1

3+1 Βιβλιοπροτάσεις για το καλοκαίρι

Τώρα που τα σχολεία έκλεισαν και τα παιδιά απολαμβάνουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές, ένα βιβλίο μπορεί πάντα να γίνει ο καλύτερος τους φίλος και να τους κρατήσει την καλύτερη παρέα τόσο στο σπίτι όσο στην παραλία.

Βέβαια, όταν λέμε βιβλίο δεν εννοούμε τα μαθηματικά, τη γλώσσα ή την ιστορία! Αλλά ένα βιβλίο που θα τους διευρύνει τους ορίζοντες, θα ενισχύσει τη δημιουργικότητα τους και θα βοηθήσει τη φαντασία τους να ταξιδέψει…

Όσο περισσότερο οι μικροί μας φίλοι εκτίθενται στα βιβλία, τόσο θα τα χρειάζονται μεγαλώνοντας για να χαλαρώσουν και να δραπετεύσουν από τις καθημερινές τους υποχρεώσεις.

3+1 λοιπόν προτάσεις για παιδικά βιβλία:

  1. «Ο Σωκράτης Πρόεδρος» Marchand Yan (εκδόσεις Κάκτος)
Από 8 ετών και άνω

2. «Αντίο, Σμύρνη» Ιωάννα Μπαμπέτα (εκδόσεις Μίνωας)

Από 2-8 ετών

3. «Διάσημοι άνθρωποι» (εκδόσεις Διόπτρα)

Από 5 ετών

Έξτρα βιβλιοπρόταση:

«Ο Τριγωνοψαρούλης» Βαγγέλης Ηλιόπουλος (εκδόσεις Πατάκη)

Από 6-9 ετών

Αναστασία Κακλαμάνου




Εκπαιδευτική ένταξη παιδιών με κινητική αναπηρία

Ο ορισμός της ενταξιακής εκπαίδευσης εμπεριέχει τη βασική αρχή ότι όλοι οι μαθητές θα πρέπει να μαθαίνουν μαζί, ανεξάρτητα από τις δυσκολίες ή τις διαφορές τους. Κάθε παιδί έχει τη δική του ιστορία, τα μοναδικά του χαρακτηριστικά, τις δικές του δυσκολίες και δυνατότητες. Σημασία έχει να συνειδητοποιήσουμε ότι:

  • «η αναπηρία δεν είναι ένα πρόβλημα μιας μειοψηφούσας ομάδας εντός της κοινότητας, αλλά μια κατάσταση που ο καθένας μπορεί να ζήσει στη διάρκεια της ζωής του» και
  • κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να βρει την απαραίτητη υποστήριξη στις δικές του ανάγκες, ανεξάρτητα από τη φυσική, ψυχολογική και κοινωνική του κατάσταση.

Σύμφωνα με το Εγχειρίδιο κατάρτισης για την εγκεφαλική παράλυση (2012), ένα καλά σχεδιασμένο και προετοιμασμένο σχολικό περιβάλλον είναι ζωτικής σημασίας για την τελική επιτυχία όχι μόνο της εκπαίδευσης αλλά και της θεραπείας που δέχεται ένα παιδί με κινητική αναπηρία. Η ενταξιακή προοπτική θα πρέπει να είναι ένα από τα βασικά σημεία του σχεδίου εκπαίδευσης και να αναγνωρίζεται ως μια αξία που δίνει ποιότητα στον εκπαιδευτικό σχεδιασμό.

Δεν είναι αρκετό για τα σχολεία να είναι σε θέση να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του ατόμου μόνο από την άποψη της διάθεσης υλικών πόρων, δηλαδή τεχνικών μέσων και εξειδικευμένου προσωπικού. Είναι επίσης σημαντικό οι εκπαιδευτικοί να είναι σε θέση να αμφισβητούν έννοιες όπως, φυσιολογικό, σχολική επιτυχία, αξιολόγηση επιδόσεων, κ.α., οι οποίες συμβάλλουν στην ετικετοποίηση και περιθωριοποίηση των παιδιών με αναπηρία. Η αναπηρία δεν μπορεί να ερμηνεύεται ως μια παρεμβολή, εξαίρεση ή «χάρη» του συστήματος, αλλά ως σταθερή και διαδεδομένη μεταβλητή των διαδικασιών της κοινωνίας και επομένως και του σχολείου. Σύμφωνα με το ως άνω Εγχειρίδιο, τα χαρακτηριστικά ενός περιβάλλοντος και ειδικότερα ενός σχολείου για όλους, ικανό να συμπεριλάβει μαθητές με κινητικές αναπηρίες, είναι:

  • Εκπαιδευμένο και καταρτισμένο εκπαιδευτικό και ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό,
  • Προγράμματα συνεχούς εκπαίδευσης για το εκπαιδευτικό προσωπικό,
  • Ενίσχυση της οικογένειας, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας (οι οικογένειες, ως το πρώτο υποκείμενο εκπαίδευσης ενδυναμώνονται και καλούνται να συμμετάσχουν και να συνεργαστούν με το σχολείο στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες),
  • Συνεργασία μεταξύ όλων των ατόμων που εργάζονται για τη σχολική και την κοινωνική ένταξη του παιδιού,
  • Ενεργός συμμετοχή της σχολικής ηγεσίας στα προγράμματα ένταξης,
  • Ενίσχυση της συλλογικότητας μεταξύ των εκπαιδευτικών,
  • Διεπιστημονική και συντονισμένη εργασία, βάσει σχεδίου,
  • Υποδοχή και αποδοχή συμμαθητών χωρίς συμπεριφορές απόρριψης και αποκλεισμού,
  • Μεθοδολογικές προσεγγίσεις που ευνοούν τη συμπερίληψη του παιδιού με κινητική αναπηρία, με βιωματικές δραστηριότητες, σε ατομικό ή μικροομαδικό και ομαδικό επίπεδο,
  • Εξάλειψη των δομικών αρχιτεκτονικών εμποδίων στο σχολείο,
  • Χρήση εκπαιδευτικού λογισμικού και τεχνολογικών βοηθημάτων.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Καλοκαιρινή Κατασκήνωση: Τι μπορεί να προσφέρει σε ένα παιδί;

Ύστερα από έναν δύσκολο χειμώνα γεμάτο με μαθήματα, διαβάσματα και άγχος, τα παιδιά έχουν την ανάγκη να εκτονωθούν και για πολλούς η κατασκήνωση αποτελεί το καλύτερο μέρος γι’ αυτό!

Τα σχολεία έχουν μόλις κλείσει και ήδη πολλά παιδιά ετοιμάζονται να πάνε κατασκήνωση για φέτος το καλοκαίρι καθώς ο ήλιος, η θάλασσα και η φύση αποτελούν το ιδανικό σκηνικό για αυτή την εκτόνωση!

Βέβαια, για αρκετούς γονείς η ιδέα της κατασκήνωσης φαντάζει ως κάτι γιγάντιο καθώς δημιουργούνται εύλογα οι εξής απορίες:

  1. Πώς θα περάσουν τα παιδιά ευχάριστες διακοπές;
  2. Πώς θα είναι ο αποχωρισμός;
  3. Πώς θα συμπεριφέρονται τα παιδιά μακριά από το σπίτι;

Κατ’ αρχάς πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως κάθε παιδί βιώνει τον αποχωρισμό με διαφορετικό τρόπο. Επίσης, εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού και φυσικά αν περνάει στην καθημερινότητά του χρόνο μακριά από τους γονείς (π.χ. συγγενείς). Η νοσταλγία, λοιπόν, που νιώθει κάθε παιδί είναι απόλυτα λογική και δικαιολογημένη! Όμως, αυτό δε σημαίνει ότι το παιδί που εκφράζει την επιθυμία του να γυρίσει σπίτι σημαίνει πως και θα πρέπει να επιστρέψει πίσω αμέσως ή να μην ξαναπάει ποτέ στην κατασκήνωση!

Τα οφέλη της κατασκήνωσης, λοιπόν, είναι πολλά! Ας τα δούμε κάποια από αυτά:

  1. Τα παιδιά παραμένουν δραστήρια σχεδόν όλη μέρα.
  2. Ξεπερνούν τους φόβους τους δοκιμάζοντας καινούργια πράγματα.
  3. Γίνονται ανεξάρτητα και αναλαμβάνουν ευθύνες.
  4. Καλλιεργούν τις κοινωνικές τους δεξιότητες.
  5. Παίζουν, αποκτούν νέες φιλίες και εντάσσονται σε ομάδες.
  6. Έρχονται σε επαφή με τη φύση.
  7. Περνούν όμορφες και ξέγνοιαστες στιγμές που θα τις θυμούνται σίγουρα για πολλά χρόνια.
  8. Αποκτούν αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση.

Μη ξεχνάμε πως η παιδική κατασκήνωση είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας, όπου τα παιδιά θα πρέπει να μάθουν να σέβονται, να ακολουθούν κανόνες και να πειθαρχούν. Έτσι, πέρα από τις ευχάριστες διακοπές των παιδιών στην κατασκήνωση θα τα βοηθήσει να ωριμάσουν και σίγουρα θα μάθουν πολλά…

Αναστασία Κακλαμάνου




Φονταμενταλισμός

Η πρωτόγνωρη λέξη «φονταμενταλισμός» είναι ελληνική μεταγραφή του αγγλικού όρου fundamentalism (από το λατινικό fundamentum: θεμέλιο) που αποδίδεται ως «θεμελιωτισμός» ή «θεμελιοκρατία» σημαίνοντας την επιστροφή στα «θεμέλια» μιας παράδοσης του παρελθόντος, την εμμονή στα «θεμελιώδη» άρθρα πίστης και τη μαχητική προάσπιση των «θεμελιακών» στοιχείων κάποιας θρησκευτικής κληρονομιάς. Φονταμενταλισμός είναι ο μαχητικός θρησκευτικός συντηρητισμός. Τρία χαρακτηριστικά στοιχεία συνθέτουν τον φονταμενταλισμό: η συντηρητικότητα, η θρησκευτικότητα και η μαχητικότητα.

Πρώτιστο ιδίωμα παραμένει ο συντηρητισμός που διαφοροποιεί τον φονταμενταλισμό από τον εκσυγχρονισμό, τον αντιπαραθέτει στον φιλελευθερισμό ή τον σοσιαλισμό και τον αντιδιαστέλλει από τον διαφωτισμό με τον ορθολογισμό και τον ατομικισμό της νεωτερικότητας.

Η θρησκευτικότητα χρωματίζει τον φονταμενταλισμό αποφασιστικά και καθορίζει τον συντηρητισμό του. Χάρη στη βασική εμπειρία της ενότητας που διακρίνει κάθε θρησκεία τόσο στον χώρο όσο και μέσα στον χρόνο ιδρύοντας την κοινωνία (οριζόντια ενότητα των ομοδόξων μέσα στον χώρο) και γεννώντας την ιστορία (κατακόρυφη ενότητα των ομοφρόνων μέσα στον χρόνο) η συντήρηση των «θεμελίων» επικυρώνεται μεταφυσικά και επεκτείνεται από τον θολό πυθμένα κάποιου παρελθόντος «χρυσού αιώνα» στον απλησίαστο ορίζοντα ενός μελλοντικού «παραδείσου».

Η θρησκεία λειτουργεί σαν το «τσιμέντο» της συντήρησης, ως το ανθεκτικότερο συνεκτικό υλικό των «θεμελίων» της παράδοσης που υποτάσσει το κοσμικό (κράτος, κοινωνία, οικονομία) στο θρησκευτικό και υποτάσσει το ιδιωτικό (προσωπική ζωή του ατόμου) στο δημόσιο (θρησκευτικός κώδικας ηθικών αξιών, «ιερός νόμος»).

Η μαχητικότητα είναι το τρίτο στη σειρά αλλά πρώτο σε εντυπωσιασμό στοιχείο του φονταμενταλισμού. Η βία στη διακονία του ιερού εν ονόματι της συντήρησης είναι που συνοψίζει το φονταμενταλιστικό κίνημα άριστα.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Εκπαίδευση παιδιών με κινητική αναπηρία

Η φροντίδα για την εκπαίδευση των ατόμων με κινητική αναπηρία στη χώρα μας, όπως και για άλλες μορφές αναπηρίας, ξεκίνησε από την ιδιωτική πρωτοβουλία. Το 1937 ιδρύθηκε στην Αθήνα από ιδιώτες, με τη στήριξη του Ροταριανού Ομίλου Αθηνών και στη συνέχεια του Αμερικανικού Ιδρύματος «Εγγύς Ανατολή», το πρώτο φιλανθρωπικό, μη κερδοσκοπικό σωματείο με την επωνυμία «Ελληνική Εταιρεία Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Παίδων (ΕΛΕΠΑΠ)».

Στόχος του σωματείου ήταν η αντιμετώπιση των προβλημάτων, από τη βρεφική μέχρι και την εφηβική ηλικία, των ατόμων με κινητικές αναπηρίες. Δόθηκε βαρύτητα στη στέγη, στην περίθαλψη και στην αποκατάσταση, με τη λειτουργία κέντρου φυσικοθεραπείας και Ειδικού Σχολείου Αναπήρων Παίδων, στο οποίο, παράλληλα με τη διδασκαλία στοιχειωδών μαθημάτων, εφαρμοζόταν κατάλληλη θεραπευτική αγωγή (Στασινός, 2001). Αυτή τη στιγμή η ΕΛΕΠΑΠ διαθέτει έξι κέντρα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Χανιά, Ιωάννινα, Βόλο, Αγρίνιο) και παρέχει συστηματική φροντίδα σε επίπεδο πρώιμης παρέμβασης και αποκατάστασης.

Σήμερα πλέον, οι Σ.Μ.Ε.Α.Ε. (Ειδικά Νηπιαγωγεία και Ειδικά Δημοτικά Σχολεία) που λειτουργούν στις εγκαταστάσεις της ΕΛΕΠΑΠ ανήκουν στο Υπουργείο Παιδείας. Η ΕΛΕΠΑΠ λειτουργεί πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης για παιδιά με κινητική αναπηρία, το οποίο αναγνωρίζεται ως φοίτηση σε προσχολική εκπαίδευση, καθώς σύμφωνα με το άρθρο 32 του ν. 3699/2008 «Εκπαίδευση παιδιών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες» προβλέπεται ότι «Η φοίτηση παιδιών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ηλικίας τεσσάρων (4) έως επτά (7) ετών στο πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης της ΕΛΕΠΑΠ είναι ισότιμη με τη φοίτηση σε οποιαδήποτε μονάδα ειδικής προσχολικής αγωγής».

Το 1972 μία ομάδα είκοσι γονέων ανέλαβε την πρωτοβουλία για την ίδρυση της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών, με σκοπό να συμβάλλει στην πρόνοια, εκπαίδευση και αποκατάσταση για τους ανθρώπους με εγκεφαλική παράλυση.

Στόχος ήταν η ανάπτυξη πολυποίκιλων δραστηριοτήτων για την προαγωγή των συμφερόντων των ανθρώπων με κινητικές αναπηρίες. Στον χώρο της Εταιρείας, σήμερα, λειτουργεί Ειδικό Δημοτικό Σχολείο για παιδιά με εγκεφαλική παράλυση υπό την ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Εκτός από τα παραπάνω ειδικά σχολεία, λειτουργούν επίσης Ειδικά Δημοτικά Σχολεία για παιδιά με κινητική αναπηρία στο Αιγάλεω, καθώς και στην Πεντέλη και στη Βούλα στις εγκαταστάσεις του πρώην ΠΙΚΠΑ. Ακόμα λειτουργεί Ειδικό Γυμνάσιο-Λύκειο στην Ηλιούπολη, όπως επίσης Ειδικό Γυμνάσιο-Λύκειο και Ενιαίο Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο-Λύκειο στο Ίλιον, στις εγκαταστάσεις του Εθνικού Κέντρου Αποκατάστασης.

Οι σύγχρονες αρχές της παιδαγωγικής της ένταξης συμβάλλουν στην αλλαγή παραδείγματος και στην εκπαίδευση των παιδιών με κινητική αναπηρία και προωθούν την κατάργηση της διαχωριστικής εκπαίδευσης και τη διασφάλιση του δικαιώματος για εκπαιδευτική και κοινωνική ένταξη.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Χαρακτηριστικά συνέντευξης

Ως προς τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, ισχύουν τα εξής:

  • Χώρος: Η συνέντευξη μπορεί να γίνεται οπουδήποτε, ιδανικά όμως ο χώρος αυτός δεν πρέπει να έχει θόρυβο, να είναι απλό δωμάτιο με χαμηλό φωτισμό και διακόσμηση που δεν αποσπά υπερβολικά την προσοχή. Καλό είναι να υπάρχουν δύο άνετες και ίδιες καρέκλες σε γωνία 90 μοιρών με ένα τραπεζάκι μεταξύ τους. Αποφεύγεται η αντικριστή τοποθέτηση των καρεκλών, για να μην αισθάνεται ο συμβουλευόμενος ότι ανακρίνεται και για να μπορεί να έχει οπτική επαφή με τον σύμβουλο αλλά ταυτόχρονα να κοιτάζει και αλλού όταν το έχει ανάγκη λόγω συναισθηματικής φόρτισης. Επίσης, καλό είναι να αποφεύγεται ο σύμβουλος να κάθεται πίσω από ένα γραφείο, γιατί δημιουργεί απόσταση και σχέσεις εξουσίας. Για τους ίδιους λόγους αποφεύγεται το ντιβάνι. Στο τραπέζι μπορεί να τοποθετούνται αντικείμενα ασήμαντα εκ πρώτης όψεως, αλλά χρήσιμα για να νιώσει άνετα ο συμβουλευόμενος. Τέλος, πρέπει να υπάρχει μέριμνα για να προλαμβάνονται ενοχλητικές διακοπές.
  • Χρόνος: Η συνέντευξη μπορεί να λάβει χώρα οποιαδήποτε ώρα, αλλά αποφεύγεται πριν ή μετά από ένα γεύμα ή όταν ο συμβουλευόμενος είναι σωματικά καταπονημένος. Η διάρκειά της δεν μπορεί να υπερβαίνει τη μία ώρα, γιατί επέρχεται κούραση και φυσικά δεν πρέπει να υπερφορτώνεται με πολλά θέματα.

Ως προς τα εσωτερικά χαρακτηριστικά, ισχύουν τα εξής:

  • Στάσεις: Ο σύμβουλος πρέπει να είναι αληθινός και να εκφράζει τα συναισθήματά του χωρίς να υποκρίνεται, να νοιάζεται πραγματικά για το άτομο που έχει απέναντί του και να σέβεται τη μοναδικότητα και διαφορετικότητά του.
  • Χαρακτηριστικά προσωπικότητας: Ο σύμβουλος είναι σημαντικό να διαθέτει ισχυρή προσωπικότητα, να έχει αυτογνωσία, να εμπνέει εμπιστοσύνη και να δημιουργεί μια ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα.
  • Γλώσσα του σώματος: Ο σύμβουλος πρέπει να είναι ήρεμος, να ακούει με προσοχή τον συμβουλευόμενο, να μην υπερβαίνει τα όρια του και να αξιοποιεί τα κανάλια της μη λεκτικής του επικοινωνίας για να επικοινωνεί αποτελεσματικά μαζί του.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Θεωρίες: ανθρωπιστικές–υπαρξιακές–ανθρωποκεντρικές-προσωποκεντρικές

Η προσωποκεντρική θεωρία του Rogers

Σύμφωνα με το Rogers, η Συμβουλευτική είναι μια πορεία κατά την οποία το άτομο διευκολύνεται στο να αναλάβει την ευθύνη να παίρνει αποφάσεις, σύμφωνα με τις δικές του προσωπικές αξιολογήσεις.

Στόχος αυτής της προσέγγισης στη Συμβουλευτική δεν είναι να λύσει το άτομο ένα ειδικό πρόβλημά του, αλλά να βοηθηθεί να αναπτυχθεί για να μπορέσει να αντιμετωπίσει, τόσο το τρέχον πρόβλημα του, όσο και κατοπινά του προβλήματα, με πιο συγκροτημένο τρόπο.

Η ενίσχυση των δυνάμεων του προσώπου και η αναδόμηση της προσωπικότητάς του βοηθούν το συμβουλευόμενο να γίνει κύριος του εαυτού του και να μάθει τον τρόπο με τον οποίο θα το πετύχει αυτό.

Ο ίδιος ο Rogers ονόμασε «μη κατευθυντική» την αρχική θεωρητική του τοποθέτηση, διότι πίστευε πως ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να επιλέγει τους δικούς του στόχους, έστω και αν είναι αντίθετοι με αυτούς του συμβούλου του.

Στέκεται ιδιαίτερα στις στάσεις του συμβούλου και στον τρόπο με τον οποίο υπάρχει στη συμβουλευτική διαδικασία. Θεωρεί ότι η αυτογνωσία αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση, προκειμένου ο σύμβουλος να είναι σε θέση να βοηθήσει έναν άλλο άνθρωπο. Ακόμη, οφείλει να είναι ο αληθινός εαυτός του και να μην προσποιείται στη συμβουλευτική σχέση.

Η υπαρξιακή θεωρία του May

Στοχεύει στο να βοηθήσει το απομονωμένο άτομο να γίνει δραστήριο και ενεργό μέλος της κοινωνίας. Το ενθαρρύνει να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και να θέτει στόχους κατάλληλους για τις ικανότητες του. Η θεωρία του May αποτελεί ένα πολύ πετυχημένο συνδυασμό ψυχανάλυσης και υπαρξισμού.

Επιδίωξη της προσπάθειας του συμβούλου είναι η παροχή βοήθειας στο άτομο για κατανόηση του κόσμου και του εαυτού του και η αναζήτηση τρόπων επικοινωνίας με τους γύρω του.

Η γνωστικο-συναισθηματική θεραπεία συμπεριφοράς του Ellis

Στόχος της είναι να αλλάξει τον παράλογο τρόπο σκέψης, με τον οποίο ο συμβουλευόμενος βλέπει τα πράγματα. Πρόκειται για θεωρία με κατευθυντικό χαρακτήρα και αντλεί στοιχεία από συμπεριφοριστικές και ανθρωπιστικές θεωρίες.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Θετική ψυχολογία κατά τη διάρκεια των Πανελλήνιων Εξετάσεων

Για αρχή οι Πανελλήνιες Εξετάσεις δεν είναι το τέλος του κόσμου…αλλά η αρχή!

Τίποτα δεν τελειώνει με τις εξετάσεις αυτές, όμως, προσπάθησε να το δεις ως μια ακόμα εμπειρία ζωής! Ανεξαρτήτως αποτελέσματος σίγουρα θα σε βοηθήσει να ανακαλύψεις τις δυνατότητές σου, τις κρυμμένες πτυχές του εαυτού σου, που είναι βέβαιο ότι θα σου φανούν χρήσιμες και μετά το τέλος αυτής της εμπειρίας.

Ίσως, αυτήν τη στιγμή οι Πανελλήνιες Εξετάσεις να αποτελούν το μεγαλύτερο στοίχημα της ζωής σου, η δικαίωση της προσπάθειάς σου! Πρέπει, όμως, να συνειδητοποιήσεις ότι η μη επίτευξη του στόχου σε καμία περίπτωση δε θα κρίνει την πορεία της ζωής σου.

Να θυμάσαι ότι η ζωή από μόνη της μπορεί να σε οδηγήσει σε μονοπάτια που ούτε φανταζόσουν και ο επαγγελματικός προορισμός σου να είναι κάτι πολύ μακρινό από αυτό που θα ήθελες να σπουδάσεις.

Φυσικά, όμως, είναι απόλυτα σεβαστό και δικαιολογημένο το άγχος που αισθάνεσαι. Υπάρχουν, όμως, τρόποι που θα σε βοηθήσουν να διαχειριστείς τα συναισθήματα που σε κατακλύζουν!

Πιο συγκεκριμένα:

  1. Τις ημέρες των εξετάσεων καλό είναι να τις κρατήσεις για μια καλή επανάληψη. Μην εστιάσεις σε απορίες ή άγνωστη ύλη, γιατί αυτό θα σε αγχώσει ακόμα περισσότερο.
  2. Ολοκλήρωσε τη μελέτη σου νωρίς το βράδυ, για να δώσεις το χρόνο σε σώμα και πνεύμα να ξεκουραστούν.
  3. Αν μπορείς, αφιέρωσε 20 λεπτά την ημέρα σε κάποιο είδος άσκησης ή κίνησης.
  4. Φόρτισε τις μπαταρίες σου ξεφεύγοντας με μια βόλτα ή έναν καφέ με φίλες και φίλους. Ένα ευχάριστο διάλειμμα μακριά από την ύλη και το άγχος!
  5. Απέφυγε να κάνεις αρνητικές σκέψεις! Εστίασε σε θετικές σκέψεις λέγοντας στον εαυτό σου ότι έχεις κάνει την προσπάθειά σου και θα κάνεις το καλύτερο που μπορείς!

Όταν θα έρθει η στιγμή που θα βρίσκεσαι μπροστά από τα θέματα στα οποία καλείσαι να απαντήσεις, τα διαβάζεις ήρεμα, προσεκτικά και υπογραμμίζεις τις λέξεις κλειδιά. Ξεκινάς από εκείνα που γνωρίζεις καλύτερα.

Σε περίπτωση που αφήσεις κάποια κενά, βάλε ένα σημάδι ώστε να μην τα ξεχάσεις και επανέρχεσαι όταν νιώθεις ότι έχεις την απάντηση. Εφόσον το ξέρεις, είναι βέβαιο ότι θα το θυμηθείς! Γενικά γράφεις ό,τι γνωρίζεις, σίγουρα είναι προτιμότερο από το να μην απαντήσεις καθόλου.

Όση σιγουριά και αν αισθανθείς ότι έχεις τις απαντήσεις για όλα τα θέματα, εκμεταλλεύσου όλο το χρόνο και μην εστιάσεις στην πρωτιά της παράδοσης της κόλλας. Πάλεψέ το μέχρι την τελευταία στιγμή!

Και αφού έγραψες, παρέδωσες την κόλλα και βγήκες από την αίθουσα. Δώσε στον εαυτό σου τη δυνατότητα να χαλαρώσει, πήγαινε μία βόλτα με τους φίλους σου και προετοιμάσου ήρεμα για το επόμενο μάθημα!

Αναστασία Κακλαμάνου




ΜΕΘΟΔΟΙ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ

Κάποιες μέθοδοι και τεχνικές που μπορεί να αξιοποιήσει ο σύμβουλος κατά το πρώτο στάδιο της πορείας της συμβουλευτικής που στοχεύει στη συλλογή και ανάλυση έγκυρων και αξιόπιστων πληροφοριών για τον συμβουλευόμενο, ώστε να γνωρίσει καλύτερα ο σύμβουλος τον ίδιο και το πρόβλημα και να μπορέσει να τον βοηθήσει είναι οι ακόλουθες:

Το ατομικό δελτίο
Έχει ως στόχο να συγκεντρώσει πληροφορίες για κάθε μαθητή, τις οποίες οφείλει να γνωρίζει τόσο ο σύμβουλος όσο και ο εκπαιδευτικός, προκειμένου να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους. Βασικά στοιχεία που πρέπει να συγκεντρώνονται αφορούν τις εξής περιοχές: στοιχεία ταυτότητας, οικογενειακά στοιχεία, πληροφορίες για την υγεία, εκπαιδευτικό ιστορικό, ανέκδοτα στοιχεία, περιλήψεις περιπτώσεων, υποδείξεις.

Η παρατήρηση
Η παρατήρηση αποτελεί σημαντικό εργαλείο για τη συλλογή πληροφοριών και τη σωστή άσκηση συμβουλευτικής. Με τη συστηματική παρατήρηση λαμβάνονται πληροφορίες για το κλίμα και τη δυναμική της τάξης, τις λεκτικές αντιδράσεις των μαθητών, τις δραστηριότητές τους. Βασικό της πλεονέκτημα είναι το γεγονός ότι ο μαθητής παρατηρείται στο φυσικό περιβάλλον που βρίσκεται και μάλιστα χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει κι έτσι μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά προς άλλες μεθόδους, που χαρακτηρίζονται από απουσία αντικειμενικότητας. Ωστόσο, ένα μειονέκτημα που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι ο χρόνος που απαιτείται για την παρατήρηση.

Οι τεχνικές αυτοδιερεύνησης και οι κλίμακες εκτίμησης
Πρόκειται για ερωτήσεις ή προτάσεις που αφορούν κάθε πτυχή της προσωπικότητας του ατόμου και δίνουν τη δυνατότητα το ίδιο το άτομο για αυτοδιερεύνηση και αυτοεκτίμηση και στον σύμβουλο για αξιολόγηση. Βασικό πλεονέκτημα είναι το γεγονός ότι δίνει την εικόνα για τον εαυτό του ή για τους άλλους αντί να ακολουθείται η αντίστροφη πορεία. Επιπλέον, δεν επιβάλλονται οι απόψεις και οι γνώμες του συμβούλου ισχυροποιώντας την άποψη ότι η συμβουλευτική έχει ως απώτερο σκοπό το συμφέρον του.

Η ανάληψη ρόλων και η υπόκριση
Η ανάληψη ρόλων βοηθάει το άτομο να αντιληφθεί καλύτερα τον εαυτό του και τους άλλους. Ενδείκνυται για άτομα με περιορισμένες πνευματικές ικανότητες ή που προέρχονται από αυταρχικές οικογένειες στις οποίες δεν αναπτύχθηκε η πρωτοβουλία τους. Με την ανάληψη ρόλων, το άτομο μαθαίνει τους φόβους και τις στάσεις των ατόμων που υποδύεται, ενώ του δίνεται η ευκαιρία να παίξει και τους αντίθετους ρόλους. Με την τεχνική αυτή, αναπτύσσεται η δεξιότητα της ενσυναίσθησης, της πρόβλεψης της συμπεριφοράς των άλλων και της αποτελεσματικότερης επικοινωνίας. Η υπόκριση δεν διαφέρει ουσιαστικά από την ανάληψη ρόλων. Βασική διαφορά τους είναι ότι με την τελευταία τονίζεται η δεξιότητα της έκφρασης συμπάθειας και διαφόρων απόψεων, ενώ με την πρώτη τονίζεται η κοινωνική συμπεριφορά και οι κοινωνικές δεξιότητες, όπως η αντίληψη των συμφωνιών και των κανόνων ανάμεσα στα άτομα και οι ποινές για τη μη τήρηση των κανόνων.

Η συνέντευξη
Η συνέντευξη είναι η σοβαρή, σκόπιμη και δομημένη συνομιλία μεταξύ δύο ανθρώπων. Σε μια συνέντευξη διακρίνονται δύο ρόλοι: εκείνου που παίρνει τη συνέντευξη και εκείνου που την παραχωρεί. Όταν εξυπηρετείται εκείνος που δίνει τη συνέντευξη με στόχο να βοηθηθεί, τότε αυτή κατατάσσεται στην ψυχολογική συνέντευξη. Η ψυχολογική συνέντευξη είναι συνήθως ημι-δομημένη, δηλαδή ακολουθείται μία συνειδητή πορεία αφήνοντας ταυτόχρονα αρκετό περιθώριο ελευθερίας στον συμβουλευόμενο να αφαιρέσει, προσθέσει ή αναδιατυπώσει ερωτήσεις, ώστε να φέρει στην επιφάνεια τις ανάγκες και τις προτεραιότητες του συμβουλευόμενου. Βασικές τεχνικές που αξιοποιούνται στο πλαίσιο μιας συνέντευξης είναι η ερώτηση, η σιωπή, η επαναδιατύπωση, η διευκρίνιση, η αντανάκλαση, η εξήγηση, η εισήγηση.

Τα ψυχολογικά τεστ
Τεστ γενικής νοημοσύνης, ειδικών ικανοτήτων, προσωπικότητας, με τα οποία συγκεντρώνονται στοιχεία για η φύση και έκταση των ατομικών διαφορών, τον εντοπισμό των ψυχολογικών χαρακτηριστικών, τον υπολογισμό των περιβαλλοντικών επιδράσεων.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ




Θεωρία: συμπεριφοριστική

Πρόκειται για θεωρίες προσανατολισμένες στη μάθηση, οι οποίες γενικά στοχεύουν στη μάθηση της επιθυμητής συμπεριφοράς και την απώθηση της ανεπιθύμητης. Αυτές ανάλογα με τον τρόπο μάθησης διακρίνονται κυρίως σε:

  • κλασική εξάρτηση, με κύριο εισηγητή και εκπρόσωπο τον Pavlov και
  • συντελεστική ή ενεργός, με κύριο εισηγητή και εκπρόσωπο τον Skinner.

Ο σύμβουλος, οπαδός της Θεωρίας της Συμπεριφοράς, δεν ασχολείται καθόλου με το ιστορικό του παιδιού, αλλά με τα συγκεκριμένα αίτια τα οποία προκάλεσαν την ανεπιθύμητη συμπεριφορά.

Στη σχολική πρακτική υπάρχει το σύστημα των ποινών και αμοιβών και σύμφωνα με τη λογική αυτή λειτουργούν οι κανονισμοί του σχολείου. Ο σύμβουλος έχει έναν ιδιαίτερα κατευθυντικό, καθοδηγητικό ρόλο, ρόλο «αυστηρού» δασκάλου που επιβραβεύει, τιμωρεί, επιβάλλει, εγκρίνει ή απορρίπτει.

Η θεωρία διευρύνθηκε και αναμορφώθηκε από μελετητές της προς περισσότερο ανθρωπιστικές κατευθύνσεις και ο ρόλος του συμβούλου έγινε λιγότερο κατευθυντικός και η διαδικασία περισσότερο υποστηρικτική προς τον συμβουλευόμενο.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ