Η Amy Hehe είναι η γυναίκα που επέλεξε ν’ αφήσει τη ζωή της πίσω και να ξεκινήσει μία νέα, ανοίγοντας νοσοκομείο για τα ορφανά παιδιά στην Κένυα.

Η ιστορία της Amy Hehe πρέπει να διαδοθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε όλον τον κόσμο. Είναι η επιλογή της ζωής μιας νεαρής Αμερικανίδας που αποφάσισε να δώσει ζωή στο όνειρό της, να βοηθήσει αυτούς που είναι άρρωστοι και έχουν ανάγκη.

Η Amy άφησε τα πάντα για να ανοίξει ένα νοσοκομείο και κέντρο βοήθειας στην Κένυα, με ασθενείς ορφανά και άρρωστα παιδιά, των οποίων η ζωή δεν έχει σίγουρα παρουσιάσει την καλύτερη πλευρά της.

Στο πλευρό της ο σύζυγός της

Μόλις 13 ετών, η Amy είχε ήδη καταλάβει ποια θα ήταν η πορεία της ζωής της. Πέταξε τα πάντα και άνοιξε ένα νοσοκομείο, έχοντας στο πλευρό της τον Ρομπ, τον σύζυγό της, ο οποίος είναι χαρούμενος που μοιράζεται ένα έργο ζωής.

Η Amy αντιμετωπίζει, βοηθά και δίνει ελπίδα σε πολλά μικρά παιδιά που πάσχουν από υποσιτισμό, ελονοσία, τραύματα πολέμου, HIV, τα οποία χωρίς την υποστήριξη της, θα είχαν εγκαταλειφθεί στον εαυτό τους.

Παραδέχεται ότι είναι δύσκολο το όλο εγχείρημα

“Αν και αυτή η ζωή είναι η πραγματοποίηση ενός ονείρου μου, είμαι η πρώτη που παραδέχομαι ότι δεν είναι καθόλου εύκολο”, ανέφερε η Amy σε πρόσφατη συνέντευξη.

Το περιβάλλον της Κένυας στην πραγματικότητα, εκτός από το ότι είναι ένα ξενοδοχείο 5 αστέρων, παρουσιάζει δυσκολίες και παγίδες κάθε είδους.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η επιλογή να ρίξετε τα πάντα και να ανοίξετε ένα νοσοκομείο και ένα κέντρο εξυπηρέτησης καθιστά αυτή την ιστορία μοναδική και απόλυτη αξία.

Χρειαζόμαστε παραδείγματα που μας προσκαλούν να προβληματιστούμε και σίγουρα να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Πηγή

Τα φρούτα είναι γεμάτα με θρεπτικά συστατικά και αντιοξειδωτικά τα οποία είναι ιδιαίτερα ευεργετικά για το δέρμα.

Επιπλέον, τα φρούτα μπορούν να σας βοηθήσουν να αποκτήσετε ένα λαμπερό και υγιές δέρμα. Όταν συνδυάζονται σωστά με σκοπό μία μάσκα προσώπου, τα φρούτα μπορούν να κάνουν θαύματα.

Φτιάξτε το δικό σας καλλυντικό προσώπου με φρέσκα φρούτα τα οποία μπορούν να σας προσφέρουν τα μέγιστα οφέλη.
Σπεύστε στην κουζίνα για να δημιουργήστε τη δική σας μάσκα…

1. Μάσκα προσώπου από μπανάνα

Χρησιμοποιήστε μια φρέσκια μπανάνα για να φτιάξετε μια μάσκα προσώπου που μπορεί να αποδώσει εκπληκτικά οφέλη στο δέρμα. Για να φτιάξετε τη δική σας μάσκα προσώπου μπανάνας, πάρτε μισή μπανάνα και μισή κουταλιά της σούπας μέλι. Βάλτε τη μπανάνα και προσθέστε το μέλι σε ένα μπολ.

Αργότερα προσθέστε μια κουταλιά της σούπας χυμό λεμονιού στο μείγμα. Εφαρμόστε αυτό το μείγμα στο πρόσωπό σας και αφήστε το για τουλάχιστον 20 λεπτά. Αργότερα πλύνετε το πρόσωπό σας καλά. Αυτή η μάσκα προσώπου μπανάνας θα σας βοηθήσει να θεραπεύσετε την ακμή και επιπλέον θα σας δώσει φυσική λάμψη.

2. Μάσκα προσώπου από παπάγια

Η παπάγια είναι ένα από τα ιδανικότερα φρούτα για το δέρμα. Θα παρατηρήσετε ότι τα περισσότερα προϊόντα περιποίησης δέρματος περιέχουν παπάγια. Λειτουργεί καλά όταν εφαρμόζεται απευθείας στο δέρμα. Η μάσκα προσώπου με αυτό το φρούτο είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να ανανεώσετε το δέρμα σας.
Για να φτιάξετε μάσκα με παπάγια, πάρτε δύο κομμάτια μεσαίου μεγέθους παπάγια και λιώστε τα καλά. Τώρα προσθέστε μια κουταλιά της σούπας μέλι στην πολτοποιημένη παπάγια.

Αρχικά, καθαρίστε το πρόσωπό σας σωστά πριν εφαρμόσετε την πάστα. Σε καθαρό και στεγνό πρόσωπο εφαρμόστε την πάστα ομοιόμορφα και αφήστε την να δράσει για τουλάχιστον 20 λεπτά. Μετά από 20 λεπτά πλύνετε το πρόσωπό σας καλά με νερό. Εφαρμόστε ένα ήπιο καθαριστικό προσώπου στο τέλος. Να εφαρμόζετε αυτή τη μάσκα προσώπου τακτικά για να έχετε ένα λείο και λαμπερό δέρμα.

3. Μάσκα προσώπου από μήλο και πορτοκάλι

Αυτή η μάσκα προσώπου είναι ενισχυμένη με θρεπτικά συστατικά καθώς περιέχει τα οφέλη από τα δύο φρούτα μαζί. Περιέχει τις βιταμίνες και τις ιδιότητες του κιτρικού οξέος που υπάρχει στα πορτοκάλια. Πάρτε μερικά κομμάτια μήλου και λίγες φέτες πορτοκαλιού και συνδυάστε για να φτιάξετε μια παχιά πάστα. Τώρα προσθέστε μια κουταλιά της σούπας μέλι και δύο κουταλιές του γλυκού κουρκουμά στο μείγμα.

Μπορείτε επίσης να προσθέσετε λίγες σταγόνες γάλακτος στην πάστα για να γίνει πιο ρευστή. Εφαρμόστε αυτή την πάστα στο πρόσωπο και στο λαιμό σας. Κρατήστε το για τουλάχιστον 20 λεπτά και στη συνέχεια πλύντε καλά με νερό.

4. Μάσκα προσώπου από μάνγκο

Ένα μείγμα μάνγκο και πηγμένου γάλακτος (ή τυροπήγματος) θα σας βοηθήσει να αποκτήσετε άψογο δέρμα. Το μάγκο και το τυρόπηγμα αποτελούν έναν εξαιρετικό συνδυασμό για το δέρμα σας. Πάρτε μερικά κομμάτια μάνγκο και μια κουταλιά της σούπας τυρόπηγμα.

Ανακατέψτε το πηγμένο γάλα με τον πολτό μάνγκο. Μετά εφαρμόστε αυτό το μείγμα στο πρόσωπό σας και αφήστε το για 20-30 λεπτά. Τέλος, πλύνετε καλά το πρόσωπό σας και εφαρμόστε ήπια ενυδατική κρέμα.
Αυτά τα φρούτα μπορούν να γίνουν ο καλύτερος φίλος του δέρματος σας. Μην ξεχνάτε να τρώτε σωστά για να διατηρείτε το δέρμα σας υγιές. Προσοχή σε περίπτωση που έχετε αλλεργία σε κάποιο από τα φρούτα.

Πηγή

Νιώθεις την ανάγκη όταν σχετίζεσαι ερωτικά με κάποιο άτομο να ασκείς έλεγχο σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του;

Έχεις κατηγορηθεί στο παρελθόν από συντρόφους σου ότι δείχνεις απάθεια για τη σχέση κι ότι ενδιαφέρεσαι μόνο για τις ατομικές σου ανάγκες;

Ασκείς αρνητική κριτική στο άτομο που σχετίζεσαι με το πρόσχημα ότι οι προτίθεσαι να το βοηθήσεις;

Σε περίπτωση που δεν ικανοποιηθούν οι ανάγκες σου μέσα στην ερωτική σχέση, ασκείς έστω και λανθάνουσες μορφές βίας (π.χ. άρνηση επικοινωνίας, απόσυρση, αντιφατικά επικοινωνιακά μηνύματα, αναβλητικότητα);

Θέλεις να αισθάνεσαι ανώτερος/ η μέσα σε μια σχέση συγκριτικά με το άτομο που σχετίζεσαι;

Αν απάντησες έστω και σε μία ερώτηση θετικά, τότε ίσως –ακόμα και ασυνείδητα- να έχεις το ρόλο του σαδιστή όταν σχετίζεσαι ερωτικά με κάποιο άλλο άτομο. 

Από την άλλη…

Νιώθεις έντονη την ανάγκη για συντροφικότητα, γι’ αυτό και συμβιβάζεσαι προκειμένου να συνάψεις μια ερωτική σχέση;

Δέχεσαι ειρωνικά και υποτιμητικά σχόλια από τον/ την σύντροφό σου, χωρίς να αντιδράς;

Πιστεύεις πολλές φορές ότι για να διατηρηθεί μια σχέση, επιβάλλονται υποχωρήσεις μόνο από τη δική σου πλευρά;

Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέσαι γιατί ο/ η σύντροφός σου δε σε χωρίζει από την στιγμή που φαίνεται δυσαρεστημένος/ η και ανικανοποίητος/ η από τη σχέση σας;

Θεωρείς ότι υπάρχουν φορές που η συμπεριφορά σου πυροδοτεί την αρνητική και επιθετική πλευρά του/ της συντρόφου σου και δικαιολογείς τη συμπεριφορά του;

Αν απάντησες θετικά σε μία από τις παραπάνω ερωτήσεις, τότε πολύ πιθανό να φέρεσαι μαζοχιστικά μέσα στην ερωτική σχέση.

Ο συναισθηματικός σαδομαζοχισμός ή αλλιώς τα παιχνίδια εξουσίας στην ερωτική σχέση απαιτούν δύο πλευρές προκειμένου να λάβουν χώρα: το ρόλο του σαδιστή και το ρόλο του μαζοχιστή. Αν μία από τις δύο πλευρές αποχωρήσει, τότε η σχέση παύει να υφίσταται, καθώς δεν έχει λόγο ύπαρξης. Ειδικότερα, ποιος θεωρείται ότι φέρεται σαδιστικά και ποιος μαζοχιστικά σε μία σχέση;

Ο σαδιστής είναι ένα άτομο που αρχικά δίνει την εντύπωση πως είναι πολύ ανεξάρτητο κι ότι δεν έχει ανάγκη τους άλλους για να ικανοποιηθεί συναισθηματικά. Όταν εμπλέκονται σε μια συντροφική σχέση έχουν την τάση να θέλουν να κυριαρχήσουν συναισθηματικά στο άλλο άτομο, μέσα από συνεχείς ελέγχους κι επικρίσεις. Ο ρόλος τους είθισται να είναι συμβουλευτικός, καθοδηγητικός και αυταρχικός. Δεν είναι λίγες οι φορές που λαμβάνουν από μόνοι τους αποφάσεις και απλώς τις ανακοινώνουν στο άλλο τους μισό, χωρίς να συζητήσουν το σκεπτικό τους. Σε περίπτωση που αντιληφθούν πως υπάρχει αντίσταση ή άρνηση από την άλλη πλευρά, λόγω του ότι φοβούνται μήπως χάσουν το συναισθηματικό έλεγχο, δρουν τιμωρητικά και χειριστικά. Μπορεί η επιθετικότητα να λάβει διάφορες μορφές προκειμένου να επανακτήσουν τον έλεγχο, όπως είναι η δημιουργία ασαφούς συναισθηματικού κλίματος, η απειλή χωρισμού, η  άρνηση της επικοινωνίας και η απόσυρση. Σε ορισμένες πιο ακραίες περιπτώσεις μπορεί η βία να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις μέσα από την άσκηση ψυχολογικής, συναισθηματικής, σωματικής και σεξουαλικής βίας (Sullivan, 2006). Ποιες προσωπικότητες λοιπόν συνηθίζουν να λειτουργούν ως σαδιστές μέσα στη σχέση; 

Ο σαδιστής είναι ένα άτομο που επιδιώκει πάση θυσία να φανεί και να νιώσει ανώτερο μέσα στη σχέση, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν άνθρωπο με χαμηλή αυτοεκτίμηση που στο παρελθόν δεν κατάφερε να συνδεθεί συναισθηματικά στον ερωτικό τομέα με επάρκεια. Δεδομένης της τραυματικής του ιστορίας, επιζητά μέσα από την άσκηση ελέγχου να λάβει συναισθηματική ικανοποίηση με βίαιο κι επιθετικό τρόπο. Ενδεχομένως να παίζουν ρόλο κι επιπρόσθετοι παράγοντες, όπως είναι η οικογενειακή παράδοση, η αποδοχή της πατριαρχικής κουλτούρας, η αναπαραγωγή στερεοτύπων μέσα από την εκπαίδευση, τη θρησκεία και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Είναι πιο συνηθισμένο –έως αναμενόμενο- ένας άντρας να δρα σαδιστικά μέσα σε μια ερωτική σχέση, αφού εξελικτικές ψυχολογικές μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως οι γυναίκες ακόμα και ασυνείδητα είναι πιο πρόθυμες να υποταχθούν σε ένα αρσενικό με το πρόσχημα της προστασίας και της ασφάλειας. Ωστόσο, ο σαδιστικός ρόλος συναντάται και σε χειραφετημένες γυναίκες που έχουν ηγετικές και εξουσιαστικές τάσεις (Knudson-  Martin & Mahoney, 2009). 

Από την άλλη, υπάρχει ο ρόλος του μαζοχιστή, ο οποίος είναι πρόθυμος να υποταχθεί γιατί αποζητά τη συντροφικότητα. Πρόκειται για άτομα πειθήνια, χαμηλών τόνων, υπάκουα και ευπροσάρμοστα με ανεπτυγμένη την ενσυναίσθηση στις ερωτικές σχέσεις, παρόλο που στην επαγγελματική τους ζωή μπορεί να είναι δυναμικά και πετυχημένα άτομα. Παρομοίως με το σαδιστή, είναι άτομα που δεν κατάφεραν στο παρελθόν να βιώσουν συναισθηματική πληρότητα και απέκτησαν χαμηλή αυτοεκτίμηση στον τομέα των διαπροσωπικών σχέσεων. Ωστόσο, όταν υπάρχει ευκαιρία σύνδεσης με τον άλλον, ακόμα κι αν καταπιέζονται και κακοποιούνται, είναι ευχαριστημένα που υφίσταται η σχέση, έστω με αυτή τη μορφή. Δικαιολογούν τις σαδιστικές τάσεις του άλλου με το πρόσχημα ότι είναι ένα άτομο που αποζητά την αγάπη και το ενδιαφέρον και δε διστάζουν να συνθλίψουν τις ατομικές τους ανάγκες για χάρη της διατήρησης της σχέσης. Ουσιαστικά, μέσα από τη μαζοχιστική στάση, το θύμα παρόλη τη συναισθηματική καταπίεση βιώνει και μια συναισθηματική απελευθέρωση με τη μη λήψη ευθυνών και πρωτοβουλιών (Agnew & Harman, 2019). Ενδεχομένως και σε αυτή την περίπτωση να αναπαράγεται το γονικό μοτίβο συμπεριφοράς στη σχέση και να δημιουργούνται σχέσεις συνεξάρτησης και αλληλεξάρτησης διαγενεολογικά. Θεωρούν πως οι συγκρούσεις πρέπει να αποφεύγονται και τα προβλήματα να αποσιωπούνται για να μην επέλθει η οριστική ρήξη. Επομένως, ο φόβος της μοναξιάς είναι τόσο έντονος που δέχονται να υποχωρούν και δυσκολεύονται να οριοθετήσουν τη συμπεριφορά του/ της συντρόφου τους (Kim, Visserman & Impett, 2019).

Μπορεί επομένως μια σαδομαζοχιστική ερωτική σχέση να διατηρηθεί στο χρόνο; 

Για τη διατήρηση μιας σχέσης εξουσίας με σαδομαζοχιστικά στοιχεία απαιτούνται απαραιτήτως και οι δύο πλευρές. Αν μία από τις δύο πλευρές αποχωρήσει, λόγω του ασφυκτικού συναισθηματικού κλίματος, τότε συνήθως παύει να υφίσταται. Μάλιστα, σε περίπτωση χωρισμού, ο σαδιστής συνηθίζει να εξιδανικεύει το μαζοχιστή, παρόλο που όταν βρισκόταν σε σχέση μαζί του/ της έδειχνε να αδιαφορεί ή να υποτιμά το άτομο και να το θεωρεί δεδομένο στη σχέση. Ακόμα και όταν δεν επέλθει χωρισμός, η επικοινωνία του ζευγαριού γίνεται τοξική και σταδιακά οδηγεί σε συναισθηματική χρεοκοπία (Rusbult & Van Lange, 2003). Τα παιχνίδια εξουσίας μπορεί αρχικά σε οποιαδήποτε μορφής σχέση να φαίνονται αναπόφευκτα με τη μορφή εντυπωσιασμού της άλλης πλευράς, αλλά η παγίωση των σαδομαζοχιστικών τάσεων σε βάθος χρόνου οδηγεί σε ανασφάλεια, ανισορροπία και χειριστικότητα και από τις δύο πλευρές (Kast, 2001).

Υπάρχει επομένως τρόπος να διατηρηθούν οι ισορροπίες σε μια ερωτική σχέση με στοιχεία εξουσίας;

Σε μια ερωτική σχέση για να διατηρηθεί η συναισθηματική ισορροπία καλό είναι να είναι να εναλλάσσονται οι ρόλοι αναλόγως με την περίσταση με το αναλαμβάνουν εναλλάξ και οι δύο ευθύνες, αλλά και να δείχνουν εμπιστοσύνη στο/η σύντροφο. Αντί να επιδιώκεται ένας αγώνας επίδειξης ισχύος και υπερίσχυσης του ενός έναντι του άλλου, μπορεί να είναι κοινός στόχος το συναισθηματικό μοίρασμα και η ικανοποίηση και των δύο πλευρών. Είναι επίσης πολύ σημαντική η αποφυγή εξιδανίκευσης του άλλου, άρα ως επακόλουθο αυτού δε θα υπάρχουν παράλογες απαιτήσεις για απόλυτο έλεγχο ή για απόλυτη υποδούλωση του ενός από τους δύο (Sullivan, 2006). Σε μια ασφαλή σχέση και τα δύο μέλη μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα, δε φοβούνται να έρθουν σε αντιπαράθεση και να συγκρουστούν, διότι και οι δύο ενδιαφέρονται για τη βελτίωση της ποιότητας της σχέσης και κυρίαρχο συναίσθημα είναι η αγάπη και όχι η ζήλια και η δυσπιστία. Επομένως, αν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της αγάπης, της ενσυναίσθησης, της δεκτικότητας του άλλου με τα θετικά και αρνητικά του στοιχεία, της ανοιχτής επικοινωνίας και από τις δύο πλευρές, της εμπιστοσύνης και της άρσης της επιφυλακτικότητας, τότε η σχέση θα έχει ως βασικό χαρακτηριστικό την ανασφάλεια. Στην τελική, η πιο ισχυρή μορφή κυριαρχίας είναι η αυτοκυριαρχία (Vincit qui se vincit)(Blique, 2018).

Άρθρο: Κιζιρίδου Γεωργία, Εξελικτική – Σχολική Ψυχολόγος, MSc

Βιβλιογραφία

Agnew, C. R. & Harman, J. J. (Eds.) (2019). Advances in personal relationships: Power in close relationships. Cambridge: Cambridge University Press.

Blique, M. (2018). Νίκησε τις τοξικές σχέσεις. Επιμ.: Χ. Ξενάκη, Αθήνα: Πεδίο

Kast, V. (2001). Θύτες και θύματα: Πότε, γιατί και πώς αλλάζουν οι ρόλοι. Μτφρ.: Κ. Φουντούλη, Επιμ.: Α. Γραμμένου, Αθήνα: Θυμάρι.

Kim, J. J., Viserman, M. L. & Impett, E. A. (2019). Power in close relationships. In Agnew, C. R. & Harman, J. J. (Eds.) Advances in personal relationships: Power in close relationships. Cambridge: Cambridge University Press. 

Knudson – Martin, C. & Mahoney, A. R. (Eds.) (2009). Couples, gender and power: Creating change in intimate relationships. Springer N.Y.: New York. 

Rusbult, C. E. & Van Lange, P.A. (2003). Interdependence, interaction and relationships. Annual review of psychology, 54, 351 – 375. 

Sullivan, O. (2006). Changing gender relations, changing families: Tracing the pace of change over time. New York: Rowan & Littlefield Publishers.

Το σεξ είναι ένα πεδίο για το οποίο όσο μεγαλώνεις θα μαθαίνεις περισσότερα. Όσο περισσότερο εξερευνάς το σώμα σου ανακαλύπτεις πόσα πολλά φοβερά πράγματα είναι ικανό να κάνει. Από το να φέρει στον κόσμο ένα παιδί  μέχρι το να αντέχει τον πόνο της περιόδου. Ο οργασμός είναι ένα ακόμα παράδειγμα για το τι μπορεί το γυναικείο σώμα να κάνει. Ειδικά όταν μιλάμε για τον πολλαπλό. Δεν είναι μύθος, όντως συμβαίνει.

Διαφέρει για την καθεμιά από εμάς. Για κάποιες έρχεται σταδιακά: ο ένας οργασμός μετά τον άλλο. Για κάποιες άλλες είναι όλοι σε ένα. Σε όλες τις περιπτώσεις όμως είναι μια απολαυστική εμπειρία που αξίζει να προσπαθήσεις να έχεις στην ερωτική σου ζωή. Αν ακόμα δεν έχεις καταφέρει να φτάσεις σε αυτά τα αχαρτογράφητα μέρη, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς. Παρακάτω σου έχουμε μερικά κόλπα που θα βοηθήσουν.

Δώσε βάση στη λίπανση 
Το ξέρουμε ότι παίζει μεγάλο ρόλο και είναι αυτή που κάνει τη διαφορά στο σεξ. Ο γυναικείος κόλπος λιπαίνεται και ενυδατώνεται από μόνος του και είναι σημαντικό να παραμένει έτσι όταν έρχεται η στιγμή. Αυτό θα έρθει μαζί με την ερωτική διάθεση που πρέπει να φροντίσεις να έχεις. Σε κάθε περίπτωση όμως μπορείς να βάλεις στο παιχνίδι και κάποιο λιπαντικό.

Μην ποντάρεις μόνο στη διείσδυση 
Κάποιες φτάνουν σε οργασμό μέσω της διείσδυσης ενώ άλλες δεν μπορούν. Κι αυτό είναι ΟΚ. Είναι επίσης πολύ πιο δύσκολο να επικεντρωθείς στην διείσδυση όταν προσπαθείς να βιώσεις τον πολλαπλό οργασμό. Συνδυαστικά και με εναλλαγές από τη διείσδυση στον ερεθισμό της κλειτορίδας και το στοματικό σεξ μπορείς να παραμείνεις ερεθισμένη και να σιγουρευτείς ότι δεν αξιοποιήσεις μόνο μία από τις αισθήσεις σου. Μπορείς να προσθέσεις sex toys για να πετύχεις τον κλειτοριδικό ερεθισμό ενώ προσπαθείς να συγχρονιστείς με τον παρτενέρ σου. Ένας δονητής θα σε βοηθήσει να μην υπάρχει αποσυντονισμός κατά τη διάρκεια της πράξης αλλά ούτε και αμηχανία ανάμεσά σας.

Μη σταματάς 
Αν ο στόχος σου είναι να φτάσεις το απόλυτο, μην απομακρύνεσαι ή μην λες στον παρτενέρ σου να σταματήσει μόλις φτάσεις στον πρώτο οργασμό. Πολλές από εμάς προσπαθούμε να επικεντρωθούμε στον άλλο μόλις φτάσουμε στην κορύφωση Λάθος! Επίτρεψέ του να συνεχίσει θυμίζοντάς του πόσο ωραία σε κάνει να αισθάνεσαι.

Να είσαι χαλαρή
Όλοι ξέρουμε ότι είναι αδύνατο να έρθεις σε οργασμό όταν υπάρχει ένταση και στρες ή τουλάχιστον είναι πολύ δύσκολο. Αυτό ισχύει και για τον πολλαπλό οργασμό.

Να είσαι ειλικρινής για το τι θες
Το να έρθεις σε οργασμό κατά τη διάρκεια του σεξ δεν είναι μια μοναχική διαδικασία. Εμπλέκονται δύο και η κατανόηση για το τι θέλει ο καθένας μπορεί να το κάνει να συμβεί. Να είσαι, λοιπόν, ανοιχτή με τον παρτενέρ σου για το τι θες και τι θα σε οδηγήσει στην κορύφωση. Είναι ΟΚ το να δώσεις στον παρτενέρ σου λεπτομέρειες και συγκεκριμένες οδηγίες για το τι σε ικανοποιεί. Αν εσένα δεν σε κάνει να νιώθεις αμήχανα πες του ακριβώς πώς γίνεται.

Δοκίμασε νέες στάσεις
Αν η πρώτη στάση που θα κάνετε σε φέρει σε οργασμό τότε μπορείς να συνεχίσεις να κάνεις με την ελπίδα ότι θα έχεις ξανά το ίδιο αποτέλεσμα. Ωστόσο, μπορείς να δοκιμάσεις και νέα πράγματα. Αυτό θα μπορούσε να ξυπνήσει νέες αισθήσεις και να διατηρήσει τον αυθορμητισμό. Αν θέλεις να προσθέσεις τον κλειτοριδικό ερεθισμό δοκίμασε στάσεις όπως το ιεραποστολικό και στα τέσσερα για να ερεθίσεις την κλειτορίδα σου έχοντας παράλληλα και διείσδυση. Αντί να τα κάνεις όλα αυτά στο κρεβάτι όμως κινήσου στο χώρο. Πήγαινε στην κουζίνα, στο μπάνιο, στο ντουζ ή δοκίμασε να κάνεις σεξ στο αυτοκίνητο ή στον κήπο (χωρίς να προκαλέσεις τους γείτονες ή την σύλληψή σου). Επιλέγοντας ένα άλλο μέρος από το συνηθισμένο αμέσως αλλάζει τη ρουτίνα και το σκηνικό, βοηθά το σεξ να παραμένει ενδιαφέρον και εσένα να παραμένεις ερεθισμένη. Μη φοβηθείς να δοκιμάσεις νέα πράγματα ή πράγματα που μπορεί αρχικά να σου φαίνονταν “περίεργα”.

Κάνε διάλειμμα 
Είναι ΟΚ και μάλιστα κάποιες φορές πολύ καλή ιδέα να κάνεις παύση για ένα διάλειμμα. Αν χρειάζεσαι ένα λεπτό πριν μπεις στο δεύτερο γύρο δεν χρειάζεται αυτό να σε προβληματίζει. Χτίσε τη φυσική σου αντοχή και επέστρεψε στην ερωτική πράξη όταν νιώσεις έτοιμη.

Πηγή

Ο τρόπος με τον οποίο συνομιλούμε, φλερτάρουμε, περπατάμε στο δρόμο, κρατάμε την πόρτα να περάσει ο άγνωστος στο ασανσέρ.

Παιδεία είναι οι λέξεις μας, η διακριτικότητά μας, η ελευθερία μας, τα όρια της ελευθερίας μας, η μουσική που ακούμε, η γλώσσα του σώματός μας, το πόσο αγαπάμε να μαθαίνουμε, να αλλάζουμε, να διαβάζουμε σαν να είμαστε κάθε φορά άγραφα χαρτιά.

 Παιδεία είναι η ταπεινότητα αλλά και η επιμονή στις αξίες μας, το ότι δεν είμαστε προς πώληση, το ότι σεβόμαστε τον άνθρωπο, το παιδί του άλλου, την κυρία που καθαρίζει το γραφείο μας, τον κύριο που καθαρίζει το πάρκο στο οποίο βγάζουμε βόλτα το σκύλο μας, την κοπέλα στο ταμείο.

 Παιδεία είναι η μεγαλοψυχία μας, το να ποτίσουμε μια άγνωστη γλάστρα, το να φροντίζουμε την πίσω όψη του σπιτιού μας.

Παιδεία είναι το να προστατεύουν τα χέρια μας τον αδύναμο, να τα βάζουνε με το θηρίο.

Παιδεία είναι το πόσο μπορούμε να έρθουμε απέναντι στο σύστημα και στους συστημικούς, παιδεία είναι η γενναιότητα και η ευθύνη.

Παιδεία είναι το να διαλέγεις τον δύσκολο δρόμο της αξιοπρέπειας, της μοναξιάς και συνάμα να καίγεται το μέσα σου για το κοινό καλό.
Για το ωραίο και τη σωτηρία του.

Πηγή

Ομογενής που ζούσε στο Σαν Φρανσίσκο και έφυγε από τη ζωή πριν από κάποια χρόνια, είχε ως τελευταία επιθυμία να δωριθεί μετά θάνατον η περιουσία του στο Παναρκαδικό νοσοκομείο και το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.

Οπως αναφέρει το ρεπορτάζ της Δημοτικής Ραδιοφωνίας Τρίπολης (DRT), ο Διοικητής του Νοσοκομείου, Αναστάσιος Τζανής, έλαβε ένα email από τον Γενικό Πρόξενο του Σαν Φρανσίσκο, μέσω του οποίου του γνωστοποιήθηκε η ύπαρξη διαθήκης ενός εκλιπόντα Ελληνοαμερικανού, ο οποίος επιθυμεί να μοιραστεί από 1 εκατομμύριο ευρώ στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο και το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, αντίστοιχα.

Τζανής: «Δώρο εξ ουρανού»

Σύμφωνα με τον διοικητή του νοσοκομείου κ.Τζανή: «Χτες μας ήρθε ένα email από τον Γενικό Πρόξενο στο San Francisco Αντώνη Σγουρόπουλο, όπου μας γνωστοποιείται πως ομογενής που έχει φύγει από την ζωή εδώ και κάποια χρόνια, δώρισε στο Παναρκαδικό νοσοκομείο 1.000.000 δολάρια», τόνισε μεταξύ άλλων, ενώ συμπλήρωσε:

«Είναι ένα δώρο που μας ήρθε εξ ουρανού. Αν μάλιστα σε αυτό συμπεριλάβουμε και την δωρεά που μας κάνει ο συμπατριώτης μας ο κ.Τσιώλης – όπου δημιουργούμε καινούργιων τμήμα εμφραγμάτων και εγκεφαλικών με τέσσερα κρεβάτια και τον καλύτερο εξοπλισμό που υπάρχει στην αγορά – νομίζω πως κάνουμε μια πολύ καλή αρχή».

Πηγή

«Δεν μπορούμε να είμαστε μαζί, γιατί…». Μη. Μην το πεις. Κάπως έτσι αρχίζουν εκείνες οι σειρές παιδιάστικων δικαιολογιών σε μια ύστατη προσπάθεια να κοροϊδέψουμε τα αυτιά μας. Όχι άλλα ψέματα ενοχικών συνειδήσεων, όχι άλλα δήθεν λυπημένα χαμηλωμένα βλέμματα κι αμήχανες ιδρωμένες παλάμες. Θα ξεφουρνίσεις εκείνα τα «λυπάμαι, αλλά», ενώ δε θα λυπάσαι καθόλου, εκείνες τις «συγγνώμες», ενώ η συγχώρεσή μου σου περισσεύει. Δεν ταιριάζει ούτε σε μένα ούτε σε σένα. Μπορούμε καλύτερα από αυτό και το ξέρω.

Ένα πράγμα δεν ξέρω. Γιατί το κάνουμε αυτό; Οι άνθρωποι είμαστε εγωιστικά κοινωνικά όντα. Ναι. Εξυπηρετούμε την επιβίωσή μας, το «εγώ» μας μέσα από διαρκείς συμβιβασμούς, στηρίζοντάς τη σε ένα δούναι για ένα λαβείν και δεσμεύοντας τους εαυτούς μας σε κάποια «μαζί», επειδή το «μόνοι» δεν είναι αρκετό.

«Μαζί» με αφεντικά που μας προσβάλλουν ή μας αδικούν, γιατί χρειαζόμαστε δουλειά και χρήματα. «Μαζί» με γείτονες άκρως αδιάκριτους κι ενοχλητικούς, γιατί χρειαζόμαστε στέγη. Καμιά φορά και «μαζί» με φίλους που γενικά συμπαθούμε από ελάχιστα έως καθόλου, επειδή βάλαμε την τυπικότητα στη ζωή μας. Όλο «πρέπει» που δε θα έπρεπε να πρέπει, απλά και μόνο γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Έτσι είναι η φύση μας. Δε φταις εσύ.

Όμως εμένα μη με θες επειδή πρέπει, γιατί δεν πρέπει. Κι εκείνα τα «χωρίς εσένα δε ζω» στις ρομαντικές βραδινές μας συγκινήσεις μην τα πάρεις στα σοβαρά. Μπορείς να ζεις χωρίς εμένα κι εγώ χωρίς εσένα. Δεν ανήκω στα αναγκαστικά «μαζί» της ζωής σου ούτε καλύπτω καμιά απ’ τις βιοτικές σου ανάγκες. Είμαι εκείνο το «μαζί» που εκούσια διαλέγεις όταν δε θες να είσαι πια στο «μόνος».

Μαζί στον καφέ στο μπαλκόνι που θα έπινες μόνος. Μαζί στο αυτοκίνητο στη βόλτα που θα πήγαινες μόνος. Μαζί στο κρεβάτι τα βράδια που θα ξάπλωνες μόνος. Όμως αυτά τα μαζί στο μπαλκόνι, στο αυτοκίνητο, στο κρεβάτι είναι τελικά τόσο βασανιστικά μοναχικά. Εγώ στη μία άκρη με βλέμμα διαρκώς παγωμένο κι αδιάφορο κι εσύ στην άλλη να ξεκινάς κάθε πρότασή σου με αυτά τα «εγώ δεν μπορώ», «εμένα δε μου αρέσει», «για εμένα θα ήταν καλύτερα», που τόσο με κάνουν να θέλω να γελάσω και να κλάψω ταυτόχρονα.

Έχεις φτιάξει εκείνη τη λίστα με όλους τους αλάνθαστους λόγους σου για τους οποίους δεν μπορούμε να είμαστε μαζί, που μετά από τόσες επαναλήψεις ακούγεται πλέον σαν από μαγνητόφωνο. Εμπόδια φθηνά, ανόητα, άλλα υπαρκτά κι άλλα επινοημένα απ’ το ισχυρό «εγώ» σου.

Κι εγώ δεν πήγα πίσω. Το παραδέχομαι. Μπορεί να μη μίλησα ποτέ, να απέφυγα τους διαπληκτισμούς μας, γιατί δε θα έβγαζαν πουθενά, όμως το έφτασα στα άκρα. Σταμάτησα να δείχνω πως νοιάζομαι για σένα, γιατί δεν το εκτίμησες ποτέ. Σταμάτησα να ζητάω τη γνώμη σου, γιατί ήξερα εξ’αρχής πως θα ήταν αρνητική. Κι έκανα τα δικά μου. Πήγα μόνη στα μέρη που ήθελα να πάμε μαζί, γιατί εσύ είχες χίλιους λόγους να μη θες να έρθεις. Είδα μόνη τις ταινίες που ήθελα να δω μαζί σου, γιατί δεν ταίριαζαν με το γούστο σου. Μπορεί και να ξέπεσα, να αφέθηκα σε άλλη αγκαλιά, γιατί τη δική σου, που τόσο είχα ανάγκη, την έβρισκα πάντα αφιλόξενη.

Κι ήρθες τώρα να μου πεις πως δεν μπορούμε να είμαστε μαζί, γιατί είμαστε εγωιστές. Εγωιστές είμαστε, ναι, κι ίσως είναι καλό γιατί πέρα και μετά από όλα, μόνο εμάς έχουμε. Αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που απομακρυνόμαστε.

Πόσα «εγώ» δεν έκαναν πίσω μπροστά σε έpωτες κι αφέθηκαν σε εκείνα τα «εμείς», ξεπερνώντας αναστολές, φοβίες, ανασφάλειες; Για πόσα «εμείς» δεν έχουν ανατραπεί εγωιστικές απολυτότητες, αποστάσεις, απαγορευμένα κι αδύνατα;

Απλά το δικό μας «εμείς» δεν είναι τόσο ισχυρό, ίσως γιατί δεν υπήρξε ποτέ, ίσως γιατί δεν το αφήσαμε να υπάρξει ή γιατί δεν μπορούσε να υπάρξει εξ’αρχής. Κουβαλάς κι εσύ τις δικές σου παλιές πληγές, κουβαλάω κι εγώ τις δικές μου.

Ας μη ρίξουμε ευθύνες ο ένας στον άλλο. Τι νόημα έχει άλλωστε; Ό,τι κι αν πούμε, από αύριο μόνοι θα πίνουμε τον καφέ μας στο μπαλκόνι κουκουλωμένοι, γιατί χειμώνιασε. Μόνοι θα οδηγούμε για ώρες, γιατί θα έχουν κίνηση οι δρόμοι. Μόνοι θα στριφογυρίζουμε στο κρεβάτι βασανισμένοι από αϋπνίες.

Γι’αυτά τα «μόνοι» που είναι τόσο πιο ωραία όταν είναι «μαζί», θα ευχηθώ και σε σένα και σε μένα να βρεθούμε κάποτε, έστω και χώρια, σε εκείνα τα «εμείς» που θα γαληνεύσουν τα άγρια «εγώ» μας.

Αυτά. Δεν έχω άλλα να πω. Κατάλαβες; «Ναι. Δεν μπορούμε να είμαστε μαζί γιατί δεν το θέλουμε αρκετά.»

Επιμέλεια Κειμένου Εβίτας Λυκούδη: Πωλίνα Πανέρη

Συντάκτης: Εβίτα Λυκούδη

Πηγή

Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας δεν θα μπορούσε κάποιος να τα χαρακτηρίσει υπεύθυνα. Δεν θυμούνται πάντα να βάζουν τα λερωμένα ρούχα τους στο καλάθι με τα άπλυτα. Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα μαζέψουν τα παιχνίδια τους. Δεν θα πλύνουν τα δόντια τους αν δεν τους το θυμίζουμε συνεχώς. Με απλά λόγια, δεν καταλαβαίνουν γιατί πρέπει να βάζουν τις υποχρεώσεις πάνω από την διασκέδαση. Αυτή η φυσική τους αποστροφή για υπευθυνότητα μας δυσκολεύει να πείσουμε τα παιδιά προσχολικής ηλικίας να μας βοηθήσουν, να συγυρίσουν ή να δείξουν ενδιαφέρον για τους άλλους. Και ποιος έχει τον χρόνο να τους δείξει πως; Με τους πυρετώδεις ρυθμούς στους οποίους ζούμε, εύκολα μπορεί να αρνηθούμε στα μικρά παιδιά την ευκαιρία να αποκτήσουν την αίσθηση της υπευθυνότητας γιατί απλώς είμαστε βιαστικοί ή κουρασμένοι.

Σε αυτήν την ηλικία όμως οι δουλειές του σπιτιού είναι ένα πολύτιμο εργαλείο εκμάθησης. Όχι μόνο διδάσκουν στα παιδιά υπευθυνότητα, αλλά αυξάνουν την αίσθηση της κοινωνικής σημασίας και της συνεισφοράς – κάνουν το παιδί να αισθάνεται χρήσιμο και ικανό, γεγονός το οποίο χτίζει την αυτοδυναμία και την αυτοπεποίθησή του. Πόσο υπέροχα αισθάνεται ένα τετράχρονο όταν βοηθά την κουρασμένη μαμά του να διπλώσει τα ρούχα (χωρίς βέβαια να συνειδητοποιεί πως η κουρασμένη μαμά θα χρειαστεί να διπλώσει ξανά όλα τα ρούχα, μόλις το παιδί βγει από το δωμάτιο).

Τι υπέροχη αίσθηση επιτεύγματος έχει ένα πεντάχρονο παιδί όταν βοηθά στο πλύσιμο του αυτοκινήτου! Πόσο περήφανο αισθάνεται ένα τρίχρονο, όταν φτιάχνει σαλάτα για την οικογένεια βάζοντας τα φύλλα από το μαρούλι μέσα στο μπολ. Με τόσα πολλά που έχει να κερδίσει, είναι προφανές πως αξίζει να κάνετε υπομονή μέχρι να γίνει συνήθεια στο παιδί να βοηθά στο σπίτι.

Οι δουλειές του σπιτιού ενθαρρύνουν την ενσυναίσθηση και την ευαισθησία. Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου του Τορόντο, τα παιδιά που έχουν βάλει στην καθημερινότητά τους δουλειές του σπιτιού είναι πιο πιθανό να αποκτήσουν κατανόηση για τους άλλους από ότι τα παιδιά που δεν εμπλέκονται σε αυτές. Τα παιδιά εκφράζουν την κατανόηση αυτή μέσα από αυθόρμητες πράξεις όπως παρηγορώντας κάποιον που είναι λυπημένος ή βοηθώντας χωρίς να τους ζητηθεί.

Όταν αναθέτετε στο παιδί δουλειές του σπιτιού ακολουθήστε τις παρακάτω τέσσερις οδηγίες:

1. Δουλέψτε μαζί με το παιδί σας στην αρχή.

Δείξτε του πως γίνεται. Δουλέψτε εκ περιτροπής. Πρώτα, ξεχωρίστε εσείς μερικές κάλτσες μέσα από το καλάθι με τα καθαρά ρούχα και στην συνέχεια ζητήστε από το παιδί σας να κάνει το ίδιο. Βάλτε πρώτα εσείς λίγο φαγητό στο μπολ του σκύλου και στην συνέχεια αφήστε το παιδί σας να ολοκληρώσει την δουλειά.

Θυμηθείτε να είστε υπομονετικοί και ανεκτικοί. Ακόμα και μετά από πολλή εξάσκηση, το παιδί δεν θα μπορεί να κάνει την δουλειά τόσο καλά όσο εσείς. Περιορίστε λίγο τις απαιτήσεις σας για τελειότητα ώστε να επιτρέψετε στο παιδί σας να συνεισφέρει. (Αν χρειάζεται να κάνετε εσείς ξανά την δουλειά, περιμένετε μέχρι να φύγει το παιδί από το δωμάτιο).

2. Επαινέστε την προσπάθεια.

Κάθε φορά που το παιδί σας ολοκληρώνει μια εργασία χωρίς να παραπονιέται, βεβαιωθείτε πως του επικοινωνείτε την ικανοποίησή σας. Το παιδί σύντομα θα ανακαλύψει πως του αρέσει να λαμβάνει θετική προσοχή κάθε φορά που σας βοηθά και θα θέλει όλο και περισσότερο να το επαναλαμβάνει.

3. Δημιουργείστε μια συνήθεια.

Οι εργασίες στο σπίτι γίνονται πιο εύκολα όταν είναι μέρος της καθημερινής ρουτίνας. Αν είναι ευθύνη του παιδιού σας να μαζεύει τα παιχνίδια του στο τέλος της ημέρας, ορίστε μια συγκεκριμένη ώρα για αυτόν τον σκοπό. Σύντομα το παιδί σας θα ξεκινήσει να συμμαζεύει χωρίς να του το υπενθυμίζετε, μόλις ανακοινώνετε: Η ώρα είναι 7! Αν είναι ευθύνη του παιδιού σας να μαζεύει κάθε βράδυ το πιάτο του μετά το φαγητό και να το βάζει στο νεροχύτη, μετά από λίγο καιρό δε θα χρειάζεται πια να του το υπενθυμίζετε. Αν θέλετε το παιδί σας να φτιάχνει το κρεβάτι του το πρωί, βεβαιωθείτε ότι ο κανόνας αυτός θα ισχύει κάθε πρωί. Σύντομα, αυτό δεν θα αποτελεί πια θέμα διαμάχης. Θα είναι απλά μια δραστηριότητα της ημέρας.

4. Δημιουργείστε ένα σύστημα ανταμοιβής, αν το παιδί σας αντιστέκεται επίμονα να αναλάβει δουλειές.

Βάλτε ένα αστεράκι πάνω σ’έναν πίνακα με αυτοκόλλητα κάθε φορά που το παιδί σας ολοκληρώνει εγκαίρως μία εργασία που του’χετε αναθέσει. Ανταμείψτε το όταν συμπληρώσει πέντε αστεράκι στον πίνακα. Ζητήστε από το παιδί σας να διαλέξει το ίδιο την ανταμοιβή του (προτείνετε λογικές επιλογές όπως ένα παγωτό ή μια ταινία κι όχι ένα ποδήλατο ή ένα ταξίδι). Αναθέστε στο παιδί σας μια δουλειά που θα οικοδομήσει την αίσθηση της υπευθυνότητας. Σε αυτήν την νεαρή ηλικία αυτό που μετράει δεν είναι το τελικό αποτέλεσμα. Είναι το γεγονός ότι οι δουλειές βοηθούν τα παιδιά να νιώθουν πολύτιμα, χρήσιμα και ικανά.

Ο ρόλος του γονέα στην διδασκαλία της υπευθυνότητας

• Θυμηθείτε ότι τα παιδιά προσχολικής ηλικίας χρειάζονται την βοήθειά σας για να μάθουν να είναι υπεύθυνα.
• Αποδεχτείτε ότι θέλει χρόνο και υπομονή για να βοηθήσετε το παιδί σας να γίνει υπεύθυνο.
• Αναθέστε στο παιδί δουλείες κατάλληλες για την ηλικία του.
• Δείξτε στο παιδί πως γίνεται κάθε δουλειά πριν απαιτήσετε να την κάνει σωστά.
• Επαινέστε τις προσπάθειες και τα επιτεύγματα του παιδιού σας.
• Προγραμματίστε μια συγκεκριμένη ώρα για τις δουλειές έτσι ώστε να γίνουν σύντομα συνήθεια.
• Ανταμείψτε τα παιδιά ώστε να παρακάμψετε την αρχική αντίσταση ή την δυσκολία να θυμούνται μια δουλειά.

Αποφύγετε

• Να κάνετε εσείς τις δουλειές επειδή είναι ευκολότερο από το να καταφέρετε να πείσετε το παιδί σας να τις κάνει.
• Να αφήνετε το παιδί προσχολικής ηλικίας να “την γλυτώνει” επειδή δεν μπορεί ή δεν θέλει.
• Να περιμένετε τελειότητα. Υπολογίστε ότι μπορεί να γίνουν λάθη ή να έχετε άτσαλα αποτελέσματα.
• Να δείχνετε ασυνέπεια στις απαιτήσεις σας. Αν θέλετε το παιδί σας να φτιάχνει το κρεβάτι του, σιγουρευτείτε πως αυτό γίνεται κάθε πρωί.
• Να χρησιμοποιείτε τις δουλειές του σπιτιού ως τιμωρία.

Πηγή

Ένα μάτσο εφημερίδες, φτηνά υφάσματα και λίγη κόλα συνέθεσαν τα παιδικά όνειρα μιας ολόκληρης γενιάς. Ο Μπάρμπα Μυτούσης, ο καλοκάγαθος θείος, ο Κλούβιος και η Σουβλίτσα τα ανιψάκια του συνέδεσαν για δέκα ολόκληρα χρόνια στη τηλεόραση και 45 χρόνια σε όλη την Ελλάδα την αποτελεσματικότερη… απόδραση της πιτσιρικαρίας από τη πραγματικότητα.

Ήταν το δικό τους «μαγικό χαλί» με το οποίο ταξίδευαν στη χώρα του ονείρου και του παραμυθιού.

Ο Μπαρμπα Μυτούσης τα είχε τα χρονάκια του όταν έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στα 1966. Είχε… γεννηθεί την 1η Μαρτίου 1939 από την Ελένη Θεοχάρη Περάκη στην Αθήνα. Μεγάλωσε δύσκολα με Πόλεμο και Κατοχή. Πάντα όμως είχε τη διάθεση να διασκεδάζει τους μικρούς του φίλους.

Μέσα στα ταραγμένα εκείνα χρόνια τριγυρνούσε την Ελλάδα δίνοντας παραστάσεις προσπαθώντας να χορτάσει γέλιο τα πεινασμένα – κυριολεκτικά – παιδάκια.

Την 1η Νοεμβρίου 1966, ημέρα Τρίτη, ο καλοκάγαθος θείος, η παμπόνηρη Σουβλίτσα και ο αγαθούλης Κλούβιος, τελευταία άφιξη στις παραστάσεις εμπνευσμένος από τις Κλαψωδίες της Αλκης Ζέης, έκαναν την εμφάνισή τους στους ελάχιστους τηλεθεατές που διέθεταν τότε τηλεοπτικές συσκευές.

Η εκπομπή αρχικά ήταν 15ήμερη και διαρκούσε 15 λεπτά. Από τον Φεβρουάριο του 1967 όμως έγινε εβδομαδιαία και ημίωρη.

Ποιοι όμως κρύβονταν πίσω από τις κούκλες; Η Ελένη Θεοχάρη Περάκη ήταν η δημιουργός του «Κουκλοθεάτρου Αθηνών». Είχε γεννηθεί στην Αλεξάνδρεια το 1919, είχε σπουδάσει Ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι κι από τα είκοσι χρόνια της δόθηκε ολόψυχα στο δημιούργημά της. Οι κούκλες, φτιαγμένες από φτηνά υλικά, έπαιρναν ζωή από την ίδια και τις συνεργάτιδές της.

Τρεις ηθοποιοί, η Ελένη Κοτσίρη που έγραφε και τα κείμενα, η Επη Πρωτονοτάρου και η Κούλα Κατσούρη που είχε και τις δημόσιες σχέσεις ήταν ο βασικός πυρήνας. Από κοντά και η σκηνογράφος Ανθούλα Ξανθού – Σταυριανού.

Τη μουσική είχε αναλάβει η Ερση Παπαστάμου.

Από το 1970 το «Κουκλοθέατρο Αθηνών» απέκτησε και στέγη, εκτός τηλεόρασης. Στο θεατράκι της ΧΕΝ όπου κάθε χειμώνα έδινε παραστάσεις, ενώ το καλοκαίρι γύριζε την περιφέρεια.

Η εκπομπή αγαπήθηκε από μικρούς και μεγάλους. Για δέκα ολόκληρα χρόνια είχε σταματήσει το ρολόι του χρόνου. Όλα αυτά τα χρόνια ούτε ο θείος, ούτε τα ανίψια μεγάλωσαν.

Την Πρωτοχρονιά του 1976 μεταδόθηκε το τελευταίο επεισόδιο. Την επόμενη Πέμπτη προβλήθηκε μια ξένη παραγωγή, το «Μπράντι Κιντς» κι αμέσως μετά πήραν τη θέση του τα «Ελληνικά παραμύθια», μια σοβαρή προσπάθεια για να αποδοθούν με θεατρικό τρόπο τα λαϊκά παραμύθια.

Ακούστε ένα επεισόδιο της σειράς

Οι τίτλοι των επεισοδίων των πρώτων εκπομπών

Η περιέργεια της Σουβλίτσας (1-11), η ακαταστασία της Σουβλίτσας (15-11), η τεμεπλιά του Κλούβιου (29-11), ο πονόδοντος και το πιπέρι (13-12), ο Αη Βασίλης (27-12), η σάκα (10-1), η σουβλίτσα ζωγράφος (24-1), η Σουβλίτσα ζαχαροπλάστης (7-2), ο Κλούβιος, η Σουβλίτσα και τα μαθήματα (14-2), η Σουβλίτσα και ο Παπίνος (21-2), ο Κλούβιος και η Σουβλίτσα μασκαράδες (7-3), το τσίρκο Μπάλο Μπάκα (14-3), η καρδερίνα στο κλουβί (21-3), το μικρούτσικο το Νιό (28-3).

Πηγή

H TickPick διενήργησε μια νέα έρευνα θέλοντας να ανακαλύψει τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς επηρεάζουν το μουσικό γούστο των παιδιών τους.

Περισσότεροι από 490 γονείς συμμετείχαν και περισσότεροι από 500 ακροατές εξέφρασαν τις μουσικές εμπειρίες της νιότης τους.

Εν τέλει, στο top-10 των… influencers της παιδικής ηλικίας συμπεριλήφθησαν οι φίλοι, το ραδιόφωνο, οι ταινίες, ο πατέρας, η μητέρα, η τηλεόραση, οι συναυλίες, τα αδέρφια, τα social media κλπ.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι περισσότεροι άνθρωποι ανακαλύπτουν τον αγαπημένο τους μουσικό σε ηλικία 13 ετών και ξεκινούν να εκτίθενται, εν γνώσει τους, σε μουσικά ακούσματα από τα 12 και μισό.

Το hard rock, το classic rock και το heavy metal βρίσκονται στην κορυφή των επιλογών από τους γονείς…

Δείτε εδώ τα αναλυτικά αποτελέσματα της έρευνας.

Πηγή