10 Πράγματα για την Disney World που σίγουρα δεν ξέρεις
Μπορεί να μην έχετε πάει ποτέ αλλά είμαστε σίγουροι πως θα σας άρεσε ένα ταξιδάκι στο πιο μαγικό μέρος του κόσμου.
Η Disney World είναι το όνειρο κάθε παιδιού και η κρυφή χαρά κάθε μεγάλου.
Δείτε ποια είναι τα 10 πράγματα που δεν γνωρίζουν γι’αυτήν ούτε οι πιο φανατικοί θαυμαστές της.
Κάθε μέρα πηγαίνουν στα απολεσθέντα γύρω στα 210 γυαλιά ηλίου. Σε ετήσια βάση οι εργαζόμενοι στο τμήμα απολεσθέντων μαζεύουν 6000 κινητά, 3500 κάμερες, 18000 καπέλα και 7500 βιβλία.
Στο κεντρικό πάρκο της Florida υπάρχουν γύρω στους 74 χιλιάδες υπαλλήλους.
Η Disney World είνει τεράστια σε έκταση. Είναι όσο όλο το San Francisco ή όσο δύο νησιά του Manhattan.
Μέσα στην Disney World καταναλώνονται ετησίως πάνω από 75 εκατομμύρια Coca Cola και 13 εκατομμύρια μπουκάλια νερό.
Το Animal Kingdom είναι το μεγαλύτερο θεματικό πάρκο της Disney World.
Όταν το πάρκο είχε πρωτοανοίξει το εισιτήριο κόστιζε 3,5 δολάρια. Σήμερα είναι το πιο ακριβό πάρκο στον κόσμο.
Υπάρχουν κρυμμένοι Mickey σε διάφορα σημεία του πάρκου.
Οι περισσότεροι υπάλληλοι της Walt Disney World μπορούν να σας πουν πού είναι η τουαλέτα σε 14 γλώσσες.
Κάθε Χριστούγεννα το πάρκο στολίζεται συνολικά με 1500 χριστουγεννιάτικα δέντρα.
Δεν μπορεί να αγοράσει κανείς τσίχλα μέσα στην Disney World καθώς δεν πωλείται πουθενά.
Η 5η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως «Διεθνής Ημέρα Εθελοντισμού» από τον ΟΗΕ το 1985 θέλοντας να τιμήσει την εθελοντική δράση και προσφορά αλλά και να παροτρύνει προς αυτήν. Η εθελοντική προσφορά δεν γνωρίζει από όρια και περιορισμούς, είναι διαχρονική και επεκτείνεται σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Ο εθελοντισμός είναι τρόπος και στάση ζωής.
Είναι η μορφή δράσης που από μόνη της αποτελεί την υπέρτατη αίσθηση και έκφραση αλληλεγγύης στον συνάνθρωπο και σε κάθε μορφή ζωής. Είναι η στάση ανιδιοτελής και αφιλοκερδής προσφοράς και το υψηλό αίσθημα ευθύνης, προσφοράς και συνεισφοράς απέναντι στο κοινωνικό σύνολο.
Εθελοντικές δράσεις ανά τον κόσμο στοχεύουν στην ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου σε περιόδους ειρήνης ή πολέμου, στην καταπολέμηση της φτώχειας, των διακρίσεων κατά των γυναικών και κάθε μειονότητας, των δικαιωμάτων των παιδιών, στην καταπολέμηση της πείνας και των ασθενειών, της διακίνησης-εμπορίας και κάθε είδους εκμετάλλευσης ανθρώπων, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων, της υποβάθμισης του περιβάλλοντος.
Ο εθελοντισμός ως στάση ζωής σου διδάσκει υπέρτατες ανθρώπινες αξίες, γίνεται η «ηθική πυξίδα» για να βρεις τον δρόμο και το νόημα της ζωής, να κατανοήσεις τα γιατί των ερωτήσεών που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη ύπαρξη. Σου δείχνει τον δρόμο για να μάθεις να γίνεσαι υπεύθυνος, να δεσμεύεσαι, σε ωριμάζει και σε ψηλώνει ψυχικά και πνευματικά.
Μαθαίνεις τη δύναμη της αλληλεγγύης, την αξία και δύναμη της συμμετοχής, μέσω της στάσης αφιλοκερδούς προσφοράς καλλιεργείς πως το χρήμα είναι ένα μέσο στη ζωή κι όχι αυτοσκοπός, νιώθεις χτίστης αυτού του κόσμου γιατί και το δικό σου λιθαράκι μπορεί να κάνει και κάνει αυτόν το κόσμο καλύτερο.
Ο εθελοντισμός σου μαθαίνει δεξιότητες κάθε είδους, σε διαμορφώνει, σου δίνει αυτοπεποίθηση, σε γεμίζει αυτοεκτίμηση, σε κάνει θαρραλέο. Σε βοηθά να βρεις νόημα, να γίνεσαι κοινωνικός, να κάνεις φίλους που έχουν ίδιο όραμα και αξίες με σένα, να γεμίζεις τον χρόνο σου πλούσια, δημιουργικά και κυρίως ουσιαστικά, σου καλλιεργεί την χρησιμότητα και σπουδαιότητα της μονάδας και της ομάδας.
Μέσω του εθελοντισμού ζεις καινούργιες και πρωτόγνωρες εμπειρίες που σε άλλη περίπτωση μπορεί να μη συνέβαινε ποτέ. Σου μαθαίνει πως τίποτα δεν είναι δεδομένο στη ζωή, σου διδάσκει να εκτιμάς τα όσα έχεις. Σε κάνει ψυχικά ανθεκτικό.
Ο Εθελοντισμός είναι Στάση Ζωής. Είναι το όραμα για έναν πιο δίκαιο και καλύτερο κόσμο. Η δική σου δράση και προσφορά μπορεί να σώσει τη ζωή ενός συνανθρώπου σου ή τη ζωή ενός ζώου ακόμη κι από θάνατο, να αλλάξει τη ζωή πολλών, να την βελτιώσει και να την κάνει καλύτερη. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από αυτό.
Το αίσθημα, η αξία κι ο πλούτος που σου επιστρέφεται όταν προσφέρεις, δεν περιγράφεται, μόνο βιώνεται.
Τόλμησε να ζήσεις τον εθελοντισμό ως τρόπο καιστάση ζωής. Θα σου δώσει τις συναρπαστικότερες και πολυτιμότερες εμπειρίες που θα χεις στη ζωή σου!
Τα τελευταία 24ωρα έχει έρθει στην επιφάνεια η ιστοσελίδα Chatpic.org. Για όσους δεν την γνωρίζουν πρόκειται για έναν ιστότοπο όπου υπάρχουν διάφορα chat rooms με διαφορετικά θέματα το καθένα και οι χρήστες μπορούν να ανεβάζουν σχετικές φωτογραφίες ενώ παράλληλα έχουν την δυνατότητα να συνομιλούν και στο chat. Φαίνεται λοιπόν, πως κάποιοι εκμεταλλευόμενοι το γεγονός πως ανώνυμα μπορούν να κοινοποιήσουν φωτογραφίες, δημιούργησαν ένα απο τα προαναφερθέντα chat rooms ώστε να μοιράζονται είτε φωτογραφίες από προσωπικές στιγμές των πρώην κοριτσιών τους είτε από λογαριασμούς κοριτσιών πχ απο το Instagram. Οι κινήσεις αυτές που προφανώς γίνονται χωρίς την συγκατάθεση αυτών έχει σηκώσει θύελλα αντιδράσεων, με τους χρήστες του Twitter να προσπαθούν με οποιοδήποτε τρόπο να καταφύγουν στην Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.
Μάλιστα, η κατάσταση αρχίζει να ξεφεύγει αφού αποκαλύφθηκαν κάποιες συζητήσεις των ατόμων που συμμετέχουν σε αυτού του είδους το chatroom, να ζητούν φωτογραφίες απο κοπέλες ονοματικά αλλά ακόμα και να μοιράζονται πληροφορίες όπως για παράδειγμα την περιοχή που μένει η καθεμιά. Η πρωτοβουλία για προσφυγή στην Δίωξη πάρθηκε κυρίως απο χρήστες του Twitter,όπως προαναφέρθηκε με το hashtag #cancelchatpicorg να έρχεται πρώτο στα trends.
Με μια γρήγορη ματιά στα social media, μπορεί κανείς να διαβάσει άπειρα σχόλια αναφορικά με το ζήτημα αυτό. Το τρομαχτικό είναι πως θα δει αρκετά (κατα πλειοψηφία αντρών) να υποστηρίζουν πως «η γυναίκα φταίει», «ας μην έστελνε τις φωτογραφίες της όπου να’ναι» και πολλά άλλα της ίδιας ιδιοσυγκρασίας που μόνο να απογοητεύσουν μπορούν. Σε μια κοινωνία που υποτίθεται πως ο σεξισμός έχει «θολώσει» παρατηρείται καθημερινά πως όχι μονο δεν έχει εξαλειφθεί αλλά βρίσκεται συνεχώς μπροστά μας σε καίρια ζητήματα.
Εν έτη 2020,είναι αδιανόητο να «παρακαλάμε» για σεβασμό και για ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι αδιανόητο κάποιοι να εκμεταλλεύονται την εμπιστοσύνη κάποιων άλλων και να προσφεύγουν σε πράξεις κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Φράσεις όπως «να μην φορούσε κοντή φούστα» και «ας μην ανέβαζε τις φωτογραφίες της στα social» θα έπρεπε να καταδικάζονται ρητά απο οποιονδήποτε τις ακούει αντιδρώντας απέναντι σε όσους τα λένε και να υποστηρίζει τον κάθε άνθρωπο,γυναίκα ή άντρα (γιατί σαφώς υπάρχουν και άντρες θύματα) που πέφτει θύμα επιτήδειων. Στην εποχή όπου όλα περιστρέφονται γύρω απο το Ιντερνετ, ας κάνουμε τα πάντα για να πάρουμε την καλύτερη εκδοχή αυτού όπως την ενημέρωση, την ψυχαγωγία ή την διευκόλυνση άλλων αναγκών μας και όχι την μαύρη του πλευρά που μόνο στόχο έχει να πληγώσει, να εξαπατήσει και να εκμεταλλευτεί τον άνθρωπο.
Είναι άρρωστη μία κοινωνία όπου γονείς φοβούνται για τις κόρες και ντρέπονται για τους γιούς. Είναι άρρωστο το να τρέμει κάθε φορά ο γονιός όταν το παιδί του πάει να κάτσει στον υπολογιστή. Είναι άρρωστο να υπάρχουν ακόμη άτομα που θυματοποιούν τον θύτη. Καταδικασμός όχι μόνο για την βία αλλά και την εκμετάλλευση, την εξύβριση και την εξαπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Για οποιονδήποτε γνωρίζει ή έχει δει να κυκλοφορεί κάτι παρά τη θέληση του επισυνάπτονται παρακάτω οι πληροφορίες της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος:
Το άρθρο αυτό δεν έχει σκοπό ούτε να «θεοποιήσει» άλλο ένα άτομο που έρχεται μέσω των social media στην επιφάνεια, ούτε και φυσικά να προωθήσει τον λογαριασμό του ατόμου αυτού περαιτέρω στον κόσμο των ΜΜΕ. Ο λόγος για την συνέντευξη που δόθηκε στον Γρηγόρη Αρναούτογλου, την προηγούμενη εβδομάδα, απο την Κική Λιτσάκη ή αλλιώς Super Kiki.
Είχε αρκετό καιρό για να μην πω χρόνια, να γίνει μία τέτοια συνέντευξη με θέμα όχι μόνο τα ναρκωτικά και την φυλακή αλλά και την ενδοοικογενειακή βία. Το γεγονός πως η Κική τα βίωσε όλα αυτά πρωτού καν ενηλικιωθεί, σημαίνει πολλά για την κοινωνία μας. Μη έχοντας κάτι να κρύψει, μιλώντας για τις εμπειρίες της τόσο ως παιδί όσο και ως έφηβη, περνάει μηνύματα δύναμης σε αυτούς που είτε βρίσκονται σε παρόμoιο στάδιο της ζωής τους είτε βιώνουν τον μετέπειτα στιγματισμό.
Θέλω να σταθώ στο γεγονός πως ενα παιδί, στην ηλικία των 14-15, βρίσκονταν μπλεγμένο με τα ναρκωτικά και ενώ «όλοι γνώριζαν» όπως είπε, κανείς δεν βοήθησε την Κική και τα υπόλοιπα παιδιά που ενεπλάκησαν στην ομάδα των «Locos» όπως χαρακτηριστικά λεγόντουσαν, να απεξαρτηθούν και να ενσωματωθούν με τους κανόνες του κοινωνικού συνόλου. Είναι σίγουρα μια κατάσταση η οποία συναντάται όχι μόνο σε κλειστές κοινωνίες αλλά και στο ευρύτερο φάσμα του κοινωνικού συνόλου αφού οι αρμόδιοι φορείς παρουσιάζουν σοβαρές ελλείψεις.
Με τον εγκλεισμό των ανηλίκων στις φυλακές να θεωρείται η μόνη λύση για τον σωφρονισμό τους υπογραμμίζεται και το πρόβλημα της κατάστασης. Είναι ξεκάθαρο πως μέχρι σήμερα η κοινωνία παραβλέπει την παραβατικότητα των ανηλίκων ή τουλάχιστον δεν της δίνει την προσοχή που χρειάζεται ώστε το σημερινό ανήλικο που δικάζεται και φυλακίζεται να μην είναι ένας ενήλικος εγκληματίας στο μέλλον. Ο εγκλεισμός αυτός με τη σειρά του δημιουργεί μια πληθώρα ψυχολογικών τραυμάτων που ευθύνεται στο κλίμα της φυλακής. Όπως όλες οι κοινωνικές ομάδες, έτσι και οι φυλακές έχουν τους δικούς τους κανόνες με τους οποίους πρέπει οι κρατούμενοι να συμβαδίζουν διαφορετικά τα πράγματα γι’αυτούς θα είναι δύσκολα-πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ηλικίες εφήβων. Το ΚΕΘΕΑ προσφέρει στήριξη σε άτομα που ήταν χρήστες και όπως είπε και η Κική προσπαθεί να τους κάνει να δουν το εύρος του προβλήματος (αφού ένας χρήστης δεν παραδέχεται ποτέ πως έχει πρόβλημα) και μετέπειτα να τους ετοιμάσει για την επανένταξή τους με μέσα όπως η εργασιοθεραπεία η ψυχοθεραπεία.
Από αυτήν την κατάσταση σίγουρα κάποιοι θα κερδίσουν την ελευθερία τους πίσω. Κάποιοι πάλι,όχι. Η Κική, ως ένα κορίτσι κλειστής κοινωνίας, βρέθηκε ξαφνικά πίσω απο τα κάγκελα να αναρωτιέται ποιό ήταν το λάθος της-αφού δεν υπήρξε ποτέ καμία μέριμνα για αυτά τα παιδιά απ’ την κοινωνία-και να προσπαθεί να βρει έναν τρόπο για να πραγματοποιήσει τα όνειρα της εκτός της φυλακής. Οκτώ χρόνια μετά, αυτή η κοπέλα βρίσκεται στους τηλεοπτικούς μας δέκτες ή στα social media μας κάνοντάς μας να γελάμε, να αναρωτιόμαστε για καταστάσεις που δεν είχαμε μπει στον κόπο να σκεφτούμε και κυρίως να δίνει ένα μήνυμα σε όσους βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση. Κατάφερε να ξεπεράσει τα πάντα με το χιούμορ της, να μη το βάλει ποτέ κάτω και το κυριότερο να αγαπήσει πρώτα τον εαυτό της και έπειτα τους υπόλοιπους, υπαίτιους και μή.
Για την Κική λοιπόν και για την κάθε Κική οφείλουμε όλοι σαν κοινωνία να νοιαζόμαστε παραπάνω, να μην εθελοτυφλούμε, να ψάχνουμε τρόπους πρόληψης, να καταλαβαίνουμε την επίπτωση των ουσιών στην ανθρώπινη ζωή και το τραύμα που δημιουργείται μέσω της ενδοοικογενειακής βίας σε όποια μορφή κι αν αυτή προέρχεται.
Το χέρι του θεού !
Παγκόσμιο σοκ και θλίψη . Ο άνθρωπος που κατάφερε να μπει στην καρδιά μας , ως ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών . Ο άνθρωπος που ήξερες , και ας μην είχες ιδέα από μπάλα . Το χέρι του θεού , όπως τον αποκαλούν . Μήπως και δεν ήταν; Ένας μικρός θεός της μπάλας . Αφήνοντας εποχή , με το νούμερο 10 στην φανέλα , ο Ντιέγκο Μαραντόνα , με ύψος 1,65 , κατόρθωσε να γίνει λαϊκό προσκύνημα . Η είδηση του θανάτου του , προκάλεσε σοκ στην παγκόσμια κοινότητα , καθώς το είδωλο αυτό , είχε μόλις υποστεί εγχείρηση για αφαίρεση αιματώματος στον εγκέφαλο. Η μοίρα του , όμως έλεγε άλλα . Ο κόσμος του ποδοσφαίρου είναι πιο φτωχός από σήμερα .
Ο ποδοσφαιριστής με την πολύκροτη και άσωτη ζωή. Γυναίκες , αλκοόλ , ναρκωτικά. Γεμάτη η ζωή του από αυτά . Ωστόσο,κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το τεράστιο ποδοσφαιρικό του ταλέντο και τα μαγικά πλάνα που μας χάρισε , με την φανέλα της Μπαρτσελόνας και της Νάπολι. Τρομερό γεγονός , η οικογένειά του Κάρλος Σαλβαδόρ Μπιλάρδο, προπονητής της Εθνικής ομάδα της Αργεντινής το 1986 όταν με πρωταγωνιστή τον Ντιέγκο Μαραντόνα, κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο, αποφάσισε να μην του πει τα δυσάρεστα νέα του χαμού του Μαραντόνα, κλείνοντας του, όπως αναφέρει ο αδελφός του, την τηλεόραση.Ο 82 ετών σήμερα Μπιλάρδο ταλαιπωρείται από προβλήτα υγείας ενώ μάλιστα πρόσφατα υποβλήθηκε σε επέμβαση, για σύνδρομο Χακίμ – Άνταμς, μια σπάνια νευροεκφυλιστική πάθηση από την οποία πάσχει. Η σχέση τους ήταν πάντα πολύ ιδιαίτερη και δυνατή και παρά τις αντιπαραθέσεις που είχαν μεταξύ τους, ο Μαραντόνα τον αγάπησε σαν πατέρα του. Ποιος ήταν όμως , ο Ντιέγκο Μαραντόνα ;
Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1960 στο Λανούς, μέσου μεγέθους πόλη στην ομώνυμη επαρχία του Μπουένος Άιρες, αλλά μεγάλωσε στη Βίλα Φιορίτο μια παραγκούπολη στα νότια προάστια του Μπουένος Άιρες, σε μια φτωχή οικογένεια όπου είχε μετακινηθεί από την επαρχία Κοριέντες.Ήταν ο πρώτος γιος μετά από τρεις κόρες. Είχε δύο νεώτερα αδέρφια, τον Ούγκο και τον Ραούλ, και οι δύο επαγγελματίες ποδοσφαιριστές. Οι γονείς του ήταν ο Ντιέγκο Μαραντόνα «Τσιτόρο» (2015) και η Ντάλμα Σαλβαδόρα Φράνκο «Δόνια Τότα».Η μακρινή καταγωγή της οικογένειας ήταν από την ισπανική Γαλικία, έχοντας δεχτεί προσμίξεις ιταλικές και κροατικές.
Στην ηλικία των 8 ετών εντοπίστηκε από έναν ανιχνευτή ταλέντων ενώ έπαιζε στην γειτονιά του, το σύλλογο Εστρέλια Ρόχα.Έτσι στα 10 του έγινε βασικό κομμάτι της εφηβικής ομάδας των Αρχεντίνος Τζούνιορς του Μπουένος Άιρες, συλλόγου που ενδιαφερόταν για την προώθηση νέων ταλέντων. Μέχρι τα 14 του έπαιζε στις ακαδημίες με την ομάδα να λέγεται Cebollitas, που σε κυριολεκτική μετάφραση σημαίνει «κρεμμυδάκια». Μέσα σε τρία χρόνια, οι Cebollitas κατάφεραν να μείνουν στην ιστορία ως η πιο διάσημη και πετυχημένη παιδική ομάδα της Αργεντινής. Στα 12 του διασκέδαζε τους θεατές δείχνοντας τη μαγεία του με την μπάλα κατά τη διάρκεια των διακοπών του ημιχρόνου των παιχνιδιών πρώτης κατηγορίας καταφέρνοντας να κερδίσει το θαυμασμό του κοινού.
Σε ηλικία 15 ετών, 10 μηνών και 20 ημερών αγωνίστηκε για πρώτη φορά στους Αρχεντίνος Τζούνιορς ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο νεότερος στην ιστορία του πρωταθλήματος της χώρας.Στις 20 Οκτωβρίου 1976, έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα, 10 ημέρες πριν από τα γενέθλιά του, αγωνιζόμενος σαν αλλαγή για 10 λεπτά πριν από το τέλος της συνάντησης με την Ταγιέρες στον αγώνα πρωταθλήματος της Αργεντινής. Παρά το γεγονός ότι οι Red Beetles(προσωνύμιο της Αρχεντίνος) έχασαν αυτόν τον αγώνα (1-0) οι πρώτες εντυπώσεις ήταν πολύ καλές. Στις 14 Νοεμβρίου 1976 σημειώνει το πρώτο του γκολ ως επαγγελματίας. Την αγωνιστική περίοδο 1977-78 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 22 γκολ και η ομάδα κατατάσσεται πέμπτη στο πρωτάθλημα Μετροπολιτάνο.
Την επόμενη χρονιά ο τίτλος του πρώτου σκόρερ ήταν πάλι δικός του με 22 τέρματα και η ομάδα ανέρχεται στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος. Όμως στον κρίσιμο αγώνα των πλέι-οφ ήταν τιμωρημένος λόγω αποβολής του σε προηγούμενο φιλικό αγώνα και η Αρχεντίνος χάνει με 4-0 και οι προσδοκίες σταματούν εκεί. Οι εμφανίσεις του προσέλκυσαν γρήγορα το ενδιαφέρον των μεγάλων συλλόγων της χώρας με τη λέσχη να πετυχαίνει να κρατήσει τον ταλαντούχο παίκτη πάση θυσία.Το 1980 είναι πάλι κορυφαίος σκόρερ του πρωταθλήματος αλλά και πάλι η δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Μετροπολιτάνο είναι η οροφή για το σύλλογο. Στις 9 Νοεμβρίου 1980 σε αγώνα για το πρωτάθλημα Νασιονάλ σημείωσε τέσσερα γκολ εναντίον της Μπόκα Τζούνιορς-που έμελλε να είναι ο επόμενος σταθμός της καριέρας του-στη νίκη με 5-3.Την ίδια χρονιά ήταν πρώτος σκόρερ όλων των πρωταθλημάτων του κόσμου με 42 τέρματα.
Στην ομάδα της Μπόκα Τζούνιορς
Μετά από πέντε ιδιαίτερα επιτυχημένα χρόνια στην Αρχεντίνος , εντάσσεται στο δυναμικό της Μπόκα Τζούνιορς κατόπιν έντονης επιθυμίας του ιδίου με τη μορφή δανεισμού και σταδιακή αποπληρωμή, παρά το γεγονός ότι η Ρίβερ Πλέιτ είχε κάνει οικονομικά πιο συμφέρουσα προσφορά. Η Μπόκα οργάνωσε το ίδιο βράδυ της συμφωνίας φιλικό με την Αρχεντίνος Τζούνιορς, με τον νεαρό Ντιεγκίτο να παίζει στο πρώτο ημίχρονο με την παλιά του ομάδα και στο δεύτερο ημίχρονο με τη Μπόκα. Το φιλικό εκείνο έληξε 3-2 υπέρ της Αρχεντίνος, με τον Μαραντόνα να σκοράρει κόντρα στην πρώην ομάδα του με πέναλτι. Με την Μπόκα κέρδισε τον πρώτο συλλογικό του τίτλο, το πρωτάθλημα του 1981, τον μοναδικό που κέρδισε στην πατρίδα του. Ήταν αυτός που έδωσε την ασίστ για ένα από τα θρυλικότερα γκολ στην ιστορία του συλλόγου στο συμπαίκτη του Ούγκο Περότι στη νίκη με 1-0 επί της Οέστε στην 32η αγωνιστική εξασφαλίζοντας το τίτλο από την αντίπαλό της. Το γκολ έμεινε στην ιστορία ως «η χιονοστιβάδα του Περότι» και η Μπόκα κατέκτησε το πρωτάθλημα για πρώτη φορά από το 1976. Στο πρωτάθλημα της Αργεντινής ήταν για πέντε συνεχόμενες χρονιές πρώτος σκόρερ, επίδοση ρεκόρ που ακόμα παραμένει. Το 1979 και το 1980 ψηφίστηκε ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της Νότιας Αμερικής. Σε αυτά τα χρόνια της καριέρας του στην Αργεντινή ο Μαραντόνα σημείωσε 144 γκολ πρωταθλήματος σε 207 αγώνες.
Από την αρχή του 1982 η Μπόκα Τζούνιορς βρέθηκε σε δύσκολη οικονομική θέση μη δυνάμενη να κρατήσει το νεαρό σούπερ σταρ στη δύναμη της, παρά τη συμμετοχή σε πολλούς φιλικούς αγώνες σε Ευρώπη Ασία εκμεταλλευόμενη την ανερχόμενη δημοφιλία του αστέρα της για αύξηση των εσόδων της και ξεκίνησε μυστικά διαπραγματεύσεις για την πώλησή του σε ευρωπαϊκό σύλλογο. Διαπραγματεύσεις για την πώληση στη Ευρώπη είχε κάνει και η Αρχεντίνος το 1980 ερχόμενη κατ’ αρχάς σε συμφωνία με την Μπαρτσελόνα αλλά με τη συμφωνία να ενεργοποιείται μετά το επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο ίδιος ο Μαραντόνα δεν ήθελε να πάει στην Ιταλία (η Γιουβέντους έδειξε έντονο ενδιαφέρον από την προηγούμενη χρονιά και με υψηλότερη οικονομική προσφορά ) και έτσι προτίμησε την Μπαρτσελόνα. Η συμφωνία ανακοινώθηκε λίγο πριν το επερχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο με τη Μπόκα να εισπράττει το 1/3 των χρημάτων και την Αρχεντίνος τα υπόλοιπα.
Eθνική Ομάδα
Οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις κίνησαν γρήγορα το ενδιαφέρον του ομοσπονδιακού προπονητή Σέσαρ Λουίς Μενότι που τον κάλεσε στην Εθνική ομάδα με το ντεμπούτο του να υλοποιείται στις 27 Φεβρουάριου του 1977 σε φιλικό αγώνα με την Ουγγαρία (5-1) όπου μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο σαν αλλαγή. Στις 3 Απριλίου 1977 έκανε το ντεμπούτο του ως μέρος της ομάδας νέων της Αργεντινής, με την οποία έπαιξε στο Πρωτάθλημα Νέων της Νότιας Αμερικής, που πραγματοποιήθηκε την ίδια χρονιά στη Βενεζουέλα. Όταν η Αργεντινή διοργάνωσε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 δεν έλαβε μέρος, καθώς δεν είχε κλείσει καν τα 18 χρόνια του και θεωρήθηκε πολύ μικρός για να παίξει στην εθνική σε μία τόσο μεγάλη διοργάνωση. Ήταν μάλιστα ο τελευταίος παίκτης που αποκλείστηκε από την ομάδα 13 ημέρες πριν από την έναρξή της.
Το 1979, συμμετείχε στην ομάδα νέων στο πρωτάθλημα της Νότιας Αμερικής. Εκεί, οι Αργεντινοί κατέλαβαν τη δεύτερη θέση, χάνοντας μόνο από τους οικοδεσπότες της διοργάνωσης, Ουρουγουάη. Η Ευρώπη γνώρισε τον εκκολάπτοντα αστέρα το 1979, όταν η εθνική Αργεντινής ξεκίνησε θερινή περιοδεία στην Ευρώπη, αποφασισμένη να δείξει ότι ήταν άξιοι παγκόσμιοι πρωταθλητές μετά τον αμφιλεγόμενο θρίαμβο του Παγκόσμιου Κυπέλλου στην έδρα της ένα χρόνο νωρίτερα. Την επομένη χρονιά η Ευρώπη ξαναείδε τον Αργεντινό σε νέα περιοδεία της εθνικής του ομάδας. Παίζοντας στα Βρετανικά νησιά νίκησε την Ιρλανδία (1-0) στο Δουβλίνο και έχασε από την Αγγλία με 3-1 αφήνοντας ανεξίτηλες εντυπώσεις, ιδιαίτερα στη συνάντηση με την Αγγλία όπου απέτυχε να σημείωσε γκολ σε μια προσπάθειά του, που όσοι είχαν την ευκαιρία να δουν τη συνάντηση θεωρούν ότι θα έμενε στην ιστορία ως το γκολ του αιώνα. Ακολούθησε μία νίκη με 5-1 στη Βιέννη επί της Αυστρίας με τρία γκολ να συνοδεύουν την καθ’ όλα εκπληκτική εμφάνισή του.
Ευρωπαϊκή καριέρα
Υπέγραψε στην Μπαρτσελόνα, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια κερδίζοντας ένα Κύπελλο Ισπανίας και δύο Σούπερ Καπ το 1983.Μάλιστα, έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του αθλήματος που κατέρριψε το ρεκόρ της ακριβότερης μεταγραφής δύο φορές, την πρώτη όταν έπαιξε για την Μπαρτσελόνα για 3 εκατομμύρια αγγλικές λίρες και τη δεύτερη, όταν αγωνίστηκε στη Νάπολι για 5 εκατομμύρια λίρες (ισοτιμίες 2013).Μετά την άφιξή του στην Ευρώπη και στην Μπαρτσελόνα, μια ομάδα στην οποία ο «Pibe de Oro» («χρυσό παιδί») παρέμεινε για δύο σεζόν, σημειώνοντας 38 γκολ σε 58 αγώνες. Η περιπέτεια του στην Ισπανία χαρακτηρίστηκε από πολλούς τραυματισμούς, ο σοβαρότερος από τον οποίο, λόγω ενός φάουλ του παίκτη της Ατλέτικ Μπιλμπάο, Άντονι Γκοικοετσέα, είχε ως συνέπεια να χάσει το 30% της κινητικότητας του αριστερού αστραγάλου. Παρά όλα αυτά, κατέκτησε ένα ισπανικό Κύπελλο, ένα League Cup Ισπανίας και ένα ισπανικό Super Cup με τους Καταλανούς.
Ωστόσο, η υγεία του κλονίστηκε (ηπατίτιδα) με αποτέλεσμα να απουσιάσει 4 μήνες την περίοδο 1982-1983. Ένας σοβαρός τραυματισμός στις 24 Σεπτέμβριο του 1983 σε αγώνα με την Αθλέτικ Μπιλμπάο τον άφησε εκτός αγωνιστικών χώρων για χρονικό διάστημα τριών μηνών. Τη δεύτερη χρονιά ο σύλλογος άλλαξε προπονητή με τη πρόσληψη του Σέζαρ Λουίς Μενότι, που είχε υπό τις οδηγίες του το Μαραντόνα στην ομάδα που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων του 1979. Παρά τη δημόσια καλή εικόνα της σχέσης μεταξύ τους, αναπτύχθηκαν προβλήματα που σχετίζοταν με το πρόγραμμα προπονήσεων. Τελικά η αντιπαράθεση οδήγησε τον παγκόσμιο πρωταθλητή τεχνικό να ζητήσει την εκδίωξη του παίκτη θεωρώντας ότι έτσι μόνο θα κατάφερνε η ομάδα να κατακτήσει το πολυπόθητο πρωτάθλημα που τελευταία φορά είχε πανηγυρίσει το 1974, εποχή του ολλανδικού διδύμου Ρίνους Μίχελς – Γιόχαν Κρόιφ. Συνολικά έτσι οι εντυπώσεις του Μαραντόνα από την Ισπανία ήταν αρνητικές (παρά τη δημοφιλία του) .Ήδη υπήρχαν ενδείξεις για κακή εξωγηπεδική ζωή του νεαρού αστέρα, γεγονός που ελαχιστοποίησε την οποία υποστήριξη από την πλευρά της διοίκησης. Η ιστορία δικαίωσε το Μενότι αφού ο Καταλανική λέσχη ήταν πρωταθλήτρια την επόμενη χρονιά αλλά ο ίδιος δεν ήταν στον πάγκο της ομάδας.
Νάπολι
Κατέληξε στην Ιταλία και την Νάπολι, την ομάδα της οποίας με τη συνεισφορά του συνέβαλε να μετατραπεί από μια μικρή ομάδα (που την τελευταία χρονιά προτού τον ερχομό του είχε γλιτώσει τον υποβιβασμό για ένα βαθμό) σε μια από τις πιο αγαπητές τότε στον κόσμο έχοντας αποκτήσει με τη πάροδο του χρόνου πολλούς οπαδούς. Μία από τις φτωχότερες περιοχές της χώρας είχε μόλις υπογράψει τον πιο ακριβό παίκτη στον κόσμο. Όπως το έθεσε μια τοπική εφημερίδα εκείνη την εποχή, «η πόλη δεν είχε δήμαρχο, σπίτια, σχολεία, δουλειά, λεωφορεία, και αποχέτευση, αλλά κανένα από αυτά δεν έχει σημασία επειδή έχουμε το Μαραντόνα». 75.000 Ναπολιτάνοι, κάτοικοι μιας πόλης που πάντα αγαπούσε πολύ το ποδόσφαιρο αλλά ουδέποτε είχε δει μεγάλες χαρές από αυτό και που από τη φύση τους είχαν την προσμονή ενός μεσσία τον υποδέχθηκαν πανηγυρικά στο Σαν Πάολο, το γήπεδο της ομάδας στις 5 Ιουλίου 1984.
«Θέλω να γίνω το είδωλο των φτωχών παιδιών της Νάπολης, επειδή αυτοί είναι όπως ήμουν εγώ στο Μπουένος Άιρες», δήλωσε στην επίσημη παρουσίασή του. Η μεταγραφή ήταν ουσιαστικά έκπληξη λόγω των οικονομικών δυνατοτήτων του συλλόγου και δημιούργησε μακροχρόνιες υποψίες για ανάμειξη της Μαφίας στη διαδικασία, κάτι που διέψευσε ο τότε πρόεδρος της ομάδας χρόνια αργότερα, παραδεχόμενος ότι η Καμόρα επανειλημμένα αποπειράθηκε να εμπλακεί στη Νάπολι αλλά κάτι τέτοιο ουδέποτε συνέβη. Οι διανοούμενοι της πόλης ήταν λιγότερο εντυπωσιασμένοι, με πάνω από 100 να υπογράφουν μια αίτηση διαμαρτυρίας για την ανηθικότητα τέτοιων δαπανών σε μια πόλη που δεν είχε ουσιαστικές δομές. Στη Νάπολη, έφτασε στο απόγειο της επαγγελματικής καριέρας του: κληρονόμησε το περιβραχιόνιο του αρχηγού και γρήγορα έγινε το πιο υπέρλαμπρο αστέρι μεταξύ των οπαδών του συλλόγου και όχι μόνο. Στην εποχή του η ομάδα είχε την πιο επιτυχημένη πορεία της ιστορίας της, ακόμα και αν συμπεριληφθούν τρεις τουλάχιστον μεταγενέστερες δεκαετίες. Το γήπεδο της ομάδας ήταν ασφυκτικά γεμάτο με 70.000 οπαδούς σε κάθε εντός έδρας αγώνα με αριθμούς σε μεταγενέστερες εποχές στο μισό.
Σύντομα, η φωτογραφία του Μαραντόνα κρεμάστηκε δίπλα στον Ιησού στα μισά σπίτια της Νάπολης. Τοιχογραφίες του Ντιέγκο ζωγραφίστηκαν παντού ακόμα και στα αρχαία κτίρια της πόλης και τα νεογέννητα παιδιά ονομάζονταν προς τιμήν του. Ήρθε σε σύγκρουση και με τον Πάπα, για την οποία είχε δηλώσει μετά την επίσκεψή του στο Βατικανό (9 Νοεμβρίου 1985): «Ναι, τσακώθηκα με τον Πάπα. Τσακώθηκα με τον Πάπα επειδή ήμουν στο Βατικανό και είδα χρυσές στέγες και μετά άκουσα τον Ποντίφικα να λέει ότι η Εκκλησία ανησυχεί για τα φτωχά παιδιά. Τότε πούλα τις στέγες φίλε, κάνε κάτι!» Στη Νάπολη ο Μαραντόνα λατρεύτηκε σα «θεός», αν και οι φήμες για την εξωγηπεδική ζωή του οργίαζαν. Με το σύλλογο της νότιας Ιταλίας κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, το Κύπελλο Ιταλίας, το Σούπερ Κύπελλο της χώρας καθώς και το Κύπελλο UEFA της χρονιάς 1988-1989.
Όταν ο Μαραντόνα συνάντησε …τον ΠΑΟΚ
Το ημερολόγιο έγραφε 7 Σεπτεμβρίου του 1988 όταν ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε την Νάπολι του Ντιέγκο Μαραντόνα στο πλαίσιο του πρώτου γύρου του Κυπέλλου UEFA. Περίπου 45.000 κόσμος βρέθηκε εκείνη τη μέρα στο γήπεδο καθώς ο ΠΑΟΚ είχε τη δυνατότητα να πετύχει ένα μικρό θαύμα μετά το 1-0 του πρώτου αγώνα στην Ιταλία. Τότε, η ομάδα του Ντιέγκο Μαραντόνα είχε κερδίσει στον “Σαν Πάολο” με 1-0 με σκορ τον ίδιο από το σημείο του πέναλτι, το οποίο κέρδισε στο 59′ ο Καρέκα από τον Μίτογλου. Σε εκείνο το παιχνίδι είχε κάνει τρομερή εμφάνιση ο Γιώργος Σκαρτάδος που είχε αναλάβει το μαρκάρισμα του Μαραντόνα, προκαλώντας εγκωμιαστικά σχόλια και από τον ιταλικό Τύπο. Η Νάπολι είχε προκριθεί στον επόμενο γύρο με το 1-1 στην Τούμπα στις 6 Οκτωβρίου και στο τέλος εκείνης της σεζόν κατέκτησε την κούπα κερδίζοντας την Στουτγάρδη σε διπλό τελικό. Μετά το τέλος της αναμέτρησης ο Μαραντόνα υποκλίθηκε στην «ασπρόμαυρη» εξέδρα, λέγοντας πως δεν έχει αντικρίσει ξανά κάτι τέτοιο.
Παγκόσμιο Κύπελλο 1982
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 στην Ισπανία, ο Μαραντόνα αγωνιζόμενος με την παγκόσμια πρωταθλήτρια Εθνική ομάδα της Αργεντινής έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση, όπου αποκλείστηκε από τη Ιταλία, μελλοντική νικήτρια της διοργάνωσης. Έπαιξε και στους πέντε αγώνες της ομάδας του, χωρίς να αγγίξει ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα απόδοσης, σκόραρε 2 φορές σε αγώνα της πρώτης φάσης απέναντι στην Ουγγαρία (4-1), όμως αντιμετωπίστηκε ιδιαίτερα σκληρά (στο ματς με την Ιταλία κέρδισε τον αριθμό ρεκόρ των 23 φάουλ πολύ στενά μαρκαρισμένος από τον Κλαούντιο Τζεντίλε και δέχτηκε οξύτατη κριτική για την αποβολή του στο τελευταίο ματς με την αντίπαλο Βραζιλία. Η ομάδα δεν είχε σημαντικές διαφοροποιήσεις από αυτή του 1978 και με την προσθήκη του Μαραντόνα υπήρχαν υψηλές προσδοκίες των οπαδών της, ξεκίνησε από την αρχή άσχημα με ήττα-έκπληξη με 1-0 από την δευτεραθλήτρια Ευρώπης ομάδα του Βελγίου και τελικά δεν κατάφερε να προκριθεί στους “4” της διοργάνωσης, αγωνιζόμενη στη δεύτερη φάση σε όμιλο «φωτιά» με Βραζιλία και Ιταλία. Μετά τη διοργάνωση η αλλαγή στην τεχνική ηγεσία της εθνικής, οδήγησε το Μαραντόνα εκτός ομάδας, με το νέο ομοσπονδιακό Κάρλος Μπιλάρδο να προσκαλεί παίκτες αποκλειστικά από το πρωτάθλημα της χώρας, κάτι που απομάκρυνε τον σούπερ σταρ για 24 συνεχόμενους αγώνες μέχρι το 1985. Επέστρεψε επίσημα στην εθνική στις 28 Φεβρουαρίου σε συνάντηση με τη Βενεζουέλα για τα προκριματικά του επερχόμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου. Πρωτύτερα είχε συμμετάσχει σε δύο φιλικά με την Παραγουάη και τη Χιλή.
Κόπα Αμέρικα 1987, 1989
Το Κόπα Αμέρικα του 1987 διοργανώθηκε στην Αργεντινή και η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια ήταν λογικά το μεγάλο φαβορί. Στον πρώτο γύρο αντιμετώπισε το Περού με το οποίο ήρθε ισόπαλη 1-1 με το Μαραντόνα να ανοίγει το σκορ χωρίς αυτό να είναι όμως αρκετό. Στο δεύτερο αγώνα σημείωσε δύο γκολ στη νίκη με 3-2 επί του Ισημερινού. Στον ημιτελικό αντιμετώπισε την κάτοχο του τίτλου Ουρουγουάη χάνοντας με 1-0. Η Αργεντινή απέτυχε και στον μικρό τελικό χάνοντας από την Κολομβία με 2-1. Στη διοργάνωση του 1989 στη Βραζιλία, η Αργεντινή προχώρησε στο δεύτερο γύρο παρά την εμφανή επιθετική της αδυναμία (σε τέσσερις συναντήσεις πέτυχε μόλις δύο γκολ). Η απόδοση του Μαραντόνα ήταν σημαντικά κατώτερη του αναμενόμενου, δεδομένου ότι είχε πολύ καλή χρονιά στην Ιταλία. Ακολούθησαν δύο ήττες από τις άλλες δύο μεγάλες λατινοαμερικάνικες δυνάμεις, Βραζιλία και Ουρουγουάη με το ίδιο σκορ (2-0) και η ομάδα κατετάγη τελικά τρίτη.
Παγκόσμιο Κύπελλο 1994
https://youtu.be/Ezx2DYWO-PI
Η πρόκριση της Αργεντινής στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου των Η.Π.Α. παίχτηκε σε αγώνα μπαράζ με την Αυστραλία. Θορυβημένη η Ομοσπονδία και η τεχνική ηγεσία κάλεσαν το Μαραντόνα να βοηθήσει ο οποίος δέχτηκε αλλά έπρεπε να προετοιμαστεί διεξοδικά για την επιστροφή του. Το αστέρι της Αργεντινής στρατολογήθηκε σε ένα αγρόκτημα και υποβλήθηκε σε αυστηρή διατροφή, ενώ προπονούταν σκληρά. Ο Μαραντόνα έχασε 15 κιλά και επέστρεψε δείχνοντας σε άριστη κατάσταση. Έτσι στη διοργάνωση του 1994, η πρωταθλήτρια Νότιας Αμερικής του 1993 Αργεντινή είχε το πνεύμα του νικητή και ως ένα από τα φαβορί περίμενε την ώρα της στέψης. Διέθετε ταχύτητα, δύναμη, συνδυασμούς, εφευρετικότητα, επιθετική διάθεση με τον ηγέτη Μαραντόνα αναγεννημένο κι έτοιμο να πάρει την μπαγκέτα του μαεστρικά να οδηγήσει την ομάδα στην κορυφή, όπως θα έκανε ένας μελίρρυτος μαέστρος σε μία συμφωνική ορχήστρα και τα πρώτα δείγματα απέναντι στην Ελλάδα ήρθαν να επιβεβαιώσουν το γεγονός. Πρεμιέρα στο Μουντιάλ η εθνική Αργεντινής κάνει στις 21 Ιουνίου απέναντι στην Ελλάδα του Αλκέτα Παναγούλια με τον Γκαμπριέλ Μπατιστούτα να σημειώνει χατ-τρικ και το Μαραντόνα να προσθέτει άλλο ένα γκολ μετά από εντυπωσιακό συνδυασμό σε μία αναμέτρηση που ένα πολύ μεγαλύτερο σκορ δεν θα ήταν υπερβολή.
Μετά το γκολ απέναντι στην Ελλάδα, ο Μαραντόνα είχε έναν από τους πιο διάσημους εορτασμούς γκολ στον Παγκόσμιο Κύπελλο καθώς έτρεξε προς μια από τις κάμερες που περιστρέφονταν με ένα παραμορφωμένο πρόσωπο και γουρλωμένα μάτια. Μετά την Ελλάδα ακολουθεί η Νιγηρία και με δύο γκολ του Κανίγια η Αργεντινή επικρατεί με 2-1. Όλα άλλαξαν με την αποκάλυψη ότι ο Μαραντόνα ήταν ντοπαρισμένος (χρήση εφεδρίνης – ουσία που χρησιμοποιείται συνήθως για απώλεια βάρους). Τιμωρήθηκε με αποκλεισμό 15 μηνών. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι είχε την έγκριση να χρησιμοποιήσει το φάρμακο πριν τη διοργάνωση για να τον βοηθήσει στην απώλεια βάρους, στόχος που επιτεύχθηκε αγωνιζόμενος στα σχεδόν 75 κιλά όπως στη διοργάνωση του Μεξικού. Αυτό αποδείχθηκε ότι ήταν το τελευταίο διεθνές τέρμα και η τελευταία εμφάνιση για τη χώρα του που ήταν ταυτόχρονα ρεκόρ επίτευξης τερμάτων και συμμετοχών για την εθνική Αργεντινής. Συμμετέχοντας σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα αγωνίστηκε σε 21 αγώνες (επίδοση που ισοφάριζε το τότε ρεκόρ), σε 16 ήταν αρχηγός (επίδοση ρεκόρ), σημείωσε 8 τέρματα και ψηφίστηκε αργότερα δύο φορές (1994, 2013) ως ο δεύτερος καλύτερος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στην κορυφαία διοργάνωση πίσω από τον Πελέ. Ήταν όμως ήδη 34 ετών και αντικειμενικά οι πιθανότητες ανάκαμψης ήταν λίγες.
Τελευταία χρόνια δράσης
Μετά από τιμωρία 15 μηνών και παρά το συγκρατημένο ενδιαφέρον μεγάλων συλλόγων, έπαιξε για ένα χρόνο στη Σεβίλλη. Ο Μαραντόνα κάνει ντεμπούτο στο πρωτάθλημα στην 5η αγωνιστική, στην εκτός έδρας συνάντηση με την Ατλέτικ Μπιλμπάο (4 Οκτωβρίου 1992). Προϊόντος του χρόνου ο 32χρονος σούπερ σταρ χάνει 10 κιλά, βρίσκει τα πατήματά του και ανά στιγμές στο τερέν θυμίζει τον παλιό καλό Ντιέγκο, ενώ το κάνει σε όλο το 90λεπτο στο εντός έδρας ματς με τη Ρεάλ. Με το κίνητρο του πρώην μπλαουγκράνα να ξυπνάει μέσα του οδηγεί τους Σεβιγιάνους σε μεγάλη νίκη με 2-0. Με 5 γκολ και 7 ασίστ στη Λα Λίγκα, ο Μαραντόνα είναι ο ηγέτης μιας ομάδας που διεκδικεί έξοδο στην Ευρώπη, σε ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα του κόσμου. Η εξαιρετική του παρουσία επιβραβεύεται με τον 6ο τίτλο καλύτερου ποδοσφαιριστή της Νότιας Αμερικής. Οι «αλκυονίδες ημέρες» όμως δεν κρατάνε πολύ. Από τα μέσα της χρονιάς κι έπειτα επιστρέφει στις κακές συνήθειες, υποκύπτοντας στις σειρήνες της νύχτας.
Αρχίζει να ξενυχτάει και να αργεί στις προπονήσεις, αναγκάζοντας τον προπονητή Μπιλάρδο να μεταφέρει κάποιες εξ’ αυτών τα απογεύματα για να τις προλαβαίνει από την αρχή. Στον τοπικό Τύπο κάνουν την εμφάνιση τους τα πρώτα σκάνδαλα, που αφορούν νυχτερινούς καυγάδες, κλήσεις από την αστυνομία για υπερβολική ταχύτητα. Τελικά η Σεβίλλη κατατάσσεται στην 7η θέση του πρωταθλήματος, είχε σημαντικό οικονομικό όφελος αλλά το διαζύγιο ανάμεσα στις δύο πλευρές ήταν αναπόφευκτο. Στη συνέχεια το 1995 μετά το τέλος και της δεύτερης τιμωρίας του αγωνίστηκε για δύο χρόνια με την Μπόκα Τζούνιορς.
Προσωπική ζωή
Γεννημένος για να ζήσει μια αντισυμβατική ζωή, ο Μαραντόνα απέφευγε ακολούθησε την πεπατημένη. Πήγαινε συχνά κόντρα σε όλους και σε όλα. Τα «πιστεύω» του πολλές φορές προκάλεσαν, αλλά ο ίδιος ήταν πάντα αποφασισμένος να τα υπερασπιστεί μέχρι τέλους. Δεν του ταιριάζει η μετριότητα και η σιωπή. Πολλά από τα λεγόμενά του κρίθηκαν υπερβολικά με τον ίδιο να διευκρινίζει ότι «εάν κατά καιρούς θυμώνω ή παραπονιέμαι, είναι επειδή δεν ξέρω πώς να συγκρατήσω τα συναισθήματά μου. Και δεν θέλω να μάθω». Κατά τη διάρκεια ενός τετάρτου του αιώνα, έχει επηρεάσει πλήθος ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων μερικών από τους κορυφαίους μελλοντικούς ποδοσφαιριστές. Η επιδεξιότητά του ήταν τέτοια που πρόσφερε στιγμές που πιθανά κανείς δεν θα καταφέρει ποτέ να μιμηθεί. Κατάφερνε πάντως να συγχωρεί τα σφάλματά του ο κόσμος και να του δείχνει αγάπη και εκτίμηση. Με αυτόν τον τρόπο, η συμβολή του στην ιστορία του ποδοσφαίρου και του πολιτισμού είναι απαράμιλλη. Εκτός από τις λαμπρές ικανότητές του, ο Μαραντόνα έχει προκαλέσει παγκόσμιες διαμάχες εκτεταμένου μεγέθους. Η προσωπική του ζωή είναι γεμάτη σκοτεινές ιστορίες, καταχρήσεις και παρεκτροπές και η υπέρμετρη αναίδεια έναντι των πανίσχυρων αξιωματούχων της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου και άλλων ισχυρών παραγόντων του χώρου ήταν μέσα στο μεγαλύτερο μέρος του ποδοσφαιρικού του βίου. Στην προσωπική του ζωή είχε παντρευτεί το 1989 την Κλαούδια μετά από μακροχρόνια σχέση, από την οποία χώρισε στη συνέχεια, έχοντας αποκτήσει δύο κόρες. Το 2016 αναγνώρισε εξώγαμο γιο του που απέκτησε στη Ιταλία και αργότερα και άλλα παιδιά εκτός έγγαμου βίου.
Οι ψηφοφορίες της ΦΙΦΑ
Το 2000, κέρδισε το βραβείο της ΦΙΦΑ ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα, το οποίο πραγματοποιήθηκε με ψηφοφορία στην επίσημη ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας, στο επίσημο περιοδικό της και σε μεγάλη κριτική επιτροπή. Ο Μαραντόνα κέρδισε τη δημοσκόπηση με βάση το διαδίκτυο, συγκεντρώνοντας το 53,6% των ψήφων έναντι 18,5% του Πελέ που ήταν δεύτερος. Παρά ταύτα, και λίγο πριν την τελετή, η ΦΙΦΑ πρόσθεσε ένα δεύτερο βραβείο και όρισε μια επιτροπή «ποδοσφαιρικής οικογένειας» που αποτελούνταν από ποδοσφαιρικούς δημοσιογράφους, οι οποίοι έδωσαν στον Πελέ τον τίτλο του καλύτερου παίκτη του αιώνα, ο Αργεντινός κατατάχθηκε τρίτος πίσω και από τον Αλφρέδο Ντι Στέφανο και έτσι ο τίτλος μοιράστηκε. Ο Μαραντόνα διαμαρτυρήθηκε γι’ αυτή την αλλαγή στη διαδικασία και δήλωσε πως δεν θα παρευρεθεί στην τελετή εάν πάρει ο Πελέ το βραβείο. Τελικά, αποφασίζεται να απονεμηθούν δύο βραβεία ένα για τον καθένα. Ο Ντιέγκο δέχτηκε το βραβείο του, αλλά έφυγε από την τελετή χωρίς να δει τον Πελέ να παραλαμβάνει το δικό του. Ακόμα, εκλέχθηκε 2ος καλύτερος του 20ού αιώνα σε ειδική ψηφοφορία του περιοδικού France Football, ανάμεσα στους νικητές της Χρυσής Μπάλας το 1999 με 65 ψήφους έναντι 122 του πρώτου Πελέ, ενώ ήταν επίσης 2ος στις ψηφοφορίες του World Soccer, του ιταλικού Guerin Sportivo και του βραζιλιάνικου Placar, πάντα πίσω από τον Πελέ.
Προπονητική καριέρα
Η προπονητική καριέρα του ξεκίνησε στη δεκαετία του 1990 προτού εγκαταλείψει την ενεργό δράση κατά τη διάρκεια της τιμωρίας του αναλαμβάνοντας δύο φορές για μικρό χρονικό διάστημα (μηνών) ομάδες στη χώρα του ανεπίσημα, καθώς δεν διαθέτει την απαραίτητη άδεια. Το Νοέμβριο του 2008, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της εθνικής Αργεντινής νικώντας τη Σκωτία στο ντεμπούτο του με 1-0. Οδήγησε την Αργεντινή στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010, αλλά παρέμεινε στην τεχνική ηγεσία μέχρι τον Ιούλιο αποχωρώντας μετά την συντριβή της ομάδας του από την Γερμανία με 4-0.Τον Μάιο του 2011 ο Ντιέγκο Μαραντόνα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Αλ Γουάσλ, ομάδας από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όπου έμεινε για ένα χρόνο. Επανήλθε στα Εμιράτα το 2017 για μία ακόμη χρονιά με την Αλ Φουτζέιρα. Το 2019 επέστρεψε στην πατρίδα του ως προπονητής αναλαμβάνοντας τη Χιμνάσια ι Εσγρίμα ντε Λα Πλάτα.
Αντισυμβατικός , ταλέντο , άστατη προσωπική ζωή. Λέξεις που μπορούν να χαρακτηρίσουν τον άνθρωπο αυτό, που κατέκτησε τα γήπεδα και τις καρδιές όλων. Μολονότι προκαλούσε διεθνώς με την συμπεριφορά του , παραμένει μέχρι και σήμερα ένα ίνδαλμα για εκατομμύρια ανθρώπους. Ο θάνατος του δεν αποτελεί φραγμό στον θαυμασμό που τρέφουν για εκείνον. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα, περνάει αυτομάτως στα αστέρια του ποδοσφαιρικού κόσμου. Ας ελπίσουμε ότι το ταλέντο του (και όχι η προσωπική ζωή του )θα αποτελέσει κινητήριο έναυσμα για τους νεότερους ποδοσφαιριστές…
Θα γίνω σκιά σου: Νέο βιβλίο για την Αγγελική Νικολούλη
Το νέο βιβλίο της Αγγελικής Νικολούλη είναι γεγονός. Μετά από τρία επιτυχημένα βιβλία,βασισμένα σε αληθινές υποθέσεις, έρχεται το τέταρτο να συμπληρώσει την συλλογή των εγκλημάτων που θάφτηκαν για λίγο στο σκοτάδι έως ότου φάνηκε το φως στο τούνελ.
Απο τον τίτλο του και μόνο υπόσχεται να βάλει τον αναγνώστη σε μια σειρά γεγονότων όπου η λογική προσπαθεί να ανταπεξέλθει έναντι του μυστηρίου και του ψέμματος ενω η αγάπη παλεύει με την εμμονή και τη ζήλεια. Μία νεαρή κοπέλα εξαφανίζεται μυστηριωδώς μετά απο συνάντηση με φίλους. Ένας άντρας-φάντασμα στη ζωή της, ένας καθηγητής κι ένας παιδικός φίλος είναι κάποια απο τα άτομα που εμπλέκονται ώστε να ξετυλιχτεί το κουβάρι της υπόθεσης. Ένα βιβλίο-μια υπόθεση που όσο εκπλήσσει τον αναγνώστη στην αρχή άλλο τόσο τον καθηλώνει με την εξιστόρηση των γεγονότων και το ανατρεπτικό του τέλος.
Με τον καυτό της όπως πάντα λόγο, δίνει πληροφορίες στον αναγνώστη οι οποίες δεν είχαν βγει στη δημοσιότητα κατά τη διάρκεια της υπόθεσης και τον ωθεί να σκεφτεί με τον τρόπο που η ίδια σκέφτεται και χειρίζεται τέτοιου είδους συμβάντα. Οι λάτρεις του αντικειμένου αυτής της φύσεως, καθώς και οι αστυνομικοί δημοσιογράφοι που ψάχνουν συνεχώς νέες τεχνικές ανακριτικών συνεντέυξεων σίγουρα θα πιάσουν τον εαυτό τους να εκπλήσσεται απο τις στρατηγικές της Αγγελικής Νικολούλη μπροστά σε αποτρόπαια εγκλήματα και στηγνούς δολοφόνους.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη όπως και τα προηγούμενα με τίτλους ” Ονειρεύτηκα τον δολοφόνο σου” (2012), ”Θάνατος με χείλη κόκκινα” (2013) και ” ‘Ερωτας φονιάς” (2016). Το 2018 κυκλοφόρησε επίσης και η τριλογία των παραπάνω με τίτλο ”Φως στο τούνελ”.
Αγία Αικατερίνη
Η μνήμη της Αικατερίνης της Αλεξάνδρειας ή, αλλιώς, της Μεγαλομάρτυρος της Χριστιανοσύνης εορτάζεται στις 25 Νοεμβρίου στον ελληνόφωνο χριστιανικό κόσμο και στις 24 Νοεμβρίου στο σλαβόφωνο. Αγιάστηκε, διότι επειδή έμεινε ακλόνητη στα πιστεύω της παρά τις πιέσεις και τα βασανιστήρια που υπέστη, κατά τον πρώιμο 4ο αιώνα.
Για τη δράση και τη ζωή της αγίας δεν υπάρχουν ιστορικές πληροφορίες, με τις πρώτες μαρτυρίες στα τέλη του 9ου αιώνα. Κατά τον Ρουφίνο αναφέρεται ότι μετονομάστηκε από το όνομα Δωροθέα σε Αικατερίνη, αυτή δηλαδή που είναι πάντα καθαρή, αγνή (αιέν καθαρινά, δηλαδή «η πάντοτε αγνή»).
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Αικατερίνη γεννήθηκε και έζησε στην Αλεξάνδρεια επί Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμιανού, απόλυτου άρχοντα της Αιγύπτου, ιδιαίτερου χριστιανομάχου. Ούσα κόρη του επάρχου της πόλης Κώνστα, διακρίθηκε για τη σπάνια σοφία και ομορφιά της. Έτυχε μεγάλης μόρφωσης και κατείχε τις γνώσεις της ελληνικής, ρωμαικής και λατινικής φιλολογίας και φιλοσοφίας.
Από νεαρή ηλικία προσελκύσθηκε από τη χριστιανική διδασκαλία και αφού ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό, εργάσθηκε με έντονη δράση για τη διάδοσή του, και χάρη στη ρητορική της δεινότητα επέτυχε πολλά.
Με διαταγή του Μαξιμιανού συμμετείχε σε συζήτηση με 50 φιλοσόφους, γύρω από τη χριστιανική πίστη, με τον αριθμό να χαρακτηρίζει τη ρητορική δεινότητα της Αγίας, προκειμένου να της αποδείξουν το αβάσιμο και στρεβλό των ιδεών και δοξασιών της. Αποτέλεσμα όμως υπήρξε το αντίθετο, καθώς με την κομψότητα λόγου και επιχειρημάτων της «εφήμωσε λαμπρώς τους κομψούς των ασεβών, του πνεύματος την μαχαίραν».
Ο Μαξιμιανός, μόλις το πληροφορήθηκε, εξοργίστηκε και προσπάθησε να καλοπιάσει την Αικατερίνη, όμως, η τελευταία σε ηλικία των 18 ετών τον επισκέφθηκε, όπου μετέστρεψε στον Χριστιανισμό τη γυναίκα του, Φαυστίνα, και για αυτόν ακριβώς τον λόγο την εξόρισε.
Η επιμονή της να μην απαρνηθεί τον Χριστιανισμό, προκάλεσε τη δήμευση της περιουσίας της και την καταδίκη της σε αργό θάνατο στον οδοντωτό τροχό, τον «Τροχό των βασανιστηρίων». Αυτός έσπασε μόλις άγγιξε το σώμα της κι έτσι ο Μαξιμιανός διέταξε τον αποκεφαλισμό της. Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, από την ασώματο κεφαλή της, αντί για αίμα έτρεξε γάλα.
Κατά τον θρύλο δέχθηκε το «δακτυλίδι πνευματικής μνηστείας» από μέρους του Χριστού, και αποτέλεσε ένα αντίπαλο δέος στην Ελληνίδα φιλόσοφο Υπατία κατά τη μεσαιωνική σκέψη.
Το πάναγνο σώμα της Αγίας μεταφέρθηκε υπό «πτερύγων αγγέλων» στο όρος Σινά της ομώνυμης χερσονήσου, όπου επί αιώνες έμεινε άταφο μέχρι τον 6ο αιώνα, όπου ερημίτες μοναχοί της περιοχής μέσω οράματος ειδοποιήθηκαν και κατέβασαν από το όρος το σώμα της Αγίας το οποίο και εναπόθεσαν σε μαρμάρινη θήκη. Στη συνέχεια ενημερώθηκε ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός, που έκτισε την ομώνυμη περίβλεπτο ιερά Μονή στο Σινά και το καθολικό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.
Η Αγία Αικατερίνη φέρεται στις αγιογραφίες συνήθως εστεμμένη, καθιστή, κρατώντας στο δεξί χέρι κάλαμον ή ιερό κλάδο φοίνικα, ενώ στο αριστερό σταυρό που ακουμπά σε ακιδοφόρο τροχό, έχοντας στο φόντο το όρος Σινά.
Η Αγία Αικατερίνη είναι προστάτιδα του Πανεπιστημίου των Παρισίων και διαφόρων επαγγελματικών κλάδων σε πολλές χριστιανικές χώρες του κόσμου, και της Νομικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Ακόμη, των ετοιμοθάνατων, των παρθένων και των ανύπαντρων γυναικών.
Φυσικά, στην Ελλάδα, είναι προστάτιδα των γεωργών, επειδή η εορτή της συμπίπτει με τη σπορά. Μάλιστα, σε πανελλήνια παράδοση, αν τυχαίνει να υπάρχει ανομβρία, η αγία «δανείζεται νερό» από άλλον άγιο για να βρέξει την ημέρα της εορτής της και να ευχαριστήσει τους γεωργούς. Θεωρείται προστάτης των Μηχανικών καθώς αποτελούσε για την εποχή της πρότυπο σοφίας και μόρφωσης αλλά και διότι μαρτύρησε σε τροχό. Τέλος, η Αγία Αικατερίνη είναι πολιούχος της Κατερίνης της πρωτεύουσας της Πιερίας.
Ιερός Ναός Αγίας Αικατερίνης
Στο ΒΔ τμήμα της Άνω Πόλης της Θεσσαλονίκης, στη συμβολή Σαχίνης, Ηούς και Τσαμαδού, κοντά στα βυζαντινά τείχη, βρίσκεται μία κομψή εκκλησία της υστεροβυζαντινής περιόδου, αυτή της Αγίας Αικατερίνης. Η ανέγερσή της τοποθετείται έως τις πρώτες δεκαετίες του 14ου αιώνα.
Ο ναός αρχικά είχε κτιστεί προς τιμή του Ιησού Χριστού, ενώ πιστεύεται ότι αποτελούσε το καθολικό της Μονής του Χριστού Παντοδύναμου. Επί τουρκοκρατίας, στα χρόνια του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β’, μετατράπηκε σε μουσουλμανικό τέμενος και μετονομάστηκε σε Yakup Paşa τζαμί. Με την απόδοσή του ξανά στη χριστιανική λατρεία το μνημείο συνδέθηκε με την Αγία Αικατερίνη.
Πρόκειται για ένα κτίσμα χαρακτηριστικό της λεγόμενης «Μακεδονικής Σχολής», είναι δηλαδή σύνθετο τετρακιόνιο σταυροειδές εγγεγραμμένο με κλειστή στοά στη δυτική, τη νότια και τη βόρεια πλευρά του, η οποία στα ανατολικά απολήγει σε δύο συμμετρικά παρεκκλήσια. Στο κέντρο του κτηρίου υψώνεται ένας επτάπλευρος τρούλος, ενώ υπάρχουν τέσσερις ακόμα τρούλοι, μικρότεροι και χαμηλότεροι του κεντρικού, ένας σε καθεμία από τις τέσσερις γωνίες του οικοδομήματος. Με πιο απλά λόγια ο ναός διαμορφώνεται με τέσσερις καμάρες πάνω στις οποίες στηρίζεται ο κεντρικός τρούλος ο οποίος είναι εγγεγραμμένος σε τετράγωνο σταυρό.
Ο ναός είχε υποστεί πολλές διαφοροποιήσεις και επεμβάσεις, ιδιαίτερα με τη μετατροπή του σε τζαμί, καθώς και όλα τα μετέπειτα χρόνια που ακολούθησαν. Έτσι, σήμερα σώζονται στο εσωτερικό του ναού αποσπασματικά λίγες τοιχογραφίες, οι οποίες χρονολογούνται γύρω στο 1315 και παριστάνουν στην κόγχη του Ιερού Βήματος Ιεράρχες που συλλειτουργούν, αλλά και την Κοινωνία των Αποστόλων, στον κεντρικό τρούλο προφήτες και αγγέλους γύρω από τον κατεστραμμένο σήμερα Παντοκράτορα. Στον κυρίως ναό σκηνές από τα θαύματα του Ιησού Χριστού και μεμονωμένους αγίους, κυρίως ασκητές και στυλίτες. Στο δυτικό σκέλος του περιστώου σώζονται μορφές αγίων, κυρίως ασκητών και στηλιτών. Στο βορειοδυτικό τρούλο υπάρχει ο «Χριστός Εμμανουήλ». Στο νάρθηκα αναπτύσσεται η «Δευτέρα Παρουσία».
Τα έργα αυτά, με τα ζωηρά χρώματα και τις δυναμικές μορφές που είναι ελεύθερα πλασμένες, αποτελούν αξιόλογα δείγματα της τέχνης του πρώιμου 14ου αιώνα και αντιπροσωπεύουν τη ζωγραφική της εποχής των Παλαιολόγων.
Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι (βίντεο)
Ο Ευγένιος Τριβιζάς στο παραμύθι του «Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι» στις εκδόσεις Μεταίχμιο παρουσιάζει τον Τρωκτικούλη, το πρωταγωνιστή-ποντικάκι με μοναδικό του όνειρο να αγγίξει ένα αστεράκι, από αυτά που βλέπει στον ουρανό, κάτι που μάλλον είναι μάταιο ή μήπως όχι; Δείτε την περιπέτειά του στο βίντεο που ακολουθεί:
Ο Τρωκτικούλης ζητά τη βοήθεια του παππού του για να ακουμπήσει ένα αστεράκι, με τον τελευταίο να του αποκρίνεται ότι δεν μπορεί να πιάσει κάποιο, αφού αυτά βρίσκονται τόσο μακριά και ψηλά προκειμένου να μην λερώνεται η ασημόσκονή τους. Ο πρωταγωνιστής, όμως, δεν απογοητεύεται, παρά μόνο προβληματίζεται για το πώς θα τα καταφέρει. Είναι το όνειρό του άλλωστε! Προσπαθεί αδιάκοπα, χωρίς να επέρχεται κάποιο αποτέλεσμα, αλλά δεν εγκαταλείπει!
Τα Χριστούγεννα έρχονται. Το σπίτι όπου ζει ο ποντικούλης πλέον κοσμείται από ένα πελώριο χριστουγεννιάτικο δέντρο στη μέση του σαλονιού με ένα εντυπωσιακό και λαμπερό αστέρι στην κορυφή του. Έτσι, αναπτερώνονται οι ελπίδες του. Χωρίς να χάνει λεπτό, τρέχοντας, καταφτάνει μπροστά του. Σκαρφαλώνει προκείμενου να φτάσει ως επάνω στην κορυφή και να πραγματοποιήσει το όνειρό του.
Καθοδόν, όμως, συνάντησε ένα ξύλινο στρατιωτάκι. Φορούσε φανταχτερή στολή και στην μέση του είχε ζωσμένο ένα σπαθί. Τότε ήταν που του πρότεινε να γίνει και το ποντικάκι όμοιός του, στρατιώτης! Στο κουτί στη βάση του δέντρου, υπήρχαν άλλοι 12 σαν κι αυτόν. Έτσι, θα δημιουργήσουν έναν στρατό και θα κατακτήσουν όλο το σπίτι, και μετά τον υπόλοιπο κόσμο. Θα γίνουν δοξασμένοι στρατιώτες.
Όμως, ο Τρωκτικούλης συνέχισε να σκαρφαλώνει, καθώς δεν ήθελε κάτι τέτοιο. Έτσι, όπως σκαρφάλωνε, συνάντησε μια κουκλίτσα. Ήταν η πιο όμορφη κουκλίτσα που είχε δει ποτέ του. Κι εκείνη με τη σειρά της, του πρότεινε να την ακολουθήσει με απόρροια να αγαπηθούν και μες στο κουτί που υπήρχε στη βάση του δέντρου, εκεί όπου βρίσκεται ένα πανέμορφο κουκλόσπιτο, να ζήσουν για πάντα ευτυχισμένοι.
Για άλλη μια φορά, ο πρωταγωνιστής αρνήθηκε ευγενικά λέγοντας πως δεν το επιθυμούσε αυτό. Συνέχισε, λοιπόν, να σκαρφαλώνει έως ότου συνάντησε ένα ναυτάκι. Εκείνο, πάλι, του πρότεινε κάτι πολύ μα πάρα πολύ καλύτερο. Στο κουτί στη βάση του δέντρου, όπου βρίσκεται εντός του μια μπουκάλα που έχει μέσα ένα καραβάκι, να την σπάσουν, να κλέψουν το καραβάκι, ώστε να πάνε στο πιο κοντινό ρυάκι και να σαλπάρουν. Με τον χάρτη θησαυρών θα ανακαλύψουν τα πιο πολύτιμα διαμάντια μετατρέποντάς τους στους πιο εύπορους όλου του κόσμου.
Ο ποντικός απέρριψε ξανά με ευγένεια και αυτήν την πρόταση και αγανακτισμένος αποκρίθηκε ότι δεν θέλει να γίνει ούτε δοξασμένος στρατιώτης, ούτε να ζήσει στο κουκλόσπιτο, ούτε να καταλάβει τον κόσμο και να γίνει πλούσιος. Θέλει, απλά, να αγγίξει ένα αστεράκι.
Κάτι το οποίο και συνέβη. Το όνειρό του έγινε αληθινό, αφού αδιάλειπτα συνέχισε να ανεβαίνει, ώσπου έφτασε στην κορυφή του ελάτου. Εκεί αντίκρισε το πιο όμορφο αστεράκι που είχε δει ποτέ του. Αισθάνθηκε τόσο μα τόσο ευτυχισμένο, που έτρεμε ολόκληρο. Τόσο που έχασε την ισορροπία του και έπεσε από το δέντρο στο χαλί. Έτρεξε να το πει στον παππού του, και εκείνος εντυπωσιασμένος, καθώς ήταν ο πρώτος που το κατόρθωσε, χάρηκε πολύ. Ο Τρωκτικούλης πήγε γοργά να ξανά αντικρίσει το αστεράκι, μα λόγω μιας βλάβης του ηλεκτρικού εκείνο είχε σβήσει. Νόμιζε, τότε, ότι επέστρεψε στον ουρανό. Σήκωσε το βλέμμα του στον έναστρο ουρανό. Ήταν τόσα πολλά!
Πλέον, είχε γεμίσει με αυτοπεποίθηση πως εφόσον έστω και μια φορά κατάφερε και άγγιξε ένα, πως οπωσδήποτε θα τα ξανακαταφέρει. Κάποια στιγμή.. Δεν θα τα παρατήσει. Θα τα αγγίξει όλα!
Πρόκειται, συνεπώς, για ένα παραμύθι ιδανικό για γονείς, αφού μέσα από αυτό διαφαίνεται η σημαντικότητα να κυνηγά κάποιος τα όνειρά του, παρά τις προκλήσεις που σίγουρα θα παρουσιαστούν στην πορεία, αλλά και τα μαθήματα μέσα από αυτές, ακόμη κι αν εξελιχθούν διαφορετικά οι καταστάσεις. Δεσπόζουσες και επικρατούσες έννοιες, η πίστη, η αισιοδοξία, η επιμονή, όπως, επίσης, και υπομονή, παρά τις αναδυόμενες δυσκολίες που μέλλουν να έρθουν. Όλα τα πλάσματα της γης έχουν όνειρα! Ας μην τα παρατούν!
Το #AskforEU στοχεύει να απαντήσει -με όσα μέσα διαθέτει- στις απορίες των αναγνωστών αναφορικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι απορίες σας θα απαντούνται κάθε Πέμπτη. Γράψτε μας στο e-mail: Askcityvibes@yahoo.com
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις;
Βεβαίως. Η ΕΕ έχει νομική προσωπικότητα δηλαδή είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Μπορεί να διαθέτει ακίνητη ή/και κινητή περιουσία,να πωλεί,να αγοράζει κτλ. Αντίθετα τα όργανα της δεν έχουν νομική προσωπικότητα πλην κάποιων ρητά προβλεπόμενων εξαιρέσεων,
Η Ευρωπαϊκή Ένωση σε ποιές αξίες βασίζεται;
Η ΕΕ στο άρθρο 2 ΣΕΕ τονίζει ότι βασίζεται στις εξής αξίες: α)του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας β) της ελευθερίας γ)της δημοκρατίας δ)της ισότητας ε)του κράτους δικαίου στ) του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Επίσης,αν κάποιο κράτος μέλος παραβιάσει κάποια/ες αξίες τότε τι γίνεται;
Ενεργοποιείται ο μηχανισμός του άρθρου 7ΣΕΕ. Ο μηχανισμός αυτός τίθεται σε λειτουργία σε δυο περιπτώσεις είτε όταν υπάρχει σαφής κίνδυνος σοβαρής παραβίασης από κράτος-μέλος είτε όταν διαπιστώνεται η ύπαρξη σοβαρής και διαρκής από την πλευρά του κράτους μέλους.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σκοπούς και αν ναι,ποιοί είναι;
Η ΕΕ ιδρύθηκε για να επιτύχει ορισμένους σκοπούς. Ειδικότερα,στο άρθρο 3 της ΣΕΕ εντοπίζουμε τους εξής: α)προαγωγή της ειρήνης,των αξιών της, και της ευημερίας των λαών της β)δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας,ασφάλειας και δικαιοσύνης γ)οικονομική ανάπτυξη και λειτουργία της εσωτερικής αγοράς δ)εγκαθίδρυση οικονομικής και νομισματικής ένωσης ε)εξωτερική δράση.
Τα λέμε την επόμενη Πέμπτη!!
Disney: Από την οικογένειά μας στη δική σας
Όπως πάντα η Disney έχει έναν μοναδικό τρόπο να μας αγγίζει, να μας συγκινεί, να μας μαγεύει.
Για τα Χριστούγεννα 2020 η νέα καμπάνια με τίτλο “From our Family to Yours” γεμίζει το διαδίκτυο και τα social media με αναμνήσεις, ζεσταίνει την καρδιά μας, μας υπενθυμίζει την αξία των οικογενειακών δεσμών μεταξύ διαφορετικών γενεών, της παράδοσης, των αναμνήσεων που διαμορφώνουν το ποιοι είμαστε και μας ακολουθούν σε όλη μας τη ζωή. Η καμπάνια της Disney #FromOurFamilytoYours στηρίζει τα παιδιά και το έργο του Make-A-Wish.
Και βέβαια, μην ξεχάσετε να απολαύσετε ολόκληρο το υπέροχο τραγούδι Love is A Compass
