Γονέας – άνθρωπος

Δεν είπε κανείς ότι η δουλειά του γονέα είναι εύκολη, ή μόνο ευχάριστη. Οι περισσότεροι γονείς ωριμάζουν σαν προσωπικότητες και σαν ψυχές ταυτόχρονα με τα παιδιά τους. Δεν ζήτησε κανείς να είναι τέλειοι, αψεγάδιαστοι, μιας και κανείς δεν είναι τέλειος. Γο-νέας , ένας νέος γόνος, ένα νέο προϊόν, μια ανάμειξη δύο ψυχών, δύο προσωπικοτήτων , που η αγάπη, του ενός για τον άλλον, δημιούργησε έναν νέο καρπό, μια νέα ύπαρξη. Όπως είναι λογικό αυτή η νέα ύπαρξη, είναι κάτι από τα δύο, συν την δική του μοναδική ανερχόμενη προσωπικότητα. Που σημαίνει σαν γονέας, έχεις ήδη κάποια γνωρίσματα για το πώς θα διαχειριστείς το παιδί στα πρώτα χρόνια της ζωής του, με την προϋπόθεση ότι γνωρίζεις τον εαυτό σου, έστω και λίγο, όπως επίσης και του άλλου μισού.

 Όπως γνωρίζουμε τα λάθη είναι ανθρώπινα, και εκτός αυτού είναι το μόνο μέσων για να καταλάβουμε την ζωή. Μόνο ο παθών μαθαίνει, όσο καλές και αν είναι οι θεωρίες και οι συμβουλές, αν δεν καεί η πέτσα σου, πως θα πιστέψεις ότι η φωτιά σε καίει.

Κάποιοι μπορεί να έγιναν γονείς γιατί έτσι όριζε η κοινωνία κάποτε, και ας μην ήταν έτοιμοι για ένα τέτοιο ταξίδι, κάποιοι άλλοι μπορεί να ήθελαν και να ήταν έτοιμοι να ανεβούν σε εκείνο το τρένο, άλλα η ζωή να μην είχε τις ίδιες βλέψεις. Λένε τα παιδιά είναι η εξιλέωση του γονέα για τα λάθη του, από αυτήν, ή και από άλλη ζωή. Τι γίνεται όμως όταν κάνεις πολλά χρόνια αυτό το ταξίδι και δεν έχεις κάνει καμία πρόοδο, ούτε με σένα σαν άνθρωπος, έπειτα ούτε σαν γονιός, αλλά προφανώς ούτε με το παιδί σου. Ποιες είναι οι προσδοκίες σου σαν δάσκαλος που έχεις υπάρξει για εκείνο το πλάσμα, και ποιες είναι οι απαιτήσεις σου από τον ίδιο σου τον εαυτό, αν έχεις φυσικά.

Η κατανόηση όπως και η υπομονή είναι από εκείνα τα βοηθητικά εργαλεία που βρίσκονται στο εγκεφαλικό κουτί περί γονικές ευθύνες. Όταν αγαπάμε, αυτές οι δύο έννοιες είναι τόσο αυτονόητες, όσο και το οξυγόνο που δεν ξεχνάμε να αναπνεύσουμε. Σίγουρα υπάρχουν στιγμές που ξεχνάμε να αναπνεύσουμε, αλλά αυτό κρατάει μερικά δευτερόλεπτα, τα ίδια δευτερόλεπτα που ξεχνάμε να δείξουμε όλα εκείνα τα συναισθήματα ευγνωμοσύνης σε εκείνους που αγαπάμε, γιατί είχαμε μεγαλύτερες προβλέψεις-απαιτήσεις από εκείνους τους ανθρώπους, αλλά πάντοτε σε σύγκριση με εμάς τους ίδιους. Παρόλα αυτά παραμερίζουμε όλες εκείνες τις διαφορές που στο τέλος της ημέρας μας κάνουν να είμαστε μοναδικοί ο καθένας με τον τρόπο του.

Το να δείξουμε κατανόηση σε έναν γονέα που δεν κατάφερε ποτέ να ωριμάσει άλλοτε μας κάνει εμάς να δείχνουμε ωριμότητα και δυνατούς, αλλά άλλοτε αδύναμους που δεν καταφέραμε να περάσουμε τα σωστά μηνύματα ώστε να δουν ολόκληρη την εικόνα. Θα μου πεις δεν είναι δουλειά του παιδιού, αλλά όλοι έχουμε μερίδιο ευθύνης για τον συνάνθρωπο μας άσχετα ποια είναι η σχέση που μας συνδέει.  Η αγάπη όμως με την ωριμότητα είναι δύο συντελεστές που δεν έχουν ανάγκη το ένα το άλλο. Το να δείχνεις την αγάπη σου στο παιδί σου, το να μοιραστείς την χαρά του και να τον κάνεις να νιώθει περήφανο για τον εαυτό του, δεν χρειάζεται να είσαι γονιός, αρκεί να είσαι άνθρωπος.

Το να είναι κάποιος ελλιπής, είναι απόλυτα δεκτό και κατανοητό, όταν όμως το παιδί καταφέρνει να είναι εκεί για τον γονιό του και ας μην είναι υποχρεωμένος να σηκώνει τέτοιο βάρος, το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει εκείνος ο γονιός, είναι απλά να βρίσκεται εκεί για το παιδί του, πολλές φορές και ας μη ξέρει γιατί, και αυτό ένα είδος αγάπης είναι.

Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη και την παρουσία των γονέων, και όλα τα υπόλοιπα ξετυλίγονται μόνα τους με τον χρόνο.

Ιωάννα Γκαβριλίου




Το ήθος των γονιών χτίζει το χαρακτήρα των παιδιών

Είναι μεγάλο πλεονέκτημα για τα παιδιά αν οι γονείς τους έχουν ξεκαθαρισμένη στάση ζωής.

Αν έχουν, δηλαδή, ήθος, με το οποίο κρίνουν τα γεγονότα. Το ήθος ενεργεί σαν οικοδομικό υλικό στο χαρακτήρα του παιδιού. Όσο πιο ξεκάθαρες και γεμάτες αποδοχή είναι οι αντιλήψεις σας για τον κόσμο, τόσο πιο σταθερά θα εδραιώνεται αυτή η ηθική στάση και τόσο πιο εύκολο θα είναι για τα παιδιά σας να προσαρμοστούν στους κοινωνικούς κανόνες.

Η στάση σας απέναντι στα προβλήματα της ζωής αποκαλύπτεται από τις συζητήσεις σας. Αυτά που ακούνε τα παιδιά στο σπίτι έχουν μεγάλη σημασία για την ανάπτυξή τους. Πρέπει να είστε προσεκτικοί μ’ αυτά που λέτε μπροστά στο παιδί σας, και ποτέ μην υποτιμάτε τη νοημοσύνη τον. Καταλαβαίνει πολύ περισσότερα απ’ όσα εσείς νομίζετε. Μπορεί να μη γνωρίζει ακόμα κάποιες λέξεις, αλλά κι απ’ την πολύ μικρή του ηλικία είναι ικανό να “πιάσει” το νόημα μιας συζήτησης ανάμεσα στους ενήλικους. Και, προσοχή:

Οι αισιόδοξες απόψεις -δικές σας ή του περιβάλλοντος σας- δεν είναι δυνατό να παρακινήσουν το παιδί στη χαρά της ζωής και τη δημιουργικότητα. Οι συνεχείς επικρίσεις σας για την κατάπτωση του ανθρώπου και τη διαφθορά του κόσμου δεν μπορούν να παρακινήσουν τα παιδιά, ώστε να γίνουν χρήσιμα μέλη της κοινωνίας.

Θα πρέπει να δείξετε στο παιδί την ομορφιά της ζωής και την αξία της Τέχνης. Το παιδί πρέπει να διδαχτεί να θαυμάζει τη Φύση και τη χαρά της γνώσης και του προβληματισμού. Θ’ αρχίσει να νιώθει ένα πρώιμο ενδιαφέρον γι’ αυτά τα πράγματα, αν εσείς του μιλάτε σχετικά την ώρα του φαγητού στο τραπέζι ή βγαίνοντας περίπατο μαζί του. Η ίδια η ατμόσφαιρα του σπιτιού, εκτός από τις ειδικές σχολικές ανάγκες, παίζει καθοδηγητικό ρόλο στη διανοητική, πνευματική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Ασκεί μια ζωντανή επίδραση πάνω στο χαρακτήρα του, στη νοοτροπία και στο ταμπεραμέντο του. Πολλή και κοπιαστική εργασία θα εξοικονομηθεί από την κατοπινή του εκπαίδευση, αν η ανατροφή του είναι ήρεμη και δημιουργική από τον πρώτο καιρό της κοινωνικής του ζωής μέσα στην οικογένεια.

Πρέπει να παραδεχτούμε ότι η ήρεμη οικογενειακή ατμόσφαιρα είναι δύσκολο να βρεθεί στην εποχή μας, μια εποχή ανασφάλειας, αβεβαιότητας και έντονου ανταγωνισμού. Οι γονείς, ωστόσο, μπορούν να φυλαχτούν απ’ τον πειρασμό και να μη ρίξουν το σφάλμα -για την έλλειψη αρμονίας- στις συνθήκες της ζωής τους, στους παππούδες, στα πεθερικά ή ο ένας στον άλλο. Αν γίνει αυτό, η ατμόσφαιρα στο σπίτι θα βαρύνει ακόμα πιο πολύ. Και θα φέρει κι άλλες συγκρούσεις.

Μπορείτε να βελτιώσετε (ίσως και να αλλάξετε) τις συνθήκες αλλάζοντας τη δική σας συμπεριφορά, και προσπαθώντας με κάθε τρόπο να βελτιώσετε τη συμβολή σας στην αλλαγή αυτής της κατάστασης. Οι οικονομικές δυσκολίες, τα ελαττώματα του χαρακτήρα, η ασυμφωνία των γονιών, ο στενός χώρος στην κατοικία, οι ανεπιθύμητοι γείτονες ή συγγενείς, οι αρρώστιες – δηλαδή, η κάθε ανωμαλία στο οικογενειακό καθεστώς, η κάθε διατάραξη της γαλήνης- όλα αυτά απαιτούν ακόμη μεγαλύτερη προσοχή στον τρόπο που χρησιμοποιούμε για να τα αντιμετωπίσουμε. Η αγανάκτηση και η αποθάρρυνση, ένας καυγάς -ανεξάρτητα πόσο δικαιολογημένα ή κατανοητά είναι όλα αυτά- μπορούν να προσθέσουν νέες δυσκολίες στην, ήδη, δύσκολη κατάσταση, και να βλάψουν την ανάπτυξη του παιδιού, πολύ περισσότερο από τα ίδια δυσάρεστα γεγονότα ή καταστάσεις.

Πηγή




Δέκα τρόποι πρόληψης της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης

Μια συζήτηση που πρέπει να γίνεται νωρίς και να επαναλαμβάνεται τακτικά.

Δυστυχώς ζούμε μέρες όπου στην επικαιρότητα πρωταγωνιστεί ένας από τους χειρότερους εφιάλτες για τους γονείς και ακόμα περισσότερο για τα ίδια τα παιδιά. Η σεξουαλική κακοποίηση είναι ένας κίνδυνος που ελλοχεύει στα πιο ανύποπτα μέρη και το πρόσωπο με το οποίο εμφανίζεται στα παιδιά –ιδιαίτερα τα πολύ μικρής ηλικίας– μπορεί να φοράει μάσκα καλοσύνης και τρυφερότητας και να τα μπερδέψει, με αποτέλεσμα να μην ξέρουν πώς να προφυλάξουν τον εαυτό τους. Ακολουθούν δέκα τρόποι που θα σας βοηθήσουν να προλάβετε την παιδική σεξουαλική κακοποίηση.

Μιλήστε νωρίς για τα μέρη του σώματος.

Ονομάστε τα μέρη του σώματος και μιλήστε για αυτά πολύ νωρίς. Χρησιμοποιήστε τα κατάλληλα ονόματα για τα μέρη του σώματος ή τουλάχιστον διδάξτε στο παιδί σας ποιες είναι οι πραγματικές λέξεις για τα μέρη του σώματός του. Το να αισθάνεται άνετα χρησιμοποιώντας αυτές τις λέξεις και να γνωρίζει τι σημαίνουν μπορεί να βοηθήσει ένα παιδί να μιλήσει καθαρά αν έχει συμβεί κάτι ακατάλληλο.

Διδάξτε τους ότι ορισμένα μέρη του σώματος είναι ιδιωτικά.

Πείτε στο παιδί σας ότι τα προσωπικά του μέρη ονομάζονται ιδιωτικά επειδή δεν είναι για να τα βλέπουν όλοι. Εξηγήστε ότι η μαμά και ο μπαμπάς μπορούν να τα δουν γυμνά, αλλά οι άνθρωποι έξω από το σπίτι πρέπει να τα βλέπουν μόνο με τα ρούχα τους. Εξηγήστε πώς ο γιατρός του μπορεί να το δει χωρίς τα ρούχα του, γιατί η μαμά και ο μπαμπάς είναι εκεί μαζί και ο γιατρός ελέγχει το σώμα του.

Διδάξτε τα όρια του παιδιού σας.

Πείτε στο παιδί σας πραγματικά ότι κανείς δεν πρέπει να αγγίζει τα ιδιωτικά του μέρη και ότι κανείς δεν θα πρέπει να του ζητήσει να αγγίξει τα ιδιωτικά μέρη κάποιου άλλου. Οι γονείς συχνά θα ξεχάσουν το δεύτερο μέρος αυτής της πρότασης. Η σεξουαλική κακοποίηση ξεκινά συχνά με τον δράστη που ζητά από το παιδί να αγγίξει τον εαυτό του ή κάποιον άλλο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Childhood sexual abuse (@childhood_trauma_recovery)


Πείτε στο παιδί σας ότι τα μυστικά που αφορούν το σώμα του δεν είναι εντάξει.

Οι περισσότεροι δράστες θα πουν στο παιδί να κρατήσει μυστικό την κακοποίηση. Αυτό μπορεί να γίνει με φιλικό τρόπο, όπως, «Μου αρέσει να παίζω μαζί σου, αλλά αν πεις σε κανέναν άλλο τι παίξαμε, δεν θα με άφηναν να σε ξαναδώ». Ή μπορεί να είναι απειλή: «Αυτό είναι το μυστικό μας. Αν το πείτε σε κανέναν, θα του πω ότι ήταν η ιδέα σας και θα μπείτε σε μεγάλο μπελά!» Πείτε στα παιδιά σας ότι ανεξάρτητα από το τι τους λέει κάποιος, τα μυστικά του σώματος δεν είναι εντάξει και θα πρέπει πάντα να σας λένε εάν κάποιος προσπαθεί να τα κάνει να κρατήσουν ένα μυστικό που αφορά το σώμα τους.

Πείτε στο παιδί σας ότι κανείς δεν πρέπει να τραβήξει φωτογραφίες από τα ιδιωτικά μέρη του σώματός του.

Αυτό συχνά αμελείται από τους γονείς. Υπάρχει ένας ολόκληρος άρρωστος κόσμος από παιδόφιλους που λατρεύουν να τραβούν και να ανταλλάσσουν φωτογραφίες γυμνών παιδιών στο διαδίκτυο. Αυτή είναι μια επιδημία και θέτει το παιδί σας σε κίνδυνο. Πείτε στα παιδιά σας ότι κανείς δεν πρέπει ποτέ να τραβήξει φωτογραφία από τα ιδιωτικά μέρη του σώματός του.

Διδάξτε στο παιδί σας πώς να βγει από τρομακτικές ή δυσάρεστες καταστάσεις.

Μερικά παιδιά νιώθουν άβολα όταν λένε στους ανθρώπους «όχι» – ειδικά ηλικιωμένους συνομηλίκους ή ενήλικες-. Πείτε τους ότι είναι εντάξει να πουν σε έναν ενήλικα ότι πρέπει να φύγουν, εάν συμβεί κάτι που το νιώθουν λάθος και βοηθήστε τα να βρίσκουν λόγια για να βγουν από δυσάρεστες καταστάσεις. Πείτε στο παιδί σας ότι εάν κάποιος θέλει να δει ή να αγγίξει τα ιδιωτικά του μέρη, μπορεί να του πει ότι πρέπει να φύγει για να πάει τουαλέτα.

Βρείτε μια λέξη-κλειδί που τα παιδιά σας να μπορούν να χρησιμοποιήσουν όταν αισθάνονται ανασφαλή ή βρίσκονται σε κίνδυνο.

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν λίγο, μπορείτε να τους δώσετε έναν ειδικό κώδικα που να μπορούν να χρησιμοποιήσουν όταν αισθάνονται ανασφαλή. Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο σπίτι, όταν υπάρχουν φιλοξενούμενοι στο σπίτι ή όταν είναι σε συνάντηση παιχνιδιού ή φιλοξενούνται αλλού για ύπνο.

Πείτε στα παιδιά σας ότι δεν θα βρουν ποτέ τον μπελά τους αν σας πουν ένα μυστικό που αφορά το σώμα τους.

Τα παιδιά λένε συχνά ότι δεν έλεγαν τίποτα γιατί πίστευαν ότι θα έβρισκαν τον μπελά τους. Αυτός ο φόβος χρησιμοποιείται συχνά από τον δράστη. Πείτε στο παιδί σας ότι ό,τι κι αν συμβεί, όταν σας πει οτιδήποτε για την ασφάλεια του σώματος ή τα μυστικά του σώματος, δεν θα βρει ΠΟΤΕ τον μπελά του.

Πείτε στο παιδί σας ότι ένα άγγιγμα σώματος μπορεί να μοιάζει με  γαργάλημα ή να το κάνει να αισθάνεται καλά.

Πολλοί γονείς και βιβλία μιλούν για «καλή αφή και κακή αφή», αλλά αυτό μπορεί να προκαλέσει σύγχυση, διότι συχνά αυτές οι αποχρώσεις δεν βλάπτουν ούτε κάνουν αρχικά το παιδί να νιώθει άσχημα. Ο όρος «μυστική αφή» είναι μια πιο ακριβής απεικόνιση του τι μπορεί να συμβεί.

Πείτε στο παιδί σας ότι αυτοί οι κανόνες ισχύουν ακόμη και για άτομα που γνωρίζουν και ακόμη και για ένα άλλο παιδί.

Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο για τη συζήτηση με το παιδί σας. Όταν ρωτάτε ένα μικρό παιδί πώς μοιάζει ένας «κακός» άνθρωπος πιθανότατα να σας περιγράψει έναν κακοποιό. Μπορείτε να πείτε κάτι σαν, «Η μαμά και ο μπαμπάς μπορεί να αγγίζουν τα ιδιωτικά σας μέρη όταν σας καθαρίζουμε ή εάν χρειάζεστε κρέμα – αλλά κανένας άλλος δεν πρέπει να σας αγγίξει εκεί. Όχι φίλοι, όχι θείες ή θείοι, ούτε δάσκαλοι ή προπονητές. Ακόμα κι αν τους αρέσει ή νομίζετε ότι είναι υπεύθυνοι, δεν θα πρέπει να αγγίζουν τα προσωπικά σας μέρη».

Ακόμα κι αν αυτές οι συζητήσεις δεν θα αποτρέψουν απολύτως τη σεξουαλική κακοποίηση, ωστόσο η γνώση είναι ένα ισχυρό αποτρεπτικό μέσο, ​​ειδικά με μικρά παιδιά που γίνονται στόχος λόγω της αθωότητας και της άγνοιάς τους σε αυτόν τον τομέα.

Να θυμάστε μια συζήτηση δεν είναι αρκετή. Βρείτε τις αφορμές και τη χρονική στιγμή  για να επαναλάβετε αυτά τα μηνύματα, όπως την ώρα του μπάνιου ή όταν τρέχουν γυμνά. Και μοιραστείτε αυτό το άρθρο με όσους αγαπάτε και ενδιαφέρεστε και βοηθήστε να διαδοθεί το μήνυμα της ασφάλειας του σώματος!

Πηγή




Τι μπορείς να κάνεις όταν κοροϊδεύουν το παιδί στο σχολείο!

Το να κοροϊδεύουν το παιδί στο σχολείο είναι δυστυχώς μια συνηθισμένη και πολύ άσχημη κατάσταση. Ανεξάρτητα αν είναι αγόρι ή κορίτσι, τα παιδιά στην προ εφηβεία και στην εφηβεία γίνονται πολύ σκληρά.

Γι’ αυτή τη συμπεριφορά υπάρχουν πολλές εξηγήσεις όμως δεν θα σταθούμε σε αυτό. Το θέμα είναι τι μπορείς να κάνεις εσύ για να προστατέψει το δικό σου παιδί, είτε είναι κορίτσι είτε αγόρι.

Το βασικό βέβαια είναι να καταλάβεις πως γίνεται κάτι τέτοιο -αν και δεν είναι πολύ δύσκολο αφού θα δεις την συμπεριφορά του παιδιού σου να αλλάζει (ανάλογα το χαρακτήρα του παιδιού μπορεί να γίνει πιο σκληρό και ατίθασο ή πολύ πιο ευαίσθητο). Αν είναι στη εφηβεία βέβαια είναι λίγο πιο δύσκολο όμως θα παίξει ρόλο πόσο σε εμπιστεύεται και πως θα το πλησιάσεις για να σου μιλήσει.

Δες λοιπόν τι μπορείς να κάνεις όταν κοροϊδεύουν το παιδί στο σχολείο

Εξήγησε στο παιδί πως δεν φταίει.

Οι κλίκες σε οποιαδήποτε ηλικία μπορεί να είναι καταστροφικές για την αυτοεκτίμηση του παιδιού. Μια κλίκα συνήθως εκφοβίζει ή κοροϊδεύει ένα παιδί που δεν είναι σε αυτήν χωρίς λόγο. Εξηγώντας στο παιδί πως δεν φταίει για αυτά που το κοροϊδεύουν (και θα του τα εξηγήσεις ένα ένα) το βοηθάς να μη χάνει την αυτοεκτίμηση του όσο μικρό και αν είναι

Υποστήριξε το παιδί να βρει μια λύση μόνο του

Αυτό φυσικά αν κρίνεις πως τα πράγματα δεν έχουν ξεφύγει πολύ. Αυτή η λύση είναι κυρίως για τα έφηβα παιδιά. Βρίσκοντας μόνο του το παιδί τη λύση (με τη δική σου βοήθεια προτείνοντας του πράγματα) το βοηθάς να λύνει τα προβλήματα της ζωής μόνο του

Αντιμετώπισε το τρυφερά στο σπίτι.

Σίγουρα το κάνεις, αλλά αυτή είναι μια πιο ευαίσθητη περίοδος. Το παιδί πρέπει να ξέρει πως όσο σκληρός και αν είναι ο κόσμος έξω στο σπίτι θα πάρει πάντα την αγάπη και το σεβασμό που πρέπει. Έτσι εκτός από το να αισθάνεται πάντα καλύτερα θα αποκτήσει και παραπάνω εμπιστοσύνη.

Ενθάρρυνε το να βρει συμμάχους.

Αυτό είναι κυρίως για τα παιδιά στη εφηβεία. Πρόσεξε: όχι να μπει σε μια κλίκα και να κάνει ότι του κάνουν. Να έχει φίλους που θα είναι δίπλα του. Οι κλίκες πλησιάζουν πιο δύσκολα ένα παιδί σε παρέα

Πες στο παιδί να ενημερώσει τους καθηγητές.

Όλα τα παιδιά έχουν έναν δάσκαλο ή καθηγητή που τον νιώθουν πιο κοντά τους. Πολλά παιδιά ίσως το αρνηθούν γιατί φοβούνται για περισσότερα κοροϊδευτικά σχόλια. Όμως πρέπει κάποιος ενήλικας να έχει το νου του.Αν δεν το κάνει το παιδί φρόντισε να το κάνεις εσύ

Μην αφήσεις το παιδί να δει τον εαυτό του σαν θύμα

Είναι πολύ εύκολο ένα παιδί στην εφηβεία να δει τον εαυτό του σαν θύμα, όμως πρέπει να βρεις τον τρόπο να εξηγήσεις στο παιδί σου πως πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτές τις εμπειρίες για τη μετέπειτα ζωή του.

Πηγή




Μια ασυνήθιστη…αγάπη

Ξυπνάω , με πρώτη εικόνα το χαμόγελο της . Είναι αρκετά χαρούμενη που επιτέλους , μετά από ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο , θα ξαναϊδωθεί με τους συμμαθητές και φίλους. Με την δασκάλα της , έτοιμη για νέες δραστηριότητες, χειροτεχνίες και μουσική. Την αγαπάει πολύ την μουσική και ας μην ακούω στίχους από το στόμα της. -Καλημέρα , της λέω , με όρεξη. Μηδέν απάντηση, μόνο ένα βλέμμα , συνοδευόμενο με χαμόγελο.

Συνειδητοποιώ , πως άδικα περίμενα την λέξη καλημέρα να βγει από τα όμορφα χείλη της , μιας και δεν έχει γίνει ποτέ. Μόνο βλέμμα , χαμόγελο ή κατσουφιασμένο πρόσωπο , όταν μου στεναχωριέται , σαν κάτι να της συμβαίνει. Όμως δεν αλλάζει τίποτε, καθώς πολλές φορές τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν αυτό που αισθάνεσαι και βλέπεις. Έτσι και με εκείνη. Δεν χρειάζεται τον λόγο για να σου αποδείξει πόσο νοιάζεται για σένα. Δεν έχει ανάγκη από λέξεις για να σου δείξει πόσο χαρούμενη είναι που βγήκε βόλτα , που περπάτησε , που άκουσε τα αγαπημένα της τραγούδια στο ραδιόφωνο. Αρκεί, να σε κοιτάξει.

Υπάρχουν κάποιες φορές που διαισθάνομαι πως ο λόγος θα συνιστούσε βοηθητικό στοιχείο στην περίπτωση της. Κάποιες φορές ,αδυνατώ να καταλάβω τι επιζητά , τι αισθάνεται , αν πεινά ή αν κρυώνει. Κάποιες άλλες , με απλές κινήσεις σου υποδεικνύει ακριβώς πως να την βοηθήσεις. Η μαμά μου λέει πως όσο μεγαλώνεις , τόσο πιο εύκολο είναι να την καταλάβεις. Και ας μην αρθρώνει ολόκληρες προτάσεις , παρά μόνο μικρούς φθόγγους, άναρθρα επιφωνήματα. Τι είναι οι λέξεις μπροστά στην αγάπη; Υπάρχει ομορφότερο πράγμα από την αδελφική αγάπη ; Και στην δική μου περίπτωση , ξεχειλίζει. Άλλωστε , πως να μην αγαπήσεις τέτοιο πλάσμα , που ο Δημιουργός μπροστά του , αισθάνεται υπερήφανος ;

Ξαπλώνει δίπλα μου , τα απογεύματα , την ώρα που προσπαθώ να απομνημονεύσω τις ατελείωτες σημειώσεις των αρχαίων ελληνικών , με τους αναρίθμητους φιλοσόφους και με κοιτάζει. -Κουράγιο αδερφούλα , το έχεις , είναι σαν να μου λέει. Και μου δίνει κουράγιο , με το βλέμμα της ,ή με το προσωρινό άγγιγμα της . Ξέρω πως της αρέσουν οι αγκαλιές, αρκεί να μην είναι υπερβολικές. Τότε χαλάει το πράγμα. – Μην τα παρατάς , συνέχισε να προσπαθείς , πιστεύω σε σένα, τα λόγια της αντηχούν στα αυτιά μου. Λόγια που ποτέ δεν ειπώθηκαν με την φωνή , αλλά με τα καστανά ματάκια της. Και τι είναι βλέμμα είναι τούτο….σε κοιτάζει και νιώθεις πως ξεγυμνώνει την ψυχή , πως γνωρίζει όλες τις ενδόμυχες σου σκέψεις.

Και αν σου χαμογελάσει , δηλώνεις ευτυχισμένος. Σε συμπαθεί , απολαμβάνει την παρέα σου και ας μην συζητάτε , παρά μόνο με ματιές. Δεν χωρούν λέξεις σε τέτοιες στιγμές. Ξάφνου , να σου πάλι ,κάποιες απότομες κινήσεις , περίεργες , που δεν βλέπεις καθημερινά . Μα έτσι είναι εκείνη . Για αυτό ξεχωρίζει , ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους. Δεν αντιλέγω , κάθε άτομο διαθέτει μια μοναδική και ξεχωριστή προσωπικότητα. Μα ΄κείνη , είναι διαφορετική , λες και δεν πλάστηκε στο ίδιο καλούπι με τους υπόλοιπους ανθρώπους. Ένα πλάσμα , ίσως μαγικό , ένας άγγελος θα λέγαμε…

Σαν ήμουνα μικρή , παίζαμε με τα παιχνίδια μου ολημερίς , δίχως να παραπονεθεί . Τότες δεν καταλάβαινα πολλά , ήξερα πως ήταν το αδέρφι μου . Απλά , λιτά και όμορφα. Χωρίς ταμπέλες , χωρίς κατηγορίες , χωρίς κριτική. Καθώς μεγάλωνα , έβλεπα τα αδέρφια των γύρω μου . Μα γιατί σε μένα δεν γινότανε τα ίδια ; Γιατί εμείς δεν μπορούσαμε να πραγματοποιήσουμε μερικά από εκείνα που τα αδέρφια κάνουν ; Η μάνα μου , ακλόνητος βράχος στο πλευρό μας , άφησε τα πράγματα να εξελιχθούν μόνα τους, ήξερε πως θα γίνουν όπως έπρεπε. Και έξαφνα , η σύντομη περιέργεια μου, σταμάτησε.

Άκουγα για πρώτη φορά την λέξη αυτισμό. Τι είναι πάλι τούτο , έλεγα από μέσα μου. Υπάρχει λέξη που περιγράφει την αδερφή μου ; Και ποιος την επέλεξε ; Ωριμάζοντας, ήρθα σε επαφή με διάφορα φάσματα της ανθρώπινης ζωής , όπως το σύνδρομο Down ,  σχιζοφρένεια, τύφλωση. Όλα τους ξεχωριστά , με ιδιαίτερη ομορφιά. Μα ποτέ δεν κατηγοριοποίησα κάποιον , τους έβλεπα όλους ίσους. Έτσι έμαθα από μικρή. Όλα τα παιδιά του κόσμου , σαν εμένα. Και εγώ , σαν όλα τα παιδιά του κόσμου. 

Καθισμένη δίπλα της , αισθάνομαι πολύ τυχερή που αποτελεί μέλος της οικογένειας μου. Η ομιλία είναι το τελευταίο που φέρνω στο νου μου. Οι άνθρωποι στον δρόμο κοιτάζουν , άλλοτε διακριτικά , άλλοτε πιο έντονα. Δεν τους αδικώ. Δεν μπορείς να καταλάβεις πως είναι να ζεις με εκείνη , να την αγαπάς και να την φροντίζεις. Και εκείνη να κάνει το ίδιο. Με τον δικό της τρόπο , που μόνο εκείνη ξέρει. Την αδελφική αγάπη την χτίζεις , δεν έρχεται ουρανοκατέβατη. Και κανένας αυτισμός , καμιά νόσος , καμιά ιδιαιτερότητα δεν αποτελεί τροχοπέδη για την δημιουργία αληθινής αγάπης ανάμεσα στα αδέρφια. Τρέχω , γεμάτη αυθορμητισμό , και της δίνω ένα φιλί.- Σαγαπώ πολύ , της λέω. Το ξέρει ήδη. Μου χαμογελάει και μου ανταποδίδει. Στα μάτια της , βρίσκω την απάντηση της. Το σ’αγαπώ της , που αξίζει για όλου του κόσμου το χρυσάφι .Και κάπου κάπου , κάποιες βραδιές με ξαστεριά, που το φεγγάρι ολόγιομο δεσπόζει στον νυχτερινό ουρανό και τα πουλιά ησυχάζουν, τότε μου ψιθυρίζει στο αυτί με την πρωτάκουστη φωνή της -Και εγώ σ’αγαπώ. Ή μπορεί να είναι απλά το δικό μου απωθημένο….

Στο Χριστινάκι μου

Αριάδνη Εμμανουηλίδου




Πώς να οργανώσω το «σχέδιο του Αϊ-Βασίλη» χωρίς άγχος!

…γιατί ποτέ δεν είναι αργά για λίγη περισσότερη μαγεία στη ζωή σας.

Η πολυπόθητη ημέρα της επίσκεψης του αγαπημένου μας εύσωμου κυριούλη με την κόκκινη στολή πλησιάζει και ήδη εσείς οι γονείς θα έχετε αρχίσει να αναζητάτε τα δώρα των παιδιών σας. Είναι πολύ τρυφερό να διατηρήσετε για τα μικρότερα παιδιά την αίσθηση αυτή της μαγείας των Χριστουγέννων και κάτι τέτοιο χρειάζεται ένα καλά οργανωμένο σχέδιο από μέρους σας. Φυσικά, απαραίτητο συστατικό για την επιτυχία του σχεδίου του Άγιου Βασίλη είναι η μαγεία…

Παράλληλα, η σωστή οργάνωση είναι το α και το ω στην κατάστρωση του σχεδίου και για αυτό σας προτείνουμε τα παρακάτω βήματα:

Το γράμμα: Ζητάτε από τα παιδιά σας να γράψουν το περιβόητο αυτό γράμμα που είναι και το εισιτήριό σας στη σκέψη τους! Καλό είναι να το κάνετε αρκετές ημέρες πριν, ώστε να υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος για εσάς να εντοπίσετε τα δώρα και να τα αγοράσετε στην ώρα τους. Στα μικρότερα παιδιά ζητάτε να ζωγραφίσουν αυτό που θα ήθελαν να τους φέρει ο Άγιος Βασίλης και να σας το περιγράψουν. Στα πιο μεγάλα και σε εκείνα που ήδη γνωρίζουν να γράφουν αν κλείσουν το γράμμα σε φάκελο (επίτηδες για να σας δοκιμάσουν), υπάρχει πάντα και η μέθοδος ανοίγματος φακέλου με ατμό…

Τα δώρα: Επειδή η εποχή που διανύουμε δεν είναι και η καταλληλότερη για να ξέρετε πότε θα μπορείτε να πάτε στα μαγαζιά να ψωνίσετε τα δώρα που σας ζητήθηκαν, η καλύτερη λύση είναι οι online παραγγελίες, οι οποίες είναι ασφαλείς για όλους και εκτελούνται γρήγορα. Αφήστε μάλιστα που δεν έχετε να τρέχετε εδώ και εκεί, να ψάχνετε να παρκάρετε, να συνωστίζεστε και να πελαγώνετε… Από την άνεση του σπιτιού σας λοιπόν και εφόσον έχουν κοιμηθεί τα παιδιά, καθίστε αναπαυτικά και «ψωνίστε» στο καλάθι σας ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.

Το σκηνικό: Το σκηνικό που θα στήσετε αποτελεί το «σενάριο» του σχεδίου σας και η παραμικρή λεπτομέρεια παίζει σημαντικό ρόλο για την επιτυχία του. Το χαρτί περιτυλίγματος προσέξτε να μην είναι κάποιο που μπορεί να το δουν μες στο σπίτι. Διαλέξτε κάτι που σίγουρα δεν θα δημιουργήσει αμφιβολίες.

Την παραμονή της επίσκεψης του Αγίου Βασίλη προετοιμάστε όλοι μαζί τη γιορτινή και μαγική ατμόσφαιρα και φροντίστε να του έχετε αφήσει σε μια γωνίτσα γάλα και μπισκότα να έχει να φάει σε περίπτωση που πεινάσει… Εσείς, μόλις κοιμηθούν τα παιδιά, φροντίστε να αφήσετε όσο πιο φανερά γίνεται τα ίχνη του: ψίχουλα από τα γλυκά, δαγκωμένο μπισκότο και φυσικά μην ξεχάσετε να πιείτε το γάλα… Τοποθετήστε προσεχτικά τα δώρα κάτω από το δέντρο και αφήστε τα υπόλοιπα στη μαγεία των Χριστουγέννων…

Η πιο αγαπημένη μέρα: Να είστε βέβαιοι πως την επόμενη μέρα θα ξυπνήσετε από φωνούλες και χαμόγελα να σας περιτριγυρίζουν γιατί τα δώρα και το σκηνικό θα έχουν αποκαλυφθεί από πολύ νωρίς το πρωί. Το υπόλοιπο της ημέρας θα είναι άκρως οικογενειακό και γεμάτο παιχνίδι…Το άνοιγμα των δώρων, γιορτινά τραγούδια για μουσική υπόκρουση, μυρωδιά γλυκών και παιδικά γελάκια να συντροφεύουν το σκηνικό, δημιουργούν την πιο ιδανική ατμόσφαιρα για να διατηρήσετε τη μαγεία των εορτών. Και αν δεν πιστεύετε ακόμα σε αυτή… ποτέ δεν είναι αργά για λίγη περισσότερη μαγεία στη ζωή σας, μέσα από τα παιδιά σας..!

Πηγή




Η σημασία των γονεϊκών δεσμών στην καραντίνα

Αυτή η περίοδος είναι εξαιρετικά δύσκολη για όλους μας, ιδίως για τα παιδιά που αντιμετωπίζουν μια μεγάλη ανατροπή στη ζωή τους. Τα νέα μέτρα προστασίας και η καραντίνα έχουν επηρεάσει ραγδαία την αίσθηση του φυσιολογικού μέσω της μείωσης των καθημερινών δραστηριοτήτων που φαίνεται πως έχει αυξήσει την αίσθηση μοναξιάς, άγχους και θλίψης. Με τα (περισσότερα) σχολεία κλειστά, τα παιδιά έχουν απολέσει ένα σημαντικό μέρος της αίσθησης πλαισίωσης και δομής που δίνει το σχολικό περιβάλλον. Έχοντας λιγότερες επαφές με τους φίλους τους, απολαμβάνουν όλο και λιγότερο την κοινωνική και ψυχική αλληλοϋποστήριξη που χρειάζονται απαραιτήτως για την υγιή ανάπτυξή τους. Ταυτόχρονα, καλούνται να αυξήσουν την ψυχική τους ανθεκτικότητα, να κάνουν υπομονή με τις νέες συνθήκες, να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στα νέα δεδομένα που έχουν άγνωστη διάρκεια.

Τι νιώθουν τα παιδιά στην καραντίνα;

Τα παιδιά είναι πιθανό να βιώνουν αρνητικά συναισθήματα όπως ανησυχία, άγχος και φόβο και αυτό μπορεί να περιλαμβάνει φόβους παρόμοιους με εκείνους των ενηλίκων, όπως φόβο θανάτου, φόβο απώλειας αγαπημένων προσώπων ή φόβο της ίδιας της νόσου και της επακόλουθης απομόνωσης. Αυτό μάλιστα συμβαίνει χωρίς να έχουν τα μέσα ψυχικής εκφόρτισης και εκτόνωσης όπως το κοινωνικό παιχνίδι, τα αθλήματα ή τους φίλους τους.

Το κοινωνικό παιχνίδι και οι κοινωνικές συναναστροφές σε έναν αναπτυσσόμενο ψυχισμό είναι απαραίτητα συστατικά ψυχικής δόμησης και η έλλειψή τους φέρνει τα παιδιά αντιμέτωπα με μια καθημερινή αίσθηση βαρεμάρας. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως η περίοδος της πανδημικής κρίσης που περνάμε είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για την εμφάνιση καταθλιπτικών και αγχωδών διαταραχών στα παιδιά και τους εφήβους με βασικούς προγνωστικούς παράγοντες την άγνωστη διάρκεια της πανδημίας και των περιορισμών της, τον φόβο μόλυνσης, την απογοήτευση και τη βαρεμάρα, τις μη συγκεκριμένες πληροφορίες, την απώλεια της πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνίας με τους φίλους τους, τους συμμαθητές τους, τους δασκάλους τους, την έλλειψη προσωπικού χώρου στο σπίτι, τις οικονομικές αλλαγές στην οικογένεια. Αυτά δημιουργούν φαύλους κύκλους διαρκούς ψυχικής διέγερσης για τα παιδιά χωρίς αντίστοιχη ψυχική ανακούφιση.

Τι θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη πηγών ανθεκτικότητας στα παιδιά μας αυτή τη δύσκολη για όλους μας περίοδο; Η ουσιαστική επικοινωνία με τα παιδιά μας: να τους ακούσουμε να μας μιλάνε για όλα όσα θέλουν να πουν αλλά πρωτίστως να ακούσουμε το συναίσθημά τους χωρίς να προσπαθήσουμε να το φέρουμε αμέσως στο πλαίσια της λογικής.

Η σημασία της επικοινωνίας και της ρουτίνας μέσα στην καραντίνα

Επικοινωνήστε στα παιδιά σας πως κάθε συναίσθημα έχει σημασία να βιωθεί και να ακουστεί. Με τη δική σας παρουσία και δεκτικότητα, επιβεβαιώστε στα παιδιά σας πως όλοι μαζί θα φροντίσετε και θα στηρίξετε ο ένας τον άλλον. Η εστιασμένη, αποτελεσματική και κατάλληλη για την κάθε ηλικία πληροφόρηση θα λειτουργήσει προστατευτικά για τις πιθανές ψυχικές συνέπειες της πανδημίας.

Ξεκινήστε από το μηδέν: ρωτήστε τα παιδιά σας τι γνωρίζουν και διερευνήστε τις απορίες τους. Τα παιδιά και οι έφηβοι συνήθως θα κάνουν ερωτήσεις που αφορούν συγκεκριμένα δικά τους θέματα, ειδικά ερωτήματα για το πώς όλη αυτή η συνθήκη θα αλλάξει τη ζωή τους, τα οικογενειακά πλάνα. Ακούστε τις αγωνίες και δώστε τους ασφαλείς οδηγίες για το καλύτερο που μπορούν να κάνουν.

Προσπαθήστε να παραμείνετε συνδεδεμένοι με τα παιδιά σας μέσα από κοινές δραστηριότητες, οργανώστε συνομιλίες με φίλους και συγγενείς, διατηρήστε τις ανθρώπινες κοινωνικές συνδέσεις. Προσπαθήστε να διατηρήσετε μια σταθερή ρουτίνα σε ορισμένες τουλάχιστον πτυχές της καθημερινότητας, όπως το πρόγραμμα των μαθημάτων, του φαγητού και του ύπνου που θα βοηθήσει τα παιδιά να μην απομονώνονται και αποσύρονται για μεγάλα διαστήματα. Κρατήστε όμως στο νου σας να επιτρέψετε ευελιξία ψυχικά και πρακτικά, αυτήν την περίοδο προτεραιότητα έχουν οι σχέσεις και τα συναισθήματά μας κι όχι η αυστηρή τήρηση των προγραμμάτων.

Προσπαθήστε να ενθαρρύνετε και να συμμετέχετε σε κοινές αθλητικές δραστηριότητες με τα παιδιά σας. Με αυτόν τον τρόπο βοηθάτε στην ψυχική εκφόρτισή τους, στη σωματική έκφραση των συναισθημάτων τους, στο χτίσιμο της αίσθησης αυτοπεποίθησης και της κοινωνικής συμμετοχής. Διαφυλάξτε τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών και το ελεύθερο παιχνίδι. Χορέψτε, τραγουδήστε, ακούστε μουσική, ζωγραφίστε. Όλες αυτές οι δραστηριότητες ενισχύουν την αίσθηση του ανήκειν και της ομάδας αλλά ταυτοχρόνως ενισχύουν τους γονεϊκούς μας δεσμούς που τα παιδιά χρειάζονται περισσότερο από ποτέ.

Σε αυτές τις δύσκολες μέρες χρειάζεται να βρούμε την ουσία στις σχέσεις μας και στους ψυχικούς δεσμούς με τα παιδιά μας για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στη φροντίδα μας και στη φροντίδα τους. Και, εν τέλει, τα οδηγήσουμε με ασφάλεια στην επόμενη μέρα.

H Καλλιόπη Κρεμαστιώτη είναι Ψυχολόγος(Bsc)-Ψυχοθεραπεύτρια(PgD)

Πηγή




Προτάσεις για παιδικά Χριστουγεννιάτικα βιβλία

Όταν είμασταν παιδιά μας άρεσε να μας διαβάζουν ή να διαβάζουμε Χριστουγεννιάτικες ιστορίες. Τα Χριστουγεννιάτικα βιβλία είναι πλημμυρισμένα από εικόνες και βγάζουν συναισθήματα στα παιδιά . Και επειδή ωραία είναι τα ρούχα και τα παιχνίδια αλλά σαν το βιβλίο δεν είναι σας προτείνουμε υπέροχα Χριστουγεννιάτικα βιβλία για να κάνετε δώρα στα μικρά σας ζουζουνάκια.Άλλωστε τι καλύτερο από μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία πριν πέσουν για ύπνο;

Χριστούγεννα στη Γελανδία (Εκδοτικός οίκος Α.Α.Λιβανη)

10 Χριστουγεννιάτικες ιστορίες να γελάς! του Σαμ Χόι (Εκδόσεις Μεταίχμιο, 7-12 ετών).

Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι του Ευγένιου Τριβιζά (Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 1-7 ετών).

10 Χριστουγεννιάτικα παραδοσιακά παραμύθια της Εύας Καραντινού (Εκδόσεις Άγκυρα, 5+ ετών).

Φρικαντέλα, η μάγισσα που μισούσε τα κάλαντα του Ευγένιου Τριβιζά (Εκδόσεις Καλέντη, 4+ ετών).

Ένα δέντρο μια φορά -Ευγένιος Τριβιζάς – από 5 ετών (εκδόσεις Καλέντης)

Η μικρή μπότα του Άϊ Βασίλη της Δήμητρας Π. Πυργελή (Εκδόσεις Λιβάνη, 6-12 ετών).

Τα Χριστούγεννα της Λούλας Στρουμπουλούλας του Ευγένιου Τριβιζά (Εκδόσεις Ψυχογιός, 7-8 ετών). 

Η μαγισσούλα των Χριστουγέννων της Ρένα Ρώσση-Ζαϊρη -από 4 ετών(Εκδόσεις Ψυχογιός)

Το παιδί και το όνειρο – Κάρμεν Ρουγγέρη – από 6-12 ετών (εκδόσεις Διάπλαση)

Πηγή




Με “συγγνώμη”, “ευχαριστώ” και “αγαπώ” μεγαλώνει ένα ήρεμο παιδί

Σκεφτόμουν σε απλά ελληνικά (είναι σωτήριο, ξέρεις, να σκέφτεσαι έτσι) ότι η ανατροφή ενός παιδιού θα μπορούσε να είναι μια πολύ απλή υπόθεση γραμματικής. Με κανόνες και ασκήσεις, με εξηγήσεις και επαναλήψεις και -αναπόφευκτα-με εξετάσεις. Θα μπορούσε, ας πούμε, να περιορίζεται στη διδασκαλία λιγοστών λέξεων, που όμως φωτίζουν κάθε ζωή και της δίνουν ευγένεια, θάρρος, πείσμα και σίγουρα περηφάνια και αξιοπρέπεια.

Πρώτο μάθημα, για παράδειγμα, θα μπορούσε να είναι η λέξη ”ναι”.

Ναι. Για σκέψου λίγο. Είναι η πιο θετική λέξη που υπάρχει στο λεξιλόγιό μας. Η μαγική λεξούλα των θετικών ανθρώπων και όσων ο ουρανός είναι το όριο τους. ‘’Να σκέφτεσαι θετικά’’ ακούμε από παντού και είναι ορατό τοις πάσι ότι οι φορείς του ‘’ναι’’ είναι οι πιο χαμογελαστοί, αποφασιστικοί και ήρεμοι άνθρωποι γύρω μας.

-Ναι, θα το κάνω.

-Ναι, θα το μάθω.

-Ναι, θέλω.

Και το αποτελεσματικότερο όλων:

-Ναι, μπορώ.

Δεύτερο μάθημα οι λέξεις «παρακαλώ» και «ευχαριστώ». Οι λέξεις της ευγένειας και της καλής ανατροφής, λέξεις που ανοίγουν και κλείνουν συντομότατους διαλόγους οι οποίοι όμως φτιάχνουν τις πρώτες εντυπώσεις.

-Κύριε, μπορείτε να το επαναλάβετε αυτό, παρακαλώ;

-Παρακαλώ, μπορώ να περάσω;

-Μπορώ να έχω μια σφραγίδα, λίγο νερό ή έστω την ησυχία μου, παρακαλώ; Σας ευχαριστώ.

Ξεπερασμένες λέξεις; Παρωχημένες; Φυσικά, αν αποφασίσουμε ότι μας αρέσει η αγένεια γύρω μας και είναι αυτό που θέλουμε να διατηρήσουμε στον πλανήτη.

Και έρχεται η λέξη «συγγνώμη» που κουβαλάει μέσα της όλες τις λέξεις του κόσμου: Αγαπάω, συμπονώ, συμπάσχω, μετανιώνω, πιστεύω. Η λέξη της δεύτερης ευκαιρίας, πολύ δύσκολη να τη μάθεις, τόσο για να τη ζητάς όσο και για να τη δέχεσαι. Λέξη που δε σηκώνει εγωισμούς και πολλά πολλά. Απλή και ξεκάθαρη:

-Συγγνώμη. Δε θα το ξανακάνω αυτό, ήταν λάθος μου.

-Συγγνώμη που σε έκανα να υποφέρεις.

-Φυσικά και δέχομαι τη συγγνώμη σου. Πάμε παρακάτω.

Και το ουσιαστικότερο:

-Συγχωρώ τον εαυτό μου και άρα μπορώ να δεχτώ τη συγχώρεση όσων πλήγωσα.

Μεγάλη υπόθεση η συγγνώμη, σπουδαία λέξη όταν την εννοείς. Ποια άλλη λέξη, αν το καλοσκεφτείς, απομακρύνει τόσο δραστικά την κόλαση;

Ναι. Η λέξη «αγαπώ». Σημαντικό μάθημα αυτό. Θέλει ασκήσεις και παραδείγματα.

Αγαπώ άνευ όρων και άνευ ορίων, αγαπώ ανθρώπους, αγαπώ ζώα, αγαπώ άσπρους, μαύρους, κόκκινους, αγαπώ άντρες, αγαπώ γυναίκες, αγαπώ πλούσιους και φτωχούς, υγιείς και άρρωστους, έξυπνους και ηλίθιους, αγαπώ τους στρέιτ, αγαπώ τους γκέι, αγαπώ τα παιδιά, αγαπώ τον εαυτό μου και όλη αυτή η αγάπη γίνεται καθήκον υπεράσπισης, φροντίδας και προστασίας, γίνεται ασπίδα και φωνή για όσους τρέμουν μέσα σε μια σκληρή κοινωνία, νομίζοντας ότι δεν τους αγαπάμε.

Μπορώ να αγαπώ.

«Μπορώ». Ρήμα μόνο ενεργητικής φωνής που σημαίνει ότι καθετί είναι στο χέρι μου. Προϋποθέτει το ρήμα ‘’πιστεύω’’, πιστεύω σ’ εμένα και σε έναν Θεό γιατί είναι χρέος μου να πιστεύω και να μπορώ, γιατί μόνο έτσι είναι δυνατόν να πάω μπροστά και μαζί μου να κάνει ένα βήμα κι ο κόσμος ολόκληρος. Και πώς θα μάθουμε στα παιδιά μας να μπορούν; Με ένα ακόμα μάθημα γραμματικής.

Ρήμα «προσπαθώ», λοιπόν.

Ό,τι κι αν γίνει, όσο δύσκολο κι αν μου φαίνεται, όσο κι αν κουραστώ, εγώ θα προσπαθώ. Γιατί είναι το μόνο που μπορώ να κάνω όταν όλα τα άλλα έχουν αποτύχει. Και είναι το μόνο που μπορεί να έχει αποτέλεσμα.

Προσπαθώ να είμαι καλός μαθητής γιατί προσπαθώ να γίνω γιατρός και μετά θα προσπαθώ να είμαι καλός γιατρός ή καλός δάσκαλος ή καλός ηλεκτρολόγος ή καλός δημόσιος υπάλληλος.

Προσπαθώ να είμαι συνεπής, χρήσιμος άνθρωπος, φωτεινός φάρος για τα σκοτάδια άλλων.

-Μα δεν κουράζεσαι να προσπαθείς;

-Όχι.

Όχι: η τελευταία λέξη για σήμερα. Το χρυσό «όχι». Μάθετε στα παιδιά να λένε όχι. Όχι στις καραμέλες από ξένους, όχι στην τεμπελιά, όχι σε σχέσεις που τα κρατούν ομήρους, όχι στο ψέμα, την απάτη, την κακοποίηση, όχι σε εργοδότες που αναζητούν σκλάβους, όχι στα ναρκωτικά, όχι στο σεξ χωρίς προφυλακτικό, όχι στα εύκολα, όχι στην ψυχολογική βία, όχι στη βία γενικώς. Μάθετε στα παιδιά να μη φοβούνται. Να υψώνουν το παράστημά τους, να κοιτάνε στα μάτια και να λένε «όχι».

Ζήτω το όχι, λοιπόν. Και το ναι. Και το ευχαριστώ.

Ζήτω όλες οι πολύτιμες λεξούλες της ζωής μας που φτιάχνουν μια τέλεια πρόταση:

Μεγάλωσα ένα παιδί.

Πηγή




Ο φόβος που έγινε έρωτας

Μια μικρή κουκίδα σε μια οθόνη και ο ήχος μιάς καρδιάς που θα σου αλλάξει τη ζωή.<<Το παιδί σου!>>Το ποιό;Εγώ είμαι παιδί, πώς θα κανω παιδί;Δεν νιώθω έτοιμη!Πώς θα τα καταφέρω;Aυτά είναι λίγα από τα ερωτήματα που δημιουργούνται στη θέαση της παραπάνω εικόνας.Αγωνία,φόβος και χαρά είναι από τα λίγα συναισθήματα που κυριαρχούν το κορμί σου.

Οι πρώτοι μήνες είναι μάλλον ίδιοι με τους προηγούμενους,πριν το σώμα σου γίνει ”σπίτι”για έναν νέο άνθρωπο.Όταν όμως η κοιλίτσα αρχίζει να φουσκώνει εκεί αρχίζεις και συνειδητοποιείς πολλά! Όλο αυτό γίνεται πιο αληθινό,γίνεται η πραγματικότητα σου.Μαζί με την κοιλίτσα,μεγαλώνουν και τα συναισθήματα και κάπου εκεί μπαίνει η ανυπομονησία να κρατήσεις το μικρό σου αγκαλιά και να ζήσεις μαζί του την υπόλοιπη ζωή σου.

Ενώ παράλληλα εσύ δεν είσαι αυτή που ήσουν,οι ορμόνες σου κάνουν party και το ζούν στα κόκκινα.Κλαίς,φωνάζεις,γελάς,όλα ταυτόχρονα,έχεις ανάγκη από κατανόηση,κάποιες φορές δεν καταλαβαίνεις ούτε εσύ τις αντιδράσεις σου και τον ίδιο σου τον εαυτό! Και πάλι φόβος,φόβος για το άγνωστο που θα έρθει και μετά χαρά και αισιοδοξία,γιατί αυτό που θα έρθει είναι ένα μικρό θαύμα,το δικό σου θαύμα.

Μερικές φορές μπορεί να περάσει από το μυαλό σου αν όλο αυτό που ζείς είναι σωστό,αλλά να ξέρεις είναι ό,τι πιο σωστό έχεις κάνει.Έτσι λοιπόν περνάνε οι μήνες και όσο ψωνίζεις όμορφα και χαριτωμένα πράγματα για το μικροσκοπικό σου πλασματάκι έρχεσαι ακόμα πιο κοντά του.Όταν πια η κοιλιά έχει γίνει σα μπαλόνι έτοιμο να σκάσει τα κόκαλα σου πονάνε και η μέση σου χτυπάει καμπανάκια από το βάρος που σηκώνει, έχεις μπει στην τελική ευθεία.

Η πολυπόθητη ώρα θα έρθει εκεί που δεν το περιμένεις!Αύτο ήταν…από δω και πέρα δεν θα είσαι εσύ για σένα,αλλά εσύ για το παιδί σου.

Δεν έχεις φοβηθεί ξανά τόσο πολύ στη ζωή σου και ίσως δεν έχεις  ξανά πονέσει τόσο.Η αγωνία σου όμως σε κάνει να ξεχνάς τον πόνο.Όλα θα πάνε καλά ακούς από όλους και εσύ μέσα σου αναρωτιέσαι αν όντως θα πάνε.Τα λεπτά περνάνε αργά,λες και είναι αιώνες,προσπαθείς να καταλάβεις τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί και τότε συνειδητοποιείς ότι είσαι πιο έτοιμη από ποτέ!

Ένα δυνατό κλάμα που μοιάζει με νιαούρισμα αντηχεί σε όλο το δωμάτιο ώσπου σταματάει μόλις το ακουμπήσουν επάνω σου. ΟΚ! και τώρα τι;Είμαι μαμά;Θα περάσει αρκετός καιρός μέχρι να νιώσεις μαμά και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό.Κρατάς στα χέρια σου τον κόσμο όλο,αλλά είναι πολύ ξένο ακόμα για σένα,δεν χρειάζεται να νιώσεις λατρεία γι’αυτό το μωρό από την πρώτη στιγμή και είναι κατανοητό.Μην επηρεάζεσαι από όσα ακούς,να τα φιλτράρεις και να  κρατήσεις όσα θέλεις εσύ,τα υπόλοιπα άστα στην άκρη.

Τώρα πρέπει να φροντίσεις εσένα,να είσαι εσύ καλά,για να είναι και το παιδί σου .Όταν κοιταχτείς στον καθρέφτη  μην απογοητευτείς,το σώμα σου ξέρει τι πρέπει να κάνει και θα επανέλθει σιγά,σιγά,άλλωστε όσοι σ’αγαπούν το κάνου για ό,τι έχεις  μέσα σου. 

Κράτα το νινί αγκαλιά και θα τα ξεχάσεις όλα!

Με αγάπη.