Το θεραπευτικό ρέικι είναι η μετάδοση συμπαντικής ενέργειας.Είναι η ζωτική ενέργεια που βρίσκεται άφθονη στη φύση και που οι άνθρωποι μπορούν να μεταβιβάσουν με το άγγιγμα των χεριών ή και με άλλους τρόπους.

Είναι ολιστική θεραπευτική τεχνική ιαπωνικής προέλευσης με ευεργετικά αποτελέσματα όπως σωματική ευεξία,χαλάρωση,νοητική ηρεμία,πνευματική ανέλιξη

ΡΕΙ=Ιερή πνευματική ενέργεια που έρχεται απο τα Ανώτερα πνευματικά πεδία

ΚΙ=Η ενέργεια που υπάρχει παντού και διαρρέει σε κάθε ζωντανό οργανισμό

Η επαφή μας με την ενέργεια ρεικι μας ανοίγει ένα παράθυρο να δούμε στα βαθύτερα επίπεδα του Εαυτου μας και να ξανακαλύψουμε την Αγάπη.

Η θεραπεία που προσφέρει το ρεικι δεν έχει να κάνει μόνο με ρτο φθσικό σώμα.Τα συμπτώματα μιας αρρώστιας προέρχονταθι πολλές φορές απο το άγχος,τον φόβο,την αγωνία της καθημερινότητας.

Ζηλεύοθμε,μισούμεθυμωνουμε…..Ολα αυτά τα συναισθηματικα-νοητικά μπλοκαρίσματα αν δεν θεραπευτούν απο εμάς τους ίδιους,εξαντλούν τα αποθέματα ενέργειας στον οργανισμό και αρρωσταίνουμε.To ρεικι,με ιδρυτήτου τον Mikao Usui,το 1925,μας περιβάλλει με αγά[πη με την θεραπευτική του δύναμη προάγει τις θεεικες αρετές που είναι τα δώρα που φέρνει η ψυχή μας απο τον Δημιουργο μας.Αυτή η παναρχαια θεραπευτική μέθοδος μας δείχνει τον δρόμο για αρμονία,χαρά συναισθηματική ισσοροπία

Οι πρακτικοι του ρεικι δεν υπόσχονται ποτέ σε καμία περίπτωση θεραπεία,πρέπει εδώ να επισημανθεί.

Οι επιστημονικές έρευνες δείχνουν οτι το ρεικι δεν είναι ενα απλό ψυχολογικό φαινόμενο ή φαινόμενο ανθυποβολης.Καθως γίνονται συνεχώς έρευνες για τα αποτελέσματα του ρεικι σε όλες τις ασθένειες τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά.Αλλωστε σύμφωνα με τις τελευταίες κβαντικές θεωρίες η ύλη,ο κόσμος,ολόκληρη η πραφγματικότητα είναι ενέργεια,δονησεις και κύματα.

Η σχέση μας με τον εαυτό μας,είναι η πιο σημαντική της ζωής μας.Δεν μπορεί κανένας να μας αγαπήσει πραγματικά,εάν δεν αγαπάμε πραγματικά εμάς και κανένας δεν είναι σε θέση περισσότερο απο τον ίδιο τομν εαυτό μας να έχει τις λύσεις στα προβλήματά μας

αυτογνωσία

είναι σημαντικό να γνωρίζουμε καλά τις δυνατότητες,τα ελλατώματα,τα όρια μας και να πιστεύουμε σε εμάς,ακόμα και αν οι γύρω μας δεν το κάνουν.Δεν είναι λογικό ούτε να υποτιμάμε,ούτε να υπερεκτιμάμε τον εαυτό μας βάζωντας στόχους πέραν των δυνατοτήτων μας,καθώς επίσης πρέπει να ξεχωρίζουμε συνειδητά τα χαρακτηριστικά εκείνα που μας κάνουν μοναδικούς.

Η αυτοκριτική φέρει ως αποτέλεσμα την αυτογνωσία βοηθώντας μας να μην έχουμε ανάγκη την επιβεβαίωση απο τους άλλους.

αυτονομία

Πολύ σημαντικό για τον καθένα,είναι η προσωπιοκή του αυτονομία,τόσο οικονομικά αλλα και ψυχολογικά.Δεν είναι εύκολο να στηριζόμαστε μόνο στις δικές μας δυνάμεις ,,αυτό μας δίνει τεράστια συναισθηματική ικανοποίηση και ασφάλεια,χωρις να σημαίνει οτι είναι κακό να ζητάμε βοήθεια οταν το κρίνουμε απαραίτητο

αυτοεξέλιξη-αυτοπραγμάτωση-εσωτερική αλλαγη
τι πιο ωφέλειμο απο την δειαρκή προσπαθεια μας για εξέλιξη.Κάθε νέα μερα είνασι και μια ευκαιρεία να εμβαθύνουμε σε μια γνωση που ήδη κατέχουμε,να μαθουμε κατι νέο,να αλλαξουμε οσα ελλατωμαστα διακρίνουμε,τρέφωντας έτσι το πνεύμα και την ψυχή.

Αλλάζωντας εμάς,αλλάζουμε τον κόσμο με τον θετικό μας αντίκτοιπο στον περίγυρό μας,πέρνωντας την ανάλογη ευθύνη των πράξεων μας και βάζωντας στόχο το να γίνουμε το παράδειγμα προς μίμιση προς τους άλλους./Γίνε εσύ η αλλαγή που θές να δεις στον κοσμο…..

Πριν από την καταστροφή του Ναού, και πριν από τα γεγονότα του Βαρχοχέβα το 135 μ.Χ., οι Εβραίοι είχαν διασπορά, διότι είχαν δραστηριότητες που τους είχαν φέρει να εγκατασταθούν στην αρχαία Ελλάδα. Στη Δήλο υπάρχει εβραϊκή εγκατάσταση, στην αρχαία Κόρινθο, στην αρχαία Αθήνα υπήρχαν Εβραίοι που είχανε εγκατασταθεί στην αρχαιότητα, όπως και στην αρχαία Αίγυπτο. Όμως, τώρα, το 135 μ.Χ., πλέον η διασπορά τους είναι απόλυτη σε μεγάλους αριθμούς και αλλάζει τα δεδομένα. Στη διασπορά τους οι Εβραίοι χάνουν τον Ναό τους και χάνουν και τη δυνατότητα να έχουν τις τελετουργίες που έκαναν.

Έτσι, η λύση την οποία βρίσκουν είναι να δημιουργήσουν χώρους προσευχής, που τους ονόμασαν με ελληνική λέξη, από την ελληνική λέξη «συνάγω», το ονόμασαν «συναγωγή», εκεί που συγκεντρώνεται κάποιος για να προσευχηθεί. Και πλέον δεν έχουν ιερείς, έκτοτε δεν έχουν ιερείς, έχουν όμως ραβίνους (Rabbi), δηλαδή δασκάλους που ξέρουν, τα άτομα, δηλαδή, τα οποία γνωρίζουν σε βάθος την Τορά, το Ταλμούδ, τη Μισνά και μπορούν να καθοδηγούν τους πιστούς στις αναζητήσεις τους τις θρησκευτικές και να τους διδάσκουν την αρχέγονη αυτή θρησκεία των προγόνων τους.

Τώρα, η διασπορά των Εβραίων γίνεται εν πολλοίς μέσα στην ίδια τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία χωρίς πρόβλημα, διότι η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από την ώρα που οι Εβραίοι έχασαν τις εστίες τους και διασπάρθηκαν, δεν ανησυχούν για το γεγονός ότι υπάρχουν μικρές κοινότητες Εβραίων σε διάφορα σημεία της Αυτοκρατορίας. Ανησυχούσαν για τη δράση των Εβραίων, όταν ήταν πολλοί μαζεμένοι στην κοιτίδα τους και επομένως μπορούσαν να είναι επιθετικοί και επικίνδυνοι για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Τώρα δεν ανησυχούν, τους αφήνουν δηλαδή να πράττουν τα της θρησκείας τους, στις μικρές αυτές κοινότητες που βρίσκονται μέσα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Έτσι, στο 200 μ.Χ., έχει πια περισσότερους οπαδούς και στο 300 μ.Χ. οι οπαδοί του είναι πλέον αξιοπρόσεκτοι, και βρίσκονται σπαρμένοι στην Εγγύς και Μέση Ανατολή είναι τι συνέβη με τους Εβραίους στη διασπορά τους. Ο ναός του Σολομώντος καταστράφηκε ολοσχερώς —ως φαίνεται— από τα ρωμαϊκά στρατεύματα, έτσι ώστε να μην έχει μείνει τίποτα άλλο από αυτόν, παρά ο τοίχος υποστήριξής του — αυτός είναι το λεγόμενο «Τείχος των δακρύων» που βλέπουμε στις ειδήσεις, εκεί συγκεντρώνονται οι εβραίοι, αν έχετε δει στις ειδήσεις, και προσεύχονται μπροστά σ’ αυτόν τον τοίχο υποστήριξης του ναού του Σολομώντος. Αυτός ο λόφος που βρισκόταν ο ναός του Σολομώντος, είχε την εξής τύχη: ο ναός του Σολομώντος είχε κτιστεί στα Ιεροσόλυμα, σε έναν λόφο των Ιεροσολύμων, όπου σύμφωνα με τις παραδόσεις των Εβραίων είχε γίνει η θυσία του Αβραάμ. Πάνω λοιπόν σ’ αυτόν τον λόφο και σεβόμενο τη διαμόρφωση του λόφου αυτού, είχε κτισθεί ο ναός του Σολομώντος. Όταν καταστράφηκε ο ναός του Σολομώντος, ο λόφος ξαναέμεινε γυμνός, με πάντοτε τον θρύλο ότι εκεί έγινε η θυσία του Αβραάμ. Κυλούνε οι αιώνες στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, σ’ αυτό που σήμερα είναι Σαουδική Αραβία, ένας ντόπιος έμπορος, Άραβας, επικοινωνεί με τον Θεό, ο οποίος του υπαγορεύει μέσω του αγγέλου του —του αρχαγγέλου Γαβριήλ— το Κοράνι, τη θέλησή του δηλαδή, και είναι ιδρυτής νέας θρησκείας. Μιλάμε για τον Μωάμεθ, τον προφήτη Μωάμεθ, που είναι ο ιδρυτής της μουσουλμανικής θρησκείας, στον 7^ο αιώνα μ.Χ.

Ο Μωάμεθ στηρίζει τη θρησκεία του πάνω στην Παλαιά Διαθήκη, την οποία τιμά πάρα πολύ. Σχετίζεται με την ιστορία των Εβραίων στο εξής σημείο: ο Μωάμεθ κήρυξε στη Μέκκα, που ήταν η πατρίδα του, εκεί δεν έγινε δεκτός ευμενώς, μετακινήθηκε στη Μεδίνα, το 622 μ.Χ. και απέκτησε πλέον ισχυρό σώμα οπαδών και αυτό ήταν η αρχή της επέκτασης του Ισλάμ. Ο Μωάμεθ διοίκησε τη Μεδίνα και σε κάποια φάση της ζωής του, πριν τον θάνατό του, θέλησε να επισκεφτεί την ιερή πόλη των Ιεροσολύμων, που είναι η πόλη των Εβραίων, των οποίων τη θρησκεία τιμούσε πάρα πολύ ο Μωάμεθ, όπως και τιμά το Ισλάμ εξαιρετικά μέχρι σήμερα. Ο Μωάμεθ επισκέφτηκε τα Ιεροσόλυμα, σύμφωνα με τις ιστορίες του Ισλάμ, και αμέσως πήγε να επισκεφτεί τον λόφο όπου έγινε η θυσία του Αβραάμ. Πήγε, λοιπόν, σ’ αυτόν τον λόφο και προσευχήθηκε με μεγάλο σεβασμό προς τον Θεό.

Αποτέλεσμα ήταν ο Θεός να του κάνει την τιμή να τον φέρει κοντά του, δηλαδή έγινε μια ανάληψη από το σημείο αυτό, προς τα πάνω, άλογα τον μετέφεραν τον Μωάμεθ προς τον Θεό — στο Ισλάμ δηλαδή υπάρχει ανάληψη. Ο Μωάμεθ συνομίλησε με τον Αλλάχ, και επανήλθε όμως σ’ αυτήν την περίπτωση πάλι σε αυτόν τον λόφο. Έτσι, πάνω σ’ αυτόν τον λόφο έγινε ένα απ’ τα μεγάλα θαύματα του Ισλάμ. Στον 7^ο αιώνα μ.Χ., μετά τον θάνατο του Προφήτη, οι αραβικές στρατιές, γύρω στο 740 μ.Χ., κατέλαβαν τα Ιεροσόλυμα, γιατί κατέλαβαν όλη την περιοχή γύρω απ’ την Αραβική Χερσόνησο και εξεδίωξαν τους Βυζαντινούς και τους Πέρσες που ήταν εκεί.

Καταλαμβάνοντας τα Ιεροσόλυμα, ήρθε στα χέρια τους η ιερή πόλη των εβραίων και το ιερό σημείο στο οποίο ο Προφήτης είχε προσευχηθεί και αναληφθεί προς τους ουρανούς. Εξ αυτού, πάνω σε αυτόν τον λόφο, έκτισαν ένα καταπληκτικό τέμενος, του Ομάρ. Γιατί εκεί έγινε η θυσία του Αβραάμ. Αυτό το υπέροχο τέμενος και το τέμενος του Αλ-Άκσα, που είναι πάνω στον λόφο αυτό, τον ιερό λόφο των Ιεροσολύμων, σκεπάζονται οι θόλοι τους με χρυσό. Και γι’ αυτό όταν κανείς προσεγγίζει, έκτοτε, από τον 8^ο αιώνα και μετά, την πόλη των Ιεροσολύμων, από μακριά, εκείνο το οποίο βλέπει να αντανακλάται στον ορίζοντα, είναι ο λόφος αυτός με τα υπέροχα αυτά μνημεία των μουσουλμάνων.

Πρέπει να πούμε στο σημείο αυτό ότι το Αλ-Άκσα και το τέμενος του Ομάρ είναι τα τρίτα πιο ιερά σημεία του Ισλάμ, με πρώτο τη Μέκκα, τη Μεδίνα και τα Ιεροσόλυμα με τα μνημεία αυτά, πάνω στον λόφο της θυσίας του Αβραάμ. Πλέον πάνω σ’ αυτόν τον λόφο, το Ισλάμ έχει κτίσει αυτά τα ιερά του μνημεία και επομένως, οι εβραίοι θρηνούν το γεγονός ότι δεν μπορούν να ξαναχτίσουν τον ναό τους. Μάλιστα, έχοντας αποκτήσει ξανά τη γη του Ισραήλ, και κράτος, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά το 1947, θα ήθελαν πολύ —προφανώς— να ξαναχτίσουν τον ναό του Σολομώντος, αλλά δεν μπορούν να το κάνουν, διότι πλέον οι μουσουλμάνοι έχουν κτίσει εκεί αυτά τα ιερά κτίσματα.

Απόσπασμα από το ελεύθερο διαδικτυακό μάθημα του Mathesis «Παγκόσμια ιστορία: ο άνθρωπος απέναντι στο θείο» με διδάσκουσα τη Μαρία Ευθυμίου.
Σύνδεσμος: https://mathesis.cup.gr/assets/courseware/65f72d2528e1f3ff6c85ca58b88ea4a8/asset-v1:History+Hist3.2+2017_T2+type@asset+block/WH2_Week2.pdf

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός

Έρωτας, αυτός ο μικρός φτερωτός… διάβολος! Μα ναι , ποιός είπε ότι είναι άγγελος; Με αυτά που κάνει; Ούτε καν!

Τι πάει λάθος με τον κύριο; Όλα.
Αρχικά χτυπάει πάντα την λάθος στιγμή. Έρχεται από το πουθενά, συνήθως όταν σε βρει στις καλές σου ώστε να σε στείλει στην παράνοια μια κι έξω.

Επιλέγει πάντα τον λάθος άνθρωπο για να μπορείς μετά να βάζεις την Δέσποινα στο replay να λέει “και πάλι βρήκα τον λάθος άνθρωπο για ν’ αγαπήσω” και να δίνεις πόνο.
Σου παίρνει τα μυαλά, σε αποσυντονίζει και χάνεις τον μπούσουλα. Για να μην πω ότι σε κάνει να φαίνεσαι σαν χαζό, όλη μέρα με ένα χαμόγελο χωρίς λόγο στα χείλη.

Σου κάνει σκωτσέζικα ντούς, μια είσαι μια χαρά στα καλύτερα σου….μια άνοιξε πέτρα για να μπω….άντε βγάλε άκρη.

Δεν υπάρχει ισορροπία ρε παιδί μου. Ψυχολογία ασανσέρ.
Θα μου πεις τώρα, οκ πόση διάρκεια έχει η επιρροή του; Εξαρτάται, θα σου απαντήσω.
Έχει να κάνει με το βαθμό δυσκολίας της σχέσης. Αν μιλάμε για ανεκπλήρωτο έρωτα τότε άστο. Εδώ μιλάμε για μια κατάσταση όπου όσο υπάρχει το φλερτ, το παιχνίδι και η επικοινωνία με τον κρυφό σου πόθο, τόσο υπάρχουν και τα σκαμπανεβάσματα. Μέρα νύχτα πάνω από το τηλέφωνο να ξεροσταλιάζεις, για όσο. Πόσο; Όσο αντέχεις!
Και παλεύεις και προσπαθείς και μετά καταλήγεις να ακούς Πάριο και να τραγουδάς “θέλω να βγω απ’ τα αδιέξοδο αυτό, θέλω να βγω” Δεν μπλέκεις λέμε.

Πάντα βέβαια υπάρχει και η άλλη πλευρά, του αμοιβαίου, πιο σπάνιο. Πιο όμορφο και ήρεμο. Εκεί έχεις έναν ενθουσιασμό στην αρχή όμως κάποια στιγμή όλα μπαίνουν σε μια σειρά, ο έρωτας φεύγει και δίνει την θέση του στην αγάπη. Εκεί το πρόβλημα έιναι όταν δώσει την θέση του στην συνήθεια. Μιλάμε πάλι για ψιλοχαμένο παιχνίδι. Αν δεν είναι αγάπη αλλά απλά έχεις βολευτεί είναι κακό. Πολύ κακό.
Είναι πραγματικά τόσο δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις ή εμείς τις κάνουμε;
Φταίει η εποχή μας; Φταίνε τα social media;
Φταίει που ψάχνουμε το ιδανικό ενώ τελικά δεν υπάρχει; Αλλά συνεχίζουμε να ελπίζουμε και να το αναζητάμε αδιαφορώντας για τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας και πληγώνοντάς τους πολλές φορές και πληγώνοντας ακόμα και τους ίδιους μας τους εαυτούς φυσικά.
Ένα ατελείωτο κυνήγι ενός χαμένου θησαυρού ή ενός χαμένου τέλειου άλλου μισού…

Γιατί δεν έχουμε έναν διακόπτη συναισθημάτων με on/off τέλος πάντων ; Όταν κάτι δεν πάει απλά να πατάς το off και γεια σας…
Το πρόβλημα ξεκινάει απο παλιά πάντως . Σύμφωνα με το μύθο του Πλάτωνα, οι άνθρωποι ήταν σφαιροειδή ανδρόγυνα όντα με δυο πρόσωπα, δυο γεννητικά όργανα και οκτώ άκρα. Στρογγυλοί σαν πούλια από τάβλι που με τα τέσσερα χέρια και πόδια τους όταν ήθελαν να τρέξουν πήγαιναν σαν τροχός. Τα πλάσματα αυτά ήταν τόσο δυνατά που οι Θεοί τα φοβήθηκαν και ο Δίας αποφάσισε να τα χωρίσει στα δυο με κεραυνό. Τα δυο κομμάτια ονομάζονταν ημίτομα και ο Απόλλωνας τα έραβε ενώνοντας τα τελειώματα στον αφαλό. Από τότε, σύμφωνα με το μύθο του Πλάτωνα, οι άνθρωποι είναι μισοί. Δηλαδή ημίτονα που προσπαθούν να ολοκληρωθούν στην αρχική τους ενότητα αναζητώντας το άλλο τους μισό. Ο πόθος μας για το ολόκληρο και η ορμή μας να επιστρέψουμε στην πρωταρχική μας φύση ενώνοντας τα δυο μας μισά, σε ένα ολόκληρο ονομάστηκε «έρωτας».
Απο τότε λοιπόν βασανιζόμαστε.

Δύσκολοι καιροί για πριγκίπισσες και πρίγκηπες.

Deppie Politaki

Μαθε να αφήνεις την καρδια σου να σε οδηγεί σε καθε σου απόφαση.Ολη η θεεική γνωση βρίσκεται εκει.Εχωντας πρώτα διώξει τον φόβο η καρδιά γινεται η πυξίδα σε καθε σου βήμα στο προσωπικό σου μονοπάτι.Αυτο το “προαίσθημα” το “ενστικτο” πριν πραξεις το καθε τι είναι συναγερμός που θα παρατηρήσεις πως οσο τον ακους τοσο πιο ισχυρος γινεται .

αφήνωντας την καρδιά να πάρει την θέση του ανθρώπινου νου,βλέπουμε όλα άυτά που δεν φαίνονται με τα μάτια.Ανακαλύπτουμε την μαγεία της ζωής.Γίνονται υπαρκτά πλέον όλα όσα βλέπωντας με τον νου,αμφιβάλλουμε αν υπάρχουν.Ολα όσα δεν μπορούν να τεκμηριωθούν με εξισώσεις και πειράματα

Το να ακούμε το προαίσθημά μας και να το αφήνουμε να μας καθοδηγεί θέλει εξάσκηση,όπως γυμνάζουμε έναν μυη και γίνεται πιό δυνατός,έτσι λειτουργεί και το ένστικτό μας.Πόσες φορές έχεις ενα προαίσθημα για έναν άνθρωπο ή μια κατάσταση ,δεν το έχεις ακούσει και βλέπεις εκ των υστέρων οτι θα έπρεπε?Ετσι εξασκόντας το ένστικτο σου αυτό δυναμώνει και πιό πολύ και μαθαίνουμε να το ακούμε πάντα γλιτώνωντας πολλές καταστάσεις που θα επέφεραν συνέπειες στη ζωή μας

Όταν πλέον συνηθίζουμε να βλέπουμε με την καρδιά,γίνονται ορατά όλα όσα με τον νου δεν είναι κατανοητά και αντιληπτά και η ζωή σου πλέον γίνεται μαγική καθώς θα ανακαλύψεις εναν καινούριο κόσμο

ΣΥΝ-(Μ)-ΠΑΝ

Απο τα πρώτα κιολλας στάδια της πνευματικήw του αφύπνησης,μπορει ο καθένας πολύ ευκολα να αντιληφθεI την Ολότητα,την εννιαία σύνδεση όλων και σε όλα.Οπως απεικονείζεται και στην παρακάτω εικόνα με το λουλούδι της ζωής,και οπως διασπάται συνεχώς σε μικρότερες κοσμικές διαστάσεις,αυτές όμως μένουν απόλυτα αλληλένδετες

Όπως διάφοροι επιστήμονες υποστηρίζουν,ο κόσμος δεν αποτελείται μόνο απο 4 διαστασεις(με τον χρόνο να είναι η 4η) αλλά απο 9 ή 12 ή ισως και άπειρες και όπως στο σχέδιο ο ένας κύκλος τέμνεται απο τον άλλον, ετσι και το καθε τι στην μία διάσταση έχει αντίκτυπο και στην άλλη.Η κοσμική πηγή δημιουργίας,ο Ένας ανωτερος θεεικός εαυτός αποτελλείται απο μικρόκοσμους εώς μεγαλόκιοσμους πέρα του ανθιρώπινου νου και τα διέπει όλα.Το πνεύμα όντας αύθαρτο και αθ

αθάνατο περνάει το όριο του χρόνου περνώντας στην 5η και στις άλλες διαστασεις.Ακόμα όμως και η κατώτερη διαίρεση του, ο άνθρωπος , ορισμένες φορές ενώνεται με τον ανώτερο του εαυτό ‘εχωντας έτσι θυμηθεί ξανά την αρχική μορφη της μίας εννιαίας συνειδητότητας πριν αυτή διασπαστεί.Έχωντας έρθει πιο κοντά στην ύλη ο άνθρωπος απομακρύνθημκε απο τον θεικό ππυρήνα του.Μόνο όταν απαλλαγούμε απο το “εγώ” θα αντιληφθούμε οτι είμαστε μέρη ενός ανώτερου εννιαίου συνόλου.Μόνο τότε θα βιώσουμε την μία και μόνη Αλήθεια την κοσμική Αγάπη

Τα παιδιά οποιασδήποτε τάξης (έστω και επιφανειακά ομοιογενούς) διαφέρουν ως προς:

Το κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο και το πολιτισμικό κεφάλαιο των γονιών τους.
Κατά συνέπεια αφενός ως προς το βαθμό κατοχής της κυρίαρχης- πρότυπης γλώσσας του σχολείου και αφετέρου ως προς το βαθμό εξοικείωσής τους με την κυρίαρχη κουλτούρα.

Τη δική τους στάση απέναντι στο σχολείο.
Αυτή επηρεάζεται από τα διαφοροποιημένα ενδιαφέροντα και κίνητρα των παιδιών και από το νόημα που αποδίδουν σε αυτό που γίνεται στο σχολείο (προσδοκίες μαθητών).

Τις γνωστικές τους δομές και λειτουργίες.
(πρόσληψη επεξεργασία της πληροφορίας, μνημονικές ικανότητες, αναλυτική ή συνθετική σκέψη, επαγωγική ή απαγωγική σκέψη), τους τρόπους επικοινωνίας που προτιμούν).

Όλοι οι μαθητές δεν μαθαίνουν με τον ίδιο ρυθμό και τα ίδια μαθησιακά υλικά.

Σύμφωνα με την Tomlinson γίνονται προσπάθειες των εκπαιδευτικών για καλύτερη μαθησιακή εμπειρία. Η διαφοροποιημένη διδασκαλία περιλαμβάνει αυτό ακριβώς, τις προσπάθειες των εκπαιδευτικών να ανταποκριθούν στις διαφορετικές ανάγκες των μαθητών τους στην τάξη με στόχο την επίτευξη της καλύτερης μαθησιακής εμπειρίας.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός

• Προσωπικότητα: Η αυτογνωσία για τα ενδιαφέροντα, τις προτιμήσεις, τις κλίσεις, τα ταλέντα, τα επιτεύγματα και τις αξίες του εκάστοτε ατόμου. Αναμφίβολα, ο ενδιαφερόμενος, προκειμένου να πραγματοποιήσει σωστή επιλογή σπουδών θα πρέπει να γνωρίζει ποιος είναι και τι θέλει να κάνει. Στη συνέχεια να διερευνήσει τις γενικές και ειδικές δεξιότητές του, ώστε να προσανατολιστεί με μεγαλύτερη σιγουριά προς την κατεύθυνση που τον ενδιαφέρει. Οι επιδόσεις στο σχολείο και στα επιμέρους μαθήματα σαφώς αποτελούν κριτήριο επιλογής, αλλά αν αποτελέσουν το μοναδικό κριτήριο για τον υποψήφιο, ενδεχομένως η απόφαση που θα ληφθεί να μην οδηγεί απαραίτητα σε επιτυχία. Δηλαδή, υπάρχουν και άλλα στοιχεία που κατά περίπτωση θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, όπως η συναισθηματική νοημοσύνη και ισορροπία, η δημιουργικότητα, η κριτική σκέψη, η λογική, η εξωστρέφεια και οι φιλοδοξίες του ατόμου. Για την συγκέντρωση και κατά προέκταση αξιοποίηση των παραπάνω απαραίτητων πληροφοριών είναι καίριας σημασίας η διαδικασία της συμβουλευτικής σταδιοδρομίας, μέσω της οποίας παρέχονται οδηγίες και υποβοήθηση σε σχέση με την λήψη απόφασης για σπουδές.

Πιο συγκεκριμένα, να διαπιστώσει τις προοπτικές των επαγγελμάτων στην τοπική, στην εγχώρια και στην παγκόσμια πραγματικότητα, στα πλαίσια της σημερινής εποχής της εργασιακής ανασφάλειας και των συνεχών αλλαγών στην τεχνολογία και στην οικονομία. Είναι γεγονός ότι η πλειονότητα των νέων σήμερα επιλέγει σπουδές με βασικό κριτήριο την επαγγελματική αποκατάσταση και ασφάλεια. Όμως, όσο ισχυρό και αν είναι το κριτήριο αυτό, δεν πρέπει να είναι το μοναδικό. Θα πρέπει να προκύπτει «ταίριασμα» των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας (αυτογνωσία) με τις συνθήκες που επικρατούν στην οικονομία και την κοινωνία (κοινωνιογνωσία). Βέβαια, οι ειδικές αυτές παράμετροι αξιολογούνται με διαφορετική βαρύτητα από κάθε άνθρωπο.

• Οικογενειακό περιβάλλον: Οι συγκεκριμένος παράγοντας αναμφίβολα επηρεάζει τις επιλογές. Είναι γεγονός ότι αρκετοί γονείς επιχειρούν, λόγω δικών τους απωθημένων, να επιβάλουν στα παιδιά τους τις δικές τους επιθυμίες για επιλογή σπουδών, με αποτέλεσμα να τελευταία να πιέζονται υπέρμετρα. Σε περίπτωση μάλιστα που ο γονέας είναι ιδιοκτήτης επιχείρησης, θα προσπαθήσει να παρουσιάσει στο παιδί του την ανάληψή της ως την ασφαλέστερη επιλογή. Ενώ σίγουρα δεν πρέπει να παραγνωρίζεται το συγκεκριμένο «προβάδισμα» σε μια άκρως ανταγωνιστική αγορά, μια υπερπροστατευτική καταπιεστική συμπεριφορά ενδεχομένως να οδηγήσει στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο.

• Κοινωνικοί παράγοντες: Θεωρητικά, η επιλογή κατεύθυνσης είναι ελεύθερη. Η ελευθερία όμως αυτή μετριάζεται όταν εξετάζεται σε ένα συγκεκριμένο κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο, όπου πραγματοποιείται η κοινωνικοποίηση, δηλαδή: η αποκρυστάλλωση των κοινωνικών ρόλων, η εσωτερικοποίηση των κοινωνικών νορμών, η διαμόρφωση προτύπων και αξιών, η σφυρηλάτηση προσωπικών στάσεων, αξιών και ρόλων στις διάφορες ομάδες ένταξης του αναπτυσσόμενου ανθρώπου.

Όλα αυτά τα στοιχεία σχετίζονται άμεσα με την ανάπτυξη των επαγγελματικών ενδιαφερόντων του ατόμου και τα κίνητρα που το ωθούν να επιλέξει μια συγκεκριμένη εκπαιδευτική κατεύθυνση, δημιουργώντας πολλές φορές στερεότυπα, για τα οποία θα γίνει λόγος παρακάτω. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε απλώς να αναφέρουμε ότι κάποια αντικείμενα σπουδών θεωρούνται από πολλούς ότι έχουν περισσότερο γόητρο (prestige) από κάποια άλλα. Η άποψη αυτή, η οποία πολλές φορές ενισχύεται από τα πρότυπα που προβάλλονται από τα Μ.Μ.Ε., επιδρά στις προτιμήσεις σπουδών των ατόμων στον ίδιο βαθμό περίπου με τις υποσχόμενες οικονομικές απολαβές του αντίστοιχου επαγγέλματος.

• Εκπαιδευτικά δεδομένα: Η δομή του εκπαιδευτικού συστήματος, το επίπεδο σπουδών, το εξεταστικό σύστημα και η τυχόν επιρροή που μπορεί να ασκήσει ένας καθηγητής στο μαθητή του, σε συνδυασμό με τις επιδόσεις του τελευταίου, συμβάλλουν καθοριστικά στην επιλογή σπουδών.

• Τυχαία γεγονότα: Ο άνθρωπος έχει περιορισμένες δυνατότητες να ελέγξει το περιβάλλον του, επομένως καλείται πολλές φορές να προσαρμοστεί όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα σε αυτό. Δεν είναι πάντα απόλυτα προγραμματισμένες οι επιλογές σπουδών, καθώς συγκυριακοί παράγοντες ενδέχεται να επιδράσουν στη διαδικασία επιλογής.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός

Η 21η Ιουνίου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Μουσικής. Μία ημέρα που θεσπίστηκε από το 1982 στο Παρίσι, με πρωτοβουλία του Υπουργού Πολιτισμού Ζακ Λανγκ. Το 1985 αυτή η γιορτή βγήκε εκτός γαλλικών συνόρων. Και η πόλη που την υιοθέτησε την Γιορτή της Μουσικής ήταν η Αθήνα, με πρωτοβουλία της αείμνηστης Μελίνας Μερκούρη, η οποία ήταν η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 1985.

Από τότε, η Γιορτή της Μουσικής απέκτησε διεθνή χαρακτήρα, καθώς γιορτάζεται κάθε χρόνο σε 22 χώρες της Ευρώπης. Ενώ μέχρι σήμερα η Παγκόσμια Ημέρα της Μουσικής γιορτάζεται σε τουλάχιστον από 120 χώρες απ’ όλο τον κόσμο. Μαζί με την Γαλλία και την Ελλάδα, την γιορτάζουν και οι: Ινδία, Κίνα, Γερμανία, Ιταλία, Ιρλανδία, Καζακστάν, Ρωσία, Αυστραλία, Περού, Βραζιλία, Εκουαδόρ, Μεξικό, Καναδάς, Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο και Ιαπωνία.

Κάθε χρόνο η Παγκόσμια Ημέρα της Μουσικής γιορτάζεται είτε με τοπικές μουσικές εκδηλώσεις σε διάφορες πλατείες, πεζοδρόμια, κλπ., είτε με συναυλίες. Φέτος στην Ελλάδα αυτή η ημέρα γιορτάζεται με πολύ σπουδαίες μουσικές εκδηλώσεις όπως η 4η ημέρα του Release Athens 2023 που συνεργάζεται φέτος με το SNF Nostos, και με σπουδαία ονόματα όπως οι Röyksopp, η Tash Sultana, οι M83, και οι OMD. (περισσότερα εδώ)

Επίσης μια πολύ σπουδαία εκδήλωση για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας της Μουσικής, είναι η εκδήλωση που διοργανώνει το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης με τους Souled Out, τους OCEANDVST, και τους Ta Toy Boy. Μία πολύ σπουδαία live βραδιά με δωρεάν είσοδο. (περισσότερα εδώ)

Άλλη μια πολύ σπουδαία εκδήλωση είναι το live των M.A.T.E., MAZOHA, YAMA 337, & VINA SERGI στο Θέατρο Κήπου, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Καλοκαιριού του Δήμου Θεσσαλονίκης, αλλά και του Thessaloniki Pride. Μία live βραδιά επίσης με δωρεάν είσοδο. (περισσότερα εδώ)

Όπως και να το πάρει κανείς, η μουσική αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι στη ζωή. Αποτελεί την καλύτερη συντροφιά για τον άνθρωπο που νιώθει μόνος. Την καλύτερη διέξοδο από διάφορα καθημερινά προβλήματα. Το καλύτερο θεραπευτικό για την επούλωση διαφόρων τραυμάτων. Πολλά παραπάνω από αυτά αποτελεί η μουσική, και τιμάται με κάθε ευκαιρία. Απλά η 21η Ιουνίου, μας υπενθυμίζει το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η μουσική στη ζωή μας. Σε διαφορετική περίπτωση, όπως έλεγε και ο Γερμανός φιλόσοφος Φρίντριχ Νίτσε:

“Η ζωή χωρίς μουσική, θα ήταν ένα λάθος.”

Χριστόφορος Χατζόπουλος

Ραδιοφωνικός παραγωγός/Μουσικός συντάκτης

Διδασκαλία: Σύνολο προγραμματισμένων και μεθοδικών δραστηριοτήτων που επιλέγει να αναπτύξει ο εκπαιδευτικός προκειμένου  να εμπλέξει με φυσικό και αβίαστο τρόπο τους μαθητές σε ενεργητικές δραστηριότητες που οδηγούν στην υλοποίηση μαθησιακών και αναπτυξιακών στόχων.

Μάθηση: Διαδικασία κατά την οποία οι μαθητές εισπράττουν, ανακαλύπτουν, δοκιμάζουν, προσεγγίζουν τη γνώση + κοινωνική δραστηριότητα, όπου ενθαρρύνεται η ανάπτυξη αλληλεπιδράσεων με τους άλλους, με τον χώρο, με τα υλικά.

Συντελεστές μάθησης

• Εκπαιδευτικός
• Μαθητές 

Στόχοι – επιδιώξεις μάθησης (τι θέλουμε να μάθουν οι μαθητές; ποιος είναι ο σκοπός της κάθε δραστηριότητας; Ποιοι είναι οι άξονες του αναλυτικού προγράμματος;)

Μέθοδος διδασκαλίας (πώς θα διδάξουμε; ποια είναι αναπτυξιακά κατάλληλη μέθοδος; είναι το μαθησιακό περιβάλλον ανοιχτό και ευέλικτο;)

Υλικά – μέσα (τι έχουμε στη διάθεση μας; Ρόλος της σύγχρονης τεχνολογίας)

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός