , γκρεμίστηκαν όνειρα και ελπίδες αθώων . Αφαιρέθηκαν βάναυσα ζωές ανθρώπων σε ένα καθημερινό ταξίδι επιστροφής . Δεν αφαιρέθηκαν οι ζωές τους . Ας μου επιτραπεί η ένταση με την οποία γράφω. Ένας κόμπος στέκεται στο λαιμό μου και το οξυγόνο μειώνεται . Δολοφονήθηκαν .
Δολοφονήθηκαν , μια νύχτα του Φλεβάρη , με μια βαλίτσα όνειρα στο χέρι , καθώς επέβαιναν στην σιδηροδρομική γραμμή Αθήνα – Θεσσαλονίκη. Μια διαδρομή που πολλοί από εμάς έχουν κάνει επανειλημμένα , προκειμένου να επιστρέψουμε στο χώμα που μας γέννησε , στο χώμα που φοιτούμε . Δολοφονήθηκαν , στις 28 Φεβρουαρίου 2023 , 57 αθώες ψυχές . Και ω , αγαπημένε μας αναγνώστη , δεν πρόκειται για ατύχημα , αυτό να το επισημάνουμε . Δεν πρόκειται για μια ατυχία της ζωής , ένα παιχνίδι της μοίρας . Παιχνίδι της μοίρας δεν είναι δυο τρένα που συγκρούστηκαν , ενώ βρίσκονταν στην ίδια σιδηροδρομική γραμμή για 12 (!) λεπτά . Παιχνίδι της μοίρας δεν είναι το σύστημα τηλεδιοίκησης που χάλασε και δεν ξαναφτιάχτηκε ποτέ . Στέλνοντας στον δήμιο πρόβατα επί σφαγή , ψυχές γεμάτες καλοσύνη. Παιχνίδι της μοίρας δεν είναι ο διορισμός ενός μη καταρτισμένου σταθμάρχη για μια τόσο σημαντική θέση . Ήταν έγκλημα . Είναι έγκλημα . Και έχουμε και τους πολιτικάντηδες να επιρρίπτουν ευθύνες , ο ένας στον άλλον , σαν να βρίσκονται σε αγώνες τένις . Εσύ τον διόρισες . Ναι αλλά εσύ τον άφησες να παραμείνει . Ναι αλλά στα χέρια σου κάηκαν ανθρώπινες ζωές στο Μάτι και έμειναν μόνο αποκαΐδια. Ναι αλλά εσύ- φ-τ-ά-ν-ε-ι . Απλά φτάνει . Στα χέρια μας έχουμε ακόμα το αίμα των νεκρών μας , στα μάτια μας ακόμα , σταλιά σταλιά , το δάκρυ μας κυλάει και θρέφει τον πόνο που μαχαιρώνει τα σωθικά μας και εσείς τολμάτε να παίζετε με την μπάλα των ευθυνών , αγέρωχοι , σαν να’στε σχολιαρόπαιδα ; Δεν ντρέπεστε ; Δεν έχετε ένα γραμμάριο ντροπής πάνω σας , να σιωπήσετε , να κάνετε ησυχία όταν οι νεκροί κοιμούνται ; Καμία πολιτική θέση . Καμία γαλάζια , κόκκινη και πράσινη σημαία . Καμιά πολιτική χροιά . Ούτε τους πράσινους , ούτε τους κόκκινους , ούτε τους Βένετους . Είναι όλοι υπεύθυνοι . Είμαστε όλοι υπεύθυνοι . Και βλέπουμε τις κλαίουσες στο Μαξίμου , να θρηνούν με κροκοδείλιο δάκρυ , σαν κακογραμμένο σενάριο του ελληνικού κινηματογράφου . Σαν σκηνοθετημένο πλάνο του Παντελή Βούλγαρη . Εμπαιγμός , Μια καθαρή κοροϊδία , που έχει τα χνάρια της στην αρχαία τραγωδία που γέννησε , στις ράγες της η Ελλάς. Για κείνους που θέλουν να τα πολιτικοποιούν όλα και ονειρεύονται ψήφους και πράσινα άλογα , με κομματική χαίτη . Καμία πολιτική θέση . Καμία γαλάζια , κόκκινη και πράσινη σημαία . Καμιά πολιτική χροιά . Ούτε τους πράσινους , ούτε τους κόκκινους , ούτε τους Βένετους . Είναι όλοι υπεύθυνοι . Είμαστε όλοι υπεύθυνοι .
Στην Ελλάδα του σήμερα , φοιτητές χάνουν την ζωή τους τόσο άδικα . Στην Ελλάδα του χθες δολοφονούνται ζευγάρια , οικογένειες , μοναχικοί ταξιδιώτες στο βωμό του κέρδους – παιδιά που ακούν το σφύριγμα του τρένου και χτυπάνε ρυθμικά τα μικρά χεράκια τους – στα μάτια τους φαίνεται η ευτυχία , ένα μεγάλο ερωτηματικό ζωγραφισμένο στο πρόσωπο τους για το άγνωστο . Πως να κρυφτείς από τα παιδιά , άλλωστε ; Πως να τους κοιτάξεις κατάματα, με θράσος και να τους ξεστομίσεις πως δεν έκανες τίποτα για να αλλαχθεί , να ξηλωθεί τούτος ο κόσμος . Πολλά τα λόγια . Περισσότερα τα δάκρυα . Λίγες οι πράξεις . Να μην ξαναζήσουμε τέτοιες σκηνές . Οι τραγωδίες είναι για το σανίδι. Στην πραγματική ζωή , δεν μιλάμε για ηθοποιία , για δράματα της αρχαιότητας , καλογραμμένα σε χέρι Αισχύλου . Μιλάμε για εγκλήματα . Για δημόσια εγκλήματα . Πως το ‘λεγε ο στίχος να δεις ;Είμαι απ τη χώρα των δημοσίων εγκληματιών και των νεκρών μαθητών σε μια στροφή των Τεμπών. Όχι , δεν μας φταίνε τα Τέμπη , οι κοιλάδες , τα βουνά και τα χωράφια . Δεν θα ενοχοποιήσουμε φύση και ουρανό για τα δικά μας λάθη . Δεν είναι δική τους ευθύνη , όταν δύναται ο άνθρωπος να αποφύγει την επικινδυνότητα . Ας σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε αποδιοπομπαίους τράγους στην ζωή μας και ας αναλάβει ο καθείς και τα έργα του . Ο ποταμός της ανοχής ξεχείλισε και εμείς στεκόμαστε άοπλοι μπροστά του . Δεν μπήκαμε στον πειρασμό να χτίσουμε μια κιβωτό για να σωθούμε . Δεν προφτάσαμε να αρπάξουμε ένα σανίδι , να μην παλεύουμε με κύματα θεόρατα , οργισμένα. Και η σχεδία του πολυμήχανου Οδυσσέα δεν αρκεί για την μεταστροφή του ανθρώπινου γένους . Για την δική μας σωτηρία , η Καλυψώ δεν έχει απαντήσεις . Απόμερα στους βράχους στέκει και θρηνεί για τον χαμό ψυχών που τόσο άδικα χαθήκαν. Συγχωρέστε τον λυγμό που πνίγει τα στήθη μου , το ουρλιαχτό που αντηχεί στους τοίχους του διαμερίσματος . Δεν μπορώ να συγχωρήσω τον εαυτό μου και ας μην ήμουν εγώ υπαίτιος με το κλειδί ή την ψήφο μου . Που δεν μπόρεσα να κάνω , έστω κάτι παραπάνω από αυτές τις λέξεις που παραθέτω . Δεν μπορεί να το συλλάβει το φτωχό και απαίδευτο μυαλό μου , πως άνθρωπος που μοιραστήκαμε τα ίδια θρανία , τις ίδιες φιλοδοξίες , τα όνειρα , τα γέλια με τους συμφοιτητές μας , τις απογοητεύσεις πάνω σε μια κόλλα χαρτί , δεν είναι εδώ πια . Και η απουσία βαρύνει τα βλέφαρα και αποκοιμίζει γλυκά το πνεύμα , σε ένα ταξίδι πρόσκαιρης χαράς , βλέποντας τις ψυχές να ζωντανεύουν.
Σε εκείνους που έφυγαν , στα νέα αυτά παιδιά που βεβιασμένα εγκατέλειψαν νωρίς τον κόσμο μας και την αδικία που τον διαπνέει , στην Αναστασία , τον Κυπριανό, την Αφροδίτη και την Ελπίδα , τον Ντένις , την Αγάπη , στον Άγγελο και την Καλλιόπη , στην Θώμη και τον Νίκο , στην Κλαούντια και τον Παναγιώτη , στον Σπύρο και την Μαρία , τον Βάιο και σε όλα τα άτομα που βρισκόταν σε αυτό το μοιραίο τρένο . Συγγνώμη . Μια καθαρή και ειλικρινέστατη συγγνώμη . Που δεν σας προστατέψαμε . Που δεν φροντίσαμε να φτάσετε στον προορισμό σας , στους φίλους και στους γονείς σας . Συγγνώμη – δεν φτάνει μια συγγνώμη , πως να φτάσει μια συγγνώμη, το γνωρίζουμε – πως να απαλύνει μια συγγνώμη τον πόνο της μανούλας που είπε στο παιδί της “στείλε όταν φτάσεις “ και εκείνο δεν έστειλε ποτέ . Γιατί κάποιοι δεν το άφησαν να στείλει . Σας υποσχόμαστε πως το έγκλημα αυτό δεν θα ξεχαστεί .Θα φροντίσουμε να μην σιωπήσουμε μπροστά στα λάθη και την εγκληματική αμέλεια , από τον πρώτο υπουργό μέχρι τον τελευταίο σταθμάρχη. Θα κινήσουμε Γη και θάλασσα , για να εκτελέσει η Δικαιοσύνη το έργο της . Για τα παιδιά αυτά που άφησαν τα όνειρα τους σε αιματοβαμμένες ράγες και ο θάνατος τους σκόρπισε θλίψη σε όλο το πανελλήνιο. Να τη η οργή , έρχεται πάλι . Την διακρίνω με την άκρη του ματιού μου , με σύννεφα ντυμένη και στάλες βροχής να στολίζουν ομοιόμορφα το πρόσωπο της , σκυθρωπή και λιγομίλητη . Με κοιτάει και γνέφει . Σκύβει και αφήνει λίγα λουλούδια , γονατίζει , προσεύχεται στον δικό της Θεό να αποδοθεί δικαιοσύνη . Η βροχή γύρω μας δυναμώνει . Τα αστέρια συγκλίνουν και οι αστραπές σκίζουν αδιάκοπα τον ουρανό στην μέση. Πενθεί η φύσις . Της προσφέρω την ομπρέλα μου , μα αρνείται . Ανοίγει τα χέρια της και αγκαλιάζει σφιχτά τα σώματα τους . Κλείνει ερμητικά στην χούφτα της, τα χέρια τους και φιλά ευλαβικά τα μέτωπα τους . Με κοιτάει, με εκείνο το αδιαπέραστο , ακανόνιστο βλέμμα , που ξεσηκώνει τα πλήθη . Έρχεται σιμά μου και αγγίζει απαλά τα ακροδάχτυλα μου . Η φωνή της τρεμοπαίζει , κερί που σιγολιώνει , με εκείνο τον παλμό που ξεσηκώνει τα πλήθη. Σκύβει στο αυτί και ψιθυρίζει : “ Ήρθε η ώρα “ .
Ήγγινεν η ώρα , λοιπόν , όπως προμηνύει η οργή στο παραπάνω απόσπασμα . Να ξεσηκωθεί ο λαός . Για το έγκλημα που συντελέστηκε στα Τέμπη , με την υπογραφή αόρατων δυνάμεων που παίζουν παιχνίδια στρατηγικής για μερικές ψήφους και σταθμαρχών που αγνοούν την αξία της ανθρώπινης ζωής . Ήρθε η ώρα . Να βγούμε στους δρόμους . Να φωνάξουμε , να υπερασπιστούμε . Αόπλως να διεκδικήσουμε το δίκαιο , με πανό και με συνθήματα . Με μόνο όπλο την δύναμη της ψυχής μας . Το χρωστάμε στην νέα γενιά που ευτυχώς μας δίνει το παράδειγμα και με γοργό βήμα ξεχύνεται στους δρόμους φωνάζοντας, ενωμένοι για τους νεκρούς συνανθρώπους μας . Η νέα γενιά δεν σας συγχωρεί, κύριοι . Η νέα γενιά έχει ιδανικά . Δεν ξεπουλιέται , δεν εξαγοράζεται , δεν ξεχνά . Οι ελπίδες μας αναπτερώνονται , στην εικόνα να πλημμυρίζουν τους δρόμους , ελεύθερα όντα που παλεύουν για αυτό το καλύτερο μέλλον που γράφουν στις γραμμές των τετραδίων τους , για αυτές τις ευχετήριες προτροπές που βρίσκονται στους επιλόγους των εκθέσεων τους . Αφήστε τα παιδιά να γράψουν τις σκέψεις τους και μην βαλσαμώνετε τα λόγια τους σε κελιά δικανικού λόγου και εντυπωσιακού λεξιλογίου . Εκείνα μας δείχνουν τον δρόμο . Είναι η οδός ,που στις γωνιές της, γεννιέται κρυφά η ελπίδα . Βγείτε στους δρόμους . Για αυτούς που δεν μπορούν να αγκαλιάσουν σφιχτά τους αγαπημένους τους . Για τους εκείνους που δεν είναι πια εδώ μαζί μας . 28 Φεβρουαρίου , λίγο πριν τα μεσάνυχτα . Τα όνειρα διακόπτονται βίαια . Για σένα , που διαβάζεις τις φτωχές μου λέξεις . Μην το αφήσεις να περάσει. Μην το αφήσεις να ξεφύγει . Μην αφήνεις , τούτο το έγκλημα ατιμώρητο .
