Η δύναμη του βιβλίου

Η αλήθεια είναι ότι αν κάτι εκνευρίζει κυρίως  τα νεότερα παιδιά είναι  η αγορά ενός εξωσχολικού  βιβλίου και η παρότρυνση από τους γονείς  να το  διαβάσουν, ειδικά την περίοδο των  διακοπών. Το βιβλίο όσο περνάνε τα χρόνια τείνει να αντικατασταθεί  και αυτό από την ισοπεδωτική  κυριαρχία του Ιντερνέτ στην ζωή μας και μαζί του να χαθούν όλες αυτές οι όμορφες ιστορίες που συνοδεύουν την ανάγνωσή του.

Αρχικά  ένα από τα  θετικά  που προσφέρει το βιβλίο και είναι το πιο εμφανές  είναι η βελτίωση του λεξιλογίου και  του χειρισμού του λόγου. Διαβάζοντας μπορείς να ανακαλύψεις  τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας και  την μαγεία του να εκφράσεις αυτό που θέλεις με ποικίλους τρόπους. Είναι καλό να ξεφύγουμε ειδικά οι νεότεροι από τις καθημερινές  μας συζητήσεις που εμπεριέχουν την αγαπημένη βρισιά όλων των  Ελλήνων σε συνδυασμό με μια σειρά από ξένες λέξεις. Είναι αρκετά στενάχωρο να βλέπεις  νέα παιδιά  να μην μπορούν να εκφράσουν τις σκέψεις  τους και το χειρότερο από  όλα να μην θέλουν να την βελτιώσουν. Ένα ακόμα στοιχείο και κατά την γνώμη μου το σημαντικότερο είναι η ενίσχυση της δημιουργικότητας και της φαντασίας. Δύο συστατικά που λείπουν, αλλά είναι  εξίσου απαραίτητα  στην  καθημερινότητα των νέων. Ένα βιβλίο σε ταξιδεύει και σου δημιουργεί εικόνες που δύσκολα μια οθόνη του υπολογιστή θα σου δημιουργήσει. Επιπρόσθετα, έχω παρατηρήσει την γιαγιά μου που συχνά μου ζητάει να της δώσω ένα βιβλίο να διαβάσει ή μια εφημερίδα. Έχετε αναρωτηθεί γιατί ; H  απάντηση είναι απλή. Η κριτική σκέψη και  η μνήμη βελτιώνονται αισθητά όταν διαβάζεις .

Λίγο πριν τον επίλογο θα ήθελα να μοιραστώ μια δική μου προσωπική ιστορία.  Ήμουν ένας μαθητής αρκετά μέτριος στην ιστορία και μου φαινόταν τρομερά δύσκολο να απομνημονεύσω τις σελίδες που μας έβαζε ο δάσκαλος. Η μητέρα μου αγόραζε βιβλία σχετικά με την ιστορία , όπως ο Βουλγαροκτόνος, Το Νήμα, ουδέποτε γύρισα να κοιτάξω ούτε καν τον εξώφυλλο. Στην πρώτη καραντίνα έπεσε τυχαία στα χέρια μου το Νήμα και πιστέψτε με ήταν καθηλωτικό. Ο συνδυασμός του μυθιστορήματος με την εξιστόρηση γεγονότων που σημάδεψαν την ιστορία τόσο της πόλης μου όσο και της χώρας, ήταν ο κυριότερος λόγος που ξεκίνησα να διαβάζω όλων των ειδών τα βιβλία.

 Κλείνοντας, είμαι σίγουρος ότι για τους περισσότερους φαντάζει αγγαρεία, για άλλους υποχρέωση και για άλλους ένα κίνητρο. Το μόνο που μπορώ να σας πω με βεβαιότητα είναι το εξής: Αν την  επόμενη φορά δεις ότι κάτι δεν το καταλαβαίνεις  ίσως μέσα σε ένα μυθιστόρημα είναι  η απάντηση  που ψάχνεις. Το συμπεράσμα μου για το βιβλίο δεν θα μπορούσε να εκφραστεί καλύτερα από τον σπουδαίο αυτό συγγραφέα.

Το διάβασμα είναι όπως η τροφή και το νερό. Το πνεύμα που δεν διαβάζει χάνει βάρος, όπως ένα σώμα που δεν τρώει.

Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος συγγραφέας

Πηγή: Γνωμικά για το βιβλίο,Γνωμικολογικόν




Ελευθερία ή Ιnsta Story

O  τίτλος είναι  τόσο ειρωνικός, όσο ακούγεται. Τι γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου; οι απαντήσεις  που μπορούμε να ακούσουμε  έχουν μεγάλη ποικιλία . Από  το ΟΧΙ του Μεταξά μέχρι και  το Νέγρος του Μοριά . Μπορεί όντως κάποιοι να θέλουν να  γίνουν viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης , όμως δυστυχώς οι περισσότεροι δεν ενδιαφέρονται και να μάθουν την ιστορία του 1821. Μάλλον για να  ήμαστε απολύτως ειλικρινής τους ενδιαφέρει πόσοι θα δουν την ανάρτηση τους και πόσα ‘’μου αρέσει’’ θα συγκεντρώσουν.   Αν δεν θέλουμε λοιπόν να μην χαθεί αυτή η ιδιαίτερη μέρα ,  η παιδεία πρέπει να παίξει  πρωταγωνιστικό ρόλο στην αλλαγή της εικόνας.

Όταν στο σχολείο το μόνο που ενδιαφέρει τους μαθητές είναι το διάλλειμα και στους καθηγητές να βγάλουν την ύλη, τότε η ευθύνη για την έλλειψη των γνώσεων των νέων καταμερίζεται εκατέρωθεν ισόποσα . Προσωπικά πιστεύω ότι οι καθηγητές  έπρεπε μέσα από κείμενα και εικόνες αλλά και συζητήσεις να βοηθήσουν τα παιδιά να καταλάβουν ότι λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του είναι καταδικασμένος να αποτύχει. Βάζοντας ένα  παιδί να μάθει 5 σελίδες παπαγαλία είναι αυτό ακριβώς που οδηγεί τον μαθητή στο να  αντιπαθήσει το  μάθημα της ιστορίας ή ακόμα χειρότερα να πιστεύει ότι γνωρίζει την ιστορία  του τόπου του. Επίσης πιστεύω ακράδαντα ότι για να μπορέσει  ένας λαός να βρει λύση στα προβλήματα  που τον ταλανίζουν θα  ήταν καλό να κοιτάξει την ιστορία  του, φυσικά οι εποχές αλλάζουν και τα εφόδια που έχει κάποιος και οι παροχές επίσης , τα προβλήματα όμως παραμένουν τα  ίδια. Επίσης οι νέοι σήμερα έχουν πρόσβαση σε μια πολύ μεγάλη γκάμα πληροφορίων, οι καθηγητές θα μπορούσαν να   διοργανώσουν μια  εβδομάδα όπου τα παιδία θα χωριστούν σε ομάδες και θα τους ανατεθεί  ένα θέμα όπως για παράδειγμα Φιλική εταιρεία και ο ρόλος της στην επανάσταση  ή  οι ήρωες του 1821.Τα παιδία αναγκαστικά θα  χρειαστεί να ψάξουν να διαβάσουν να συγκρατήσουν πληροφορίες και γεγονότα. Σίγουρα τα πάντα δεν θα τα  συγκρατήσουν, όμως  θα ξέρουν που  να ψάξουν και σίγουρα δεν θα μπερδέψουν  ξανά τον Μεταξά με τον Μακρυγιάννη.

Κλείνοντας, το 1821 και οι άνθρωποι που με αυταπάρνηση θυσιαστήκαν, όλοι μαζί  ώστε  εμείς σήμερα να είμαστε ελεύθεροι και να βγάζουμε στόρι στην παραλία υποδεικνύει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ότι  στα δύσκολα χρειάζεται να  ήμαστε όλοι ενωμένοι σαν μια ομάδα , ανεξαρτήτως χρωμάτων και πολίτικών πεποιθήσεων. Ειδάλλως θα  βρισκόμαστε μονίμως σε πόλεμο  μόνο που αυτήν την φόρα ο αντίπαλος θα είναι ένας  ομοεθνής σου.




ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Ο  τίτλος του άρθρου  μου ήρθε εντελώς αυθόρμητα και το πρώτο ευχαριστώ  από τα πολλά που θα ακολουθήσουν  είναι για την έμπνευση που μου έδωσαν να γράψω το παρόν άρθρο οι δύο  υπέροχοι άνθρωποι που αύριο γιορτάζουν. Σήμερα θα σας πω κάποιες μικρές μου προσωπικές ιστορίες που αποδεικνύουν  ότι ένας κόσμος χωρίς τις γυναίκες  θα ήταν απλά κενός. Αφιερώνω τις παρακάτω γραμμές στην αδερφή μου και στην  μητέρα μου.

              Αρχικά πολλές φόρες πιάνω τον εαυτό μου να αναφωνεί  ‘’ Μάνα είναι μόνο μία ‘’. Ο  άνθρωπος που αν το καλοσκεφτείς είναι αυτός που κουβαλάει τον πόνο του παιδιού από την  κοιλία . Περνάει τις  περισσότερες  ώρες με τα παιδία και ας με συγχωρέσουν οι πατεράδες δεν μπορείς ποτέ μα ποτέ να τις  ξεγελάσεις. Πολλά αγόρια ακούω που λένε ότι θα  ήθελα η γυναικά μου να είναι  σαν την μητέρα μου και ο λόγος κυρίως είναι  ένας ,επειδή μια μάνα θα σε αγαπήσει για αυτό που είσαι και όχι για αυτό που θα ήθελαν οι άλλοι να είσαι. Η αγάπη της μητέρας έχει μέσα της όλα κείνα τα συστατικά που χρειάζονται  για να είναι κάποιος ευτυχισμένος, όπως είναι η ανιδιοτέλεια η αγνότητα και η αλήθεια.  Αν κάτι δεν αντέχετε είναι αυτή η υπερβολική φροντίδα τους και αύτη η εικόνα  που έχουν ότι τα παιδιά τους θα είναι πάντα  μικρά. Για παράδειγμα πόσες φορές μου έχει πει παιδί μου πάρε μία ζακέτα θα κρυώσεις ή με το που γύρισα από ξενύχτι πετάχτηκε από το κρεβάτι για να δει αν είμαι καλά. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ  μάνα για την ανεκτικότητα σου όλες εκείνες που ξέσπασα σε νεύρα και φώναζα, για κείνες τις στιγμές που δεν ήμουν καλά και με άκουσες, αλλά σε ευχαριστώ κυρίως  γιατί με την δική σου συμβολή  έμαθα να αγαπώ τους γύρω μου.

              Τα  ετερώνυμα έλκονται, όχι μόνο στην φυσική, όχι μόνο στον έρωτα, αλλά και στην οικογένεια. Ένας αδερφός για την αδερφή του οφείλει να είναι το στήριγμα της, μόνο που το καταλαβαίνει αργά. Αρχικά θυμάμαι τον εαυτό μου να μαλώνω συνέχεια με την αδερφή μου για  τα παιχνίδια, για την προσοχή των γονιών, αλλά και γιατί πάντα πίστευα ότι το γυναικείο φύλο κάνει ότι θέλει( ακόμα το πιστεύω).Δύσκολα θα βρεις αδέρφια που δεν μαλώνουν μεταξύ τους, όμως και από την άλλη δύσκολα θα βρεις  έναν αδερφό να μην προστατεύει την μικρότερη αδερφή του ειδικά από την εφηβεία και μετά. Η δική μου ιστορία εμπεριέχει τα παραπάνω , μικροί μαλώναμε και τώρα ο  ένας δεν μπορεί χωρίς τον άλλον. Θα ήθελα λοιπόν και σε αυτήν να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Ένα ευχαριστώ που σπάνια της λέω, γιατί για  μένα είναι ο άνθρωπος που θα συζητήσω τους προβληματισμούς μου , θα μου χαρίσει απλόχερα μια αγκαλιά, χωρίς να της το ζητήσω, θα με συμβουλεύσει, μα το κυριότερο θα μου υποδείξει τα λάθη μου και θα με συγχωρέσει για αυτά.

              Κλείνοντας, οφείλω ένα ευχαριστώ, γιατί είναι σίγουρο ότι υπάρχουν παιδία που είτε δεν έχουν μητέρες τόσο στοργικές, είτε έχουν πιο  δύσκολες στο να εξωτερικεύουν τα συναισθήματα τους. Αν περιμένετε να σας πω  ότι μας κάνουν  ότι θέλουν ,αυτό νομίζω το γνωρίζετε καλύτερα από εμένα. Εγώ λοιπόν θα πω ένα μεγάλο  σε αγαπώ στην μητέρα μου και στην αδερφούλα μου, όσο σπάνια και αν το λέω αυτό .

ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ !!




Στον έρωτα παρανοείς

Για  χάρη του έχουν γραφτεί τραγούδια, ποιήματα, ραβασάκια και για τους παλαιότερους έχουν γίνει  οι πιο όμορφες καντάδες. Τι είναι όμως ο έρωτας;. Προσωπικά πιστεύω  ότι είναι το μοναδικό συναίσθημα που έχει παιδέψει τόσο κόσμο. Το άρθρο αυτό είναι όχι μόνο για αυτούς που αύριο γιορτάζουν, αλλά  και για αυτούς που ερωτεύτηκαν και δεν  είχε αυτό ανταπόκριση.

Αρχικά θα μου επιτρέψετε να πω ότι  στην μέρα του Βαλεντίνου δεν πιστεύω, μια μέρα που όλα τα ανθοπωλεία της χώρας περιμένουν και κάθε κοπέλα παίρνει μια σοκολάτα και ένα αρκουδάκι δώρο. Δυστυχώς, όπως πολλές άλλες γιορτές έτσι και αυτήν είναι  μια καταναλωτική μέρα. Στην ουσία του άρθρου, εύχομαι όλοι σας να έχετε νιώσει αυτόν τον κόμπο στο στομάχι, το διάλλειμα που περιμέναμε στο σχολείο για να την δούμε να κάθεται με τις φίλες της ή στο πανεπιστήμιο που στο αμφιθέατρο αναζητούσαμε το  βλέμμα της. Πόσες φορές σας  έχει τύχει να μην μπορείτε να συγκεντρωθείτε, επειδή την σκέφτεστε συνέχεια. Πόσες φορές ένας καυγάς σας χάλασε όλη την μέρα ή αντίστοιχα  μια διαφωνία σας εξόργισε και αναφωνήσατε  ‘’πόσο εγωιστής ‘’. Το βράδυ που καρτερικά περιμένατε την καληνύχτα του/της. Πόσες φορές τα αγόρια γίναμε χαλί  να μας πατήσουν μόνο και μόνο για να τις δούμε να χαμογελάνε. Τον  έρωτα δεν μπορείς να τον καταλάβεις, ούτε να τον  ορίσεις  και εκεί κατά την γνώμη μου κρύβεται   όλη η ουσία. Προσωπικά πιστεύω ότι  όλα τα παραπάνω  υποδεικνύουν ότι  έχεις δαγκώσει την λαμαρίνα για τα καλά, ερωτευμένος είσαι όταν  αγαπήσεις τις ατέλειες του άλλου, όταν θα είναι η πρώτη σου προτεραιότητα , όταν θα μπορέσεις να του συγχωρέσεις και τις στιγμές εκείνες που δεν ήσουν καλά και που είπες και μια  κουβέντα παραπάνω και τέλος όταν  θα σου ΄δώσει τον χώρο σου και τον χρόνο σου και ας μην το  ζητήσεις. Βέβαια, υπάρχουν  και αυτοί  που σου λένε ότι ο έρωτας είναι δέσμευση και κάποιες  φορές σε σκλαβώνει, ειδικά αν ξεπεράσεις το μέτρο.

Yπάρχουν  περιπτώσεις που εξαιτίας του έρωτα άνθρωποι έφτασαν σε  ακραίες συμπεριφορές. Για παράδειγμα, πόσες αυτοκτονίες  έχουν γίνει  εξαιτίας του, πόσοι άνθρωποι έχουν φτάσει στο σημείο της  εμμονής και μεταξύ μας σε πόσο άβολη στιγμή έχουμε έρθει, όταν κάποιος εξομολογείται ότι είναι ερωτευμένος/μένη  μαζί μας και τον απορρίπτουμε . Πόσα ποτά έχουμε πιεί  ξημερώματα και πόσο  σκυλάδικο έχουμε ακούσει γιατί δυστυχώς ο  έρωτας σε κάνει εγωιστή  και σου βγάζει όλα τα  θετικά και αρνητικά σου συναισθήματα  στον υπερθετικό βαθμό. Εδώ κολλάει και  ο τίτλος του άρθρου, στον  έρωτα παρανοείς.

Κλείνοντας, σήμερα μπορεί να είναι η μέρα των ερωτευμένων, αλλά είναι και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να πάμε σε όλους τους ανθρώπους που αγαπάμε και να τους πούμε ‘’σ αγαπώ ‘’ και ας  μην είναι ερωτικό , αυτό το ρήμα έχει χαθεί, γιατί το θεωρούμε αυτονόητο και ξεχνάμε ότι για κάποιους αυτό μπορεί να είναι  η επιβεβαίωση, για κάποιους όμως μπορεί να είναι  και η ελπίδα ή ο λόγος να χαμογελάσουν. Δεν ξέρω τι είναι έρωτας για μένα, αυτό το  αφήνω σε εσάς να το ορίσετε.




Ήρθε η ώρα να μιλήσεις

Από παιδί θυμάμαι την μητέρα μου  και τον πατέρα μου να μου μιλάνε για την  ισότητα, όχι μόνο την φυλετική, αλλά και την εργασιακή. Μετά από τόσα χρόνια το θέμα του εκφοβισμού ανακυκλώνεται, οι ενέργειες όμως για την αντιμετώπιση του θέματος μένουν μόνος στις υποσχέσεις. Να είστε σίγουροι ότι θα παραμείνουν υποσχέσεις αν  οι παθόντες δεν μιλήσουν και αυτό το οφείλουν, πρωτίστως στον εαυτό τους και δευτερεύοντος για όλους τους υπόλοιπους που ακολουθούν και δεν χρειάζεται να έχουν την αντίστοιχη αντιμετώπιση. Σε αυτό το άρθρο θα εστιάσουμε κυρίως στις  εργασιακές διακρίσεις.

Δεν πέρασαν πολλές μέρες από  τότε που  η δήλωση της κυρίας Μπεκατώρου επανάφερε  το θέμα της παρενόχλησης  και των διακρίσεων στην επικαιρότητα. Μετά θέση πήρε η γνωστή ηθοποιός Ζέτα Δούκα που κατήγγειλε τον γνωστό θιασάρχη  Γιώργο Κιμούλη για βιαιοπραγία προς το πρόσωπο της και ακολουθήσαν πολλές άλλες ηθοποιοί και θα ακολουθήσουν. Είμαι σίγουρος ότι πολλές άλλες  γυναίκες σε επαγγέλματα που δεν προβάλλονται  έρχονται σε παρόμοια, για να μην πω χειρότερη θέση. Προσωπικά πιστεύω ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί αθέμητα μέσα προκειμένου να επιβληθεί σε έναν άλλο συνάδελφο του, εκμεταλλευόμενος την θέση εξουσίας που έχει. Αντίθετα, θα πρέπει να αποτελεί πρότυπο ώστε να βοηθήσει  και να παρακινήσει τα υπόλοιπα  μέλη της ομάδας για να πέτυχουν ένα κοινό στόχο. Για παράδειγμα, είμαι σερβιτόρος σε ένα εστιατόριο, τι θα ήταν προτιμότερο να έχω ένα αφεντικό  που θα ασκεί πάνω μου  λεκτική βία φωνάζοντας ή ένα αφεντικό που  θα μου μιλήσει  με όμορφο τρόπο τονίζοντας  μου τα σημεία που πρέπει να διορθώσω. Ο στόχος είναι κοινός,  να εξυπηρετηθούν οι πελάτες ο τρόπος αλλάζει. Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν την αποδοτικότητα και την παραγωγικότητά είναι και η ασφάλεια στο περιβάλλον εργασίας.

Από την  άλλη μεριά υπάρχουν και αυτοί που θα σου πούνε ότι πέρασαν τόσα χρόνια, άρα  το γεγονός αυτό πάει πέρασε. Μόνο που δυστυχώς αν  το αντιμετωπίσουμε  σαν κοινωνία έτσι, είναι σαν να παραδεχόμαστε το λάθος μας και να  αρνούμαστε να βρούμε λύση σε αυτό. Συνεπώς ας μην αναρωτιόμαστε  γιατί τώρα , να σκεφτόμαστε ότι είναι  χρέος μας να αλλάξουμε το τώρα και για τους επόμενους.

Ένα ακόμα ερώτημα που  για μένα είναι και το σημαντικότερο αφορά την  παρενόχληση που δυστυχώς στα αυτιά πολλών είναι μια έννοια οικία. Εδώ αξίζει να  αναφέρουμε  ότι η παρενόχληση δεν είναι μόνο η σεξουαλική  πράξη, αλλά και μια απλή  κίνηση ή εμμονή. Θα σας  δώσω ένα απλό παράδειγμα  που  μου το εξομολογήθηκε μία παλιά μου συμμαθήτρια. Δούλευε σε γνωστή αλυσίδα λιανικής, το ωράριο της ήταν μεταβλητό .Συνήθως δούλευε μαζί με ένα άλλο παλικάρι που ήταν λίγο μεγαλύτερος της, την πλησίασε αλλά αυτή του αρνήθηκε ευγενικά. Το αγόρι  αυτό επέμενε στέλνοντάς της μηνύματα ή  επιμένοντας να βγουν  έξω. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η παρενόχληση μπορεί να έχει διάφορες μορφές. Παρενόχληση είναι και  η μόδα του  revenge porn, που  το ένα μέλος από το ζευγάρι ανεβάζει  βίντεο ερωτικού περιεχομένου για εκδίκηση. Παρενόχληση είναι και  οι φωτογραφίες ακατάλληλου περιεχομένου   που στέλνουν αρκετά αγόρια σε κοπέλες που δεν γνωρίζουν. Ξέρετε ποιο είναι το κοινό σε όλα αυτά , ότι αν ρωτήσεις όλους αυτούς που  διέπραξαν την παρενόχληση θα  σου μιλήσουν ή για υπερβολικές αντιδράσεις από τα θύματα ή για πλάκα. Μόνο που  από  πότε έχει κάποιος το δικαίωμα να παίζει με την  ψυχολογία  ενός ανθρώπου.

Κλείνοντας, αν δούμε την θετική  πλευρά  της δημοσιοποίησης των  καταγγελιών αυτών είναι  η θέσπιση κώδικα δεοντολογίας και οι κόκκινες γραμμές που μπαίνουν στους ηθοποιούς. Αν νιώθεις και εσύ θύμα ,  η καλύτερη ώρα είναι τώρα, τώρα πρέπει να μιλήσεις.




Πάρε τον χρόνο σου…

Η περίοδος που βιώνουμε είναι εντελώς πρωτόγνωρη και πολλές φόρες ξεθάβουμε από μέσα μας συναισθήματα που  τα είχαμε  καλά  κρυμμένα. Η καθημερινότητα μας έχει αλλάξει άρδην και ο εγκλεισμός ,ίσως να έβγαλε σε πολλούς από εμάς την χειρότερη εκδοχή του εαυτού μας. Το παρόν άρθρο αποτελεί μια φωναχτή σκέψη-συμβουλή που δίνω σε όλους που νιώθουμε ότι  η διάθεσή μας έχει πέσει απότομα. Πάρτε τον χρόνο σας.

               Πόσες  ώρες έχουμε περάσει μπροστά από τον υπολογιστή μας; ;ή αντίστοιχα μέσα στο δωμάτιο μας διαβάζοντας; Σίγουρα αρκετό, ώστε να μην έχουμε όρεξη ούτε από το ένα δωμάτιο στο άλλο να πάμε. Ως φυσικό επακόλουθο αυτής της άρνησης του εαυτού μας να κάνει το οτιδήποτε είναι η ψυχολογική πτώση και ενίοτε  οι  υπερβολικές εξάψεις  που μας φέρνουν σε αρκετά δύσκολη θέση. ‘Ένα κλασσικό παράδειγμα είναι οι αμέτρητοι καυγάδες που έχουμε δώσει με τους γονείς  μας, τους φίλους μας.

              Η λύση στο πρόβλημα είναι να δώσουμε λίγο  χρόνο στον εαυτό μας να ηρεμήσει και να επανατοποθετήσει τις προτεραιότητες  που ο καθένας μας έχει. Αυτός ο χρόνος μπορεί να μεταφραστεί με πολλούς και ποικίλους τρόπους. Για παράδειγμα, κλείστε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αφιερώστε λίγο χρόνο για εσάς  βρίσκοντας μία δραστηριότητα  που θα σας εκτονώνει. Μετά από ένα διάστημα , η συζήτηση με τους γονείς  θα  μπορούσε να γίνει πιο εποικοδομητική και για τις δύο μεριές, όπως και αντίστοιχα με τους φίλους σου. Ακόμα αν δώσεις λίγο χρόνο στον εαυτό σου θα δεις και  αλλαγή στην συμπεριφορά σου, εννοώντας  ότι θα είναι πιο εύκολο να παραδεχτείς λάθη που έχεις κάνει ή αντιδράσεις  που έφεραν σε δύσκολη θέση φίλους και συγγενείς. Ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος  σύμμαχος, καθώς σου δίνει την δυνατότητα της σκέψης, χωρίς να κάποιος να σε πιέζει.

               Κλείνοντας ,  τα νεύρα είναι φυσιολογικά, μέχρι ένα σημείο . Η απόσταση από ένα πρόβλημα δεν συνεπάγεται ότι θα το λύσεις οπωσδήποτε ,σημαίνει όμως ότι θα μπορέσεις με καθαρό μυαλό να δεις όλες τις πλευρές του  και τότε σίγουρα θα είναι πιο εύκολο και να το  αντιμετωπίσεις. Συνεπώς, την επόμενη φορά   που δεν θα νιώσεις  καλά   πάρε τον χρόνο σου και σκέψου θετικά.




Μακάρι να κάναμε το χόμπι μας επάγγελμα.

Ο τίτλος προδίδει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ευχή που δίνω σε όλους σας. Στις μέρες μας οι νέοι ονειρεύονται  επαγγέλματα  που συνδέονται με χρήματα, φήμη ,προβολή. Για παράδειγμα , ποιος δεν θα ήθελε να γίνει ηθοποιός ή ποδοσφαιριστής. Τα παραδείγματα δεν είναι τυχαία καθώς η φράση ‘’είμαι τυχερός, γιατί έκανα το χόμπι μου επάγγελμα ‘’ συνήθως θα την ακούσεις από αυτούς. Προσωπικά πιστεύω  ότι πρέπει να κάνεις αυτό που αγαπάς και σε γεμίζει περισσότερο, επειδή μόνο τότε θα μπορείς να εξελιχθείς, τόσο ως άνθρωπος, όσο και σαν εργαζόμενος: αν αυτό συνδέεται και με τα ενδιαφέροντα σου ακόμα καλύτερα.

Αρχικά , θα μου επιτρέψετε να πω ότι και εγώ  είμαι μέσα σε αυτούς που ονειρεύονται ότι μια μέρα θα γίνουν ηθοποιοί και θα παίζουν σε γεμάτα θέατρα, όμως η θεωρία από την πράξη απέχει παρασάγγας. Το να κάνεις το χόμπι σου επάγγελμα από μόνο του ακούγεται υπέροχο, όμως για να το κάνεις πρέπει να είσαι προετοιμασμένος και για τα αντίθετα αποτελέσματα. Για παράδειγμα, εμείς μπορούμε στις μέρες μας να βλέπουμε αρκετούς  influencer ή youtuber (τάση που ήρθε και θα μείνει)και θα θέλαμε να έχουμε μια παρόμοια ζωή, δίοτι απλά φωτογραφίζονται βγάζουν χρήματα και δεν αγχώνονται. Πόσοι από εμάς έχουμε σκεφτεί ότι υπάρχουν άλλοι τόσοι επίδοξοι που προσπάθησαν να μπουν στο χώρο του θεάματός και απέτυχαν;. Αυτό που γίνεται εύκολα κατανοητό είναι ότι για να πετύχεις, όχι μόνο στον χώρο του θεάματος και του αθλητισμού, αλλά γενικά σε οποιαδήποτε ενασχόληση που βλέπεις πιο επαγγελματικά, θα πρέπει να έχεις ταλέντο, υπομονή ,επίμονη και το κυριότερο γνωριμίες, ειδικά στην χώρα μας.

Από την άλλη μεριά, αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει κάποιος να σταματήσει να προσπαθεί, αντιθέτως θα ήταν προτιμότερο να πιστεύει σε αυτό, μπορεί όχι βραχυπρόθεσμα, σε βάθος χρόνου να δικαιωθεί. Αυτή η δικαίωση μπορεί να μην είναι κατ ανάγκη πανελλήνια αναγνωσιμότητα ,αλλά η ψυχική ηρεμία και η θέληση του να γίνεται καλύτερος σε αυτό. Για παράδειγμα, έχω έναν φίλο που λατρεύει το  τένις, ήξερε ότι δεν θα γίνει  ποτέ του Τσιτσιπάς, παρόλα αυτά πήγε σε σεμινάριά, ακολούθησε μαθήματα προπονητικής, πήρε πιστοποίηση και σίγα σιγά ξεκίνησε, μέχρι που σήμερα ποια τον έχουν για ατομικό προπονητή. Λεφτά πολλά δεν βγάζει, αλλά μακάρι να μπορούσατε να δείτε το πρόσωπό  του, όταν μιλάει για το άθλημά του. Λάμπει ολόκληρος.

Κλείνοντας, ο Τέννεσυ Ουίλιαμς  έλεγε’’ τα όνειρα τελειώνουν μόνο όταν πάψουμε να πιστεύουμε σε αυτά ‘’. Μπορεί οι καιροί να είναι τρομερά δύσκολοι και ως προτεραιότητά μας να έχουμε τα χρήματα. Αν δεν πέτυχεις δεν σημαίνει ότι δεν είσαι ικανός, σημαίνει ότι μπορεί να μην ήσουν τυχερός. Προσπάθησε περισσότερο  και είναι σίγουρο ότι μια μέρα η τύχη θα σου χαμογελάσει.




Η αλήθεια σε πάει μπροστά

Πόσες φορές έχουμε πει στον εαυτό μας ψέματα προκειμένου να δικαιολογήσουμε ένα γεγονός; Aρκετές μάλλον, γιατί από την φύση του ο άνθρωπος έχει την τάση να ωραιοποιεί μια κατάσταση, για να αποφύγει μια δύσκολη στιγμή. Έτσι, καταφεύγει στην εύκολη λύση,  που δεν είναι άλλη από το να πει ψέματα.  Κατά την γνώμη μου, η αλήθεια στεναχωρεί πολλούς, δικαιώνει όμως τους δυνατούς.

Πολλές φορές ακούω από φίλους, γνωστούς και ενίοτε  από τον εαυτό μου τον ίδιο, ότι ένα αθώο ψεματάκι δεν είναι καν ψέμα. Διαβάζοντας πίσω όμως από το αθώο ψέμα βλέπουμε την κίνηση και την πράξη ενός ανθρώπου αδύναμου να κοιτάξει ένα πρόβλημα κατάματα. Επιπροσθέτως, το ένα ψέμα θα  φέρει άλλο ψέμα και χωρίς να το καταλάβεις θα ζεις σε μια εικονική πραγματικότητα που δεν θα ξεχωρίζεις τι ισχύει και τι όχι. Επίσης, μια γενική αλήθεια είναι ότι οι φίλοι μεταξύ τους οφείλουν να μοιράζονται τα πάντα, γιατί ο αληθινός φίλος στην δύσκολη στιγμή φαίνεται.

Στην συνέχεια, υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο ψέμα και το αθώο ψεματάκι. Το ψέμα υποδηλώνει δύο πολύ άσχημα συναισθήματα. Το πρώτο είναι η ζήλεια και το δεύτερο είναι η αδυναμία αποδοχής του εαυτού μας και ως αποτελέσματα αυτών των δύο, πολλές φορές μπορούμε να βλάψουμε την ψυχολογία ενός ανθρώπου. Για παράδειγμα, μια κοπέλα σε μια άλλη της λέει ότι έχει παραπανίσια κιλά ή μεγάλο στήθος, ενώ δεν έχει, επειδή ζηλεύει την θηλυκότητά της. Αυτό, ένα αθώο ψέμα δεν είναι, για την κοπέλα που το είπε; Tα αποτελέσματά του μπορεί να μην είναι τόσο «αστεία» τελικά.

Ακόμα ένα θέμα, είναι το παθολογικό ψέμα. Παραπάνω αναφέρθηκα στο γεγονός ότι τα ψέματα πολλές φορές σε μπερδεύουν και εσένα τον ίδιο για το τι είναι πραγματικότητα και τι όχι. Είναι το σημείο που έχει πιάσει κάποιος πάτο και πρέπει να βρει τρόπο να ορθοποδήσει ξανά . Η λύση είναι μόνο μια: να πεις την αλήθεια.

Συμπερασματικά, η αλήθεια δεν σε πάει γρήγορα μπροστά. Θα σε πάει, όμως, μπροστά και μαζί της θα δεις ποιοι πραγματικά αξίζουν και θέλουν να είναι μαζί σου. Από την  άλλη, το ψέμα θα σε πάει πολύ γρήγορα μπροστά και  θα σου προσφέρει μια βραχυχρόνια ικανοποίηση  ότι υπάρχεις και ότι αξίζεις, αλλά εξίσου γρήγορα θα σε πάει και πολύ πολύ πίσω. Εσύ ποιον δρόμο θα διαλέξεις;




”Τέλειοι Ξένοι”

Σε έναν κόσμο που αλλάζει συνέχεια, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν δυστυχώς εισάγει τους ανθρώπους σε μια εικονική απάτη. Είναι τυχαίο που σήμερα βγαίνουμε για μια βόλτα και αντί να συζητάμε παρατηρούμε τους εαυτούς μας και τους γύρω μας να είναι εθισμένοι μπροστά σε μια μαύρη οθόνη, που μας κάνει διαθέσιμους σε όλους. Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν θα μπορούσαν να μην επηρεαστούν κυρίως αρνητικά από αυτό το γεγονός.

Στις μέρες μας οι μεγάλοι κολοσσοί, όπως το Facebook , Instagram, προσπαθούν να αντικαταστήσουν ακόμα και τα ανθρώπινα συναισθήματα. Για παράδειγμα, συζητάς με έναν φίλο σου και του έχεις θυμώσει για κάτι ,θα το δείξεις με ένα emoji  και πολύ πιθανόν μετά να μην τον πάρεις ούτε τηλέφωνο για να το συζητήσετε. Σίγουρα υπάρχουν και οι υπέρμαχοι που λένε ότι σε μια αρκετά αγχωτική και πολλές φορές αφόρητα πιεστική ρουτίνα ευτυχώς που μπορούμε και έχουμε το chat και κρατάμε επαφή. Μονό που θα τους στεναχωρήσω, γιατί και τις στιγμές που είναι με τους φίλους τους με αυτό ασχολούνται.

              Συνεχίζοντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έφεραν στην ζωή μας δύο νέες ’έννοιες’’ που ήρθαν για να μείνουν. Η δύναμη του φαίνεσθαι αντικατέστησε πλήρως την δύναμη του είναι. Σκεφτείτε απλά πόσους φίλους έχετε που σχεδόν σε καθημερινή βάση θα φάνε χρόνο στο να βγάλουν φωτογραφίες παντού, χωρίς να χαρούν την στιγμή. Η πρώτη έννοια είναι αυτή του story, η αποθανατίση ενός γεγονότος για λίγα δευτερόλεπτα. Θα ήθελα να απευθυνθώ σε όλους αυτούς που καθημερινά ανεβάζουν και όταν βγαίνουν μια βόλτα είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτονται, αλήθεια γιατί να εκθέσετε τόσο την ζωή σας και το κυριότερο γιατί χάνετε ένα κομμάτι της ιδιωτικής σας ζωή. Η δεύτερη έννοια είναι το λεγόμενο react,που μέσω του emoji ,μπορείς να δείξεις τα συναισθήματά σου για μια φωτογραφία ή μια ιστορία. Αυτές οι δύο έννοιες αγαπητοί μου αναγνώστες κάνουν το σημερινό φλερτ. Ακούω την αδερφή μου να μου λέει Στέφανε ούτε καν με  προσεγγίζουν και όταν το κάνουν δεν θέλεις να ακούσεις τι λένε. Εγώ τους  καταλαβαίνω απόλυτα, γιατί και το φλερτ εξάσκηση θέλει και το κυριότερο θέλει να αφεθείς και να μην το προγραμματίζεις από πριν. Όταν λοιπόν στις μέρες μας βλέπεις ένα όμορφο προφίλ που συνηθώς συνοδεύεται με φωτογραφίες με καλλίγραμμά κορμιά ή κοιλιακούς ή πολλούς followers λες ευκαιρία είναι στέλνω…και στέλνεις φώτο με ακατάλληλο περιεχόμενο ή ένα χυδαίο σχόλιο και αυτό βαφτίζουμε φλερτ. Αν ακολουθήσεις  αυτή την μέθοδο το πιθανότερο είναι να φας χυλόπιτα. Βγες, φλέρταρε γιατί μόνο έτσι θα αποκτήσεις και αυτοπεποίθηση.

              Κλείνοντας αφήνω την σχέση γονέων και παιδιών, ένα θέμα λεπτό αλλά και τόσο ουσιαστικό. Αν αφιέρωνα ένα τραγούδι αυτό θα ήταν το ‘’Δε μιλάμε’’  και πως να γίνει αυτό όταν όλη την ώρα βρισκόμαστε μπροστά από μία οθόνη και ασχολούμαστε αποκλειστικά με αυτή. Σας διαβεβαιώ όμως αφήστε μια μέρα το κινητό και καθήστε να μιλήσετε μαζί τους θα ανακαλύψετε πολλά πράγματα που δεν γνωρίζατε για αυτούς και είμαι σίγουρος ότι ο δεσμός και αυτή η σχέση θα γίνει πιο ουσιαστική.

              Συμπερασματικά, υπάρχει μια εξαιρετική ταινία που πραγματικά ο τίτλος της δεν θα μπορούσε να είναι πιο εύστοχος για τις ανθρώπινες σχέσεις σήμερα…’’Τέλειοι Ξένοι ‘’.Φίλε μου η ζωή είναι σύντομη και πρέπει να είσαι πρωταγωνιστής σε αυτήν και όχι κομπάρσος. Δεν θα σου πω πως θα ζήσεις, αλλά θα σου πω με βεβαιότητα ότι το αληθινό like δεν είναι ένα άσπρό χεράκι στην οθόνη του υπολογιστή σου, αλλά η προσωπική επαφή και η σχέση που θα αναπτύξεις με έναν άνθρωπο.




Φέτος η ευχή είναι κοινή

Κάθε χρόνο ακούμε την τετριμμένη ευχή από φίλους και γονείς να έχουμε την υγεία μας. Φέτος όμως αύτη η ευχή γίνεται πιο ουσιώδης από ποτέ. Το 2020 φεύγει και όλοι μας ευχόμαστε να μην ξαναέρθει κάποιο παρόμοιο. Ένα έτος που μέσα στα αρνητικά του μας έδωσε, ίσως το πιο σπουδαίο μάθημα. Ότι εκτιμάς κάτι, μόνο όταν το χάσεις .

              Σκεφτείτε μόνο πόσες φορές σας πήρε κάποιος δικό σας τηλέφωνο και μέσα σας σκεφτήκατε ‘’πέστα να τελειώνουμε’’ ή αντίστοιχα πόσο φειδωλοί είμασταν στο να δείχνουμε την αγάπη μας στα πρόσωπα που εκτιμάμε και έχουμε δίπλα μας. Τώρα φοβόμαστε τους πάντες,εν μέρει υπερβολικά κάποιες φορές.

              Το 2020 φεύγει με πολλές και άσχημες αναμνήσεις. Από τις εικόνες στην Ιταλία τον Μάρτιο που συγκλόνισαν όλο τον πλανήτη, μέχρι και στην δική μας χώρα που το δεύτερο κύμα έχει φέρει αρκετά προβλήματα σε όλους τους τομείς και κυρίως στην οικονομία, που δεν ξέρουμε πότε και πως θα ανακάμψει. Από την άλλη μεριά, έδωσε την ευκαιρία στον πλανήτη να ανασάνει,λιγότερα αμάξια, λιγότερα σκουπίδια στους δρόμους. Επίσης ο χρόνος που αφιερώσαμε σε δραστηριότητες που είτε είχαμε αφήσει, είτε δεν είχαμε χρόνο να ασχοληθούμε, τώρα μας προσφέρεται απλόχερος και δεν ξέρουμε πολλές φορές πως να τον γεμίσουμε.

              Κλείνοντας, η ευχή για όλους μας φέτος είναι κοινή . Φέτος η ευχή ‘’να είμαστε όλοι υγιείς‘’ κρύβει αυτή την ελπίδα που έχουμε όλοι μας υποστηρικτές του ιού αυτού ή μη, ότι το 2021 θα είναι το έτος που θα απαλλαχθούμε από τον ιό μια για πάντα, κοιτώντας το μέλλον με αισιοδοξία.