Ως ενσυναίσθηση περιγράφεται η ικανότητά μας να μοιραζόμαστε και να νιώθουμε έντονα τα συναισθήματα του άλλου.

Η ικανότητα αυτή σε έναν βαθμό είναι έμφυτη. Στο μεγαλύτερο κομμάτι της, όμως, είναι επίκτητη και διδάσκεται με τα χρόνια. Λέγεται, μάλιστα, ότι σε λίγα χρόνια θα είναι ένα από τα απαραίτητα προσόντα για την ανάληψη μιας εργασίας και την πρόσληψη σε μια επαγγελματική θέση.

Πώς μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά μας την ενσυναίσθηση;

Εκτός από το να γίνουμε παράδειγμα με τη συμπεριφορά μας, μπορούμε μέσω βιβλίων, παραμυθιών και ταινιών να τους δώσουμε να καταλάβουν τα σημαίνει «νοιάζομαι και σέβομαι τα συναισθήματα του άλλου».

Ένα τέτοιο video είναι και το «Είμαι ο Ίαν», το οποίο περιγράφει την προσπάθεια και την λαχτάρα ενός μικρού παιδιού με κινητικά προβλήματα να αποκτήσει φίλους.

Ο Ίαν γεννήθηκε με εγκεφαλική παράλυση και δεν μπορεί να κουνήσει τα πόδια του, ενώ δεν χρησιμοποιεί καλά και τα χέρια του. Καθημερινά περνά από την παιδική χαρά και χαζεύει τα άλλα παιδιά που παίζουν εκεί. Θέλει να παίξει μαζί τους, αλλά δεν μπορεί. Ένα συρματόπλεγμα τον χωρίζει από το παιχνίδι με τα υπόλοιπα παιδιά.

Ο Ίαν θέλει να κάνει φίλους, όπως όλοι, αλλά δυσκολεύεται πολύ. Οι διακρίσεις, η αδιαφορία και ο εκφοβισμός τον κρατούν μακριά από την χαρά του παιχνιδιού.

Τελικά, θα τα καταφέρει;

Δείτε στο video

Πηγή

Ένα μοναδικό φαινόμενο της φύσης με εκατομμύρια τζιτζίκια να βγαίνουν από την κρυψώνα τους μετά από 17 χρόνια.

Έως και 1,5 εκατομμύρια τζιτζίκια ανά στρέμμα, ετοιμάζονται να αναδυθούν από το έδαφος στη Νοτιοδυτική Βιρτζίνια, σε περιοχές της Βόρειας Καρολίνας και της Δυτικής Βιρτζίνια.

Σε αυτές τις περιοχές οι κάτοικοι ενδεχομένως θα βιώσουν από κοντά το μοναδικό αυτό  φαινόμενο. Ευτυχώς, τα τζιτζίκια είναι ακίνδυνα για τον άνθρωπο, αν και ο θόρυβος που κάνουν θα μπορούσε να γίνει ενοχλητικός.

«Οι κοινότητες και τα αγροκτήματα με μεγάλο αριθμό τζιτζικιών να εμφανίζονται ταυτόχρονα μπορεί να έχουν ένα σημαντικό ζήτημα θορύβου» , δήλωσε ο Eric Day, εντομολόγος στο Τμήμα Εντομολογίας της Virginia Tech. «Ας ελπίσουμε ότι οποιαδήποτε ενόχληση θα μετριαστεί από το πόσο σπάνια – και καταπληκτική – θα είναι αυτή η στιγμή».

Ωστόσο, τα τζιτζίκια αποτελούν κίνδυνο για ορχιδέες, αμπέλια και δέντρα λόγω των συνηθειών ωοτοκίας των θηλυκών τους. «Τα τζιτζίκια μπορούν να βγουν σε συντριπτικούς αριθμούς και οι καλλιεργητές σε περιοχές δραστηριότητάς τους, πρέπει να είναι προσεκτικοί», δήλωσε ο Doug Pfeiffer, καθηγητής και ειδικός στην επέκταση στο Τμήμα Εντομολογίας της Virginia Tech.

Μόλις τα τζιτζίκια αναπνεύσουν καθαρό αέρα και αποβάλλουν το κέλυφος που είχαν αναπτύξει για τη ζωή κάτω από το έδαφος, θα έχουν μόνο τέσσερις έως έξι εβδομάδες για να ζήσουν. Μέσα σε αυτό το διάστημα θα πρέπει να ζευγαρώσουν και τα αρσενικά αρχίζουν αμέσως το τραγούδι τους.

Είναι η πρώτη φορά μια τέτοια γενιά τζιτζικιών θα βγει από το 2003. Ενώ ορισμένα είδη εμφανίζονται κάθε χρόνο, άλλα ωριμάζουν υπόγεια για 13 ή 17 χρόνια.

Ο κύκλος ζωής τους είναι από τα μεγαλύτερα μυστήρια της φύσης που δεν έχουμε ακόμη κατανοήσει πλήρως.  Το γιατί τα τζιτζίκια εμφανίζονται μόνο κάθε 13 ή 17 χρόνια, εκτιμάται ότι γίνεται γιατί πρέπει να αποφεύγεται ο συγχρονισμός με τον κύκλο των αρπακτικών. Όμως αυτό είναι απλώς μια υπόθεση και η μυστική ζωή των τζιτζικιών κάτω από το έδαφος είναι ακόμη ένας γρίφος.

Για το μοναδικό αυτό φαινόμενο, υπάρχει ένα πραγματικό εξαιρετικό βίντεο που δείχνει τι συμβαίνει με τα τζιτζίκια:

Πηγή

Έζησε «548 ημέρες με άλλο όνομα», σχεδόν ενάμιση χρόνο μέσα στην απόλυτη σιωπή, σ’ ένα διαμέρισμα του τρίτου ορόφου στην οδό Τσιμισκή 113, με μοναδική διέξοδο στα παιδικά της όνειρα το ημερολόγιο που κρατούσε, ενόσω η ίδια και η οικογένειά της κρύβονταν από τους ναζί. Και με την …ταράτσα να είναι όχι απλώς χώρος παιχνιδιού αλλά «…ο κόσμος μου όλος», όπως έλεγε.

Η Θεσσαλονικιά Άννα Φρανκ -όπως την αποκάλεσαν- Ροζίνα Ασσέρ Πάρδο, προτού καλά καλά συμπληρώσει δέκα χρόνια ζωής βρέθηκε μαζί με την οικογένειά της να κρύβεται στο διαμέρισμα της οικογένειας του γιατρού Γιώργου Καρακώτσου και της συζύγου του Φαίδρας, προκειμένου να γλιτώσει από τα στρατόπεδα θανάτου του Γ’ Ράιχ, όπου οδηγήθηκε η συντριπτική πλειονότητα των εβραίων πολιτών της Θεσσαλονίκης.

«Έφυγε» στις 16 Μαΐου από τη ζωή, σχεδόν πλήρης ημερών, αλλά και με ψυχική πληρότητα θα έλεγε κανείς, αφού είχε προλάβει τόσο να καταγράψει όλα όσα βίωσε στο βιβλίο της «548 ημέρες με άλλο όνομα» (σ.σ. μεταξύ άλλων έχει μεταφραστεί και στα γερμανικά από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου) όσο και να μιλήσει για τη φρίκη των ημερών και το Ολοκαύτωμα σε εκατοντάδες παιδιά -και όχι μόνο- προκειμένου να διασφαλίσει πως «ποτέ ξανά» δεν θα επαναληφθούν τέτοια ειδεχθή εγκλήματα.

«Αυτό που χαρακτήριζε εκείνη την εποχή ήταν η απόλυτη σιωπή», έλεγε κάποια χρόνια πριν, σε μια αφήγησή της για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ «Φιλιά εις τα παιδιά» του Βασίλη Λουλέ, όπου περιέγραφε τον καιρό εκείνο που τον ουρανό της Ευρώπης σκέπαζε η ναζιστική μαυρίλα…

«Όλο εκείνο το διάστημα δεν θυμάμαι ν’ ακούσαμε μουσική, δεν θυμάμαι να φωνάξαμε σαν παιδιά ή να παίξαμε ένα τρελό κυνηγητό. Ενάμιση χρόνο δεν ξέρω κι αν ακούγαμε τους εαυτούς μας να μιλάμε, εκτός το βράδυ, που έκλειναν τα πάντα και μαζευόμασταν γύρω από μια λάμπα πετρελαίου να φάμε αυτό το φτωχικό βραδινό που τρώγαμε. Εμείς, με τη φαντασία των παιδιών, δημιουργούσαμε εικόνες και παραστάσεις. Ήταν η απόλυτη σιωπή», θυμόταν.

«Ευτυχώς υπήρχε το παιχνίδι. Πώς συνεννοούμασταν για το παιχνίδι δεν ξέρω, ίσως μιλώντας χαμηλόφωνα γιατί ήμασταν στην ταράτσα. Δεν μας έβλεπε κανείς. Είχε ένα πεζουλάκι μόνο, στο οποίο ανεβαίναμε και το κάναμε καράβι και παίζαμε ότι αρμενίζαμε σε θάλασσες ελεύθερες από Γερμανούς. Ήταν το πιο ωραίο μας παιχνίδι. Αυτή η ταράτσα ήταν όλος μου ο κόσμος»…

Σε μια συγκλονιστική ομιλία της στο αμφιθέατρο της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, που δημοσιεύτηκε στο Άλεφ (διμηνιαία έκδοση της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών/ τεύχος 45) και υπενθύμισε, μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook ο Βίκτωρ Ελιέζερ, η Ροζίνα Ασσέρ- Πάρδο περιέγραφε τις ατέλειωτες ημέρες του εγκλεισμού: «Από το παράθυρο του διαμερίσματος αυτού παρακολουθούσαμε τις ατέλειωτες σειρές των Εβραίων που τους πήγαιναν με τα πόδια στου Βαρώνου Χιρς -σταθμός επιβίβασης- για την Πολωνία. Ήταν η χώρα της Επαγγελίας μας έλεγαν. Όλοι ίσοι όλοι στην δουλειά, κι άλλα πολλά ψέματα. Ανάμεσα στις μακριές κινούμενες σειρές ήταν οι θείες/οι μου τα ξαδέρφια και οι δύο γιαγιάδες μου. Ήταν η μοναδική φορά που είδα τον πατέρα μου να κλαίει…».

Η οικογένεια της Ροζίνας Ασσέρ Πάρδο έζησε σ’ ένα δωμάτιο του διαμερίσματος της οικογένειας Καρακώτσου 548 ημέρες, με όσες δυσκολίες μπορεί να έχει ένας τέτοιου είδους εγκλεισμός και με την απειλή εφόδου από τους ναζί να επικρέμαται της κεφαλής των ως άλλη «Δαμόκλειος σπάθη». Στη Ροζίνα, η Φαίδρα Καρακώτσου είχε δώσει το όνομα Ρούλα αφού για τους γείτονες, η ίδια και οι δύο αδελφές της ήταν ανιψιές του γιατρού και της συζύγου του. «Έζησα με το ψεύτικο όνομα 548 ημέρες, 18 μήνες, ενάμιση χρόνο», έλεγε…

«Μέναμε σ’ ένα διαμέρισμα. Οι άγγελοί μας (η οικογένεια του γιατρού) μας είχαν παραχωρήσει ένα δωμάτιο, στο οποίο μέναμε. Εγώ σ’ ένα παιδικό κρεβατάκι, σ’ ένα μονό κρεβάτι ο πατέρας και η μητέρα μου και σ’ ένα άλλο η Ρόζα και η μεγαλύτερή μας αδελφή. Όμως κυκλοφορούσαμε στο σπίτι, τρώγαμε όλοι μαζί», περιγράφει, αφηγούμενη τις ημέρες εκείνες, η Ντενίζ Μπεράχα, η μικρότερη αδελφή της Ροζίνας (ή Ρόζας όπως η ίδια την αποκαλεί), η οποία ήταν μόλις 4,5 ετών την εποχή εκείνη.

Η ζωή τις 548 αυτές ημέρες κυλούσε με πολλή αγάπη από την πλευρά των προστατών τους αλλά όχι πάντα χωρίς κινδύνους. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση που ανακαλεί στη μνήμη, μέσα από τις αφηγήσεις της μητέρας του, ο γιος της Ροζίνας Ασσέρ- Πάρδο, Βίκτωρ. «Δεν ήταν ακίνδυνες αυτές οι μέρες. Μια φορά έκαναν έφοδο οι Γερμανοί. Η οικογένεια που τούς έκρυβε δεν ήταν εκεί παρά μόνο η Μαρία, μια κοπέλα 14 ετών τότε, οικιακή βοηθός. Κρύφτηκαν στο δωμάτιο και κλείδωσαν αλλά ο παππούς μου ξέχασε το κλειδί πάνω στην πόρτα», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Βίκτωρ Ασσέρ και παρ’ όλο που η μνήμη «έσβησε» τις λεπτομέρειες θυμάται πως κι αυτή η περιπέτεια της οικογένειας της μητέρας του είχε -ευτυχώς- αίσιο τέλος…

Μάλιστα, όπως αποκαλύπτει η κ. Μπεράχα, η αδελφή της είχε τη δύναμη να επιστρέψει πολλά χρόνια αργότερα σ’ αυτό το ίδιο διαμέρισμα για τις ανάγκες μιας συνέντευξης και να αναβιώσει, μέσα από την αφήγησή της, εκείνες τις δύσκολες μέρες.

Ένα ημερολόγιο- παρακαταθήκη μνήμης για τις επόμενες γενιές

Με προτροπή του πατέρα της, η 10χρονη Ροζίνα Ασσέρ Πάρδο άρχισε να καταγράφει συμβάντα, σκέψεις και συναισθήματα για εκείνες τις δύσκολες μέρες του εγκλεισμού σ’ ένα ημερολόγιο, το οποίο φυλάσσεται σήμερα στο Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος ως παρακαταθήκη μνήμης για τις επόμενες γενιές.

«Η Ρόζα είχε την πολύ μεγάλη δύναμη να τα βάλει στο χαρτί και να τα αφηγηθεί. Πάντα είχε στο νου της να διατηρηθεί η μνήμη», εξηγεί η Ντενίζ Μπεράχα. Το ημερολόγιο αυτό, τονίζει, έχει διπλή αξία. «Είναι το ημερολόγιο ενός σχεδόν δεκάχρονου κοριτσιού, αλλά παράλληλα, επειδή η Ρόζα έψαξε πράγματα και ιστορικά και χρονολογικά για να τα βάλει σε μια τάξη, έχει και την παράλληλη γενική ιστορία».

Η ίδια (η Ντενίζ) θυμάται πως όσες φορές τόλμησε, όπως χαρακτηριστικά λέει, να ανοίξει κουβέντα με τις αδελφές της, μετά τα ξεχνούσε. «Σαν να ήθελα να λησμονήσω… Δεν έχω μνήμες από εκείνη την περίοδο (σ.σ. λόγω της μικρής της ηλικίας), μόνο συναισθήματα. Δεν έχω συνέχεια του χρόνου, μόνο φωτογραφίες μνήμες», σημειώνει και θυμάται πως αυτό που και οι τρεις αδελφές «κληρονόμησαν» απ’ όλα όσα βίωσαν ήταν «…μια αίσθηση φόβου ανεξήγητου που δεν μας άφησε εύκολα στη ζωή μας και την οποία με πολλή δύναμη προσπαθήσαμε να ξεπεράσουμε».

Άλλωστε, όπως χαρακτηριστικά λέει η κ. Μπεράχα, το καταπληκτικό ήταν πως ύστερα απ’ όλα όσα βίωσε η οικογένεια η ζωή …πήγε μπροστά. «Είναι κάτι απίθανο πώς η ζωή πήγε μπροστά για την ίδια τη ζωή. Πώς οι γονείς μας, νέοι άνθρωποι, γύρω στα 40-45, που έχασαν αδελφές, μάνες, ολόκληρες οικογένειες, μπόρεσαν να ξαναπιάσουν τη ζωή από την αρχή, να μας μεγαλώσουν, να “τραγουδήσουν” τη ζωή… Όλα πήγαν μπροστά. Η ζωή για τη ζωή», τονίζει η μόνη πλέον εν ζωή από τις τρεις αδελφές της οικογένειας.

Με την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτώβρη 1944, όταν η οικογένεια βγήκε από την κρυψώνα της, «…νιώσαμε μια απέραντη ερήμωση», έλεγε η Ροζίνα Ασσέρ Πάρδο στο ασφυκτικά γεμάτο αμφιθέατρο της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. «Η μόνη εβραϊκή οικογένεια στο κέντρο, η δική μας, άλλη μία στις Εξοχές μερικές από μεικτούς γάμους κι άρχισαν να έρχονται από τα βουνά Εβραίοι αντάρτες. Μετρηθήκαμε, ήμασταν 70 Εβραίοι όλοι κι όλοι»… Αυτή η εικόνα που έμεινε βαθιά χαραγμένη στην ψυχή της, την έκανε όχι μόνο να αφηγείται τα δεινά του Ολοκαυτώματος στα δικά της παιδιά κι εγγόνια, γύρω από το τραπέζι του Σαββάτου στο οποίο κάθονταν όλοι, όπως λέει ο γιος της Βίκτωρ, αλλά και σε σχολεία και όπου αλλού την καλούσαν.

Άλλωστε, «για τη Ρόζα, το θέμα αυτό δεν ήταν εβραϊκό, δεν ήταν και δεν είναι δικό μας θέμα. Είναι θέμα του να δεχθείς τον άλλον όπως είναι. Αν κάτι έχει αξία, αν είναι κάτι να μείνει, είναι αυτό. Ας είναι διαφορετικός, είναι σαν κι εμάς», όπως αναφέρει, βάζοντας τον επίλογο στη συζήτηση για την πολυαγαπημένη της αδελφή, η Ντενίζ Μπεράχα.

Πηγή

Σε κάθε γωνιά τους υπάρχουν μνήμες. Σε κάθε τους δωμάτιο έχει γραφτεί και μια σελίδα της Ελλάδας.

Τα παλιά αρχοντικά της Αθήνας με το υπέροχο αρχιτεκτονικό τους στυλ, αποπνέουν αρχοντιά και δίνουν ένα ξεχωριστό χρώμα στην πόλη. 

Τρία από αυτά μάλιστα έχουν αναπαλαιωθεί κι έχουν γίνει υπέροχα καφέ-εστιατόρια για να απολαύσετε τον καφέ σας, ή ένα διαφορετικό δείπνο, τώρα που ο καιρός αρχίζει επιτέλους να θυμίζει άνοιξη.

Mέντα

Οι κάτοικοι των βορείων προαστίων τιμούν και με το παραπάνω αυτό το κουκλίστικο καφέ, που κάποτε αποτελούσε τη θερινή κατοικία του Άγγελου Σικελιανού -μάλιστα σε αυτό πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Ο μεγάλος μας ποιητής στις φυλλωσιές της καταπράσινης δροσερής αυλής του έγραψε μερικούς από τους πιο γνωστούς του στίχους, έχοντας συντροφιά την Εύα Πάλμερ, την Αγγλίδα σύζυγό του, που έκανε στόχο της ζωής της την αναβίωση των δελφικών γιορτών.

Στο εσωτερικό, κυριαρχεί αριστοκρατικός αέρας, ενώ στην αυλή ανάμεσα σε νεοκλασικές κολώνες, θα βρείτε διάσπαρτα κομψά τραπεζάκια για να απολαύσετε μια υπέροχη σπιτική λεμονάδα, για την οποία η Mέντα είναι διάσημη.

Επίσης, αν πεινάτε θα βρείτε μια καλή ποικιλία από μπρούσκετες, σάντουιτς, αλμυρές τάρτες και άπαιχτα χειροποίητα γλυκά.

Στο ισόγειο, τώρα, στεγάζεται ένας χώρος αφιερωμένος αποκλειστικά στις τέχνες, όπου συχνά θα έχετε την ευκαιρία να δείτε ενδιαφέρουσες εικαστικές ή φωτογραφικές εκθέσεις.

Τα βράδια, η ατμόσφαιρα αλλάζει και ο χώρος μεταμορφώνεται σε ρομαντικό μπαράκι, τα ροφήματα και τους καφέδες διαδέχονται δροσερά κοκτέιλς, ενώ, δεν λείπουν και ιδιαίτερα lives, κυρίως από τον χώρο της τζαζ.

Αγ. Θεοδώρων 5, Κηφισιά, 21 0808 0193

Philos

Ένα από τα πιο όμορφα νεοκλασικά του κέντρου για χρόνια έμενε ανεκμετάλλευτο, μέχρι που αναπαλαιώθηκε και μετατράπηκε σε ένα αρτιστίκ concept store.

Το οίκημα αυτό ανήκε στον Ευριπίδη Κουτλίδη, ξυλέμπορα από την Πτερούντα της Λέσβου, που, μάλιστα, έχει χαρίσει μια μεγάλη συλλογή έργων τέχνης στην Εθνική Πινακοθήκη.

Αργότερα, εκεί στεγάστηκε το θρυλικό Παλαιοπωλείο Μιχαλακάκου, μέχρι που τα παιδιά του  Philos ( η ονομασία βγαίνει από το ρήμα «φιλώ» που σημαίνει «αγαπώ πάρα πολύ», αλλά ταυτόχρονα παραπέμπει και στο πώς θέλουν να  βλέπουν τους θαμώνες του οι ιδιοκτήτες) το πήραν στα χέρια τους. 

Σεβάστηκαν τα στοιχεία της αρχιτεκτονικής, έκαναν ελάχιστες παρεμβάσεις -μάλιστα στους τοίχους θα δείτε ακόμα και τρύπες, που μαρτυρούν την ιστορία του κτιρίου και την κρυφή του ζωή-  διατήρησαν τις υπέροχες ξύλινες σκάλες και τα vintage μωσαϊκά, κι έφτιαξαν έναν πολυχώρο που δεν μοιάζει με τους άλλους. 

Στα διαφορετικά δωμάτιά του, θα βρείτε μια μεγάλη συλλογή προϊόντων από επώνυμα brands, αμερικανικά κι ευρωπαϊκά, ως επί το πλείστον.

Εδώ, λοιπόν, μπορείτε να αγοράσετε από ρούχα κι αξεσουάρ μέχρι εμαγιέ κουζινικά σκεύη, ακόμα και τράπουλες, ενώ στο καφέ μπορείτε να απολαύσετε ένα πλούσιο πρωινό. 

Ο χώρος έχει ιδιαίτερη αδυναμία στις συνταγές με αυγά, που μπορείτε να παραγγείλετε σε κάθε πιθανή εκδοχή: στραπατσάδα με σύγκλινο Μάνης, benedict, ποσέ, croque madame, scrambled με σολομό και σπαράγγια μέχρι μια παραλλαγή με γεύση καρμπονάρας, θα σας γεμίσουν με ενέργεια για να συνεχίσετε τη μέρα σας.

Στο μενού θα βρείτε, επίσης, σαλάτες και σάντουιτς, αλλά και χειροποίητα γλυκά για να συνοδεύσετε το ρόφημά σας.

Σόλωνος 32 Κολωνάκι, 210 3619163

Βalthazar 

Ένα στέκι ορόσημο για τη νυχτερινή Αθήνα, από τα λίγα που έχουν επιζήσει όλες τις αλλαγές στις τάσεις  της διασκέδασης και τις κρίσεις, καθώς λειτουργεί αδιάλειπτα από το 1973.

Θα το βρείτε στην οδό Τσόχα σε ένα από τα πιο παλιά νεοκλασικά της πόλης, που χρονολογείται από το 1897.

Εδώ έμενε η ηθοποιός Κυβέλη Ανδριανού: τα ψηλοτάβανα δωμάτια, η παραμυθένια σκάλα, και  οι περίτεχνες  γύψινες διακοσμητικές λεπτομέρειες δίνουν στον χώρο ένα μοναδικό στυλ, που συνδυάζεται με σύγχρονα στοιχεία. 

Στο εσωτερικό κυριαρχεί η τεράστια μπάρα με τον υποβλητικό φωτισμό, όπου μπορείτε να δοκιμάσετε ψαγμένα κοκτέιλς και ποτά. 

Στα ατού, ο καταπράσινος κήπος,από τους λίγους που έχουν απομείνει στο κέντρο, γι’ αυτό και το καλοκαίρι εδώ γίνεται πραγματικά το αδιαχώρητο. 

Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, την κουζίνα του επιμελείται ο επώνυμος chef Χριστόφορος Πέσκιας, δημιουργώντας μεσογειακά πιάτα με fusion αποχρώσεις οπότε μιλάμε για μια εγγυημένη γαστρονομική εμπειρία. 

Γνωστός για τους πειραματισμούς του, ο Πέσκιας πειράζει παραδοσιακές συνταγές, δίνοντάς τους έναν ξεχωριστό χαρακτήρα.

Στο καλοκαιρινό μενού θα βρείτε από μακαρονάδες με φουρνιστή ντομάτα, κρέμα Βολάκι Τήνου και πουρέ μαϊντανού, μέχρι θαλασσινά και ψάρια, όπως μυλοκόπι στη σχάρα με τάρτα παντζάρι, αρμυρίκια και σάλτσα παντζάρι, αλλά κι εκλεκτές κοπές σε κρέας, τέλεια μαγειρεμένες, όπως το μοσχαρίσιο φιλέτο Black Angus, που συνοδεύεται με  κολοκύθι γεμισμένο με μοσχαρίσιο ragu, cranberry demi-glace και πατάτες τηγανητές.

Τσόχα 27 & Βουρνάζου, Αμπελόκηποι,  2106441215

Πηγή

Oι εκκλησίες τη Μεγάλη Εβδομάδα, παρέμειναν κλειστές λόγω κορονοϊού και δε γιορτάστηκε με τον γνωστό λαμπρό τρόπο η Ανάσταση.

Η Ιερά Σύνοδος, ακολουθώντας τις αποφάσεις που είχε λάβει τότε η Πολιτεία, ανέβαλε την αναστάσιμη νύχτα για την 26η Μαΐου, μετά, δηλαδή, τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων κατά της εξάπλωσης του ιού. Έτσι, απόψε λέμε το Χριστός Ανέστη!

«Ευχόμαστε και προσευχόμαστε, ο κίνδυνος να περάσει σύντομα, ώστε όλοι μαζί (Κλήρος και λαός) να αξιωθούμε να εορτάσουμε την Λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας με πανηγυρική Αναστάσιμη Παννυχίδα, κατά την Απόδοση της Μεγάλης Εορτής του Πάσχα, δηλαδή κατά το μεσονύκτιο μεταξύ Τρίτης 26 προς Τετάρτη 27 Μαΐου 2020», ανέφερε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος την 1η Απριλίου.

Πηγή

Ο Κανόνας των Εσωρούχων

Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει δημιουργήσει ένα υλικό ευαισθητοποίησης με στόχο την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών. Ονομάζεται «Ο Κανόνας των Εσωρούχων» (The Underwear Rule) και αποτελείται, ανάμεσα σε άλλα, από οδηγίες για τους γονείς και ένα βιβλίο για μικρά παιδιά (3-7 ετών) με τίτλο «Η Κίκο και το Χέρι».

Υπολογίζεται ότι περίπου ένα στα πέντε παιδιά πέφτει θύμα σεξουαλικής βίας, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής κακοποίησης. Μπορείτε να βοηθήσετε να μη συμβεί αυτό στο δικό σας παιδί. Μάθετε στο παιδί τον Κανόνα των Εσωρούχων.

Τι λέει όμως ο Κανόνας των Εσωρούχων; Είναι απλό: κανείς δεν μπορεί να αγγίξει ή να χαϊδέψει το παιδί στα σημεία του σώματός του που συνήθως καλύπτονται από τα εσώρουχά τους. Και ούτε τα παιδιά επιτρέπεται να αγγίξουν το σώμα άλλων σε αυτά τα σημεία.

Ο κανόνας είναι επίσης χρήσιμος γιατί βοηθάει να εξηγήσουμε στα παιδιά ότι το σώμα τους τούς ανήκει, ότι υπάρχουν καλά και κακά μυστικά και ότι υπάρχει καλό αλλά και κακό χάδι ή άγγιγμα.

Πώς να διδάξετε τον κανόνα των εσωρούχων

Ο Κανόνας των Εσωρούχων εκπονήθηκε για να βοηθήσει γονείς και κηδεμόνες να ανοίξουν συζήτηση με τα παιδιά τους. Μπορεί μάλιστα να αποτελέσει ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο πρόληψης κατά της σεξουαλικής κακοποίησης.

Ο Κανόνας των Εσωρούχων έχει πέντε σημαντικές πτυχές

1. Το σώμα σου σού ανήκει

Τα παιδιά θα πρέπει να ξέρουν ότι το σώμα τους τούς ανήκει και ότι κανείς δεν μπορεί να τα αγγίξει ή να τα χαϊδέψει χωρίς την άδειά τους. Ο ειλικρινής και άμεσος διάλογος ήδη από μικρή ηλικία για τη σεξουαλικότητα και τα απόκρυφα σημεία του σώματος, με σωστή χρήση των όρων που αφορούν τα γεννητικά όργανα και άλλα σημεία του σώματός τους, θα βοηθήσουν τα παιδιά να αντιληφθούν τι δεν επιτρέπεται. Τα παιδιά διατηρούν το δικαίωμα να αρνηθούν φιλί ή χάδι ακόμη και από άτομο το οποίο αγαπούν. Πρέπει να μάθουν να λένε «Όχι» με άμεσο και αποφασιστικό τρόπο σε περίπτωση ανάρμοστης σωματικής επαφής, όπως και τρόπους να αποφεύγουν καταστάσεις που απειλούν την ασφάλειά τους και να ενημερώνουν έναν ενήλικα τον οποίον εμπιστεύονται. Έχει σημασία να τονισθεί ότι τα παιδιά θα πρέπει να επιμείνουν έως ότου κάποιος να πάρει το θέμα στα σοβαρά.

Στο βιβλίο, το χέρι ζητά την άδεια της Κίκο για να την αγγίξει. Η Κίκο δέχεται, αλλά όταν το χέρι προσπαθεί να μπει μέσα στο εσώρουχο η Κίκο λέει «Όχι». Οι γονείς και οι κηδεμόνες μπορούν να αξιοποιήσουν αυτή την αλληλουχία γεγονότων για να εξηγήσουν στο παιδί τους ότι μπορεί να πει «Όχι» ανά πάσα στιγμή. 

2. Καλό άγγιγμα – κακό άγγιγμα

Τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται πάντα τη διαφορά μεταξύ του αγγίγματος που επιτρέπεται και εκείνου που θεωρείται ανάρμοστο. Πείτε τους ότι δεν είναι σωστό να κοιτάζει ή να αγγίζει κανείς τα απόκρυφα σημεία του σώματός τους, ούτε είναι σωστό να τους ζητάει κάποιος να δουν ή να αγγίξουν αυτά τα σημεία στο σώμα κάποιου άλλου. Ο Κανόνας των Εσωρούχων τα βοηθάει να αναγνωρίζουν ένα φανερό και εύκολο να το θυμούνται όριο: τα εσώρουχα. Βοηθάει τους ενήλικες να ξεκινήσουν μια κουβέντα με τα παιδιά. Αν τυχόν τα παιδιά δεν είναι βέβαια κατά πόσον η συμπεριφορά ενός ενήλικα είναι αποδεκτή ή όχι, φροντίστε να ξέρουν ότι μπορούν να ζητήσουν από κάποιον ενήλικο τον οποίον εμπιστεύονται να τα βοηθήσει.

Στο βιβλίο, η Κίκο δεν δέχεται να την αγγίξουν κάτω από το εσώρουχο. Οι γονείς μπορούν να εξηγήσουν στο παιδί ότι υπάρχουν κάποιοι ενήλικες (όπως οι γονείς, οι κηδεμόνες και οι γιατροί) που μπορεί να χρειαστεί να το αγγίξουν, αλλά ας ενθαρρύνουμε τα παιδιά να πουν «Όχι» ακόμη και σε αυτούς αν τυχόν αισθανθούν άβολα ή αμήχανα.

3. Καλά μυστικά – κακά μυστικά

Η μυστικότητα είναι η τακτική που εφαρμόζουν συνήθως όσοι διαπράττουν το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης. Για τον λόγο αυτό, είναι σημαντικό να μάθουμε στα παιδιά τη διαφορά μεταξύ καλών μυστικών και κακών μυστικών, αλλά και να καλλιεργήσουμε ένα κλίμα εμπιστοσύνης. Οποιοδήποτε μυστικό τους προκαλεί άγχος, αμηχανία, φόβο ή στενοχώρια δεν θεωρείται καλό και επομένως δεν θα πρέπει να το αποκρύπτουν. Αντιθέτως, θα πρέπει να το πουν σε κάποιον ενήλικα που εμπιστεύονται (γονέα, δάσκαλο, αστυνομικό, γιατρό).

Στο βιβλίο, το χέρι ενθαρρύνει την Κίκο να μιλήσει ανοικτά, όταν κάποιος θέλει να την αγγίξει με τρόπο ανάρμοστο. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την αλληλουχία αυτή καταστάσεων για να συζητήσετε τη στη διαφορά μεταξύ καλού μυστικού (όπως λχ. ένα πάρτι γενεθλίων) και κακού μυστικού (οτιδήποτε προκαλεί στο παιδί στενοχώρια και άγχος). Οι γονείς πρέπει να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να τους αποκαλύπτουν τα κακά μυστικά.

4. Η πρόληψη και η προστασία είναι ευθύνη των ενηλίκων

Τα κακοποιημένα παιδιά νιώθουν αισθήματα ντροπής, ενοχής και φόβου. Οι ενήλικες θα πρέπει να αποφεύγουν να καλλιεργούν ταμπού γύρω από τη σεξουαλικότητα αλλά και να φροντίζουν ώστε τα παιδιά τους να γνωρίζουν σε ποιον να απευθυνθούν για να μιλήσουν σε περίπτωση που ανησυχούν, στενοχωριούνται ή θλίβονται. Το παιδιά δεν αποκλείεται να διαισθανθούν ότι κάτι δεν πάει καλά, οπότε οι μεγάλοι θα πρέπει να είναι προσεκτικοί και να αφουγκράζονται τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά των παιδιών. Ίσως υπάρχει λόγος που ένα παιδί αρνείται την επαφή με κάποιον άλλο ενήλικα ή παιδί. Θα πρέπει να το σεβαστούν. Τα παιδιά πρέπει να νιώθουν ότι μπορούν ανά πάσα στιγμή να μιλήσουν με τους γονείς τους.

Το «χέρι» στο βιβλίο, είναι φίλος της Κίκο. Οι μεγαλύτεροι υπάρχουν για να βοηθούν τα παιδιά στην καθημερινότητά τους. Η πρόληψη της σεξουαλικής βίας αποτελεί πρωτίστως ευθύνη των ενηλίκων και είναι σημαντικό να φροντίζουμε να μην φορτώνουμε ένα τέτοιο βάρος στους ώμους των παιδιών.

5. Άλλες χρήσιμες συμβουλές που συνοδεύουν τον Κανόνα των Εσωρούχων

Καταγγελία και αποκάλυψη στοιχείων

Τα παιδιά χρειάζονται σαφείς κατευθύνσεις όσον αφορά τους ενήλικες που μπορεί να βρίσκονται στον περίγυρο ασφάλειάς τους. Πρέπει να τα ενθαρρύνουμε να επιλέξουν ενήλικες τους οποίους μπορούν να εμπιστευτούν, που είναι διαθέσιμοι και πρόθυμοι να τα ακούσουν και να βοηθήσουν. Μόνο ένα από τα μέλη του περίγυρου αυτού μπορεί να κατοικεί στο ίδιο σπίτι με το παιδί, τα υπόλοιπα δεν θα πρέπει να είναι συγγενικά πρόσωπα ούτε να προέρχονται από τον άμεσο οικογενειακό κύκλο. Το παιδιά θα πρέπει να γνωρίζουν πώς να ζητήσουν βοήθεια σε ένα τέτοιο περίγυρο ασφάλειας και εμπιστοσύνης.

Γνωστοί δράστες

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων ο δράστης είναι άτομο που το παιδί γνωρίζει. Είναι πολύ δύσκολο, κυρίως για τα μικρά παιδιά, να καταλάβουν ότι κάποιος που ήδη γνωρίζουν μπορεί να τα βλάψει. Μην ξεχνάτε τη μέθοδο που ακολουθούν συνήθως οι θύτες για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των παιδιών. Στο σπίτι επομένως θα πρέπει να ισχύει ο κανόνας ότι το παιδί οφείλει να ενημερώνει τους γονείς του σε κάθε περίπτωση που κάποιος του προσφέρει δώρα, του ζητάει να κρατήσει ένα μυστικό ή προσπαθεί να βρεθεί μόνος μαζί του.

Άγνωστοι δράστες

Σε μερικές περιπτώσεις ο δράστης μπορεί να είναι ένας άγνωστος. Διδάξτε στο παιδί σας κάποιους απλούς κανόνες για την επαφή με αγνώστους, όπως λ.χ. να μην επιβιβάζονται ποτέ σε αυτοκίνητο ατόμου το οποίο δε γνωρίζουν, ούτε να δέχονται δώρα ή προσκλήσεις από αγνώστους.

Βοήθεια

Τα παιδιά θα πρέπει να γνωρίζουν ότι υπάρχουν ειδικοί οι οποίοι μπορούν να το βοηθήσουν (δάσκαλοι, κοινωνικοί λειτουργοί, ο συνήγορος του πολίτη, γιατροί, ο ψυχολόγος στο σχολείο, η αστυνομία), αλλά και τηλεφωνικές γραμμές τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να ζητήσουν συμβουλές και βοήθεια.

Ο λόγος ύπαρξης του κανόνα των εσωρούχων

Περίπου ένα στα πέντε παιδιά πέφτει θύμα κάποιας μορφής σεξουαλικής κακοποίησης ή βίας. Αυτό μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε παιδί ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, φυλής, κοινωνικής τάξης και θρησκείας. Συχνά ο δράστης είναι άτομο που το παιδί γνωρίζει και εμπιστεύεται. Μπορεί δε να είναι ακόμη και κάποιο άλλο παιδί.

Βοηθείστε ώστε να μη συμβεί αυτό στο δικό σας παιδί

Το βασικότερο στοιχείο είναι η καλή επικοινωνία με το παιδί. Αυτό προϋποθέτει εξωστρέφεια, ειλικρίνεια, ευθύτητα, αποφασιστικότητα και μια ατμόσφαιρα φιλική, χωρίς φόβο.

Ο Κανόνας των Εσωρούχων μπορεί να βοηθήσει

Κανένα παιδί δεν είναι τόσο μικρό που να μην μπορεί να μάθει τον Κανόνα των Εσωρούχων αφού η κακοποίηση δεν γνωρίζει ηλικία.

Αν είναι δύσκολο να μιλήσετε για το ζήτημα αυτό στο παιδί σας, θυμηθείτε ότι αυτό μάλλον είναι πιο δύσκολο για σας ως ενήλικα παρά για ένα παιδί.

 Τι πρέπει να κάνετε αν υποψιάζεστε κακοποίηση

Αν τυχόν υποπτεύεστε ότι το παιδί σας μπορεί να έπεσε θύμα κακοποίησης, είναι πολύ σημαντικό να μη θυμώσετε μαζί του. Μην το κάνετε να νιώσει σαν να φταίει ή σαν να έκανε κάτι κακό.

Μην ανακρίνετε το παιδί: ρωτήστε τι συνέβη, πότε και με ποιόν, αλλά μη ρωτήσετε το γιατί.

Προσπαθήστε να μη δείξετε την ταραχή σας στο παιδί σας. Τα παιδιά νιώθουν πολύ εύκολα αίσθημα ενοχής, οπότε ενδέχεται τελικά να μη σας αποκαλύψουν τα πάντα.

Προσπαθήστε να μη βγάλετε βιαστικά συμπεράσματα βασιζόμενοι σε ανεπαρκή ή ασαφή στοιχεία. Διαβεβαιώστε το παιδί σας ότι θα ασχοληθείτε με το θέμα και επικοινωνήστε με κάποιον που μπορεί να σας βοηθήσει: έναν ψυχολόγο ή άλλον ειδικό στη φροντίδα του παιδιού, γιατρό, κοινωνικό λειτουργό ή την αστυνομία.

Σε μερικές χώρες υπάρχουν ειδικές τηλεφωνικές γραμμές και κέντρα που ασχολούνται αποκλειστικά με παιδιά που πέφτουν θύματα σεξουαλικής βίας. Μπορούν να σας δώσουν οδηγίες και να σας καθοδηγήσουν. Φροντίστε να επικοινωνήσετε μαζί τους αν υπάρχει πιθανότητα να έχει ασκηθεί σεξουαλική βία σε ένα παιδί. 

Στη χώρα μας μπορείτε να καλέσετε την Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056, μια γραμμή από το «Χαμόγελο του Παιδιού».

Για να δεις το βιβλίο σε pdf «Η Κίκο και το Χέρι» πάτησε εδώ. Μπορείς να το διαβάσεις σε παιδάκια από 3 – 7 ετών. 

Το βίντεο με την Κίκο και το Χέρι. Η Κίκο παίζει με το Χέρι, αλλά δεν του επιτρέπει να αγγίξει το εσώρουχό της.

Πηγή

Υλικά

1 κιλό κιμά από κοτόπουλο (μπούτι και στήθος) 1 ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμύδι 2 ψιλοκομμένες σκελίδες σκόρδο 2 κουταλιές της σούπας γιαούρτι 1 ψιλοκομμένη πράσινη πιπεριά ½ κουταλάκι του γλυκού τριμμένο μπαχάρι ½ κουταλάκι του γλυκού ρίγανη αλάτι, πιπέρι λίγο ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

Υλικά (για τη σάλτσα)

1 τριμμένο μέτριο κρεμμύδι 2 σκελίδες σκόρδο 2 τριμμένες μέτριες ντομάτες λίγα φύλλα δυόσμου ½ κουταλάκι του γλυκού πετιμέζι 2-3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση

Bάζετε σε μεγάλη λεκάνη τον κιμά και ρίχνουμε το σκόρδο, το κρεμμύδι, την πιπεριά, το μπαχάρι, τη ρίγανη, το γιαούρτι και το αλατοπίπερο. Ζυμώνετε το μείγμα ώστε να ενωθούν καλά τα υλικά. Πλάθετε μικρά μπιφτέκια και τα ψήνετε σε αντικολλητικό τηγάνι με λίγο λάδι, μέχρι να ροδίσουν. Eν τω μεταξύ, σοτάρετε το κρεμμύδι και το σκόρδο σε κατσαρολάκι με λίγο λάδι. Προσθέτετε τη ντομάτα, το πετιμέζι και το δυόσμο, αλατοπιπερώνετε και σιγοβράζετε για 10′, μέχρι να δέσει η σάλτσα. Σερβίρετε τα μπιφτέκια με τη σάλτσα και λίγο γιαούρτι από πάνω.

Πηγή

Ας πάρουμε λίγο χρόνο και ας σκεφτούμε το εξής. Κάποιος σκέφτηκε αυτή την ιδέα, την είπε σε έναν συνεργάτη του, μαζί την είπαν σε κάποιον άλλο, όλοι τους το βρήκαν εξαιρετικό και αποφάσισαν να προχωρήσουν.

Μιλάμε για την ειδική στολή για συναυλίες που βλέπετε στην φωτογραφία και οι εμπνευστές της λένε ότι επιτρέπει στους θεατές να νιώσουν ασφαλείς στους συναυλιακούς χώρους αφού προφυλάσσει από τον κορωνοϊό.

«Ονομάζεται Micrashell και είναι μια λύση που μπορεί να φέρει τους ανθρώπους κοντά με ασφάλεια» δήλωσε ο Miguel Risueno υπεύθυνος νέων προϊόντων στη εταιρεία Production Club στην Καλιφόρνια. «Είναι μία στολή για το μισό σώμα, που ανεβάζει την ασφάλεια σου στο επόμενο επίπεδο».

Οι υπεύθυνοι της εταιρείας κατέληξαν σε αυτή την ιδέα μετά από ένα brainstorming που προκλήθηκε από εικόνες στην τηλεόραση με ανθρώπους να βγαίνουν έξω παρά την απαγόρευση.

«Με τη δική μας λύση προσπαθούμε να βρούμε χώρο για όλους χωρίς να υπάρχει κοινωνική απόσταση» συνέχισε ο Risueno και τόνισε ότι η ιδέα τους είναι οι στολές να έχουν αγοραστεί από το κάθε venue που θα τις νοικιάζει στους θεατές και στη συνέχεια θα τις καθαρίζει και θα τις αποστειρώνει.

Φυσικά δεν αναφέρεται πουθενά στην τιμή ενώ λέει ότι είχαν ως στόχο η στολή να αποτελεί και ένα κομμάτι… μόδας, ώστε αυτοί που τη φοράνε να νιώθουν καλά με την εμφάνιση τους. Η στολή Micrashell έχει ειδικό φίλτρο N95, ενώ έχει υποδοχές για ποτό και ειδικό ατμό για ηλεκτρονικό τσιγάρο. Φυσικά και προστατεύεσαι μόνο όταν φοράς το κράνος…

Θα είμαστε εδώ να σας ενημερώσουμε όταν η εταιρεία φαλιρίσει αφού ο κόσμος δεν θα είναι έτοιμος να αποδεχθεί ακόμα αυτές τις εξαιρετικές ιδέες.

Δείτε το βίντεο εδώ

Πηγή

Το Netflix θα ρωτάει πρώτα τους συνδρομητές αν θέλουν να συνεχίσουν και αν δεν απαντήσουν, θα αφαιρούν τον λογαριασμό.

Πόσο πιθανό να έχεις κάνει λογαριασμό κάπου, να πληρώνεις για αυτόν κάθε μήνα και να μην τον χρησιμοποιείς; Μάλλον καθόλου. Κι όμως, υπάρχουν κάποιοι που το κάνουν.

Έχουν ανοίξει δηλαδή λογαριασμό στο Netflix και ενώ κάθε μήνα αφαιρείται από τον τραπεζικό τους λογαριασμό το αντίτιμο, δεν βλέπουν τίποτα.

Παρά το γεγονός οτι το ποσοστό των συνδρομητών που το κάνουν δεν είναι και τόσο μεγάλο, φαίνεται πως 0,5% των συνολικών πελατών, είναι αρκετοί για να αναγκάσουν την εταιρία να προβεί σε ενέργειες, προκειμένου να τους αφαιρέσει τους λογαριασμούς.

Αυτό ουσιαστικά ανακοίνωσε ο Product Innovation του Netflix, Eddy Wu με ένα blog του, όπου αναφέρει πως «το τελευταίο πράγμα που θέλουμε είναι να πληρώνει ο κόσμος μας για κάτι που δεν χρησιμοποιεί».

Έτσι, θα ρωτήσουν όσους δεν έχουν δει τίποτα για ένα χρόνο, αν όντως θέλουν να συνεχίσουν να είναι συνδρομητές.

Η διαδικασία θα γίνεται είτε μέσω mail, είτε μέσω app notifications και όποιος δεν απαντάει, θα δίνει ουσιαστικά το ΟΚ για να αφαιρεθεί ο λογαριασμό του και να σταματήσει να χρεώνεται.

Αν μέσα στους επόμενους 10 μήνες επιστρέψει, η λίστες τους, οι αγαπημένες του ταινίες και γενικώς οι προτιμήσεις του θα είναι όπως τις είχε αφήσει. Για παραπάνω διάστημα, θα έχουν διαγραφεί όλα…

Πηγή

Στην παγκόσμια έρευνα για τον μέσο όρο μεγέθους ανδρικών μορίων η χώρα μας βρίσκεται κάτω ακόμα κι από την Ιαπωνία.

Δεν μας έφταναν όλα τα προβλήματα που έχουν ‘χτυπήσει’ αλύπητα τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, τώρα θέλουν να μας καταρρίψουν και τον μύθο του Greek Lover. Αυτό τουλάχιστον φαίνεται από τη νέα έρευνα του WorldData σχετικά τον μέσο όρο μεγέθους των ανδρικών μορίων ανά χώρα.

Ένα κάστρο έμενε όρθιο, πλέον πάει κι αυτό. Σύμφωνα με τα στοιχεία που προέκυψαν από την έρευνα, η χώρα μας βρίσκεται στην 64η θέση από τις συνολικά 88 χώρες που συμμετείχαν.

Κατά μέσο όρο το μέγεθος του πέος των Ελλήνων σε πλήρη στύση είναι στα 13.30 εκατοστά, σχεδόν το ίδιο δηλαδή με τον μέσο όρο της Νότιας Κορέας η οποία βρίσκεται στην 66η θέση, αλλά και της Ιαπωνίας, η οποία βρίσκεται τρεις θέσεις πιο ψηλά από εμάς, στην 61η.

Το “χτύπημα” όμως δεν είναι μόνο για εμάς, αλλά και για τους Ισπανούς, με τους οποίους ανήκουμε πάνω κάτω στην ίδια κλίμακα. Οι Ισπανοί βρίσκονται στην 53η θέση με μέσο όρο πέους στα 13.85 εκατοστά.

Στην πρώτη θέση της λίστας, όπως προέκυψε από την έρευνα του WorldData, βρίσκεται το Εκουαδόρ με μέσο όρο τα 17.61 εκατοστά. Ακολουθεί στη δεύτερη θέση το Καμερούν με 16.67 εκατοστά, ενώ την πρώτη τριάδα κλείνει η Βολιβία με 16.51 εκατοστά.

Όσον αφορά τη μόνη ευρωπαϊκή χώρα που βρίσκεται στο top-10 αυτή είναι η Ολλανδία με μέσο όρο τα 15.87 εκατοστά και η Γαλλία έχασε στο τσακ την είσοδο στη δεκάδα, μένοντας στην ενδέκατη θέση.

Στις τελευταίες θέσεις με τα πιο μικρά πέη στον κόσμο βρίσκονται η Καμπότζη, η Βιρμανία, η Ταϊβάν, οι Φιλιππίνες και η Σρι Λάνκα, οι οποίες ωστόσο απέχουν μόλις 3 εκατοστά από τον ελληνικό μέσο όρο.

Πηγή