Καθ’ οδόν προς Γλώσσα, 8 χιλιόμετρα μακριά, ο δρόμος στα δεξιά οδηγεί στο εκκλησάκι του Αϊ Γιάννη στο Καστρί, στη βόρεια μεριά του νησιού, 35 χιλιόμετρα από τη χώρα της Σκοπέλου, που βρίσκεται στην κορυφή βράχου ύψους περίπου 100 μέτρων και 106 σκαλοπατιών από τη στεριά. Η σκάλα είναι πλήρως προστατευμένη σκαλισμένη στην πέτρα. Η θέα είναι μαγευτική με γαλαζοπράσινα νερά ανάμεσα στα γκρίζα βράχια, ενώ η παραλία έχει άμμο, βότσαλα και πέτρες, με καθαρά και βαθιά νερά.

Σύμφωνα με την παράδοση, κάποιος ψαράς από την Γλώσσα, καθώς επέστρεφε ένα βράδυ, από το ψάρεμα διέκρινε στην κορυφή του βράχου ένα φως. Αυτό εξακολουθούσε να συμβαίνει, ώσπου εμφανίστηκε στον ύπνο του μια γυναίκα που του αποκάλυψε ότι στην κορυφή του υπάρχει μια εικόνα. Ο ψαράς όταν την ανέβηκε, βρήκε την εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Την πήρε μαζί του, μα όπου και να τη μετέφερε, εκείνη ξαναγύριζε πίσω στην αρχική της θέση, εκεί που τελικά χτίστηκε το εκκλησάκι του, που γιορτάζει στις 29 Αυγούστου.

Πρόκειται για μια ημέρα γιορτής του αγίου κι είναι ημέρα προσευχής, αργίας, αλλά και διασκεδάσεως, αφού κοντοζυγώνουν οι κάτοικοι των διπλανών χωριών από νωρίς. Μάλιστα, σε «κάθε σκαλί υπάρχει και ένας προσκυνητής. Κάθε προσκυνητής και δάκρυ». Ο παπάς στέκεται στην πόρτα της εκκλησιάς, κοιτάζει τους παρευρισκόμενους. Προχωρεί στο κελί να ξεκουραστεί με το σύθαμπο να κάνει τη Θεία λειτουργία και μοιράζει το αντίδωρο.

Εκεί, στο εκκλησάκι του Αϊ Γιάννη στην Σκόπελο τον Σεπτέμβριο του 2007 γυρίστηκαν αρκετά πλάνα από το πολύ πλέον γνωστό κινηματογραφικό μιούζικαλ «Mamma Mia». Στην ταινία αυτή έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο η Meryl Streep και ο Pierce Brosnan. Το μέρος επιλέχθηκε για να πραγματοποιηθεί ο κινηματογραφικός γάμος της Sophie. Μια μαγική εικόνα, με άκρως εντυπωσιακές σκηνές σε ένα τοπίο υπέροχο, με βράχο και πανέμορφη θάλασσα.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Οι προκλήσεις για τη σύγχρονη κοινωνία αποτελούν καίριο και επίκαιρο ζήτημα, μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η βιοηθική.

Τι είναι, όμως, «βιοηθική»;
Αποτελεί τον επιστημονικό κλάδο που ασχολείται με τα αναφυόμενα ηθικά προβλήματα των νέων ανακαλύψεων της Βιολογίας και τις εφαρμογές της Γενετικής Μηχανικής για την αποφυγή μη αντιστρεπτών καταστάσεων όσον αφορά τον χειρισμό του γενετικού υλικού. Επιπλέον, διερευνά περί δικαιωμάτων ασθενών, σχέσεων ιατρού-ασθενή και νοσηλευτικού προσωπικού, έκτρωσης, ευγονίας, ευθανασίας, μεταμοσχεύσεων, ανθρώπινης κλωνοποίησης.

Ο όρος αυτός πηγάζει από τις ελληνικές λέξεις «βίος» και «ηθική», και συνιστά λίκνο επίνοιας του Van Rensselaer Potter, τον «πατέρα της βιοηθικής», που πρωτοεμφανίστηκε στο βιβλίο του «Bioethics: A Bridge to the future» στη Νέα Υόρκη το 1971. Χρησιμοποιήθηκε από τους αγγλόφωνους επιστήμονες και καθιερώθηκε αντικαθιστώντας σταδιακά τον όρο «ιατρική ηθική» στην διεθνή βιβλιογραφία.

Πώς ανέκυψε και ποιο το αντικείμενο αυτής;
Μετέβη στο προσκήνιο, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, χάρη στη ραγδαία ανάπτυξη της βιοτεχνολογίας -την τεχνολογική αξιοποίηση ευρημάτων και ανακαλύψεων της βιολογίας- στους τομείς της ιατρικής, της βιολογίας και της βιοϊατρικής και στη δυνατότητα παρέμβασης του ανθρώπου σε ποικίλες βιολογικές διαδικασίες προκειμένου να παράσχει απαντήσεις. Εκ φύσεως αποτελεί το σημείο τομής διαφορετικών επιστημονικών πεδίων της Βιολογίας που περιλαμβάνουν τη Βιοτεχνολογία, τη Βιοϊατρική, τη Γενετική, με εμπλεκόμενους και τους γνωστικούς τομείς της Νομικής και της Θεολογίας.

Στο σημείο αυτό κρίνεται αναγκαίο να τονιστεί πως η «εφαρμοσμένη ηθική φιλοσοφία» αποπειράται να διερευνήσει τους όρους υπό τους οποίους τίθενται τα ηθικά και πρακτικά προβλήματα και να αποκριθεί σε αυτά εδώ και δεκαετίες. Στον αντίποδα, ο νομοθέτης πρόσφατα αρχίζει να επεμβαίνει στον χώρο που εκδηλώνουν την εμβέλειά τους.

Ποια η ιστορική της αναδρομή;
Οι ρίζες της εντοπίζονται στην αρχαιότητα με τον Όρκο του Ιπποκράτη να αποτελεί το πρώτο ξακουστό κείμενο για σχέση γιατρών και ασθενών, καθώς και στοχασμό περί ευθανασίας των στωικών φιλοσόφων, και «ευγονικής» στην «Πολιτεία» του Πλάτωνα.

Τα πειράματα και οι απάνθρωπες ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν τον 20^ό αιώνα οδήγησαν στην κατάρτιση του Διεθνούς Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, ή αλλιώς Διακήρυξης της Γενεύης, το 1947, από την UNESCO και τη Διεθνή Οργάνωση Υγείας, όπου και συντάχθηκαν δέκα κανόνες τήρησης έκαστης πειραματικής διαδικασίας με την εξασφάλιση της συγκατάθεσης του υποκειμένου. Εν συνεχεία, κυρώθηκε η «Σύμβαση Οβιέδο», το 1997, που συγκροτεί νομοθετικό κείμενο στη Βιοϊατρική Σύμβαση ως απόφαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Προστασία των Δικαιωμάτων και της Αξιοπρέπειας του Ανθρώπινου Όντος στην εφαρμογή της Βιοϊατρικής. Η ίδια έχει ενσωματωθεί από την νομοθεσία της Ελλάδας με τον νόμο 2619/1998.

Η «βιοηθική» συσταίνει πρόκληση για τη σημερινή κοινωνία και η συμβολή της κρίνεται σημαίνουσα καθότι οι εξελίξεις είναι αλληλοδιαδεχόμενες. Επιπλέον, η ίδια απαρτίζει ένα διφορούμενο και ενδιαφέρον θέμα με πληθώρα κοινωνικο-θεολογικών προεκτάσεων, ισορροπεί τον επιστημονικό προσανατολισμό της ιατρικής με τις ανθρώπινες αξίες και θέτει ως στόχο όχι τη δημιουργία και στήριξη αυτών, μα και την καλύτερη κατανόησή τους.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Η Fjällräven συνεργάζεται με την Σουηδή animator Linn Fritz για αυτή τη limited edition συλλογή.

Kånken Art 2021: Η limited edition συλλογή backpacks, δημιουργία της Σουηδής animator και illustrator, Linn Fritz για καλό σκοπό.

Τα Kånken, τα πολύχρωμα σακίδια πλάτης που βλέπεις παντού σήμερα είναι ένα από τα αγαπημένα και best-seller σχέδια της Fjällräven. Το σουηδικό brand ιδρύθηκε το 1960 και διαθέτει μια γκάμα ρούχων και αξεσουάρ για άνδρες και γυναίκες, αλλά και σακίδια πλάτης, σκηνές camping και υπνόσακους. Οι τσάντες Kånken δημιουργήθηκαν το 1978 για να βοηθήσουν στην πρόληψη των προβλημάτων υγείας στην πλάτη των Σουηδών μαθητών. Σύντομα, αγαπήθηκαν από μικρούς και μεγάλους και έγιναν κομμάτι μιας πολύχρωμης καθημερινότητας.

Κεντρικός πυλώνας της φιλοσοφίας της Fjällräven είναι να δρα υπεύθυνα απέναντι στους ανθρώπους, τη φύση και το περιβάλλον και να ενθαρρύνει με τις δράσεις της τους ανθρώπους να αναπτύξουν ενδιαφέρον για δραστηριότητες στη φύση. Στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής της δράσης λοιπόν, κάθε χρόνο κυκλοφορεί τη συλλογή “Kånken Art”, μια σειρά από limited edition σχέδια που έχει επιμεληθεί ένας -διαφορετικός κάθε φορά- Σουηδός καλλιτέχνης.  Κάθε δημιουργός εμπνέεται από άλλο concept, αναδεικνύοντας όμως την ιδιαίτερη σχέση του brand με τη δύση και το περιβάλλον και στοχεύει στην ευαισθητοποίηση του κόσμου απέναντι σε περιβαλλοντικά ζητήματα.

Η σχεδιάστρια Linn Fritz

Η limited edition σειρά της Kånken για το 2021 έχει την υπογραφή της Σουηδής  animator και illustrator, Linn Fritz, τα animations της οποίας έχουν πολύ ιδιαίτερο στιλ. Η ίδια έχει εκμυστηρευτεί ότι  όταν ήταν μικρή ο πατέρας την προέτρεπε να ζει κοντά στη φύση και να τη φροντίζει. Η έμπνευσή της για τη συγκεκριμένη Kånken τσάντα προήλθε από διάφορα κομμάτια πλαστικού και από τα οποία διαμόρφωσε ένα αφηρημένο μοτίβο. Αποχρώσεις του μπλε και του γαλάζιου, τα χαρακτηριστικά χρώματα της θάλασσας και του ωκεανού, μπλέκονται στο μοτίβο της Fritz δημιουργώντας τα παιχνιδιάρικα σχέδια Ocean Surface και Ocean Deep που ταιριάζουν σε κάθε στιλ.

«Νιώθω εξαιρετικά προνομιούχα που μου δόθηκε η ευκαιρία να δημιουργήσω ένα μοτίβο για την Kånken που θα δουν τόσοι άνθρωποι. Ήθελα να αυξήσω την ευαισθητοποίηση σε πολύ σημαντικά ζητήματα, όπως η προστασία των ωκεανών και του πλανήτη μας, οπότε το σχέδιό μου είναι ένα αφηρημένο μοτίβο εμπνευσμένο από κομμάτια πλαστικού», σχολίασε σχετικά η Fritz. Ακόμα, ανέφερε ότι ένιωσε ιδιαίτερη ικανοποίηση βλέποντας το σχέδιό της τυπωμένο σε ένα προϊόν της Fjällräven γιατί ξέρει ότι το brand θα συνεργαστεί με οργανισμούς που ενημερώνουν και προωθούν το μήνυμα της προστασίας των ωκεανών.

Kånken Art 2021, όλοι μαζί για τους ωκεανούς

Η φετινή συλλογή έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας αφού αφορά το θέμα της προστασίας των ωκεανών και την απομάκρυνση πλαστικού από αυτούς. Ζώντας σε μια χώρα που η θάλασσα είναι βασικό χαρακτηριστικό της ομορφιάς, του τρόπου ζωής και της οικονομίας μας, δε μπορούμε παρά να αγκαλιάσουμε με αγάπη αυτό το σκοπό. Η επίσημη παρουσίαση της σειράς έγινε στις 8 Ιουνίου που είναι και η Παγκόσμια Ημέρα Ωκεανών, με τo brand να δεσμεύεται για την προστασία των υδάτων μέσω της στήριξης δύο περιβαλλοντικών οργανώσεων, της Leave No Trace Center και της 2 Minute Foundation, που έχουν ως έργο τους την εκπαίδευση για τη μείωση και τη σωστή διαχείριση των πλαστικών αποβλήτων και μακροπρόθεσμα τον σεβασμό και την προστασία της φύσης.

Κάθε σακίδιο της συλλογής “Kånken Art 2021” έχει δημιουργηθεί κομμάτι κομμάτι, ενώ στα υλικά κατασκευής της περιλαμβάνεται το G-1000 HeavyDuty Eco S της Fjällräven, το οποίο είναι κατασκευασμένο από ανακυκλωμένο πολυεστέρα και οργανικό βαμβάκι με διάρκεια ζωής πάνω από  30 χρόνια. Για κάθε αγορά μέσω site η επιλεγμένων καταστημάτων του εξωτερικού, προσφέρεται δώρο και μία τσάντα, ιδανική για τη συλλογή πλαστικού και άλλων απορριμμάτων από τη φύση. Παράλληλα, όλα τα προϊόντα του brand συνεισφέρουν με 1% κάθε αγοράς στην προστασία της Αρκτικής Αλεπούς.

Ίσως να μην μπορείς να σώσεις τους ωκεανούς με ένα και μόνο σακίδιο πλάτης, μπορείς όμως να συμβάλλεις και να παροτρύνεις και άλλους να κάνουν το ίδιο, ενώ διατηρείς το απαράμιλλο στιλ σου και διαδίδεις το μήνυμα για την προστασία των ωκεανών.

Πηγή

ο καρπούζι είναι ένα πολύ αγαπητό φρούτο τώρα το καλοκαίρι… Όμως η σωστή επιλογή του είναι συνήθως μια πρόκληση. Πάμε όμως να δούμε ορισμένες συμβουλές για να επιλέγουμε πάντα τα καλύτερα καρπούζια!

1. Κοτσάνι

Το κοτσάνι σε ένα ώριμο καρπούζι είναι ξηρό. Εάν αυτό είναι ακόμα πράσινο και φρέσκο τότε το καρπούζι δεν έχει ωριμάσει ακόμα.

2. Το σημάδι στο κάτω μέρος

Το μεγάλο κίτρινο σημάδι στο κάτω μέρος του καρπουζιού, είναι το σημείο όπου το καρπούζι ακουμπούσε το χώμα ενώ μεγάλωνε. Στο ώριμο καρπούζι αυτό πρέπει να έχει κίτρινο ή πορτοκαλο-κίτρινο χρώμα και όχι άσπρο.

3. Βάρος

Όσο μικρό ή μεγάλο κι αν είναι το καρπούζι που θα διαλέξετε, θα πρέπει να είναι αρκετά βαρύ για το μέγεθός του. Τα ώριμα και ζουμερά καρπούζια είναι αυτά που περιέχουν το περισσότερο νερό, συνεπώς είναι και πιο βαριά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το καρπούζι αποτελείται από 92% νερό και 8% σάκχαρα, γεγονός που το καθιστά το καλύτερο φρούτο για την ενυδάτωση του δέρματος. Το ώριμο καρπούζι συνήθως είναι πιο βαρύ από το άγουρο. Πιάστε στο χέρι δύο καρπούζια με ίδιο περίπου μέγεθος και ζυγισέ τα με το χέρι σου. 

4. Ήχος

Πριν αγοράσετε ένα καρπούζι χτυπήστε το περίπου στη μέση και ακούστε τον ήχο που κάνει. Εάν αυτός είναι βαθύς και υπόκωφος σημαίνει ότι είναι ώριμο. Αν ο ήχος του είναι σύντομος και κοφτός (κούφιος) είναι ένδειξη ότι το καρπούζι είναι άγουρο.

5. Καφέ ουλές

Αυτά τα όχι και πολύ όμορφα καφέ σημάδια είναι συνήθως αποτέλεσμα μελισσών που προσπάθησαν να μπουν στο εσωτερικό του καρπουζιού, ενώ αυτό ακόμα ωρίμαζε. Όσο περισσότερα τέτοια σημάδια έχει το καρπούζι,τόσο πιο γλυκό είναι.

Πηγή

Μια εύκολη μέθοδος κατανόησης του προβλήματος του κακού, ως έγκειται στα πλαίσια της ηθικής, αποτελεί το εξής απλό τριγωνικό σχήμα «Θ», σύμφωνα με το οποίο γίνεται αναπόφευκτα λόγος περί: θύτη (τον δράστη), θύματος (αυτόν που υφίσταται το κακό), θεατή (αυτόν που κρίνει παρακολουθώντας το).

Στην προκείμενη, «κακό» ονομάζεται μία κατηγορία κακών πράξεων άλλης τάξεως, το ριζικό κακό, ξεχωριστό σε βαθύτητα ή σε βαρύτητα. Στο σημείο αυτό κρίνεται αναγκαίο να επισημανθεί πως άλλο πράγμα είναι μία κακή πράξη, άλλο πράγμα είναι ένας κακός άνθρωπος.

Πότε, όμως, μία πράξη θεωρείται ότι αντανακλά τον πραγματικό χαρακτήρα του δράστη, έτσι ώστε να συμπεραθεί πως ο ίδιος είναι κακός, δηλαδή φέρει τέτοιο χαρακτήρα;
Δεν βρίσκεται σε κάποιο σαφές όριο επαναληψιμότητας στις πράξεις του, που να δύναται να οδηγήσει σε αυτή την κρίση. Απεναντίας εντοπίζεται στα κίνητρά του.

Από την πλευρά του θύματος, ριζικό κακό υπάρχει κάθε φορά που η υφιστάμενη βλάβη -του θύματος- είναι τρομακτική, αφού η σπουδαιότητα ή το μέγεθος είναι πολύ μεγαλύτερα απ’ ό,τι το καθημερινό κακό. Σε σημείο που του καθιστά αδύνατο να έχει μια αξιοπρεπή ή ευτυχισμένη ζωή, δηλαδή του αφαιρεί τη δυνατότητα να δρα ως ένα αυτόνομο υποκείμενο. Πρόκειται, εν ολίγοις, για ένα βιωμένο μέγεθος, πώς, δηλαδή, το θύμα βίωσε αυτό που του συνέβη.

Το κακό είναι μια εύλογα προβλέψιμη βλάβη που κινείται σε ένα εύρος μεγέθους και σημασίας και που προκαλείται, διακινδυνεύεται, υποστηρίζεται, ενισχύεται ή γίνεται ανεκτή από κάποια ένοχη κακή πράξη, κακοπραξία.

Card, (2002), «Το παράδειγμα της θηριωδίας».

Σε αυτό το απόσπασμα, βέβαια, όχι μόνο εντοπίζεται η απόπειρα να αποδοθεί το βάρος στη βλάβη που υπέστη το θύμα, αλλά εγκιβωτίζει και μια ασάφεια κάποιου εύρους, μεγέθους. Επιπλέον, εισάγει και την ανοχή ως στοιχείο του κακού. Κακό δεν είναι απλώς η πράξη, κακό είναι να μην υπάρξει αντίδραση όταν ο άλλος πράττει κάτι κακό.

Προφανώς, υπάρχει ο τρίτος πόλος, του θεατή. Ριζικό κακό είναι εκείνο που προκαλεί μια συγκεκριμένη αντίδραση στον θεατή, ο «ηθικός αποτροπιασμός». Συνακόλουθα, η αντίδραση του θεατή –όχι η βλάβη που υπέστη το θύμα, όχι τα κίνητρα του θύτη–, αποτελεί το μέτρο εάν πράγματι κάτι ήταν ριζικό κακό ή όχι.

Βέβαια, για μια πληθώρα λόγων δεν είναι ασφαλές κριτήριο. Φέρει υποκειμενική θέση και όχι αντικειμενική. Ακόμη, ο ρόλος του συμπλέκεται με αυτόν του θύματος ή και του θύτη συμμετέχοντας σε μια αλυσίδα, μια αλληλουχία, μια ιστορία του κακού. Πιθανώς, να υπέστη το κακό και απλώς το αναπαράγει.

«Αμαρτία, πόνος/οδύνη και θάνατος εκφράζουν … την ανθρώπινη συνθήκη στη βαθιά της ενότητα. Παρατηρούμε τη σύγχυση του συνόρου ανάμεσα στον ένοχο και το θύμα … αυτό είναι το σκοτεινό βάθος που καθιστά το κακό ένα μοναδικό αίνιγμα.»

Paul Ricoeur, (2004), «Le mal».

Συμπερασματικά, πρέπει να βρεθούν τα ασαφή όρια ανάμεσα στον θύτη, το θύμα και τον θεατή.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Δύο είναι οι πιο ισχυροί παράγοντες που προσελκύουν τα κουνούπια, δεν είναι, όμως, μόνο αυτοί

Σε κάθε παρέα των καλοκαιρινών διακοπών υπάρχουν τα άτομα που ταλαιπωρούνται από τα συνεχή τσιμπήματα των κουνουπιών και υπάρχουν κι αυτά που δεν γνωρίζουν τι σημαίνει φαγούρα από το τσίμπημα αυτού του άκρως ενοχλητικού εντόμου.

Τι είναι, λοιπόν, αυτό που καθιστά έναν άνθρωπο τόσο… ακαταμάχητο στα κουνούπια;

Σύμφωνα με τον καθηγητή Ιατρικής Εντομολογίας στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, Jonathan Day, δύο είναι οι πιο ισχυροί παράγοντες που προσελκύουν τα κουνούπια: η όραση και η μυρωδιά. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτοί.

Στη συνέχεια ακολουθούν οι πιθανοί λόγοι που μπορεί κάποιος να είναι… «πειρασμός» για τα κουνούπια.

1. Τα ρούχα

Όπως προαναφέραμε, τα κουνούπια συνήθως χρησιμοποιούν τα μάτια τους για να στοχεύσουν το επόμενο θύμα καθώς συνιστούν ιδιαιτέρως «οπτικά» έντομα, ειδικά αργά το απόγευμα. Και στοχεύουν πιο εύκολα όσους φορούν σκούρα (μπλε, μαύρο) και κόκκινα ρούχα.

2. Ο τύπος αίματος

Για τα κουνούπια, όλα έχουν να κάνουν με το αίμα. Τα ενήλικα κουνούπια επιβιώνουν μέσω του νέκταρ για την τροφή τους, τα θηλυκά όμως βασίζονται στην πρωτεΐνη του ανθρώπινου αίματος για την παραγωγή των αυγών τους. Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, ότι κάποιες ομάδες αίματος είναι πιο ελκυστικές από άλλες.

Έρευνες έχουν βρει ότι οι άνθρωποι με ομάδα αίματος Ο είναι δύο φορές πιο ελκυστικοί για τα κουνούπια από αυτούς με ομάδα αίματος Α, ενώ όσοι έχουν ομάδα αίματος Β βρίσκονται κάπου στη μέση. Επίσης, το 85% των ανθρώπων παράγουν μια έκκριση που σηματοδοτεί την ομάδα αίματός τους, με τα κουνούπια να προσελκύονται σε αυτούς περισσότερο, ανεξάρτητα από την ομάδα αίματος.

3. Αέρια

Τα κουνούπια διαισθάνονται το διοξείδιο του άνθρακα από 48 μέτρα μακριά. Έτσι, όσο περισσότερο εκπνέει κάποιος, τόσο πιο ελκυστικός γίνεται. Οι πιο μεγαλόσωμοι άνθρωποι εκπνέουν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα. Επίσης, επειδή οι άνθρωποι εκπνέουν από το στόμα και τη μύτη, τα κουνούπια ελκύονται περισσότερο από το κεφάλι, γι’αυτό και τα ακούμε να βουίζουν γύρω από τα αυτιά μας κατά τη διάρκεια της νύχτας.

4. Θερμότητα και ιδρώτας

Φαίνεται πως τα κουνούπια έχουν καλή όσφρηση και για άλλες μυρωδιές εκτός του διοξειδίου του άνθρακα και μπορούν να εντοπίσουν τα «θύματά τους» μέσω του γαλακτικού οξέος, του ουρικού οξέος, της αμμωνίας και άλλων ενώσεων που εκκρίνονται με τον ιδρώτα. Προτιμούν, επίσης, τους ανθρώπους που είναι πιο θερμοί.

Για παράδειγμα, μια έντονη προπόνηση αυξάνει τη συγκέντρωση γαλακτικού οξέος και θερμότητας στο σώμα, ενώ γενετικοί παράγοντες «επηρεάζουν την ποσότητα του ουρικού οξέος και άλλων ουσιών που εκκρίνονται φυσιολογικά, καθιστώντας κάποιους ανθρώπους πιο ευάλωτους στον εντοπισμό από τα κουνούπια», σημειώνουν οι ειδικοί.

5. Ζωντανό δέρμα

Έρευνες έχουν δείξει ότι ο τύπος και η ποσότητα των βακτηρίων που υπάρχουν στο δέρμα ενός ανθρώπου μπορεί να παίζουν κάποιο ρόλο στην προσέλκυση των κουνουπιών. Το δέρμα μας έχει το δικό του μικροβίωμα, το οποίο δημιουργεί κι ένα ξεχωριστό άρωμα.

Σε μία μελέτη, ομάδα ανδρών χωρίστηκε σε αυτούς που προσέλκυσαν πολύ τα κουνούπια και σε όσους λιγότερο. Οι πρώτοι, λοιπόν, είχαν περισσότερα από ορισμένα βακτήρια στο δέρμα τους αλλά λιγότερα από τους δεύτερους.

Ο παράγοντας των βακτηρίων θα μπορούσε, επίσης, να εξηγήσει γιατί κάποια κουνούπια «επιτίθενται» στους αστραγάλους και τα πόδια, περιοχές που αποτελούν εστίες συσσώρευσης βακτηρίων.

6. Εγκυμοσύνη

Μπορεί οι εγκυμονούσες να ανήκουν στην κατηγορία των ατόμων που δε θέλουν σε καμία περίπτωση να τις τσιμπήσει κουνούπι, η αλήθεια όμως είναι ότι κάποια είδη των εντόμων αυτών προσελκύονται ιδιαίτερα από τις γυναίκες που κυοφορούν.

Μία μελέτη στην Αφρική διαπίστωσε ότι οι έγκυες είναι δύο φορές πιο ελκυστικές για τα κουνούπια που φέρουν το παράσιτο της ελονοσίας, με τους επιστήμονες να πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται στην αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα.

Συγκεκριμένα, βρήκαν ότι οι γυναίκες στα τελευταία στάδια της εγκυμοσύνης τους εξέπνεαν 21% μεγαλύτερο όγκο αέρα, αλλά και ότι η κοιλιά των εγκύων ήταν πιο ζεστή, προσθέτοντας και το στοιχείο της θερμότητας στην εξίσωση της προσέλκυσης των κουνουπιών.

7. Μπύρα

Τα κουνούπια έχουν ιδιαίτερη προτίμηση στη μπύρα. Σε μια μελέτη οι ερευνητές βρήκαν ότι τα κουνούπια που «τριγύριζαν» τους συμμετέχοντες μετά την κατανάλωση μπύρας ήταν πολλά περισσότερα από πριν.

Οι επιστήμονες υπέθεσαν ότι αυτό οφείλεται στην αυξημένη περιεκτικότητα του ιδρώτα σε αιθανόλη και στην υψηλότερη θερμοκρασία του δέρματος λόγω της κατανάλωσης αλκοόλ, χωρίς, όμως, να μπορούν να βρουν τον ακριβή συσχετισμό.

Πρόκειται για μία επικίνδυνη και πάρα πολύ απαιτητική εργασία, την οποία πραγματοποιεί ένας εργαζόμενος στο εξωτερικό. Ωστόσο, ο μισθός του είναι πέρα για πέρα ικανοποιητικός. Αυτό, διότι ο ίδιος λαμβάνει δεκάδες χιλιάδες ευρώ για τη συγκεκριμένη εργασία.

Ο άνδρας που θα δείτε στο παρακάτω δουλεύει μια φορά τη μέρα κάθε έξι μήνες. Ο ίδιος παίρνει 20.000 δολάρια τη φορά. Το μόνο που κάνει είναι να αλλάζει μια λάμπα. Ο λόγος που παίρνει τόσα χρήματα; Ανεβαίνει πάνω από 450 μέτρα από το έδαφος για να το κάνει αυτό. Αν και πολλοί δεν θα το έκαναν, ο ίδιος φαίνεται ψύχραιμος, ανεβαίνει άνετος τις σκαλωσιές, αλλάζει με ευκολία τη λάμπα, απολαμβάνει τη θέα για λίγα δευτερόλεπτα και κατεβαίνει.

Φυσικά, παίρνει όλα τα μέτρα ασφαλείας που είναι απαραίτητα. «Μάλλον κάνει έξι μήνες να ανέβει και έξι μήνες να κατέβει, για αυτό πηγαίνει δύο φορές το χρόνο!», σχολιάζει ένας χρήστης του Youtube με χιούμορ.

Πηγή

Το ζευγάρι έκανε το τραπέζι σε ανθρώπους που βρίσκονται στον δρόμο, μοιράζοντάς τους τις επιπλέον μερίδες φαγητού που είχε παραγγείλει.

Μπορεί ο γάμος τους να καθυστέρησε να πραγματοποιηθεί λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, ωστόσο για τον Γιώργο και τη Μαρία, ένα ζευγάρι από τη Θεσσαλονίκη, αυτό είχε μικρή σημασία.

Ο γάμος των δύο νέων ήταν ιδιαίτερα ξεχωριστός, αφού αντί για γαμήλιο γλέντι αποφάσισαν να μοιραστούν τη χαρά τους μαζί με τους αστέγους της πόλης μοιράζοντάς τους γεύματα αγάπης.

Σε συνεργασία με την Εθελοντική Διακονία Αστέγων και τη βοήθεια της Κυριακής Φράγκου, την Κυριακή 6 Ιουνίου μετά το τέλος του γάμου, το ζευγάρι έκανε το τραπέζι σε ανθρώπους που βρίσκονται στον δρόμο, μοιράζοντάς τους τις επιπλέον μερίδες φαγητού που είχε παραγγείλει.

«Όταν νιώθεις πραγματικά τόσο μεγάλη χαρά θέλεις να τη μοιραστείς. Όχι μόνο με τους παρευρισκόμενους αλλά και με όσους το έχουν ανάγκη», είπε η Μαρία.

Μιλώντας για τον γάμο τους, ανέφεραν ότι ήθελαν πολύ να μοιραστούν τη χαρά τους με όλον τον κόσμο, γι΄αυτό και θέλησαν να προσφέρουν «κομμάτι από την αγάπη τους» σε όσους το είχαν ανάγκη.

Πηγή

Τι θα λέγατε για μια βιβλιοθήκη, η οποία στα ράφια της δεν διαθέτει βιβλία; Ή μάλλον δεν διαθέτει χάρτινα βιβλία, ούτε καν βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή. Διαθέτει όμως ανθρώπους, τις ιστορίες τους και τις εμπειρίες τους. Και κάτι παραπάνω: τη διάθεσή τους να τα επικοινωνήσουν όλα αυτά με ένα τρόπο που να ενισχύει την προώθηση της ποικιλομορφίας.

Η ζωντανή βιβλιοθήκη αντιστρέφει το ρόλο της παραδοσιακής βιβλιοθήκης αποτελεί έναν ασφαλή χώρο για διάλογο όπου τα θέματα συζητούνται ανοιχτά μεταξύ των ανθρώπινων βιβλίων και των αναγνωστών τους. Οι «αναγνώστες» «δανείζονται» τους ανθρώπους – βιβλία για ένα ημίωρο ή 20 λεπτά και τους «διαβάζουν», συνομιλώντας μαζί τους. Ο στόχος αυτού του εγχειρήματος, είναι να καταπολεμίσει τις διακρίσεις, την προκατάληψη, τον ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Έχουν έτσι τη δυνατότητα να ανακαλύψουν πως σκέφτεται, αγαπάει, φοβάται, ένας πυροσβέστης, ένας οροθετικός,  μια ανύπαντρη μητέρα, ένας μουσουλμάνος, ένα άτομο με κινητική αναπηρία, ένα άτομο με διπολική διαταραχή, ένας άστεγος, μια συγγραφέας, ένας συνταξιούχος, μια γυναίκα με νανισμό, ένας άνεργος, ένας πρόσφυγας .… ο κατάλογος των βιβλίων ατελείωτος!

Μέσα από την ζωντανή βιβλιοθήκη οι συνομιλητές καλούνται να δημιουργήσουν προσωπική εικόνα για αυτά τα πρόσωπα μέσω του διαλόγου. Ακούγοντας την ιστορία τους, συνειδητοποιεί κανείς ότι δεν πρέπει να κρίνουμε ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του. Αυτό είναι ένα καινοτόμο έργο που ξεκίνησε στην Δανία , κερδίζει το κοινό σε όλο τον κόσμο ακόμη και στη χώρα μας και είναι μια πρωτοβουλία η οποία μας συστήνεται ως «The Human Library» ή όπως παρουσιάζεται σε άλλες χώρες Living Library.

Αν δεν μιλάτε τη γλώσσα του Ζωντανού Βιβλίου η Ζωντανή Βιβλιοθήκη θα σας παράσχει ένα Ζωντανό Λεξικό (διερμηνέα) κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Υπάρχουν επίσης και οι εθελοντές βιβλιοθηκονόμοι. Με έναν κομβικής σημασίας ρόλο, καθώς είναι οι κατάλληλοι για να λύσουν οποιαδήποτε απορία των αναγνωστών, τους οδηγούν στο βιβλίο που έχουν επιλέξει, το οποίο μπορούν να διαβάσουν ταυτόχρονα μέχρι τρεις αναγνώστες και με χρονικό όριο.

 Ο αναγνώστης οφείλει να επιστρέψει το Ζωντανό Βιβλίο στην ίδια πνευματική και φυσική κατάσταση που το δανείστηκε. Δεν επιτρέπεται να προκαλέσει ζημιά σε ένα Ζωντανό Βιβλίο, να του τσαλακώσει τις σελίδες ή να θίξει την αξιοπρέπειά του/της με οποιονδήποτε τρόπο.

Σύλληψη της ιδέας

Η ιδέα της ζωντανής βιβλιοθήκης πήγασε από μια δανική πρωτοβουλία νέων ονόματι Stop the Violence (Τέρμα στη Βία) . Το Stop the Violence διέκοψε τη λειτουργία του το 2001, μετά από 8 χρόνια ύπαρξης, και κατά καιρούς αριθμούσε περίπου 7000 μέλη, ως επί το πλείστον άτομα μεταξύ 12 και 18 ετών. Στόχος της πρωτοβουλίας ήταν η συμμετοχή των νέων στην ενεργό πρόληψη της βίας και των προκαταλήψεων.

Πρώτα βήματα

Το Stop the Violence “λάνσαρε” την ζωντανή βιβλιοθήκη για πρώτη φορά το 2000, στο φεστιβάλ μουσικής του Roskilde, όπου έγινε υποδεκτό με επιτυχία. Ακολούθησαν πολλά Φεστιβάλ, των οποίων η ζωντανή βιβλιοθήκη υπήρξε αναπόσπαστο μέρος, ώσπου το 2003 μετεξελίχθηκε στο πρόγραμμα Η νεολαία την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της κοινωνικής συνοχής, το οποίο προωθήθηκε από του Συμβούλιο της Ευρώπης.

Αρχικά ήταν μία τυπική “μικρή εκδήλωση στο πλαίσιο μιας μεγάλης εκδήλωσης”, όμως με τον καιρό συνάντησε υπερεθνική απήχηση και η ιδέα υιοθετήθηκε από πολλές άλλες ομάδες ανθρώπων. Ως αποτέλεσμα, τα “Ζωντανά βιβλία”, συνεχίζουν να έχουν παρουσία σε φεστιβάλ μουσικής, σε εκθέσεις βιβλίων, σε σχολεία, σε συνέδρια για τη νεολαία και, όλο και περισσότερο, σε βιβλιοθήκες.

Η ζωντανή Βιβλιοθήκη καθιστά δυνατή την άμεση επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, οι οποίοι για διάφορους λόγους δεν θα έρχονταν σε επαφή αλλιώς. Η βασική ιδέα μπορεί να συνδεθεί με τη διεθνή αντιρατσιστική κίνηση με το γνωστό Σύνθημα, “ένας ξένος είναι ένας φίλος που δεν έχεις γνωρίσει ακόμα” („A stranger is a friend you haven’t met yet”).

Η ζωντανή βιβλιοθήκη προσφέρει έναν τρόπο για τους ανθρώπους να έρθουν σε άμεση προσωπική επαφή. Ο διάλογος και η ανθρώπινη επικοινωνία είναι ισχυρά εργαλεία για να αντιμετωπιστεί η ντροπή και η αμηχανία κατά την συναναστροφή με αγνώστους, καθώς οι σημερινές πολυπολιτισμικές και ανώνυμες κοινωνίες των πόλεων επιβάλλουν την ανάγκη της δεκτικότητας, της ανοχής και την αποδοχής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των συνανθρώπων μας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της επικοινωνίας με ανθρώπους όλων των “αποχρώσεων” και της κατανόηση που απορρέει από αυτήν.

Καταλήγουμε λοιπόν στο ότι η παιδεία που έχει καθένας από εμάς μας ανάγει σε άτομα με ανοιχτό μυαλό , δεκτικά να ακούσουν τη φωνή της διαφορετικότητας. Συνεπώς πρέπει να βλέπουμε και να κρίνουμε τις πράξεις και όχι να κατηγοριοποιούμε τους ανθρώπους σύμφωνα με ταμπέλες . Το σημαντικότερο όλων είναι  ότι οι ανθρώπινες σχέσεις που χτίζουμε είναι το πρώτο και το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μας. Αυτό που μας απομένει είναι όλοι εκείνοι με τους οποίους τα μονοπάτια μας διασταυρώθηκαν, μοιραστήκαμε στιγμές και αλλάξαμε έστω και λίγο την πορεία της ζωής μας.

Αν λοιπόν βρεθεί στο δρόμο σου μια “Ζωντανή Βιβλιοθήκη”, μην χάσεις την ευκαιρία και διάβασε ένα βιβλίο διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Και να θυμάσαι: “Don’t judge a book by its cover”.

Νένα Ευθυμιάδου

Κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου γιορτάζεται η Ημέρα προστασίας Περιβάλλοντος. Απαρτίζει την κύρια εκδήλωση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ από το 1972 για την ενημέρωση και δράση του παγκόσμιου κοινού σχετικά με το περιβάλλον και τα ζητήματα που το αφορούν. Συνακόλουθα, δύναται να επισημαίνει τη σημαντικότητα της φύσης για την προστασία του φυσικού κόσμου. 

Η διαδικτυακή πλατφόρμα του ΟΗΕ για την Ημέρα προστασίας Περιβάλλοντος περιλαμβάνει οδηγούς για κάθε πολίτη ή φορέα που στοχεύει να υλοποιήσει μία τέτοιου είδους δράση, ενώ με τα hashtags  #WorldEnvironmentDay και #WithNature καλεί για τον διαμοιρασμό εικόνων και εμπειριών.

Έχει εξελιχθεί σε παγκόσμια πλατφόρμα, η μέρα αυτή, για δημόσια προβολή, με τη συμμετοχή περισσότερων από 143 χωρών ετησίως. Για πρώτη φορά στην ιστορία μια κρίση, που προκάλεσε ο SARS-CoV-2, συσπείρωσε τόσο πολλούς γύρω από ένα σχέδιο εξόδου με επίκεντρο το περιβάλλον. Επήλθαν, παρεπόμενος, φωνές φέρνοντας σε εγγύτητα τον άνθρωπο με την άγρια ζωή, για τον κίνδυνο που ελλοχεύει η περιβαλλοντική ανισορροπία.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Την 25^η θέση καταλαμβάνει η Ελλάδα στον παγκόσμιο «Δείκτη Περιβαλλοντικής Απόδοσης 2020», υποχωρώντας το 2018 από την 22^η θέση. Ο δείκτης καταρτίζεται ανά διετία από επιστήμονες των αμερικανικών πανεπιστημίων Yale και Columbia κατατάσσοντας 180 χώρες με βάση 32 περιβαλλοντικά κριτήρια. Πέρυσι, το 2020, συγκέντρωσε βαθμολογία ως η 28^η τόσο σε «ζωτικότητα οικοσυστημάτων», όσο σε «περιβαλλοντική υγεία».
Για τα αναλυτικά τα στοιχεία του Δείκτη ΕΔΩ.

Επιπλέον, υφίσταται ένα φιλόδοξο σχέδιο ανάκαμψης που πρότεινε η Κομισιόν και περιλαμβάνει τη δημιουργία του νέου εργαλείου «Next Generation EU», καθώς και στοχευόμενες ενισχύσεις στον μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό της Ε.Ε. για την περίοδο 2021-2027 που θα αυξήσουν τη συνολική δημοσιονομική δύναμη παρέμβασης του προϋπολογισμού της.

ΝΟΜΟΣ 4685/2020
Ο νέος νόμος 4685/2020 με τον εκσυγχρονισμό της περιβαλλοντικής νομοθεσίας που δημοσιεύτηκε στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» προβλέπει την ίδρυση ενός νέου κεντρικού οργανισμού φυσικού περιβάλλοντος και κλιματικής αλλαγής με 24 μονάδες διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών. Μετά τις πρόσφατες αλλαγές που έφερε, σε κάθε περιοχή θα οριστούν έως και τέσσερις ζώνες κλιμακούμενης προστασίας.

Μολαταύτα, το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) δείχνει αποφασισμένο να επιλύσει τα προβλήματα που οδηγούν στην κατάρρευση των οικοσυστημάτων. Άλλωστε, πλέον, ορίζεται ως η μόνη αρμόδια αρχή για την περιβαλλοντική αποκατάσταση της λίμνης Κορώνειας αναλαμβάνοντας την εκτέλεση των έργων και την παρακολούθηση των δράσεων για την αποκατάσταση της.

Συμφέρη Αικατερίνη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ