1

“Μάνα, να μην ξεχάσω να σου πω πως σ’ αγαπώ…”

Αποφάσισα να γράψω λίγες λέξεις, λίγες γραμμές για το ιερότερο πρόσωπο στη ζωή μου. Εν τέλει δεν με ενδιαφέρει, ας γράψω και νουβέλα ή βιβλία πολλά. Η μάνα μου θα άξιζε κάθε γράμμα, κάθε λέξη και κάθε σκέψη μου. Η μάνα μου θα άξιζε κάθε δευτερόλεπτο από το χρόνο μου μέσα στην ημέρα. Θα άξιζε κάθε χιλιοστό της προσοχής μου. Η μάνα μου θα μπορούσε να με κάνει να λυγίσω ατσάλινες μπετόβεργες με τα χέρια μου και να αντέξω χίλιες μπάρες πίεση στην πλάτη μου. Όμως η μάνα μου το μόνο που μου προσφέρει, χωρίς να ζητά αντάλλαγμα, είναι ένα χαμόγελο και, σπανίως, λίγα δάκρυα. Τα μόνα δάκρυα που θα έχυνα και ποτέ δε θα μετάνιωνα για αυτό: τα δάκρυα για το πρόσωπο της μάνας μου.

Η μάνα είναι κάτι παραπάνω από εκείνη τη γυναίκα που απλά θα φέρει ένα παιδί στον κόσμο, κουβαλώντας το εννέα μήνες δίπλα στα σπλάχνα της. Μάνα σημαίνει “αγάπη”. Η μάνα είναι εκείνη η γυναίκα που, όταν θα σπάσεις σαν γυαλί σε χίλια κομμάτια, μικρά και αιχμηρά, δε θα διστάσει να σε μαζέψει από κάτω με τα γυμνά της χέρια, ακόμη κι αν η ίδια ματώσει και κοπεί. Η μάνα είναι ο άνθρωπος εκείνος που από την στιγμή της σύλληψης σου σπάει το “εγώ” και γίνεται “εσύ”. Σκέφτεται, αγχώνεται και βασανίζεται για εσένα. Τοποθετεί όλο το υπόλοιπο σύμπαν σε δεύτερη μοίρα και διοχετεύει όλο της το συναίσθημα στην ύπαρξή σου. Η μάνα θα πεινάσει για να φας εσύ την τελευταία μερίδα φαγητού.

Η μάνα σε αποδέχεται για αυτό που ήδη είσαι και όχι για αυτό που η ίδια θα ήθελε να είσαι. Η μάνα είναι εκείνη η γυναίκα που ανά πάσα στιγμή θα μπορεί να σου προσφέρει ανιδιοτελώς μια θεραπευτική αγκαλιά, ένα ιαματικό βλέμμα και ένα μαγικό φιλί. Ικανά να φωτίσουν κάθε σου σκοτάδι. Η μάνα είναι εκείνη η γυναίκα που καταφέρνει και διαβάζει την κάθε σου σκέψη, να μεταφράζει την κάθε σου κίνηση και να γνωρίζει τι σε βασανίζει την εκάστοτε χρονική στιγμή. Η μητέρα δεν έχει στο λεξιλόγιό της τα ρήματα “προδίδω” και “εγκαταλείπω”. Η μάνα τα έχει αντικαταστήσει με τα ρήματα “υπερβαίνω” και “αγαπώ”. Αυτά διακρίνουν την πραγματική μάνα από την φαινομενική μάνα. Γιατί η πραγματική μάνα θα αρχίσει να αγαπά και θα πεθάνει αγαπώντας. Χωρίς αντάλλαγμα, χωρίς επιβράβευση, χωρίς επιστροφές.

Αυτή είναι η δική μου μάνα.

Μάνα! Δεν βρίσκεται λέξη καμία / να’ χει στον ήχο της τόση αρμονία.

(Γεράσιμος Μαρκοράς)

Θανάσης Μουλιός




Bertha Benz : Η πρώτη γυναίκα οδηγός

Είναι ευρέως γνωστό ότι ο Carl Benz εφηύρε το αυτοκίνητο, αλλά λίγοι γνωρίζουν πως η γυναίκα του, Bertha , έδειξε στον κόσμο την τέχνη της οδήγησης.

Η Bertha Ringer γεννήθηκε το 1849 σε μια πλούσια οικογένεια στο Pforzheim της Γερμανίας. Είχε μυαλό μηχανικού και το ενδιαφέρον της για την εξέλιξη των οχημάτων δεν κρύφτηκε ποτέ. Το 1870, η 21χρόνη τότε Bertha χρησιμοποίησε μέρος της προίκας της για να επενδύσει σε μια αποτυχημένη εταιρεία κατασκευής σιδήρου στο Μannheim , που ανήκε στον εφευρέτη Carl Benz. Αν και ιδιοφυής μηχανικός, o Carl δεν είχε τόσο καλές σχέσεις με τις επιχειρήσεις ,αφού επέλεξε έναν συνεργάτη ο οποίος στον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας της εταιρείας δημιούργησε τεράστια χρέη προς τους προμηθευτές, οι οποίοι απειλούσαν τον Carl με κατάσχεση. Η επένδυση της Bertha έσωσε τα σχέδια του Carl και η συνεργασία τους έμελλε να συνεχιστεί για αρκετό καιρό ακόμη ,καθώς οι δυο λάτρεις του μηχανοκινήτου κόσμου αποφάσισαν να παντρευτούν.

Η Bertha συνέχισε να χρησιμοποιεί την περιουσία της για να επενδύει σε έργα του Carl, συμπεριλαμβανομένης και της εταιρείας του, «Benz and Cie», που ιδρύθηκε το 1883 στο Μannheim ,για τη δημιουργία βιομηχανικών κινητήρων και μηχανών. Η εύπορη νεαρή βοήθησε επίσης στη χρηματοδότηση των εφευρέσεων του Carl ,όπως το «Benz Patent Motorwagen» ,το τρίτροχο όχημα που λειτουργούσε με κινητήρα και όχι με την συνοδεία αλόγων ,το οποίο κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1886. Η επαναστατική αυτή εφεύρεση του Carl Benz , έμεινε γνωστή ως το πρώτο αυτοκίνητο στον κόσμο. Τα επόμενα δύο χρόνια είδαμε δύο ακόμη βελτιώσεις, το Motorwagen Model II το 1887 και το Motorwagen Model III το 1888, το οποίο παρουσίαζε δύο ταχύτητες και μια εντυπωσιακή τελική ταχύτητα δέκα μιλίων ανά ώρα.

Μνημείο αφιερωμένο στον Carl Benz,Mannheim

Υπήρχε μόνο ένα πρόβλημα… Κανείς δεν ήθελε να το αγοράσει. Το Motorwagen θεωρήθηκε ως καινοτομία, ως ένα εργαλείο που μπορούσε να ταξιδέψει σε μικρή απόσταση και να επιστρέψει στην αφετηρία του ,μόνο με τις ενέργειες του οδηγού . Αυτή η άποψη δεν υποστηρίχθηκε από τους συντηρητικούς ανθρώπους της εποχής εκείνης. Μάλλον τους ήταν δύσκολο να δεχτούν τόσο ευκολά κάτι τόσο πρωτοπόρο. Έτσι, με τις πωλήσεις σχεδόν ανύπαρκτες, ο Carl άρχισε να πέφτει στην απόγνωση και έπειτα σε κατάθλιψη, διότι ήταν σίγουρος πως η εφεύρεσή του θα έμενε στο σκοτάδι.

Η μονή που πίστευε στις καινοτόμες ιδέες του Carl, ήταν φυσικά η Bertha. Ήταν εκείνη που είδε τις πραγματικές δυνατότητες του μηχανήματος στο οποίο είχε επενδύσει τόσα πολλά χρήματα. Είδε μια μηχανική αντικατάσταση του αλόγου και της άμαξας, με ένα όχημα κατάλληλο για ταξίδια μεγάλων αποστάσεων. Όμως δεν μπορούσε να πείσει το σύζυγό της να δει τα πράγματα με τα δικά της μάτια ,για αυτό επιχείρησε να του δείξει με πράξεις.

Το πρωί της 5ης Αυγούστου του 1888, η Bertha με τους δύο γιους της, τον Richard και τον Eugen, αποφάσισαν να επισκεφθούν τη μητέρα της στο Pforzheim, μια περιοχή 66 μίλια (106 χιλιόμετρα) μακριά από το σπίτι του Benz στο Μannheim. Ένα ταξίδι αυτού του μήκους διαρκούσε συνήθως μιάμιση ημέρα με άλογο. Χωρίς την άδεια του συζύγου της ή των αρχών ένα τόσο μεγάλο ταξίδι θα ήταν μάταιο ,για αυτό η Bertha έκλεψε την «άδεια οδήγησης» του Carl .Έτσι θα το λέγαμε σήμερα ,γιατί τότε ήταν απλώς ένα κομμάτι χαρτί που υπογράφηκε από έναν αξιωματικό του δουκικού περιφερειακού γραφείου του Baden , επιτρέποντας στον Carl να οδηγεί το μηχάνημά του σε δημόσιους δρόμους. Η Bertha και τα αγόρια έσπρωξαν το αυτοκίνητο ως το τέλος του δρόμου, ώστε να μην ξυπνήσουν τον Carl και το ταξίδι τους ξεκίνησε!

Φυσικά το ταξίδι αυτό δεν ήταν τόσο εύκολο. Συνάντησαν πολλές επιπλοκές και προβλήματα που τους εμπόδισαν. Αρχικά οι δρόμοι ήταν προσαρμοσμένοι για άλογα και κάρα ,οπότε η οδήγηση θα ήταν εξαιρετικά δυσάρεστη και δύσκολη. Επίσης, δεν υπήρχε «οδικός χάρτης» τότε και η Bertha έκανε πλοήγηση χρησιμοποιώντας μόνο τη μνήμη της και τα σημάδια που έβαλε νοητά στον δρόμο.

Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα της Bertha ήταν τα καύσιμα. Το Μοντέλο III δεν είχε δεξαμενή καυσίμου , μόνο τροφοδοσία βενζίνης τεσσάρων λίτρων στο καρμπυρατέρ, που σημαίνει ότι απαιτούνται πολλαπλές στάσεις για τα καύσιμα. Το χειρότερο ήταν πως δεν υπήρχαν πρατήρια καυσίμων και βενζίνης, οπότε η Bertha έπρεπε να αυτοσχεδιάσει για μια ακόμη φορά. Χρειαζόταν λιγκίνη , έναν διαλύτη πετρελαίου που χρησιμοποιείται ως καθαριστικό και το συναντάμε σε πολλά οικιακά προϊόντα ,επομένως έπρεπε να εφοδιαστεί από φαρμακεία. Η πρώτη στάση που έκανε για να τροφοδοτήσει τον κινητήρα, πραγματοποιήθηκε στο Wiesloch, όπου το φαρμακείο που επισκέφτηκε εξακολουθεί να διαφημίζεται ως «ο πρώτος σταθμός καυσίμων του κόσμου».

Η ιδέα για τα καύσιμα δεν ήταν το μοναδικό παράδειγμα του απίστευτου αυτοσχεδιασμού της Bertha στο ταξίδι. Όταν η γραμμή καυσίμου μπλοκαρίστηκε, η Bertha χρησιμοποίησε το καπέλο της για να την ξεμπλοκάρει. Όταν ένα εκτεθειμένο καλώδιο βραχυκυκλώθηκε, τύλιξε την καλτσοδέτα της γύρω από αυτό ώστε να λειτουργήσει ως μονωτής. Η Bertha και τα αγόρια διορθώσαν επίσης και άλλα προβλήματα που αφορούσαν το σύστημα ψύξης και τα γρανάζια του αυτοκινήτου, τα οποία ήταν μόνο δυο, με αποτέλεσμα το όχημα να δυσκολεύεται να διασχίσει τους λόφους.

Ξεπερνώντας όλα τα προβλήματα, αμέσως μετά το σούρουπο, η Bertha έστειλε στον Carl ένα τηλεγράφημα από το Pforzheim λέγοντας ότι είχε φτάσει με ασφάλεια στο σπίτι της μητέρας της. Κανείς δεν πίστευε πως κάτι άλλο πέρα από άλογο ή τρένο θα μπορούσε να διανύσει 66 μίλια σε μόλις δώδεκα ώρες .Ήταν απίστευτο και φάνταζε αδύνατο για τα χρόνια εκείνα κι όμως η Bertha με τις αποφασιστικές της παρορμήσεις και με τον αυτοσχεδιασμό της, κατάφερε το ακατόρθωτο ,μένοντας στην ιστορία ως η πρώτη γυναίκα οδηγός στον κόσμο!

Έπειτα ανακοίνωσε όλα τα προβλήματα που προέκυψαν στον Carl και εκείνος προχώρησε σε διορθώσεις. Πράγματι, ο σχεδιασμός της γραμμής καυσίμου άλλαξε για να διευκολύνει τη ροή των καυσίμων ,τα εκτεθειμένα καλώδια μονώθηκαν για να αποτραπεί το βραχυκύκλωμα και δημιουργήθηκε ένα χαμηλότερο, τρίτο γρανάζι, έτσι ώστε το αυτοκίνητο να μπορεί να κλιμακώσει τους λόφους. Ως εκ τούτου, η Bertha σύμφωνα με το σύγχρονο νόμο, θα έπρεπε να είχε λάβει τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας για όλες αυτές τις καινοτομίες, αλλά ως παντρεμένη γυναίκα τη δεκαετία του 1880 ,κάτι τέτοιο δεν ήταν νόμιμο και έτσι ο τίτλος ευρεσιτεχνίας πιστώθηκε στον Carl.

Η Bertha είχε επίσης βοηθήσει και στον τομέα του marketing . Το θέαμα μιας γυναίκας και των δύο γιων της να περνάνε μέσα από τη γερμανική ύπαιθρο με ένα περίεργο τροχοφόρο μηχάνημα ήταν συναρπαστικό για τους κάτοικους. Το γεγονός αυτό βρισκόταν στα πρωτοσέλιδα εφημερίδων σε όλη τη Γερμανία και αργότερα σε όλο τον κόσμο. Το Motorwagen απέκτησε μεγάλη δημοσιότητα ,μεγαλύτερη από ό, τι θα μπορούσε να φανταστεί ο Carl. Πράγματι, θεωρείται ως το πρώτο παράδειγμα «ζωντανού marketing» στην ιστορία. Λίγές εβδομάδες αργότερα, πλήθη συρρέουν στην έκθεση στο Μόναχο για να δουν το αυτοκίνητο του Carl Benz που είχε καλύψει 66 μίλια σε μια μέρα. Οι παραγγελίες για το μοντέλο ΙΙΙ πλημμύρισαν όλη την Ευρώπη , φτάνοντας ακόμη και σε παγκόσμια επίπεδα, έτσι ξεκίνησε η μεγάλη αυτοκρατορία αυτοκινήτων Benz, η οποία σηματοδότησε το μέλλον της μηχανοκίνητης βιομηχανίας .

Η Bertha παρέμεινε στο πλευρό του Carl καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, βλέποντας την «Benz and Son Company» να μεγαλώνει και να δημιουργεί την «Mercedes-Benz», το 1926. Βοηθούσε πάντα τον Carl και τους γιους τους με εναλλακτικές και καινοτόμες ιδέες και φυσικά με δοκιμές πεδίου , χωρίς ωστόσο να λαμβάνει το δημόσιο χειροκρότημα. Αλλά ο Carl ποτέ δεν ξέχασε πόσο του στάθηκε η γυναίκα του, ποσό πίστεψε σε αυτόν. Για αυτό φρόντισε να ακουστεί το έργο της.

«Μόνο ένα άτομο έμεινε μαζί μου σε αυτό το μικρό πλοίο της ζωής, όταν φαινόταν να προορίζεται να βυθιστεί. Αυτή ήταν η γυναίκα μου. Θαρραλέα και αποφασιστικά έβαλε τα νέα πανιά ελπίδας.»

-Carl Benz

Η Mercedes-Benz αναγνωρίζοντας τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε μια γυναίκα στη διάδοση και στην εξέλιξη του αυτοκινήτου, δημιούργησε μια ταινία μικρού μήκους προς τιμήν της Bertha Benz:

Μπορεί τα στερεότυπα της εποχής μας να υποστηρίζουν πως οι γυναίκες δεν είναι τόσο καλές οδηγοί ,όμως αυτή η γυναίκα κατάφερε να τα σπάσει κάθε στερεότυπο! Η πίστη στην ιδέα του συζύγου της , οι βλέψεις της προς το μέλλον, την έκαναν ασταμάτητη . Αν δεν υπήρχε αυτή η γυναίκα, η πρώτη οδηγός τον κόσμο, μπορεί η οδήγηση να μην ήταν ποτέ όπως την ξέρουμε.




Πατώντας απλά.. το κόκκινο κουμπί !

Και ξαφνικά , ο μέσος Έλληνας , θυμήθηκε να σηκωθεί από τον καναπέ του σαλονιού , να αρπάξει μια σακούλα πατατάκια και να απολαύσει την εκπομπή του Λαμπρόπουλου , βλέποντας πράγματα τα οποία δεν θα φανταζόταν ότι θα άγγιζε ποτέ του. Και ταράζεται όταν βλέπει την ελληνική κοινωνία να ξυπνά και να προβάλλει σθεναρή αντίσταση απέναντι στα λανθασμένα πρότυπα που προβάλλονται στον χώρο του αθλητισμού . Ο μέσος Έλληνας , ο οποίος μάλλον πιστεύει ότι είναι ο Μέσι , σε κάποια άλλη ζωή, αγχώνεται όταν βλέπει γυναικείες φωνές να κραυγάζουν για την σεξιστική άποψη που προβάλλεται μέσω της εκπομπής του Αντ1 , στα πέναλτι. Ιδρώνει το μέτωπο του , όταν σκέφτεται πως θα τον ζαλίσουν πάλι με φεμινιστικές αηδίες , όπως ο ίδιος τις αποκαλεί. Θίγεται με την κίνησή απόρριψης τέτοιων νοσηρών ιδεολογιών και λέει -αστο μωρέ , τι σας ενοχλεί, σιγά την εκπομπή. Αγνοώντας την σκιαγράφηση , μιας γυναίκας , ως χαζοβιόλας χορεύτριας που στον αγωνιστικό χώρο του ποδοσφαίρου , δεν έχει άλλη θέση , πέρα από την επίδειξη του καλλίγραμμου κορμιού της. Λες και οι γυναίκες , εκτελούν με αυτόν τον τρόπο πέναλτι – πιθανώς ο κολλητός μας μέσος Έλληνας δεν έχει παρακολουθήσει ποτέ του την Alex Morgan να διαπρέπει στο γήπεδο. Δεν έχει δει ποτέ του τελικό champions League γυναικών – πιθανότατα δεν γνωρίζει ότι η δημοφιλής αυτή γιορτή του ποδοσφαίρου συμπεριλαμβάνει και τις γυναικείες ομάδες. Και γιατί άλλωστε να δει ; Μήπως θεωρεί ότι οι γυναίκες έχουν την ίδια θέση στα γήπεδα και στις κερκίδες , με τον ίδιο και τα φιλαράκια του;

 Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους . Εκπομπές υπάρχουν , όσο υπάρχουν άνθρωποι που τις βλέπουν. Συνεπώς , σε ένα μεγάλο ποσοστό ευθύνης , μερίδιο έχουν και εκείνοι που προσφέρουν ποσοστά τηλεθέασης σε σκουπίδια – εκπομπές που εστιάζουν στην προβολή λανθασμένων προτύπων. Ποιος ο λόγος να κάτσεις να δεις μια τέτοια εκπομπή , που το μόνο που έχει να αναδείξει είναι …επίμαχα γυναικεία μέρη και χορούς της κοιλιάς; Η εκπομπή λέγεται στα πέναλτι , όχι dancing with the stars , ούτε pornhub. Αν θέλεις, να προβάλεις την γυναίκα στο γήπεδο, κάνε το με το σωστό τρόπο. Όπως της αξίζει. Όχι γελοιοποιώντας  την , με φαρσοκωμωδίες και τραγελαφικές παραστάσεις κοριτσιών που κουνιούνται ( χωρίς Ρυθμό ) μέσα σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου. Όσο ο άνθρωπος συνεχίζει να αποδέχεται άκριτα τα προβαλλόμενα πρότυπα σαπίλας που αναπαράγει η κοινωνία , σαν αυτό , δεν θα μπορέσει να εξελιχθεί ποτέ. Μερίδιο ευθύνης , λοιπόν , έχουν όλοι εκείνοι που χαζεύουν τέτοιου είδους θεάματα και αρέσκονται στο να κατηγορούν όλους όσοι αντιδρούν σε αυτά τα ‘κακώς κείμενα ” ως φεμιναζί! Όχι , καλέ μου , χρυσέ μου , Έλλην@ , δεν σου φταίει ο φεμινισμός . Και καμιά φεμινιστική αντίληψη. Εκπομπές σαν και αυτή , έπρεπε να σε προβληματίζουν για την κατάντια της κοινωνίας μας , να διακωμωδεί το γυναικείο ποδόσφαιρο , την στιγμή που οι αθλήτριες μας μοχθούν για να αναδείξουν το αστείρευτο ταλέντο τους . Σε μια κοινωνία που μάθανε πως αυτό που κάνουν δεν συνάδει με την φύση τους . Και τόλμησαν να πουν όχι. Αυτές λοιπόν , τις εξαιρετικές φύσεις , τα εξαιρετικά πνεύματα , τα γελοιοποιούμε και από πάνω , ενώ απάντησαν με ένα ηχηρό Ο Χ Ι , στις απαιτήσεις και τα πρέπει της κοινωνίας .

Μπορεί να γίνομαι καυστική απέναντι τους. Μπορεί και όχι. Το ζήτημα δεν είναι να διασφαλίσουμε μόνο την απόσυρση τέτοιων εκπομπών από την ελληνική τηλεόραση . Ούτε να κουνάμε επικριτικά το δάχτυλο απέναντι σε όσους την βλέπουν. Το ζήτημα είναι να τους δείξουμε ότι αυτό που κάνουν , μόνο προβλήματα φέρνει. Το ζήτημα είναι να τους δείξουμε ότι όσο αναπαράγουμε τέτοια κακοήθη στερεότυπα , μέσα από τα κανάλια και τα 10 λεπτά εκπομπής που διαθέτει κάθε άκυρος , για να μας μιλήσει για το γυναικείο ποδόσφαιρο , τόσο η κοινωνία μας θα απομακρύνεται από την εξέλιξη . Από την αλλαγή στάσεων , αναπαραστάσεων και αντιλήψεων , που με τόσο κόπο προσπαθεί να αποβάλλει. Τα δέκα λεπτά αυτής της εκπομπής δεν αντιπροσωπεύουν το γυναικείο ποδόσφαιρο. Την ομορφιά του , την ευγενής άμιλλα που προβάλλει , το πάθος που έχουν οι άνθρωποι όταν μιλούν για αυτό. Η εκπομπή αυτή , δεν δείχνει τίποτα άλλο πέρα από επίμαχα σημεία γυναικών που προσπαθούν μάταια να μας αποδείξουν ότι μπορούν να βρίσκονται στον αγωνιστικό χώρο. Η εκπομπή αυτή , τοποθετεί την γυναίκα στην θέση της κοκέτας- ποια άλλη γυναίκα θα ήθελε τέλος πάντων , να κυκλοφορεί με φόρμες και τάπες , ξέρουμε καμία ; Κρίμα , και πάλι κρίμα .

Καταθέτουμε μερικές προτάσεις που ενδεχομένως οι άνθρωποι του εκάστοτε καναλιού , μπορούν να αξιοποιήσουν , προκειμένου να προβάλλουμε με δημιουργικό τρόπο , την θέση της γυναίκας στον αθλητισμό και ιδιαίτερα στο ποδόσφαιρο! Θα μπορούσε κάλλιστα , να αναμεταδόσει στιγμιότυπα από τους αγώνες της Εθνικής μας , παρασκήνια από την κατάκτηση του γυναικείου Champions league . Την ζωή της Μάρτα, που θεωρείται για πολλούς ο θηλυκός Μέσι. Ενώ είναι απλώς η Μάρτα , η Βραζιλιάνα γυναίκα που σαρώνει τα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Θα μπορούσε να αφιερώσει ώρες ολόκληρες να εξιστορεί την ζωή της Άλεξ Μόργκαν , αυτόν τον θρύλο , που οδηγεί συνεχώς την Εθνική ομάδα της Αμερικής σε νέες επιτυχίες. Και ύστερα , τα δικά μας τα κορίτσια , δεν αξίζουν λίγη προβολή ; Δεν αξίζουν πέντε λεπτά στον τηλεοπτικό φακό – προτιμάτε να βλέπετε γυναικεία στήθη μάλλον , παρά να ακούσετε τα προβλήματα της ποδοσφαιρικής κοινότητας στην οποία ανήκουν. Δώστε τους , δύο λεπτά , δύο λεπτά μόνο , και θα σας πουν , τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα. Θα σας πουν για τις ανύπαρκτες υποδομές , θα σας μιλήσουν για τους πενιχρούς μισθούς , γιατί κυρίες και κύριοι ξεχνάτε πως το γυναικείο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα θεωρείται ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΌ! Θα σας μιλήσουν για το πόσο δύσκολο είναι να συνδυάζουν οικογένεια , μητρότητα , εργασία και πάθος. Θα σας δείξουν πως ντρίμπλες και προσπεράσεις , δεν κάνουν μόνο οι άνδρες. Θα μάθετε τα ονόματα τους , όπως ξέρετε τα ονόματα των παικτών που συμμετέχουν στο Euro. Θα ακούσετε , πόσο αγαπούν αυτό το άθλημα και πως αντιμετωπίζουν τον ρατσισμό απέναντι τους. Γιατί , ας μην γελιόμαστε , πολλάκις έχουμε δει σχόλια και αναρτήσεις κάτω από τις επιτυχίες της εθνικής μας και την προσπάθεια της να αναδειχθεί. Σχόλια που ανήκουν στο μεσαίωνα , σχόλια που συνήθως κυμαίνονται γύρω από το – πήγαινε πλύνε κανένα πιάτο , γύρνα στην κουζίνα κτλ. Και συνήθως , αγαπημέν@ μου , αυτοί που τα γράφουν, είναι οι μέσοι Έλληνες του καναπέ….

Το ζήτημα αυτό , δεν αφορά μόνο την γυναικεία ύπαρξη. Το ζήτημα δεν επικεντρώνεται μόνο στην ισότητα. Θέλοντας και μη , η ελληνική κοινωνία αναπαράγει σκουπίδια που αναγκαστικά γνωρίζουμε την ύπαρξη τους . Αυτό δεν σημαίνει όμως , ότι οφείλουμε να τα υιοθετήσουμε. Πες όχι στην εκπομπή αυτή και στην κάθε εκπομπή , που διαμορφώνουν την εικόνα της γυναίκας , ως μια χαρούμενη cheerleader που κουνάει πέρα δώθε ο,τι έχει , προκειμένου να ανεβάσει τα νούμερα τηλεθέασης . Πες όχι , στην εκπομπή αυτή και την κάθε εκπομπή που ενώ θα μπορούσε να καλέσει άτομα που δραστηριοποιούνται ενεργά στο ποδόσφαιρο πλαίσιο , αρκείται στο να προβάλλει σεξιστικά πρότυπα που παρεμποδίζουν την ισότητα στον αθλητισμό. Πες όχι , στον ρατσισμό και την προκατάληψη , που διαιωνίζονται μέσα από τέτοια στιγμιότυπα και τέτοια κακογραμμένα σενάρια εκπομπών. Πες όχι , σε όσους θέλουν να σου παρουσιάσουν ότι το γυναικείο ποδόσφαιρο μόνο αυτό έχει να προσφέρει . Μίλησε τους για την Σόλο , την Μάρτα , την Ραπίνο , Wilson , για όλες εκείνες τις γυναίκες που δεν άφησαν τον ρατσισμό και την προκατάληψη , να τους παρασύρει και ανέδειξαν το ταλέντο τους . Μην αφήσεις την θλιβερή αυτή εικόνα γυναικών να τοποθετούν τόσο χαμηλά τον εαυτό τους , να σε παρασύρει. Σκέψου καλύτερα , ποιος είναι ο χαμένος στο τέλος ; Ονειρέψου ελεύθερα και άφησε την φαντασία σου να κυλήσει για την καριέρα σου στον ποδοσφαιρικό χώρο. Και επιτέλους , ας εναντιωθούμε απέναντι σε τέτοια σκουπίδια , που υποβιβάζουν την γυναίκα , καλώντας την ομοσπονδία να ενεργοποιηθεί για την αποβολή τους. Η ομοσπονδία του γυναικείου ποδοσφαίρου , είθε να αναλάβει ενεργό δράση στην προσπάθεια μας να διεκδικήσουμε απλές συνθήκες ισότητας και παραγκωνισμό του ρατσιστικού στοιχείου. Μην ξεχνάς , όμως το σημαντικότερο …

Μόνο εσύ έχεις την δύναμη να σταματήσει αυτή η εκπομπή . Μόνο εσύ , μπορείς να βάλεις ένα τέρμα σε αυτά τα κακώς κείμενα της εποχής μας. Μόνο εσύ , οφείλεις να υπερασπιστείς την εικόνα που διαμορφώνουν οι άλλοι για τις γυναίκες. Πώς ; Πατώντας απλά , το κόκκινο κουμπί!

Αριάδνη Εμμανουηλίδου




MY BODY HAIR , MY CHOICE !

Χρειάζεται τουλάχιστον να μην διαθέτεις βασικές γνώσεις βιολογίας για να μπορείς να αρθρώσεις τέτοιες εκφράσεις που υποβαθμίζουν την φυσική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ένα σώμα. Το οποιοδήποτε σώμα , του οποιοδήποτε ανθρώπου. Χρειάζεται να είσαι τουλάχιστον κομπλεξικό άτομο , για να μπορείς να ανεβάζεις τέτοιες δηλώσεις περί ….πρότυπα αξύριστης μασχάλης. Και ακόμα , χρειάζεται να είσαι τουλάχιστον πολλά επίπεδα κάτω από το μότο ‘”αγαπήστε τον εαυτό σας ” , για να σε κομπλάρει η θέα ενός σώματος που διαφέρει από τα πρότυπα τα οποία με σθεναρά αντίσταση η κοινωνία δεν λέει να αποβάλλει. Ποιος σας όρισε κριτές και ποιος σας έβαλε στην κριτική επιτροπή για τα υποτιθέμενα καλλιστεία στα οποία άνδρες και γυναίκες νοητά , στο δικό σας μυαλό , που φαίνεται να έχει σταματήσει σε αιώνες πίσω , συμμετέχουν; Με ποιο δικαίωμα ορίζεις την ζωή του άλλου , με το αν θέλει να ξυρίζεται ή όχι , αν θέλει να κυκλοφορεί χωρίς γένια ή όχι , και με ποδαράκι γεμάτο ” αντιαισθητικές τρίχες ” που εσείς αποκαλείτε έτσι ; Η ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη που διανύουμε ως εποχή , δεν συμβαδίζει με τις καρικατούρες που εκφέρετε ως απόψεις. Την στιγμή που μπορούμε μέσα από τα μέσα ενημέρωσης να προωθήσουμε μια αγκαλιά για όλα τα σώματα εκεί έξω και να αναδείξουμε την διαφορετικότητα του καθενός , ανεβάζουμε βιντεάκια στα οποία μας ενοχλεί η τριχωτή μασχάλη κάποιου. Η γεμάτη τρίχες πλάτη και τα αξύριστα πόδια. Μπορείς να νιώσεις περισσότερο κλόουν, αν συμφωνείς με αυτά.

Η άποψη σου είναι δεκτή και οφείλεις να την εκφράζεις με όποιον τρόπο θέλεις. Όταν όμως , με αυτόν τον τρόπο δημιουργείς ανασφάλειες σε άλλα άτομα που παλεύουν να αγαπήσουν ό,τι διαθέτουν , όταν θέλεις να λέγεσαι προοδευτικός αλλά κάπου κολλάει το ζήτημα , όταν βλέπεις την φυσική εξέλιξη ενός σώματος που έχει υποστεί γέννες , φθορά χρόνου , περιόδους , εφηβεία και αηδιάζεις , όταν σε ενοχλεί καθετί αντίθετο με το δικό σου – σύμφωνα με τα πρότυπα σου – πρόσωπο και σώμα , τότε εσύ είσαι το πρόβλημα. Αν η γυναίκα της διπλανής πόρτας θέλει να ξυρίζεται, είναι δικό της πρόβλημα. Αν δεν θέλει , ισχύει το ίδιο. Το μόνο που έχετε να κάνετε , όλοι εσείς οι ανοιχτόμυαλοι (!) άνθρωποι είναι να κλειστείτε σε μια σπηλιά , ως άλλοι νεάτερνταλ , με τα δικά σας τέλεια σώματα , με τα δικά σας τέλεια πόδια και τα δικά σας τέλεια πρότυπα ομορφιάς. Εμείς οι υπόλοιποι , με τις τρίχες στα χέρια , με τις τρίχες στο πηγούνι , με τις κυτταρίτιδες και τις ραγάδες μας , ας κοιτάξουμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο. Και αν θέλεις η γυναίκα σου / ο άνδρας σου , να έχει τρίχες ή να έχει το τέλειο ξυρισμένο πόδι , μπορείς απλά να διαλέξεις σύντροφό , φίλο , γνωστό , σύμφωνα με τα δικά σου πρότυπα ομορφιάς. Εμείς , έτσι γουστάρουμε να είμαστε , έτσι θέλουμε να παραμείνουμε , με τα πάχη μας , με τις κοιλίες μας , με τις ραγάδες που όμορφα στολίζουν το σώμα μας , με το κοντό μας ύψος , με το μεγάλο νούμερο στους στηθόδεσμους , με το μικρό νούμερο στα τζιν. Αν προτίθεσαι να μας αλλάξεις και να μας δείξεις το σωστό πρότυπο ομορφιάς που θέλει η κοινωνία του σήμερα , ευχαριστώ δεν θα πάρω.  Προτιμώ τις τρίχες μου στα χέρια , που εξάλλου με προστατεύουν από το κρύο , αν είχες διαβάσει ποτέ καλή βιολογία στο σχολείο. Προτιμώ να κυκλοφορώ με αξύριστη μασχάλη γιατί δεν μπορώ να την υποβάλλω σε καθημερινή επαφή με λεπίδες που γδέρνουν το αγαπημένο μου σώμα. Προτιμώ να βγαίνω με αξύριστο στέρνο , έτσι γιατί με έπλασαν και έτσι θέλω να είμαι. Το θέμα είναι – γιατί συνεχίζεις να μου επιβάλλεις τα δικά σου – λανθασμένα – πρότυπα που δεν έχουν πλέον αξία ;

  Προς όλους εκείνους που τους ενοχλεί η θέα μιας κοιλιάς , ακόμα και επίπεδης , προς όλους εκείνους που τους ενοχλεί το θέαμα μιας αξύριστης μασχάλης ( αντί να τρέξουν να βοηθήσουν τον συνάνθρωπό τους και να του παράσχουν τις πρώτες βοήθειες ) , προς όλους εκείνους που γουστάρουν μόνο 60-90-60. Η φύση πάντα ξέρει τι κάνει ( για δες τα είχε πει και ο Αριστοτέλης , τότε που έπαιζες με την σβήστρα σου , αντί να ακούσεις και σήμερα βρίσκεσαι εδώ και έχεις άποψη για τα σώματα των άλλων). Οι όμορφες ραγάδες που στολίζουν το σώμα μας και το κάνουν να φαίνεται ακόμα πιο μοναδικό, μοιάζουν με κύματα της θάλασσας , που σκάνε με δύναμη στην ακτή. Οι ραγάδες λοιπόν , που τόσο πολύ κομπλάρετε στην θέα τους , υπάρχουν και στην φύση και μάλιστα κολυμπάμε ανέμελοι το καλοκαίρι με το πρόσωπο μας να απολαμβάνει τα μικρά αυτά κύματα. Πως είναι δυνατόν να μην αγαπήσεις κάτι που η ίδια η φύση δημιούργησε ! Η κυτταρίτιδα που παλεύουμε να κρύψουμε τα καλοκαίρια , κάτω από το μαγιό μας και αισθανόμαστε δυσφορία που τις αντικρίζουμε, μοιάζει με μια φλούδα πορτοκάλι. Άλλωστε έτσι δεν συχνά την ονομάζουν ; Η ώριμη αυτή φλούδα του πορτοκαλιού , η όψη της οποίας μοιάζει με το δικό μας σώμα , είναι η τελειότητα της φύσης . Το ακούς , άνθρωπε μου ; Είσαι η τελειότητα της φύσης . Και οι “ατέλειες ” που βρίσκουν οι άλλοι πάνω σου , είναι αυτές που σε καθιστούν το τελειότερο δημιούργημα της φύσης ! 

 Για να ξαναγυρίσουμε στις άθλιες δηλώσεις που ορισμένοι άνθρωποι επικροτούν , οι τρίχες μας υπάρχουν εκ φύσεως. Υπάρχουν εκεί για κάποιον λόγο. Αν εμείς θέλουμε να τις βγάζουμε , δικό μας πρόβλημα. Αν εμείς δεν θέλουμε , δεν πέφτει λόγος σε κανέναν . Γύρνα το βλέμμα σου για να κοιτάξεις το δικό σου τέλειο σώμα που αγγίζει τα πρότυπα ομορφιάς σου και άσε το δικό μου , γεμάτο τρίχες , να μην φτάνει ούτε στο ελάχιστο την “τελειότητα ” του δικού σου. Εγώ όμως , αισθάνομαι καλά μέσα σε αυτό και χαίρομαι που η φύση έβαλε τα δυνατά της για να με σφυρηλατήσει. Όσο make up και αν βάλεις, όσο ξυρισμένο σώμα και αν έχεις , όσο τέλειο και αν είναι , οι ανασφάλειες σου παραμένουν και δυστυχώς αγγίζουν και την δική μου υπόσταση. Όμως , ήρθε η ώρα να βάλουμε μερικά πράγματα στην θέση τους. Κουμάντο στο σώμα σου , όχι στους άλλους. Αν σε χαλάει η όψη κάποιου σώματος , γύρνα από την άλλη και φάε μια μπανάνα για να διατηρήσεις το καλλίγραμμο κορμί σου. Εγώ και η κάθε εγώ ας καθίσουμε με μια σακουλάρα πατατάκια και μετά θα γκρινιάξουμε που πρήστηκε η κοιλιά μας. Γιατί έτσι μας αρέσει! Την τελειότητα που αναζητείς , ποτέ σου δεν θα την βρεις , γιατί το σώμα σου δεν θέλει άλλο τελειότητα. Το σώμα θα σου πει φτάνει , θέλω μια ανάσα , μια στάση , ένα pit stop. Το σώμα σου θέλει αγάπη , θέλει φροντίδα και πάνω από όλα Α Π Ο Δ Ο Χ Η .  

Για τους έξυπνους που θα θελήσουν να υποστηρίξουν τέτοιες παλαιολιθικές αντιλήψεις, για εκείνους που αναζητούν το τέλειο ( ενώ δεν είναι ικανοί να το κρατήσουν ) , για τις γυναίκες που σιχαίνονται τα αξύριστα πόδια και δεν μπορούν την “νέα αυτή μόδα ” , για όλους τους ανθρώπους που επειδή δεν έχουν κυτταρίτιδα , αποφασίζουν να κομπλάρουν τους υπόλοιπους, που έχουν. Το μεγαλύτερο παράδειγμα γύρω σας είναι η οικογένεια. Κοιτάξτε την μητέρα σας , την γιαγιά σας. Κοιτάξτε την φθορά του χρόνου που δεν αλλοίωσε ούτε στο μισό την ομορφιά που διαθέτουν. Και ας έχουν / δεν έχουν ραγάδες από τις γέννες στις οποίες υποβλήθηκαν προκειμένου να βγείτε εσείς και να έχετε και άποψη για τις ραγάδες των άλλων. Κοιτάξτε τον πατέρα σας / την μητέρα σας . Ας έχει / δεν έχει σημάδια από τις ατέλειωτες ώρες δουλειάς , με τις οποίες εσύ μπόρεσες , ως παιδί , και επιβίωσες για να μπορείς να κρίνεις τα σημάδια στα χέρια των άλλων. Δεν υπάρχουν αντιαισθητικές τρίχες , δεν υπάρχουν αντιαισθητικά σημάδια και ραγάδες. Σε ένα περιβάλλον που καθημερινά βλέπεις πως αυτή είναι η φυσική εξέλιξη του ανθρώπου , η Ίδια του η φύση , πως μπορείς να στηλιτεύεις ξένο κόσμο για την δική του;

Κορίτσια , αγόρια , άτομ@ όλων των κατηγοριών , με τρίχες , χωρίς τρίχες , με παραπάνω κιλά , με λιγότερα κιλά, με ό,τι και αν διαθέτετε στο σώμα σας. Είστε υπέροχοι ακριβώς όπως είστε . Βγείτε άφοβα και δείξτε την κυτταρίτιδα , γιατί είστε ένα υπέροχο και ζουμερό πορτοκάλι. Βγείτε άφοβα και δείξτε τις τρίχες στα πόδια , στην μασχάλη , στο αιδοίο, στο πηγούνι. Στολίζουν το γεμάτο αγάπη σώμα σας . Βγείτε έξω χωρίς να φοβάστε αν φαίνονται οι ραγάδες από το σορτς σας. Είναι η απόδειξη ότι εσείς είστε οι “τέλειοι ” και όχι αυτοί που τις κρίνουν. Άλλωστε ,τα κύματα της θάλασσας , με τα οποία μοιάζουν , μόνο να τα θαυμάσεις μπορείς… αγαπήστε τα χέρια , τα πόδια , το κεφάλι , το καθετί ξεχωριστό πάνω σας γιατί έτσι σας αξίζει. Και στο διάολο όλοι εκείνοι που σας κοιτούν με ξινισμένο βλέμμα. Εσείς να είστε ευτυχισμένοι. Και πιστέψτε με , πιο ευτυχισμένοι και πιο τέλειοι από όταν θα φορέσετε το χαμόγελο σας και θα βγείτε έξω , χωρίς να σας ενδιαφέρει αν έχετε τρίχες , ραγάδες , πανάδες και κτλ. , δεν θα είστε ποτέ ! Άδικα ψάχνουν το τέλειο εκείνοι που απορρίπτουν τις τρίχες. Εκείνοι είναι ικανοί να παρέμβουν άσχημα στην φύση προκειμένου να δημιουργήσουν την εικόνα του τέλειου που έχουν στο μυαλό τους . Αγαπήστε το κάθε πράγμα του σώματός σας ξεχωριστά , από την κορφή ως τα νύχια.  Το αξίζετε. Η μοναδικότητα του κάθε σώματος δεν θα συγκριθεί ποτέ , με το αψεγάδιαστο κορμί και πρόσωπο που κάτω από την τελειότητα κρύβουν την μικροψυχία της κριτικής . Άλλωστε , η νέα μόδα που θεωρούν το αξύριστο , για να λέμε και το στραβού το δίκαιο , δεν είναι μόδα , αλλά η απαρχή της ανθρώπινης ύπαρξης . Εκτός αν πιστεύουν ότι οι homo sapiens χρησιμοποιούσαν ξυραφάκια στην αρχαιότητα… Πάρτε το χέρι σας . Σηκώστε το και με απαλές κινήσεις , χαϊδέψτε τις ραγάδες σας  , την κυτταρίτιδα , τις τρίχες στο στέρνο σας . Αγκαλιάστε το πόδι σας και νιώστε την θέρμη που εκπέμπουν οι τρίχες , τις οποίες με μανία η κοινωνία θέλει να τις ξεριζώσει. Χαϊδέψτε το σώμα σας , γιατί αυτό είναι το μόνο που θέλει . Δεν θέλει ούτε αισθητικές επεμβάσεις , ούτε δίαιτες , ούτε ξύρισμα και αποτριχώσεις. Το σώμα αναζητά την δική σας αγάπη που θα το αναδείξει. Και να το θυμάστε : μεγαλύτερη περιποίηση από την αγάπη που εσείς οφείλετε να δείξετε  , για το σώμα σας , δεν θα υπάρξει ποτέ ! ….

Το παρόν κείμενο είναι απάντηση προς όλους εκείνους που ξεσηκώθηκαν για τις αξύριστες μασχάλες , και τα αξύριστα πόδια . Αυτή η νοσηρή νοοτροπία που προβάλλετε  , ήρθε η ώρα , να αποβληθεί από την κοινωνία για να μπορέσουμε επιτέλους να θεωρούμαστε Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο Ι !

Αριάδνη Εμμανουηλίδου




3 προτάσεις μακιγιάζ για τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου

Τί κι αν κορωναϊός μας κάνει ακόμη παρέα και μας αναγκάζει να μείνουμε στο σπίτι?! Εμείς δεν πτοούμαστε! Ανεξάρτητa από τις διαφορετικές γνώμες για την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου – single or not – είναι ωραία αφορμή να αφιερώσουμε την ημέρα αυτή στην ομορφιά και την αγάπη. Και επειδή εμείς είμαστε skincare και makeup lovers, πάμε να δούμε κάποια make up looks που θα σε κάνουν να λάμψεις περισσότερο…

She’s got that red lip… classic thing going on...

Το κόκκινο κραγιόν έχει την τιμητική του! Αν υπήρχε ημέρα γιορτής για το κόκκινο κραγιόν, αυτή σίγουρα θα ήταν η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου! Υπάρχει μία τέλεια απόχρωση του κόκκινου για την κάθε γυναίκα, όπως είχε πει η Audrey Hepburn. Πώς τη  βρίσκουμε όμως; Για όσες αναρωτιούνται σας έχω τα παρακάτω tip. Θα πρέπει να βρούμε τον τόνο της επιδερμίδας! Ένας γρήγορος, άτυπος τρόπος να βρούμε τον τόνο της επιδερμίδας μας είναι: αν οι φλέβες στο καρπό σου είναι μπλε και σε κολακεύουν περισσότερο τα ασημένια κοσμήματα πιθανότατα έχεις ψυχρό τόνο, άρα καλύτερα να επιλέξεις αποχρώσεις του κόκκινου που έχουν περισσότερο μπλε στη σύνθεση τους, αν οι φλέβες είναι πράσινες και σου ταιριάζει περισσότερο το χρυσό μέταλλο τότε ο τόνος σου είναι θερμός και σου ταιριάζουν θερμές αποχρώσεις με περισσότερο πορτοκαλί κι αν οι φλέβες συνδυάζουν τα παραπάνω χρώματα και σου ταιριάζουν και τα δύο μέταλλα τότε έχεις ουδέτερο τόνο – για σένα οι επιλογές είναι πολλές! Αν και πάλι δυσκολεύεσαι με τον παραπάνω τρόπο έχε στο νου σου ότι γενικά στη σταρένια επιδερμίδα ταιριάζουν πολύ τα nude και τα πορτοκαλί, στις ανοιχτόχρωμες τα πιο έντονα χρώματα και αν έχεις σκουρόχρωμο δέρμα σε κολακεύουν οι πιο έντονες σκούρες αποχρώσεις. 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 𝙈𝙖𝙠𝙚𝙪𝙥 𝘼𝙧𝙩𝙞𝙨𝙩 𝙀𝙫𝙞 𝙈𝙤𝙪𝙧𝙚𝙡𝙖𝙩𝙤𝙪 (@evi_mourelatou)


She’ s a natural...

Για σένα που λατρεύεις το φυσικό και λαμπερό αποτέλεσμα αυτό το look σου ταιριάζει απόλυτα! Ο βασικός σου σύμμαχος σε αυτό το μακιγιαζ δεν είναι άλλος από… το highlighter!! Τόνισε την περιοχή πάνω από τα κόκκαλα των ζυγωματικών με το highlighter και για πιο glossy και έντονο αποτέλεσμα χρησιμοποίησε ένα υγρό προϊόν λάμψης. Ολοκλήρωσε το look σου βάζοντας ταμποναριστά ένα κραγιόν σε nude pink ή nude peach απόχρωση για ένα πιο φυσικό αποτέλεσμα και πρόσθεσε ένα lip gloss για έξτρα λάμψη!

Colour eye makeup

Για όποια θέλει να ξεφύγει από το κλασσικό κόκκινο κραγιόν αλλά είναι λάτρης της απόχρωσης ένα πιο τολμηρό και hot eye look σε κόκκινες αποχρώσεις είναι η τέλεια επιλογή! Θα δώσεις ένταση στα μάτια με ένα red smokey κρατώντας όλο το υπόλοιπο make up σε απόλυτα γήινους τόνους. Λίγη προσοχή δώσε στο σβήσιμο της σκιάς και το αποτέλεσμα θα είναι εντυπωσιακό!

Πηγή




Γυναικεία φύση : Ποιος καθορίζει τι είναι όμορφο;

Πάντα ονειρευόσουν να έχεις το τέλειο κορμί . Το τέλειο πρόσωπο. Γωνίες , μάτια πράσινα αμυγδαλωτά, ζουμερά καλοσχηματισμένα και σαρκώδη χείλη. Αχ και τι δεν θα έδινες για να ήσουν σαν τα τοπ μόντελ της Victoria Secret ; Τα βλέπεις και λες πάγο τρώνε και μένουν τόσο αδύνατες; Πόσο ονειρική σου φαίνεται η ζωή μιας τέτοιας κοπέλας; Δεν θα ήθελες να έχεις την ίδια απήχηση που έχει εκείνη ; Να τραβάς τα βλέμματα , να καθηλώσεις τα πλήθη. Να φοράς με άνεση εκείνο το στενό τζιν χωρίς να σε νοιάζει αν φαίνεται η κοιλιά σου ή το στήθος σου με εκείνη την διαφανή μπλούζα. Πόσο υπέροχη θεωρείς πως είναι η ζωή της αντικειμενικά όμορφης κοπέλας; Τέλος πάντων , τι θεωρείται όμορφο και την τοποθετείς σε αυτήν την κατηγορία;  Σου την φέραμε λοιπόν και είναι έτοιμη να σου αποκαλύψει την δική της άποψη !

Τι είναι αυτό που σε κάνει όμορφη ;

Θεωρώ πως όλοι οι άνθρωποι έχουν μια ομορφιά που πηγάζει από μέσα τους. Εδώ δεν συγκρίνουμε κιλά , ύψος και μέση. Ο κάθε άνθρωπος , με τον δικό του τρόπο κατέχει μια ξεχωριστή και μοναδική προσωπικότητα που προβάλλει μια όμορφη εικόνα. Προσωπικά , ποτέ δεν ήρθα σε σύγκριση με κανέναν και όταν γίνεται αυτό από άλλο άτομο νιώθω πάντα αμήχανα. Δεν βρίσκω τελειότητα στο σώμα μου , ούτε στο πρόσωπο μου για να με θεωρήσω κάποιο είδωλο ομορφιάς. Το τι λένε οι άνθρωποι δεν με ενδιέφερε ποτέ. 

Πως αισθάνεσαι με τα πολλά κοπλιμέντα που σου κάνουν οι άντρες ;

Αμήχανα , όπως κάθε γυναίκα. Κάποιες φορές ανταποδίδω , όταν γνωρίζω πως απέναντί μου έχω έναν άνθρωπο που τα λόγια του είναι γεμάτα αλήθεια και τρυφερότητα , με συναίσθημα , δίχως υπερβολές και ανασφάλεια. Τις περισσότερες φορές , το “ πέσιμο” των γυπών του ίνσταγκραμ στην πραγματική ζωή είναι τουλάχιστον για γέλια. Νομίζουν ότι οι αναλογίες μου , που χαρακτηρίζουν ως τέλειες , με εμποδίζουν από το να διαθέτω νοητικά όπλα , όπως μυαλό , επιχειρηματικότητα , γνώσεις , εμπειρία. Αρκετοί ενστερνίζονται την άποψη ότι τα μοντέλα , είναι μόνο για πασαρέλες και μόλις ανοίξουν το στόμα τους πετάνε χαζές απόψεις. Την ιδεολογία αυτή ασπάζονται και για την κοινή γυναίκα , όταν πλησιάζει προς το τέλειο το οποίο ορίζουν οι ίδιοι. Ξεφύγαμε μάλλον από το θέμα της ερώτησης   (γελάει). Ένα κομπλιμέντο είναι μια ευχάριστη ηθική πράξη που μπορεί να σου τονώσει αμέσως το ηθικό. Κάθε γυναίκα αισθάνεσαι όμορφα όταν το ακούει. Αρκεί να εμπεριέχει σεβασμό και αλήθεια, χωρίς ψεύτικες δηλώσεις μόνο και μόνο για να την πλησιάσεις.

Θεωρείς πως ο κόσμος είναι πιο δίκαιος , όταν διαθέτει κάποιος αυτήν την εμφάνιση;

Ο κόσμος δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ δίκαιος. Πρέπει να παλέψεις για να επιβιώσεις και τα όπλα που διαθέτεις , θα πρέπει να είναι οι γνώσεις , η οξυδέρκεια και το ήθος που οφείλεις να προβάλλεις. Κανένας άνθρωπος δεν πέτυχε σε όλους τους τομείς εστιάζοντας αποκλειστικά στην εμφάνιση του. Μπορεί να γίνεις ένα ακριβοπληρωμένο μοντέλο , με αναλογίες που κάθε γυναίκα εύχεται να είχε, να βρεις έναν σύντροφο που θα μαγευτεί από σένα , να πραγματοποιήσεις διάφορα που έχεις κατά νου. Όμως , τίποτα δεν κρατάει πολύ. Ο σύντροφος θα χρειαστεί και μια δυναμική προσωπικότητα για να εκτιμήσει , όχι μόνο ένα σώμα, η καριέρα τελειώνει , γερνάει εν τέλει ο άνθρωπος. Και τι θα έχεις να θυμάσαι μετά; Πως ο κόσμος ήταν δίκαιος όσο εσύ ήσουν νέος ; Και τώρα τι , ξαφνικά άλλαξε και βλέπεις με τους οφθαλμούς του την αδικία ; Σίγουρα , κάποια επαγγέλματα , από την φύση τους απαιτούν κάποιες δεξιότητες. Όμως δεν υφίσταται εδώ θέμα δίκαιου και αδικίας…

Πως νιώθεις που αρκετές γυναίκες γύρω μας σε θαυμάζουν; Ποια είναι η άποψη σου για τα συναισθήματα ζήλιας που εκφράζουν μερικές;

Όπως προανέφερα, η άποψη των άλλων μου σε μεγάλο ποσοστό αδιάφορη. Αγαπώ τον εαυτό μου και προτείνω σε όλες τις γυναίκες να αγαπήσουν τον δικό τους. Φυσικά , αν κάποια από τον περίγυρο μου εκφράσει θετική γνώμη για την εικόνα μου , αυτομάτως χαμογελάω. Η ζεστή κουβέντα είναι κάτι που όλοι χρειαζόμαστε. Ωστόσο , νιώθω πολλές άβολα , όταν το επίπεδο ξεπερνάει τον απλό θαυμασμό του όμορφου, με αμήχανες λέξεις προσπαθώ να αλλάξω θέμα. Δεν είναι ό,τι πιο καλό να ακούς γυναίκες να λένε αχ μακάρι να είχα την μέση σου , θα κάνω διατροφή μου φαίνεται. Κορίτσια μου , πρέπει να αλλάζουμε για τον εαυτό μας , επειδή εμείς το επιλέξαμε , όχι επειδή είδαμε ένα όμορφο κορίτσι στον δρόμο και αισθανθήκαμε άσχημα καθώς το τζιν δεν κουμπώνει. Τα κιλά είναι απλά ένας αριθμός και δεν πρέπει να τον θαυμάζουμε , πόσο μάλλον να του δίνουμε αξία. Νομίζεις πως εγώ δεν έχω ανασφάλειες ; Όσο για την ζήλια , εδώ τα πράγματα είναι αλλιώς. Η ύπαρξη της ζήλιας, σε μια οποιαδήποτε σχέση δημιουργεί από μόνη της τοξικότητα. Στις γυναικείες φιλίες , ειδικά το πράγμα παίρνει άλλες στροφές. Γιατί τόση κακία ; Έχω χάσει φίλες εξαιτίας αυτού του πράγματος. Όταν δεν έχεις αποδεχτεί τον εαυτό σου , βρίσκεις συνεχώς εμπόδια και ξεσπάς στον άλλον. Δεν μπορούν να δουν καθαρά, πως επειδή κάποια γυναίκα τραβάει την προσοχή , δεν σημαίνει πως είναι άσχημες. Γύρω στα 18 τα περισσότερα κορίτσια βγαίνουν από αυτήν την φάση και συνειδητοποιούν ότι πρόκειται για σαχλαμάρες. Σε άλλες παίρνει περισσότερο καιρό. Μερικές δεν θα αλλάξουν ποτέ. Μην θεωρείς πως το να είσαι όμορφη και να έχεις αυτοπεποίθηση , σου στρώνει μια υπέροχη ζωή. Από την ζήλια τους , πολλές φορές , οι γυναίκες λένε πράγματα για να σε πληγώσουν. Και το καταφέρνουν.

Σε θέμα προσέγγισης , σε ενοχλεί να ξέρεις πως σε πλησιάζουν για την εξωτερική σου εμφάνιση;

Πολύ. Υπερβολικά πολύ . Θα έλεγα πως είναι το χειρότερο μου , κάτι που δεν θα μπορέσω ποτέ να αποβάλλω. Πολλές γυναίκες θεωρούν πως είναι τέλειο να σε προσεγγίζουν για τα ψηλά σου πόδια , για την λεπτή μέση ή για τα πράσινα σου μάτια. Νομίζουν ότι η εξωτερική εμφάνιση είναι αυτό που πρέπει να τραβάει τον άλλον. Βαρετό , αδιάφορο, δίχως ουσία. Να σου πω ένα παράδειγμα. Στα 15 , σαν έφηβη και εγώ , νόμιζα πως το να σε προσεγγίζει κάποιος με κριτήριο την εμφάνιση , είναι όμορφο απόλυτο , φυσιολογικό. Με άρεσε σαν κοριτσάκι , να κάνω τρελούς συνδυασμούς που αναδείκνυαν το σώμα μου . Αυτό φυσικά προκαλούσε τον θαυμασμό των αγοριών και την ζήλια των κοριτσιών. Χωρίς φυσικά ποτέ να υποτιμήσω κάποια , όλες ήταν το ίδιο όμορφες για μένα. Μέρες ατέλειωτες , η μάνα μου προσπαθούσε να μου δείξει και την αντίθετη πλευρά. Πως ο άνθρωπος σου πρέπει να σε αγαπήσει για τον εσωτερικό σου κόσμο. Πως αυτόν πρέπει να δείχνεις για να κερδίζεις κάποιον , όχι λιγότερο ή περισσότερο ύφασμα. Και μετά από φλερτ, κλάμα , χωρισμούς και περνώντας τα χρόνια , κατάλαβα πως είχε δίκιο. Εκ τούτου , βαρέθηκα και βαριέμαι μέχρι σήμερα να με προσεγγίζουν για το σώμα μου. Δεν αντιλέγω πως η εμφάνιση είναι το πρώτο πράγμα που αντικρίζεις. Αλλά η προσωπικότητα , ο χαρακτήρας μένουν και αποτελούν τα μεγαλύτερα μας όπλα. Αναζητώ εκείνον που θα σχολιάσει , πχ τις γνώσεις μου ή την αγάπη προς τον χορό , παρά αυτόν που θα μείνει σε ατάκες του τύπου πόσο όμορφο σώμα έχεις. Μετά από κάποια φάση , καταντάει κουραστικό. Χτίστε προσωπικότητα, διορθώστε τα ψεγάδια σας , γίνετε καλύτεροι άνθρωποι . Ο βελτιωμένος άνθρωπος, είναι ο πιο όμορφος άνθρωπος.

Ένα μήνυμα προς τα κορίτσια που διαβάζουν το περιοδικό;

Γυναίκες μου , πλάσματα σταλμένα από τον Δημιουργό , φτιαγμένες με όλη του την τέχνη. Μην σκάτε . Καμιά μας δεν είναι παραπάνω όμορφη από την άλλη . Μην αγχώνεστε που φάγατε λίγη μερίδα παραπάνω, που πήρατε 1 κιλό τις γιορτές. Μην αναλώνεστε σε σχόλια τύπου : Είμαι κοντή , έχω περιττά κιλά, καφέ μάτια , ή και μικρό στήθος. Αγαπήστε τον εαυτό σας , το σώμα σας και την προσωπικότητα σας. Αυτά αντιπροσωπεύουν απλά νούμερα και γονίδια. Τίποτα παραπάνω. Ποιος καθορίζει τέλος πάντων , τι είναι όμορφο και τι όχι. Οι άνδρες ; Ας γελάσω καλύτερα….Ξεχάστε δίαιτες επειδή αγχώνεστε μήπως δεν αρέσετε στους αγαπημένους, ασκήσεις ύψους και ψηλοτάκουνα όλη μέρα. Τέλος στο bodyshaming, ναι στην διαφορετικότητα !




Frida Kahlo: Η δύναμη μιας γυναίκας.

Η Frida Kahlo ήταν μεξικανή ζωγράφος που γεννήθηκε το 1907.Ειναι γνωστή για τα πολλά πορτρέτα της και τα έργα της καθρεφτίζουν τη φύση και το περιβάλλον του Μεξικού. Ήταν εμπνευσμένη από τη λαϊκή κουλτούρα της χώρας και χρησιμοποιούσε ένα αφελές στυλ λαϊκής τέχνης ,θέλοντας να διερευνήσει υπαρξιακά ζητήματα, αλλά και ζητήματα μετα-αποικιοκρατίας , φύλου και τάξης στη μεξικανική κοινωνία. Οι πίνακές της συνήθως είχαν έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία και ανάμεικτο ρεαλισμό με φαντασία.
Το έργο της ως καλλιτέχνης, παρέμεινε σχετικά άγνωστο μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν ανακαλύφθηκε από ιστορικούς τέχνης και ακτιβιστές. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, είχε γίνει πλέον μια αναγνωρισμένη φιγούρα στην ιστορία της τέχνης, αλλά και είδωλο του φεμινιστικού κινήματος.

Η Frida απέδειξε πόσο ισχυρή μπορεί να είναι μια γυναίκα και πόσο μπορεί να αντέξει μπροστά σε αντιξοότητες. Παρόλο που υπέφερε από πολιομυελίτιδα και έπειτα από αναπηρία, η Frida ήταν μια πολλά υποσχόμενη φοιτήτρια ιατρικής , έως ότου υπέστη ένα σοβαρό ατύχημα. Σε ηλικία δεκαοχτώ ετών, χτυπήθηκε από ένα λεωφορείο ,γεγονός που της προκάλεσε δια βίου πόνο και προβλήματα υγείας. Ούτε το ατύχημα όμως κατάφερε να την πτοήσει. Άρχισε να ζωγραφίζει και έτσι αναγεννήθηκε μέσα από την τέχνη της.

Ο πόνος όμως ζούσε πάντα μέσα της και κατάφερε να πλήξει και την καρδιά της . Ήταν ο πόνος της απιστίας… Το ενδιαφέρον της για την πολιτική ,την οδήγησε να ενταχθεί στο Μεξικάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα , μέσω του οποίου συνάντησε τον μεξικανό καλλιτέχνη Diego Rivera ,τον οποίο και παντρεύτηκε. Ήταν ο καλύτερος φίλος της και ο πρώτος κριτικός της τέχνης της, πριν παντρευτούν. Μετά τον γάμο τους βρίσκονταν σε συνεχή σύγκρουση. Ο σύζυγος της αποδείχτηκε πως ήταν άπιστος . Δεν ήταν ποτέ ο σύζυγος της ή «δικός της» , όπως λέει η Frida. Ανήκε σε πολλές γυναίκες και κυρίως ανήκε στον εαυτό του.

Η τέχνη της αντικατοπτρίζει όλη τη θλίψη και τον πόνο της. Τα γράμματα και τα ποιήματα που έγραψε, μας δίνουν άμεση πρόσβαση στα συναισθήματα, στις σκέψεις, στους φόβους, στις ελπίδες και στα όνειρά της.
Η Frida στερήθηκε αγάπη, φροντίδα, υποστήριξη, σεβασμό, συμβιβασμό και αδιαίρετη προσοχή από τον άνθρωπο που αγάπησε. Το μόνο που ήθελε ήταν μια σχέση χωρίς πολλές περιπλοκές, μόνο με ανιδιοτελείς πράξεις αγάπης. Αυτό περιγράφει και η επιστολή που έγραψε στον σύζυγο της:

«Δεν σου ζητώ να με φιλήσεις, ούτε να ζητήσεις συγνώμη όταν πιστεύω ότι έχεις κάνει λάθος. Ούτε ακόμη θα σου ζητήσω να με αγκαλιάσεις όταν το χρειάζομαι περισσότερο. Δεν σου ζητάω να μου λες πόσο όμορφη είμαι, ακόμη και εάν είναι ψέμα, ούτε να μου γράφεις κάτι όμορφο. Δεν θα σου ζητήσω ούτε να μου τηλεφωνήσεις και να μου πεις πώς πήγε η μέρα σου, ούτε να μου πεις ότι σου λείπω. Δεν θα σου ζητήσω να με ευχαριστήσεις για όσα κάνω για εσένα, ούτε να με φροντίσεις όταν η ψυχή μου είναι στα κάτω της και φυσικά, δεν θα σου ζητήσω να με υποστηρίξεις στις αποφάσεις μου. Ακόμη, δεν θα σου ζητήσω να με ακούσεις όταν έχω χίλιες ιστορίες να σου πω. Δεν θα σου ζητήσω να κάνεις τίποτε, ούτε ακόμη να είσαι στο πλευρό μου για πάντα. Γιατί εάν πρέπει να σου το ζητήσω, δεν το θέλω πλέον».

Ακόμη και μέσα από όλα αυτά, η Frida μας δίνει την ελπίδα ότι θα ξεπεράσουμε κάθε καταστροφή που ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε. Μας λέει να γελάμε, να αγαπάμε πολύ και κυρίως να επιβιώνουμε ,ανεξάρτητα από το τις δυσκολίες που βρίσκονται στον δόμο μας.




Η γυμναστική βελτιώνει την ερωτική σου ζωή

Είτε ψάχνεις τρόπους να ταρακουνήσεις τα νερά ή απλά να προσθέσεις κάτι το διαφορετικό στο κρεβάτι σου, η άσκηση μπορεί να είναι η απάντηση που ψάχνεις. Γιατί; Η άσκηση επηρεάζει το σώμα σου -φυσικά, ψυχολογικά και συναισθηματικά- με σύνθετους τρόπους που στη συνέχεια μεταφράζονται σε ανεβασμένη libido και καλύτερους οργασμούς.

Φυσικά, το σεξ είναι σε μεγάλο βαθμό εγκεφαλικό παιχνίδι, παίζει όμως ρόλο και το… σώμα. Και η άσκηση μπορεί να συμβάλει με πολλούς τρόπους στην ενίσχυση της ερωτικής ζωής: η αντοχή θα σου επιτρέψει μεγαλύτερη διάρκεια, αν είσαι πιο ευλύγιστη θα μπορείς να δοκιμάσεις καινούργιες στάσεις, ενώ και οι μύες παίζουν ρόλο.

«Έχεις περισσότερους μυς, ενεργοποιούνται περισσότεροι μυς και μαθαίνεις πώς να συσπάς τους μυς σου» εξηγεί η προπονήτρια Ariel Iasevoli. «Μαθαίνεις, επίσης, πώς να σταθεροποιείσαι και πώς να κινείσαι καλύτερα».

Αν δεν έχεις πειστεί ακόμη, διάβασε στη συνέχεια τους πέντε τρόπους με τους οποίους η άσκηση βελτιώνει την ερωτική σου ζωή.

1. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τη δύναμή σου στο κρεβάτι

Τα βάρη που σηκώνεις και τα ΗΙΙΤ προγράμματα δεν είναι εξαιρετικά μόνο για τους κοιλιακούς σου! Χαρίζουν στο σώμα σου μεγαλύτερη δύναμη γενικά. Και μην ξεχνάς τους μυς της πυέλου, τους οποίους μπορείς να εξασκήσεις εύκολα, χωρίς να πας καν στο γυμναστήριο, κάνοντας απλά ασκήσεις Κέγκελ. «Είναι γεγονός πως όσο πιο δυνατοί είναι οι μύες της πυέλου σου, τόσο καλύτερη η ποιότητα των οργασμών» επικυρώνει η Logan Levkoff, PhD, sex expert και εκπαιδεύτρια.

2. Θα έχεις μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση

«Οι άνθρωποι που γυμνάζονται τακτικά, έχει βρεθεί σε έρευνες, πως τείνουν να έχουν καλύτερη εικόνα για το σώμα τους και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση από εκείνους που δεν το κάνουν» επισημαίνει η δρ Levkoff. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, επειδή το να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου θα μπορούσε να συνδέεται άμεσα με το πόσο ικανοποιητική είναι η ερωτική σου ζωή.

Για την ακρίβεια, αναθεώρηση σχετικής έρευνας το 2012 βρήκε πως τα προβλήματα της εικόνας του σώματος επηρεάζουν όλους τους τομείς της σεξουαλικής λειτουργίας, από την επιθυμία μέχρι τον ερεθισμό και την ικανοποίηση.

Η Iasevoli συμπληρώνει πως βλέπει συνεχώς αυτή την αλλαγή στο γυμναστήριο που εργάζεται. «Δεν είναι μόνο επειδή βελτιώνεται το σώμα τους, είναι επειδή συνειδητοποιούν πως μπορεί να κάνει ένα σωρό εκπληκτικά πράγματα και αρχίζουν να το σέβονται γι’ αυτή του την ικανότητα» εξηγεί.

Σύμφωνα με τη δρ Levkoff η αυτοπεποίθηση μπορεί επίσης να σου επιτρέπει να επικοινωνείς καλύτερα τις ανάγκες σου, ικανότητα που μπορεί να οδηγήσει σε πιο ικανοποιητικές εμπειρίες (εξάλλου, η συναισθηματική έκφραση είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό των επιτυχημένων σχέσεων).

3. Αυξάνεται η ερωτική σου διέγερση

Μικρές μελέτες έχουν δείξει πως μετά την προπόνηση, οι γυναίκες είχαν μεγαλύτερη ερωτική διέγερση (εκτίμηση με επιστημονικές μετρήσεις όπως «εύρος κολπικού παλμού» και «όγκος κολπικού αίματος»!), ενώ επόμενες έρευνες δείχνουν πως αυτό θα μπορούσε εν μέρει να οφείλεται στην ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος από την άσκηση.

Είναι επίσης εξακριβωμένο πως η άσκηση ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος στα γεννητικά όργανα – κι αυτό δεν μπορεί να είναι κακό. «Η αυξημένη κυκλοφορία αίματος έχει την ικανότητα να αυξήσει τη διέγερση» επιβεβαιώνει η δρ Levkoff.

4. Η libido σου ενισχύεται από τις ορμόνες

Η επιστημονική εξήγηση για το πώς επηρεάζει η άσκηση τα επίπεδα της τεστοστερόνης στα δύο φύλα είναι περίπλοκη και η έντονη προπόνηση αντοχής (όπως π.χ. για τρίαθλο) μπορεί στην πραγματικότητα να μειώνει τα επίπεδά της στο σώμα.

Κάποιες μελέτες ωστόσο έχουν δείξει πως η προπόνηση με αντιστάσεις, συγκεκριμένα, μπορεί να αυξήσει την τεστοστερόνη στις γυναίκες, κάτι που είναι εξαιρετικό για τη libido. «Τα αυξημένα επίπεδα τεστοστερόνης αυξάνουν σαφώς την επιθυμία» εξηγεί η δρ Levkoff.

5. Θα έχεις καλύτερη διανοητική υγεία

Έρευνα έχει δείξει πως η άσκηση έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα στη μείωση της κατάθλιψης και του άγχους (ενώ, τόσο η κατάθλιψη όσο και η χρήση αντικαταθλιπτικών μπορεί να οδηγήσουν σε χαμηλή ερωτική διάθεση).

Οπότε έχει λογική ο ισχυρισμός πως η άσκηση θα μπορούσε να σε βοηθήσει να διαχειριστείς καλύτερα την κατάθλιψη και αυτό με τη σειρά του να έχει θετική επίδραση στην ερωτική σου ζωή. Και δεν το λέμε εμείς, αλλά μελέτες που έχουν αποδείξει πως η άσκηση μπορεί να βελτιώσει τη διέγερση στις γυναίκες που παίρνουν αντικαταθλιπτικά.

Πηγή




Επάγγελμα: σύζυγος/μητέρα, αφανής ήρωας.

Φθάσαμε στο 2020 και η γυναίκα που έχει μείνει σπίτι να μεγαλώσει τα παιδιά της, εξακολουθεί να μην εκτιμάται καθόλου.
Στα μάτια των περισσοτέρων, είναι μια γυναίκα που κάθεται όλη μέρα, που δεν συνεισφέρει στο σπίτι ούτε οικονομικά, ούτε με κάποιον άλλον τρόπο.
Ο πρώτος που την κριτικάρει, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, είναι ο σύζυγος της.

Από την θέση εκείνου που φέρνει τα λεφτά στο σπίτι, αισθάνεται ανώτερος άρα και δικαιωματικά αυτός που μπορεί να υποτιμήσει την θέση της εν γένει.

Αυτός που μπορεί να την ελέγξει αν καθάρισε,αν μαγείρεψε,αν του έχει έτοιμα, καθαρά και σιδερωμένα τα ρούχα.
Αυτή που θα θεωρήσει υπεύθυνη,αν κάποιο παιδί δεν έχει καλή πρόοδο στο σχολείο.
Αυτή που το μόνο που κάνει, είναι να χαζολογεί με τις ώρες στο τηλέφωνο με τις φίλες της για ανούσια πράγματα.

Εκείνη που εκείνος συντηρεί οικονομικά και που αν δεν τον είχε,θα πεινούσε γιατί σύμφωνα με την δική του άποψη, είναι ανίκανη να επιβιώσει μόνη της οικονομικά.

Θα την κατηγορήσει για οποιοδήποτε “παράπτωμα” των παιδιών ως αδιάφορη απέναντι τους.

Θεωρεί περιττό να την ρωτήσει πώς ήταν η μέρα της.
Γιατί να το κάνει άλλωστε;
Ξεκούραστη είναι,μες το σπίτι και χωρίς να κάνει τίποτα σοβαρό ενώ εκείνος σε αντίθεση δουλεύει οκτώ ώρες την μέρα για να μην λείπει τίποτα από το σπίτι και είναι τελικά αυτός που νοιάζεται και τρέχει για την οικογένεια.

Ποιός σκέφτηκε ποτέ, τελικά πόσο δύσκολη,επίπονη και ψυχοφθόρα, είναι η συνεισφορά της;
Να διατηρεί ένα σπίτι καθαρό με όλα τα παρελκόμενα,να είναι δίπλα στα παιδιά κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των παιδιών της.

Φροντίζει να της ακυρώνει την θέση και την συνεισφορά της μες την οικογένεια.

Δεν παρατηρεί ποτέ τι κάνει με για να διατηρηθεί η ισορροπία ανάμεσα στο σπίτι και τις ευθύνες για την ανατροφή των παιδιών, είτε την ψυχολογική, μαθησιακή, συναισθηματική.

Δεν τον ενδιαφέρει πώς ένα σπίτι, είναι πάντα τακτοποιημένο.
Θα προσέξει, όμως,και θα κριτικάρει,αν το βρει μια μέρα ακατάστατο.

Αν πεις πως απλά σήμερα δεν ήσουν καλά για να συμμαζέψεις,η ερωτήση θα είναι “και τι έκανες όλη μέρα?

Αυτή η γυναίκα ενδεχομένως, έβαλε σε δεύτερη μοίρα,τα θέλω της,τα όνειρα της, ίσως ακόμα και τα ταλέντα της για να είναι δίπλα στα παιδιά της.

Από το πρωί στο πόδι,να μαγειρέψει,να συμμαζέψει,να ελέγξει τα παιδιά στα μαθήματα,να τα τρέξει σε γιατρούς για εμβόλια, εξετάσεις.Να ενημερωθεί από καθηγητές.Να τα ακούσει με προσοχή όταν της εκμυστηρεύονται προσωπικά τους ζητήματα και να τα συμβουλέψει.Να είναι από πάνω τους να παρακολουθεί πυρετούς,να δίνει φάρμακα.Να προσπαθεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους,για να είναι ενήμερη για τις παρέες τους και τα μέρη που συχνάζουν.Να είναι κοινωνική με άλλους γονείς με τον οποίων τα παιδιά, κάνουν παρέα τα δικά της.Και όταν πια όλοι κοιμούνται το βράδυ,να συμμαζέψει τα τελευταία,τον νεροχύτη,το σαλόνι και ίσως αν αντέχει,να κάνει ένα μπάνιο για να ξαπλώσει επιτέλους.

Αυτή η γυναίκα λοιπόν,δεν κάνει τίποτα.Κάθεται όλη μέρα.Και έχουμε 2020.

Τροφή για σκέψη.Όχι με φεμινιστικές διαθέσεις.Απλά, ανθρώπινες.

Κατερίνα Στραβαρίδη




Γράμμα προς εκείνον

Δεν θα σου γράψω επειδή μου λείπεις. Ούτε επειδή ξαφνικά σε θυμήθηκα. Πίστεψε με , αν είχα την δύναμη θα έπαιρνα ένα σφουγγάρι και θα έσβηνα μονομιάς την ύπαρξη σου. Και ας κάνεις πως δεν έγινε αυτό ποτέ  μεταξύ μας .Πως δεν θυμάσαι καλά , πως ήταν λάθος δικό μου που δεν μίλησα, πως το ήθελα και το επιδίωξα. Μα ξέρεις πως αυτό δεν είναι αλήθεια. Ξέρεις πως ουδέποτε θέλησα να γίνει , ούτε σιώπησα. Φώναζα και ας μην άκουγες. Σου γράφω για να θυμηθείς όλα εκείνα που περάσαμε μαζί , όλα εκείνα που σε οδήγησαν να μου στερήσεις , το μεγαλύτερο αγαθό που είχα στην ζωή μου. Σου γράφω για να ακούσεις και την δική μου πλευρά , και τον δικό μου πόνο. Στα μάτια σου φαίνομαι παιχνίδι, σαν αυτά που είχαμε όταν ήμασταν παιδιά. Σαν αυτά που σπάγαμε και τα πετούσαμε σε μια γωνιά και παίρναμε άλλα . Γιατί αυτό ήμουν για σένα. Ένα απλό παιχνίδι , που έπρεπε να χαλάσεις , ώστε να σου πάρουν άλλο. Τόσο με υπολόγιζες , τόσο με κοστολογούσες. Και όμως δεν ξεκίνησε έτσι το παραμύθι, δεν μου έδειξες ποτέ την βάναυση πλευρά σου. Ίσως ήταν η έκπληξη, το κερασάκι στην τούρτα που λέμε…

Και όλα ξεκίνησαν , όπως ακριβώς έπρεπε να αρχίσουν. Σαν ένα παραμύθι. Μόνο που ήταν πραγματικότητα. Μου παρουσιάστηκες, υποδυόμενος τον άγγελο και μου έδειξες τις υπέρλαμπρες φτερούγες σου. Μακάρι να ήξερα πως κάτω από τα ζεύγη φτερών που χτυπούσαν με γοργό ρυθμό , κάθε φορά που ήμουν κοντά σου , βρισκόταν τα σκοτεινά σου μυστικά , η πλευρά που κανένας ζωντανός δεν θα ήθελε να αντικρύσει με τα αθώα του μάτια. Ένας ιππότης , ένας ήρωας που ήρθε να αλλάξει την καθημερινότητα μου. Είχα ζαλίσει τον στενό μου κύκλο για σένα . Μα πόσο ευγενικός , μα πόσο κύριος , μα πόσο άνθρωπος τέλος πάντων. Και όπως τυχαία βρέθηκες στο διάβα μου, με μάγεψες με την μυστικικότητα που διέπνεε το άρωμα που φορούσες. Με μαγνήτισες σαν ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιότητας. Το όνομα σου, το σώμα σου , οι τρόποι , όλα μου θύμιζαν έναν υπέροχο άνθρωπο. Η επιτυχημένη κάλυψη του παρελθόντος σου , ήταν η χαριστική βολή, αυτή που με παρέσυρε. Σανήγευες τα πλήθη, συμπεριλαμβανομένου και εμένα .Μέχρι το τελευταίο λεπτό πίστευα πως είσαι ο ένας και μοναδικός , ο εγγυητής της ευτυχίας μου. Και ξύπνησα απότομα , ύστερα από το πρώτο χαστούκι. Και δεν επρόκειτο για χαστούκι , από αυτά που σου δίνει η ζωή για να σε ξυπνήσει και να σου πει , ρε φίλε αρκετά πια, ΞΥΠΝΑ! Χαστούκι από ανθρώπινο χέρι…

 Ο πρώτος καιρός , όπως σε όλες τις σχέσεις, ήταν μες τα μέλια. Νέοι εμείς , πιστεύαμε πως θα κατακτήσουμε το αδύνατο. Πως όλα είναι ρόδινα , πως ο δρόμος της ζωής είναι γεμάτος ροδοπέταλα, οι ευκαιρίες ξεπροβάλλουν από κάθε πρώτα. Και εσύ ; Δεν έχει σημασία αν σε ονομάζουν Αλέξανδρο, Γιώργο ή Πάρη .Εσύ , πως το αισθανόσουν; Πως έβλεπες ότι συνέβαινε γύρω μας; Ποτέ σου δεν μου εκφράστηκες πλήρως. Είπα , αρχή είναι ακόμα , κλειστός άνθρωπος, άσε τον να πάρει τον χρόνο του. Καυγάδες είχαμε συχνά , μα ποτέ δεν ξέφυγες. Ποτέ σου δεν με απείλησες, ποτέ σου δεν σκέφτηκες το κακό μου. Ή τουλάχιστον , εγώ νόμιζα έτσι…. Μόνο σε έναν καυγά θυμάμαι , που ζήλευες τον καλύτερο μου φίλο, φορτισμένη όπως ήμουν , συναισθηματικά, σου μίλησα άσχημα. Και εσύ μου άρπαξες τα χέρια και με έσπρωξες στον απέναντι τοίχο. Η ανάσα σου γινόταν όλο και πιο γρήγορη , τα μάτια σου είχαν πεταχτεί ορθάνοιχτα έξω , ούρλιαζες , δεν έβγαζα νόημα από όσα ξεστόμιζες. Τα μάτια μου είχαν καρφωθεί στα πληγωμένα μου χέρια και η ψυχή μου αισθάνθηκε τον φόβο να πλησιάζει. Με προειδοποίησε ,όπως όφειλε να κάνει . Σχεδόν μου πέρασε αστραπιαία από το μυαλό , πως η ζωή μου σε κίνδυνο. Το ένστικτο ούρλιαζε , χτυπιόταν μέσα μου , να φύγω μακριά σου , επαναλάμβανε. Υπήρξα , όμως αφελής. Ύστερα , συνήλθα. Σε κοίταξα. Είχες ηρεμήσει , άναψες τσιγάρο , ατάραχος. Και ψελλίζοντας ένα συγνώμη , γύρισες προς το μέρος μου . Σε πίστεψα , ήταν η κακιά στιγμή , που λέμε. Άλλωστε δεν είχες δώσει ποτέ σου δικαίωμα , πως θα μπορούσες να γίνεις ένα τέρας. Οι δικοί μου , οι φίλοι , όλοι είχαν να λένε για μας , να καμαρώνουν. Το πιο ταιριαστό ζευγάρι , γεμάτο αγάπη. Δεν θα μπορούσαν ποτέ να διανοηθούν τον τρομακτικό κόσμο που πηγάζει μέσα σου . Υπέροχος κομπάρσος, γεννημένος να υποδύεσαι.

Έπειτα , από συγνώμες , διαλείμματα , παρακάλια , να μαι ξανά μαζί σου ! Και όντως , κανένα σημάδι δεν φανέρωνε πως κάποτε αυτός ο άνθρωπος ξέσπασε βίαια πάνω μου , έτοιμος ωσάν τίγρης , να κατασπαράξει την λεία του. Και τα χρόνια περνούσαν δίχως προβλήματα και να οι αρραβώνες , και να οι γάμοι , και να οι αιώνιες υποσχέσεις. Το επεισόδιο είχε πια ξεχαστεί , κανείς από τους δύο δεν το έφερνε στην μνήμη του . Ευτυχισμένοι , λοιπόν , νιόπαντροι ξεκινήσαμε μια καινούρια ζωή. Και έπειτα , ήρθε ο θησαυρός μου . Το αγοράκι μου. Εκεί ο χρόνος σταμάτησε για μένα. Το παιδί μου ήταν πάντα προτεραιότητα. Μόνο που εσύ δεν μπορούσες να το δεχτείς. Ανέκυψαν ορισμένα οικονομικά προβλήματα και μαζί με αυτά το αλκοόλ . Διαβολεμένη η ώρα που το πρωτόβαλες στο στόμα σου . Άρχισες να γυρνάς αργά στο σπίτι, να βρίζεις πάνω στα νεύρα σου , να με υποτιμάς. Και όμως έκανα υπομονή, πίστευα πως ήταν παροδικό όλο αυτό. Η δουλειά φταίει , σε δικαιολογούσα. Η μάνα μου , αμέσως το κατάλαβε . Το ένστικτο της μάνας , βλέπετε ποτέ δεν πέφτει έξω. Κόρη μου , ο άντρας σου συμπεριφέρεται περίεργα , μου λέγε , κάθε λίγο . Τίποτα εγώ ,αθώα ακόμα . Αγνοούσα καταστάσεις . Ώσπου ανακάλυψα περίεργα μηνύματα στον τηλεφωνητή και απαίτησα να μάθω τι συμβαίνει, ως σύζυγος, μια μέρα που γύρισες αργά από την δουλειά. Παρασκευή και 13, το θυμάμαι ολοζώντανο σκηνικό , να διαδραματίζεται μπροστά μου.

Ακούστηκε ο πρώτος κρότος , και να το πρώτο χαστούκι . Έπειτα , ακολούθησαν λίγα ακόμα , έχασα το μέτρημα . Έπεσα κάτω , σαν πληγωμένο ζώο. Βγήκε ο μικρός από το παιδικό δωμάτιο , φαίνεται άκουσε τα ουρλιαχτά μου . Μαμά , μου είπε. Γύρισες τον κοίταξες , σαν να έφταιγε εκείνος για ό,τι συνέβαινε στον κόσμο . Μη , φώναξα με όση δύναμη μου απέμεινε. Είπα στον μικρό να πάει μέσα , να γλυτώσει από την εκδικητική μανία σου . Συνέχισες να με χτυπάς με δύναμη , κλωτσιές χαμηλά στην κοιλιά . Σε κάθε χτύπημα , έβγαινε μια κραυγή μου . Μα κανένας δεν μπορούσε να με σώσει , κανένας να με προστατεύσει . Που είναι ο άγγελος μου ; Που είναι ο γόης , που γνώρισα; Που είχες πάει ; Αρνιόμουν να πιστέψω πως αυτό που αντίκρυζα μπροστά μου , ήταν εσύ . Μοναχά , ένα τέρας , έβλεπα. Φώναζες , έλεγες τολμάς να με κατηγορείς , με αποκάλεσες τσούλα . Σταμάτησες , όταν άκουσες το κλάμα του μικρού, από το δωμάτιο . Σηκώθηκα, με όση δύναμη είχα ως μάνα , να τρέξω αμέσως στο παιδί μου. Τον καθησύχασα. Μαμά , μου λέει γιατί ο μπαμπάς είναι κακός ; Τον έσφιξα στην αγκαλιά μου , δυνατά για να πάρω κουράγιο . Σε γνωστούς και φίλους , είπα πως χτύπησα , καθώς κατέβαινα τις σκάλες. Τα σημάδια ήταν εμφανή ,το πρήξιμο και οι μώλωπες δεν υποχωρούσαν με πάγο. Συνεχίστηκε για μήνες . Κάθε φορά , που ερχόσουν από την δουλειά , ξεσπούσες πάνω στο άτυχο κορμί μου . Με φίμωσες , να μην μας ακούσουν οι γείτονες . Και μου πετούσες , ανάμεσα στις διάφορες βρισιές , τυχαία σαγαπώ. Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί . Φοβόμουν , με απειλούσες με την ίδια μου την ζωή , αν μιλούσα . Ώσπου , ήρθε και το δεύτερο χαστούκι. Αυτήν την φορά , στον μικρό μου κόσμο, που με τόση αγάπη κρατούσα μακριά από αυτήν την αρρωστημένη κατάσταση. Και εκεί άλλαξε η ζωή μας.

Χρόνια τώρα , σκέφτομαι πως θα ήταν η ζωή μας , αν δεν άρπαζα τον μικρό για να γλυτώσουμε. Αν ακόμα , συγκατοικούσα μαζί σου , με έναν άγγελο που μεταμορφώθηκε σε διάβολο. Αγνόησα τις υπερβολικές ζήλιες σου , όλα εκείνα που υπεδείκνυαν τι άνθρωπος είσαι . Ο μικρός , που τώρα πια είναι ολόκληρος άντρας, ρωτάει για σένα. Πες μου μαμά , γιατί ο μπαμπάς συμπεριφέρθηκε έτσι; Τον ακούω που παραμιλάει στον ύπνο του , προσπαθώντας να με προστατεύσει από σένα . Του στοίχησε εκείνο το χαστούκι που αργότερα του αποκάλυψα. Θυμόταν αμυδρά την βίαιη συμπεριφορά σου, μα τα παιδιά είναι οι μεγαλύτεροι κριτές μας. Και σε έκρινε μόνος του , δίχως να του εξηγήσει κανείς. Όσο για μένα , μου πήρε καιρό να μιλήσω σε κάποιον. Ακόμα , φοβάμαι να αντικρίσω κάποιο αρσενικό , να μείνουμε μοναχοί μας . Μήνες ολόκληρους τα έθαβα βαθιά , μέσα μου , βρίσκοντας δικαιολογίες να χωρέσει ο νους μου τι βίωσα. Όμως μίλησα , και είμαι πολύ περήφανη για αυτό. Μέσα από το γράμμα , απευθύνομαι σε όλες τις γυναίκες που υφίστανται βία , σωματική (και ψυχολογική). Μιλήστε , εκεί που αισθάνεστε πως θα είστε ασφαλείς. Σε όποιον μπορεί να βοηθήσει. Κάποια σημάδια δεν γίνονται από απροσεξία. Καμιά βία δεν επιτρέπεται και δεν μεταφράζεται με την αγάπη.

ΠΟΤΕ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ

*Το παρόν αποτελεί στοιχείο μυθοπλασίας.