1

Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου

Η Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 3 Μαΐου και καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της Παγκόσμιας Ένωσης Εφημερίδων (ΠΕΕ) από το 1993.

Εις ανάμνηση της διακήρυξης του Βίντχουκ, μια έκκληση ελευθεροτυπίας που υπέγραψαν Αφρικανοί δημοσιογράφοι το 1991 για ελεύθερα, ανεξάρτητα και πλουραλιστικά Μ.Μ.Ε.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας μας υπενθυμίζει την αξία της προστασίας του θεμελιωδών δικαιωμάτων της ελευθερίας της έκφρασης και της ελευθερίας του Τύπου. Όπως κατοχυρώνονται από το άρθρο 19 της Παγκόσμιας Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ, αλλά και από το σύνταγμα της χώρας μας.

Σύμφωνα με το άρθρο 19, «καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, που σημαίνει το δικαίωμα να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες για τις γνώμες του, και το δικαίωμα να αναζητεί, να παίρνει και να διαδίδει πληροφορίες και ιδέες, με οποιοδήποτε μέσο έκφρασης και από όλο τον κόσμο».

Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί πως η Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας αναγνωρίζεται και ως ημέρα φόρου τιμής προς τους δημοσιογράφους που έχασαν τη ζωή στο καθήκον.

Η ελευθερία του Τύπου είναι απαραίτητη για την ειρήνη, τη δικαιοσύνη, τη βιώσιμη ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου: Γιατί γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 3  Μαΐου - larissanet.gr

Αναστασία Κακλαμάνου




Coaching- mentoring- guidance

Το coaching (προγύμναση-προπόνηση) είναι η σύμπραξη σε μία προκλητική και δημιουργική διαδικασία σκέψης που εμπνέει τους συνεργάτες να μεγιστοποιήσουν τις προσωπικές και επαγγελματικές τους δυνατότητες. Δεν είναι καθοδήγηση, δεν δρα στο παρελθόν, δεν θεραπεύει τραύματα, δεν κάνει διαγνώσεις και ο coach δεν αναλαμβάνει να βρει τη λύση ή να εκτελέσει μία δράση. Εξετάζει πώς το παρόν επηρεάζει το μέλλον, ορίζει με σαφήνεια τους στόχους και παράγει ένα σχέδιο δράσης το οποίο ο πελάτης θα ακολουθήσει με σιγουριά και αυτοπεποίθηση.

Το mentoring αποδίδεται ως μια διαδικασία καθοδήγησης από κάποιον έμπειρο σε κάποιον που βρίσκεται στο ξεκίνημα μιας διαδικασίας ή κάποιον που χρειάζεται υποστήριξη.

Η λέξη Μέντορας παραπέμπει στον σύμβουλο και φίλο, ο οποίος ενεργεί ως πνευματικός οδηγός και καθοδηγητής. Πρόκειται για έναν προσωποκεντρικό μαθησιακό διάλογο που σκοπεύει κυρίως στην ανάπτυξη σοφίας δια μέσου αναστοχαστικών πρακτικών παρά στην απλή μεταβίβαση γνώσης.

Η συμβουλευτική συχνά ταυτίζεται με την καθοδήγηση, την ψυχοθεραπεία και τον προσανατολισμό (guidance). Ωστόσο, τρία σημεία εστίασης βοηθούν στη διάκριση των εννοιών:

  • η θεραπευτική αγωγή παρέχεται συνήθως σε άτομα με διαταραχές ψυχικής υγείας και στοχεύει στη διόρθωση ενός προβλήματος,
  • η ανάπτυξη στοχεύει στη βελτίωση της ψυχολογικής λειτουργίας του ατόμου και αφορά άτομα που λειτουργούν επαρκώς, αλλά χρειάζονται αλλαγές στη ζωή τους, και
  • η πρόληψη αφορά την παροχή υπηρεσιών, με στόχο την αποτροπή εμφάνισης μελλοντικών προβλημάτων.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Εχέφρων: “ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης”

Δεν κοιμήθηκα καλά χθες το βράδυ.
Είχα αγωνία.
Έχω ήδη τρεις μήνες στη Θεσσαλονίκη,
μα σήμερα θα πρέπει να επιστρέψω στην πόλη μου.

Μα αυτό δε με ενοχλεί τόσο.
Δε με ενοχλεί τόσο η επιστροφή.
Με ενοχλεί η νοσταλγία με την οποία με βαραίνει αυτή η πόλη.
Όμως είναι μια πολύ γλυκιά νοσταλγία, όπως κάθε άλλη.

Τα πήρα όλα; Μάλλον όλα τα πήρα.
Δυόμισι ώρες κοντά είναι ο Βόλος, και ούτε δυόμισι.
Ελπίζω να είμαι μόνος μου στο λεωφορείο για να μπορέσω να κοιμηθώ.
Ή να σκεφτώ.

Αλλιώς μπορώ να κάνω αυτό που γνωρίζω καλύτερα: να παρατηρώ τους ανθρώπους.
Στο δρόμο, στα καταστήματα, στα εστιατόρια, στο ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης.
Γιατί κινούνται έτσι; Γιατί συμπεριφέρονται κατ’ αυτόν τον τρόπο;
Θα μπορούσα να καθίσω σε μια γωνιά και να τους παρατηρώ για ώρες.

Όμως κύλησε ο χρόνος και πρέπει να φύγω.

Εχέφρων




Ατομική – Ομαδική Συμβουλευτική

Σκοπός της ατομικής συμβουλευτικής είναι αφενός να παράσχει στο άτομο την απαραίτητη βοήθεια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του και την προσαρμογή του στο περιβάλλον, και αφετέρου την ενίσχυσή του για ανάπτυξη των δυνατοτήτων του και διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας. Ανάλογα με την περίπτωση, επιλέγεται είτε ο ένας είτε ο άλλος τρόπος άσκησής της.

Ειδικότερα, η ατομική συμβουλευτική ενδείκνυται σε ποικίλες περιπτώσεις: κρίσεις, λόγους εμπιστευτικότητας και προστασίας του ατόμου, αυτοαντίληψη, όταν βιώνει έντονο φόβο να εκτεθεί στην ομάδα, και υπάρχει κίνδυνος απόρριψης, όταν νιώθει ανίκανο να συμμετάσχει.

Η ομαδική συμβουλευτική ενδείκνυται για να: γίνει κατανοητός ο τρόπος αντίληψης των πραγμάτων από τους άλλους, γνωριμία και εκτίμηση άλλων ανθρώπων διαφορετικών μεταξύ τους, καλλιέργεια των κοινωνικών δεξιοτήτων, αποκτήσει την αίσθηση του ανήκειν σε μια ομάδα, συζήτηση θεμάτων με άλλους που αντιμετωπίζουν παρόμοιες καταστάσεις, βρίσκει υποστήριξη από την ομάδα των συνομηλίκων και όχι από ένα άτομο, μπορέσει ο σύμβουλος να εκτιμήσει τα άτομα σε μια ευρύτερη κοινωνική κατάσταση συγκριτικά με την ατομική διαδικασία.

Τα άτομα Ε.Ε.Α. έρχονται αντιμέτωπα με ανάγκες δύσκολες στην εκπλήρωσή τους, οι οποίες απορρέουν από τη σχέση τους με τον εαυτό τους και τον περιβάλλοντα κόσμο, αλλά και από την ανάγκη για επαφή με ομάδες και διαμορφώνονται τρεις άξονες.

  • Συναισθηματικός άξονας: Το άτομο δέχεται συμβουλευτική υποστήριξη για δόμηση ή αναδόμηση της σχέσης του με τον εαυτό του. Η συμβουλευτική στον άξονα αυτό στοχεύει στην αναγνώριση και αποδοχή του «χαμένου κομματιού» του εαυτού ενδυναμώνοντας την αυτοπεποίθηση και το αυτοσυναίσθημα του, που  να είναι χαμηλό και για την ενίσχυσή του είναι σημαντική η προσφορά στην ομάδα και η αποδοχή από τα μέλη της. Απώτερος στόχος της συμβουλευτικής στον συναισθηματικό άξονα είναι ο Σύμβουλος μέσα από την επαφή του και την εφαρμογή τεχνικών προσέγγισης να επικοινωνήσει μαζί του σε συναισθηματικό επίπεδο.
  • Γνωστικός άξονας: Ο Σύμβουλος καθοδηγεί το άτομο να «μάθει πώς να μαθαίνει». Ο στόχος της Συμβουλευτικής αντιστοιχεί στους στόχους που τίθενται στα γνωστικά αντικείμενα, τα οποία συνήθως ακολουθούν τα ιεραρχικά στάδια μάθησης του Bloom, δηλαδή γνώση, κατανόηση, εφαρμογή, ανάλυση, σύνθεση, αξιολόγηση.
  • Ψυχοκοινωνικός άξονας: Στον άξονα αυτό οι στόχοι σχετίζονται με την κοινωνική αλληλεπίδραση και τη διαπροσωπική επικοινωνία του ατόμου, ώστε να διαμορφώσει και εδραιώσει μοντέλα συμπεριφοράς και αλληλεπίδρασης. Απώτερος στόχος είναι η ανάπτυξη της συναισθηματικής του νοημοσύνης όσον αφορά τον διαπροσωπικό άξονα, την αναγνώριση και κατανόηση των συναισθημάτων των ατόμων γύρω και την ενσυναίσθηση της κατάστασης του άλλου.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Δείτε πως η διατροφή επηρεάζει τη ψυχολογική μας κατάσταση!

Η διατροφή μπορεί να επηρεάσει την υγεία σου σε μέγιστο βαθμό και όταν αναφερόμαστε στην υγεία, δεν αναφερόμαστε μόνο στη σωματική υγεία αλλά και στη ψυχική.

Είναι εξίσου σημαντικό να επικεντρωθούμε και σε αυτή πρωτού εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα. Καθώς αποδεικνύεται πως η ψυχική, σωματική και πνευματική υγεία έχουν σύνδεση μεταξύ τους και αποτελούν μέρη του ίδιου συνόλου για να πετύχουμε την «ευεξία».

Μέσα στη μέρα μας, όλα αυτά τα αντιμετωπίζουμε σαν να είναι 3 διαφορετικά μέρη που δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Κάνουμε παρεμβάσεις στη διατροφή μας, χωρίς να σκεφτούμε τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στη ψυχολογία μας.

Για παράδειγμα, σίγουρα υπήρξαν αρκετές φορές που στερηθήκαμε το αγαπημένο μας φαγητό σε μια δίαιτα και αυτό επηρέασε τη ψυχολογία μας έντονα.

Είναι σημαντικό, λοιπόν, να υπάρχει μια ιεράρχηση των επιλογών μας για τον τρόπο ζωής προκειμένου να έχουμε ως στόχο τον υγιεινό τρόπο ζωής.

Το πώς αισθανόμαστε, το πώς φαινόμαστε, ακόμα και η ποιότητα των σκέψεων μας επηρεάζεται από τη διατροφή που επιλέγουμε να κάνουμε. Μια υγιής εικόνα του σώματος ξεκινά από την υγιεινή διατροφή. Η αυτοεκτίμηση ξεκινά από το σώμα μας εφόσον το μυαλό και το σώμα αποτελούν μια οντότητα!

Μπορεί για παράδειγμα, να ακολουθείς την πιο υγιεινή διατροφή, όμως από την άλλη πλευρά να δυσκολεύεσαι να διαχειριστείς το έντονο άγχος στη ζωή σου ή να έχεις προβλήματα με τον ύπνο σου ή ακόμα και να δυσκολεύεσαι να βρεις χρόνο για να κάνεις την άσκησή σου.

Ωστόσο, πρέπει να κάνουμε ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει κάποιο μαγικό, ούτε καν το «μυστικό για την ψυχική υγεία» αλλά ούτε και για την ισορροπημένη διατροφή! Διότι η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει μια κοινή προσέγγιση για έναν ψυχικά υγιεινό τρόπο ζωής που μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματικός και λειτουργικός για όλους. 

Αναστασία Κακλαμάνου




ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ

Τα είδη της Συμβουλευτικής είναι η ψυχολογική συμβουλευτική, η παιδαγωγική συμβουλευτική, η επαγγελματική συμβουλευτική και η θεραπευτική συμβουλευτική. Στην εκπαίδευση χρησιμοποιούνται, κυρίως, τα δύο πρώτα είδη συμβουλευτικής, οι οποίες αποδίδονται με τον κοινό όρο ψυχοπαιδαγωγική συμβουλευτική, όπου εντάσσεται και η επαγγελματική συμβουλευτική με την έννοια του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού.

Ο όρος συμβουλευτική ταυτίζεται συχνά με άλλους όρους, όπως καθοδήγηση, προσανατολισμός, ψυχοθεραπεία από τους οποίους, ωστόσο, διαφοροποιείται. Η συμβουλευτική, είτε ατομική είτε ομαδική, βασίζεται σε συγκεκριμένες αρχές και επιδιωκόμενους στόχους.

Η ετυμολογία της λέξης παραπέμπει στη διαδικασία του συν-βουλεύεσθαι, κατά την οποία ένα εξειδικευμένο άτομο, ο σύμβουλος, βοηθάει τον συμβουλευόμενο να βελτιώσει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, να βρει λύσεις στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει με ανάπτυξη της δεξιότητας επίλυσης προβλήματος μια λήψης απόφασης και να ανακουφίζεται από αρνητικά συναισθήματα, όπως η λύπη και ο θυμός.

Πρόκειται για μια διαδικασία που προϋποθέτει την ύπαρξη διαπροσωπικών σχέσεων ανάμεσα στον σύμβουλο και τον συμβουλευόμενο, οι οποίοι επιδιώκουν την εύρεση λύσης σε ένα πρόβλημα κατέχοντας διαφορετικό βαθμό εμπειρίας και εξειδίκευσης.

Για τον σκοπό αυτό, ο σύμβουλος αξιοποιεί ψυχολογικές μεθόδους που στηρίζονται σε συστηματική και βαθιά γνώση της ανθρώπινης προσωπικότητας και εφαρμόζει στρατηγικές για να επιφέρει την επιθυμητή αλλαγή. Για την επιλογή των πιο κατάλληλων στρατηγικών ο σύμβουλος λαμβάνει υπόψη του τους στόχους του συμβουλευόμενου και τον θεωρητικό προσανατολισμό του ιδίου.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Παιδί στο αυτοκίνητο. Η μεγάλη ανευθυνότητα των γονέων.

Μία ακόμη μεγάλη έξοδος μπροστά μας και το τι είδαν τα μάτια μας στους δρόμους είναι απλά εγκληματικό.

Είναι καθημερινό φαινόμενο, αλλά σε μία μαζική έξοδο γίνετε ακόμη πιο έντονο. Για τι μιλάμε;

Για τα παιδιά στο αυτοκίνητο.

  • Παιδιά στο πίσω κάθισμα να χοροπηδάνε ανεξέλεγκτα.
  • Να βγάζουν τα κεφαλάκια τους από τα παράθυρα εν κινήση.
  • Μανάδες συνοδηγοί να κρατάνε τα μωρά τους αγκαλιά.
  • Πατεράδες οδηγοί, με τους κανακάρηδες στα πόδια τους, να τους “μαθαίνουν!!!!” οδήγηση.
  • Παιδικά καθίσματα; Είτε ανύπαρκτα, είτε διακοσμητικά (για τα μάτια της αστυνομίας).
  • Παιδιά σε μηχανάκια χωρίς κράνος.

Και η λίστα δυστυχώς δεν έχει τέλος

Όλοι χαρούμενοι με το μυαλό τους στην όμορφη μέρα που έχουν μπροστά τους.

Μέχρι να έρθει το απότομο φρενάρισμα.
Και η χαρούμενη εκδρομή να γίνει τραγωδία.
Γιατί δεν χρειάζεται σύγκρουση για να γίνει το κακό. Αρκεί και ένα απότομο φρενάρισμα.
Αν ρωτήσεις όλους αυτούς τους γονείς, αν αγαπάνε τα παιδιά τους, θα σε απαντήσουν ότι τα λατρεύουν. Και δεν λένε ψέμματα.

Γιατί όμως τότε τα εκθέτουν καθημερινά σε θανάσιμο κίνδυνο;
Δεν το γνωρίζουν;
Αμφιβάλλω.
Δεν τους νοιάζει η ασφάλεια των παιδιών τους;
Το αποκλείω.
Δεν έχουν χρήματα για καθισματάκι;
Όταν πρόκειται για την ασφάλεια και τη ζωή των παιδιών μας νομίζω το οικονομικό δεν πρέπει να είναι ποτέ ζήτημα. Εξάλλου υπάρχουν πλέον πολύ οικονομικά καθισματάκια αλλά και τρόποι χρηματοδότησης απόκτησης τους, που δεν μπορεί να είναι κάτι τέτοιο δικαιολογία.
Γιατί λοιπόν;
Σίγουρα (όπως για πολλά άλλα πράγματα στην Ελλάδα) η έλλειψη παιδείας.
Ίσως και γιατί το “σιγά μην γίνει σε μένα” είναι μία νοοτροπία που δεν έχουμε καταφέρει να αποβάλλει από μέσα μας.
Ίσως και γιατί -δυστυχώς- ζούμε ακόμη με τη λογική του “μάγκα” που πάει κόντρα στα πρέπει και δεν θα γίνουμε ποτέ οι “φλώροι” που υπακούν στους κανόνες.

Και πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο;
Μακροχρόνια, η αναπλήρωση του ελλείμματος παιδείας θα ήταν η ιδανική λύση. Αλλά το “μακροχρόνια” στην Ελλάδα το σπείραμε και δεν φύτρωσε σε πάρα πολλά άλλα και το συγκεκριμένο ζήτημα κοστίζει σε ζωές και θέλει άμεση παρέμβαση.
Άρα τι κάνουμε;
Εφαρμόζουμε το μόνο -δυστυχώς- τρόπο που καταλαβαίνει ο Έλληνας.
Την τιμωρία.

Εξοντωτικά πρόστιμα, θα ήταν μία αρχή. Αλλά -αν θέλετε την προσωπική μου άποψη- νομίζω πως η προσωρινή αφαίρεση επιμέλειας (και ίσως και η οριστική σε περίπτωση επανάληψης) είναι το πιο σωστό μέτρο.
Θα με πείτε υπερβολικό.
Συγχωρέστε με αλλά δεν είμαι. Ο τρόπος που “αφήνουμε” τα παιδιά μας στο αυτοκίνητο ή σε άλλα οχήματα είναι μία ξεκάθαρη περίπτωση έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο, η οποία σε άλλες περιπτώσεις τιμωρείτε με την ίδια “ποινή”. Γιατί όχι και εδώ;

Είναι ωραίο να λες “Τα παιδιά μου είναι η ζωή μου”, αλλά θα πρέπει να το δείχνεις με πράξεις και όχι μόνο με λόγια. Γι΄ αυτό ας κάνουμε την αρχή.

Τα παιδιά στο καθισματάκι.

Ζώνη ασφαλείας.

Κράνος και για το παιδί στη μηχανή.

Και καλό μας ταξίδι




Με το Θεό, όλα είναι δυνατά

Έφτασε ξανά η «Εορτή των Εορτών» Το Πάσχα!

Χάνουμε τις περισσότερες φορές το αληθινό νόημα των ημερών, το αντικαθιστούμε με υποκατάστατα, που είναι όλη αυτή η καταναλωτική υστερία, συνειδητά ή ασυνείδητα προσπερνούμε την ουσία και μένουμε στο τίποτα.

Πάσχα δεν είναι το αρνί, τα κόκκινα αυγά, δεν είναι το τσουρέκι, δεν είναι η λαμπάδα, δεν είναι τα καινούργια ρούχα, τα κομμωτήρια…

Δεν είναι η παρουσία μας στην Εκκλησία δέκα λεπτά πριν το «Χριστός Ανέστη» και ένα λεπτό μετά «καπνός». Πάσχα δεν είναι η λατρεία του φαγητού, το πανηγύρι, ο χορός και το ποτό. Πάσχα δεν είναι οι σούβλες στο δρόμο, δεν είναι η ανταλλαγή ευχών, δεν είναι η επιστροφή στο χωριό και η χιλιοστή επανάληψη στον ΑΝΤ1, του (σαφέστατα αριστουργηματικόυ) «O Ιησούς από την Ναζαρέτ» του Φράνκο Τζεφιρέλι.

Έστω… δεν είναι μόνο αυτά…

H μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης έχει και προσωπικό νόημα για τον κάθε έναν από εμάς, διότι διαπραγματεύεται βαθιά υπαρξιακά θέματα όπως ο πόνος, η δυστυχία και ο θάνατος. Μας δίνει έτσι την ευκαιρία να κάνουμε την ενδοσκόπησή μας, να ρίξει ο καθένας μια διεισδυτική ματιά στον εσωτερικό του κόσμο και να αναλογιστεί για την πορεία του, τις αξίες του και τους στόχους του. Η Εβδομάδα των Παθών που καταλήγει στην Ανάσταση έχει ένα βαθύτερο νόημα: το πέρασμα από τα πάθη στη λύτρωση και τον εορτασμό της ανανέωσης και της ανάτασης. Εξ’ άλλου, το Πάσχα συμπίπτει με την Άνοιξη, που η φύση ξυπνά από τη νάρκη του χειμώνα και περνά στην περίοδο της γονιμότητας και της ευφορίας.

Οι αναποδιές, οι απογοητεύσεις, οι δυσκολίες, ο θάνατος είναι το καθημερινό τοπίο μέσα στο οποίο ζει ο άνθρωπος. Οι στιγμές της ευτυχίας είναι σαν την Ανάσταση, ακολουθούν τις δυσκολίες σαν ανταμοιβή, σαν λύτρωση.

Σε έναν κόσμο στον οποίο κυριαρχεί ο εγωισμός, το ψέμα, η αδικία, η εκμετάλλευση, ο αφάνταστος πόνος και η δυστυχία σε εκατομμύρια συνανθρώπων μας, σε έναν κόσμο στον οποίο έχουν ανατραπεί όλες οι ηθικές αξίες, σε αυτόν τον κόσμο στον οποίο πολλοί έχουν διώξει τον Θεό ή ζουν σαν ο Θεός να μην υπήρχε, αυτός ο κόσμος έχει περισσότερο ανάγκη από ποτέ αυτής της Παρουσίας του Αναστημένου Χριστού. Δεν πρόκειται για μια απλοϊκή αλλά για μια αναστάσιμη ανάγνωση της ιστορίας. Η Ανάσταση του Ιησού και η συνεχής παρουσία Του ανάμεσά μας, αποτελεί την απάντηση του Θεού στην κακία των ανθρώπων, αλλά και στην απελπισμένη αναζήτηση της αληθινής ζωής, της αληθινής αγάπης, στο ξεπέρασμα της μοναξιάς, το απλωμένο χέρι Του Θεού σε εμάς, για να μας γεμίσει με την αγάπη Του, την παρηγοριά Του, την συγχώρεσή Του. Η παρουσία Του Αναστημένου Χριστού μεταμορφώνει τα πάντα: το φως νικά το σκοτάδι, η ζωή νικά το θάνατο, η αγάπη νικά το μίσος τελικά. Στον Αναστημένο ξεκαθαρίζεται το νόημα του μόχθου και του πόνου, της αγάπης και της απογοήτευσης, της φιλίας και της βίας, της ζωής και του θανάτου.

Ειδικά σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, όμως, που τα προβλήματα συσσωρεύονται σταδιακά σε προσωπικό, τοπικό, περιφερειακό, εθνικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο, η εξύψωση που θα μας προσφέρει η Ανάσταση του Κυρίου θα λειτουργήσει σαν βάλσαμο .Είναι τόσα τα προβλήματα που μας κατακλύζουν που πολλοί από εμάς παραμελούμε να σκύψουμε και να συμπάσχουμε πνευματικά. Μας διαφεύγει το νόημα του Πάσχα, δεν κατανοούμε τη διαδρομή μέχρι την υπέρτατη θυσία που έγινε για εμάς. Μένουμε στους τύπους, τα έθιμα και τις ευχές.

Επιπλέον, Πάσχα είναι η αφορμή για ενότητα, ενότητα μεταξύ των λαών και των κοινωνιών. Δε γίνεται να λέμε ότι γιορτάζουμε την Ανάσταση και ο πόλεμος και η διχόνοια να κυριαρχεί στις ψυχές μας. Δεν γίνεται τη μια στιγμή να λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί -και να ανάβουμε λαμπάδα ίση με το μπόι μας- και την άλλη στιγμή να συντρίβουμε υπολήψεις, συνειδήσεις και συνανθρώπους μας, ιδιαίτερα αυτούς που η καταστροφή της δικής τους πατρίδας τους έφερε πρόσφυγες στην πατρίδα μας, ακόμη περισσότερο σε όσους από αυτούς είναι γυναίκες και παιδιά – τα πιο αθώα θύματα αυτής της συμφοράς! Άρα, δε γίνεται να κάνουμε Πάσχα με κακία για τους άλλους, όποιοι και αν είναι αυτοί.

Εχουμε ως είδος το μεγαλύτερο «όπλο» που μας έχει δοθεί.

Την Αγάπη! Ας το εκμεταλλευτεί με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας.

Πιστεύοντες και μη πιστεύοντες.

Ας σταθεί κινητήρια αφορμή το Πάσχα και το κάθε Πάσχα που θα περάσει από την ζωή μας…

Κάπου διάβασα πως ο Ντοστογιέφσκι, στο βιβλίο του «Αδελφοί Καραμαζώφ» γράφει: «Χωρίς Θεό, όλα επιτρέπονται». Σε αντίθεση, η γιορτή του Πάσχα δηλώνει σε κάθε τόνο «Με το Θεό, όλα είναι δυνατά».

Καλή και ευλογημένη Ανάσταση σε όλους και σε όλες!

Του Γιώργου Βούλγαρη

Ηθοποιού – Θεατρικού Σκηνοθέτη

Πηγή




Παιδικές ταινίες για να δούμε το Πάσχα

Οι πασχαλινές διακοπές αποτελούν την καλύτερη ευκαιρία για να μιλήσουμε στα παιδιά μας για το τι ακριβώς γιορτάζουμε αυτές τις ημέρες.

Ορισμένες φορές, γονείς και εκπαιδευτικοί, προβληματίζομαστε και σκεφτόμαστε με ποιο τρόπο θα μπορούσαμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας ώστε να κατανοήσουν τη γιορτή του Πάσχα.

Πώς θα εξηγήσουμε, όμως, σε ένα παιδί, τη ζωή και το θάνατο του Ιησού Χρηστού; Τις παραβολές, τα θαύματα και τις θυσίες του;

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται πολύ καλύτερα νοήματα και γεγονότα μέσω της εικόνας και σίγουρα η παρακολούθηση μιας ταινίας για το Πάσχα αποτελεί την καλύτερη λύση αλλά και μια ευκαιρία να περάσετε χρόνο με το παιδί σας.

Ας δούμε κάποιες ενδεικτικά:

  1. Η ιστορία του Ιησού για τα Παιδιά The Story of Jesus for Children – Greek

2. Η Ανάσταση του Ιησού Χριστού

3. ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ (Παιδικό, Γέννηση, θαύματα, παραβολές, κινούμενα σχέδια)

Αναστασία Κακλαμάνου




Εκπαίδευση Εκπαιδευτών: Το ηλεκτρονικό περιβάλλον μάθησης

Το ηλεκτρονικό περιβάλλον
Οι εκπαιδευτές ενημερώνονται για το περιβάλλον ηλεκτρονικής διαχείρισης της μάθησης που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί. Η ενημέρωση αφορά στις τεχνικές προδιαγραφές του τεχνολογικού περιβάλλοντος και των εργαλείων επικοινωνίας αλλά και στον τρόπο κατανομής των αρμοδιοτήτων στο ηλεκτρονικό περιβάλλον εργασίας. Στους εκπαιδευτές δίνονται τα απαραίτητα αναγνωριστικά για την πρόσβαση στο ηλεκτρονικό περιβάλλον διαχείρισης της μάθησης, όπως το όνομα χρήστη (UserID) και ο κωδικός πρόσβασης (Password).

Δραστηριότητα στο ηλεκτρονικό περιβάλλον
Οι εκπαιδευτές κάθονται μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και πλοηγούνται στο περιβάλλον ηλεκτρονικής μάθησης. Κατεβάζουν το μαθησιακό υλικό και χρησιμοποιούν τα εργαλεία επικοινωνίας για να επικοινωνήσουν με το διαχειριστή του συστήματος, με τα άλλα μέλη της ομάδας εκπόνησης του προγράμματος αλλά και με τους άλλους εκπαιδευόμενους προκειμένου να εξοικειωθούν με το περιβάλλον εργασίας. Γίνεται συζήτηση προκειμένου να επιλυθούν όλες οι απορίες και οι εκπαιδευτές να είναι έτοιμοι να χειριστούν αποτελεσματικά το ηλεκτρονικό περιβάλλον μάθησης.

Συνεργατική δραστηριότητα
Οι εκπαιδευτές εργάζονται ανά ομάδες μπροστά σε υπολογιστή και εκπονούν συνεργατικά μια εργασία σχετική με το γνωστικό αντικείμενο που θα κληθούν να διδάξουν, προκειμένου να βιώσουν οι ίδιοι τη συνεργατική διαδικασία. Μελετούν το σχετικό μαθησιακό υλικό και χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες του ηλεκτρονικού περιβάλλοντος προκειμένου να ανταλλάξουν ιδέες με άλλες ομάδες και να αποστείλουν την εργασία τους στον εκπαιδευτή τους.

Η προετοιμασία του σεμιναρίου
Οι εκπαιδευτές ενημερώνονται για τις ομαδικές συναντήσεις σεμιναριακού τύπου που θα πρέπει να οργανώσουν και να υλοποιήσουν στις περιοχές ευθύνης τους. Δίνονται σαφείς κατευθύνσεις για το πώς πρέπει να οργανωθούν αυτές οι συναντήσεις, το χρόνο που πραγματοποιηθούν, τα θέματα που θα συζητηθούν και το ρόλο του εκπαιδευτή σε κάθε περίπτωση. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην πρώτη συνάντηση.

Μετά την ολοκλήρωση του επιμορφωτικού σεμιναρίου κάθε εκπαιδευτής θα πρέπει να είναι έτοιμος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του προγράμματος και να διαθέτει δεξιότητες υποστήριξης δραστηριοτήτων που συνδυάζουν:

• Παραδοσιακές τεχνικές εξ αποστάσεως εκπαίδευσης όπως είναι οι ομαδικές διδακτικές συναντήσεις -σεμινάρια «πρόσωπο με πρόσωπο».

• Τεχνικές εξ αποστάσεως εκπαίδευσης μέσω του ηλεκτρονικού περιβάλλοντος μάθησης.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ