1

Πρακτικές συμβουλές για γονείς και κηδεμόνες

Είναι η δεύτερη εβδομάδα που τα σχολεία είναι ανοιχτά αλλά ακόμη αργείτε στο σχολείο; Κοιμάστε αργά; Υπάρχει άγχος με τα μαθήματα; Το παιδί σας δεν μπορεί να διαβάσει μόνο του και σας χρειάζεται συνεχώς δίπλα του;

Αν απάντησες τουλάχιστον σε 1 από αυτά ΝΑΙ, το άρθρο αυτό είναι για σένα!

Να ξεκαθαρίσουμε πως τα σχολικά χρόνια δεν είναι μόνο οι ώρες του σχολείου, είναι ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ.

Ακολουθούν οι 8 πιο σημαντικές συμβουλές που μπορούν να επηρεάσουν την παρουσία του παιδιού και την εξέλιξή του μέσα στο σχολείο. Είναι σημαντικό αρχικά να προσαρμοστεί ο γονιός, για να μπορέσει και το παιδί.

Πιο συγκεκριμένα:

  1. Φροντίστε να είστε πάντα στην ώρα σας! Βάλτε το ξυπνητήρι σας νωρίτερα, φάτε ένα καλό πρωινό και ελάτε στο σχολείο πριν χτυπήσει το κουδούνι.
  2. Ύπνος από νωρίς! Ένα παιδί πρέπει να κοιμάται το αργότερο ως τις 9.30 το βράδυ. Ο ύπνος συμβάλλει στο να ξεκουραστούν και να είναι παραγωγικοί για την επόμενη μέρα.
  3. Εμπιστοσύνη! Δείξε την απαραίτητη εμπιστοσύνη στο παιδί σου -ακόμη και αν αντιμετωπίζει δυσκολία προσαρμογής- και μην βρίσκεσαι συνεχώς έξω από το σχολείο για να ελέγχεις τις κινήσεις του. Καλύτερα να επικοινωνήσεις με τον δάσκαλο γι’ αυτό…
  4. Μην του κάνεις τα μαθήματα! Όσα δύσκολα και να είναι, όσο και να γκρινιάζει μην πάρεις το τετράδιο/βιβλίο του για να του λύσεις την άσκηση. Βοήθησε τον με κάποιο παράδειγμα ή κανόνα και άφησε τον εκπαιδευτικό να δει που δυσκολεύεται το παιδί.
  5. Προσοχή στη διατροφή του! Φρόντισε στο σχολείο να έχει πάντα μαζί του φαγητό και να είναι υγιεινό.
  6. Ενημέρωσε άμεσα το σχολείο! Ό,τι μπορεί να επηρεάσει την καθημερινότητα του παιδιού (πχ. θάνατος, ατύχημα, χωρισμός, αρρώστια) είναι καλό να είναι ενήμεροι στο σχολείο για να βοηθήσουν κατάλληλα και το παιδί.
  7. Άκου τον εκπαιδευτικό! Προσπάθησε να έχεις μια συχνή επικοινωνία με τον/την δάσκαλο/-α του τμήματος και να δίνεις βάση σε αυτά που σου λέει ακόμη και αν σου φαίνονται παράλογα ή άδικα.
  8. Μην μετράς του βαθμούς! Επιβράβευσε την προσπάθεια και όχι το αποτέλεσμα.

Αναστασία Κακλαμάνου




Επιστροφή στα θρανία!

Έφτασε, λοιπόν, ο Σεπτέμβρης! Ο μήνας που για πολλούς σχετίζεται με την προσωπική τους «Πρωτοχρονιά», καθώς μετά από μια περίοδο διακοπών έρχεται η περίοδος της ανασυγκρότησης και της οργάνωσης, με καινούργιους στόχους -ή ακόμη και τους ίδιους.

Πέρα από αυτό, όμως, ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας της επιστροφής στα θρανία! Μικρά, μεγάλα παιδιά και ενήλικες επιστρέφουν πίσω στην καθημερινότητα τους. Βέβαια, η επιστροφή αυτή δεν είναι πάντα ομαλή.

Πολλά παιδιά δυσκολεύονται μετά από περίοδο διακοπών να επιστρέψουν στην παλιά τους καθημερινότητα, αλλά και μεγάλοι -μην το ξεχνάμε αυτό.

Λίγο το άγχος, λίγο ο φόβος για την «καινούργια τάξη» ή για τις εξωσχολικές δραστηριότητες…η μετάβαση αυτή από την ανεμελιά στις υποχρεώσεις, μοιάζει με βουνό!

Ας δούμε, λοιπόν, 5+1 συμβουλές για να γίνει ομαλότερη η μετάβαση αυτή:

  1. Επιστροφή στις ρουτίνες (ωράριο ύπνου και πρωινή ρουτίνα).
  2. Κάντε μαζί τα σχολικά ψώνια.
  3. Διαμορφώστε μαζί το χώρο που θα διαβάζει το παιδί.
  4. Μεριμνήστε για τη διατροφή του παιδιού και την άθληση του.
  5. Κάντε μια βόλτα από το σχολείου του παιδιού και συζητήστε.
  6. Καλέστε φίλους-συμμαθητές του παιδιού στο σπίτι ή βρεθείτε σε εξωτερικό χώρο.

Καλή και δημιουργική σχολική χρονιά!

Αναστασία Κακλαμάνου




Καλοκαιράκι με τους παππούδες!

Όσο χαλαρωτικό κι αν είναι το καλοκαίρι για τα παιδιά ίσως να μην είναι για τους γονείς που ακόμα εργάζονται κανονικά. Οι τυχεροί της «υπόθεσης», όμως, είναι όσοι γονείς μπορούν να αφήσουν τα παιδιά τους στους παππούδες.

Είναι μεγάλη ευλογία όσοι έχουν παππούδες! Πάντα ξέρουν να δίνουν μικρές συμβουλές γεμάτες «σοφία» και όταν αναλαμβάνουν την ευθύνη των παιδιών -έστω και για την περίοδο του καλοκαιριού- μοιάζουν με «σωτήρες»!

Αλλά ο καθορισμός ορίων με τον παππού και τη γιαγιά είναι απαραίτητος για την ευημερία των γονιών και των αξιών που θέλουν να κρατήσουν στην οικογένειά τους.

Ως γονέας, έχεις ελεύθερη βούληση και δικαίωμα να δημιουργήσεις τις δικές σου οικογενειακές αξίες, παίρνοντας ό,τι θέλεις από τον τρόπο που μεγάλωσες και αφήνοντας τα υπόλοιπα πίσω. Ο τρόπος με τον οποίο θέλεις να μεγαλώσουν τα παιδιά σου είναι αποκλειστικά δική σου ευθύνη και γι’ αυτό πρέπει να βάζεις κάποια όρια -ακόμη και στους παππούδες!

Όσο δύσκολο και αν σου φαίνεται, υπάρχουν 5 τρόποι που μπορούν να σε βοηθήσουν:

  1. Να γνωρίζεις ακριβώς τι θέλεις για την οικογένειά σου. Γνωρίζοντας τις οικογενειακές σου αξίες, σε διευκολύνει να πεις αυτό που θέλεις και τι χρειάζεσαι από τους άλλους.
  2. Επικοινωνία με τον άλλο γονέα. Ως οικογένεια πρέπει να είστε μια ομάδα! Συζητήστε τα όρια που θέλετε να βάλετε, ακόμη και αν έχετε διαφορετικές απόψεις.
  3. Να ξέρεις να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου. Καλό θα ήταν να είσαι σταθερός στα όρια με τους γονείς σου, αλλά όταν πρόκειται και με τα πεθερικά σου.
  4. Ανοιχτή, ξεκάθαρη επικοινωνία. Να δίνεις την ευκαιρία να καταλάβουν γιατί έχεις θέσει αυτά τα όρια και ώστε να μην υπάρχουν πιθανότητες να τα ξεπεράσουν.
  5. Να τους εκφράζεις την εκτίμησή σου. Ας μην ξεχνάμε να θυμίζουμε στους γονείς ή τα πεθερικά ότι εκτιμάμε πραγματικά την παρουσία τους στη ζωή των παιδιών μας και πόσο εκτιμάμε τη βοήθεια τους.

Αναστασία Κακλαμάνου




3+1 Βιβλιοπροτάσεις για το καλοκαίρι

Τώρα που τα σχολεία έκλεισαν και τα παιδιά απολαμβάνουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές, ένα βιβλίο μπορεί πάντα να γίνει ο καλύτερος τους φίλος και να τους κρατήσει την καλύτερη παρέα τόσο στο σπίτι όσο στην παραλία.

Βέβαια, όταν λέμε βιβλίο δεν εννοούμε τα μαθηματικά, τη γλώσσα ή την ιστορία! Αλλά ένα βιβλίο που θα τους διευρύνει τους ορίζοντες, θα ενισχύσει τη δημιουργικότητα τους και θα βοηθήσει τη φαντασία τους να ταξιδέψει…

Όσο περισσότερο οι μικροί μας φίλοι εκτίθενται στα βιβλία, τόσο θα τα χρειάζονται μεγαλώνοντας για να χαλαρώσουν και να δραπετεύσουν από τις καθημερινές τους υποχρεώσεις.

3+1 λοιπόν προτάσεις για παιδικά βιβλία:

  1. «Ο Σωκράτης Πρόεδρος» Marchand Yan (εκδόσεις Κάκτος)
Από 8 ετών και άνω

2. «Αντίο, Σμύρνη» Ιωάννα Μπαμπέτα (εκδόσεις Μίνωας)

Από 2-8 ετών

3. «Διάσημοι άνθρωποι» (εκδόσεις Διόπτρα)

Από 5 ετών

Έξτρα βιβλιοπρόταση:

«Ο Τριγωνοψαρούλης» Βαγγέλης Ηλιόπουλος (εκδόσεις Πατάκη)

Από 6-9 ετών

Αναστασία Κακλαμάνου




Καλοκαιρινή Κατασκήνωση: Τι μπορεί να προσφέρει σε ένα παιδί;

Ύστερα από έναν δύσκολο χειμώνα γεμάτο με μαθήματα, διαβάσματα και άγχος, τα παιδιά έχουν την ανάγκη να εκτονωθούν και για πολλούς η κατασκήνωση αποτελεί το καλύτερο μέρος γι’ αυτό!

Τα σχολεία έχουν μόλις κλείσει και ήδη πολλά παιδιά ετοιμάζονται να πάνε κατασκήνωση για φέτος το καλοκαίρι καθώς ο ήλιος, η θάλασσα και η φύση αποτελούν το ιδανικό σκηνικό για αυτή την εκτόνωση!

Βέβαια, για αρκετούς γονείς η ιδέα της κατασκήνωσης φαντάζει ως κάτι γιγάντιο καθώς δημιουργούνται εύλογα οι εξής απορίες:

  1. Πώς θα περάσουν τα παιδιά ευχάριστες διακοπές;
  2. Πώς θα είναι ο αποχωρισμός;
  3. Πώς θα συμπεριφέρονται τα παιδιά μακριά από το σπίτι;

Κατ’ αρχάς πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως κάθε παιδί βιώνει τον αποχωρισμό με διαφορετικό τρόπο. Επίσης, εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού και φυσικά αν περνάει στην καθημερινότητά του χρόνο μακριά από τους γονείς (π.χ. συγγενείς). Η νοσταλγία, λοιπόν, που νιώθει κάθε παιδί είναι απόλυτα λογική και δικαιολογημένη! Όμως, αυτό δε σημαίνει ότι το παιδί που εκφράζει την επιθυμία του να γυρίσει σπίτι σημαίνει πως και θα πρέπει να επιστρέψει πίσω αμέσως ή να μην ξαναπάει ποτέ στην κατασκήνωση!

Τα οφέλη της κατασκήνωσης, λοιπόν, είναι πολλά! Ας τα δούμε κάποια από αυτά:

  1. Τα παιδιά παραμένουν δραστήρια σχεδόν όλη μέρα.
  2. Ξεπερνούν τους φόβους τους δοκιμάζοντας καινούργια πράγματα.
  3. Γίνονται ανεξάρτητα και αναλαμβάνουν ευθύνες.
  4. Καλλιεργούν τις κοινωνικές τους δεξιότητες.
  5. Παίζουν, αποκτούν νέες φιλίες και εντάσσονται σε ομάδες.
  6. Έρχονται σε επαφή με τη φύση.
  7. Περνούν όμορφες και ξέγνοιαστες στιγμές που θα τις θυμούνται σίγουρα για πολλά χρόνια.
  8. Αποκτούν αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση.

Μη ξεχνάμε πως η παιδική κατασκήνωση είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας, όπου τα παιδιά θα πρέπει να μάθουν να σέβονται, να ακολουθούν κανόνες και να πειθαρχούν. Έτσι, πέρα από τις ευχάριστες διακοπές των παιδιών στην κατασκήνωση θα τα βοηθήσει να ωριμάσουν και σίγουρα θα μάθουν πολλά…

Αναστασία Κακλαμάνου




Αγαπητέ υποψήφιε των πανελλαδικών

  Από πού να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις. Θέλεις μια ολόκληρη ζωή για να περιγράφεις την εμπειρία των πανελλαδικών εξετάσεων. Τα στραβά και τα καλά. Τα άσχημα και τα λιγότερα άσχημα . Τα δίκαια και τα άδικα. Την αγωνία και τον φόβο , την ανακούφιση και την θλίψη . Τα πάντα όμως συνδέονται με ένα πράγμα : με επιτυχία. Κανένα αποτέλεσμα , δεν είναι αποτυχία και όποιος λέει το αντίθετο , μάλλον δεν βρήκε κάτι πιο έξυπνο να πει .Η αποτυχία εφευρέθηκε από τα συστήματα του 1800 , για να χαρακτηρίζει τις πράξεις εκείνες που δεν συμβάδιζαν με τα θέλω και τα πρέπει της κοινωνίας . Για αυτό , να έχεις στο μυαλό σου ότι η δοκιμασία των πανελληνίων , δεν είναι , παρά μια ανηφόρα , στην οποία περπατάς με ψηλοτάκουνα μεγέθους 15 εκατοστών και κοιτάζεις προς την κορυφή . Ένα σέρφινγκ ανάμεσα σε κύματα , μια δυσκολία της ζωής που ευτυχώς δεν κρατά για πολύ. Θα σε ανακουφίσω , σημειώνοντας πως έχω περάσει από την κόλαση των πανελληνίων . Δις . Αυτό μου δίνει, ένα κάπως άλλοθι για να μπορέσω να μεταφέρω το συνηθισμένο μήνυμα προς τους υποψήφιους των πανελλαδικών . Ένα , ιδιαίτερο μήνυμα που δεν περιλαμβάνει τις λέξεις αποτυχία και τέλος . Μια ελπίδα για το αύριο – όπως ξέρετε τίποτα δεν τελειώνει με μερικές ψωροχιλιάδες μόρια . Μια ανάσα οξυγόνου για τα ταλαιπωτημένα ( σωματικά και ψυχικά ) σώματα σας . Ένα χαμόγελο για τον κόπο σας .

Αγαπητέ υποψήφιε των πανελλαδικών , η ζωή δεν τελειώνει εδώ που λέει και το τραγούδι . Έχεις μπροστά σου χρόνια και χρόνια , μέρες και μήνες να πραγματοποιήσουν τα όνειρα σου . Να αγαπήσεις και να αγαπηθείς , να κάνεις πράξη τις ιδέες σου και να τα βάλεις με το θεριό που λέγεται κοινωνία . Ο εχθρός σου , μονόφθαλμος , απαιτητικός , αλύγιστος στο πέρασμα του χρόνου , δεν θέλει παρά 3 ώρες από την όμορφη ζωή σου . Μην τον αφήσεις να σπαταλήσει έστω 3 δευτερόλεπτα περισσότερα από αυτά που καθορίζει . Μην του ανοίξεις την πόρτα του μυαλού σου , προσφέροντας γεύσεις των εμπειριών σου . Σε αυτήν την μάχη , εσύ είσαι ο κυρίαρχος . Ο δυνατός , ο ισχυρός , ο μαχητής , ο μέγιστος . Μαθηματικά και Ιστορία , Βιολογία και Αρχαία , Αοθ και Χημεία , δεν αποτελούν παρά λέξεις και αριθμοί γραμμένοι σε χαρτί που η κοινωνία επιβάλλει να μάθουμε . Και , δεν λέω , η γενική παιδεία είναι προτέρημα και άσσος , για όσα θέλουν να εντρυφήσουν , μα ποιος το σκέφτηκε θαρρώ , να γράφουμε εξετάσεις , σε ένα βιβλίο παμπάλαιo γεμάτο  στείρες γνώσεις . Το ένα και το αυτό – δεν μπορούμε δυστυχώς να επέμβουμε στην αρμοδιότητα του υπουργείου – μπορούμε όμως να καυτηριάζουμε τα κακώς κείμενα της εκπαίδευσης , συγκρίνοντας τα με άλλα . Είναι κατόρθωμα αυτό που κάνουμε . Που κάνετε . Δεν έχει μόνο ο Ηρακλής άθλους – θυμηθείτε , η ζωή θέλει θυσίες , ιδρώτα για να καλυτερέψει . 

Θυμηθείτε τις μέρες που ξοδεύατε για να μάθετε τα ολοκληρώματα , οι ώρες που έφευγαν πάνω απο την εισαγωγή των λατινικών , εκείνο το παραπονεμένο DNA που μόνο του κλαίει και καίει ( τους μαθητές στα θέματα του υγείας) , την μακροοικονομία που στο άκουσμα της , ένα μικρό μωρό θέλει να βάλει τα κλάμματα . Οι τραυματικές στιγμές που ζήσατε , οι μέρες που περάσαν είναι εκείνες που οφείλουν να σας κρατήσουν εν ενεργεία στον αγώνα . Μην τους κάνετε την χάρη . Μην τους αφήσετε να νομίζουν πως τα ξεχάσατε . Επανάληψη . Ξανά και Ξανά . Μην τα αφήσετε , θα σας αφήσουν . Και τότε θα κρυφογελούν ,  πεινασμένα από φθόνο , που σας στέρησαν το θέμα Δ . Θα σας κουνάνε το δάχτυλο για την αφηρημάδα σας , ξεχνώντας τον δρόμο που φτάσατε ως εδώ . Με δάκρυα και αίμα . Το καθένα με την δική του προσπάθεια , τις δικές του θυσίες , τα δικά του θέλω . Μικρή ή μεγάλη , ψηλά ή χαμηλά , όπου και αν στοχεύετε , ο αγώνας και τα πάθη δικά σας . Και δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί , να εθελοτυφλεί , να κάνει πως δεν τα ξέρει . Άξια επαίνου , η εκάστοτε προσπάθεια , η κάθε αίτηση πανελλαδικών που φτάνει στα χέρια του Υπουργείου. Και ας πουν ότι θέλουν , ας μιλάνε ακατάπαυστα πως τεμπελιάζουν οι γενιές και τα χέρια τους ακροβατούν στα πληκτρολόγια των κινητών. Aγκαλιάστε την προσπάθεια σας , φιλήστε την και πείτε της , σε λίγο τελειώνουν όλα …..

Αγαπητέ υποψήφιε των πανελλαδικών , να ρίχνεις και μια ματιά στον ψυχικό σου κόσμο . Είναι εκείνος που σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος . Εκείνος που δεν δει να καταρρεύσει , τα χάδια σου σταγόνα δροσιάς για τα μάτια του . Βγάλε από μέσα σου όσα νιώθεις και θες να αρθρώσεις ,  δεν σε παρεξηγούν , άλλωστε συμμερίζονται το ζόρι που περνάς . Μην τον εξουθενώνεις . Κοιμήσου όταν κλείνουν τα μάτια σου , κόψε βόλτες όταν σε τρελάνει η άσκηση και πιες ένα ποτήρι νερό . Επιβράβευσε τον με ένα πιάτο φαγητό επιλογής σου και αγκάλιασε τα σημάδια που δείχνουν τις μάχες που έχει δώσει . Είναι εκείνος που γεμίζει αδρεναλίνη όταν τελειώνεις με επιτυχία μια άσκηση και ταυτόχρονα στεγνώνει τα δάκρυα σου επάνω στο κορμί σου , όταν δεν είναι κανένας τριγύρω . Εκείνος που σου ψιθυρίζει τρυφερά πάνω στον ώμο σου – δεν πειράζει , δεν μας νοιάζει , μην τους δίνεις σημασία – όταν ανθρωπάρια της ζωής καυτηριάζουν τον αγώνα ,  κρίνοντας τον νικητή , δίχως να ξέρουν εσένα και τις θυσίες που έχεις κάνει . Μην τους ακούς . Μην τους αφήσεις να μπουν από την χαραμάδα των σκέψεων σου . Μην επιτρέπεις στην καρδούλα σου να χτυπά δυνατά, από φόβο , κάθε φορά που κάποι@ αποφασίζει να ασχοληθεί με τα δικά σου σχέδια……

Αγαπητέ υποψήφιε των πανελλαδικών , μην μου στεναχωρηθείς αν δεν περάσεις εκεί που θέλεις . Η ζωή τα φέρνει κύκλους και , μπορεί στο μέλλον να κάνεις το όνειρο σου πραγματικότητα . Ή να συνειδητοποιήσεις ότι τα χνάρια σου βρίσκονται προς άλλη κατεύθυνση . Πρώτος εγώ , ο αναμάρτητος πρώτος τω λίθω βαλέτω , “ απέτυχα “ αναφορικά με τα θέλω της κοινωνίας . Και έκλαψα και οργίσθηκα και βίωσα στο πετσί μου την απομάκρυνση από τον στόχο . Και σήμερα εδώ , μελετάω για την σχολή των ονείρων μου . Με την δεύτερη . Ας είναι . Μην απογοητευτείτε , βλέποντας βαθμούς από δύο απρόσωπους κριτές που γνωρίζουν τις καταστάσεις αλλά είναι υποχρεωμένοι να αγνοούν . Και θα μου πεις, καλά ρε μάγκα , τότε ας μην προσπαθώ για τίποτα , αν είναι να τα παίρνω όλα χαλαρά .  Η ζωή ,  φίλε μου είναι τόσο μικρή .Τόσο μηδαμινή απέναντι στα κλάσματα του δευτερολέπτου που μπορούν να αλλάξουν την ζωή του ανθρώπου . Προσπάθησε . Ξανά . Μην λυπάσαι , ήταν μια δοκιμασία και έφυγε , πάμε για άλλα . Δώσε χρόνο στον πολύτιμο εαυτό σου να μάθει τι έφταιξε. Κρίνε τον , γιατί μόνο εσύ έχεις δικαίωμα να το κάνεις . 

Βρες τα λάθη σου , κάνε την αυτοκριτική σου και από εδώ πάν και άλλοι . Άντε χύσε και κανένα δάκρυ , στο επιτρέπω ! Ας μην προτρέχουμε , έχουμε ακόμα μέρες μέχρι να έρθει η εκείνη ώρα των αποτελεσμάτων . Οπλίσου με θάρρος και πάμε για επίλογο …..

Αγαπητέ υποψήφιε των πανελλαδικών ,

Είμαι περήφανος για σένα . Για τους στόχους και τα όνειρα σου . Για την δουλειά που έχεις ρίξει ως τώρα . Είμαι περήφανος για τα λάθη σου , τις αναποδιές και τις στραβές στιγμές αυτού του δύσβατου χρόνου . Είμαι περήφανος που δεν το έβαλες κάτω και συνεχίζεις να δίνεις κουράγιο και στις επόμενες γενιές. Είμαι περήφανος  που άντεξες ως εδώ . Είμαι περήφανος που χρωστάς ακόμα εκείνες τις εκθέσεις . Είμαι περήφανος που διέλυσες τα προγνωστικά της κοινωνίας . Είμαι περήφανος που βγήκες σχεδόν αλώβητος από αυτήν την διαδικασία . Θα θελα να γιατρέψω κάθε πληγή των πανελληνίων . Είμαι περήφανος που κυνηγάς αυτό που θέλεις . Είσαι πρότυπο για τα μικρά παιδιά . Είμαι περήφανος που παλεύεις με παρέα ή μόνος , υψώνοντας το μεσαίο δάχτυλο στην εξεταστική / βαθμοθηρική πλευρά του σχολείου . Είμαι περήφανος που το τέλος των μαθητικών σου χρόνων , σε βρισκεί εδώ , πιο ώριμο από ποτέ . Αχ και να ξερε ο δωδεκάχρονος εαυτός σου , τι πρόκειται να καταφέρει . Είμαι περήφανος που διάλεξες την σχολή με τα πολλά ή τα λίγα μόρια . Είμαι περήφανος που ακόμα δεν ξέρεις τι σχολή να επιλέξεις . Είμαι περήφανος για σένα , αν αυτή είναι η δεύτερη /τρίτη / τέταρτη φορά . Μην σταματάς να κατακτάς αυτά για τα οποία σε κάνουν ευτυχισμένο. Είμαι περήφανος για σένα , αν δεν δίνεις πανελλήνιες . Είμαι περήφανος για σένα , αν αποφασίσεις να μην δώσεις . Ήρθε η στιγμή να λάμψετε . Και αν η κοινωνία δεν είναι περήφανη , μην σας νοιάζει . Είμαστε εμείς .

Αριάδνη Εμμανουηλίδου




Παγκόσμια Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών

Η 25η Μαΐου είναι αφιερωμένη στα «Εξαφανισμένα Παιδιά», καθώς στην Ευρώπη εξαφανίζεται ένα παιδί ανά 2 λεπτά!

Διοργανώνεται κάθε χρόνο στις 25 Μαΐου για να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με το παγκόσμιο πρόβλημα της εξαφάνισης παιδιών και παράλληλα να επισημάνει στους γονείς τα μέτρα που πρέπει να λάβουν για την προστασία των παιδιών τους.

Καθιερώθηκε πρώτα ως «Εθνική Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών στις ΗΠΑ» το 1983 και με την πάροδο του χρόνου διεθνοποιήθηκε καθώς αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα.

Είναι τρομακτικό πως πάνω από ένα εκατομμύριο παιδιά εξαφανίζονται παγκοσμίως κάθε χρόνο, σύμφωνα με το «Διεθνές Κέντρο Εξαφανισμένων και Κακοποιημένων Παιδιών».

Ειδικότερα, στην Ευρώπη κάθε χρόνο εξαφανίζονται 600.000 άνθρωποι εκ των οποίων τα μισά είναι παιδιά!

Σε διεθνές επίπεδο, 80.000 παιδιά υπολογίζεται ότι εξαφανίζονται κάθε χρόνο στη Βρετανία και 421.394 παιδιά εξαφανίστηκαν στις ΗΠΑ το 2019.

Όσον αφορά την Ελλάδα, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» τo 2020 και το 1ο τετράμηνο του 2021 αναζήτησε 122 εξαφανισμένα παιδιά. Το ίδιο χρονικό διάστημα, ο οργανισμός αυτός, διαχειρίστηκε 15.139 κλήσεις στην Ευρωπαϊκή Γραμμή για τα «Εξαφανισμένα Παιδιά».

Στις περισσότερες υποθέσεις εξαφάνισης παιδιών, δυστυχώς, το 55% αφορούσε φυγές, το 23% γονικές αρπαγές και το 3% εξαφανίσεις μεταναστών και προσφύγων.

Αναστασία Κακλαμάνου




Παιδί στο αυτοκίνητο. Η μεγάλη ανευθυνότητα των γονέων.

Μία ακόμη μεγάλη έξοδος μπροστά μας και το τι είδαν τα μάτια μας στους δρόμους είναι απλά εγκληματικό.

Είναι καθημερινό φαινόμενο, αλλά σε μία μαζική έξοδο γίνετε ακόμη πιο έντονο. Για τι μιλάμε;

Για τα παιδιά στο αυτοκίνητο.

  • Παιδιά στο πίσω κάθισμα να χοροπηδάνε ανεξέλεγκτα.
  • Να βγάζουν τα κεφαλάκια τους από τα παράθυρα εν κινήση.
  • Μανάδες συνοδηγοί να κρατάνε τα μωρά τους αγκαλιά.
  • Πατεράδες οδηγοί, με τους κανακάρηδες στα πόδια τους, να τους “μαθαίνουν!!!!” οδήγηση.
  • Παιδικά καθίσματα; Είτε ανύπαρκτα, είτε διακοσμητικά (για τα μάτια της αστυνομίας).
  • Παιδιά σε μηχανάκια χωρίς κράνος.

Και η λίστα δυστυχώς δεν έχει τέλος

Όλοι χαρούμενοι με το μυαλό τους στην όμορφη μέρα που έχουν μπροστά τους.

Μέχρι να έρθει το απότομο φρενάρισμα.
Και η χαρούμενη εκδρομή να γίνει τραγωδία.
Γιατί δεν χρειάζεται σύγκρουση για να γίνει το κακό. Αρκεί και ένα απότομο φρενάρισμα.
Αν ρωτήσεις όλους αυτούς τους γονείς, αν αγαπάνε τα παιδιά τους, θα σε απαντήσουν ότι τα λατρεύουν. Και δεν λένε ψέμματα.

Γιατί όμως τότε τα εκθέτουν καθημερινά σε θανάσιμο κίνδυνο;
Δεν το γνωρίζουν;
Αμφιβάλλω.
Δεν τους νοιάζει η ασφάλεια των παιδιών τους;
Το αποκλείω.
Δεν έχουν χρήματα για καθισματάκι;
Όταν πρόκειται για την ασφάλεια και τη ζωή των παιδιών μας νομίζω το οικονομικό δεν πρέπει να είναι ποτέ ζήτημα. Εξάλλου υπάρχουν πλέον πολύ οικονομικά καθισματάκια αλλά και τρόποι χρηματοδότησης απόκτησης τους, που δεν μπορεί να είναι κάτι τέτοιο δικαιολογία.
Γιατί λοιπόν;
Σίγουρα (όπως για πολλά άλλα πράγματα στην Ελλάδα) η έλλειψη παιδείας.
Ίσως και γιατί το “σιγά μην γίνει σε μένα” είναι μία νοοτροπία που δεν έχουμε καταφέρει να αποβάλλει από μέσα μας.
Ίσως και γιατί -δυστυχώς- ζούμε ακόμη με τη λογική του “μάγκα” που πάει κόντρα στα πρέπει και δεν θα γίνουμε ποτέ οι “φλώροι” που υπακούν στους κανόνες.

Και πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο;
Μακροχρόνια, η αναπλήρωση του ελλείμματος παιδείας θα ήταν η ιδανική λύση. Αλλά το “μακροχρόνια” στην Ελλάδα το σπείραμε και δεν φύτρωσε σε πάρα πολλά άλλα και το συγκεκριμένο ζήτημα κοστίζει σε ζωές και θέλει άμεση παρέμβαση.
Άρα τι κάνουμε;
Εφαρμόζουμε το μόνο -δυστυχώς- τρόπο που καταλαβαίνει ο Έλληνας.
Την τιμωρία.

Εξοντωτικά πρόστιμα, θα ήταν μία αρχή. Αλλά -αν θέλετε την προσωπική μου άποψη- νομίζω πως η προσωρινή αφαίρεση επιμέλειας (και ίσως και η οριστική σε περίπτωση επανάληψης) είναι το πιο σωστό μέτρο.
Θα με πείτε υπερβολικό.
Συγχωρέστε με αλλά δεν είμαι. Ο τρόπος που “αφήνουμε” τα παιδιά μας στο αυτοκίνητο ή σε άλλα οχήματα είναι μία ξεκάθαρη περίπτωση έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο, η οποία σε άλλες περιπτώσεις τιμωρείτε με την ίδια “ποινή”. Γιατί όχι και εδώ;

Είναι ωραίο να λες “Τα παιδιά μου είναι η ζωή μου”, αλλά θα πρέπει να το δείχνεις με πράξεις και όχι μόνο με λόγια. Γι΄ αυτό ας κάνουμε την αρχή.

Τα παιδιά στο καθισματάκι.

Ζώνη ασφαλείας.

Κράνος και για το παιδί στη μηχανή.

Και καλό μας ταξίδι




Παιδικές ταινίες για να δούμε το Πάσχα

Οι πασχαλινές διακοπές αποτελούν την καλύτερη ευκαιρία για να μιλήσουμε στα παιδιά μας για το τι ακριβώς γιορτάζουμε αυτές τις ημέρες.

Ορισμένες φορές, γονείς και εκπαιδευτικοί, προβληματίζομαστε και σκεφτόμαστε με ποιο τρόπο θα μπορούσαμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας ώστε να κατανοήσουν τη γιορτή του Πάσχα.

Πώς θα εξηγήσουμε, όμως, σε ένα παιδί, τη ζωή και το θάνατο του Ιησού Χρηστού; Τις παραβολές, τα θαύματα και τις θυσίες του;

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται πολύ καλύτερα νοήματα και γεγονότα μέσω της εικόνας και σίγουρα η παρακολούθηση μιας ταινίας για το Πάσχα αποτελεί την καλύτερη λύση αλλά και μια ευκαιρία να περάσετε χρόνο με το παιδί σας.

Ας δούμε κάποιες ενδεικτικά:

  1. Η ιστορία του Ιησού για τα Παιδιά The Story of Jesus for Children – Greek

2. Η Ανάσταση του Ιησού Χριστού

3. ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ (Παιδικό, Γέννηση, θαύματα, παραβολές, κινούμενα σχέδια)

Αναστασία Κακλαμάνου




Πάμε θέατρο;

Δεν κάνουμε θέατρο για το θέατρο. Δεν κάνουμε θέατρο για να ζήσουμε. Κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας, το κοινό που μας παρακολουθεί κι όλοι μαζί να βοηθήσουμε να δημιουργηθεί ένας πλατύς, ψυχικά πλούσιος και ακέραιος πολιτισμός στον τόπο μας.

Κάρολος Κουν, 1908-1987, Ο Ιδρυτής του Θεάτρου Τέχνης

Το θέατρο αποτελεί έναν κλάδο της τέχνης που αναφέρεται στη δημιουργία και την απόδοση ιστοριών (πραγματικών ή φανταστικών) ζωντανά μπροστά σε κοινό, με τη χρήση κυρίως του λόγου. Βέβαια, συνδράμουν και άλλες τέχνες όπως τα εικαστικά, η μουσική και ο χορός με σκοπό την τέρψη και την επιμόρφωση των θεατών.

Το θέατρο είναι εντελώς διαφορετικό από την παρακολούθηση μιας ταινίας γιατί είναι ζωντανό, άμεσο και ασκεί μια διαφορετική επίδραση και γοητεία στον άνθρωπο.

Πλέον, έχουμε τη δυνατότητα να «εισέλθουμε» στον κόσμου του θεάτρου πιο εύκολα από ότι παλαιότερα διότι έχουμε περισσότερες επιλογές, ευκαιρίες να ξεφύγουμε λίγο από την καθημερινότητα μας και να συναντήσουμε μια άλλη πραγματικότητα, λίγο πιο «καλλιτεχνική»!

Τα οφέλη του θεάτρου είναι αναμφισβήτητα πολλά και ευτυχώς, πλέον, πολλά σχολεία έχουν εντάξει τη θεατρική αγωγή στο εκπαιδευτικό τους πρόγραμμα ή το θέατρο αποτελεί επιλογή για εκδρομή. Επομένως, μπορούμε να έρθουμε σε επαφή με τον υπέροχο αυτόν κόσμο από μικρή ηλικία. Ακόμη, μη ξεχνάμε δεν είναι λίγα τα παιδιά που έχουν ως εξωσχολική δραστηριότητα το θεατρικό παιχνίδι.

Η θεατρική αγωγή στα παιδιά συμβάλλει σημαντικά στη συνολική μόρφωση και εκπαίδευση τους και προσφέρει ποικιλία γνώσεων. Το θέατρο έχει την ικανότητα να συμβάλλει στην πνευματική ανάπτυξη του παιδιού κάνοντας το να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι έκφρασης. Είναι μια ζωντανή τέχνη που παραδίδει συγκλονιστικά συναισθήματα, γνώσεις, πληροφορίες σε ένα παιδί και ενεργοποιεί τα πνευματικά του χαρίσματα.

Μέσα από αυτό, μπορεί να προβάλει υψηλή αξία και να δημιουργήσει πρότυπα. Το θέατρο μπορεί να λειτουργήσει για τα παιδιά με δύο τρόπους: από την οπτική του κοινού και από την οπτική των ηθοποιών, τα παιδιά συμμετέχουν ενεργά και βιώνουν τον ρόλο του έργου.

Το παιδί λόγω του θεατρού:

1. Αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τα πράγματα καθώς μαθαίνει να συζητάει τις ιδέες του.

2. Αποκτά μεγαλύτερη κατανόηση για τον κόσμο, τις αξίες, τον συνάνθρωπο.

3. Το άγχος του μειώνεται καθώς η συγκέντρωση του ενισχύεται.

4. Η φαντασία του αναπτύσσεται.

5. Λαμβάνει γλωσσικά ερεθίσματα και ιδέες που το βοηθούν να αναπτύξει το λεξιλόγιό του.

Αναστασία Κακλαμάνου