Χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτός μας κάτι το οποίο έχει σαν συνέπεια να γινόμαστε υποχείρια σε σχέσεις, φιλίες καθώς επίσης και στον επαγγελματικό μας τομέα.

Θεωρούμε καθήκον να ευχαριστήσουμε τους άλλους παραβλέποντας τον άσχημο τρόπο τον οποίο μας αντιμετωπίσουν. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν πιστεύουμε ότι είμαστε όμορφοι, ικανοί, έξυπνοι και άξιοι να αγαπηθούμε .Σε γενικές γραμμές αμφισβητούμε τον ίδιο μας τον εαυτό και ψάχνουμε συνεχώς επιβεβαίωση με αποτέλεσμα να πέφτουμε θύματα εκμετάλλευσης.

Δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπουμε γυναίκες θύματα κι ενώ προσπαθούμε να τους ανοίξουμε τα μάτια, εθελοτυφλούν ακόμη κι αν τα στοιχεία που έχουν είναι αδιάψευστά. Άραγε γεννιούνται θύματα οι γυναίκες ή γίνονται κατά την διάρκεια της ζωής τους;

Πίσω από μια γυναίκα που δέχεται ξυλοδαρμούς, υπάρχει μια μητέρα και ένας πατέρας που δεν της πέρασαν στο υποσυνείδητο σαν ήταν μικρή ότι αξίζει πολλά.

Πίσω από μια γυναίκα ή έναν άντρα που πιστεύουν ότι είναι άσχημοι, υπάρχει μια οικογένεια που τους αντιμετώπιζε όταν ήταν μικροί σαν ασχημόπαπα.

Πίσω από κάθε εργαζόμενο που αμείβεται ελάχιστα και δουλεύει πολλές ώρες, δέχεται προσβολές ενώ όλοι οι συνάδελφοί του αναπαύονται, υπάρχουν γονείς που από μικρό παιδί του έλεγαν ότι δεν θα καταφέρει τίποτα στην ζωή του και τον θεωρούσαν άχρηστο.

Ο ρόλος της αυτοεκτίμησης καλλιεργείται από την παιδική ηλικία και σε αυτό υπεύθυνοι είναι οι γονείς. Δεν χρειάζονται τα παιδιά άψυχα υλικά αγαθά για να είναι ευτυχισμένα.

Δεν χρειάζονται ξένες γλώσσες και σπουδές στο εξωτερικό για να είναι επιτυχημένα. Χρειάζονται γονείς που να πιστεύουν σε αυτά σε τόσο μεγάλο βαθμό που να τους κάνουν να πιστέψουν ότι μπορούν να φτάσουν να αγγίξουν τα αστέρια. Χρειάζονται γονείς που να τους μεταδώσουν τόσο πολύ αγάπη και να τους διδάξουν ότι δεν αξίζουν τίποτα λιγότερο από αυτή που οι ίδιοι τους προσέφεραν.

Μήπως ήρθε η στιγμή να το πράξεις και για το δικό σου παιδί;

Πηγή

Οι πολύχρωμες διαβάσεις αποτελούν την νέα προσθήκη πολλών δημόσιων σχολείων της χώρας σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί όσο το δυνατόν καλύτερα η ασφαλής μετακίνηση μαθητών από αλλά και προς το σχολείο.

Το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου ο Δήμος Χαλανδρίου ένωσε τις δυνάμεις τους με τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων του 1ου, 2ου και 5ου Δημοτικού Σχολείου, και με αφορμή την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας σχεδίασαν πολύχρωμες διαβάσεις έξω από τα εν λόγω σχολεία.

Πρόκειται για μια αξιόλογη πρωτοβουλία που εμπλέκει τόσο τους μαθητές όσο και τους γονείς τους στη σημασία της ασφαλούς μετακίνησης και το εγχείρημα αγκαλιάστηκε θερμά από όλους.

Μαθητές, μαζί με τους γονείς τους και εργαζόμενοι στα τμήματα Συγκοινωνιών και Αυτεπιστασίας του Δήμου, με τη συνδρομή των αντιδημάρχων Τεχνικών Υπηρεσιών Έλενας Χριστούλη και Παιδείας Ιωάννας Αθανασάτου, παρουσία του δημάρχου Χαλανδρίου Σίμου Ρούσσου, πήραν τα πινέλα ανά χείρας και με μεράκι και περίσσια χαρά έδωσαν μια παιχνιδιάρικη ματιά στις διαβάσεις έξω από τα 3 σχολεία.

Με την προσθήκη αυτών των πολύχρωμων διαβάσεων, ομορφαίνει ο δρόμος έξω από το σχολείο, τα παιδιά ξέρουν πώς πρέπει να διασχίζουν με ασφάλεια τη διάβαση και το κυριότερο ενισχύεται η προσοχή των οδηγών.

Η αρμονική συμβίωση πεζών και οχημάτων στις σύγχρονες πόλεις παραμένει ζητούμενο. Είναι πολύ περισσότερα αυτά που σχεδιάζονται και θα υλοποιηθούν στο Χαλάνδρι στο πλαίσιο της εφαρμογής του Σχεδίου Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας (ΣΒΑΚ) που ψηφίσαμε το 2019. Η δράση της δημιουργίας πολύχρωμων διαβάσεων από μαθητές για μαθητές έξω από τα σχολεία του Δήμου, στόχο είχε να εμπνεύσει μαθητές και γονείς και να στείλει ένα μήνυμα στους οδηγούς ότι πρέπει να σέβονται τους πεζούς και να τους επιτρέπουν να κινούνται με ασφάλεια

κ. Χριστούλη

Πηγή

Σε υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις στη Ρίγανη Πυλαίας, αναμένεται να μεταφερθεί εντός του 2021 η μονάδα ημερήσιας νοσηλείας του αντικαρκινικού νοσοκομείου.

Αποσυμφορείται στα μέσα της επόμενης χρονιάς το Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, Θεαγένειο καθώς η μονάδα ημερήσιας νοσηλείας του ενάτου ορόφου του κτηρίου αναμένεται να μετακομίσει στην περιοχή Ρίγανη της Πυλαίας.

Πρόκειται για τη μονάδα που δέχεται καθημερινά τουλάχιστον 200 ασθενείς που πηγαίνουν για τις εξετάσεις και τις χημειοθεραπείες τους, ενώ αναμένεται να στεγαστεί στις υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις που δημιουργούνται στην περιοχή της Πυλαίας με προσωπική δωρεά της Μαριάννας Λάτση.

Στην ίδια περιοχή υπάρχει ήδη η δομή της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας που χρησιμοποιείται για τη φιλοξενία ασθενών που μένουν μακριά και των συγγενών τους.

Όπως σημείωσε η διοικήτρια του Θεαγενείου, Ευαγγελία Κουρτέλη-Ξουρή κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που διοργάνωσε το Άλμα Ζωής Θεσσαλονίκης, στόχος είναι η μεταφορά να γίνει μέχρι τον Μάιο του 2021, προκειμένου να αποσυμφορηθεί το νοσοκομείο αλλά και παρέχονται στους ασθενείς ακόμα καλύτερες υπηρεσίες.

Σύμφωνα με την ίδια, πέρα από το γεγονός ότι πρόκειται για να μια υπερσύγχρονη μονάδα, η μεταφορά αυτή θα έχει και οφέλη για την ψυχολογία των ασθενών καθώς θα βρίσκεται σε μια καταπράσινη περιοχή, μακριά από τη φασαρία και το άγχος της πόλης.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στη σημαντικότητα της νέας μονάδας καθώς όπως είπε ότι το Θεαγένειο επιφορτίζεται με περιστατικά από μεγάλος μέρος της ελληνικής επικράτειας, καθώς είναι το μοναδικό στη Βόρεια Ελλάδα.

Πηγή

Μια από τις πιο σημαντικές δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας σύγχρονος γονέας είναι η οριοθέτηση του παιδιού του. Πώς μπορεί να βάλει όρια στο παιδί του με σεβασμό και αγάπη, χωρίς να προσβάλλει ή ακόμα και να συνθλίψει την προσωπικότητά του? Το σύγχρονο γονεϊκό πρότυπο πόρω απέχει από αυτό των προηγούμενων γενεών, όπου οι γονείς είχαν πιο αυταρχικό, ίσως και πιο απόμακρο προφίλ. Οι γονείς σήμερα είναι πιο ενημερωμένοι, έχουν καλύτερη μόρφωση και πρόσβαση σε περισσότερα αγαθά, υλικά και πνευματικά. Ωστόσο, η δυσκολία παραμένει. Πολλοί γονείς αγανακτούν με την άσχημη συμπεριφορά των παιδιών τους και νιώθουν αβοήθητοι, απειλημένοι από την παρουσία του “μικρού δικτάτορα”. Τα πράγματα όμως δεν είναι και τόσο τραγικά.

Τα πάντα ξεκινάνε εκ των έσω

Παραφράζοντας τη Σιμόν ντε Μποβουάρ, θα έλεγα ότι γονέας δεν γεννιέσαι αλλά γίνεσαι. Όταν ζούμε το θαύμα της ζωής, δύο ζωηρά ματάκια να μας κοιτούν βαθιά, δεν μπορούμε  παρά να νιώθουμε την απέραντη χαρά αλλά και την ευθύνη να δώσουμε στο πλάσμα αυτό ό,τι καλύτερο μπορούμε. Το “καλύτερο” , ωστόσο, είναι μια πολύ σχετική έννοια. Έχει να κάνει με το δικό μας αξιακό σύστημα, τους στόχους μας και την ευρύτερη στάση ζωή μας και όχι μόνο τη δική μας, αλλά και του συντρόφου μας, πράγμα που περιπλέκει καμιά φορά περισσότερο τα πράγματα. Με άλλα λόγια, όταν γινόμαστε γονείς πρέπει να κοιτάξουμε με ειλικρίνεια μέσα μας και να αναλογιστούμε ποια είναι τα δυνατά μας σημεία και ποια πρέπει να βελτιώσουμε, πώς θέλουμε το παιδί μας να μας βλέπει και τι τελικά θέλουμε να του μάθουμε. Δεν μπορούμε να περιμένουμε όρια από τα παιδιά μας όταν εμείς οι ίδιοι πρώτοι δεν τα τηρούμε σε οποιοδήποτε επίπεδο. Γι αυτό το λόγο, η “παραβατική” συμπεριφορά των παιδιών  είναι μια καλή ευκαιρία για τους γονείς να κάνουμε ενδοσκόπηση και να αναρωτηθούμε τι δεν κάνουμε καλά και εάν αυτό προέρχεται  από δική μας αδυναμία χαρακτήρα, την οποία ως υπεύθυνοι ενήλικες πρέπει να διαχειριστούμε αποτελεσματικά. Τα παιδιά περισσότερο βλέπουν παρά ακούν, περισσότερο διδάσκονται από το παράδειγμα παρά από τα λόγια. Οι πειθαρχημένοι, οριοθετημένοι γονείς έχουν περισσότερες πιθανότητες να βιώσουν ένα πειθαρχημένο, οριοθετημένο παιδί. 

Ένα μικρό βήμα για τους γονείς, ένα τεράστιο βήμα για το παιδί

Τα καλά νέα είναι ότι τα όρια μπορούν να διδαχθούν και μπορούν να γίνουν πια μέρος της καθημερινότητας της οικογένειας. Τα όρια βοηθούν στο να καταλάβει το παιδί ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή και ποια όχι, να καλλιεργήσει τον έλεγχο, κυρίως των δύσκολων συναισθημάτων του, καθώς και να κάνει τις σωστές επιλογές όταν ο γονέας δεν θα είναι δίπλα του. Ωστόσο, το μοτίβο της οριοθέτησης χτίζεται σταδιακά και με ποικίλους τρόπους και αυτό που φαίνεται εύκολο, αυτονόητο στα μάτια του γονέα φαίνεται τεράστιο και δύσκολο στο παιδί, ειδικά αυτό των μικρών ηλικιών. Γι αυτό το λόγο πρέπει να δίνεται χρόνος, να υπάρχει  κατανόηση, υπομονή και προσήλωση στο (ρεαλιστικό) στόχο από την πλευρά του ενήλικα-γονέα. Όσο πιο νωρίς ξεκινήσει η εκπαίδευση της οριοθέτησης,  αργά και σταδιακά, τόσο το καλύτερο και για τις δύο πλευρές.

Κεφάλαιο Πρώτο: Κανόνες

Είναι σημαντικό να καταλάβει το παιδί ότι οι κανόνες τόσο εντός όσο και εκτός της οικογένειας είναι σημαντικό μέρος της ζωής μας. Συζητώντας μαζί του και εμπλέκοντάς το στη διαμόρφωση των κανόνων, του δίνουμε να καταλάβει ότι με αυτόν τον τρόπο είμαστε ασφαλείς και πάνω από όλα ήρεμοι ότι όλα πηγαίνουν καλά. Αναγνωρίζοντας ποια είναι τα όριά του, το παιδί καλλιεργεί την αξία της ενσυναίσθησης και αναπτύσσει καλύτερες και αυθεντικότερες σχέσεις κυρίως επειδή γνωρίζει πότε κάποιος προσπαθεί να εισβάλλει/καταστρατηγήσει τον προσωπικό του χώρο ή πότε το ίδιο το παιδί επιδεικνύει αυτήν τη συμπεριφορά.

Κεφάλαιο 2: Συνέπειες

Αφού συμφωνήσουν οι γονείς με  το παιδί ποιοι είναι οι κανόνες μέσα και έξω από το σπίτι, είναι ανάγκη να συζητήσουν και τι θα ακολουθήσει σε περίπτωση που το παιδί γίνει “παραβατικό”. Από την εμπειρία μου, όλα τα παιδιά , από μικρή κιόλας ηλικία, άλλο περισσότερο και άλλο λιγότερο, θέλουν να δοκιμάσουν σε ποιο βαθμό οι γονείς  τους θα κάνουν πράξη τις συνέπειες. Αυτό είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι του γονεϊκού ρόλου, πως δηλαδή θα επιβληθούν οι συνέπειες μιας παραβατικής συμπεριφοράς χωρίς να στεναχωρηθεί/πληγωθεί το παιδί. Έτσι, πολλοί γονείς αναθεωρούν και κάνουν πίσω στα συμφωνηθέντα με αποτέλεσμα το παιδί να πάρει το μήνυμα ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, μπορεί να χειριστεί τους γονεις του όπως θέλει και να διαμορφώσει το προφίλ του παιδιού “δικτάτορα” που όλοι τρέμουν  ανίκανοι μπροστά του και τρέχουν να του ικανοποιήσουν όλες του τις επιθυμίες πριν από αυτό γι αυτό. Στο πέρασμα των ετών αναπτύσσεται ένας φαύλος κύκλος εγωκεντρικής συμπεριφοράς, με παντελή έλλειψη ενσυναίσθησης, και το κυριότερο, παντελή διαστρέβλωση της έννοιας “αίτιο-αποτέλεσμα”. Δυστυχώς, η κοινωνία αργότερα δε θα χαριστεί στο παιδί  έτσι όπως του χαρίζεται η οικογένειά του. Οι συνέπειες καλό θα ήταν να έχουν τη μορφή στέρησης προνομίων αναλογα με την ηλικία και σε καμία περίπτωση με τη μορφή σωματικής ποινής ή άσχημων χαρακτηρισμών.  Ο στόχος είναι τα παιδιά να καταλάβουν και να μην επαναλάβουν το λάθος τους και όχι να καταρρακωθεί η αυτοεικόνα και η αξιοπρέπειά τους.

Κεφάλαιο 3: Έπαινος

Τα παιδιά λατρεύουν να ακούνε το μπράβο, γιατί όχι μόνο δείχνει την αποδοχή του γονέα αλλά και επειδή  καταγράφεται έμπρακτα στο μυαλό τους ποια συμπεριφορά είναι η σωστή και ποια όχι. Η επιδοκιμασία (Μπράβο, τα κατάφερες! Είμαι περήφανη για σένα!) , σε αντίθεση με την αποδοκιμασία (Τι να περιμένω από σένα, πάλι τα ίδια έκανες…) ενισχύει την αυτοεικόνα και αυτοπεποίθηση  των παιδιών ότι “ Ναι, μπορω να τα καταφέρω, δεν είναι και τόσο δύσκολο!” Το χαμόγελο και η επιδοκιμασία στα μάτια των γονέων είναι προίκα που θα καθορίζει για πάντα τα παιδιά στη ζωή τους. 

“Miss Nancy, αγαπάτε όλα τα παιδάκια, ακόμα και τα άτακτα;” με ρώτησε κάποτε ένας μαθητής μου.  Του απάντησα ότι αγαπάμε όλα τα παιδάκια και ότι άτακτη είναι μόνο μια συμπεριφορά την οποία μπορούμε να διορθώσουμε εύκολα. Χαμογέλασε κι έφυγε τρέχοντας μέχρι να κάνει την επόμενη σκανταλιά του, γιατί έτσι είναι κυρίως τα μικρά παιδιά, θέλουν υπομονή, προσοχή και ενίσχυση μέχρι να φτάσουν το στόχο τους. Παράλληλα, ωστόσο, τρέχει στο μυαλό τους το παράδειγμα και τα λόγια μας. Είναι μακρύς ο δρόμος της οριοθέτησης, με επιτυχίες και αποτυχίες,  αλλά αξίζει τον κόπο να τον ακολουθήσουμε.

Πηγή

Οταν η πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία… Αυτή η πόλη, η οποία βρίσκεται στη Γαλλία αποτελεί ένα μαγευτικό σκηνικό βγαλμένο από παραμύθι που δυσκολεύεται κανείς να πιστέψει ότι υπάρχει στ’ αλήθεια. Κι όμως, υπάρχει!

Η πόλη Annecy (Ανεσί) βρίσκεται μεταξύ Γενεύης και Chambery στην ανατολική Γαλλία, και έχει μακρά ιστορία η οποία ξεκινά από το 10ο αιώνα, όταν οι πρίγκιπες της Σαβοΐας ίδρυσαν την πόλη στο κέντρο της ομώνυμης λίμνης.

Η Βενετία των Αλπεων

Σήμερα, αποτελεί έναν αρκετά δημοφιλή τουριστικό προορισμό και δικαίως έχει κερδίσει το προσωνύμιο «η Βενετία των Αλπεων».

Μάλιστα, είναι πολλοί πιστεύουν ότι η πόλη Ανεσί ξεπερνά τη διάσημη ιταλική πόλη της Βενετίας.

Η γαλήνια πόλη που επιπλέει

Αυτό που την κάνει μοναδική είναι η γαλήνια ομορφιά και η χαλαρωτική ατμόσφαιρα της.

Η μεσαιωνική πόλη είναι χτισμένη γύρω από το παλιό κάστρο του Λόρδου Annecy, το οποίο εξακολουθεί να δεσπόζει στο κέντρο της. Στην πραγματικότητα μοιάζει να επιπλέει…

Κατά μήκος των καναλιών απλώνονται πολλά μικρά μονοπάτια ενώ τα παστέλ χρώματα των σπιτιών που κοσμούν τις αποβάθρες των καναλιών αντανακλώνται στα κρυστάλλινα νερά της λίμνης, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως η πιο καθαρή στην Ευρώπη.

Τα κανάλια

Τα εντυπωσιακά κανάλια διασχίζουν την υπέροχη πόλη, ενώ οι γραφικές κατοικίες και τα καταστήματα απλώνονται δίπλα τους κατά μήκος της λίμνης.

Οι επισκέπτες

Οι ταξιδιώτες μαγεύονται από τα σπίτια και τα μαγαζιά με τα παστέλ χρώματα που στέκονται στην όχθη της λίμνης.

Οι επισκέπτες αυτής της μαγικής πόλης, μπορούν να απολαύσουν το φαγητό τους σε ένα από τα πολλά υπαίθρια εστιατόρια, να κάνουν ποδήλατο δίπλα στο νερό και να θαυμάσουν ιστορικά μνημεία της περιοχής, όπως το Château d’Annecy.

Το καλοκαίρι νυχτώνει μετά τις 9:30

Ενας από τους λόγους που η πόλη Ανεσί αποτελεί έναν παράδεισο για τους επισκέπτες της, είναι ότι για αρκετούς μήνες του έτους, ο ήλιος δύει μετά τις 21:30, λες και το σκοτάδι «διστάζει» να καλύψει τα υπέροχα χρώματά της.

Δείτε τη μαγική πόλη την περίοδο των Χριστουγέννων.

Πηγή

Όχι μόνο δεν το βάζει κάτω ο Ozzy Osbourne μετά τα σοβαρά ιατρικά θέματα που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια, αλλά ξεκίνησε να δουλεύει και πάνω σε νέο άλμπουμ και πάλι με τον Andrew Watt, όπως έκανε και με το “Ordinary man”.
Ο θρυλικός τραγουδιστής, μιλώντας στην εκπομπή του radio.com, “Live check in”, όταν ρωτήθηκε για το τι κάνει κατά τη διάρκεια του κορονοϊού, απάντησε:
«Κάνω έναν καινούργιο δίσκο αυτή τη στιγμή. Μόλις άρχισα να δουλεύω με τον Andrew ξανά. Είναι αυτό που με κάνει να ξυπνάω το πρωί και αυτό για το οποίο βρίσκομαι εδώ για να κάνω. Μου έσωσε τη ζωή κάνοντας το τελευταίο άλμπουμ. Είναι καλύτερο από το να κάθομαι σπίτι όλη μέρα και να περιμένω αυτή τη γαμ**ένη πανδημία να τελειώσει. Κι εκεί σκέφτεσαι: «είμαι ένας rock n’ roller. Προτιμώ να κάνω έναν δίσκο». Κι έχεις όλο το χρόνο μπροστά σου για να κάνεις το καλύτερο δυνατό άλμπουμ».

Πηγή

Ο διάσημος ιστότοπος Rolling Stone, πριν λίγες μέρες δημοσίευσε την ανανεωμένη εκδοχή της περίφημης λίστας του με τα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών.

Η αρχική της εκδοχή, είχε κυκλοφορήσει το 2003, με μικρές τροποποιήσεις να λαμβάνουν χώρα το 2012. Σύμφωνα με τον ιστότοπο, αποτελεί το πιο δημοφιλές άρθρο του, με μόνο το 2019 να σημειώνονται, 63 εκατομμύρια θεάσεις της από επισκέπτες της ιστοσελίδας.

Όπως σημειώνει το Rolling Stone, προχώρησε σε επανεξέταση της, επειδή, η ιστορία της μουσικής ξαναγράφεται διαρκώς, οι προτιμήσεις αλλάζουν, νέα ιδιώματα και σπουδαίοι δίσκοι ξεπροβάλλουν. Η λίστα συντάχθηκε με τη συμμετοχή, πέραν της συντακτικής ομάδας, 300 καλλιτεχνών, παραγωγών και ατόμων που απασχολούνται στη μουσική βιομηχανία σε διάφορα πόστα, με τον καθένα να παραδίδει την προσωπική του λίστα των 50 δίσκων που επιλέγει και έπειτα να γίνεται καταμέτρηση.

Μπορείτε να δείτε την λίστα των καλεσμένων εδώ. Σε αυτούς περιλαμβάνονται, από την Beyonce, την Taylor Swift και τη Billie Eilish, μέχρι τους U2 και τον Raekwon των Wu-Tang Clan. Ανάμεσα στους συμμετέχοντες είναι και οι Alice Cooper, Lars Ulrich, Mike Shinoda, Rob Halford, Gene Simmons, Stevie Nicks, Lizzy Hale, Rodrigo Y Gabriela, και Rick Wakeman.

Οι πρώτοι 30 δίσκοι της λίστας, την οποία μπορείτε να δείτε όλη, μαζί με τον σχολιασμό που συνοδεύει τον κάθε δίσκο εδώ, είναι οι εξής:

01. Marvin Gaye – What’s Going On
02. The Beach Boys – Pet Sounds
03. Joni Mitchell – Blue
04. Stevie Wonder – Songs in the Key of Life
05. The Beatles – Abbey Road
06. Nirvana – Nevermind
07. Fleetwood Mac – Rumours
08. Prince and the Revolution – Purple Rain
09. Bob Dylan – Blood on the Tracks
10. Lauryn Hill – The Miseducation of Lauryn Hill
11. The Beatles – Revolver
12. Michael Jackson – Thriller
13. Aretha Franklin – I Never Loved a Man the Way I Love You
14. The Rolling Stones – Exile on Main Street
15. Public Enemy – It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back
16. The Clash – London Calling
17. Kanye West – My Beautiful Dark Twisted Fantasy
18. Bob Dylan – Highway 61 Revisited
19. Kendrick Lamar – To Pimp a Butterfly
20. Radiohead – Kid A
21. Bruce Springsteen – Born to Run
22. The Notorious B.I.G. – Ready to Die
23. The Velvet Underground & Nico – The Velvet Underground
24. The Beatles – Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band
25. Carole King – Tapestry
26. Patti Smith – Horses
27. Wu-Tang Clan – Enter the Wu-Tang (36 Chambers)
28. D’Angelo – Voodoo
29. The Beatles – The White Album
30. The Jimi Hendrix Experience – Are You Experienced?

Πηγή

Τις δύσκολες στιγμές που θα έχετε μεγαλύτερη ανάγκη να αποκτήσετε ξανά κίνητρο στη ζωή σας, να θυμάστε τα εξής:

1. Ο πόνος αποτελεί τρόπο εξέλιξης.

Μερικές φορές η ζωή μπορεί να σας κλείνει κάποιες πόρτες διότι έχει έρθει η ώρα να προχωρήσετε μπροστά. Αυτό είναι κάτι θετικό, επειδή πιθανόν να μην πηγαίνατε παρακάτω, εκτός κι αν οι περιστάσεις σας ανάγκαζαν να το κάνετε. Όταν περνάτε δύσκολα, θυμηθείτε ότι ο πόνος δεν έρχεται χωρίς λόγο. Αφήστε πίσω σας ό,τι σας έκανε κακό, αλλά μην ξεχάσετε ποτέ τι σας δίδαξε. Το γεγονός ότι αντιμετωπίζετε δυσκολίες, δεν σημαίνει ότι έχετε αποτύχει. Κάθε επιτυχία απαιτεί να δώσετε έναν αγώνα. Το καλό πράγμα αργεί, γι’ αυτό να έχετε υπομονή και να παραμείνετε αισιόδοξοι και στο τέλος θα γίνουν όλα, απλώς ίσως όχι αμέσως. Να θυμάστε ότι υπάρχουν δύο είδη πόνου: ο πόνος που σας πληγώνει και ο πόνος που σας αλλάζει. Όταν, αντί να αντιστέκεστε, δέχεστε τη ζωή όπως είναι, και τα δύο είδη μπορούν να σας βοηθήσουν να εξελιχτείτε.

2. Τα πάντα στη ζωή είναι προσωρινά.

Κάθε φορά που βρέχει, η βροχή ύστερα από λίγο σταματά. Κάθε φορά που πληγωνόμαστε, οι πληγές θα επουλωθούν. Μετά το σκοτάδι υπάρχει πάντα φως – αυτό πρέπει να το θυμόμαστε κάθε μέρα, αλλά συχνά το ξεχνάμε και νομίζουμε ότι η νύχτα θα διαρκέσει για πάντα. Κάτι τέτοιο όμως δεν πρόκειται να συμβεί, διότι τίποτα δεν διαρκεί για πάντα.

Έτσι λοιπόν, αν τα πράγματα σήμερα είναι καλά απολαύστε το, γιατί ούτε αυτό δεν θα διαρκέσει για πάντα. Αν τα πράγματα είναι άσχημα, μην στενοχωριέστε γιατί οι δυσκολίες είναι προσωρινές. Το γεγονός ότι έχετε προβλήματα αυτή τη στιγμή ή κάτι σας απασχολεί, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να χαμογελάτε. Κάθε στιγμή που περνά σας δίνει μια νέα αρχή και ένα νέο τέλος. Κάθε δευτερόλεπτο κερδίζετε μια δεύτερη ευκαιρία. Απλώς πρέπει να δέχεστε ό,τι σας προσφέρεται και να κάνετε το καλύτερο που μπορείτε (διαβάστε το βιβλίο που έγινε μπεστ σέλερ με τίτλο «Η τελευταία διάλεξη» του Randy Pausch).

3. Η στενοχώρια και η γκρίνια δεν αλλάζουν τίποτα.

Όσοι διαμαρτύρονται περισσότερο, καταφέρνουν τα λιγότερα. Είναι πάντα προτιμότερο να προσπαθείτε να κάνετε κάτι σπουδαίο και να αποτύχετε, παρά να μην κάνετε τίποτα και να πετύχετε. Αν δεν πετύχετε, δεν χάνετε τίποτα. Χαμένοι είστε όταν δεν κάνετε τίποτα αλλά παραπονιέστε γι’ αυτό. Αν πιστεύετε σε κάτι, συνεχίστε να προσπαθείτε. Μην αφήνετε τις σκιές του παρελθόντος να μαυρίσουν το παράθυρο που ανοίγεται στο μέλλον σας. Αν ξοδεύετε το σήμερα γκρινιάζοντας για το χθες, δεν θα κάνετε το αύριο πιο φωτεινό. Αντί γι’ αυτό αντιδράστε κι αφήστε όσα έχετε μάθει να σας βοηθήσουν να βελτιώσετε τον τρόπο που ζείτε. Κάντε αλλαγές και μην κοιτάξετε πίσω ποτέ.

Ανεξαρτήτως από το τι μπορεί να συμβεί μακροπρόθεσμα, να θυμάστε ότι η αληθινή ευτυχία έρχεται μόνο όταν σταματήσετε να διαμαρτύρεστε για τα προβλήματά σας και αρχίσετε να νιώθετε ευγνώμονες για όλα τα προβλήματα που δεν έχετε.

4. Τα σημάδια από τις πληγές σας είναι τα σύμβολα της δύναμής σας.

Ποτέ να μην ντρέπεστε για τα σημάδια που σας άφησε η ζωή. Μια ουλή σημαίνει ότι το πρόβλημα έφυγε και η πληγή έκλεισε. Σημαίνει ότι νικήσατε τον πόνο, πήρατε ένα μάθημα, γίνατε πιο δυνατοί και προχωρήσατε μπροστά. Μια ουλή είναι η μόνιμη επιβεβαίωση της νίκης σας και πρέπει να είστε υπερήφανοι. Μην την αφήνετε να σας κρατήσει όμηρο και να σας γεμίσει τη ζωή με φόβο. Δεν μπορείτε να εξαφανίσετε τα σημάδια, αλλά μπορείτε να αλλάξετε τον τρόπο αντίληψής σας. Μπορείτε να αρχίσετε να τα βλέπετε ως ένδειξη δύναμης και όχι πόνου.

O Πέρσης ποιητής και δάσκαλος θεολογίας και δικαίου Jalaluddin Rumi είπε κάποτε ότι η πληγή είναι το μέρος απ’ όπου μπαίνει το φως. Τίποτα δεν μας φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια. Μέσα από τις δοκιμασίες αναδείχτηκαν οι δυνατότερες ψυχές. Οι πιο ισχυροί χαρακτήρες σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο σφραγίστηκαν με σημάδια. Δείτε τα ως μια ένδειξη ότι πετύχατε, επιζήσατε και έχετε αυτά τα σημάδια να το αποδεικνύουν! Είναι μια ευκαιρία να γίνετε ακόμα πιο δυνατοί.

5. Κάθε μικρός αγώνας είναι ένα βήμα μπροστά.

Στη ζωή υπομονή δεν σημαίνει αναμονή. Είναι η ικανότητα να διατηρήσετε μια σωστή στάση ζωής ενώ κοπιάζετε αδιάκοπα για να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας γνωρίζοντας ότι η προσπάθεια αξίζει τον κόπο. Έτσι, αν έχετε αποφασίσει να προσπαθήσετε, αφιερώστε χρόνο και φτάστε μέχρι το τέλος. Διαφορετικά, δεν έχει νόημα να ξεκινήσετε. Αυτό σημαίνει ότι ίσως χρειαστεί να αλλάξετε τις ισορροπίες και τις ανέσεις σας για ένα διάστημα και ίσως ακόμη και τον τρόπο σκέψης σας σε κάποιες περιπτώσεις. Μπορεί ακόμα να χρειαστεί να σταματήσετε να τρώτε ή να κοιμάστε όπως είχατε συνηθίσει στο παρελθόν κι αυτή η κατάσταση να διαρκέσει για εβδομάδες. Σημαίνει ότι πρέπει να υπερβείτε τα όριά σας και να βρίσκεστε συνεχώς σε εγρήγορση. Σημαίνει ότι ίσως πρέπει να θυσιάσετε τις προσωπικές σας σχέσεις, να δεχτείτε λοιδορίες από τους συναδέλφους σας, ακόμα και να περάσετε πολύ χρόνο μόνοι σας. Η απομόνωση όμως είναι ένα δώρο που κάνει τα σπουδαία πράγματα να γίνουν αληθινά. Σας δίνει τον χώρο που χρειάζεστε για να δράσετε. Όλα τα υπόλοιπα είναι μια δοκιμασία για την αποφασιστικότητα και τη θέλησή σας.

Αν θέλετε κάτι πραγματικά, μπορείτε να το κάνετε παρά τις αποτυχίες, την απόρριψη και τις συνθήκες. Κάθε βήμα μπροστά θα σας κάνει να αισθάνεστε καλύτερα από οτιδήποτε άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Θα συνειδητοποιήσετε ότι ο αγώνας δεν είναι κάτι που βρίσκεται στον δρόμο σας, είναι ο δρόμος αυτός καθαυτός. Αξίζει όμως τον κόπο, γι’ αυτό αν σκοπεύετε να προσπαθήσετε φτάστε μέχρι το τέλος της διαδρομής. Δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα στον κόσμο…δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα από το να γνωρίζουμε τι σημαίνει να είσαι ζωντανός (από το βιβλίο «1.000 μικρά πράγματα που οι ευτυχισμένοι, επιτυχημένοι άνθρωποι κάνουν διαφορετικά», κεφάλαιο «Στόχος και επιτυχία», 1,000 Little Things Happy, Successful People Do Differently).

6. Η αρνητικότητα των άλλων ανθρώπων δεν είναι δικό σας πρόβλημα.

Όταν περιβάλλεστε από αρνητικότητα, εσείς να παραμείνετε θετικοί. Όταν οι άλλοι προσπαθούν να σας αποθαρρύνουν, χαμογελάστε. Είναι ένας εύκολος τρόπος για να διατηρήσετε τον ενθουσιασμό και την προσήλωσή σας. Όταν οι άνθρωποι γύρω σας φέρονται άσχημα, παραμείνετε ο εαυτός σας. Μην αφήσετε ποτέ τη δυσαρέσκεια κάποιου να αλλάξει αυτό που είστε. Μην παίρνετε τα πράγματα πολύ προσωπικά, ακόμα κι αν έτσι φαίνονται. Σπάνια η αιτία που οι άνθρωποι κάνουν πράγματα είστε εσείς. Η πραγματική αιτία συνήθως βρίσκεται σε αυτούς.

Πάνω απ’ όλα, μην αλλάξετε ποτέ μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσετε κάποιον που σας λέει ότι δεν είστε αρκετά καλοί. Αλλάξτε γιατί έτσι θα γίνετε καλύτεροι άνθρωποι με πιο φωτεινό μέλλον. Οι άνθρωποι θα κάνουν κριτική ανεξαρτήτως από το τι πράξετε ή πόσο καλά θα το πράξετε. Να ενδιαφερθείτε για τον εαυτό σας πρώτα, προτού ενδιαφερθείτε για το τι σκέφτονται οι άλλοι. Αν πιστεύετε πολύ σε κάτι, μην φοβηθείτε να αγωνιστείτε γι’ αυτό. Η μεγαλύτερη δύναμη πηγάζει όταν υπερνικάτε αυτό που οι άλλοι θεωρούν αδύνατο.

Η αλήθεια είναι ότι ζούμε μονάχα μία φορά. Έτσι είναι τα πράγματα. Γι’ αυτό, κάντε ό,τι σας δίνει χαρά και συναναστραφείτε με ανθρώπους που σας κάνουν να χαμογελάτε συχνά.

7. Αυτό που είναι γραφτό να γίνει, θα γίνει.

Η αληθινή δύναμη έρχεται όταν υπάρχουν πολλοί λόγοι για να κλάψετε και να διαμαρτυρηθείτε, αλλά εσείς προτιμάτε να χαμογελάσετε και να εκτιμήσετε τη ζωή σας. Υπάρχουν κρυμμένες ευλογίες σε κάθε αγώνα που έχετε να αντιμετωπίσετε, αλλά θα πρέπει να ανοίξετε την καρδιά και το μυαλό σας για να τις δείτε. Δεν γίνεται να αναγκάσετε τα πράγματα να συμβούν βασανίζοντας τον εαυτό σας προσπαθώντας ξανά και ξανά. Κάποια στιγμή θα πρέπει να αφήσετε τις καταστάσεις να κυλήσουν μόνες τους και να συμβεί αυτό που είναι γραφτό.

Τελικά, αγαπώ τη ζωή μου σημαίνει εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου, αρπάζω τις ευκαιρίες, χάνω και βρίσκω την ευτυχία, φυλάω τις αναμνήσεις μου και μαθαίνω από τις εμπειρίες μου. Είναι ένα μακρύ ταξίδι και πρέπει να σταματήσετε να ανησυχείτε, να αναρωτιέστε και να αμφιβάλλετε σε κάθε σας βήμα. Χαμογελάστε όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, ζήστε συνειδητά την κάθε στιγμή και απολαύστε τη ζωή σας όπως κι αν έρχεται. Μπορεί να μην φτάσετε ακριβώς εκεί που σκοπεύατε να πάτε, αλλά τελικά θα φτάσετε εκεί όπου θα έπρεπε να είστε (διαβάστε περισσότερα στο βιβλίο «Για μια νέα ζωή», A New Earth ).

8. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να συνεχίσετε να προσπαθείτε.

Μην φοβάστε να κάνετε ξανά κάποια πράγματα – να προσπαθήσετε ξανά, να αγαπήσετε, να ζήσετε και να ονειρευτείτε. Μην αφήσετε ένα σκληρό μάθημα που σας έδωσε η ζωή να σκληρύνει και την καρδιά σας. Τα καλύτερα μαθήματα συχνά έρχονται μέσα από τις χειρότερες στιγμές και από τα χειρότερα λάθη. Υπάρχουν στιγμές που οτιδήποτε που θα μπορούσε να πάει στραβά όντως πηγαίνει στραβά και εσείς νιώθετε ότι θα κολλήσετε σε αυτό το αδιέξοδο για πάντα. Αυτό όμως δεν πρόκειται να συμβεί. Όταν φτάσετε σε σημείο να θέλετε να εγκαταλείψτε την προσπάθεια, να θυμάστε ότι συχνά τα πράγματα πρέπει να στραβώσουν πριν γίνουν έτσι όπως πρέπει. Μερικές φορές πρέπει να περάσετε τα χειρότερα για να βρείτε τα καλύτερα.

Η ζωή είναι σκληρή, είναι αλήθεια, εσείς όμως είστε πιο σκληροί. Βρείτε τη δύναμη να γελάτε κάθε μέρα. Βρείτε το θάρρος να αισθάνεστε διαφορετικά, αλλά όμορφα. Ψάξτε μέσα στην καρδιά σας και κάντε τους άλλους να χαμογελούν κι αυτοί. Μην αγχώνεστε για πράγματα που δεν μπορείτε να αλλάξετε. Ζήστε απλά και δώστε αγάπη απλόχερα, μιλήστε με ειλικρίνεια, εργαστείτε με όρεξη. Και ακόμα κι αν αποτύχετε κάπου, συνεχίστε να προσπαθείτε και να εξελίσσεστε.

«Γεια σου Ελλάδα. Γεια σου Θεσσαλονίκη». Φώναζε ο Μπόνο με σπαστά ελληνικά και ντυμένος με στολή μποξέρ, καθώς ανέβαινε στην τεράστια σκηνή που είχε κατασκευασθεί στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Το κοινό παραληρούσε. Περισσότεροι από 50 χιλιάδες θεατές τραγουδούσαν, σήκωναν τα χέρια ψηλά και χόρευαν στους ρυθμούς των U2, που είχαν έρθει για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Το φτηνό εισιτήριο και η απεργία των τελωνειακών 

Η συναυλία έγινε στις 26 Σεπτεμβρίου 1997 και θεωρήθηκε μια από τις πολυπληθέστερες που έγιναν ποτέ στη χώρα. Το 1997 ήταν η χρονιά της Θεσσαλονίκης. Είχε αναδειχθεί σε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που είχαν διοργανωθεί τότε, ήρθαν και οι U2. Γι’ αυτό και η τιμή του εισιτηρίου ανερχόταν στις 4.000 δρχ., δηλαδή περίπου 12 ευρώ. Για τα δεδομένα της εποχής και της μπάντας ήταν ένα ιδιαίτερα προσιτό εισιτήριο.

Φανατικοί θαυμαστές από κάθε γωνία της Ελλάδας, αλλά και από το εξωτερικό είχαν φτάσει στη Θεσσαλονίκη. Τα ξενοδοχεία είχαν γεμίσει. Αλλά δεν τους ένοιαζε να βρουν ένα δωμάτιο να κοιμηθούν. Το μόνο που ήθελαν ήταν να ακούσουν από κοντά το θρυλικό συγκρότημα της ροκ από την Ιρλανδία, έστω και αν χρειαζόταν να πάνε αυθημερόν. Κάποιοι όμως, δεν στάθηκαν τυχεροί. Λίγες ώρες πριν από τη συναυλία, ξέσπασε απεργία των τελωνειακών. Οι νταλίκες με τον εξοπλισμό της συναυλίας  από το Σαράγιεβο, που ήταν ο προηγούμενος σταθμός του συγκροτήματος, είχαν κολλήσει στα σύνορα. Μαζί τους και εκατοντάδες θαυμαστές από τη Βουλγαρία και άλλες βαλκανικές χώρες, οι οποίοι ταξίδευαν για να δουν τους U2 από κοντά. Μετά από πολύωρες προσπάθειες, οι νταλίκες πέρασαν. Πολλοί θαυμαστές όμως, έμειναν με το εισιτήριο στο χέρι.

Για όσους δεν είχαν προλάβει να αγοράσουν εισιτήριο, οι διοργανωτές είχαν προνοήσει να βάλουν γιγαντοοθόνες σε τέσσερα διαφορετικά σημεία της πόλης, στην πλατεία Αριστοτέλους, στον Λευκό Πύργο, στον Εύοσμο και στην Καλαμαριά. Οι ταράτσες γύρω από το λιμάνι είχαν κατακλυστεί με κόσμο που βρήκε αυτόν τον τρόπο για να απολαύσει το θέαμα. Η έλευσή τους στη χώρα είχε μετατραπεί σε ένα υπαίθριο πανηγύρι. Οι δρόμοι ήταν ασφυκτικά γεμάτοι.

Ο απίστευτος εξοπλισμός

Η συναυλία τους ήταν υπερπαραγωγή και έφεραν στην Ελλάδα εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας. Χρησιμοποίησαν 35 χλμ. καλώδια, 120 κάμερες, 100 προβολείς, 30 προβολείς γηπέδου, 74 ηχεία και 6 κονσόλες. Η σκηνή ξεπερνούσε τα 700 τ.μ. και τα 20 μέτρα ύψος. Πάνω της είχαν τοποθετηθεί μια τεράστια «χρυσή αψίδα» ύψους 100 μέτρων σε έντονο πορτοκαλί χρώμα, ένα λεμόνι-καθρέφτης ύψους 35 μέτρων και μία γυαλιστερή ελιά ύψους 12 μέτρων, περασμένη σε τεράστια οδοντογλυφίδα. Πίσω από τη σκηνή υπήρχε η μεγαλύτερη οθόνη βίντεο που είχε κατασκευαστεί μέχρι τότε, επιφάνειας 700 τετραγωνικών μέτρων και βάρους 65 τόνων. Ο εξοπλισμός συνολικά ζύγιζε 1.200 τόνους και μεταφέρθηκε με 72 νταλίκες. Χρειάστηκαν περισσότερες από 36 ώρες για να στηθούν. Εργάστηκαν 240 τεχνικοί του συγκροτήματος και 200 Έλληνες.

Η μεγάλη στιγμή 

Ο κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται έξω από τις κλειστές πόρτες από το πρωί. Έως τις τέσσερις το μεσημέρι που άνοιξαν οι πόρτες, η ουρά είχε γίνει τεράστια. Από τα μεγάφωνο ακούγονταν ηχογραφημένα τραγούδια του συγκροτήματος. Το άνοιγμα της βραδιάς έκανε ο τραγουδιστής Νίκος Πορτοκάλογλου και το συγκρότημα Eco Tatoo. Κανένας δεν γνώριζε πότε θα βγουν στην σκηνή οι U2. Όλοι περίμεναν τη μεγάλη στιγμή. Στις 21:20 ο Μπόνο βγήκε στη σκηνή με την στολή μποξέρ. Πίσω του ακολούθησαν τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος με επίσης φανταχτερές και κιτς στολές. Ήθελαν με αυτή τη συναυλία, όπως και με όλη την παγκόσμια περιοδεία τους που είχαν ονομάσει Popmart, να χλευάσουν την pop art αισθητική, τον υπερκαταναλωτισμό, την σπατάλη και τη χλιδή.

Τραγούδησαν κομμάτια από όλους τους δίσκους τους. Κάποια στιγμή ο Μπόνο κάλεσε στη σκηνή και χόρεψε με μια Θεσσαλονικιά το «With Or Without You». Στο τέλος της χάρισε το καπέλο. Έμειναν πάνω στην σκηνή δυο ώρες, όσο προβλεπόταν στο συμβόλαιο που τους εξασφάλισε 650 εκατομμύρια δραχμές. Μετά τη συναυλία, οι U2 αναχώρησαν για την Κρήτη, όπου έκαναν για λίγες μέρες διακοπές. Καθώς έφευγαν ο Μπόνο μίλησε στην ελληνική τηλεόραση για την καλύτερη βραδιά της ζωής του, αλλά και για την αγάπη του για το κοινό. «Ήταν ένα μεγάλο δώρο για μας. Όσο πιο πολλά δίναμε, τόσο περισσότερα παίρναμε πίσω. Ήταν η καλύτερη στιγμή της ζωής μου. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν είχαμε έρθει νωρίτερα εδώ, γιατί δεν είχαμε παίξει νωρίτερα. Το κοινό ήταν φανταστικό. Πολύ έξυπνο και γενναιόδωρο.» Όταν τους ρώτησαν γιατί επέλεξαν την Ελλάδα για συναυλία, o ντράμερ Λάρι Μάλεν Τζούνιορ με το χαρακτηριστικό του χιούμορ απάντησε ότι ήρθαν «για τον ήλιο και τα όμορφα κορίτσια».

Δείτε το ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ για τη συναυλία των U2 και την θεαματική είσοδό τους στην σκηνή:

Πηγή

Είναι σχεδόν μεσάνυχτα, κάνετε σεξ και ο ήχος των ουρλιαχτών σας πνίγεται από το μαξιλάρι που καλύπτει το στόμα σας. Ίσως θα θέλατε να φωνάξετε κάτι σαν «ναι, μπαμπάκα» ή «σκληρότερα» καθώς χουφτώνετε τα μυώδη οπίσθιά του, αλλά ντρέπεστε πάρα πολύ. Αντ’ αυτού, ψιθυρίζετε απλώς «σ’ αγαπώ» και του γυρίζετε το καπέλο του μπέιζμπολ ανάποδα, φιλώντας ήρεμα τα χείλια του.

Αλλά, όπως αποδεικνύεται, το να καταπιέζετε τις θορυβώδεις σεξουαλικές στιγμές σας μπορεί να αποβεί σε βάρος της προσωπικής και της δημόσιας υγείας αλλά και της ίδιας της σχέσης σας. Τουλάχιστον αυτό μπορεί να εννοεί ο Gabriel Wikstrom, ο υπουργός Υγείας της Σουηδίας. Όταν ένας πολίτης τουίταρε το παράπονό του για το θορυβώδες σεξ των γειτόνων του, ο Wikstrom απάντησε όπως οποιοδήποτε δημόσιο πρόσωπο έχει θετική στάση έναντι του σεξ: «Ακούγεται καλό για εκείνους, νομίζω. Καλό για την ευημερία τους και άρα και για τη δημόσια υγεία». Το εν λόγω θέμα αλλά και το εάν μιλάς την ώρα του σεξ είναι κάτι που πολλές γυναίκες συζητούν με φίλες τους, ωστόσο πότε ήταν η τελευταία φορά που ρωτήσατε κάποιον ειδικό για το φαινόμενο;

Ο δρ Ian Kerner είναι πιστοποιημένος ψυχοθεραπευτής και σύμβουλος σεξουαλικότητας που ειδικεύεται στη σεξουαλική θεραπεία και συγγραφέας του best seller βιβλίου συμβουλών She Comes First.

«Τα ζευγάρια που μπορούν να επικοινωνήσουν γύρω από το σεξ είναι πιο υγιή και ευτυχισμένα», είπε ο Kerner σε συνέντευξή του στο Broadly, όπου εξηγεί ότι το θορυβώδες σεξ μπορεί να είναι τμήμα αυτής της επικοινωνίας – και άρα καλό για τα ζευγάρια.

«Η εκφορά λόγου τη στιγμή της συνουσίας –να κάνεις θόρυβο κατά το σεξ– είναι βασικός τρόπος επικοινωνίας με τον σύντροφό σου, που επιτρέπει να πεις στον άλλον τι σε κάνει να νιώθεις καλά και τι όχι», είπε ο Kerner, προσθέτοντας ότι το να κάνεις θόρυβο μπορεί να είναι και μια ένδειξη για τον σύντροφό σου ότι είναι ΟΚ να έχει οργασμό. «Πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες που μιλούν πολύ στη διάρκεια του σεξ, συχνά δεν το κάνουν τόσο για δική τους ικανοποίηση όσο για να δώσουν σήμα στον σύντροφό τους πως μπορεί να έχει οργασμό».

Φυσικά, μπορεί να σε φτιάχνει να ακούς τον σύντροφό σου να βγάζει καυτούς ήχους στη διάρκεια του σεξ. «Το να μπορείς να μιλάς και να μην έχεις αναστολές όταν είσαι με τον σύντροφό σου προσθέτει ικανοποίηση στο σεξ», είπε ο Kerner. Ωστόσο μπορεί να είναι ευκολότερο να το λέμε από το να το κάνουμε: το να αντιστεκόμαστε στο να μιλάμε βρόμικα μπορεί να έχει σχέση με το ότι η σεξουαλικότητά μας είναι βαθιά καταπιεσμένη. «Γνωρίζουμε τις αγαπημένες στάσεις. Γνωρίζουμε πού αρέσει στους συντρόφους μας να τους ακουμπάμε, πού μας αρέσει να ακουμπάνε εμάς», είπε ο Kerner. «Αλλά δεν μοιραζόμαστε απαραιτήτως τις ίδιες φαντασιώσεις. Δεν μοιραζόμαστε κατ’ ανάγκη τις ίδιες αντιδράσεις. Δεν μιλάμε ντε και καλά – πιθανώς αυτό να ανάγεται σε όλες τις μικρές αναπτυξιακές εμπειρίες που έχουμε στην πορεία της ζωής και που εστιάζουν στο πώς να κρύψουμε το σεξ ή στην ντροπή ή την αμηχανία γύρω από το σεξ».

Σύμφωνα με τον Kerner, είμαστε πολύ σεμνότυφοι. «Ζούμε σε μια κοινωνία πολύ αρνητική ως προς το σεξ, που διακρίνεται από βικτοριανή σεμνοτυφία», είπε ο Kerner. «Όχι μόνο δεν μιλάμε στη διάρκεια του σεξ, αλλά ούτε και επικοινωνούμε πραγματικά γύρω από το σεξ, είτε στο επίπεδο της φαντασίωσης είτε απλώς για να δώσουμε πληροφορίες στους συντρόφους μας». Ξεχάστε το να μιλάτε βρόμικα. Ο Kerner λέει ότι το μοντέλο του σεξ για αιώνες επικεντρώνεται στην τεκνοποίηση. «Πρέπει να κάνεις σεξ για να κάνεις παιδιά και οτιδήποτε πέρα από αυτό θεωρούνταν είτε αμαρτία είτε αρρώστια». Και το πράγμα χειροτερεύει, αλλόκοτε σεξουαλικά διεστραμμένε: «Πριν από 200 χρόνια, ο αυνανισμός κυριολεκτικά θεωρούνταν βιολογική ασθένεια που μπορούσε να θεραπευτεί με χειρουργική επέμβαση».

Αυτές είναι μόνο μερικές από τις κοινωνικές νόρμες που επηρεάζουν τον τρόπο που κάνουμε σεξ. «Εάν δεν κάνεις συναισθηματικό, μονογαμικό έρωτα –εάν αυνανίζεσαι με πορνό, εάν δεν κάνεις μονογαμικό σεξ ή έχεις περίεργα γούστα– πολλοί είναι εκείνοι που το θεωρούν παθολογικό, νομίζοντας πως κάτι πάει στραβά με την πάρτη σου».

Αν και ο Kerner επιβεβαιώνει το υγιές του θορυβώδες σεξ, κάνει επίσης σαφές ότι ο θόρυβος δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση για υψηλής ποιότητας έρωτα ούτε κατ’ ανάγκη υποδηλώνει εάν το σεξ είναι καλό ή κακό. Για παράδειγμα, ένας από τους πελάτες του δεν μιλάει στη διάρκεια του σεξ γιατί μ’ αυτό τον τρόπο φτιάχνεται περισσότερο. «Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι να κάνεις σεξ και το θορυβώδες σεξ δεν σημαίνει αυτομάτως και καλό σεξ», εξήγησε ο Kerner, προσθέτοντας ότι μερικές φορές ο δυνατός ήχος μπορεί να μην είναι αληθινός. Ο Kerner θυμάται μια άλλη ασθενή του, η οποία προσποιούνταν οργασμούς στη διάρκεια θορυβώδους σεξ· ο άνδρας σύντροφός της «συγκλονιζόταν» από αυτό, είπε, γιατί η κοπέλα του παρήγαγε τόσο ήχο στη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης. «Για εκείνη, αυτό ήταν μέρος της σεξουαλικής περφόρμανς», εξήγησε ο Kerner. «Πρέπει να κάνουμε διάκριση μεταξύ του πραγματικού σεξ, των ήχων που κάνουμε στη διάρκεια του αληθινού σεξ και των ήχων που κάνουμε όταν υποκρινόμαστε».

Αλλά ανεξάρτητα του πώς ή πόσο θορυβωδώς κάνεις σεξ, είναι μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης· «το σεξ είναι υγιές μέρος της ζωής και μέρος των ήχων της ζωής», είπε ο Kerner. «Ακούμε τους γείτονές μας να περπατάνε στο πάνω διαμέρισμα, τους ακούμε να τσακώνονται και να φωνάζουν. Ακούμε τα παιδιά τους να ουρλιάζουν και να κλαίνε. Το να τους ακούμε να πηδιούνται και να κάνουν έρωτα είναι απλώς ένας άλλος ήχος που πρέπει να ανεχθούμε».

Το Broadly επικοινώνησε με τον ίδιο τον υπουργό Υγείας της Σουηδίας, που επιβεβαίωσε τα αρχικά tweets του και είπε ότι αυτό το θέμα εκτείνεται πέρα από ένα στιλ σεξ. «Αυτό, στην πραγματικότητα, δεν σχετίζεται με το θορυβώδες σεξ, έχει να κάνει με τη δημόσια ευημερία», έγραψε ο Wikstrom σε μέιλ του στο Broadly. Σύμφωνα με έρευνες, ο αριθμός των φορών που κάνουν σεξ τα ζευγάρια κάθε μήνα έχει μειωθεί κατά 24% σε λιγότερο από 20 χρόνια. Φυσικά, εάν αυτό ήταν απλώς ανθρώπινη επιλογή, ο Wikstrom δεν θα είχε πρόβλημα με τη μείωση. Αλλά λέει ότι η πτώση «συχνά συνδέεται με την πίεση, το άγχος και το ότι οι άνθρωποι δεν νιώθουν ότι έχουν το ιδανικό σώμα. Αυτό είναι το πρόβλημα. Είμαστε άνθρωποι και έχουμε ανάγκη την οικειότητα».

Ο Kerner διαισθάνθηκε ότι οι δηλώσεις του υπουργού ήταν λιγότερο για την πράξη αυτή καθαυτή και περισσότερο για τις πολιτισμικές επιπτώσεις. «Νομίζω ότι ο Σουηδός υπουργός προσπαθούσε να πει ότι είναι καλύτερα να ζεις σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι κάνουν σεξ και δημιουργούν πρόβλημα στους γείτονές τους με τον θόρυβο από το να ζεις σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι δεν κάνουν σεξ».

Πηγή