Μια εικόνα που σε πολλές από εμάς είναι γνώριμη περιγράφεται παρακάτω από μία γυναίκα που κουράστηκε πλέον να βλέπει τον σύζυγό της να ασχολείται περισσότερο με το κινητό του τηλέφωνο και λιγότερο με την οικογένειά του.

Πόσες από εσάς ταυτίζεστε με τα λόγια της;

«Αγαπητέ σύζυγε,

Πάλι έχασες. Η κόρη μας προσπαθούσε να σου δείξει πώς κάνει γιόγκα με την κούκλα της, αλλά εσύ δεν είδες τίποτα, επειδή τα μάτια σου ήταν κολλημένα στο κινητό.

Καταλαβαίνω ότι το κινητό σου τηλέφωνο είναι η διέξοδός σου στο τέλος μιας κουραστικής ημέρας. Και εγώ η ίδια προτιμώ να χαζεύω εικόνες στο Instagram από τα να δω για 50η φορά πώς χορεύει η κόρη μας ή κάνει γυμναστική! Ξέρω πώς παρασύρεσαι και σε αποσπά, αλλά για πόσο;

Υπάρχει ένα πράγμα που δεν καταλαβαίνεις: Χάνεις τη ζωή της.

Αυτές οι στιγμές μοιάζουν μικρές, ίσως ασήμαντες, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να τις έχεις πίσω.

Ήταν ενοχλητικό όταν ήμασταν οι δυο μας, χωρίς παιδί. Ήταν ενοχλητικό όταν έπρεπε να φωνάζω χιλιάδες φορές το όνομά σου επειδή δεν με άκουγες με την πρώτη φορά.

Ήταν ντροπιαστικό όταν ήμασταν έξω με φίλους ή συγγενείς και εσύ ήσουν ο μοναδικός που καθόταν με το τηλέφωνο στο χέρι, ενώ όλοι οι άλλοι συζητούσαμε.

Πριν κάνουμε παιδί, ένιωθα πως ο μισός σου εαυτός ήταν δίπλα μου. Σου μιλούσα και μου έδινες μόνο τη μισή σου προσοχή, ενώ η υπόλοιπη ήταν στο κινητό και στα video που έβλεπες.

Για να είμαι ειλικρινής, δυσκολεύομαι να σε θυμηθώ πριν τα smartphones γίνουν trend.

Τα πράγματα είναι διαφορετικά τώρα

Κι όσο δύσκολο κι αν μου είναι να δεχθώ ότι δεν είσαι ποτέ ολοκληρωτικά παρών μαζί μου, είναι η κόρη μας για την οποία στεναχωριέμαι περισσότερο. Και λυπάμαι και για εσένα, επίσης.

Δεν θέλω να κοιτάζεις πίσω σου αργότερα και να συνειδητοποιείς πόσα πράγματα δεν είδες και δεν έζησες, επειδή ήσουν απασχολημένος με το τηλέφωνό σου. Δεν θέλω να έχεις τύψεις για το ότι δεν ήσουν συναισθηματικά παρών για την κόρη σου και την οικογένειά σου.

Δεν θέλω να κοιτάξεις μια μέρα την κόρη σου και να δεις ένα μεγάλο κορίτσι, το οποίο πια δεν θα νοιάζεται αν κοιτάζεις ή όχι τα όσα καταφέρνει.
Η κόρη μας δεν θα είναι για πάντα αυτό το στρουμπουλό, κοκκινομάγουλο και σγουρομάλλικο κοριτσάκι.

Αυτός ο χρόνος είναι πολύ λίγος!

Φοβάμαι ότι μια μέρα θα καταλάβει με τι ανταγωνίζεται

Δεν είναι ότι ο πατέρας της έχει πάρα πολλή δουλειά ή ασχολείται με χιλιάδες πράγματα και δεν προλαβαίνει να της δώσει όσο χρόνο θα ήθελε.

Απλώς, επιλέγει το τηλέφωνό του αντί για εκείνη.

Ό,τι κι αν βλέπεις σε αυτή την οθόνη είναι σημαντικότερο από εκείνη. Ο φόβος μου είναι ότι θα καταλάβει την αδιαφορία σου και θα πάψει να προσπαθεί, επειδή θα ξέρει ότι δεν υπάρχει λόγος.

Σε αγαπάω αλλά ο εθισμός σου στο smartphone, μας σκοτώνει!

Επηρεάζει τον γάμο μας και τη σχέση που έχουμε με το παιδί μας. Σε παρακαλώ, σκέψου καλά τι μήνυμα στέλνεις στην κόρη και τη σύζυγό σου.

Ίσως δεν έχεις αντιληφθεί τη δύναμη που έχεις: Μπορείς να μας ενώσεις, να μας “φτιάξεις” ή να μας “σπάσεις”!

Σε παρακαλώ, άσε το τηλέφωνό σου για λίγο. Γίνε πιο… παρών. Κοίταξέ μας στα μάτια και άφησέ το στο διπλανό δωμάτιο. Σου υπόσχομαι, δεν θα το μετανιώσεις…

Με αγάπη η γυναίκα σου».

Πηγή

Οι βάσεις μπαίνουν από πολύ νωρίς. Στο πώς θα γίνει αυτό, μας καθοδηγεί η κλινική ψυχολόγος, συγγραφέας και μητέρα Dr. Laura Markham.

Μέσα από απλές, καθημερινές στρατηγικές μεγαλώνουμε τα παιδιά μας έτσι ώστε να εξελιχθούν σε ενήλικες που θα αναλαμβάνουν την ευθύνη των επιλογών τους και το μερίδιο των υποχρεώσεών τους σε κάθε τομέα της ζωής τους. Η Αμερικανίδα κλινική ψυχολόγος Dr. Laura Markham μοιράζεται μαζί μας θεμελιώδεις κανόνες πάνω στους οποίους θα αναπτύξουμε αυτές τις στρατηγικές.

1. Μεταδώστε στο παιδί σας από νωρίς την ιδέα ότι εμείς οι ίδιοι επανορθώνουμε για τα λάθη και τις απροσεξίες μας. Χωρίς να το επικρίνετε (για να μην αντιδράσει αμυντικά), μεταφέρετέ του την προσδοκία πως κάθε φορά π.χ. που λερώνει το τραπέζι με φαγητό, μετά καθαρίζει τους λεκέδες. Στην αρχή πρέπει να το καθοδηγήσετε, χρησιμοποιώντας, γονιός και παιδί, από ένα σφουγγάρι.

2. Δώστε του ευκαιρίες να συνεισφέρει για το κοινό καλό. Επαινέστε το π.χ. που βοήθησε το μικρό του αδερφάκι να ντυθεί. Καθώς μεγαλώνει, αναθέστε του όλο και περισσότερες εργασίες που αφορούν τόσο την προσωπική του φροντίδα όσο και το νοικοκυριό. Ζητήστε από ένα τρίχρονο παιδί να μοιράσει από μια χαρτοπετσέτα σε κάθε πιάτο την ώρα που στρώνετε το τραπέζι, από ένα πεντάχρονο να βουρτσίσει το τρίχωμα του σκύλου ή από ένα οκτάχρονο να διπλώσει τα ρούχα της μπουγάδας.

3. Συνεργαστείτε στις δουλειές του νοικοκυριού. Για να του δείξετε ότι είναι μια υποχρέωση που μοιραζόμαστε όλοι μαζί, κάντε τις παρέα, αντί να του ζητήσετε π.χ. να μαζέψει τα παιχνίδια του μόνο, ενώ εσείς καταπιάνεστε με κάτι άλλο. Καθοδηγήστε το κάθε φορά που θα σας το ζητήσει και προσπαθήστε όσο το δυνατόν να απαλλάξετε μια εργασία από το στρες, κάνοντάς τη να μοιάζει με παιχνίδι.

4. Όποτε το παιδί ζητάει να βοηθήσει ή να κάνει κάτι μόνο του, αφήστε το. Ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται για εσάς περισσότερη δουλειά ή περισσότερο χρόνο για να τελειώσετε μια εργασία. Μακροπρόθεσμα θα ανταμειφθείτε για την υπομονή σας.

5. Αφήστε το παιδί να σκεφτεί πώς θα κάνει μια εργασία, αντί να του δίνετε ακριβείς οδηγίες. Ακόμα και ένα πολύ μικρό παιδί μπορείτε να το ρωτήσετε: «Ποιο είναι το επόμενο πράγμα που πρέπει να κάνεις για να ετοιμαστείς για το σχολείο;» αντί να του φωνάξετε: «Πλύνε τα δόντια σου!». Στόχος είναι να αρχίσει να κατανοεί τις υποχρεώσεις του και να τις βάζει σε μια σειρά, μέχρι να τις κάνει κτήμα του.

6. Εξασφαλίστε του μια σταθερή ρουτίνα. Όχι μόνο στον ύπνο, αλλά σε όλη τη διάρκεια της ημέρας. Όχι μόνο προσφέρει ασφάλεια στο παιδί, αλλά επιπλέον το βοηθάει να χτίσει αποτελεσματικές συνήθειες που θα το ακολουθούν για μια ζωή, ακόμα και αν είναι κάτι τόσο απλό όσο το μαγείρεμα ή το πλύσιμο των δοντιών.

7. Διδάξτε στο παιδί σας την υπευθυνότητα και στις σχέσεις του με άλλους. Αν πληγώσει κάποιο άλλο παιδί με τη συμπεριφορά του, μην το πιέσετε να ζητήσει συγγνώμη. Ακούστε τι έχει να σας πει και βοηθήστε το να ξεμπερδέψει το κουβάρι των συναισθημάτων που οδήγησε σε αυτή τη συμπεριφορά. Στη συνέχεια, ρωτήστε το τι μπορεί να κάνει για να τα ξαναβρεί με το άλλο παιδί. Είτε θέλει να ζητήσει συγγνώμη, είτε να το αγκαλιάσει ή να του δώσει ένα παιχνίδι του. Έτσι δείχνουμε στα παιδιά μας ότι η ανεπιθύμητη συμπεριφορά μας απέναντι στους άλλους έχει ένα κόστος και πως όταν κάνουμε κάτι «κακό», εμείς πρέπει να επανορθώνουμε.

8. Kαθοδηγήστε το ώστε να επανορθώσει για μια υλική ζημιά. Αν πληρώσει από το χαρτζιλίκι του π.χ. για ένα δανεικό βιβλίο που έχασε ή για το τζάμι που έσπασε ενώ έπαιζε ποδόσφαιρο στο σπίτι, θα αρχίσει να δείχνει περισσότερο σεβασμό και προς τα άψυχα πράγματα.

9. Μη σπεύσετε να βγάλετε εσείς το παιδί σας από μια δύσκολη κατάσταση. Χωρίς να απομακρυνθείτε από δίπλα του, βοηθήστε το να κατανοήσει τα συναισθήματα και τους φόβους του και βεβαιωθείτε ότι δεν θα παρακάμψει απλά μια δυσκολία, αλλά πως θα αναζητήσει αποτελεσματικούς τρόπους να την ξεπεράσει.

10. Γίνετε εσείς παράδειγμα υπευθυνότητας. Ενώ αναζητάτε στο δρόμο τον κοντινότερο κάδο για να μεταφέρετε ένα σκουπίδι, πείτε του: «Είναι ενοχλητικό που το παίρνουμε μαζί μας, αλλά ποτέ δεν λερώνουμε το δρόμο». Ή όταν αναζητάτε πάρκινγκ, σχολιάστε στο παιδί σας: «Δεν θα παρκάρουμε εδώ γιατί αυτή η θέση είναι για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες».

11. Ποτέ μη χαρακτηρίζετε το παιδί σας «ανεύθυνο». Ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τα παιδιά μας ή έστω οι χαρακτηρισμοί που τους αποδίδουμε όταν είμαστε θυμωμένοι λειτουργούν σαν αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Έτσι, αν για παράδειγμα το παιδί μας χάνει διαρκώς πράγματα, αντί να το αποκαλούμε «άμυαλο» και «αφηρημένο» μπορούμε να του προτείνουμε να βεβαιώνεται ότι έχει τα πάντα μαζί του προτού φύγει από το σχολείο ή την αίθουσα προπόνησης.

12. Παρακινήστε το παιδί σας να γράψει το πρόγραμμα της εβδομάδας. Από το Σαββατοκύριακο ζητήστε του να σημειώσει όλα όσα έχει να κάνει μέσα στις επόμενες μέρες και να οργανώσει προκαταβολικά το χρόνο του.

13. Παροτρύνετέ το να εργαστεί για χαρτζιλίκι. Η ειδικός δεν συμβουλεύει να πληρώνουμε το παιδί μας επειδή π.χ. έπλυνε τα πιάτα στο σπίτι, αλλά να το ενθαρρύνουμε ανάλογα με την ηλικία του να αναλάβει έξτρα δουλειές, για παράδειγμα κάνοντας baby sitting στη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών, για να έρθει σε μια πρώτη επαφή με τη λογική της έμμισθης εργασίας.

14. Αποφεύγετε να μοιράζετε κατηγορίες όταν κάτι πηγαίνει στραβά στο σπίτι. Με αυτό τον τρόπο, στην πραγματικότητα, ενεργοποιούμε την αμυντική στάση του άλλου, όχι μόνο ενός παιδιού αλλά ακόμα και του ενηλίκου, ωθώντας τον, μεταξύ άλλων, να μας πει ψέματα για να κρύψει μια «ζημιά». Επιπλέον, αντιμετωπίζοντας το παιδί μας σαν κατηγορούμενο σε δίκη το ωθούμε να βρει όλων των ειδών τις δικαιολογίες για να αποποιηθεί των ευθυνών του. Αν αποδεχτούμε καταρχήν εμείς το μερίδιο της ευθύνης μας σε μια κατάσταση, εμπνέουμε και τα παιδιά μας να κάνουν το ίδιο.

Πηγή

Τριακόσια εξήντα πέντε χιλιόμετρα μακριά μένει η μαμά. Τρεις και μισή ώρες με γρήγορο τρένο, τέσσερις ώρες μακριά με το αργό ΚΤΕΛ.  Μένει τριάντα τρία χρόνια μακριά μου. Από τότε που με άφησε στο φοιτητικό διαμέρισμα, με τον χώρο τακτοποιημένο, με ένα λουλουδάτο πάπλωμα στο κρεβάτι, με το ψυγείο γεμάτο και μου είπε: « Τώρα μεγάλωσες, θα είσαι μόνη». Μια αγκαλιά μόνο και μετά έφυγε. Ούτε συγκινήσεις, ούτε περιττά μυξιάσματα.

Εκείνη έμενε στο πατρικό, σταθερά, και εμείς τα παιδιά πηγαινοερχόμασταν πάνω στον χάρτη, σαν πινέζες που τις βάζει και τις βγάζει το χέρι της τύχης. Πότε Θεσσαλονίκη, πότε σε χωριά, πότε σε νησιά, πότε στο εξωτερικό, πότε στην Αθήνα. Χαλαρές κλωστές μας έδεναν με το δικό της καρφί, το ακούνητο, που ήταν στυλωμένο στην πατρίδα. Περνούσαν και μήνες χωρίς να τη δούμε, δεν μας έλειπε, δεν της λείπαμε, άμα έχεις γεμίσει αγάπες όταν πρέπει δεν σου χρειάζονται επαναφορτίσεις.  Σκόρπια τηλεφωνήματα μας έκανε, «μόνο για να δω αν είστε καλά», μας έστελνε δέματα με μαγειρευτά, με σοκολατάκια αμυγδάλου, με αποξηραμένα δαμάσκηνα, με φιστίκια Αιγίνης. Και πάντα ένα σημείωμα στόλιζε τα καλούδια, λιτό- γιατί ανέκαθεν βαριόταν τις πολυλογίες, και τις προφορικές και τις γραπτές: « Σας αγαπώ, η μαμά.»

Μετά ήρθαν νέα γεγονότα, αρραβώνες, γάμοι, γέννες, εγγόνια και το ακούνητο καρφί της έγινε έλασμα, μας έφτανε όπου κι αν ήμασταν. «Μαμά, έλα, έχω επιλόχειο, μαμά, έλα, καυγαδίσαμε, μαμά, έλα, το μωρό δεν κοιμάται ποτέ.» Ερχόταν για να μας μεταγγίσει. Βλέπαμε τα άσπρα της μαλλιά από το θυροτηλέφωνο και, πριν πατήσει το πόδι της στο σπίτι, όλοι οι πόνοι μαλάκωναν και οι έχθρες γινόταν συμμαχίες. Έμενε μέχρι να ισιάσουν τα πράγματα, μέχρι να επουλωθούν οι πληγές, μέχρι να κοιμηθούν τα μωρά, μέχρι να ξεκουραστούν οι ψυχές και τα κορμιά μας. Μετά πάλι έφευγε, αφήνοντας την κουζίνα γυαλισμένη, το ψυγείο ξέχειλο από φαγητό, τις οικογένειες μονταρισμένες. Πάντα έφευγε χωρίς συγκινήσεις, είναι το στιλ της: Μια αγκαλιά και έξω από την πόρτα.

Σε γιορτές, σε διακοπές πηγαίναμε εμείς στο πατρικό, κουνούσαμε τις πινέζες στο χάρτη για να τη φτάσουμε. Και όσο μεγαλώναμε, τόσο πιο συχνά πηγαίναμε να στηριχτούμε στο καρφί της, που φαινόταν πάντα τόσο σίγουρα καρφωμένο στον τοίχο, αήττητο, και έτοιμο να σηκώσει κάθε βάρος. Φέρναμε και τα παιδιά και τους άντρες και τα μπαγκάζια μας και τις έγνοιες μας για τα ξεφορτώσουμε όλα πάνω της. Τριβόμασταν σαν γάτες γύρω της, να αρπάξουμε τη ζεστασιά της.

Τη βρίσκαμε όλο και πιο εύθραυστη, όλο και πιο μεγάλη, όλο και πιο γιαγιά αντί μαμά, και ο πανικός μας τύλιγε: « Τι θα γινόταν αν……;»  Φεύγαμε, μια αγκαλιά και έξω από την πόρτα, δεν μας έλειπε, δεν της λείπαμε στα ενδιάμεσα, οι καλοί αιμοδότες δεν αφήνουν ελλείμματα.

Πριν λίγο καιρό της τηλεφώνησα: «Μαμά, αρρώστησα» και, πριν κλείσω το ακουστικό, είδα τα μαλλιά της στην οθόνη του θυροτηλέφωνου, άσπρα, αχτένιστα, ορθωμένα από την αγωνία. Μπήκε και το σπίτι γέμισε φως και νιάτα, είχε περίεργα νεανική όψη, πάντα γεννούσε αντοχές όταν η ανάγκη το απαιτούσε. Έπιασε το χέρι μου για δύο μήνες, χωρίς συγκινήσεις και κλάματα, δεν είναι του στιλ της αυτά. Έστησε το σκηνικό της. Τρυφερό, γλυκό, χουχουλιάρικο και ταυτόχρονα συμπαγές, ένα κουκούλι απαλό με τσόφλι σκληρό απέξω- δεν ξέρω πως τα καταφέρνει…

Κρεμαστήκαμε πέντε άτομα από πάνω της, περιμέναμε την ενορχήστρωση, περιμέναμε τον λοχία να βάλει τάξη στον πληγωμένο λόχο. Τη βλέπαμε να κινείται, αργά και ταυτόχρονα γρήγορα, να προλαβαίνει τα πάντα χωρίς ποτέ να βιάζεται, να τρέχει χωρίς καν να κουνιούνται τα πόδια της. Τα εγγόνια ξελογιάστηκαν ξανά, εγώ κρατούσα την ουρά της και την ακολουθούσα, σαν ζαλισμένο παπί που πατάει μόνο στα βήματα της μάνας του. Ούτε συγκινήσεις, ούτε μυξιασμένα κλάματα. Η τηλεόραση στο φουλ, η κουζίνα στο φουλ, φαγητά που μοσχομύριζαν και υπόσχονταν πως όλα θα πάνε καλά, γλυκά που ξέπλεναν την πίκρα μου, πλύσιμο και σιδέρωμα που σήκωναν μοσχομύριστους ατμούς, τραγούδια και νανουρίσματα στα παιδιά, πριν κοιμηθούν, κι ας μην είναι πια μωρά:

«Θάλασσα πλατιά, σε αγαπώ γιατί μου μοιάζεις….».

Φορούσε δύο μήνες την ίδια πλεκτή ζακέτα, πάνω από τα κοντομάνικά της, και πότε την έσφιγγε πάνω της κοκέτικα και θηλυκά ( « Ψυχρούλα κάνει…») και πότε την έριχνε σαν κάπα στους ώμους, φτυστή ο Αστραπόγιαννος. Την κοιτούσα. Καθόταν ήρεμη και στιβαρή, έπινε με μικρές γουλιές τον τούρκικο, δεν την ένοιαζε η ώρα που περνούσε στα ρολόγια, πάντα έδειχνε εμπιστοσύνη στη ζωή, πάντα περίμενε, σαν τη Σκάρλετ, την επόμενη λαμπρή μέρα.

Με έκανε καλά και έφυγε, αυτή τη φορά ο αποχωρισμός ήταν πιο δύσκολος, γερνάμε και οι δυο και αλλάζουμε το στιλ μας. Υπήρξαν κλάματα και ατέλειωτες αγκαλιές, πολλές, βαριές συγκινήσεις.

Αλλά και πάλι είπε: « Τώρα θα είσαι μόνη σου, πρόσεχε, λοιπόν, τον εαυτό σου».

Την κατάπιε το ταξί, εξαφανίστηκε, έμεινε πίσω η ζακέτα της άδεια.

Γιώτα Στεφάνου “Η Ζακέτα”

Πηγή

Τα σημάδια που δείχνουν ότι «έχει φάει σκάλωμα» μαζί σου

Υπάρχουν κάποια πράγματα που ο κάθε άντρας του ζωδιακού κάνει ή λέει, τα οποία προδίδουν ότι σε έχει ερωτευτεί και έχει “κολλήσει” μαζί σου.

ΚΡΙΟΣ
Μήπως με τον Κριό σου συναποφασίζετε το πού θα πάτε και συζητάτε το τι ή το πότε θα κάνετε κάτι ή μήπως σε παραγκωνίζει κι επιμείνει να παίρνει μόνος του πρωτοβουλίες και αποφάσεις; Όταν ένας άντρας Κριός είναι πραγματικά ερωτευμένος, δεν έχει καμία ανάγκη να είναι το «αφεντικό».

ΤΑΥΡΟΣ

Μήπως ο Ταύρος σου θέλει να ξέρει πού βρίσκεσαι σε κάθε λεπτό της ημέρας; Αν είναι συνεχώς σε επαφή μαζί σου, σημαίνει ότι βγαίνει στην επιφάνεια η κτητική του πλευρά, την οποία μεν είναι δύσκολο να τη χειριστείς, αλλά δείχνει περίτρανα ότι πραγματικά είναι ερωτευμένος μαζί σου.

ΔΙΔΥΜΟΙ

Προλαβαίνεις να αρθρώσεις μια ολόκληρη πρόταση με το Δίδυμο φίλο σου ή το μόνο που κάνεις είναι να τον ακούς να μιλά ακατάπαυστα και να γνέφεις, όποτε συμφωνείς ή διαφωνείς; Όταν ένας άνδρας Δίδυμος είναι ερωτευμένος, ανακαλύπτει τις χαρές του να ακούει αυτά που λες κι όσο πιο πολύ σε αφήνει να μιλάς και σε παρακολουθεί, τόσο πιο πολύ σε αγαπά.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Με τον Καρκίνο άντρα είναι πολύ απλό να καταλάβεις, αν σε έχει ερωτευτεί ή όχι. Αν, πράγματι, την έχει πατήσει μαζί σου, θα φροντίσει να σε καλέσει σπίτι του και το επόμενο βήμα θα είναι να σε γνωρίσει στην μητέρα του, έστω και με κάποιο πρόσχημα και έμμεσα να πάρει την έγκρισή της. Αν ξεγλιστρά και βρίσκει διάφορες δικαιολογίες για να τα αποφύγει, μάλλον δεν νιώθει όπως εσύ.

ΛΕΩΝ

Ο Λέοντάς σου έχει αρχίσει να δείχνει τα τρωτά σημεία του ή ακόμη παρουσιάζεται ως «Κύριος Τέλειος»; Όταν ένας άνδρας Λέων ερωτεύεται, το Εγώ του εξαφανίζεται και αποκαλύπτει ελαττώματα ή ανασφάλειες. Αν, μάλιστα, τύχει να σου ζητήσει και βοήθεια, τότε σίγουρα έχεις κατακτήσει την καρδιά του ολοκληρωτικά!

ΠΑΡΘΕΝΟΣ

Μήπως ο Παρθένος, φίλος σου προσφέρεται συνεχώς να σε βοηθήσει, να σε εξυπηρετήσει, σου κάνει «χρήσιμες» προτάσεις και προσπαθεί κατά οποιοδήποτε τρόπο να σε βελτιώσει; Αυτό αποδεικνύει ότι σε έχει ερωτευτεί. Ίσως κάπου να το βρίσκεις εκνευριστικό αλλά αυτός είναι ο τρόπος του να στο δείξει. Αν δεν σε αγαπούσε, δε θα τον ενδιέφερε καθόλου το τι κάνεις!

ΖΥΓΟΣ

Ενώ θα ήθελε να είστε μαζί συνέχεια από το πρωί μέχρι το βράδυ, αν ο άντρας Ζυγός σέβεται το δικαίωμά σου να πας με την παρέα σου ή οπουδήποτε μόνη σου και δε σε παίρνει τηλέφωνο ανά μία ώρα να δει τι κάνεις, αυτό σημαίνει ότι νιώθει αρκετή αυτοπεποίθηση, σε εμπιστεύεται και είναι πραγματικά ερωτευμένος μαζί σου.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ

Ο άντρας Σκορπιός όταν είναι πολύ ερωτευμένος, τότε απομυθοποιείται και είναι πρόθυμος να σου δείξει και τη σκοτεινή πλευρά του. Γι’ αυτόν μια σχέση σοβαρή σημαίνει ότι θα είστε μαζί ό, τι κι αν συμβεί και στα πάνω και στα κάτω. Αν δεν είναι ερωτευμένος μαζί σου, θα προστατεύσει τον εαυτό του και δεν θα σου φανερώσει τίποτα.

ΤΟΞΟΤΗΣ

Μήπως ο Τοξότης σου αρχίζει να τρέχει, όταν η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από σπίτια και παιδιά, ή μήπως είναι αυτός που φλυαρεί με ενθουσιασμό για τις προοπτικές που έχετε σαν ζευγάρι; Ο Τοξότης άνδρας δεν δεσμεύεται εύκολα, οπότε αν δεν αποθαρρύνεται ή αναστατώνεται από τις σκέψεις σου για το μέλλον, τότε να είσαι βέβαιη ότι σε έχει ερωτευτεί.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ

Είναι πρόθυμος ο Αιγόκερω σου να σου κλείσει ραντεβού έξω από τη δουλειά του ή να σε γνωρίσει στους συναδέρφους του; Η δημόσια εικόνα και η σταδιοδρομία είναι τα πάντα για αυτόν τον τύπο, οπότε δεν θα το ρισκάρει να σε φέρει σε επαφή, αν δεν είναι ερωτευμένος μαζί σου. Όσο πιο ανοιχτός είναι με τα επαγγελματικά του και σε εμπιστεύεται, τόσο περισσότερο σε αγαπά.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Σου είπε τις δυο «μαγικές λέξεις»; Αν σου πει το «σ’ αγαπάω», αυτό σημαίνει ότι πραγματικά, τρελά, βαθιά είναι ερωτευμένος μαζί σου. Ο άνδρας Υδροχόος δεν παίζει με τα συναισθήματα κανενός και γι’ αυτό δεν θα προφέρει αυτή τη φράση, αν δεν είναι απόλυτα σίγουρος για το τι αισθάνεται.

ΙΧΘΥΕΣ

Μήπως ο Ιχθύς σου πάει στο ραντεβού σας στην ώρα του ή και νωρίτερα, το ξεχνάει ή πάντα έρχεται καθυστερημένος; Δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος άντρας δεν είναι κι ο πιο ακριβής στον πλανήτη, καθώς συχνά αφαιρείται και χάνει την αίσθηση του χρόνου, αν μαζί σου είναι απίκο και πάντα «εγγλέζος», τότε σε έχει ερωτευτεί παράφορα και ανυπομονεί να σε δει.

Πηγή

α μέτρα που επιβλήθηκαν για τον περιορισμό της εξάπλωσης του SARS-CoV-2 οδήγησαν τους Έλληνες να αποκτήσουν νέες συνήθειες και να εντάξουν στην καθημερινότητά τους το περπάτημα; Ο καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Νικόλαος Διγγελίδης δίνει απλές συμβουλές για ενήλικες, και τονίζει μεταξύ άλλων στο ΑΠΕ-ΜΠΕ πως σε εποχές πριν την πανδημία Covid-19, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αλλά και πολλοί οργανισμοί ή επιστημονικές ενώσεις είχαν τοποθετηθεί για την ανάγκη για περισσότερη φυσική δραστηριότητα, ενώ ταυτόχρονα καταρρίπτει τους ισχυρισμούς αυτών που ισχυρίζονται ότι την περίοδο της καραντίνας οι πολίτες αύξησαν την άθληση.

Μεγάλο μέρος του πληθυσμού, όπως λέει, δυστυχώς, περνά τη ζωή του υποκινητικά, χωρίς να αφιερώνει χρόνο για άσκηση. Τα δεδομένα ήδη πριν την πανδημία έδειχναν ότι απέχουμε πολύ από τις συστάσεις για άσκηση που έχει όφελος για την υγεία μας. Και εξηγεί: «Οι επιστήμονες εδώ και πολύ καιρό κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και έχουν πολύ σοβαρούς λόγους. Η υποκινητικότητα μπορεί να έχει σημαντικό αρνητικό κόστος στην υγεία μας και στα συστήματα υγείας μακροπρόθεσμα».

Και συνεχίζει λέγοντας ότι έρευνες έχουν δείξει ως τώρα ότι η υποκινητικότητα:

• Αυξάνει τις πιθανότητες να χάσουμε τον έλεγχο του σωματικού βάρους και να πάρουμε επιπλέον κιλά καθώς καίμε λιγότερες θερμίδες.
• Χάνουμε μέρος της μυϊκής δύναμης και αντοχής, όσο δε χρησιμοποιούμε το μυοσκελετικό μας σύστημα.
• Αδυνατίζει τα οστά μας, καθώς χάνουμε μέρος της οστικής μάζας.
• Επηρεάζει το μεταβολισμός μας και το σώμα μας μπορεί να έχει μεγαλύτερο πρόβλημα να διασπάσει λιπαρά και υδατάνθρακες.
• Αδυνατίζει το ανοσοποιητικό μας σύστημα.
• Η κυκλοφορία του αίματος γίνεται φτωχότερη.
• Το σώμα μας μπορεί να αναπτύξει ευκολότερα φλεγμονές.
• Μπορεί να επηρεάσει την ορμονική ισορροπία.

Όλα τα παραπάνω, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΤΕΦΑΑ, αυξάνουν τον κίνδυνο για μια σειρά από χρόνιες παθήσεις όπως παχυσαρκία, καρδιοαγγειακά προβλήματα, υπέρταση, υψηλή χοληστερόλη, μεταβολικό σύνδρομο, διαβήτη τύπου ΙΙ, συγκεκριμένων τύπων καρκίνου, οστεοπόρωση, αύξηση πτώσεων, κατάθλιψη και άγχος.

Για να προσθέσει: «Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου έχει αποδεχθεί την αναγκαιότητα των μέτρων που ελήφθησαν για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Και το έχουμε αποδεχθεί χάριν της υγείας μας, παρ’ όλες τις σκληρές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις που αυτό συνεπάγεται. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα χρειαστεί καιρός να συνηθίσουμε σε νέες αναγκαίες συμπεριφορές και ήδη πολλοί από εμάς τις έχουμε υιοθετήσει.

Λέγεται από κάποιους ότι αρκετοί μέσα στην πανδημία ανακάλυψαν το περπάτημα και την άσκηση κι αυτό θα ήταν πράγματι πολύ καλό. Ωστόσο, αν και γίνονται έρευνες γι’ αυτό, τα δεδομένα που έχουμε από τις σχετικές πλατφόρμες της Apple και Google μέχρι στιγμής δείχνουν ότι η υποκινητικότητα, που ήδη ήταν αυξημένη πριν την πανδημία, έχει ενισχυθεί εξαιρετικά καθώς έχουμε περιορίσει τη φυσική μας δραστηριότητα κατά τουλάχιστον 65%-75%. Αυτό σημαίνει, από έρευνες που έχουν γίνει, με απλά λόγια, μια απώλεια της τάξης του 25% για την αερόβια ικανότητά μας, δηλαδή την ικανότητα του οργανισμού μας να προσλαμβάνει και να μεταφέρει οξυγόνο, από την ατμόσφαιρα στους ιστούς και να το καταναλώνει για την παραγωγή μυϊκής ενέργειας ή/και άλλων λειτουργιών του ανθρώπινου σώματος».

Πώς μπορεί όμως κάποιος να αυξήσει τη φυσική του δραστηριότητα, κάτω από αυτές τις συνθήκες;

Ο κ. Διγγελίδης προτείνει τα εξής:

• Εφόσον έχουμε τη δυνατότητα, να ασχοληθούμε με τον κήπο, να φροντίσουμε τα λουλούδια, έστω στις γλάστρες μας. Ιδιαίτερα η κηπουρική μπορεί να γίνει αρκετά έντονη δραστηριότητα.
• Το να καθαρίσουμε ή να συγυρίσουμε το σπίτι, περισσότερο απ’ ότι πριν, είναι επίσης μια ήπιας μορφής φυσική δραστηριότητα.
• Καθώς βλέπουμε τηλεόραση, μπορούμε να αξιοποιήσουμε κάποιο στατικό ποδήλατο (αν έχουμε), να σηκωθούμε όρθιοι και να κάνουμε απλές ασκήσεις με βαράκια (ή μπουκαλάκια νερού), να κάνουμε λίγες διατάσεις.
• Σταθείτε όρθιοι όταν μιλάτε στο τηλέφωνο.
• Κάτω από ασφαλείς συνθήκες, περπατήστε έξω, βγάλτε το σκυλί σας για βόλτα.
• Εφοδιαστείτε με μερικά απλά όργανα γυμναστικής – οτιδήποτε μπορείτε με βάση τις οικονομικές σας δυνατότητες και τα ενδιαφέροντά σας. Υπάρχουν πολλές επιλογές, από στατικά ποδήλατα και ελλειπτικά μηχανήματα μέχρι σχοινάκια, απλές μπάλες γυμναστικής, βαράκια κτλ.

Τι μπορούμε να κάνουμε στη δουλειά μας για να είμαστε περισσότερο σωματικά ενεργοί:

• Σηκωθείτε από την καρέκλα σας και περπατήστε έστω για μερικά λεπτά, κάθε 1 ώρα τουλάχιστον.
• Σταθείτε όρθιοι όταν μιλάτε στο τηλέφωνο.
• Αξιοποιήστε το διάλειμμα για φαγητό που έχετε, ώστε να περπατήσετε έστω μερικά λεπτά.

Για να καταλήξει: «Όλες οι παραπάνω αλλαγές στη συμπεριφορά και στη σκέψη μας, μπορεί να έχουν σημαντική επίδραση στην υγεία μας. Καθώς κανείς δε γνωρίζει πόσες φορές στη ζωή μας θα χρειαστεί να βιώσουμε ανάλογες εμπειρίες εγκλεισμού και χρειάζεται, πέραν φυσικά όσων συμπεριφορών αφορούν τα μέτρα σωματικής αποστασιοποίησης, να συμπεριλάβουμε στις καθημερινές μας συνήθειες λίγο περισσότερο κίνηση για το καλό της υγείας μας. Όταν με το καλό αποσυρθούν τα μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας, θα έχουμε όλοι μια ευκαιρία να εκτιμήσουμε ξανά ότι αξίζει στη ζωή μας, ότι ευχόμαστε σε γιορτές ή άλλες σημαντικές περιστάσεις στη ζωή μας: Υγεία πάνω απ’ όλα. Και η άσκηση, μολονότι δεν είναι απαραίτητα πανάκεια για κάθε περίπτωση, βοηθά εξαιρετικά προς την ανάσταση της ζωής».

Πηγή

Μελέτες από Παγκόσμιους οργανισμούς και ερευνητικά κέντρα μας δείχνουν την αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας, μάλιστα επιδεινώνεται διαχρονικά, που σχεδόν αγγίζει την έννοια της “επιδημίας”. Η συστηματική σωματική δραστηριότητα συμβάλλει στη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους αλλά και σε άλλες πτυχές της σωματικής και ψυχικής υγείας.

Τα οφέλη είναι πολλά:

• Δημιουργούν ένα δυνατό μυοσκελετικό σύστημα
• Αυξάνεται η καρδιαγγειακή αντοχή
• Αυξάνεται η ευλυγισία
• Βοηθάει στη διατήρηση του ιδανικού βάρους
• Προλαμβάνονται ή διορθώνονται μυοσκελετικά προβλήματα (λόρδωση, σκολίωση, πλατυποδία κ.α.)
• Μειωμένο κίνδυνο να εμφανίσουν χρόνιες παθήσεις
• Κοιμούνται ποιοτικά
• Κοινωνικοποίηση
• Αυξημένη αυτοπεποίθηση
• Λιγότερο άγχος

Η τεχνολογία έχει κάνει τις οθόνες αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας με αποτέλεσμα περισσότερη καθιστική ζωή. Τα παιδιά των πόλεων έχουν χάσει την έννοια της “αλάνας”, παρατηρούμε όμως αλλαγή τρόπου ζωής και στην επαρχία. Η κίνηση αποτελεί φυσική τάση των παιδιών που ωστόσο μεγαλώνοντας αρχίζουν και την εγκαταλείπουν. Το κυνηγητό, η μπάλα, το ποδήλατο έχουν αντικατασταθεί από την εικονική πραγματικότητα. Ο ρόλος του γονιού είναι να κινητοποιήσει το παιδί να συμμετέχει σε κάποια δραστηριότητα. Τα γυμναστήρια, οι σύλλογοι, οι σχολές έχουν δημιουργήσει πληθώρα δραστηριοτήτων και αθλημάτων που ολοένα ξεκινάνε και από πιο μικρή ηλικία.

Η διασκέδαση πρέπει να είναι σημαντικό κομμάτι της άσκησης ώστε να διατηρεί το ενδιαφέρον του παιδιού. Η άσκηση πρέπει να γίνει τρόπος ζωής και πηγή χαράς. Ο καλύτερος τρόπος για να χαίρονται τα παιδιά είναι με τη συμμετοχή του γονιού. Έτσι θα βελτιωθεί η φυσική κατάσταση και των δύο και συγχρόνως ενισχύονται οι δεσμοί της οικογένειας. Δώστε το καλό παράδειγμα, γυμναστείτε κι εσείς και αυτά θα σας μιμηθούν.

Το τελικό αποτέλεσμα της άσκησης από μικρή ηλικία είναι η μακροπρόθεσμη υγεία.

Πηγή

Ίσως να σε εκπλήσσει, αλλά μερικά ζώδια μπορούν να δημιουργήσουν ερωτικές σχέσεις, παρόλο που τους είχε επιβληθεί η κοινωνική απόσταση ή τουλάχιστον, να υπέπεσαν στο παράπτωμα της μικρο-απιστίας. Σίγουρα η στιγμή για να σε απατήσει κάποιος μπορεί να φαίνεται περίεργη, καθώς με την πανδημία, οι πιο πολλοί βρίσκονταν στο σπίτι με τους συντρόφους τους. Όμως, οι περισσότεροι σήμερα έχουν κάποια εφαρμογή στο κινητό τους, προκειμένου να επιδίδονται σε μυστικές συζητήσεις με τρίτα άτομα, πράγμα που μπορεί και να τους βοήθησε να αποσπάσουν την προσοχή τους από οποιοδήποτε άγχος τους προκάλεσε ο εγκλεισμός.

Για μερικά ζώδια, το να εξαπατούν ή να φλερτάρουν μπορεί να είναι ένας τρόπος για να αποφύγουν τα προβλήματα που αναπόφευκτα προκύπτουν λόγω της διαρκούς επαφής μέσα στο σπίτι. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα ζώδια που απεχθάνονται τις αντιπαραθέσεις και βρίσκουν 100 φορές πιο εύκολο να ξεφύγουν ή ν’ αρχίσουν μια επαφή με κάποιο νέο πρόσωπο, αντί να εμπλακούν σε μια πιθανώς δύσκολη συζήτηση με τον/την σύντροφό τους. Άλλα ζώδια έχουν μια δυνατή επιθυμία για περιπέτεια, που συμβαίνει επειδή η καραντίνα τους πέφτει πολύ βαριά. Είναι οπαδοί του να βγαίνουν έξω και να συναντούν νέους ανθρώπους και χωρίς αυτήν την διέγερση μπορεί να βρεθούν να περιφέρονται σε διάφορα sites γνωριμιών, προκειμένου να βιώσουν μια παρόμοια συγκίνηση. Και βέβαια, υπάρχουν και τα ζώδια που έχουν τη νοοτροπία ότι «το ξένο είναι πιο γλυκό» και ούτως ή άλλως θέλουν πάντα αυτό που δεν μπορούν να έχουν, ακόμα κι αν η απόσταση με τον/την σύντροφό τους λόγω καραντίνας δεν υπήρξε και τόσο προβληματική.

Η μελέτη έδειξε πάντως ότι τα 3 παρακάτω ζώδια έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να «την έκαναν τη λαδιά τους» κατά τη διάρκεια της καραντίνας:

ΚΑΡΚΙΝΟΣ 

Δεν είναι ασυνήθιστο για τα ζευγάρια να αισθάνονται επιπλέον άγχος επειδή είναι υποχρεωμένα να βρίσκονται μαζί κλεισμένα σε ένα σπίτι. Και βέβαια είναι πιθανό να προκληθούν πάρα πολλές συζητήσεις για το πώς να δώσουν ο ένας στον άλλον χώρο και να διατηρηθεί η ειρήνη. Αλλά για τον Καρκίνο το να εμπλακεί σε τόσο «σκληρές» συνομιλίες μπορεί να είναι αδύνατον.

Είναι το ζώδιο που μισεί την σύγκρουση και προσπαθεί να την αποφύγει με κάθε κόστος. Αυτό που δεν συνειδητοποιεί ωστόσο είναι ότι οι δύσκολες συζητήσεις είναι αναπόφευκτες για να διατηρηθεί ισχυρή μια σχέση. Συχνά, αντί να μοιράζονται με το ταίρι τους αυτό που έχουν στο μυαλό τους, αρχίζουν σιγά-σιγά να νιώθουν μόνοι και παρεξηγημένοι.

Για να αισθανθεί ξανά ασφαλής ένας Καρκίνος, μπορεί να προσπαθήσει να συνδεθεί με έναν παλιό φίλο ή με κάποιον που γνώρισε στο διαδίκτυο, απλώς επειδή μπορεί να είναι πιο εύκολο για εκείνον να μιλήσει με ένα άτομο που βρίσκεται εκτός της σχέσης του, παρά απευθείας με τον/την σύντροφό του. Και, από εκεί και πέρα, δεν θέλει πολύ για να ξεκινήσει μια κρυφή, παράλληλη σχέση.

ΤΟΞΟΤΗΣ

Για τον Τοξότη, είτε με καραντίνα είτε χωρίς, ισχύει πάντα το ρητό «το ξένο είναι πιο γλυκό», οπότε ακόμα κι αν η τρέχουσα σχέση του πάει μια χαρά, συχνά το μόνο που χρειάζεται είναι κάποιες στιγμές βαρεμάρας, πριν καταφύγει σε ένα σάιτ γνωριμιών για να δει τι «παίζει» εκεί έξω!

Είναι ένα υπερβολικά εξωστρεφές ζώδιο, οπότε η πρόσκληση σε φρέσκες συζητήσεις και νέες γνωριμίες και ενδιαφέροντα που τραβούν την προσοχή του, έχουν μεγάλες πιθανότητες να συμβούν. Οι Τοξότες είναι απίστευτα ειλικρινείς με τον εαυτό τους και εναρμονίζονται με τα συναισθήματά τους, οπότε ξέρουν ακριβώς τι κάνουν όταν στείλουν ένα «απαγορευμένο» ερωτικό μήνυμα πίσω από την πλάτη του συντρόφου τους.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Ένας Υδροχόος μπορεί να μην εξαπατήσει τον σύντροφό του υπό κανονικές συνθήκες, αλλά το να κολλήσει μέσα στο σπίτι για μήνες ίσως τελικά να τον κάνει να αλλάξει γνώμη. Ως ανεξάρτητο ζώδιο, χρειάζεται να βγει έξω και να γνωρίσει ανθρώπους για να νιώθει ικανοποιημένος. Έτσι σε μια καραντίνα 45 ημερών, άνετα μπορεί να αρχίσει να αναζητά αλλού την περιπέτεια.

Θα μπορούσε να στέλνει μηνύματα φλερτάροντας με κάποιο πρόσωπο που του φαίνεται ενδιαφέρον ή και με κάποιον εντελώς άγνωστο με τον οποίο μοιράζεται κοινά ενδιαφέροντα και τον γνώρισε στο διαδίκτυο. Προσελκύεται πολύ από την ευφυΐα και τα ανοιχτά μυαλά, για αυτό συχνά δεν μπορεί να αντισταθεί στο να το «γυρίσει» και να μετατρέψει σε κάτι παραπάνω τις περιστασιακές συνομιλίες περί πολιτικής και φιλοσοφίας.

Το πιο πιθανό είναι ότι ένας Υδροχόος δεν θα αντιδράσει, «κερατώνοντας» κυριολεκτικά τον/την σύντροφό του, ανταποκρινόμενος στα συναισθήματα που πιθανόν του δημιούργησε μια νέα γνωριμία. Όμως, ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν στη σχέση του, αυτές οι συνομιλίες του μπορούν να θεωρηθούν «κεράτωμα» και να προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα αν δεν τις κοντρολάρει και δεν φροντίσει να συμμαζέψει την κατάσταση.

Πηγή

Η Κάτια. 45 χρονών σήμερα, με πτυχίο, μεταπτυχιακό , πολλά όνειρα αλλά χωρίς δουλειά. Γνώρισε τον Γιώργο στα 21 της και έμεινε έγκυος με μόλις 3 μήνες σχέση.

«Καλά τρελάθηκες; Θα κρατήσεις παιδί με κάποιον που ξέρεις 3 μήνες;» της είπε η φίλη της στη σχολή. Στους γονείς της ούτε λόγος, ο πατέρας της ήταν πολύ αυστηρός και δεν θα άκουγε τίποτα παρά μόνο αν ήταν να παντρευτεί. Μα εκείνο το μωρό το ήθελε. «Θα το κρατήσω. Τί σημασία έχει πόσο ξέρω τον πατέρα του;» απάντησε μια μέρα στη φίλη της νευριασμένη. Ένα απόγευμα που γύριζε από τη σχολή, την περίμενε ο πατέρας της. Η φίλη της, του το είχε πεί. «Θα παντρευτείς;» τη ρώτησε. Η Κάτια κούνησε το κεφάλι αρνητικά. «Μην το συζητάμε τότε, αύριο πάμε στο γιατρό» διέταξε. Όλη νύχτα δεν κοιμήθηκε. Μόνο έκλαιγε. Σκέφτηκα να φύγει αλλά να πάει, που; Όταν ήρθε το πρωί, η ζωή μέσα της τέλειωσε. «Θα κάνεις άλλα παιδιά. Βγάλε πρώτα τη σχολή σου και αν είσαι μαζί με αυτό το Γιώργο, θα κάνετε πολλά παιδιά», της είπε η μητέρα της. Η Κάτια έβγαλε τη σχολή, πήρε μεταπτυχιακό, χώρισε με τον Γιώργο, ταξίδεψε, δούλεψε, απολύθηκε, ξαναδούλεψε, μα άλλο μωρό δεν ήρθε. Δεν έτυχε. Αλλά και να ερχόταν, εκείνο δεν θα το ξέχναγε ποτέ. Κι όπως λέει και στις πραγματικές φίλες της σήμερα «Μια φορά έγκυος, για πάντα μαμά!». Ακόμη και αν δεν το γεννήσεις, μέσα σου θα είσαι πάντα μαμά….

Η Αθηνά. 38 χρονών σήμερα. Παντρεμένη με τον Παναγιώτη. Γνωρίστηκαν μέσω ενός κοινού γνωστού και ήταν θέμα χρόνου να είναι μαζί. Μετά από 3 χρόνια σχέσης παντρεύτηκαν και το γλέντι του γάμου κράτησε 3 μέρες όπως συνηθίζονταν στο νησί τους. «Άντε να βάλετε μπροστά και για το παιδί τώρα!» τους έλεγαν κιόλας από το νυφικό τραπέζι. Και έβαλαν μπροστά. Μα πήγαιναν πίσω. Η Αθηνά έπιανε παιδιά και τα ‘χανε. Είχαν περάσει 3 χρόνια από το γάμο και ο κόσμος του νησιού δεν συγχωρούσε. Μιλούσε. Κι όταν μιλούσε έβγαινε από μέσα του, η κόλαση. Πήγαν στην Αθήνα για εξωσωματική. Τέσσερις έκανε η Αθηνά, καμιά δεν πέτυχε. Το κορμάκι της γέμισε τρύπες από τις ενέσεις μα εκείνο που την τρυπούσε πιο πολύ, ήταν η ταμπέλα της στέρφας και η σκέψη πως στερούσε την πατρότητα απ” αυτόν που αγαπούσε. «Φύγε από” μένα να κάνεις παιδιά!» του έλεγε μα αυτός την αγαπούσε και δεν έφευγε. Ξεκίνησαν τη διαδικασία να υιοθετήσουν. «Τόσα παιδιά έχουν ανάγκη από οικογένεια, δεν θα βρεθεί ένα να αγαπήσουμε κι εμείς;» έλεγε ο Παναγιώτης. 5 χρόνια μετά, φυλάνε ακόμα την αγάπη περιμένοντας….

Η Μαρία. 26 χρονών. Έμεινε έγκυος από τον φίλο της και όταν του το είπε, εκείνος αντέδρασε άσχημα, δεν ήθελε. «Να αναλάβει τις ευθύνες του, να σε παντρευτεί» της έλεγε η μητέρα της, μα εκείνη δεν ήθελε γάμο με έναν τέτοιο άνθρωπο.Δεν ήθελε να σκέφτεται για όλη την υπόλοιπη ζωή της, ότι αυτός που αγαπούσε, την παντρεύτηκε επειδή ήταν έγκυος. «Μαρία αν δεν το ρίξεις, να μην ξανάρθεις στη δουλειά» της είπε ο εργοδότης της όταν του ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της. «Πού θα πάω χωρίς δουλειά, χωρίς σύντροφο και χωρίς γονείς; Τί θα κάνω μόνη μου;» σκεφτόταν. 2 μήνες έκλαιγε. Μια μέρα, είδε στον ύπνο της ότι έπαθε κάτι το μωρό. Πήγε στο γυναικολόγο και το υπερηχογράφημα έδειξε πως πράγματι, σταμάτησε η καρδιά του. Δεν είδε αίμα, δεν πόνεσε, δεν το απέβαλλε. Το” πνιξε στο κλάμα της. Σήμερα έχει φτιάξει ένα site για να βοηθήσει τους ανθρώπους που μεγαλώνουν τα παιδιά τους μόνοι, Singleparent το λένε. Και η ανύπαντρη μητέρα μέσα της, είναι πολύ χαρούμενη γι΄αυτό!

Πηγή

Με την Ημέρα της Μητέρας να κλείνει φέτος τα 105 χρόνια από την πρώτη φορά του εορτασμού της, η γιορτή παραμένει κυρίως γνωστή ως μια αφορμή για δώρα, εκδηλώσεις αγάπης και συναισθηματικά ξεσπάσματα. Η αλήθεια όμως είναι πως η γιορτή αυτή έχει πολύ πιο μελαγχολικές ρίζες.

Ξεκίνησε σαν μέρα μνήμης και πένθους των γυναικών που είχαν χάσει τα παιδιά τους στο πόλεμο και υπενθύμιζε πως υπήρχε πολύ και σκληρή δουλειά να γίνει για την ειρήνη. Όταν η επέτειος άρχισε να παίρνει εμπορικό χαρακτήρα, η μεγαλύτερη υποστηρίκτριά της Αnna Jarvis, έκανε τα πάντα για να το πολεμήσει καταλήγοντας να πεθάνει μόνη και απένταρη σε ένα σανατόριο.

Όλα ξεκίνησαν στη δεκαετία του 1850, όταν η μητέρα της Anna ξεκίνησε μαζί με άλλες γυναίκες της δυτικής Βιρτζίνια να διοργανώνει ομάδες εθελοντισμού.  Η πρώτη «Ημέρα της Μητέρας» ήταν αφιερωμένη στη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και την προσπάθεια μείωσης της βρεφικής θνησιμότητας με την καταπολέμηση των ασθενειών και τον περιορισμό της μόλυνσης του γάλακτος. Σύμφωνα με την ιστορικό Katharine Antolini του Wesleyan College οι γυναίκες φρόντιζαν και τους τραυματισμένους στρατιώτες και από τα δύο μέτωπα του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου (1861-1865) .

Στα μεταπολεμικά χρόνια η Jarvis και οι υπόλοιπες γυναίκες οργάνωναν πικνίκ ‘Φιλίας’ και συμβολικές εκδηλώσεις με μηνύματα γύρω από την ειρήνη και τη συμφιλίωση των δύο πλευρών.  Περίπου εκείνη την εποχή η Julia Ward Howe, γνωστή για τη σύνθεση του » Ύμνου μάχης για τη Δημοκρατία » συνέταξε τη Διακήρυξη για τη Γιορτή της Μητέρας καλώντας τις γυναίκες να αναλάβουν ενεργό πολιτικό ρόλο στην προώθηση της ειρήνης.   Όμως κυρίως υπεύθυνη για αυτό που ονομάζουμε σήμερα «Ημέρα της Μητέρας» ήταν η κόρη της, Anna– η οποία θα περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της μετέπειτα ζωής της αγωνιζόμενη ενάντια σε αυτό που τελικά κατέληξε να είναι.

H Anna ποτέ δεν απέκτησε δικά της παιδιά, αλλά ο θάνατος της μητέρας της το 1905 την ενέπνευσε να οργανώσει τους πρώτους εορτασμούς της Μέρας της Μητέρας το 1908. Στις 10 Μαΐου εκείνης της χρονιάς, οικογένειες συγκεντρώθηκαν σε εκδηλώσεις στη γενέτειρα της Jarvis στο Grafton της West Virginia – μια εκκλησία που τώρα έχει μετονομαστεί σε Διεθνή Βωμό της Ημέρας της Γυναίκας – καθώς και στη Φιλαδέλφεια, όπου η Jarvis ζούσε εκείνη την εποχή, και σε πολλές άλλες πόλεις.  Σε μεγάλο βαθμό κυρίως μέσω των προσπαθειών της Jarvis η Ημέρα της Μητέρας άρχισε να γιορτάζεται σε περισσότερες πόλεις, μέχρι που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Woodrow Wilson το 1914 καθιέρωσε επίσημα την δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.

«Για την Jarvis ήταν η μέρα που πήγαινες σπίτι για να περάσεις χρόνο με τη μητέρα σου και να την ευχαριστήσεις για όσα έκανε», έγραψε η Wesleyan Antolini από τη Δυτική Βιρτζίνια στη διδακτορική της διατριβή με τίτλο «Γιορτάζοντας τη Μητρότητα: η Anna Jarvis και η υπεράσπιση της Ημέρας της Μητέρας της».  «Δεν έγινε για να εορταστούν όλες οι μητέρες. Ήταν για να εορταστεί η καλύτερη μητέρα που έχετε γνωρίσει ποτέ – η δική σου μητέρα – ως γιος ή ως κόρη.» Γι’ αυτό η Jarvis επέμενε στον ενικό αριθμό «Mother’s Day» και όχι στον πληθυντικό «Mothers’ Day», εξηγεί η Antolini.  Όμως η επιτυχία της Jarvis σύντομα μετατράπηκε σε αποτυχία, τουλάχιστον στα δικά της μάτια.   Η αρχική ιδέα της Anna Jarvis σύντομα μετατράπηκε σε χρυσωρυχείο για το εμπόριο, με επίκεντρο την αγορά λουλουδιών, γλυκισμάτων και ευχετήριων καρτών – μια εξέλιξη που ενόχλησε την Jarvis βαθιά. Έβαλε στόχο να αφιερώσει την αρκετά μεγάλη κληρονομιά της για να επιστρέψει τη Ημέρα της Μητέρας στις αρχικές της ρίζες. Ενσωματώθηκε στην Παγκόσμια Ένωση της Ημέρας της Μητέρας και προσπάθησε να ανακτήσει κάποιο έλεγχο της γιορτής.

Οργάνωσε μποϊκοτάζ, απείλησε με μηνύσεις, επιτέθηκε ακόμα και στην Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, Eleanor Roosevelt, επειδή χρησιμοποίησε την Ημέρα της Μητέρας για να αντλήσει κεφάλαια για φιλανθρωπίες.  «Το 1923 εισέβαλε σε ένα συνέδριο εμπόρων ζαχαροπλαστικής στη Φιλαδέλφεια», είπε η Antolini. Μια παρόμοια διαμαρτυρία συνέβη δύο χρόνια αργότερα. «Οι Μητέρες του Αμερικανικού Πολέμου», μια οργάνωση που υπάρχει ακόμα, χρησιμοποίησαν την Ημέρα της Μητέρας για να συγκεντρώσουν κεφάλαιο και κάθε χρόνο πουλούσαν γαρίφαλα. Η Anna αγανακτούσε, οπότε το 1925 εισέβαλε σε ένα συνέδριο που έγινε στη Φιλαδέλφεια και τελικά συνελήφθη για διατάραξη της κοινής ησυχίας.»

Οι πυρετώδεις προσπάθειες της Jarvis συνεχίστηκαν τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 1940

Το 1948 πέθανε σε ηλικία 84 ετών σε ένα σανατόριο της Φιλαδέλφεια.  «Αυτή η γυναίκα, που πέθανε απένταρη σε ένα σανατόριο σε κατάσταση άνοιας, ήταν μια γυναίκα που θα μπορούσε να είχε ωφεληθεί από την Ημέρα της Γυναίκας, αν το ήθελε», είπε η Antolini. «Αλλά εναντιώθηκε σε όσους το έκαναν, και αυτό της κόστισε τα πάντα, οικονομικά και σωματικά.» Σήμερα, φυσικά, η Ημέρα της Μητέρας συνεχίζει να είναι μια ημέρα καταναλωτισμού. Σύμφωνα με την Εθνική Ομοσπονδία Λιανικού Εμπορίου οι Αμερικάνοι θα ξοδέψουν κατά μέσο όρο 168,94 δολάρια. Οι συνολικές δαπάνες αναμένεται να φτάσουν τα 19.9 δισεκατομμύρια δολάρια.

Πηγή