Φωτογραφία: ένα θεραπευτικό κλικ για ψυχική ευεξία 

Ο φωτογράφος Edward Steichen χαρακτήρισε τη φωτογραφία σαν μια «μεγάλη δύναμη για να εξηγήσει τον άνθρωπο στον άνθρωπο».

Όλοι κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής μας θα έχουμε τραβήξει μια φωτογραφία ή θα έχουμε πρόσβαση σε κάμερα. Οι νέοι συνηθίζουν να καταγράφουν καθημερινά γεγονότα με το κινητό και να κοινοποιούν βίντεο στο YouTube και σε άλλα κοινωνικά δίκτυα. Η φωτογραφία μπορεί να αρέσει τόσο σε εφήβους, όσο και σε ηλικιωμένους, καθιστώντας την ιδανική δραστηριότητα για όλες τις ηλικίες. Ταυτόχρονα, η διάδοση των κινητών με κάμερα, οι οικονομικές ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την έχουν κάνει μία από τις πιο προσιτές και δημοφιλείς μορφές έκφρασης που διατίθενται στο ευρύ κοινό. Αποτελεί άμεσο και προσβάσιμο μέσο, καθώς δεν απαιτείται κάποια συγκεκριμένη δεξιότητα ή τεχνογνωσία για την αποτύπωση μιας εικόνας.

Η χρήση της φωτογραφίας για θεραπευτικούς σκοπούς

Σήμερα, πέραν της επαγγελματικής και καλλιτεχνικής φωτογραφίας, αρκετοί από εμάς τείνουν να συσχετίζουν τη φωτογραφία με τις καλοκαιρινές τους διακοπές, με εικόνες σε βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά. Ωστόσο, η φωτογραφία δεν είναι μια απλή καταγραφή εικόνων. Πράγματι, εάν αναλογιστούμε πώς οι φωτογραφίες μάς συντροφεύουν κατά τη διάρκεια της ζωής μας, πώς συσχετίζονται με τις αναμνήσεις μας, πώς μας συνδέουν με το ποιοι είμαστε και με το πώς αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τους γύρω μας, μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τη δυνατότητα που παρέχει ως δημιουργικό μέσο, για να εξερευνήσουμε τον κόσμο που ζούμε και τη σχέση μας με αυτόν.

Για να θεωρηθεί μια δραστηριότητα θεραπευτική πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα θεραπευτικό στοιχείο ή κάποιο όφελος για τον χρήστη. Επομένως, για να θεωρηθεί θεραπευτική η φωτογραφία πρέπει να υπάρχει ένα αποτέλεσμα που να ωφελεί.

Η εφαρμογή της φωτογραφίας σε θεραπευτικές δομές χρονολογείται ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα. Περί το 1970 ξεκινά η οργανωμένη χρήση της σε συνεδρίες ψυχοθεραπείας των David Krauss και Judy Weiser, μεταξύ άλλων, στην Αμερική και τον Καναδά. Ο Krauss όρισε τη χρήση της φωτογραφίας για θεραπευτικούς σκοπούς ως τη συστηματική εφαρμογή φωτογραφικών εικόνων ή και φωτογραφικής διαδικασίας, προκειμένου να επέλθουν θετικές αλλαγές στις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές του ενδιαφερόμενου.

Έχει, λοιπόν, αναγνωριστεί εδώ και καιρό ότι η χρήση της φωτογραφίας έχει θεραπευτικές ιδιότητες για την ψυχική υγεία, βοηθώντας στην αυτοαναζήτηση, την επικοινωνία, τη δημιουργική έκφραση και την προσωπική ανάπτυξη.

Πώς ακριβώς είναι θεραπευτική η φωτογραφία 

Με ποιόν τρόπο, όμως, μπορεί η φωτογραφία να γίνει ευεργετική για κάποιον; Καταρχάς, η φωτογραφία δεν περιλαμβάνει μονάχα εκείνη την αποφασιστική στιγμή που πατάμε το κλικ και βγάζουμε την εικόνα. Η θεραπευτική της δύναμη βασίζεται σε ολόκληρη τη φωτογραφική διαδικασία, η οποία περιλαμβάνει πολλά στάδια: λήψη φωτογραφιών, κοίταγμα και επεξεργασία τους, παρουσίασή τους σε άλλους και συζήτηση γι’ αυτές, δημιουργία κολάζ και άλμπουμ, παιχνίδι ή φωτογράφιση με φίλους και συγγενείς κ.ά. Κάθε στάδιο, με τη σειρά του, παρουσιάζει πολλαπλές ιδιότητες που καθιστούν τη φωτογραφία ένα εργαλείο πολύτιμο για θεραπευτικούς σκοπούς. Ας δούμε τις πιο σημαντικές:

Η φωτογραφία δίνει τη δυνατότητα για εξερεύνηση του εαυτού και της ταυτότητάς μας. Οι προσωπικές φωτογραφίες δημιουργούν μια εικόνα για το ποιοι είμαστε, και προσφέρουν την ευκαιρία για ενδοσκόπηση του εαυτού μας στο παρόν, το παρελθόν και το μέλλον.

Λειτουργεί σαν ένα δημιουργικό διάλειμμα, επιτρέποντάς μας να ποζάρουμε, να παίζουμε και να δημιουργούμε νέες πραγματικότητες. Έτσι, μέσα από τη φωτογραφική δράση οι άνθρωποι μπορούν να βρουν ανακούφιση από τα δυσάρεστα συναισθήματα και τη δυνατότητα να ξεχάσουν τα προβλήματά τους. Ειδικά όταν πραγματοποιείται σε ομαδικό πλαίσιο, δημιουργεί ένα κίνητρο κατά της κοινωνικής απομόνωσης και μια ευκαιρία για εξωστρέφεια.

Προάγει την επικοινωνία, ενθαρρύνοντας την αφήγηση και τον διάλογο. Στην ουσία, η φωτογραφία λειτουργεί ως ένα μέσο για αφήγηση των δικών μας ιστοριών, ενθαρρύνοντας έτσι την επικοινωνία με άλλους ανθρώπους. Αυτό με τη σειρά του, μπορεί να συμβάλει στην οικοδόμηση δεσμών και φιλίας.

Η φωτογραφία βοηθάει και τους ανθρώπους να εκφραστούν. Όταν οι λέξεις στερεύουν ή αδυνατούν να εκφράσουν πλήρως μία συναισθηματική κατάσταση, η εικόνα μπορεί να γίνει μια εναλλακτική, οπτική γλώσσα, δημιουργώντας την ευκαιρία για καινούργιους τρόπους έκφρασης. 

Μέσα από τη φωτογραφία ενισχύεται η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση των ανθρώπων. Τους δίνεται η δυνατότητα να είναι κυρίαρχοι της δημιουργικής διαδικασίας και να νιώσουν υπερήφανοι για τη δουλειά που παρήγαγαν. Μία καινούρια γνώση, όπως αυτή του χειρισμού μιας ψηφιακής κάμερας, και συνάμα η επίγνωση αυτής της δεξιότητας, αποτελεί μια ώθηση στην αυτοπεποίθηση των ανθρώπων και προσφέρει μία αίσθηση προσωπικής ικανοποίησης.

Η μέθοδος της Θεραπευτικής Φωτογραφίας

Η Θεραπευτική Φωτογραφία είναι η πρακτική που χρησιμοποιεί τις εγγενείς θεραπευτικές ιδιότητες της φωτογραφίας ως εργαλείο για την ενίσχυση της ψυχικής υγείας και ευεξίας. Περιλαμβάνει φωτογραφικές δραστηριότητες, στις οποίες ένας ενδιαφερόμενος μπορεί να συμμετέχει ατομικά είτε ως μέρος μιας οργανωμένης ομάδας. 

Ως δραστηριότητα δεν λογίζεται μόνο η λήψη φωτογραφιών, αλλά η εφαρμογή ποικίλων τεχνικών, που βοηθούν τους ωφελούμενους να εκφράσουν δημιουργικά τον ψυχισμό τους, δηλαδή τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πεποιθήσεις τους. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν ανάλυση και ερμηνεία φωτογραφιών, φωτογραφικά projects, ομαδικές φωτογραφίσεις και παρουσιάσεις.

Σήμερα, ολοένα και περισσότερες εφαρμογές της Θεραπευτικής Φωτογραφίας πραγματοποιούνται ανά τον κόσμο, ωφελώντας μια πληθώρα ομάδων και κοινοτήτων, που αντιμετωπίζουν σωματικές, ψυχικές ή κοινωνικές προκλήσεις κ.ά. Σαν μέθοδος είναι ιδιαίτερα πολύπλευρη και ευέλικτη, με ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, που κατ’ επέκταση προσφέρει πολλαπλές δυνατότητες για το μέλλον. Μένει λοιπόν, να την ανακαλύψει ένα ακόμη μεγαλύτερο κοινό, καθώς και οργανισμοί κοινωνικής ωφέλειας να την εντάξουν ενεργά στα προγράμματά τους.

Το Eyes of Light είναι από τους πρώτους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς που με όχημα τη Θεραπευτική Φωτογραφία, υλοποιεί δημιουργικές δράσεις και εργαστήρια στην κοινότητα των ανθρώπων με εμπειρία καρκίνου στην Ελλάδα. Οι στόχοι του, μεταξύ άλλων, αφορούν την ψυχοκοινωνική ενδυνάμωση αυτών των ομάδων και την ευαισθητοποίηση του κοινού απέναντι στη νόσο. 

Πηγές 

Therapeutic Photography, PhotoVoice, https://photovoice.org

Therapeutic Photography: Enhancing Self-Esteem, Self-Efficacy and Resilience, Neil Gibson, Jessica Kingsley Publishers, 2018

Exploring the Self through Photography: Activities for use in group work, Claire Craig, Jessica Kingsley Publishers, 2009

Link άρθρου: https://eyesoflight.gr/fotografia-gia-psychiki-evexia/

Λεζάντες φωτογραφιών:

Φωτό 1) και 2): Συμμετοχική φωτογράφιση “Χρώμα και Φως” στα εργαστήρια θεραπευτικής φωτογραφίας του Eyes of Light, φωτο: Δήμητρα Ερμείδου

Φωτό 3): Στιγμιότυπο από τα εργαστήρια θεραπευτικής φωτογραφίας του Eyes of Light, φωτο: Δήμητρα Ερμείδου

Ο  τίτλος του άρθρου  μου ήρθε εντελώς αυθόρμητα και το πρώτο ευχαριστώ  από τα πολλά που θα ακολουθήσουν  είναι για την έμπνευση που μου έδωσαν να γράψω το παρόν άρθρο οι δύο  υπέροχοι άνθρωποι που αύριο γιορτάζουν. Σήμερα θα σας πω κάποιες μικρές μου προσωπικές ιστορίες που αποδεικνύουν  ότι ένας κόσμος χωρίς τις γυναίκες  θα ήταν απλά κενός. Αφιερώνω τις παρακάτω γραμμές στην αδερφή μου και στην  μητέρα μου.

              Αρχικά πολλές φόρες πιάνω τον εαυτό μου να αναφωνεί  ‘’ Μάνα είναι μόνο μία ‘’. Ο  άνθρωπος που αν το καλοσκεφτείς είναι αυτός που κουβαλάει τον πόνο του παιδιού από την  κοιλία . Περνάει τις  περισσότερες  ώρες με τα παιδία και ας με συγχωρέσουν οι πατεράδες δεν μπορείς ποτέ μα ποτέ να τις  ξεγελάσεις. Πολλά αγόρια ακούω που λένε ότι θα  ήθελα η γυναικά μου να είναι  σαν την μητέρα μου και ο λόγος κυρίως είναι  ένας ,επειδή μια μάνα θα σε αγαπήσει για αυτό που είσαι και όχι για αυτό που θα ήθελαν οι άλλοι να είσαι. Η αγάπη της μητέρας έχει μέσα της όλα κείνα τα συστατικά που χρειάζονται  για να είναι κάποιος ευτυχισμένος, όπως είναι η ανιδιοτέλεια η αγνότητα και η αλήθεια.  Αν κάτι δεν αντέχετε είναι αυτή η υπερβολική φροντίδα τους και αύτη η εικόνα  που έχουν ότι τα παιδιά τους θα είναι πάντα  μικρά. Για παράδειγμα πόσες φορές μου έχει πει παιδί μου πάρε μία ζακέτα θα κρυώσεις ή με το που γύρισα από ξενύχτι πετάχτηκε από το κρεβάτι για να δει αν είμαι καλά. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ  μάνα για την ανεκτικότητα σου όλες εκείνες που ξέσπασα σε νεύρα και φώναζα, για κείνες τις στιγμές που δεν ήμουν καλά και με άκουσες, αλλά σε ευχαριστώ κυρίως  γιατί με την δική σου συμβολή  έμαθα να αγαπώ τους γύρω μου.

              Τα  ετερώνυμα έλκονται, όχι μόνο στην φυσική, όχι μόνο στον έρωτα, αλλά και στην οικογένεια. Ένας αδερφός για την αδερφή του οφείλει να είναι το στήριγμα της, μόνο που το καταλαβαίνει αργά. Αρχικά θυμάμαι τον εαυτό μου να μαλώνω συνέχεια με την αδερφή μου για  τα παιχνίδια, για την προσοχή των γονιών, αλλά και γιατί πάντα πίστευα ότι το γυναικείο φύλο κάνει ότι θέλει( ακόμα το πιστεύω).Δύσκολα θα βρεις αδέρφια που δεν μαλώνουν μεταξύ τους, όμως και από την άλλη δύσκολα θα βρεις  έναν αδερφό να μην προστατεύει την μικρότερη αδερφή του ειδικά από την εφηβεία και μετά. Η δική μου ιστορία εμπεριέχει τα παραπάνω , μικροί μαλώναμε και τώρα ο  ένας δεν μπορεί χωρίς τον άλλον. Θα ήθελα λοιπόν και σε αυτήν να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Ένα ευχαριστώ που σπάνια της λέω, γιατί για  μένα είναι ο άνθρωπος που θα συζητήσω τους προβληματισμούς μου , θα μου χαρίσει απλόχερα μια αγκαλιά, χωρίς να της το ζητήσω, θα με συμβουλεύσει, μα το κυριότερο θα μου υποδείξει τα λάθη μου και θα με συγχωρέσει για αυτά.

              Κλείνοντας, οφείλω ένα ευχαριστώ, γιατί είναι σίγουρο ότι υπάρχουν παιδία που είτε δεν έχουν μητέρες τόσο στοργικές, είτε έχουν πιο  δύσκολες στο να εξωτερικεύουν τα συναισθήματα τους. Αν περιμένετε να σας πω  ότι μας κάνουν  ότι θέλουν ,αυτό νομίζω το γνωρίζετε καλύτερα από εμένα. Εγώ λοιπόν θα πω ένα μεγάλο  σε αγαπώ στην μητέρα μου και στην αδερφούλα μου, όσο σπάνια και αν το λέω αυτό .

ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ !!

Ο συγγραφέας και φίλος του, William Boyd διηγήθηκε αυτή την ιστορία με την περίεργη συνήθεια.

Mια λιγότερο γνωστή πτυχή της ζωής του! Ο David Bowie είχε μια απλή και αποτελεσματική ιδέα να περπατά απαρατήρητος στη Νέα Υόρκη, όπως αποκάλυψε ένας στενός φίλος του στον Guardian.

Ο συγγραφέας και φίλος του, William Boyd ανέφερε πως ο Bowie εμφανίστηκε σε μια συνάντησή τους κρατώντας στα χέρια του μία ελληνική εφημερίδα. “Θυμάμαι πως τον περίμενα να έρθει να με βρει σε ένα ξενοδοχείο. Τον είδα λοιπόν να κατεβαίνει από ένα ταξί και να πληρώνει τον οδηγό. Μου έκανε τρομερή εντύπωση γιατί χρησιμοποιούσε ένα απλό μέσο μεταφοράς ενώ ήταν τόσο μεγάλος καλλιτέχνης. Τον ρώτησα τότε, αν είχε πρόβλημα να μετακινείται με τα μέσα μεταφοράς, μέσα στην πόλη. ‘Καθόλου’, μου απάντησε, ‘χρησιμοποιώ με μεγάλη ευχαρίστηση τόσο το μετρό όσο και τα ταξί. Απλά κρατάω μία από αυτές’, είπε δείχνοντάς μου μία ελληνική εφημερίδα. Ο κόσμος σκέφτεται ‘Αποκλείεται να είναι ο David Bowie, μάλλον είναι κάποιος Έλληνας, που του μοιάζει’. 

Bρήκα την ιδέα του και κουλ και αποτελεσματική. Κλασικός David. Οπότε, μπορούμε να προσθέσουμε ακόμα μία κατηγορία στη μακρά λίστα όσων έκανε ο Bowie και θα τα θυμόμαστε για το στυλ τους. Δεν ήταν μόνο ένας αξέχαστος συνθέτης, παραγωγός, μουσικός και ερμηνευτής, αλλά κι ένας καλλιτέχνης, συγγραφέας, ηθοποιός ακόμη και οικονομικός παρατηρητής και όπως αποδεικνύεται – χωρίς να προκαλεί καμία έκπληξη – και μάστερ στις μεταμφιέσεις!”.

Ένα από τα κεντρικά συμπεράσματα της έρευνας Pisa του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) αποτελεί το γεγονός ότι αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια εκ νέου το ποσοστό των παιδιών που πετυχαίνουν καλές σχολικές επιδόσεις, μολονότι προέρχονται από ένα οικονομικά πιο αδύναμο περιβάλλον.

Πρόκειται, βέβαια, για μια άκρως θετική και αξιοσημείωτη εξέλιξη, αφού μέχρι πριν από μερικά χρόνια η ίδια έρευνα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι οι μαθητές που προέρχονται από ασθενέστερα οικονομικά στρώματα ή όσοι είναι μετανάστες ή παιδιά μεταναστών, αποκλείονται στην ουσία από την προοπτική μιας καλύτερης εκπαίδευσης.

Μετά το 2000 παρατηρείται η εισαγωγή των ημερήσιων σχολείων, η πρώιμη στήριξη, η στήριξη μαθητών με μεταναστευτικό υπόβαθρο, η ενίσχυση της γλωσσικής διδασκαλίας. Σήμερα διαφαίνονται οι πρώτοι καρποί αυτών των προσπαθειών

Αντρέας Σλάιχερ, διεθνής συντονιστής ερευνών PISA ΟΟΣΑ

Ο ρόλος της εξατομίκευσης της διδασκαλίας
Αποφασιστικής σημασίας είναι το σχολικό περιβάλλον, το να υπάρχουν παιδιά από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα στα σχολεία, αφού βοηθά κυρίως εκείνα που προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Φυσικά, και ένα συνεργατικό κλίμα συμβάλει, όπου οι μαθητές έχουν την αίσθηση ότι το σχολικό περιβάλλον τους καταλαβαίνει και τους στηρίζει.

Τι μπορούν να κάνουν τα σχολεία και οι δάσκαλοι για να υπάρξει ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση;
Η διαφορετικότητα στα σχολεία δεν συνιστά εμπόδιο, αλλά μάλλον προτέρημα. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η επικέντρωση των δασκάλων στην εξατομίκευση της διδασκαλίας, καθώς και η μεγαλύτερη ασχολία με τα διαφορετικά δυνατά και αδύνατα σημεία των μαθητών. Επιπλέον, όσο καλύτερο το διδακτικό προσωπικό για τις πιο δύσκολες τάξεις και οι ικανότεροι διευθυντές για τα πιο δύσκολα σχολεία τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα.

Συνεπώς, βασική προϋπόθεση για όλα αυτά, είναι οι μεγαλύτερες επενδύσεις στην παιδεία, αφού, άλλωστε, είναι καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη των παιδιών.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Τι το διαφορετικό έχουν στο καθάρισμα και στο πώς βάζουν σε τάξη το σπίτι τους οι γιαπωνέζες νοικοκυρές – γνωστές για την ηρεμία και την αποτελεσματικότητά τους; Τα προλαβαίνουν όλα χωρίς άγχος – με λίγα λόγια είναι ζεν. Αν έχετε βαρεθεί τον τρόπο που τακτοποιείτε το σπίτι σας (και ποιος δεν έχει βαρεθεί) κάντε το με αυτόν τον διαφορετικό τρόπο που σας προτείνουμε.

Ξεκινήστε τακτοποιώντας κάτι μικρό Δεν χρειάζεται να ξεκινήσετε τακτοποιώντας την ντουλάπα με τα ρούχα σας ή τα άλμπουμ με τις φωτογραφίες σας. Ξεκινήστε τακτοποιώντας κάτι πιο μικρό για το οποίο δεν χρειάζεστε σκέψη όπως είναι τα τάπερ ή τα καλλυντικά σας. Κάντε ένα καλό ξεκαθάρισμα χαλαρώνοντας και πίνοντας ταυτόχρονα το καφεδάκι σας (ή ένα σάκε, παραδοσιακό γιαπωνέζικο ποτό για να μπείτε και στο κλίμα).

Πετάξτε ένα πράγμα κάθε φορά που καθαρίζετε Είναι πολύ σημαντικό να πετάτε έστω και ένα πράγμα κάθε φορά που καθαρίζετε και τακτοποιείτε το σπίτι σας. Ιδανικά θα πρέπει να ξεφορτώνεστε πολλά πράγματα κάθε φορά που βάζετε σε τάξη το σπίτι σας αλλά ακόμα κι ένα φτάνει για αρχή. Καλό είναι να θυμάστε ότι αποθηκεύοντας απλά τα πάντα κάπου δεν λύνεται το θέμα της τάξης. Απλά το μεταθέτετε στο μέλλον.

Τακτοποιήστε κατά είδος και όχι κατά χώρο Η ιδέα είναι να τακτοποιείτε σύμφωνα με το είδος των αντικειμένων και όχι το δωμάτιο. Για παράδειγμα, καλό είναι να μαζεύετε τα ρούχα σας σε όποιο δωμάτιο κι αν είναι αυτά πεταμένα. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να περάσετε από όλους τους χώρους και να τακτοποιήσετε ό,τι έχει σχέση με ρούχα. Έτσι θα έχετε μια πλήρη εικόνα του τι έχετε κάνει αλλά και του τι πρέπει ακόμη να κάνετε.

Κατανοήστε γιατί πρέπει να αφήνετε τα πράγματα να φύγουν Οι Γιαπωνέζες, λόγω της φημισμένης έλλειψης χώρου που υπάρχει στην Ιαπωνία, κατανοούν πως με το να έχουν σωρούς από πράγματα δεν μπορούν να δώσουν την προσοχή που αξίζει σε αυτά που πραγματικά αγαπούν και έχουν αξία. Μαθαίνοντας να αφήνετε πράγματα να φύγουν από το σπίτι σας αρχίζετε να καταλαβαίνετε ποιος είναι ο σκοπός του καθενός από αυτά και αν αξίζει να το κρατήσετε ή να το δώσετε κάπου αλλού. Καταλαβαίνοντας τη σχέση σας με το κάθε αντικείμενο θα μπορείτε να αποφασίσετε τι πρέπει να μείνει μαζί σας και τι όχι.

Πηγή

Από παιδί θυμάμαι την μητέρα μου  και τον πατέρα μου να μου μιλάνε για την  ισότητα, όχι μόνο την φυλετική, αλλά και την εργασιακή. Μετά από τόσα χρόνια το θέμα του εκφοβισμού ανακυκλώνεται, οι ενέργειες όμως για την αντιμετώπιση του θέματος μένουν μόνος στις υποσχέσεις. Να είστε σίγουροι ότι θα παραμείνουν υποσχέσεις αν  οι παθόντες δεν μιλήσουν και αυτό το οφείλουν, πρωτίστως στον εαυτό τους και δευτερεύοντος για όλους τους υπόλοιπους που ακολουθούν και δεν χρειάζεται να έχουν την αντίστοιχη αντιμετώπιση. Σε αυτό το άρθρο θα εστιάσουμε κυρίως στις  εργασιακές διακρίσεις.

Δεν πέρασαν πολλές μέρες από  τότε που  η δήλωση της κυρίας Μπεκατώρου επανάφερε  το θέμα της παρενόχλησης  και των διακρίσεων στην επικαιρότητα. Μετά θέση πήρε η γνωστή ηθοποιός Ζέτα Δούκα που κατήγγειλε τον γνωστό θιασάρχη  Γιώργο Κιμούλη για βιαιοπραγία προς το πρόσωπο της και ακολουθήσαν πολλές άλλες ηθοποιοί και θα ακολουθήσουν. Είμαι σίγουρος ότι πολλές άλλες  γυναίκες σε επαγγέλματα που δεν προβάλλονται  έρχονται σε παρόμοια, για να μην πω χειρότερη θέση. Προσωπικά πιστεύω ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί αθέμητα μέσα προκειμένου να επιβληθεί σε έναν άλλο συνάδελφο του, εκμεταλλευόμενος την θέση εξουσίας που έχει. Αντίθετα, θα πρέπει να αποτελεί πρότυπο ώστε να βοηθήσει  και να παρακινήσει τα υπόλοιπα  μέλη της ομάδας για να πέτυχουν ένα κοινό στόχο. Για παράδειγμα, είμαι σερβιτόρος σε ένα εστιατόριο, τι θα ήταν προτιμότερο να έχω ένα αφεντικό  που θα ασκεί πάνω μου  λεκτική βία φωνάζοντας ή ένα αφεντικό που  θα μου μιλήσει  με όμορφο τρόπο τονίζοντας  μου τα σημεία που πρέπει να διορθώσω. Ο στόχος είναι κοινός,  να εξυπηρετηθούν οι πελάτες ο τρόπος αλλάζει. Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν την αποδοτικότητα και την παραγωγικότητά είναι και η ασφάλεια στο περιβάλλον εργασίας.

Από την  άλλη μεριά υπάρχουν και αυτοί που θα σου πούνε ότι πέρασαν τόσα χρόνια, άρα  το γεγονός αυτό πάει πέρασε. Μόνο που δυστυχώς αν  το αντιμετωπίσουμε  σαν κοινωνία έτσι, είναι σαν να παραδεχόμαστε το λάθος μας και να  αρνούμαστε να βρούμε λύση σε αυτό. Συνεπώς ας μην αναρωτιόμαστε  γιατί τώρα , να σκεφτόμαστε ότι είναι  χρέος μας να αλλάξουμε το τώρα και για τους επόμενους.

Ένα ακόμα ερώτημα που  για μένα είναι και το σημαντικότερο αφορά την  παρενόχληση που δυστυχώς στα αυτιά πολλών είναι μια έννοια οικία. Εδώ αξίζει να  αναφέρουμε  ότι η παρενόχληση δεν είναι μόνο η σεξουαλική  πράξη, αλλά και μια απλή  κίνηση ή εμμονή. Θα σας  δώσω ένα απλό παράδειγμα  που  μου το εξομολογήθηκε μία παλιά μου συμμαθήτρια. Δούλευε σε γνωστή αλυσίδα λιανικής, το ωράριο της ήταν μεταβλητό .Συνήθως δούλευε μαζί με ένα άλλο παλικάρι που ήταν λίγο μεγαλύτερος της, την πλησίασε αλλά αυτή του αρνήθηκε ευγενικά. Το αγόρι  αυτό επέμενε στέλνοντάς της μηνύματα ή  επιμένοντας να βγουν  έξω. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η παρενόχληση μπορεί να έχει διάφορες μορφές. Παρενόχληση είναι και  η μόδα του  revenge porn, που  το ένα μέλος από το ζευγάρι ανεβάζει  βίντεο ερωτικού περιεχομένου για εκδίκηση. Παρενόχληση είναι και  οι φωτογραφίες ακατάλληλου περιεχομένου   που στέλνουν αρκετά αγόρια σε κοπέλες που δεν γνωρίζουν. Ξέρετε ποιο είναι το κοινό σε όλα αυτά , ότι αν ρωτήσεις όλους αυτούς που  διέπραξαν την παρενόχληση θα  σου μιλήσουν ή για υπερβολικές αντιδράσεις από τα θύματα ή για πλάκα. Μόνο που  από  πότε έχει κάποιος το δικαίωμα να παίζει με την  ψυχολογία  ενός ανθρώπου.

Κλείνοντας, αν δούμε την θετική  πλευρά  της δημοσιοποίησης των  καταγγελιών αυτών είναι  η θέσπιση κώδικα δεοντολογίας και οι κόκκινες γραμμές που μπαίνουν στους ηθοποιούς. Αν νιώθεις και εσύ θύμα ,  η καλύτερη ώρα είναι τώρα, τώρα πρέπει να μιλήσεις.

Διαφορετικο άρθρο από εμένα, αυτή την φορά.
Μου αρέσουν πολύ,τα δωρεάν προϊόντα.
Τρελαίνομαι να βρίσκω τέτοια site που μπορείς να παραλάβεις κάποιο προϊόν δωρεάν,για δοκιμή.
Σαν μικρό παιδί, ανοίγω το κουτί κάθε φορά.

Έχω λογαριασμό στο Τικ Τοκ (πρωτοφανές!) και είδα ένα βίντεο πρόσφατα,να μιλάει για κάποιο site,το οποίο σου στέλνει αρκετές φορές τον χρόνο, ένα κουτί με διάφορα προϊόντα.

Εννοείται έκανα εγγραφή αμέσως!

Κάνοντας την εγγραφή,σου κάνουν κάποιες ερωτήσεις, ουσιαστικά για να δουν την συχνότητα που ψωνίζεις,τα προϊόντα που προτιμάς,αν καπνίζεις και τι είδος τσιγάρου κ άλλα πολλά, προφανώς για να σε αντιπροσωπεύει το περιεχόμενο του κουτιού που θα λάβεις.

Το site λέγεται Picka.gr, εδρεύει στην Αθήνα και βασικά είναι ένας χώρος που λειτουργεί ως έρευνα αγοράς.

Αναμένω το πρώτο μου κουτί σε λίγες μέρες!

Νομίζω πως δεν έχετε να χάσετε κάτι κάνοντας την εγγραφή.
Δωρεάν τα προϊόντα δωρεάν και η αποστολή.
Θα σας ζητηθεί απλά, μετά την παραλαβή, μέσω email,να απαντήσετε σε κάποιες ερωτήσεις ως αξιολόγηση των προϊόντων, το οποίο αν δεν θέλετε δεν κάνετε.

Επίσης μπορείτε να κάνετε διαγραφή του λογαριασμού σας οποιαδήποτε στιγμή το θελήσετε.

Τι λέτε;
Θα κάνετε εγγραφή;
Περιμένω αξιολογήσεις κ γω από εσάς και φυσικά θα ακολουθήσει άρθρο μόλις παραλάβω.

Δεν κρατιέμαι!

Κατερίνα Στραβαρίδη

Ο τίτλος προδίδει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ευχή που δίνω σε όλους σας. Στις μέρες μας οι νέοι ονειρεύονται  επαγγέλματα  που συνδέονται με χρήματα, φήμη ,προβολή. Για παράδειγμα , ποιος δεν θα ήθελε να γίνει ηθοποιός ή ποδοσφαιριστής. Τα παραδείγματα δεν είναι τυχαία καθώς η φράση ‘’είμαι τυχερός, γιατί έκανα το χόμπι μου επάγγελμα ‘’ συνήθως θα την ακούσεις από αυτούς. Προσωπικά πιστεύω  ότι πρέπει να κάνεις αυτό που αγαπάς και σε γεμίζει περισσότερο, επειδή μόνο τότε θα μπορείς να εξελιχθείς, τόσο ως άνθρωπος, όσο και σαν εργαζόμενος: αν αυτό συνδέεται και με τα ενδιαφέροντα σου ακόμα καλύτερα.

Αρχικά , θα μου επιτρέψετε να πω ότι και εγώ  είμαι μέσα σε αυτούς που ονειρεύονται ότι μια μέρα θα γίνουν ηθοποιοί και θα παίζουν σε γεμάτα θέατρα, όμως η θεωρία από την πράξη απέχει παρασάγγας. Το να κάνεις το χόμπι σου επάγγελμα από μόνο του ακούγεται υπέροχο, όμως για να το κάνεις πρέπει να είσαι προετοιμασμένος και για τα αντίθετα αποτελέσματα. Για παράδειγμα, εμείς μπορούμε στις μέρες μας να βλέπουμε αρκετούς  influencer ή youtuber (τάση που ήρθε και θα μείνει)και θα θέλαμε να έχουμε μια παρόμοια ζωή, δίοτι απλά φωτογραφίζονται βγάζουν χρήματα και δεν αγχώνονται. Πόσοι από εμάς έχουμε σκεφτεί ότι υπάρχουν άλλοι τόσοι επίδοξοι που προσπάθησαν να μπουν στο χώρο του θεάματός και απέτυχαν;. Αυτό που γίνεται εύκολα κατανοητό είναι ότι για να πετύχεις, όχι μόνο στον χώρο του θεάματος και του αθλητισμού, αλλά γενικά σε οποιαδήποτε ενασχόληση που βλέπεις πιο επαγγελματικά, θα πρέπει να έχεις ταλέντο, υπομονή ,επίμονη και το κυριότερο γνωριμίες, ειδικά στην χώρα μας.

Από την άλλη μεριά, αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει κάποιος να σταματήσει να προσπαθεί, αντιθέτως θα ήταν προτιμότερο να πιστεύει σε αυτό, μπορεί όχι βραχυπρόθεσμα, σε βάθος χρόνου να δικαιωθεί. Αυτή η δικαίωση μπορεί να μην είναι κατ ανάγκη πανελλήνια αναγνωσιμότητα ,αλλά η ψυχική ηρεμία και η θέληση του να γίνεται καλύτερος σε αυτό. Για παράδειγμα, έχω έναν φίλο που λατρεύει το  τένις, ήξερε ότι δεν θα γίνει  ποτέ του Τσιτσιπάς, παρόλα αυτά πήγε σε σεμινάριά, ακολούθησε μαθήματα προπονητικής, πήρε πιστοποίηση και σίγα σιγά ξεκίνησε, μέχρι που σήμερα ποια τον έχουν για ατομικό προπονητή. Λεφτά πολλά δεν βγάζει, αλλά μακάρι να μπορούσατε να δείτε το πρόσωπό  του, όταν μιλάει για το άθλημά του. Λάμπει ολόκληρος.

Κλείνοντας, ο Τέννεσυ Ουίλιαμς  έλεγε’’ τα όνειρα τελειώνουν μόνο όταν πάψουμε να πιστεύουμε σε αυτά ‘’. Μπορεί οι καιροί να είναι τρομερά δύσκολοι και ως προτεραιότητά μας να έχουμε τα χρήματα. Αν δεν πέτυχεις δεν σημαίνει ότι δεν είσαι ικανός, σημαίνει ότι μπορεί να μην ήσουν τυχερός. Προσπάθησε περισσότερο  και είναι σίγουρο ότι μια μέρα η τύχη θα σου χαμογελάσει.

Με τον όρο αυτό νοείται η διαφορετική, αντισυμβατική σκέψη, η οποία λαμβάνει υπόψη της διάφορες οπτικές γωνίες. Έτσι, κάθε φορά που κάποιος αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα, δεν αυτοπεριορίζεται στις επιλογές, που του επιβάλλουν οι καταστάσεις, αλλά επεκτείνεται στις «έξω από το κουτί» δημιουργικές προοπτικές.

Ένα από τα πρώτα οπτικά ερεθίσματα που καθιέρωσαν τη χρήση της φράσης αυτής είναι ο «γρίφος με τις εννέα τελείες», ο οποίος χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους ιθύνοντες της Walt Disney, με σκοπό να ελέγξουν τη φαντασία των εργαζομένων τους.

Ειδικότερα, πρόκειται για εννέα κουκκίδες, που σχηματίζουν ένα τετράγωνο, οι οποίες πρέπει να ενωθούν χρησιμοποιώντας τέσσερις ή λιγότερες ευθείες γραμμές με δύο περιορισμούς. Αφενός, να μην σηκωθεί καθόλου η μύτη του μολυβιού από το χαρτί και αφετέρου, να μην περάσει το μολύβι πάνω από την ίδια κουκκίδα περισσότερο από δύο φορές.

Το κουτί στο οποίο αναφέρεται η φράση είναι το υποτιθέμενο κουτί που σχηματίζεται αυτομάτως στο μυαλό, κοιτώντας κανείς τις τελείες. Μόνο όσοι σκέφτονται «έξω από το κουτί» μπορούν να δουν τις πιθανότητες έξω από αυτό και να λύσουν τον γρίφο».

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Πόσες φορές έχουμε πει στον εαυτό μας ψέματα προκειμένου να δικαιολογήσουμε ένα γεγονός; Aρκετές μάλλον, γιατί από την φύση του ο άνθρωπος έχει την τάση να ωραιοποιεί μια κατάσταση, για να αποφύγει μια δύσκολη στιγμή. Έτσι, καταφεύγει στην εύκολη λύση,  που δεν είναι άλλη από το να πει ψέματα.  Κατά την γνώμη μου, η αλήθεια στεναχωρεί πολλούς, δικαιώνει όμως τους δυνατούς.

Πολλές φορές ακούω από φίλους, γνωστούς και ενίοτε  από τον εαυτό μου τον ίδιο, ότι ένα αθώο ψεματάκι δεν είναι καν ψέμα. Διαβάζοντας πίσω όμως από το αθώο ψέμα βλέπουμε την κίνηση και την πράξη ενός ανθρώπου αδύναμου να κοιτάξει ένα πρόβλημα κατάματα. Επιπροσθέτως, το ένα ψέμα θα  φέρει άλλο ψέμα και χωρίς να το καταλάβεις θα ζεις σε μια εικονική πραγματικότητα που δεν θα ξεχωρίζεις τι ισχύει και τι όχι. Επίσης, μια γενική αλήθεια είναι ότι οι φίλοι μεταξύ τους οφείλουν να μοιράζονται τα πάντα, γιατί ο αληθινός φίλος στην δύσκολη στιγμή φαίνεται.

Στην συνέχεια, υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο ψέμα και το αθώο ψεματάκι. Το ψέμα υποδηλώνει δύο πολύ άσχημα συναισθήματα. Το πρώτο είναι η ζήλεια και το δεύτερο είναι η αδυναμία αποδοχής του εαυτού μας και ως αποτελέσματα αυτών των δύο, πολλές φορές μπορούμε να βλάψουμε την ψυχολογία ενός ανθρώπου. Για παράδειγμα, μια κοπέλα σε μια άλλη της λέει ότι έχει παραπανίσια κιλά ή μεγάλο στήθος, ενώ δεν έχει, επειδή ζηλεύει την θηλυκότητά της. Αυτό, ένα αθώο ψέμα δεν είναι, για την κοπέλα που το είπε; Tα αποτελέσματά του μπορεί να μην είναι τόσο «αστεία» τελικά.

Ακόμα ένα θέμα, είναι το παθολογικό ψέμα. Παραπάνω αναφέρθηκα στο γεγονός ότι τα ψέματα πολλές φορές σε μπερδεύουν και εσένα τον ίδιο για το τι είναι πραγματικότητα και τι όχι. Είναι το σημείο που έχει πιάσει κάποιος πάτο και πρέπει να βρει τρόπο να ορθοποδήσει ξανά . Η λύση είναι μόνο μια: να πεις την αλήθεια.

Συμπερασματικά, η αλήθεια δεν σε πάει γρήγορα μπροστά. Θα σε πάει, όμως, μπροστά και μαζί της θα δεις ποιοι πραγματικά αξίζουν και θέλουν να είναι μαζί σου. Από την  άλλη, το ψέμα θα σε πάει πολύ γρήγορα μπροστά και  θα σου προσφέρει μια βραχυχρόνια ικανοποίηση  ότι υπάρχεις και ότι αξίζεις, αλλά εξίσου γρήγορα θα σε πάει και πολύ πολύ πίσω. Εσύ ποιον δρόμο θα διαλέξεις;