Νευροεπιστήμη, Αγία Γραφή και Οικογενειακές Αξίες

Αποτελεί μεγάλη πρόκληση το γεφύρωμα της νευροεπιστήμης με την καθημερινή ζωή και την πρακτική εφαρμογή των επιστημονικών συμπερασμάτων. Μπορούν να δοθούν, βέβαια, κατευθύνσεις από τους γονείς, τους δασκάλους για την ορθή αξιοποίηση των δυνατοτήτων του εφηβικού εγκεφάλου.

Ο νευροεπιστήμονας, του Εθνικού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ, Jay Giedd  σχολιάζει ότι με την πρόοδο της επιστήμης ολοένα και συχνότερα επικρατούν κατευθύνσεις προς τα πίσω, στις παλιές κλασικές οικογενειακές αρχές και συνήθειες.

Βάση ερευνών, λόγω του ανθρώπινου εκτεταμένου υπόβαθρου νευρικών συνδέσεων του εγκεφάλου για την ανάπτυξη κοινωνικών σχέσεων, οι έφηβοι επιθυμούν να περνούν περισσότερο ποιοτικό χρόνο διαθέτοντας περισσότερη επικοινωνία με τους γονείς τους, μέσα σε κλίμα αγάπης. Σε μια καθοριστική χρονική περίοδο, η παροχή videogamesinternet ως ανταπόκριση των γονιών επιδρά μόνο αρνητικά, αφού αποστασιοποιούνται οι γονείς απομακρύνοντας τα παιδιά τους.

Η πιο καθοριστική «ανακαλωδίωση» του εγκεφάλου -ανεξαρτήτου ηλικίας- που μεταμορφώνει εκ βαθέων τον τρόπο σκέψης του ανθρώπου, είναι η αναγέννηση. Εδώ, νοείται η πνευματική γέννηση καθιστώντας τον άνθρωπο παιδί του Θεού, ελευθερωμένο από φθοροποιές επιθυμίες και δεσμεύσεις παθών και συντελείται διά του Λόγου του Θεού και Αγίου Πνεύματος.

Συνακολούθως, αναδεικνύεται η αξία της Αγίας Γραφής, συστήνοντας τις οικογενειακές αξίες που έχουν απαξιωθεί καθιστώντας το μείζον πρόβλημα.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Η σημασία του παραδείγματος….

Η εφηβεία είναι η πρώτη μας περίοδο στην οποία παίρνουμε μια μικρή γεύση του έρωτα. Επειδή όμως είμαστε μικροί, όσο και αν νομίζουμε ότι πλέον έχουμε μεγαλώσει και πλέον τα ξέρουμε όλα, τα συναισθήματα μας ευτυχώς παραμένουν σαν ενός μικρού παιδιού, αγαθά και ανυποψίαστα. Τόσο έντονα και ειλικρινή που στην κυριολεξία πετάμε στα σύννεφα. Οι ώρες και οι μέρες περνάνε τόσο γρήγορα που φαντάζει ότι έτσι θα είναι μία ζωή, ή ακόμη ότι θα κρατήσουν μια ζωή.

Η πρώτη μας επαφή με την αγάπη και τον έρωτα όμως ξεκινάει από το σπίτι. Η πρώτη μας εικόνα για το πώς είναι και τι σημαίνει έρωτας και αγάπη είναι εκείνη που βλέπουμε στους γονείς μας. Ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρονται μεταξύ τους, είτε μπροστά στα παιδιά είτε όχι είναι η εικόνα που θα διαμορφώσει την σκέψη μας πάνω στο θέμα, και γύρο από αυτήν θα εξελιχθεί όλη μας η ζωή. Τα πρότυπα των γονιών είναι τα πρώτα βοηθητικά μαθήματα για το πώς θα έπρεπε να συμπεριφερθούμε στο ταίρι μας.

Φυσικά ανάλογα με τι παραδείγματα είχε ο καθένας, θα του γίνει μια ευχάριστη εμπειρία ή και όχι. Επειδή οι περισσότεροι εφηβικοί έρωτες σπάνια κρατάνε μια ζωή, ανάλογα με τα παραδείγματα που είχαν, είτε θα πληγωθούν τόσο πολύ που θα τους αλλάξουν ριζικά τον τρόπο αντίληψης πάνω στο θέμα, και θα το αποφεύγουν μια ζωή γιατί θα το φοβούνται, είτε θα καταλάβουν ότι η ζωή δεν τελειώνει εκεί, αντιθέτως εκεί ξεκινάει. Και όχι απλά εκεί ξεκινάει, αλλά θα έχουν αναπτύξει την δική τους κατανόηση του πράγματος, που σημαίνει ότι πλέον ξέρουν πώς να το χειριστούν, με βάση τα δικά τους πρότυπα και θέλω.

Δηλαδή ακόμα και ακατάλληλα να ήταν τα παραδείγματα των γονέων, υπάρχουν παιδιά που έχουν θέληση για μια καλύτερη αισθηματική ζωή και καταλαβαίνουν ότι είναι στο δικό τους χέρι, η επιλογή του ταίρι τους, ανάλογα με το τι έχουν οι ίδιοι ανάγκη. Χωρίς να γίνονται θύματα της ίδιας τους της ψυχής και κυρίως της ίδιας τους της ζωής. Σίγουρα δυστυχώς δεν μπορούν όλες οι οικογένειες να δίνουν το καλό παράδειγμα, αυτό δεν σημαίνει όμως ότι εμείς δεν μπορούμε να το αλλάξουμε, και να διαλέξουμε το δικό μας μονοπάτι.

Όσο μεγαλώνουμε όμως το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι κάποια στιγμή φτάνουμε στο σημείο να αναζητάμε όχι απλά κάτι που να μας ταιριάζει, αλλά κάτι που να ηρεμεί την ψυχή μας, να καταλαβαίνει την ψυχή μας. Όταν επιτέλους φτάνουμε σε εκείνο το σημείο, και χωρίς να το έχουμε καταλάβει η συμπεριφορά μας θα είναι ανάλογη με αυτό που ζητάμε, και μόλις τότε επιτέλους θα ζήσουμε τον έρωτα όπως τον θέλαμε από μικρά παιδιά. Μόλις τότε και πάλι θα νιώσουμε εκείνο το φτερούγισμα στην καρδιά μας, το χαμόγελο μας να έχει πάρει μια μόνιμη μορφή μέχρι τα αυτιά, οι οποιεσδήποτε δυσκολίες που θα έχει η καθημερινότητα θα είναι σχεδόν μηδαμινής σημασίας γιατί θα ξέρουμε ότι δεν είμαστε μόνοι, θα νιώθουμε ασφαλής, ότι όλα είναι πιθανά και εύκολα, γιατί η ευτυχία που έχει φωλιάσει μέσα μας κάνει τα πάντα δυνατά.  Εκείνη θα είναι και η στιγμή που θα αντιληφθούμε το μεγαλείο του πραγματικού έρωτα, της πραγματικής αγάπης.

Το αληθινό νόημα και ύπαρξης αυτού του συναισθήματος το βρίσκουμε μόνο όταν θα είμαστε διατεθειμένοι όχι απλώς να δώσουμε αυτά που ζητάμε, αλλά και με το παραπάνω. Πέραν από το γεγονός ότι η αγάπη είναι ένα από τα νοήματα της ζωής μας, είναι εκείνο που στην πραγματικότητα μας κρατάει ζωντανούς. Για όλους υπάρχει κάτι, το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε εμείς, είναι να το δούμε και οι εμπειρίες μας, να μας έχουν μάθει τι αξίζει και τι όχι. Όλα τα υπόλοιπα θα κυλάνε με έναν αρμονικό τρόπο, πολύ απλά επειδή εκεί θα ανήκουν και οι δύο.

Ιωάννα Γκαβριλίου




Χρόνος

Πόσες φορές γυρίσαμε πίσω στον χρόνο με το μυαλό μας , σταθήκαμε και είπαμε …” Αχ! Και αν είχα κάνει το αντίθετο;” . Πόσες φορές γυρίσαμε ¨πίσω” για να πάρουμε απαντήσεις για το σήμερα ; Πολλές!

Μία ταινία , που ποτέ δεν φεύγει από το μυαλό μου , όταν οι σκέψεις μου στέκονται στο θέμα “χρόνος” είναι η ” Cloud Atlas” 2012. Μια ταινία που θέλει να μας δείξει πως μέσα στο χρόνο οι πράξεις μας , και οι χαρακτήρες μας , συνδέονται σαν ένα ολοκληρωμένο σώμα και επιδρούν στο παρελθόν , παρόν και μέλλον. Απίστευτο!

Κάθε φορά , μένω έκπληκτη , το πόσο σωστά είναι όλα αυτά στην ταινία. Πόσο σωστά μεταφέρεται η αλήθεια της ζωής μας μέσα από μία ταινία μυθοπλασίας αλλά βασιζόμενη σε μία πραγματικότητα …τον χρόνο! Εκστασιάζομαι, θα πω!

Μία ακολουθία πράξεων των προγόνων μας , ήταν η αιτία να ζήσουν οι παππούδες μας μεγάλους πολέμους , τραγικές πανδημίες , οικονομικές καταστροφές . Μία ακολουθία , που ξεχωριστά στον κάθε άνθρωπο ,έδωσε ώθηση να ακολουθήσει άλλες καινούργιες πράξεις δικιές του , που με την σειρά τους επηρέασαν τις ζωές των δικών μας γονιών .

Μία σκέψη του ζαχαροπλάστη της Αικατερίνης των Μεδίκων , να γεμίσει δύο ψωμάκια με κρέμα , την έκαναν να ενθουσιαστεί σε τέτοιο βαθμό που μετέπειτα στο πέρασμα του χρόνου πολλοί ζαχαροπλάστες δοκιμάσαν να εξελίξουν την συνταγή , με εκείνον τον έναν , που στον χρόνο τότε κανένας δεν συγκράτησε , σκέφτηκε να περιχύσει τα ψωμάκια με σοκολάτα , ώστε να καταλήξει σήμερα να λέγεται Προφιτερόλ!

Δεν θέλεις Γαλλία ; Δε θα σε πάω μακριά . Ελλάδα! Πόσες από της γιαγιάδες των γιαγιάδων μας , έφτιαξαν ένα φαγητό με αυτά που είχαν , που το πήραν μετά η γιαγιάδες μας το εξέλιξαν και φτάνουμε στο σήμερα που η ελληνική μεσογειακή διατροφή σπουδάζετε στα μεγαλύτερα σχολεία μαγειρικής.

Αυτό που θέλω να σου πώ , αν δεν έχεις βαρεθεί ακόμα , και διαβάζεις το κείμενο μου … είναι …χρόνος + πράξεις = επιπτώσεις.

Ο χρόνος είναι κάτι άπιαστο , όμως αποδεικνύει το παρελθόν μας , το παρόν μας και το μέλλον μας. Οι πράξεις μας μέσα στο χρόνο είναι τα δεδομένα που θα μας φέρουν μπροστά μας , το αποτέλεσμα όπου με αυτό θα έρθουν και οι επιπτώσεις που θα πρέπει να δεχτούμε και αναλάβουμε σαν όντα μέσα σε αυτό που μας δόθηκε. Την ζωή!

Δεν σου το κάνω συγκεκριμένο , όχι . Είτε καλές είτε άσχημες πράξεις , ο χρόνος είναι πάντα εκεί για να σου φέρει την απάντηση αν είναι καλές ή άσχημες . Το θέμα είναι , εσύ είσαι έτοιμος γι’ αυτό που έρχεται;




Η προσωπικότητα μας είναι κήπος. Η θέληση μας ο κηπουρός

Σίγουρα και είναι κατανοητό όσο μεγαλώνουμε, λόγο εμπειριών να δίνουμε περιθώριο στις απόψεις μας με μια μικρή ελαστικότητα. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι αλλάζουμε απόψεις, απλά βλέπεις πλέον κάποια πράγματα και από άλλη οπτική γωνία. Ούτως ή άλλως, όσο και αν λέμε ότι ο άνθρωπος δεν αλλάζει, αυτό δεν ισχύει, γιατί η ζωή περνάει από μέσα μας και όχι από δίπλα μας. Εκείνα που δεν αλλάζουν ποτέ, και τα οποία οι άνθρωποι τα έχουν μπερδέψει, είναι τα κομμάτια του εαυτού μας που προέρχονται από την ένωση των δύο DNA για να προκύψουμε εμείς.

Αυτό είναι το κομμάτι, που μας κάνει την ζωή μας δύσκολη, σε επίπεδο που καμιά φορά ούτε εμείς οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουμε τους εαυτούς μας. Αν στην ένωση δύο ανθρώπων θα ήμασταν πιο προσεκτικοί στην επιλογή του άλλου μας μισό, δηλαδή θα διαλέγαμε έναν άνθρωπο που θα τον καταλαβαίναμε εύκολα, όπως και εκείνος εμάς, τότε σίγουρα θα μπορούσαμε πιο εύκολα να καταλάβουμε το παιδί μας και κυρίως να τον προσανατολίσουμε πιο εύκολα. Γιατί όπως γνωρίζουμε η ανακάλυψη του εαυτού μας είναι μια μακροχρόνια διαδικασία και πολλές φορές όχι ιδιαίτερα ευχάριστη.

Το χτίσιμο της προσωπικότητας μας προφανώς χρειάζεται πρώτα την κατανόηση των γονιών μας και έπειτα παίρνουμε και εμείς σειρά. Όπως επίσης θα έπρεπε να καταλάβουμε ότι η προσωπικότητα μας είναι το μοναδικό  πράγμα που μας δίνει ελεύθερη πρόσβαση και διέλευση στην κοινωνία. Εννοείται φυσικά ότι αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς θα προσαρμόσουμε την προσωπικότητα μας στα θέλω της κοινωνίας, γιατί αν συμβεί αυτό, τότε σίγουρα δεν είμαστε πλέον εμείς. Άλλο να σεβόμαστε τους γύρο μας και τις απόψεις τους, και άλλο να θάβουμε την μοναδικότητα μας σε μία άβυσσο, που ο μόνος που θα επωφεληθεί από αυτό είναι η εχθρική κοινωνία, που σε θέλει σκλάβο ακόμα και του ίδιου σου του εαυτού.

Η προσωπικότητα σου είναι ο κήπος στον οποίο ζεις, μεγαλώνεις και εξελίσσεσαι, και η θέληση ο κηπουρός της. Δεν θέλει μόνο το σώμα μας συντήρηση, αλλά και η προσωπικότητα μας η οποία εξελίσσεται μέρα με την μέρα.  Αν η θέληση σου όμως, ο κηπουρός της βρίσκεται διαρκώς σε χειμερία νάρκη, ή εύκολα εξαπατάται από επιτήδειους που ζηλεύουν και θέλουν να φρενάρουν την ανύψωση σου, ή ακόμα χειρότερα όταν ο ίδιος σου ο κηπουρός δεν σε εμπιστεύεται, γιατί είμαστε σαν τον άνεμο, όποτε μας βολεύει αυτό που ακούμε χωρίς να λογαριάσουμε από ποιόν προέρχονται οι λέξεις, και αν είναι όντως για το καλό μας, και παίρνουμε αποφάσεις που νομίζουμε ότι εμείς τις πήραμε, με προφανή αποτελέσματα όχι ιδιαίτερα ευχάριστα για εμάς, που δυστυχώς πάντα το αντιλαμβανόμαστε αργά. Οπότε δικαιολογημένα και ο κηπουρός να μας κοιτάει στραβά.

Η προσωπικότητα μας είναι το μισό εγώ μας, είναι η σφραγίδα που κουβαλάει ο καθένας στην ομιλία του, στον τρόπο σκέψεις του, στον τρόπο γραφής του. Όλοι θέλουμε το πιο όμορφο κήπο, με τα πιο περιποιημένα λουλούδια, με τα πιο σπάνια λουλούδια , με τις πιο αξέχαστες και ευχάριστες μυρωδιές. Τίποτα από όλα αυτά δεν μπορούμε να καταφέρουμε να έχουμε, αν ο κηπουρός του είναι απών ή ενδιαφέρεται για αυτόν μόνο όταν πλέον από φωτεινό και γεμάτο ζωή κήπος κατάντησε ένας βάλτος για τα απόβλητα των άλλων.  

Όλοι μας έχουμε προσωπικότητα και θέληση, το θέμα είναι κατά πόσο είμαστε διαθέσιμοι να παλέψουμε για εμάς, ώστε να δίνουμε κάθε μέρα από λίγη ώθηση σε όλα εκείνα που κάνουν την μοναδικότητα μας μοναδική.  Ο μόνος που μπορεί να μπει εμπόδιο στην ανάδυση της πραγματικής μας φύση, είμαστε εμείς οι ίδιοι και κανείς άλλος. και εκείνοι που μπορούν και καταφέρνουν ανά διαστήματα να χειραγωγούν τον κηπουρό μας, είναι γιατί εμείς τους δώσαμε την ευκαιρία να το κάνουν και κυρίως γιατί εμείς τους αφήσαμε να δουν τις τυχόν αδυναμίες μας και πως να τις χρησιμοποιούν .

Ιωάννα Γκαβριλίου




Με τα μάτια της ψυχής

Οι ηλιαχτίδες που ξεπροβάλλουν δειλά δειλά , από τα παραθυρόφυλλα του σκοτεινού δωματίου , με αναγκάζουν να σηκωθώ βαριεστημένα από το κρεβάτι μου. Το φως πέφτει στα μισόκλειστα μάτια μου και τα αναγκάζει να ανοίξουν για τα καλά. Σκοτάδι απλωμένο. Γελάω με την πρωινή αφέλεια μου, καθώς δεν περίμενα να δω και τίποτε άλλο. Ψάχνω για αρκετή ώρα τις χνουδωτές παντόφλες μου, που μοιάζουν να έχουν χωθεί κάτω από το κρεβάτι. Απλώνω το χέρι , προσπαθώντας να ακουμπήσω την μορφή τους . Αν για κάτι είμαι περήφανη , είναι για την ανεπτυγμένη αίσθηση της αφής. Εξάσκηση χρόνων, σου λέω. “Καλημέρα” , μουρμουρίζω στον Σκοτ , ενώ παράλληλα τον ακούω να με υποδέχεται με την κουνιστή ουρά του και με μικρά γαβγίσματα , ανταποδίδοντας την καλημέρα μου. Ο Σκοτ είναι ο καλύτερος τετράποδος φίλος που θα μπορούσα να έχω επιλέξει. Άλλωστε με βοηθά, κυρίως στο περπάτημα που με δυσκολεύει με τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα που έχουν καταλάβει το πεζοδρόμιο στο οποίο κινούμαι. 

Το ντύσιμο με δυσκολεύει , αν και το έχω συνηθίσει τόσα χρόνια μόνη . Πολύ θα ήθελα να ανοίξω την ντουλάπα και σαν αντικρίσω τα χιλιάδες χρώματα και σχέδια των ρούχων , να αποφασίσω με αργή σκέψη , ποιο να πρωτοδιαλέξω . Προς το παρόν  , Στέλλα, είπα στον εαυτό μου , αρκέσου στην αφή για να επιλέξεις το ύφασμα της μπλούζας που σου ταιριάζει. Άλλωστε , μήπως θα έπρεπε να δίνουμε λιγότερο σημασία στην εμφάνιση ; Νιώθω τον Σκοτ να με κοιτάζει επίμονα. Φιλαράκο , σήμερα λέω να αρκεστώ στο λευκό μου μπαστούνι , του λέω. Αφουγκράζομαι την παραπονιάρικη διάθεση του , που γίνεται αντιληπτή με τους κοφτούς άναρθρους ήχους του. Υπομονή , και όλα θα φτιάξουν , αυτό δεν λέμε φίλε μου ;

Ο  αέρας της Αθήνας με υποδέχεται στο κατώφλι της εξώπορτας και κατεβαίνω με προσοχή τα σκαλοπάτια της εισόδου. Έχει αρχίσει να μου λείπει ο Σκοτ και το μπαστούνι μου δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει . Μα θα το παλέψω σήμερα , για να μπορώ να κυνηγήσω το αύριο . Η όραση δεν μπορεί να με εμποδίσει να φτάσω εκεί που επιζητώ , εκεί που ορίζω εγώ ως τέρμα. Προχωράω σταθερά στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας , με σταθερούς διασκελισμούς , ακούγοντας τα αυτοκίνητα να πηγαινοέρχονται σαν αστραπή στον κεντρικό δρόμο. Γύρω μου , αντιλαμβάνομαι την ύπαρξη ατόμων , που γελάνε , συνομιλούν χαμηλόφωνα και αισθάνομαι να με κοιτούν με επιμονή . Τα μαύρα μου γυαλιά ίσως βοηθούν την κατάσταση μου. Ξέχασα να συστηθώ . Είμαι η Στέλλα και είμαι τυφλή.

Ο οδηγός όδευσης τυφλών , ο σωτήρα μου όπως τον αποκαλώ εγώ , σταματά και πέφτω πάνω σε κάτι μεγάλο. Αυτοκίνητο θα ‘ ναι . Μα τι δουλειά έχει τώρα αυτό μπροστά μου ; Και εγώ πως θα καταφέρω να περάσω . Το μπαστούνι μου , ψάχνει χώρο να περάσω και ακούω την οργισμένη φωνή μιας κυρίας – Κοπέλα μου πρόσεχε θα μου κάνεις ζημιά στο αμάξι , δεν βλέπεις ; Θέλω να γελάσω με την ηλίθια ερώτηση της , και να της απαντήσω πως δεν έχω το προνόμιο της όρασης , όπως εκείνη , αλλά σωπαίνω. Φαίνεται έτοιμη για καβγά. – Με συγχωρείτε , απλά έψαχνα διέξοδο με το μπαστούνι μου για να μπορέσω να συνεχίσω τον δρόμο μου , αποκρίνομαι με ήρεμο και ευγενικό ύφος. Θα ‘θελα να δω τα μούτρα της από την μία. – Και πρέπει να μου προκαλέσεις ζημιά , δεν μπορείς να κάνεις πιο πέρα ; Απολίτιστοι άνθρωποι. Ένας κύριος με βροντερή φωνή , την επιπλήττει : Μαντάμ , δεν βλέπετε πως η κοπέλα είναι τυφλή ; Δεν ήξερε να κάνει πιο πέρα για να παρκάρεις εσύ την κούρσα σου πάνω στο πεζοδρόμιο στο οποίο περπατάμε . Η κυρία δεν απαντάει και την ακούω να φεύγει ηττημένη. Ψελλίζω ένα ευχαριστώ στον άνθρωπο , και βρίσκω χώρο , δίπλα στο παρκαρισμένο αμάξι για να περάσω. Δεν θέλω να με λυπούνται. Η ιδιαιτερότητα μου δεν είναι για λύπηση. 

Πολλές φορές αναρωτιέμαι , αν οι άλλοι νομίζουν πως δεν μπορώ να τα καταφέρω. Πως χρειάζομαι συνέχεια την βοήθεια κάποιου να με νταντεύει , όπως ένα μωρό . Μυστήρια πλάσματα οι άνθρωποι. Όταν κάποιος έχει ανάγκη τον περιφρονούν κι τρέχουν μα περιθάλψουν εκείνον που δεν έχει. Πως να τους εξηγήσεις ότι μπορώ να διαβάζω, να αθλούμαι , να βγαίνω , όπως κάνουν εκείνοι ; Πως να τους πείσεις ότι η καλύτερη βοήθεια που θέλουμε , δεν πηγάζει από την ανοχή στον ρατσισμό και τις κοινωνικές διακρίσεις , πως η βοήθεια που ζητάμε είναι απλά μια λέξη : ισότητα . Η κυρία που συνάντησα προ ολίγου απέδειξε περίτρανα ότι άνθρωπος δεν γεννιέσαι , γίνεσαι . Δεν αντιλέγω , η προσφορά προς τον συνάνθρωπο συνιστά την μεγαλύτερη μορφή ανιδιοτελούς αγάπης προς το άτομο – όμως χωρίς λύπηση. Το δώρο της προσφοράς υπερισχύει της όρασης που μερικοί από εμάς δεν διαθέτουμε. Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής λένε. Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Οι πράξεις είναι ο καθρέφτης της ψυχής μας . Όσο και όμορφο να ναι, ένα ζευγάρι μάτια , μπορεί να κρύψει τους σκοπούς του. Ενώ οι πράξεις μας ποτέ!

Αυτά συλλογιζόμουν , καθώς διέσχιζα τον δρόμο . Με κυνηγούν οι Ερινύες πάλι και δεν δίνω βάση στο που πατάω και βρίσκομαι. Ακούω με προσοχή ένα ψέλλισμα  . Καλέ τι γίνεται εκεί πέρα. Η φωνή δυναμώνει καθώς πλησιάζω το σημείο όπου το αυτί μου συλλαμβάνει τους ήχους. Αντιλαμβάνομαι ότι η φωνή βρίσκεται σε ένα στενό. Μια κυρία. Είμαι σίγουρη προς πρόκειται για μια γυναίκα . Με γοργό βήμα , φτάνω δίπλα της και προσπαθώ να εντοπίσω που κείται , καθώς ακούω διαρκώς ένα σύρσιμο. Απλώνω τα χέρια μου. Αίμα. Η κυρία έχει χτυπήσει. Με ήρεμο ύφος αποκρίνομαι : είστε καλά ; Αγχώνομαι , δεν παίρνω απάντηση . Επιχειρώ να εκτιμήσω την κατάσταση στην οποία βρίσκεται . Με γρήγορες κινήσεις πληκτρολογώ στο κινητό μου τον αριθμό του ΕΚΑΒ και καταφέρνω να τους δώσω τις ακριβείς πληροφορίες που χρειάζονται για να έρθουν.

Η κυρία αγκομαχά – Μην αγχώνεστε θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να σας βοηθήσω , της λέω . Σιωπή. Και τότε ακούω την φωνή της – Εσύ . Τι εσύ , δεν καταλαβαίνω . – Δεν σας κατάλαβα , αποκρίνομαι . Είμαι ειδικευόμενη γιατρός , γνωρίζω τι πρέπει να κάνω , δεν πρέπει να αγχώνεστε καθόλου, σας παρακαλώ μην κουνιέστε μόνο. – Εσύ είσαι , μου λέει . Η κυρία που συνάντησα το πρωί. Αυτή είναι , είμαι σίγουρη . Και τι δεν θα έδινα για να δω το βλέμμα της αυτήν την στιγμή. Της σφίγγω με προσοχή το χέρι για να της δώσω δύναμη. – Συγγνώμη , ψελλίζει . Χαμογελάω. Είμαι η Στέλλα, της απαντάω και είμαι τυφλή.

Το μήνυμα που οφείλουμε να μεταδώσουμε στον κόσμο , και ιδιαίτερα στην νέα γενιά , είναι αυτό : Οι άνθρωποι με αναπηρία δεν είναι κάτι το διαφορετικό . Οφείλουμε να τους εντάξουμε στο κοινωνικό πλαίσιο , όπως θα κάναμε σε κάθε άλλο μέλος . Οι άνθρωποι σαν την Στέλλα , μπορούν να γίνουν γιατροί , δικηγόροι , μουσικοί και κάθε λογής επάγγελμα . Η όραση δεν είναι το πρόβλημα σε αυτές τις περιπτώσεις. Η Στέλλα , και τα άτομα σαν εκείνη , μας αποδεικνύουν καθημερινά ότι τίποτα δεν μπορεί να σε εμποδίσει , από την προσφορά στον συνάνθρωπο. Αντίθετα , μικρόψυχοι που κυκλοφορούν ανάμεσα μας , υποβιβάζουν τον ανθρώπινο πολιτισμό , σε ζούγκλα του Αμαζονίου , με τις τραγικές απόψεις τους. Μάθαμε να λέμε ο τυφλός , ο κουτσός και ο ανάπηρος. Δεν μάθαμε να λέμε ο άνθρωπος πρώτα. Ας μην ξεχνάμε , πως για ισότητα παλεύουν όλοι , χιλιάδες χρόνια τώρα  την οποία κρίνεται αναγκαίο να αποδεικνύουμε στην καθημερινότητα μας . Η ισότητα δεν βρίσκεται μόνο στους αγώνες. Βρίσκεται και στα απλά πράγματα.

Για να μπορέσεις να καταλάβεις τον τρόπο ζωής αυτών των ανθρώπων , δοκίμασε να περπατήσεις μια μέρα στην πόλη σου , με ένα μαντήλι και την βοήθεια ενός μπαστουνιού. Σου έχω και ευχάριστα νέα. Το Μουσείο Αφής δημιουργήθηκε στην Αθήνα το 1984 σαν μια προσπάθεια που θα δώσει την ευκαιρία σε άτομα με προβλήματα όρασης να γνωρίσουν την πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας. Τα εκθέματα της συλλογής ανήκουν στην Κυκλαδική, Μινωική, Γεωμετρική, Αρχαϊκή, Αυστηρού Ρυθμού, Κλασική, Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο. Μια ανάσα για αυτούς που αγαπούν τον πολιτισμό αλλά δεν μπορούν να τον αντικρίσουν , παρά μόνο με τα μάτια της ψυχής τους.

Γιατί τα μάτια της ψυχής είναι η όραση τους

Αριάδνη Εμμανουηλίδου




Η τύχη στην ώρα της…

Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι από εμάς ελπίζουμε ότι με τον χρόνο θα μάθουμε να βλέπουμε καλύτερα, να διακρίνουμε το κατάλληλο και το ακατάλληλο. Σίγουρα δεν ωριμάζουμε από την μία μέρα στην άλλη, αλλά έστω και μια μικρή αλλαγή κάθε μέρα στον τρόπο σκέψεις θα ήταν ένα βήμα μπροστά. Κάθε φορά όμως που θεωρούμε ότι πήραμε την σωστή απόφαση, πρέπει να παραδεχτούμε ότι όντως ήταν η σωστή απόφαση, αλλά για την δεδομένη χρονική στιγμή, δεν σημαίνει ότι και στο τώρα θα ήταν σωστή.

Όπως και η ζωή μας, έτσι και οι αποφάσεις μας είναι όλα στο τώρα. Ακόμη και αν μια απόφαση έχει παρθεί για μακροχρόνια απόδοση, το γεγονός ότι η απόφαση πάρθηκε τώρα, αυτό δεν αλλάζει. Για αυτό άλλωστε λέμε και επιμένουμε στο να ζούμε το σήμερα, γιατί το αύριο όσο κοντά και αν φαίνεται είναι πολύ μακριά. Βρίσκεται 1.440 λεπτά μακριά, στα οποία αυτά λεπτά η ζωή μπορεί να αλλάξει 365 μοίρες, χρόνος που για το μυαλό ενός απλού ανθρώπου δεν είναι αρκετός να επεξεργαστεί ή και να αποδεχτεί απότομες αλλαγές.

Αρκετοί άνθρωποι όμως, όπως εκείνοι που βρήκαν τον εαυτό τους και ξέρουν τι ψάχνουν, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να δουν τις ευκαιρίες που τους δίνονται σε καθημερινή βάση, αρπάζοντάς τες στην ώρα τους, χωρίς καμία καθυστέρηση. Σε αντίθεση με άλλους που χαθήκαν μέσα στις σκέψεις τους και έχασαν ευκαιρίες, επειδή απλά κοιτούσαν αλλού. Πολλές φορές αυτό που ψάχνουμε είναι μπροστά στα μάτια μας, και εμείς το ψάχνουμε στα αστέρια. Υπάρχουν φορές όμως που μπορεί να βρεθήκαμε σε κάποιο σταυροδρόμι και η επιλογή που κάναμε να έδειχνε ότι αφήσαμε μια ευκαιρία να χαθεί, γιατί άλλα ήταν τα πιστεύω μας την συγκεκριμένη στιγμή. Σαν την κλασική έκφραση, αν χάσεις αυτό το τρένο, δεν ξέρεις αν θα περάσει άλλο. Εγώ πάντα ήθελα όμως να πιστεύω ότι πάντα θα υπάρχει επόμενο, γιατί αν όντως θα ήμασταν έτοιμοι για εκείνο, η επιβίβαση θα ήταν μια τελείως μηχανική αντίδραση, χωρίς καμία περαιτέρω σκέψη ή ανάλυση πάνω σε ένα εκατομμύριο αν το ένα, αν το άλλο.

Όπως λέμε όλα έρχονται στην ώρα τους, έτσι και η κάθε ευκαιρία και η τύχη. Η διαφορά όμως είναι όταν πλέον είμαστε έτοιμοι, να μην αφήνουμε τον φόβο της προηγούμενης αναμονής να μας αποτρέψει να χάσουμε μια πραγματική ευκαιρία. Και εδώ έρχεται ο ρόλος της τύχης. Η τύχη αντίθετα με τις ευκαιρίες δεν έρχεται σε κάθε βήμα, είναι λίγο πιο περιορισμένη, και σίγουρα να έρθουν αυτές οι δύο έννοιες πακέτο, είναι τόσο σπάνιο, όσες και οι πιθανότητες να κερδίσεις τρείς φορές σε μια ζωή το τζόκερ.

Οπότε πως άραγε θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε όταν η τύχη μας χτυπάει την πόρτα, ώστε εμείς να είμαστε εκεί να της την ανοίξουμε διάπλατα, αφήνοντας από έξω όλα τα περιοριστικά μέτρα και τους τοίχους που χτίσαμε γύρο μας. Σίγουρα ο πλέον καχύποπτος και σκληρός τρόπος ζωής, ή καλύτερα ο ψεύτικος κόσμος, να μας δυσκολεύει καμιά φορά να δούμε καθαρά ολόκληρη την εικόνα, αλλά σίγουρα δεν μας αποτρέπει να αναζητάμε διαρκώς μόνο το καλό, τόσο μέσα μας αλλά και γύρο μας. Μπορεί κατά την γέννηση μας να μην χώσαμε το χέρι πολύ βαθιά στο βάζο της τύχης, αλλά σίγουρα όλοι μας έχουμε από λίγο, και αυτό το λίγο σίγουρα έρχεται όχι απλά όταν το έχουμε περισσότερο ανάγκη, αλλά και όταν είμαστε έτοιμοι να την δούμε και ας έχουμε τις αμφιβολίες μας.

Ιωάννα Γκαβριλίου




Τεχνικές για κατανόηση χωρισμού γονέων

Το διαζύγιο είναι οριστικό. Συχνό φαινόμενο συνιστά το γεγονός ότι τα παιδιά χωρισμένων γονιών αδημονούν την επανασύνδεση της οικογένειας και είναι φυσικό να επιθυμούν και τους δύο γονείς τους μαζί.

Καταρχάς, όσο πιο ξεκάθαροι, ακριβείς και σαφείς είναι οι γονείς για την οριστικότητα της απόφασής τους, τόσο εκείνα προσαρμόζονται σταδιακά στη νέα κατάσταση, εναλλακτικά τους δημιουργείται σύγχυση.

Επιπρόσθετα, έκαστος γονιός εξηγεί ότι είναι αμετάκλητη η απόφαση και δεν δύναται να ανατραπεί από τα παιδιά, καθώς δεν εξαρτάται και ούτε ανακύπτει από εκείνα. Οι γονείς δεν θα είναι ποτέ ξανά μαζί ως ζευγάρι, μα ατέρμονα τα παιδιά τους θα συναποτελούν το συνδετικό κρίκο.

Προς τούτοις, είναι σημαντικό να προετοιμαστούν κατάλληλα για τις δύσκολες ερωτήσεις και για την διαχείριση των δικών τους συναισθημάτων, προκειμένου να λειτουργήσουν ως αρωγοί στην προσαρμογή των παιδιών τους στην νέα πραγματικότητα.

Τουτέστιν, να επιτραπεί στα παιδιά να αισθανθούν, όπως νιώθουν, παρέχοντας χώρο, και ως εκ τούτου να εκφράσουν συναισθήματα, με τους γονείς να βρίσκονται εκεί για να ακούσουν σκέψεις και τυχόντα παράπονα. Βέβαια, αυτό, μπορεί να υλοποιηθεί και μέσα από μια ζωγραφιά ή ένα βιβλίο.

Ομοίως, είναι καλό να βιώσουν την θλίψη, να πενθήσουν, με το συναίσθημα αυτό να απαρτίζει μια από τις πρώτες αντανακλαστικές συναισθηματικές αντιδράσεις. Είναι, άλλωστε, η μεγαλύτερη απώλεια που έχουν βιώσει.

Επιπροσθέτως, οι ίδιοι οι γονείς οφείλουν να εκφράζουν και να μοιράζονται με τα παιδιά τους το πως νιώθουν, με μεγάλη, όμως, προσοχή και φροντίδα, ώστε να μην τα επιβαρύνουν, κι ούτε εκείνα να αισθάνονται την υποχρέωση να τους παρηγορήσουν.

Κλείνοντας, μια ακόμη τεχνική που συμβάλει στην κατανόηση χωρισμού γονέων είναι η αίσθηση ασφάλειας με χρήση και προγράμματος, όπου τα παιδιά διαθέτουν σταθερή επαφή και με τους δυο γονείς και σταθερή καθημερινότητα με οικεία πρόσωπα και περιβάλλοντα.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Ο θεός φταίει για όλα

Είναι φυσιολογικό να έχουμε όλοι τις αμφιβολίες μας όσον αφορά την ύπαρξη μας, την προέλευση μας. Για αυτό και σε όλους τους αιώνες υπήρχαν οι λεγόμενοι επιστήμονες που μέσα από τα έργα τους προσπαθούσαν να δώσουν εξηγήσεις σε όλα τα ανερχόμενα περίεργα συμβάντα που δεν είχαν λογική στην κάθε εκάστοτε εποχή, ή σε όλα τα τυχαία ή κατά λάθος γεγονότα στα οποία ήθελαν μια επεξήγηση.

Ταυτόχρονα με αυτούς όμως υπήρχαν και οι λεγόμενοι άνθρωποι του θεού, οι ιερείς, οι οποίοι πέραν ότι είχαν καταλάβει ότι ο άνθρωπος όσο πιο αγράμματος είναι τόσο πιο ευκολόπιστος και χειραγωγήσιμος είναι, τόση περισσότερη εξουσία μπορούν να ασκήσουν. Ο μέσος άνθρωπος μη έχοντας επίγνωση για πολλούς αιώνες ποιος πραγματικά είναι, οδηγούμενος από φόβους που του επέβαλαν τα υποτιθέμενα κοινωνικά συστήματα, είχε ανάγκη να πιστέψει σε κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο και ας μην καταλάβαινε τι είναι ο θεός, μόνο και μόνο να νιώσει ότι δεν είναι μόνος.

Για πολλούς αιώνες, για να μην πούμε έως και μέχρι σήμερα σε κάποιο βαθμό, πολλοί άνθρωποι παραμένουν ημιτελείς σαν προσωπικότητες, χωρίς καμία μόρφωση, ή καλύτερα να πούμε γεμάτοι παραπλανητική γνώση, εύκολα καθοδηγούμενοι από τα ψευτοαρπακτικά, δαιμονισμένες ψυχές, που δηλώνουν πιστοί του θεού, υπάκουοι στον λόγο του θεού, οι λεγόμενοι πατεράδες της εκκλησίας οι οποίοι το μόνο που κάνουν είναι να διαστρεβλώνουν την αλήθεια, κάνοντας τους αφελείς ανθρώπους ακόμα πιο αμαρτωλούς.

Γεμίζουν οι εκκλησίες από άπιστους, από ανθρώπους που δεν ξέρουν τι σημαίνει αγάπη, που δεν γνωρίζουν τι σημαίνει μοιράζομαι, που δεν ξέρουν τι σημαίνει αποδοχή, που δεν ξέρουν τι θα πει παιδεία, που δεν ξέρουν τι σημαίνει θεός. Από το πρωί ως το βράδυ βράζει η ψυχή μέσα στο κορμί τους, σαν τα καζάνια της κόλασης, από την αηδιαστική υποκρισία της δηθενιάς, της υποτιθέμενης παιδείας που νομίζουν ότι έχουν, που με θράσος την περνάνε και στις επόμενες γενιές, καταστρέφοντας ανυποψίαστες ψυχές, στέλνοντας τα όσο πιο μακριά γίνεται από τον θεό.

Ανήμποροι να κουμαντάρουν αυτήν την κατάμαυρη και διαλυμένη ψυχή τους, ή ακόμα χειρότερα τις αδικαιολόγητες αισχρές πράξεις τους, μάθανε να λένε ο θεός φταίει. Το έχουν κάνει σαν καραμέλα : ο θεός σε τιμώρησε και βίασαν το παιδί σου, ο θεός σε τιμώρησε και σκότωσαν το παιδί σου, ο θεός μας τιμώρησε και ήρθε το τσουνάμι και μας πήρε σηκωτούς, ο θεός μας τιμωρεί που υπάρχει τόση κακία, ο θεός και ο θεός. Ο θεός δεν είναι τιμωρός, αντιθέτως είναι ο μοναδικός σύμμαχος σε τούτην την ζωή.

Ο θεός σημαίνει αγάπη, ο θεός σημαίνει καλό, ο θεός σημαίνει ομορφιά, φώς, ανθρωπιά. ο θεός σημαίνει ζωή. Και πουθενά σε όλα αυτά που κάνουμε εμείς δεν υπάρχουν αυτά. Είμαστε τόσοι μικροί και σχεδόν ανύπαρκτοι μπροστά στην έννοια του θεού, που το λιγότερο που θα έπρεπε να νιώθουμε είναι ντροπή και αηδία με τον ίδιο μας τον εαυτό, που έχουμε το θράσος να ρίχνουμε ευθύνες στον θεό για τις απερίγραπτες και υποτιθέμενες ηθικές μας αξίες και για μην πούμε για τις πράξεις. Που για τις πράξεις μας πλέον νομίζω και ο ίδιος ο θεός έχει μείνει άφωνος, ούτε καν εκείνος δεν μπορεί να βρει καμία λέξη ταιριαστή στην κατάντια μας.

Έχουμε γίνει τόσο γελοίοι και μέγα κρητικοί των πραγμάτων που δεν βλέπουμε ότι η οποιαδήποτε ευκαιρία μας δίνει ο θεός σε καθημερινή βάση εμείς την χαραμίζουμε με την εγωμανία μας, που και να υπήρχε παράδεισος εμείς σίγουρα δεν αξίζουμε ούτε από έξω να περάσουμε. Καμία αυτογνωσία, καμία αυτοκριτική και ιδού τα αποτελέσματα. Ο θεός δεν φταίει πουθενά και για τίποτα, δεν έχει καμία ευθύνη για τις δικές μας πράξεις. Ο θεός μας έδωσε την ελευθερία βούλησης ώστε εμείς να έχουμε την ζωή στα χέρια μας, να την κουμαντάρουμε όπως εμείς θέλουμε, παρόλα αυτά εμείς χωρίς καμία ντροπή ή τύψεις για τα χάλια μας, ρίχνουμε ευθύνες ακόμα και στον θεό. Δεν είμαστε πλέον άξιοι να ζητάμε από τον θεό.

Ο θεός βρίσκεται κάθε μέρα δίπλα μας, γιατί ο θεός βρίσκεται μέσα μας, αρκεί εμείς να επιλέγουμε μόνο το καλό.

Ιωάννα Γκαβριλίου




Αστρολογία: Προβλέψεις 22-28 Φλεβάρη

Αχ και πόσο μου λείψατε! Το ξέρω όμως ότι κι εγώ σας έλειψα.
Μα καιρός ήταν αυτός;  Ωραίο το χιονάκι αλλά μας αποκόβει βρε παιδί μου!
Μπαίνω κατευθείαν όμως στο θέμα γιατί έχουμε πολλά και καλά αυτή την εβδομάδα.
Ο ήλιος μπήκε θριαμβευτικά στο ζώδιο των ψαρακίων. Ονειρευτείτε με την ησυχία σας.
Ο Ερμής πήρε το ίσιο δρόμο, προλαμβάνετε δεν προλαμβάνετε τις εκπτώσεις για εκείνα τα γκατζετάκια που λέγαμε. ΠΣΚ συγκλονιστικό, Πανσέληνος στην Παρθένο ναι θα το κάνουμε επιτέλους και το σφουγγάρισμα και τα πατζούρια,   αλλά  και Αφροδίτη στους Ιχθύες, μάνα μου μέλια , χάδια και αξημέρωτα βράδια.

ΚΡΙΟΣ:  Θύμωσες ξεθύμωσες τι κατάλαβες; Μπόρα ήταν και πέρασε. Σου τα έλεγα μάτια μου να μην στα έλεγα, και τώρα στα λέω μην αγχώνεσαι έτσι βρε πουλάκι μου μόλις που ξυπνάς για το πώς θα βγει η μέρα  και η δουλειά, θα βρεις τρόπο. Πίστεψε με βρε κουτό, είναι δυνατόν να λέω άκυρα πράγματα στην μεγάλη μου αδυναμία; Και το πορτοφολάκι δεν θα αδειάσει και πρόσωπο νέο θα σκάσει από την πάνω γειτονίστα, που θα σου πιάσει την κουβέντα περί καλού και μη ξεχάσεις να κρατήσεις τηλέφωνο του γιατί κατά τον Μάιο θα σου φανεί πολύ χρήσιμο και το τηλέφωνο και το πρόσωπο χεχεχε.

ΤΑΥΡΟΣ:  Άντε βρε καμάρι μου πάνε πέρασαν τα χοντρά ζόρια. Ζουμπουρλούδικο μου κάτσε λίγο πάρε ανάσα και κλείσε κομμωτήριο. Άσε τα πείσματα και τα νάζια κατά μέρος και  κράτησε  ελεύθερο χρόνο  να τον περάσεις  με το γκομενάκι γιατί θα καούν τα κάρβουνα αυτή την εβδομάδα. Κυκλοφορούν νέα στο γραφείο πως η ξινή θα πάρει μετάθεση για παραμεθόριο αν δεν συμμορφωθεί και θα νιώσεις άλλος άνθρωπος στη δουλειά, και το δημιουργικό σου θα εκφραστεί ελεύθερα και το πρόγραμμα θα τηρηθεί κατά γράμμα και θα ολοκληρώσεις ότι δεν ολοκλήρωνες τέλος πάντων.

ΔΙΔΥΜΟΙ :  Αδέλφι μου όπως ήδη έχεις καταλάβει ο δικός μας (ο Ερμούλης ντε) πήρε τον ίσιο δρόμο και τα πράγματα άρχισαν πάλι να λειτουργούν κατά πως πρέπει γιατί μας είχαν βγει τα έντερα με τις καθυστερήσεις και τα τοιαύτα. Ξεθόλωσε και το μυαλό επιτέλους. Τώρα είναι ώρα να κάτσεις με χαρτί με μολύβι και ένα κουβά καφέ στο μπαλκόνι  να υπολογίσεις τι θέλεις να κρατήσεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις για να έχουμε καλή συνέχεια, ναι αδελφάκι μου;  Στο πορτοφόλι δεν βλέπω αλλαγές, και στο γραφείο καλμάρουν τα πράγματα. Το κινητό πάντα φορτισμένο παρακαλώ γιατί θα πάρεις μηνυματάκι που θα σου ανοίξει την καρδιά!

ΚΑΡΚΙΝΟΣ :   Γκρινιαρόγατο τώρα που τα γκομενικά θα πάνε φίνα γιατί να σου φαίνεται ξαφνικά λουκουμάς ζαχαρωμένος το παρεάκι και θα κολλήσεις πάνω του σαν μύγα, τώρα που δεν θα σταματάνε τα μέιλ με τις παραγγελίες και τα μηνύματα με τα γλυκόλογα και τις τσιριμόνιες, τώρα που επιτέλους θα ξεφορτωθείς το παρελθόν όπως ξεσαβουρώνουν τα αμπάρια τους από το περριτό βάρος τα καράβια  που θέλουν να φτάσουν πιο γρήγορα στον προορισμό τους (πωωωω τι γράφω σήμερα η Θεά), τώρα να δω ποια αιτία  θα βρεις για να γκρινιάξεις…. Α! μάλιστα, στα οικονομικά νέα ίσως ακούσεις για κάτι έκτακτες εισφορές, μα είναι δυνατόν!?!?!

ΛΕΩΝ :    Αρχοντόπουλό μου! Γιατί μου χαμήλωσες την χαίτη; Γιατί εδώ πατάς και εκεί βρίσκεσαι με το συντροφάκι σου; Τι έγινε; Σου μπήκαν ψύλλοι στα αυτιά; Να τους ψεκάσεις με εντομοκτόνο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να αμφιβάλεις. Είναι η Πανσέληνος που σε τσιτώνει, όταν θα περάσει θα την δεις αλλιώς μαζί του. Για αυτό ξεκίνα καλύτερα να το μαζεύεις το ψυχρό και το ανάποδο. Σκέψου τι ωραία νέα είχες στο γραφείο το πρωί και το βράδυ που θα είσαι με το έτερον ήμισυ το καλό που σου θέλω γίνε το αρχοντόπουλο που αγάπησε γιατί αλλοίμονο σου. Αυτό που δεν θέλω με τίποτα να κάνεις είναι να σκέπτεσαι  το ύψος του μπόνους παραγωγικότητας  που θα πάρεις αρχές Μαρτίου γιατί πάλι θα φορτώσεις άσχετα τις κάρτες και στο τέλος δεν θα σου μείνει σάλιο.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ :  Εδέησε επιτέλους η θεά Αφροδίτη να δεις ότι δίπλα σου στέκεται ένας άνθρωπος που σε ποθεί και σε σκέφτεται και αν δεν τον βλέπεις εκεί τώρα, όπου να ’ναι θα τον δεις και θα τον καμαρώσεις!  Άντε που είχες πέσει με τα μούτρα στη δουλειά και ξέχασες ότι υπάρχει και αυτό που επιστημονικά ονομάζουμε «ερωτικό πάρε-δώσε» λες και έχεις πατήσει τα ογδόντα και είσαι σε φάση «καλή ψυχή». Σε παρακαλώ, για σύνελθε λίγο, για σταμάτα αυτό το στυλάκι του «δεν σηκώνω μύγα στο σπαθί μου εγώ» και πρόσεξε λίγο εκεί ανάμεσα στις λατρεμένες σου λεπτομέρειες θα παίξει  έκπληξη στα ξαφνικά και στα αναπάντεχα! Άντε γιατί α…

ΖΥΓΟΣ :   Έλα Ζαχαρίτσα μου και είπαμε φέτος είναι η χρονιά σου όπως πάνε να εξελιχθούν τα πράγματα.  Με το φεγγαράκι θα σε πιάσουν οι μοναξιές σου και αυτό είναι ένα θέμα γιατί θα χάσεις, αλλά τέλος πάντων θα κερδίσεις αλλού εσύ. Στο γραφείο θα αλλάξουν και την σκισμένη μοκέτα και τις χαλασμένες καρέκλες και αυτό το απαράδεχτο λαδί στους τοίχους για να βάλουν το άλλο το λαδί δυό τόνους κάτω που πάει με το ξύλο της βιβλιοθήκης  ώστε να μπορέσεις να δουλέψεις και πάλι με την άνεση σου. Ως αποτέλεσμα; θα κλείσεις διπλάσιες συμφωνίες από ότι συνήθως και θα μαζέψεις μπόλικα στο πορτοφόλι. Άσε που με την λίγη  γυμναστικούλα που  έκανες   έσφιξες παντού και πάλι κάνεις θραύση όταν κυκλοφορείς στα σουπερ μάρκετ.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ :   Νάτο! Έτσι το θέλω εγώ αυτό το παιδί! Χαλαρό, υποχθόνιο έτοιμο για όλα. Να έχει στο μυαλό του ότι η ζωή είναι γεμάτη χαρές και να σχεδιάζει με χάρη και εξυπνάδα πώς θα εκδικηθεί εκείνον τον ντιπ άχρηστο προϊστάμενο που του έχει φάει τη ζωή ένα εξάμηνο τώρα, να ονειρεύεται με κέφι την απόλυτη καταστροφή του και να την βλέπει να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μου σαν θαύμα! Μα ναι γλυκό μου η ζωή είναι ωραία και διαθεσιμότητα για φλέρτ υπάρχει και δηλητήρια νέας γενιάς υπάρχουν που δεν ανιχνεύονται και ένα σωρό άλλα πραγματάκια που  χάνοντας την ψυχραιμία σου τόσο καιρό  διέφυγαν της προσοχή σου. Αλλα τώρα που χαλάρωσες όλα θα εμφανιστούν μπροστά σου γιατί αν θέλουν ας κάνουν κι αλλιώς συν του ότι θα έχεις ευχάριστη έκπληξη στο πορτοφολάκι από δέρμα κροκόδειλα. Αχ… όταν μου γελάς σε αγαπώ πιο πολύ.

ΤΟΞΟΤΗΣ :   Χαρά μου, για σένα ζω χαρά μου, που λέει και το τραγούδι! Τι να σε νοιάξει που στο γραφείο έρχονται όλα ανάποδα; Φάση είναι θα περάσει. Θα ξυπνήσεις λίγο ζοχαδιασμένο αυτές τις μέρες θα δεις την λιακάδα έξω, πάνε τα νεύρα, πιάνεις το τραγούδι σε ακούει η καρδερίνα του γείτονα αρχίζει και αυτή το τσιριτιριτρο,  σου κορνάρει ρυθμικά από κάτω ο ντελιβεράς γιατί θυμήθηκε το πουρμπουάρ που του έδωσες τις προάλλες, αρχίζει το τραγούδι και το φοξ τεριε στον 2ο βγαίνει ο «μπαμπάς» του να το μαλώσει, μη, του φωνάζεις, τραγουδάμε παρέα,  βγαίνουν και οι υπόλοιποι στα μπαλκόνια πιάνετε το τραγούδι όλοι μαζί και ναι ρε φίλε ότι και να γίνει η ζωή είναι ωραία λέμε, ειδικά όταν έρχεται  μήνυμα από εκείνο το πρόσωπο από τα παλιά που τόσο μα τόσο θα ήθελες να ξαναδείς και ας μην έχεις μία στην τσέπη.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ :  Προεδράκι μου τα συγχαρητήριά μου. Όλα μπήκαν ξανά στη θέση τους. Χρειάστηκε λίγος καιρός να συνέλθεις από το προηγούμενο ζόρι αλλά όλα είναι στη θέση τους τώρα.  Και το χαμόγελο και η φλογερή ματιά και κατανόηση στο γκομενάκι δείχνουμε που το είχαμε μουρλάνει στη μουγκαμάρα και στο τσακ το σώσαμε να μην πάρει των ομματιών του και μετά θα σου έλεγα εγώ που θα πήγαινε το τουπέ.  Αλλά και στο γραφείο πια, τι να πω και τι να μολογήσω! Όλα πάνε πρίμα προεδράκι μου και μην φτύνεσαι δεν ματιάζεσαι εσύ μόνο ματιάζεις . Σε βλέπω δυναμωμένο και έτοιμο για όλα, το τρως το πρωινό σου ε; Ξέρεις εμπλουτισμένο σε βιταμίνες και φυτικές ίνες, δεν τις έχεις ανάγκη τις γλυκόζες  μάτια μου εσύ καις κηροζίνη!

ΥΔΡΟΧΟΟΣ :  Μικρή πικρή μου αγάπη ότι και να γίνει εσύ έχεις τον Σύριο να πας να ξεκουράσεις το ταλαιπωρημένο σου είναι, γι αυτό δεν σε φοβάμαι. Ανησυχείς το βλέπω για το οικονομικά του κόσμου ετούτου για την επαγγελματική αποκατάσταση των ανέργων του κόσμου ετούτου και των άστεγων και των πεινασμένων, έχεις δίκιο μάτια μου, δίκιο βουνό! Και αυτοί οι εξτρατερέστριαλς γιατί αργούν και δεν έρχονται; αναρωτιέσαι αλλά θα έρθουν λίγη υπομονή, τόσες χιλιάδες χρόνια τους περιμένουμε λίγη υπομονή ακόμη και όλα θα πάνε κατ΄ ευχήν, εκεί στο τέλος της εβδομάδας όλα μα όλα θα μοιάζουν καλύτερα, πίστεψε με (που πολύ αμφιβάλω) και θα δεις.

ΙΧΘΥΣ :  Ψαράκι μου, ζαργανάκι, μπαρμπουνάκι, σαργουδάκι και τσιπούρα μην αρχίζεις την μουρμούρα, ότι κακώς κείμενο και υποκείμενο πάει,  έρχεται η Αφροδιτούλα να στα σενιάρει όλα. Μα το ξέρω πως ζορίζεσαι βρε πουλάκι μου, εχμ.. ψαράκι μου ήθελα να πω, αλλά έτσι είναι η ζωή, αν δεν είχε και τα ζόρια της μια βαρεμάρα θα μας έπιανε δεν νομίζεις; Από το Σάββατο όμως όλα θα γίνουν πάρα πολύ καλύτερα στο λέω και στο υπογράφω. Χαλάρωσε και απόλαυσε την εποχή των γενεθλίων σου, πάρε εκείνο το ζεν τουπέ που έχεις και βάδισε στα καταπράσινα υγρά λιβάδια του Ποσειδώνα ( μα τι Θεά είμαι σήμερα με θαυμάζω τόσο που θα με ματιάσω στο τέλος) και άφησε πίσω το άγχος γλυκό μου και τα παρατράγουδά του, έχεις να ζήσεις πολύ όμορφες στιγμές και εξελίξεις ολούθε!

αυτά  για τώρα &  μέχρι την επόμενη εβδομάδα  φιλιά & αγκαλιές μωρά μου!!
                                                Ευγενία Ρουμπέση

Εικονογράφηση, κολάζ: Iconic Allegories




Πως να αντιμετωπίσετε τις τοξικές πρωινές συνήθειες

Η διάθεσή μας συνήθως καθρεφτίζει τον τρόπο που ξυπνάμε το πρωί. Για αυτό είναι πολύ σημαντικό να ξεκινάμε την μέρα μας έχοντας αρκετή ενέργεια και καλή διάθεση, ώστε να μπορούμε να ανταποκριθούμε κατάλληλα στις καθημερινές ασχολίες που γεμίζουν το πρόγραμμά μας.
Όμως, μόλις ξεπροβάλλουν οι πρώτες ακτίνες φωτός στο δωμάτιο μας, πολλές φορές αναλωνόμαστε σε συνήθειες που φυλακίζουν την ενέργεια που χρειαζόμαστε για να ξεκινήσουμε ιδανικά την μέρα μας.

Παρακάτω, σας παραθέτουμε 8 tips για να ξεκινήσετε όμορφα την μέρα σας, αλλά και για να αντιμετωπίσετε ορισμένες τοξικές, πρωινές συνήθειες:

1. Το ξυπνητήρι
Η αντίληψη πως η αναβολή του ξυπνητηριού ανά δέκα λεπτά προσδίδει επιπλέον ενέργεια είναι απλώς μια ψευδαίσθηση. Με αυτόν τον τρόπο, ξυπνάς νιώθοντας περισσότερη κόπωση αλλά και καθυστερείς ορισμένες υποχρεώσεις σου.
Η καλύτερη λύση είναι να τοποθετείς το κινητό αρκετά μακριά από το κρεβάτι. Έτσι μόλις ακούσεις τον ήχο του ξυπνητηριού, αναγκαστικά θα σηκωθείς στην ώρα σου για να απενεργοποιήσεις το ξυπνητήρι.

2. Μην ξεχνάς να πίνεις νερό
Επειδή το σώμα σου είναι πολλές ώρες χωρίς νερό παραμονεύει ο κίνδυνος της αφυδάτωσης. Είναι πολύ σημαντικό να κρατάμε το σώμα μας συνεχώς ενυδατωμένο, καταναλώτoντας τουλάχιστον δύο ποτήρια νερό, μαζί με το πρωινό γεύμα μας.

3. Κατανάλωση πρωινού γεύματος
Το πρωινό είναι το πιο σημαντικό γεύμα της ημέρας καθώς είναι αυτό που θα μας δώσει ενέργεια και είναι εξαιρετικά απαραίτητο. Πολλοί από εμάς το παραβλέπουμε ή δεν προλαβαίνουμε να τρώμε το πρωί. Όμως η παράλειψη του πρωινού γεύματος συνεπάγεται με το αίσθημα της πείνας , το οποίο μπορεί να σε αποσυντονίσει από τα καθήκοντά σου αλλά και να σε οδηγήσει στο να καταναλώσεις παραπάνω ποσότητες φαγητού αργότερα μέσα στη μέρα.

4. Πρωινός καφές
Σύμφωνα με ευρήματα ερευνών του 2005 στην Αμερική, ο καφές είναι η νούμερο ένα πηγή αντιοξειδωτικών στην διατροφή των ανθρώπων. Η κατανάλωση καφέ μετά το πρωινό, όχι μόνο συμβάλει στο να ξυπνήσεις το πρωί, αλλά βοηθάει στην μακροζωία καθώς έχει συσχετιστεί με τον μικρότερο κίνδυνο για ορισμένες σοβαρές ασθένειες. Η καλύτερη ώρα για την κατανάλωση του καφέ είναι στις 9 το πρωί. Εκτός από καφέ είναι επίσης σημαντικό να καταναλώνεις μαζί με το πρωινό γεύμα , ροφήματα πλούσια σε βιταμίνες όπως χυμό πορτοκαλί ή πράσινο τσάι .

5. Αφήνεις το φως του ήλιου να μπει στο δωμάτιο σου
Το να μένεις στο σκοτάδι μόλις ξυπνάς ή όσο ετοιμάζεσαι σε κάνει να νιώθεις παραπάνω κούραση και μελαγχολία. Ο καιρός επηρεάζει επίσης την διάθεση μας για αυτό, το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να ανοίξεις τα παντζούρια και τις κουρτίνες ώστε να γεμίσει το δωμάτιο σου με το φως του ήλιου. Όσο πιο φωτεινό είναι το δωμάτιο σου το πρωί , τόσο πιο ευδιάθετα αρχίζεις την μέρα σου.

6. Στρώνεις το κρεβάτι σου μόλις ξυπνάς
Μπορεί να ακούγεται κάπως παράλογο, αλλά η τακτοποίηση του κρεβατιού σου το πρωί ενεργοποιεί διάφορες εγκεφαλικές λειτουργίες καθώς βοηθάει στο να είσαι πιο οργανωτικός/η σε διάφορες στιγμές της μέρας σου. Επίσης συμβάλει στο να διαχειρίζεσαι τον χρόνο σου καλύτερα. Το στρώσιμο του κρεβατιού το πρωί, τονίζει επίσης την διάθεση σου διότι είναι πολύ σημαντικό να αντικρίζεις περιποιημένο το κρεβάτι σου μετά από μια κουραστική μέρα.

7. Παρέλειψε να ασχοληθείς με τα social media με το που θα ανοίξεις τα μάτια σου
Το καλύτερο θα ήταν τα πρωινά σου να είναι αποδεσμευμένα από εξωτερικούς παράγοντες, όπως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να εστιάζεις περισσότερο σε εσένα, αφού ετοιμάζεσαι να ξεκινήσεις μια νέα μέρα. Μία συμβουλή είναι να αφιερώσεις τον χρόνο που θα αφιέρωνες στα social media στο να κάνεις ένα γρήγορο ντουζ ή στο να ετοιμάσεις το πρωινό σου.

8. Πρωινή γυμναστική
Η πρωινή γυμναστική είναι κάτι αρκετά αναζωογονητικό και ωφέλιμο για την υγεία μας, τόσο την σωματική, όσο και την ψυχική, καθώς ενισχύει τον μεταβολισμό, την αυτοπειθαρχία και την αυτοπεποίθηση μας. Η άσκηση επιπλέον, βελτιώνει την και φυσική μας κατάσταση, αλλά και μας κρατάει σε φόρμα. Η πρωινή γυμναστική σε συνδυασμό με την αγαπημένη σου μουσική είναι πραγματικό mood booster που θα σε συνοδεύει καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.