1

Είμαστε φίλοι;

Φιλία. Λέξη που μαθαίνουμε από μικρά παιδιά. Δεν γνωρίζουμε στα αρχικά στάδια της ζωής μας τη σημασία της αλλά έχουμε μάθει να είναι οικεία καθώς μεγαλώνουμε. Πόση αξία τελικά έχει στη ζωή μας η λέξη αυτή; Πόσο έχουμε επενδύσει για να έχουμε γύρω μας σταθερούς ανθρώπους;

Οι πρώτοι μας φίλοι ξεκινούν από τον παιδικό σταθμό. Άδολα και με την αθωότητα που μας διακατέχει ξεκινάμε να στήνουμε φιλίες σαν μικρά τουβλάκια. Παίζουμε μαζί στα διαλείμματα και συναντιόμαστε να ανταλλάξουμε κούκλες και αυτοκινητάκια. Στο δημοτικό αρχίζει να αλλάζει το σκηνικό καθώς νομίζουμε πως έχουμε μεγαλώσει αρκετά , στο λεξιλόγιο μας εισέρχεται η λέξη «κολλητός». Ανάλογα με τη σχολική βαθμίδα στήνονται διάφορες παρέες και φιλίες. Στο γυμνάσιο και στο λύκειο αν είμαστε τυχεροί θα παγιώσουμε τις παρέες που θα μας ακολουθούν για την υπόλοιπη ζωή μας. Δεν είναι όμως πάντα εφικτό και σταθερό.

Όταν ενηλικιωνόμαστε έχει διαμορφωθεί το κομμάτι του χαρακτήρα μας και της προσωπικότητας μας. Δημιουργούμε φιλίες που τις επιλέγουμε όχι με βάση τη σχολική μας βαθμίδα πια, αν και φτιάχνουμε ισχυρές φιλικές σχέσεις στα πανεπιστημιακά έδρανα. Αναπτύσσουμε φιλικές σχέσεις με άτομα που διαθέτουν κοινά ενδιαφέροντα, κοινούς κώδικες επικοινωνίας και περνάμε όμορφα μαζί τους τις στιγμές. Το πιο βασικό συστατικό μιας φιλίας είναι η εμπιστοσύνη. Χτίζεται αργά και σταθερά, αν όμως γκρεμίσει παίρνει στο διάβα της , ανθρώπους που μέχρι χθες πιστεύαμε ότι είναι οικογένεια μας.

Οι φιλίες για να χτιστούν και να εδραιωθούν θέλουν χρόνο και χώρο από τις 2 πλευρές. Πρέπει να παλεύεις  για να διατηρηθεί η φιλία . Να μη θεωρήσεις τίποτα και κανέναν δεδομένο γιατί όλα μπορούν να ανατραπούν. Φίλος δεν σημαίνει μόνο να στέκεσαι βράχος διπλά στα δύσκολα αλλά να νιώθεις χαρούμενος με τις επιτυχίες και την εξέλιξη του σαν να ήσουν ο ίδιος στην θέση του. Να αντιλαμβάνεσαι πότε θα χρειαστεί τη βοήθεια σου, να τον κρίνει με γνώμονα πως όλοι κάνουμε λάθη και να είσαι παρών να τα ξεπεράσει.  Και οι φιλίες που έρχονται ξαφνικά σε διάφορα στάδια της ζωή μας είναι Θεού Δώρο που δεν το πετάμε αλλά το κρατάμε σφιχτά σαν φυλαχτό.

Οι φίλοι μας δεν είναι κτήματα μας. Είναι άτομα που θέλουν το χρόνο και το χώρο τους οφείλοντας να το σεβαστούμε. Απλά κάποιες φορές να ξεπερνάμε τα όρια και αγκιστρωνόμαστε πάνω τους. Είτε γιατί ψυχολογικά δεν είμαστε στα καλύτερα μας, είτε γιατί νιώθουμε μοναξιά όταν δεν είμαστε σε κάποια σχέση είτε γιατί πιστεύουμε λανθασμένα μεν πως αν δεν μιλάμε συνέχεια θα τους χάσουμε από κοντά μας. Αν όμως τα όρια ξεπεραστούν τότε θα έχουμε αντίθετες συνέπειες και θα χάσουμε ότι θεωρούσαμε πως είναι όμορφο. Θα χάσουμε όλες εκείνες τις όμορφες στιγμές που έχουμε περάσει αλλά και που το μέλλον μας επιφυλάσσει. Χρειάζεται λοιπόν μια ισορροπία που οφείλουμε στον εαυτό μας και στους γύρω μας να διαθέτουμε.

Οι φιλίες είναι το αλάτι της ζωής. Οι σταθερές και όμορφες φιλίες είναι η μαγεία της. Θέλει υπομονή, κότσια και μπόλικη τρέλα για να διατηρήσουμε μια φιλική σχέση ζωντανή. Και αν κάνουμε λάθη να είμαστε διατιθέμενοι να τα διορθώσουμε.

Βασιλική Κόντε




Τι είναι το σημείο;

Η σχέση ανάμεσα σε σημαινόμενο και σημαίνον είναι αυθαίρετη. Πρόκειται για την «αυθαιρεσία του σημείου». Δεν υπάρχει καμία αναγκαιότητα που αποδίδει στην έννοια του δέντρου την ακουστική εικόνα «δέντρο». Η σύλληψη αυτή βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τη νατουραλιστική ιδέα της ονοματοποιίας (ότι δηλαδή οι λέξεις προκύπτουν από τη μίμηση των φυσικών ήχων).

Η αυθαιρεσία του σημείου δεν οδηγεί στον υποκειμενισμό. Δεν πρόκειται για ατομική επιλογή, αλλά για προϊόν κοινωνικής σύμβασης που εδραιώνεται και παγιώνεται. Έτσι, η σύμβαση αυτή αποκτάει δεσμευτικότητα. Από την άλλη πλευρά της οντολογικής αυθαιρεσίας είναι η οντική δεσμευτικότητα. Η ιδέα αυτή θα επηρεάσει ιδιαίτερα την ανάλυση λόγου, η οποία αναζητά τους μηχανισμούς που καθιστούν προσωρινά το αυθαίρετο δεσμευτικό.

Ποιες είναι οι σχέσεις μεταξύ των σημείων;
Το κάθε σημείο αποκτά τη σημασία του, ορίζεται, μέσω της διαφοράς του από τα άλλα σημεία και όχι εξαιτίας της εγγενούς αξίας του. Η διαφορά είναι εκείνη που αποδίδει την ταυτότητα στο κάθε σημείο: «Ένα γλωσσικό σύστημα είναι μια σειρά από διαφορές ήχων, που συνδυάζονται με μια σειρά από διαφορές ιδεών», όπως υποστήριξε και ο Saussure. Η θέση αυτή θα επηρεάσει βαθιά τον κοινωνικό και πολιτικό στοχασμό μέχρι και τις μέρες μας: ταυτότητα και διαφορά αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Χαρταετός

Χάρτινα τα όνειρα,χάρτινη ψυχή

χάρτινος ο κόσμος μας χάρτινος και συ

Και ας ήλπιζα λιγάκι στη μεγάλη χαραυγή

Μες  στο σκοτάδι χάραζε η Αυγή
Σαν χαρταετός στους άνεμους αφήνεσαι 
Στις δίνες του Αιόλου μα αδίκως στροβιλίζεσαι
Η σταθερότητα δεν είναι επιλογή

Και στο σκοτάδι χάραξε η Αυγή

Κοίτα εσύ να πετάς ψηλά
Τα όνειρα σου σαν στοιχειό να κυνηγάς

Να αισθάνεσαι και ας με πονάς,που προχωράς

Χάρτινα τα όνειρα,χάρτινη ψυχή,χάρτινος ο χρόνος,χάρτινη στιγμή
Θέλησα να έχω δική μου επιλογή
Μα στο σκοτάδι χάραξε η Αυγή
Μαύρη είναι η πόλη μ΄ όλα της τα θαύματα
Μέσα στη νυχτιά με ανεμοδάρματα
Η φυγή είναι η μόνη επιλογή
Και στο σκοτάδι χάραξε  Αυγή



Ελένη Κωνσταντινίδου



New Year’s Resolutions: Μπορείς, έτσι απλά, να αλλάξεις αυτό που είσαι;

unsplash.com

Όλοι οι άνθρωποι, αν και τόσο διαφορετικοί, φαίνεται να έχουμε αρκετά κοινά. Ένα από αυτά είναι η επιθυμία που αποκτούμε στην αρχή ενός καινούριου χρόνου, για ένα νέο ξεκίνημα, θέτοντας νέους στόχους που θέλουμε να εκπληρώσουμε. Το να ξοδεύουμε λιγότερα χρήματα, το να κόψουμε το κάπνισμα, να πίνουμε λιγότερο αλκοόλ, να μάθουμε μία ξένη γλώσσα, είναι κάποιες από τις αλλαγές που προσπαθούμε να ακολουθήσουμε στην αρχή του κάθε έτους. Η φράση “new year, new me” και η δυνατότητά μας για αλλαγή, φαίνονται πολύ δελεαστικές για όλους εμάς που θέλουμε να αλλάξουμε συνήθειες.

Λέμε στον εαυτό μας ότι με τη νέα χρονιά θα αλλάξουμε πραγματικά όσα μάς ενοχλούν, η πραγματικότητα όμως έρχεται να μάς χτυπήσει κατακέφαλα, υπενθυμίζοντάς μας ότι, το για πάντα είναι πολύς καιρός. Οι επιθυμίες των ανθρώπων δεν εχουν όρια και ενώ πολλοί καταβάλλουν τεράστια προσπάθεια στο να δοκιμάσουν κάτι νέο, δεν καταφέρνουν τελικά να μετατρέψουν την αλλαγή αυτή σε μόνιμη συνήθεια. Αν μπορούσαμε απλώς να σηκωθούμε μία μέρα αποφασισμένοι να συμπεριφερθούμε διαφορετικά για το υπόλοιπο της ζωής μας, τότε γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι επαναλελειμένα αποτυγχάνουν σε αυτό;

Στη πραγματικότητα όμως ισχύει πως αν θελεις κάτι πολύ, μπορείς να το πραγματοποιήσεις. Και αν δεν τα κατάφερες μπορεί να μην προσπάθησες αρκετά. Η στάση που έχουμε απέναντι στα πράγματα αποτελεί την συμπεριφορά μας. Ό,τι καταφέρνουμε οφείλεται κυρίως σε δικές μας συνειδητές αποφάσεις, ενώ η μοίρα μας βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στα δικά μας χέρια.

Γιατί όμως πολλές φορές οι νέοι αυτοί στόχοι που θέτουμε αποτυγχάνουν

Σύμφωνα με την Amanda White, θεραπεύτρια και ομιλήτρια, συχνά οι άνθρωποι δεν σχεδιάζουν το πώς να πετύχουν έναν στόχο. Αντιθέτως, βασίζονται μόνο στον ενθουσιασμό που τους προκαλεί η αλλαγή της χρονιάς, ως ο κύριος λόγος που τους ωθεί στο να επιτύχουν τον στόχο τους. Τότε όμως έρχεται και η πράξη. Αυτό είναι και το δύσκολο σημείο. Το λάθος που κάνουμε είναι να επικεντρωνόμαστε μόνο στο επιθυμητό αποτέλεσμα και όχι στη πορεία, αγνοώντας τη προσπάθεια που πρέπει να καταβάλλουμε για να το πετύχουμε. Οι στόχοι χρειάζονται χρόνο. Όταν όμως κάποιος δεν βλέπει τα άμεσα αποτελέσματα που αναζητά, τείνει να αποθαρρύνεται και τελικά να υποχωρεί πριν καταφέρει να επιτύχει τον στόχο του.

Πώς θα αλλάξει αυτό; Ακολουθώντας τις παρακάτω συμβουλές:

Να κοιτάμε πίσω για να μπορέσουμε να δούμε μπροστά:

Συνήθως θέτουμε στόχους για το μέλλον χωρίς να αξιολογούμε με ειλικρίνεια γιατί δυσκολευτήκαμε στο παρελθόν. Η αλλαγή μπορεί να συμβεί, με το να σπάμε τον φαύλο κύκλο των ανεκπλήρωτων αποφάσεων που έχουμε πάρει στο παρελθόν. Πρέπει να ελέγχουμε τι μας κρατάει πίσω με όπλο την ειλικρίνεια απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό.

Να στοχεύουμε σε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα:

Η δημιουργία ενός σχεδίου δράσης που συνδέει τον μακροπρόθεσμο στόχο με βραχυπρόθεσμους εφικτούς και ρεαλιστικούς στόχους μπορεί να διασφαλίσει την επιτυχία.

Να έχουμε εμείς τον πλήρη έλεγχο:

Καλό είναι να σπάμε τους μεγάλους στόχους σε μικρότερους. Ως άνθρωποι οδηγούμαστε από το αίσθημα της κυριαρχίας και για τον λόγο αυτό, αν αναλύσουμε έναν στόχο σε μικρότερους μετρήσιμους στόχους, είναι πιο πιθανό να τον πετύχουμε. Χρειάζονται μικρά και καθημερινά βήματα, που θα μας οδηγήσουν στην επίτευξη του μεγαλύτερού μας στόχου.

Να δεχόμαστε όλα όσα μπορεί να μας φέρει μία επιτυχία:

Τι σημαίνει αυτό; Θα πρέπει να κατανοήσουμε πως η επίτευξη μεγάλων στόχων μπορεί να περιλαμβάνει και έναν βαθμό απώλειας. Όταν γινόμαστε πιο υγιείς, πιο επιτυχημένοι και πιο ευτυχισμένοι, οι σχέσεις μας μπορεί να αλλάζουν, κάτι που μπορεί να προκαλέσει πίεση και σύγχυση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να το κάνουμε. Αλλά να γνωρίζουμε ότι η επιτυχία μπορεί να έχει και τις προκλήσεις της.

Να χρησιμοποιούμε τις αξίες μας ως κίνητρο:

Οι αξίες μας, ως άνθρωποι, είναι αυτές που καθοδηγούν συνεχώς τη συμπεριφορά μας. Πρέπει να αποφεύγουμε στόχους, όπως είναι για παράδειγμα η επίτευξη ενός συγκεκριμένου βάρους, αλλά να στοχεύουμε στα βαθύτερα κίνητρα, στο να θέλουμε δηλαδή να είμαστε πιο υγιείς. Το γιατί πίσω από τον στόχο μας μπορεί να θεμελιώσει το σκοπό και να του αποδώσει μεγαλύτερη αξία.

Το σημαντικότερο όμως πριν ακολουθήσουμε όλα αυτά, ή προτού αποφασίσουμε ότι έχουμε αποτύχει, είναι ίσως να συμφιλιωθούμε με αυτό που είμαστε ως άτομα.

Αναστασία Χαρίση

Πηγή




Εχέφρων: “Αποτεφρωτήριο Σκέψεων”

Έχω δέσει στο αριστερό μου χέρι ένα μολύβι.
Έχω μασήσει το πίσω μέρος του.
Μπορεί και να έχω λίγο άγχος τελευταία ή γενικά.
Μπορεί απλά να με διακατέχει ο συνήθης εκνευρισμός μου.

Με το δεξί μου χέρι στερεώνω το κεφάλι μου.
Αν το αφήσω θα πέσει και ίσως σπάσει.
Γιατί είναι πια εύθραυστο.
Και δε φτάνει το χαρτί όλου το κόσμου για να απορροφήσει το κόκκινό μου χρώμα.

Αποφάσισα να γράψω αφού αυτή η ώρα μου προσφέρει περισσότερα από κάθε άνθρωπο.
Δεν ξέρω αν έχω περισσότερο καιρό να γράψω ή να αγαπήσω πραγματικά.
Αν ισχύει αυτό, τότε όσα διαβάζεις είναι ψέματα.
Όμως αγαπώ αυτά που γράφω και γράφω συχνά.

Και μην αναρωτηθείς γιατί αγαπώ αυτά που γράφω.
Γράφω γιατί το χαρτί έχει γίνει πλέον η σχεδία μου.
Γράφω γιατί το μολύβι έχει γίνει πλέον το κατάρτι της.
Γράφω για να ξεφύγω από τις Σειρήνες του μυαλού μου.

Καμία ουσία, κανένα βαθύτερο νόημα στο παρόν γραπτό.
Αθώες σκέψεις μου στο λευκό, προσωπικό μου αποτεφρωτήριο.
Και ξέρεις τι;
Στο τέλος θα κάψω και τις στάχτες τους.
(Και θα καώ μαζί τους.)

Θανάσης Μουλιός




«Αντιμετωπίζοντας» τα παιδικά συναισθήματα: Θυμός

Ο θυμός είναι ένα έντονο συναίθημα που προκαλείται συνήθως από κάποια προσβαλή, ταραχή ή και άρνηση. Όπως όλοι οι άνθρωποι θυμώνουν, το ίδιο συμβαίνει και στα παιδιά. Συνηθώς παρουσίαζεται ως άμυνα ενάντια σε βαθύτερα συναισθήματα όπως ο φόβος, η απογοήτευση, η ζήλια και ο πόνος. 

Τα παιδιά μαθαίνουν και έρχονται σε επαφή καθημερινά με ερεθίσματα από το κοντινό τους περιβάλλον, δηλαδή την οικογένεια και τους φίλους. Χάρη σε αυτούς, μπορούν αβίαστα να διδαχθούν μέσω της υπομονής και της απόκτησης συναισθηματικής νοημοσύνης να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματα τους, όπως για παράδειγμα το θυμό.

Για να θεωρήσουμε ορθή την αντιμετώπιση του θυμού από τα παιδιά, σημαίνει πως έχουν καταφέρει:

  1. να ελέγχουν μια επιθετική συμπεριφορά,
  2. να είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τι συναισθήματα κρύβονται πίσω από το θυμό τους και
  3. να επιλύουν τα προβλήματα τους με εποικοδομητικό τρόπο.

Όμως, τι πρέπει να κάνουμε όταν το παιδί βιώνει έντονο θυμό; Πώς να το βοηθήσουμε να διαχειριστεί και να κατανοήσει τα έντονα αυτά συναισθήματα; Ας δούμε κάποιες πρακτικές που θα μας βοηθήσουν!

1. Όλα τα συναισθήματα είναι αποδεκτά. Μόνο οι πράξεις πρέπει να περιορίζονται.

2. Προσπαθήστε να βάλετε όρια. Επιτρέποντας το συναίσθημα δεν σημαίνει πως επιτρέπονται και οι καταστροφικές πράξεις, π.χ το να χτυπάει. Υπενθυμίστε στο παιδί ότι η βία δεν είναι λύση.

3. Παραμείνετε κοντά στο παιδί όταν είναι αναστατωμένο, σας χρειάζεται! Είναι εντάξει να ζητάνε βοήθεια διότι όταν κλείνονται στον εαυτό τους πιθανόν δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μόνα τους το πρόβλημα που τους απασχολεί. Γι’ αυτό ενθαρρύνετε τους να σας ζητήσουν υποστήριξη.

4. Προσπαθήσετε να είστε ήρεμοι. Τα παιδιά θα προσπαθήσουν να υιοθετήσουν τη συμπεριφόρα σας καθώς έχουν την τάση να μιμούνται συμπεριφορές κυρίως από το οικογενειακό τους περιβάλλον.

5. Βοηθήστε το παιδί να αναπτύξει συναισθηματική νοημοσύνη, δηλαδή να χειρίζεται το θυμό του πιο εποικοδομητικά. Κάντε το να νιώθει ασφάλεια να εκφράσει το συναίσθημα που το κατακλύει.

Ορισμένες φορές, για να βοηθήσουμε την κατάσταση είναι αναγκαίο το παιχνίδι με σκοπό, βέβαια, τη διαχείρηση του θυμού. Ενδεικτικά:

  1. Το «θυμόμετρο»

Αρχικά, αναφερόμαστε στα στάδια του θυμού (ηρεμία-εκνευρισμός-θυμός-οργή). Επιλέγουμε ένα χρώμα για κάθε στάδιο (π.χ. για την οργή το κόκκινο γιατί όταν θυμώνουμε πολύ κοκκινίζει το πρόσωπό μας) ενώ για τις διακυμάνσεις του θυμού στα πλαίσια του ίδιου σταδίου χρησιμοποιούμε τις διαβαθμίσεις του αντίστοιχου χρώματος (π.χ. για την οργή χρησιμοποιούμε το κόκκινο, για το ανώτερο στάδιο από αυτήν προσθέτουμε στο κόκκινο λίγο μαύρο και για το προηγούμενο από αυτήν στάδιο προσθέτουμε στο κόκκινο λευκό). Με αυτόν τον τρόπο για την έντονη οργή έχουμε σκούρο κόκκινο και για την ήπια οργή ανοιχτό κόκκινο. Τέλος, συζητάμε για τα συναισθήματα και τι ήταν αυτό που μας προκάλεσε το συναίσθημα αυτό. Αν το παιδί δυσκολεύεται, μπορεί να εκφραστεί και μέσω της ζωγραφικής.

2. Το κουτί της «Ηρεμίας»

Είναι σημαντικό να φτιάξουμε ένα κουτί στο οποίο θα βάλουμε πράγματα που μας βοηθάνε να ηρεμήσουμε, όπως ένα μουσικό όργανο που ακούγοντάς το ηρεμούμε ή κάποιο αγαπημένο παιχνίδι.

Παρ’ όλα αυτά, κάποια παιδιά αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη διαχείρηση θυμού. Σε μια τέτοια περίπτωση, η θεραπευτική παρέμβαση μπορεί να τα βοηθήσει να επεξεργαστούν τα βαθύτερα συναισθήματα που κρύβονται κάτω από το θυμό και να αναπτύξουν την ικανότητα να διαχειρίζονται όλα τους τα συναισθήματα. Προλαμβάνοντας και αντιμετωπίζοντας το συσσωρευμένο θυμό του παιδιού σας μέσω μιας θεραπευτικής παρέμβασης, το βοηθάτε να γίνει ένας πιο ισορροπημένος ενήλικας.

Αναστασία Κακλαμάνου




Γενικά χαρακτηριστικά των μαθητών με ΔΑΦ

Στερεοτυπική συμπεριφορά
Τα περισσότερα άτομα με ΔΑΦ παρουσιάζουν επαναλαμβανόμενες πράξεις, όπως για παράδειγμα σε οπτικά ερεθίσματα, στην οσμή, στην ομιλία, στη γεύση, στην αφή, στην κίνηση, τελετουργίες, όπως να τοποθετούν αντικείμενα σε μια ευθεία γραμμή.

Κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη
Η θεωρία της διάκρισης των συναισθημάτων αναφέρει πως υπάρχει μία ομάδα θεμελιωδών συναισθημάτων που αποτελείται από έξι ως δέκα. Τα βασικά συναισθήματα είναι βιολογικά, καθορίζονται από τις συναισθηματικές αντιδράσεις των ατόμων, εκφράζονται και αναγνωρίζονται από όλα τα άτομα ανεξαρτήτως εθνικότητας και είναι ο θυμός, ο φόβος, η χαρά, η λύπη, η αηδία και η έκπληξη.

Συναισθηματική νοηματοδότηση
Για τα παιδιά με ΔΑΦ είναι πολύ δύσκολο να ενσωματώσουν στη γλώσσα το συναισθηματικό περιεχόμενο που κρύβεται μέσα στα νοήματα και να καταλάβουν τον κοινωνικό κόσμο. Δυσκολεύονται να ερμηνεύσουν τις διάφορες πλευρές της επικοινωνίας καθώς και να κατανοήσουν ένα αφηγηματικό κείμενο, διότι θα πρέπει να κατανοήσουν το λεξιλόγιο, το στυλ του γραψίματος, τις αντιδράσεις των ηρώων σε μια ιστορία. Έτσι, δυσκολεύονται να αντιληφθούν το συναισθηματικό κόσμο των ηρώων, να δώσουν σημασία στην ουσία ενός νοήματος, καθώς κολλάνε στις λεπτομέρειες, να κατανοήσουν αφηρημένες έννοιες (σκέψεις και συναισθήματα) και μεταφορές, ειρωνείες, ανέκδοτα, ιδιωματισμούς και σαρκασμούς, καθώς και να αναγνωρίσουν λανθασμένες αντιλήψεις.

 Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Ένας ζωντανός θρύλος στην Αθήνα

Το 2020,  ακριβως πριν ξεκινησω το ειδικο μερος της ειδικοτητας μου στη νευροχειρουργικη, ειχα την τιμη να γραψω κεφαλαιο για βιβλιο αφιερωμενο στις πρωτες γυναικες νευροχειρουργους σε ολο το κοσμο. (Τώρα κάνω διορθώσεις στο βιβλίο και σύντομα θα βγει). 

Ωσ συνηθως, δεν υπηρχαν δεδομενα, ουτε αρχεια για την πρωτη Ελληνιδα νευροχειρουργο. Γιατι στην Ελλαδα οι γυναικες δεν θεωρουνται ισοτιμες για τετοια επαγγελματα ακόμα και τώρα. Ρωτησα τον αγαπημενο μου καθηγητη νευροχειρουργικης Θεοδοσης Μπιρμπιλης, καθηγητης νευροχειρουργικης ΔΠΘ, ενας αξιοτιμος ανθρωπος με πραγματικο ενδιαφερον για το ατομο και την ιατρικη, ο οποιος με καθευτυνε που να ψαξω. 

Ρωτούσα ιατρικούς συλλόγους, έπαιρνα τηλέφωνα να μάθω ποια ήταν αυτή η γυναίκα, εάν ζει ακόμα, που είναι κλπ…. Μέχρι που έφτασα να ρωτήσω στο σωστό μέρος – “Αγια Σοφια” Παιδων, οπου μου ειπαν το ονομα της.
Ψαχνοντας πια με τα σωστα στοιχεια – ΜΑΡΙΑ ΒΑΡΕΛΑ – ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ, ανακαλυψα οτι το μονο που υπηρχε ηταν ενα σχολιο στη δημόσια σελίδα του συζύγου της στο LinkedIn. .. Πήρα το θάρρος και του έστειλα ενα μαιλ. – Παναγιωτης Σταυρινου, καθηγητής μαθηματικών ΕΚΠΑ. Μου απάντησε ευγενικά και έτσι συντέθηκα με την ΠΡΩΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΕΥΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Μια γυναίκα ταπεινή, και ευγενική.
Με την άδεια της, θα περιγράψω το μεγαλείο της.
Η Μαρία Βαρελά – Σταυρινού γεννήθηκε στην Αθήνα το 1950. Σε μικρή ηλικία έμεινε ορφανό παιδί, αλλά αυτό δεν την σταμάτησε ποτέ από το να είναι δυναμική και πειθαρχική. Παρόλο που ήταν μόνη και δεν είχε στήριξη από γονείς, η Μαρια Βαρελά – Σταυρινου, πέτυχε και το 1980 πήρε το πτυχίο ιατρικής. Εκείνα τα χρόνια, ο νόμος υποχρέωνε (οπως και τώρα) οι νέοι ιατροί να κάνουν αγροτικό ιατρείο. Η Μαρία Βαρελα- Σταυρινου διάλεξε το μικρό χωριό – Ύπατη.
Λίγο καιρό μετά, η νέα ιατρός επέστρεψε στην Αθήνα για να κάνει την ειδικότητα της νευροχειρουργικης. Η ειδικότητα είχε υποχρεωτικά 1,5 χρόνο γενικής χειρουργικής, εξάμηνο νευρολογιας και 3 χρόνια ειδίκευση στην νευροχειρουργικη.
Η Μαρία έκανε την αρχή της πορείας της στην γενική χειρουργική στο νοσοκομείο Παίδων Παντέλης. Για να τελειώσει όμως τα απαραίτητα χρόνια και εξειδικεύσεις, έπρεπε να αλλάζει συνέχεια νοσοκομεία. Όπως λέει και η ίδια “Ηταν δύσκολες εποχές”. 

Δεν σταμάτησε ποτέ όμως. 

Το 1988, πια ειδικευμένη νευροχειρουργός, η Μαρία. Βαρέλα – Σταυρινου, ξεκίνησε την πορεία της στο νοσοκομείο “Αγια Σοφία” Παίδων, ως επιμελήτρια Β, όπου και συνέχισε να εργάζεται μέχρι το 2017 όταν και συνταξιοδοτήθηκε ως διευθύντρια νευροχειρουργικής. Έτσι, η Μαρία Βαρέλα Σταυρινου άνοιξε το δρόμο για τις νέες γυναίκες στην Ελλάδα.

Στην μεγαλοπορεία της, έκανε διάφορες εξειδικεύσεις στο εξωτερικό υπό την αιγίδα παγκόσμιων γνωστών νευροχειρουργών όπως ο καθηγητής Hoffman στον Καναδά, και ο καθηγητής Tadao Nose στην Ιαπωνία. Είχε την τιμή να συνεργαστεί και με τον τωρινό Chief- editor in Journal of Neurosurgery – J. Rutka.
Στην πορεία της τελείωσε και το διδακτορικό πάνω στους “μεταβολίτες των νευροδιαβηβαστών σε παιδιά ηλικίας 5-16 ετών με όγκο οπίσθιου βοθρου”.
Η Μαρία – Βαρέλα Σταυρινου εργάστηκε και προσέφερε στην κοινότητα και στην Ελλάδα και συνεχίζει να προσφέρει με τον ταπεινό και προσγιωνμενο χαρακτήρα της στο κόσμο. 

Είναι αξιοταύμαστο πως μια ζωντανή λεγεντα στην Αθήνα δεν εκτιμθήκε ποτέ όπως αξίζει

Η Μαρία Βαρέλα – Σταυρινου είναι μια λεγέντα. Είναι η πρώτη γυναίκα στο ανδρικό κόσμο η οποία άνοιξε το δρόμο για τις επόμενες γενειές. Είναι μητέρα, συζυγο και μια μεγάλη νευροχειρουργός. Όπως λέει και η ίδια “Ολα γίνονται, κοιτά μπροστά σου και τους στόχους σου”

Εγώ η Αλεξανδρινά Νικοβα, ήθελα να της πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την πρώτη της ανταπόκριση, για την συνεχής καθοδήγηση και για ότι έχει προσφέρει στην κοινότητα μας. Μπορώ με μεγάλη μου χαρά και τιμή να πω ότι η πρώτη γυναίκα νευροχειρουργό είναι φίλη μου και μέντορας μου.

Nikova Alexandrina




Επίσκεψη στο ΚΔΑΥ Σίνδου

Η Περιβαλλοντική ομάδα του Παμακ , σε συνεργασία με την Περιβαλλοντική Ομάδα Απθ διοργάνωσε , στις 17 Δεκεμβρίου , μια επίσκεψη σε ένα από τα πιο σημαντικά μέρη της πόλη μας , λύνοντας μας , όλες τις απορίες , σχετικά με την διαδικασία της ανακύκλωσης . Που καταλήγουν τα ανακυκλώσιμα υλικά από τους μπλε κάδους της Θεσσαλονίκης ; Ποια είναι , τέλος πάντων , τα υλικά που ανακυκλώνονται ; Πόσο κοστίζει η μεταφορά και η πολτοποίηση τους ; Τι γίνεται με τους εργαζόμενους στα κέντρα διαλογής ; Το Κδαυ Σίνδου και οι άνθρωποι του , ήταν εκεί για να μας εξυπηρετήσουν και να απαντήσουν σε όλα τα ερωτήματα μας . Το Κέντρο Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών , που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα έξω από την Θεσσαλονίκη , στην βιομηχανική περιοχή της Σίνδου , είναι το μέρος που τα ανακυκλώσιμα υλικά διαχωρίζονται , μαζοποιούνται και στέλνονται στο ΧΥΤΑ ( χωματερή ) , αν πρόκειται για συσκευασίες ή προϊόντα που δεν ανακυκλώνονται ή σε χώρες του εξωτερικού , για να μεταποιηθούν . Ας μιλήσουμε , όμως , για αρχή , για τους φορείς ανακύκλωσης που εποπτεύουν και διαχειρίζονται την διαδικασία.

Η Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης (συντ. Ε.E.A.A.) είναι ελληνική μη κερδοσκοπική εταιρεία που έχει αναλάβει την ανακύκλωση συσκευασιών στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2001. Συστήθηκε ως κοινωνική επιχείρηση όπου αποτέλεσε πρωτοβουλία μεγάλων ελληνικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνταν στην παραγωγή συσκευασιών και την εμπορία συσκευασμένων προϊόντων, με στόχο να ανταποκριθούν πιο αποτελεσματικά στη νομική τους υποχρέωση για Ανακύκλωση των αποβλήτων συσκευασίας των προϊόντων τους, μέσα από την διαχείριση των πόρων τους, στο πλαίσιο της εθνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Από το 2003, η εταιρία σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση , εφαρμόζει προγράμματα ανακύκλωσης υλικών σε κάθε Δήμο . Ο εκάστοτε Δήμος δεν κερδίζει άμεσα από την υλοποίηση των προγραμμάτων -ωστόσο εξοικονομείται  ένα σημαντικό ποσοστό , εφόσον πληρώνουν τέλος για την μεταφορά και εναπόθεση των απορριμμάτων στον χώρο ταφής τους ( ΧΥΤΑ ). Τα Κδαυ αποτελούν είτε ιδιοκτησία της ΕΕΑΑ , είτε ιδιωτών που συνεργάζονται με την εταιρία , ενώ ο χώρος τους είναι ειδικά διαμορφωμένος για την διαλογή των ανακυκλώσιμων υλικών σε κατηγορίες όπως χαρτί , γυαλί , αλουμίνιο κ.α 

Όπως μας ενημέρωσε ο κ. Γιώργος , ως υπεύθυνος του ανθρώπινου δυναμικού , στο Κδαυ Σίνδου απασχολούνται 110 εργάτες , ενώ οι παράγωγοι τόνοι που επεξεργάζονται , ανέρχονται στους 100-150 την ημέρα . Με λύπη , μας πληροφόρησε , ότι στο μέρος , είχε ξεσπάσει μεγάλη πυρκαγιά , το 2019 , ημέρα Μεγάλη Παρασκευή. Αιτία ; Μια λαμπάδα , που βρισκόταν μέσα σε ένα απορριμματοφόρο ! Μέσα σε 20 λεπτά είχε καεί σχεδόν όλο το εργοστάσιο – χωρίς ευτυχώς να υπάρξουν θύματα . Η αποκατάσταση του ολοκληρώθηκε τον επόμενο χρόνο . Επιπλέον , μας πληροφόρησε για τα νεότερα στατιστικά της ανακύκλωσης στην πόλη μας : 26% του πληθυσμού ανακυκλώνει , ενώ το ποσοστό μειώνεται όταν αναφερόμαστε σε ολόκληρη την Ελλάδα ( 20 %) !

Τι απορρίμματα παράγει και ανακυκλώνει ο Δήμος Θεσσαλονίκης ; Περίπου 350-400 τόνοι παράγονται ημερησίως . Από αυτούς , οι 70 περίπου συλλέγονται ως ανακυκλώσιμα υλικά , ενώ οι υπόλοιποι καταλήγουν στο ΧΥΤΑ Μαυροράχης . Αξίζει να σημειωθεί , παρα ταυτα , ότι περίπου 60 τόνοι , ως έξτρα υλικό , περισυλλέγεται από γυρολόγους και πωλείται παράνομα. Διαπιστώνουμε , έτσι ότι το ποσοστό ανακύκλωσης διαμορφώνονται από μια ποικιλία παραγόντων , που όμως , όπως μας τόνισαν , αισιόδοξα ολοένα και μεγαλώνει ! Παράλληλα , οι επιδοτήσεις που γίνονται στα εργοστάσια ανακύκλωσης , σε συνδυασμό με την λογική “ ο ρυπαίνων πληρώνει “ που υιοθετούν οι μεγάλες εταιρείες βάσει νόμου , οι οποίες παράγουν υλικά που δύναται να ανακυκλωθούν , σκιαγραφούν ένα καλύτερο μέλλον στον ανακυκλώσιμο τομέα. 

Ποιο είναι το κόστος των απορριμμάτων μας ; Σε ποιο ποσοστό ανέρχονται τα μη ανακυκλώσιμα υλικά που τοποθετούνται λανθασμένα στον μπλε κάδο ; Ερωτήματα που δεν δίστασαν να μας απαντήσουν , με ευγένεια , οι εργαζόμενοι του Κδαυ . Καταρχάς , ας σημειώσουμε ότι η ύπαρξη των ΧΥΤΑ είναι παράνομη , με βάση το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και η Ελλάδα αποκομίζει “τσουχτερά” ποσά-ποινές  από την διαδικασία αυτή . Συνολικά , η χώρα μας πληρώνει γύρω στα 60 εκατομμύρια ευρώ , ετησίως , ως πρόστιμα , από την ΕΕ για την εναπόθεση απορριμμάτων στους χώρους αυτούς . Τα έξοδα μεταφοράς των σκουπιδιών μας, στην Θεσσαλονίκη , για μια μόνο διαδρομή αγγίζουν τα 60 ευρώ ! Εντοπίζουμε το πρόβλημα , άραγε ; Στον αντίποδα , αξίζει να επισημανθούν τα καρποφόρα αποτελέσματα της παιδείας που λαμβάνει ο κόσμος , σχετικά με το τι ανακυκλώνεται , καθώς 40 % του μπλε κάδου , μόνο , αποτελούν υπολείμματα που λανθασμένα βρίσκονται εκεί. Δεν θα μπορούσαμε , να πούμε το ίδιο για το ανάποδο , καθώς 50 % ανακυκλώσιμων υλικών καταλήγει στο ΧΥΤΑ , μετά από εσφαλμένη τοποθέτηση τους . Μια άλλη σημαντική πληροφορία , που μας έδωσαν , είναι ότι η καύση υλικών απαγορεύεται , έπειτα από την μεταφορά τους στα Κδαυ .

Πως πραγματοποιείται η διαλογή ; Το απορριμματοφόρο , έχοντας συλλέξει τα υλικά από όλους τους μπλε κάδους της πόλης , καταφθάνει στον χώρο του Κδαυ. Εκεί τα αδειάζει ,με το τοπίο να γίνεται πολύχρωμο από την πληθώρα συσκευασιών που εντοπίσαμε , με την είσοδο μας στο κέντρο . Έπειτα , ο φορτωτής τα τοποθετεί στην πρώτη ταινία , και η ίδια  περνάει τα υλικά μέσα από μηχανήματα που λειτουργούν είτε με μαγνήτες είτε με οπτικούς διαχωριστές. Σε μερικά σημεία , υπάρχουν τρύπες που ξεχωρίζουν τα χαρτόνια , το έντυπο πλαστικό ( σε ποσοστό 60 %)  , ενώ οι εργαζόμενοι της πρώτης ταινίας ,16 σε αριθμό συλλέγουν με το χέρι , σκουπίδια , ανοίγουν κλειστές σακούλες που πετιούνται ολόκληρες στους κάδους κ.α Εφόσον καθαριστούν τα υλικά , τα τοποθετούν σε ένα μεγάλο πλυντήριο που γίνεται επιπλέον διαλόγηση , ενώ ύστερα , στέλνονται στην μεγάλη καμπίνα , όπου γίνεται η κατηγοριοποίηση τους . Στο Κδαυ Σίνδου , μας ανέφεραν ότι υπάρχουν 12 βασικές κατηγορίες , και μικρές μικρές υποκατηγορίες . Τα υπολείμματα που εντοπίζουν τα μηχανήματα ή οι εργαζόμενοι , υποχρεούται το Κδαυ να μεταφέρει στο ΧΥΤΑ για να αποσυντεθούν.

Ποιο είναι το τελικό στάδιο ανακύκλωσης ;  Τα μηχανήματα συλλέγουν τα καθαρά , πλέον , ανακυκλωμένα υλικά , μετά την επίσκεψη τους από την πρέσα  και τα μετατρέπουν σε ένα συμπαγές ομοιόμορφο υλικό , σε μορφή κύβου . Έπειτα , προετοιμάζεται η αποστολή τους προς τα εργοστάσια ανακύκλωσης. Τα οποία λιγοστεύουν , όλο και περισσότερο στην Ελλάδα. Αναλυτικά :

  •  Στις 6 Ιουλίου  2019, στις 4.30 το πρωί, ξέσπασε πυρκαγιά στο εργοστάσιο ανακύκλωσης στο Λασίθι της Κρήτης.
  • Στις 30 Αυγούστου 2019, τη νύχτα, ξέσπασε μεγάλη φωτιά σε αποθήκη ανακύκλωσης υλικών στην Πρέβεζα.
  • Στις 14 Οκτωβρίου 2019, τα ξημερώματα, ξεσπά πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης μετάλλων στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στην παλιά Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης-Κιλκίς.
  • Στις 17  Δεκεμβρίου 2019 ξεσπά φωτιά, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, σε εργοστάσιο ανακύκλωσης μπαταριών στη ΒΙΠΕ Πατρών.
  • Στις 14 Ιανουαρίου 2020, στις 4 τα ξημερώματα ξεσπά πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης, στο 128ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Κορίνθου – Πατρών, στην περιοχή Μπολάτι Κορινθίας.
  • Στις 17 Μαρτίου 2020, στις 2 τα ξημερώματα, ξέσπασε φωτιά από άγνωστη αιτία σε μονάδα ανακύκλωσης που βρίσκεται στο δρόμο Λάρισας-Καρδίτσας.
  • Στις 8 Απριλίου 2020, το βράδυ, ξεσπά πυρκαγιά σε μονάδα ανακύκλωσης μετάλλων στην οδό Ιωνίας 105 στο Μενίδι, φωτιά που ξεκίνησε από το ημιυπόγεια της διώροφης επιχείρησης.
  • Στις 11 Μαϊου 2020, το απόγευμα, φωτιά καταστρέφει πλαστικά και ελαστικά αυτοκινήτων σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στην Αυλίδα του Δήμου Χαλκίδας. 
  • Στις 14 Μαϊου 2020, πυρκαγιά ξεσπά το απόγευμα, σε εργοστάσιο ανακύκλωσης πλαστικών και χαρτικών ειδών, στην περιοχή της Νέας Ζωής Ασπροπύργου. Ο Ασπρόπυργος είναι από τις πλέον επιβαρυμένες περιοχές καθώς το 2015 είχε ξεσπάσει η μεγάλη πυρκαγιά που διέσπειρε τοξικό νέφος επί μέρες , όπως επίσης το 2018 και το 2019.
  • Στις 19 Μαΐου 2020, πυρκαγιά ξεσπά τα ξημερώματα στις 5.30 σε εργοστάσιο ανακύκλωσης που βρίσκεται στη Μάνδρα Αττικής.

Συμπέρασμα ; Η επιχείρηση ανακύκλωσης δεν χρήζει ιδιαίτερο κέρδος στην Χώρα μας . Προτιμάται η εξαγωγή ανακυκλώσιμων υλικών σε χώρες του εξωτερικού πχ χαρτί – ανεβασμένη οικονομικά αγορά Ινδίας.Αυτό γίνεται παρόλο που στην Ελλάδα, υπάρχουν σχεδόν όλων των ειδών εργοστάσια ανακύκλωσης . Επιπλέον , το νομοθετικό πλαίσιο δεν προωθεί την ανάπτυξη των επικερδούμενων σχέσεων μεταξύ Κδαυ και εργοστασίων εφόσον πχ τα Κδαυ δεν υποχρεώνονται , νομικά , να απευθύνονται αρχικά στα ελληνικά εργοστάσια ανακύκλωσης. Σας έχουμε και μια σημαντική πληροφορία – έκπληξη ! Το ξέρατε πως , παλαιότερα , υπήρχαν εταιρείες , στον ελλαδικό χώρο που ανακύκλωναν το φελιζόλ ; Μπορείτε να φανταστείτε τι απέγιναν ….

Extra note : Στην διαδικασία της ανακύκλωσης , το γυαλί γίνεται τρίμμα και ξανά γυαλί, ενώ το αλουμίνιο καταφθάνει στα χυτήρια , επεξεργάζεται και παίρνει περίπου την αρχική του μορφή !

Κατά την διάρκεια της συζήτησης μας , πολλά χέρια υψώθηκαν , επαναλαμβάνοντας την ίδια ερώτηση : Τι μπορούμε να πετάξουμε στους μπλε κάδους ανακύκλωσης ; Τι δεν επιτρέπεται ;  Για την δική σας διευκόλυνση , συγκεντρώσαμε τα βασικά σημεία της συζήτησης, σε έναν μικρό πίνακα ! Για αναλυτικότερη ενημέρωση , πατήστε εδώ 

Επιτρέπεται Απαγορεύεται
Όλες οι συσκευασίες με το ειδικό πράσινο σήμα ανακύκλωσης , Πλαστικά δοχεία , μαζί με το καπάκι τους( π.χ γάλα ) , αλουμινόχαρτο ,συσκευασίες από αλουμίνιο πλαστικές καρέκλες ,πλαστικά ποτήρια μιας χρήσης , πιάτα , μαχαιροπίρουνα,σακούλες σουπερμαρκετ , σακούλες από σνακ , σακούλες κατεψυγμένων τροφίμων ,κούτες τσιγάρων ,
κεσεδάκια από γιαούρτια κουτιά πίτσας ( αφού βγάλουμε το λαδωμένο μέρος ), αδιαφανή συσκευασία σαμπουάν – αφρόλουτρο ,αντηλιακά πλαστικές φιάλες αναψυκτικών , ανθρακούχο νερό προϊόντα ζελατίνης ( εξαιρετικά δύσκολα- μεγάλο κόστος ), κουτιά που έχουν επικάλυψη αλουμινίων ( εξαιρετικά δύσκολα – μεγάλο κόστος ), σπιράλ τετραδίων ,Χαρτιά ΣΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ μέγεθος ( φύλλο τετραδίου , εισιτήριο ΟΑΣΘ) κ.α
Ρούχα , παπούτσια ( υπάρχουν ειδικοί κάδοι ) ,Αποφάγια ,Φύλλα , μπατονέτες ,σφουγγάρια οδοντόβουρτσα , έπιπλα , προφυλακτήρες , ελαστικά αυτοκινήτων , κρεμάστρες , υλικά από δερματίνη λερωμένα χαρτιά υγείας , κουζίνας, Ταμπόν , σερβιέτες , μπογιές , στυλό , αναπτήρες, υλικά με διπλό υλικό, Συσκευασία βουτύρου – μαργαρίνης ,τσάι σε φακελάκι, πλαστικές κάψουλες καφέ , συσκευασίες κρουασάν, μαντηλάκια καθαρισμού- συσκευασία , ξυραφάκι μιας χρήσης , οδοντόκρεμα ,κόλλα σπασμένα ποτήρια/ μπουκάλια , οδοντικό νήμα κ.α

Μερικές ακόμα συμβουλές του προσωπικού για την βελτίωση της διαδικασίας :

  • Μην πετάτε δεμένες σακούλες , καθώς δυσχεραίνεται το έργο των εργαζομένων στα κέντρα διαλογής . Προτιμήστε να ρίχνετε χύμα το ανακυκλώσιμο υλικό 
  • Κλείνετε τους κάδους , όταν βρέχει
  • Μην πετάτε οτιδήποτε αιχμηρό . Υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού των εργαζόμενων
  • Δεν χρειάζεται να πλένετε εξονυχιστικά τις λερωμένες συσκευασίες . Ένα απλό ξέπλυμα αρκεί .
  • Δεν πετάμε ποτέ σκουπίδια στους μπλε κάδους
  • Διπλώνουμε τα χαρτοκιβώτια 

Ενημερωθήκαμε , επιπλέον , για την ύπαρξη , παλαιότερα , ενός μουσείου παράξενων αντικειμένων , που έχουν εντοπίσει οι εργαζόμενοι , ως …. ανακυκλώσιμα υλικά ! Το μουσείο καταστράφηκε , με το ξέσπασμα πυρκαγιάς , ο κ. Γιώργος , όμως , μας υποσχέθηκε την ανακατασκευή του.  Γελώντας , μας ανέφερε την ύπαρξη … μέχρι και όπλων στα υλικά που κατέφθασαν στα Κδαυ , παραδόθηκαν , όμως στην αστυνομία ! 

Η ανακύκλωση δεν είναι μόδα . Δεν οφείλει να είναι. Δεν είναι μια βαρετή αγγαρεία . Είναι τρόπος ζωής . Είναι το μέλλον του πλανήτη , η εν δυνάμει σωτηρία μας . Εκεί που η πολιτεία, ο κρατικός μηχανισμός , οι άνθρωποι κρίνεται αναγκαίο να εστιάσουν . Για κάθε ένα σκουπίδι που πετάς , ενώ ανακυκλώνεται , τρώμε υπέρογκα πρόστιμα . Για ακόμα ένα υλικό που δεν ανακυκλώνεται , ο πλανήτης αναστενάζει , αγανακτεί , κραυγάζει . Για κάθε φορά που δεν πετάς τα σωστά υλικά στον κάδο , εμποδίζεις έναν εργαζόμενο να συνεχίσει σωστά την δουλειά του . Ενημερώσου σωστά , επισκέψου το Κδαυ Σίνδου , μάθε πως γίνεται η ανακύκλωση . Ενημέρωσε τους φίλους σου για τα πολλαπλά οφέλη της ανακύκλωσης . Το χρωστάς στον πλανήτη άλλωστε – είναι το σπίτι σου . Και το σπίτι μας , το προσέχουμε , το φροντίζουμε , το περιποιούμαστε , ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αφιερώσεις 10 λεπτά από τον πολύτιμο χρόνο σου , να διαχωρίσεις τα υλικά ανακύκλωσης από τα σκουπίδια του νοικοκυριού σου! Γίνε εσύ , η αιτία για την αλλαγή . Μην περιμένεις . Δράσε τώρα !

Η Περιβαλλοντική Ομάδα ΑΠΘ , Η Περιβαλλοντική Ομάδα ΠΑΜΑΚ και το ΚΔΑΥ Σίνδου σας εύχονται καλές γιορτές , με υγεία και περισσότερη ….ανακύκλωση !

Αριάδνη Εμμανουηλίδου




Φιλώ, όπως αγαπώ.

<<Στη φιλία και στον έρωτα είμαστε συχνά πιο ευτυχισμένοι χάρη στα όσα αγνοούμε παρά στα όσα ξέρουμε>>, είχε πει κάποτε, πριν πολλά χρόνια,  ο Λα Ρασφουκώ αλλά το νόημα θα είναι πάντα διαχρονικό. Κι αυτό γιατί η γνώση σε θέματα συναισθηματικής φύσεως, είναι συχνά η πηγή αμφιβολίας και -πολλές φορές- ακόμη και δυστυχίας. Η γνώση, σε αυτές τις περιπτώσεις,  έχει να κάνει πάντα με το υποκείμενο, είναι δηλαδή υποκειμενική και στερείται λογικής, πράγμα οξύμωρο αλλά πέρα για πέρα παρήγορο στις ερωτευμένες και φιλικά προσκείμενες ψυχές. Τόσο στον έρωτα όσο και στη φιλία υπάρχει μια διάχυτη μαγεία ανάμεσα στα πρόσωπα που διακατέχονται από αυτό το συναίσθημα, ένας ακαθόριστος ψυχικός δεσμός που δεν εξηγείται ούτε ερμηνεύεται με τη λογική. Μια σύνδεση ακόμη και μεταφυσική, θα έλεγα για την οποία την απόλυτη ευθύνη δεν έχει ούτε ο ένας ούτε ο άλλος ,πάρα μόνο το σύμπαν που τους ένωσε..

Στη ζωή ενός ανθρώπου, πολλά δυσάρεστα πράγματα μπορεί να συμβούν, πολλές κακοτυχίες ενδέχεται να υπάρξουν. Δεδομένες καταστάσεις καταρρίπτονται, σχέσεις ανθρώπων ευτελίζονται, συμπεριφορές μεταβάλλονται , συναισθήματα σβήνουν.. όχι όμως της αγάπης.. Η αγάπη είναι κατάσταση που εάν βιωθεί δεν εξατμίζεται όπως κάθε τυχαίο διακείμενο από συμφέροντα συναίσθημα.. Η αγάπη και ιδιαίτερα η φιλική αγάπη στην οποία άλλωστε θα αναλωθούμε είναι ανεξάντλητη. Κι αυτό γιατί όταν ο Henry Adams  έλεγε ότι η  <<Ένας φίλος σ’ ολόκληρη τη ζωή είναι αρκετός. Δύο είναι πολλοί. Τρεις είναι σχεδόν αδύνατον>> κάτι είχε στο νου του..

Η λέξη φιλία- για αρχαιομαθείς και μη- προέρχεται ετυμολογικά από το αρχαιοελληνικό ρήμα φιλέω-ω ου σημαίνει αγαπώ και συνεκδοχικά φίλος είναι το φιλητόν αυτός που είναι αγαπητός από εμάς, το αντικείμενο της αγάπης μας.. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δε διαχώριζαν την ερωτική από τη φιλική αγάπη αλλά την οριοθετούσαν στα ίδια πλαίσια. Μόνο που στην αγάπη μεταξύ εραστών υπάρχει ο έρως, αν και κάτι τέτοιο θα μπορούσε να μην σχετίζεται με το διαχωρισμό μεταξύ ερωτικής και φιλικής αγάπης, μιας και ο Θεός Έρως σύμφωνα με τον αρχαίο ελληνικό μύθο είναι ο Θεός της αγάπης , γιος της Ουράνιας Αφροδίτης.

Η φιλία χρειάζεται δύο ψυχές , παιδικές ως επί των πλείστων και βαθιές. Θέλει δύο μάτια ειλικρινή, χείλη αδιάψευστα και καρδιά μαλακή σα βαμβάκι…Επιζητάει το τέλειο, το άφταστο , το ξεχωριστό , το αληθινό και το διαρκές. Απεχθάνεται την ιδιοτέλεια, τη ζήλεια τα ημιτελή συναισθήματα ,τα μισόλογα, τις άδειες καρδιές, τις ευμετάβλητες συμπεριφορές, τα θαμπά βλέμματα, τα άδικα λόγια. Μια  ψυχή που είναι φιλικά προσκείμενη θαυμάζει το φίλο της. Για παράδειγμα θαυμάζει τα μάτια του, τη φωνή του, τις απόψεις του, τα θέλω του, τις ιδιοτροπίες του , μοιράζεται την ίδια χαρά στα όνειρά του.. ένας φίλος ποτέ , μα ποτέ, δε θα χαρεί με τον πόνο του φίλου του.. Ποτέ δε θα περιγελάσει τα –ακόμη και ακατόρθωτα – θέλω του.. Θα τα στηρίξει μέχρι τέλους και θα τα υποστηρίξει με πάθος για χάρη του φίλου του.. Ένας φίλος θα υποστηρίξει το φίλο του όταν έχει δίκιο, θα τον παρηγορήσει όταν όλα μοιάζουν μάταια στη ζωή του, θα τον κάνει να γελάσει όταν δε θα έχει όρεξη ούτε να μιλήσει.. Θα τον αγαπήσει χωρίς ανταλλάγματα. Η πραγματική φιλική αγάπη δε ζητάει ανταλλάγματα.

Φιλία είναι το δάκρυ που πριν φτάσει στο μάγουλο έγινε στολίδι , είναι η αγωνία μήπως χάσουμε μια μέρα αυτό το δέσιμο με το φίλητον από κάποια παρεξήγηση, οι ατέρμονες συζητήσεις για το νόημα της ζωής, το γέλιο μέχρι δακρύων, το διστακτικό μειδίαμα όταν δύο φίλοι συναντιούνται, ο μεγάλος δισταγμός να πει ο φίλος κακό λόγο στο φίλο του και έτσι να γίνει και να γίνουν κι οι δυο γνώστες της ΄΄αλήθειας΄΄. Μιας αλήθειας που αν έμενε στο σκοτάδι της άγνοιας ίσως φάνταζε πάντα ερωτεύσιμη, με την ετυμολογία της λέξης και πιθανόν οι φιλίες να κρατούσαν για πάντα’’..

Πολλοί άνθρωποι κάνουν φίλους λόγω συμφερόντων και εξαιτίας προσωπικών τους φιλοδοξιών αλλά κάτι τέτοιο αργά ή γρήγορα θα σκουριάσει και θα χαθεί με το πρώτο πρωινό φως.. Θα φανούν όλα τα σκοτεινά σημεία και όλο αυτό το τίποτα θα ακυρώσει κάθε  νόημα ύπαρξής της. Θα την αναγάγει εκεί που της αξίζει.. Στον Καιάδα …και μαζί με αυτή ό, τι ελλιπές, μίζερο και ασθενές θα εξαϋλωθεί και θα χαθεί..

Θα δανειστώ την περίφημη ατάκα του Κλιντ Ιστγουντ στην ταινία ‘’Ο καλός, ο κακός κι ο άσχημος’’, αλλά θα την παραλλάξω λιγάκι. Κατά την προσωπική μου, επομένως, ερμηνευτική προσέγγιση <<στην ζωή υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι, εκείνοι που γνώρισαν έστω κι ένα πραγματικό φίλο στην ζωή τους κι εκείνοι που δεν είχαν ποτέ φίλους>>(Αν και, μεταξύ μας,  θεωρώ ότι οι δεύτεροι  δεν υπάρχουν.. Ή ακόμη κι αν υπάρχουν είναι ελάχιστοι έως απειροελάχιστοι)..

 Ο αληθινός φίλος είναι στη ζωή ενός ανθρώπου το ουράνιο τόξο σε μια βροχερή μέρα, μια κουβέντα παρηγοριάς όταν δε βρίσκονται απαντήσεις στα σημαντικά προβλήματα της ζωής, δυο μικρά αλλά τόσο σημαντικά ενθαρρυντικά λόγια, ένα χαμόγελο αισιοδοξίας, μια αγκαλιά που σε κάνει να πιστεύεις ότι κανείς δεν είναι μόνος σε αυτόν τον κόσμο που τυχαία όλοι βρεθήκαμε, ένα στήριγμα, μια έτερη ψυχή, συνταξιδιώτης και αυτή σε τούτο το ταξίδι της ζωής που δεν έχει προορισμό.

Κατερίνα Καμτζέλη