Τέλος οι αποχαιρετιστήριες περιοδείες για τους Scorpions
Μια δεκαετία έχει περάσει από τότε που οι Scorpions ανακοίνωσαν την αποχαιρετιστήρια περιοδεία τους και φυσικά ξέρουμε ότι δεν είπαν ποτέ «αντίο». Το συγκρότημα στην πορεία το μετάνιωσε και συνέχισε κανονικότατα με συναυλίες και άλμπουμ.
Μιλώντας σε αμερικάνικο ραδιοφωνικό σταθμό, ο Klaus Meine αναγνώρισε το λάθος εκείνης της ανακοίνωσης λέγοντας ότι δεν έχουν πλέον στο μυαλό τους το «αντίο».
«Τέρμα οι αποχαιρετιστήριες περιοδείες. Αυτό ήταν. Εκείνη την εποχή μάλλον ήταν κακή ιδέα, αλλά κάποιος είχε την αίσθηση ότι αυτό είναι και πρέπει να πούμε αντίο. Αλλά τρία χρόνια μετά και ενώ συνεχίζαμε, καταλάβαμε ότι υπήρχαν πάρα πολλοί νέοι οπαδοί του συγκροτήματος που δεν μας είχαν δει ποτέ. Υπήρχαν πολλοί καλοί λόγοι για να συνεχίσουμε. Και ευτυχώς που το κάναμε» δήλωσε ο 71χρονος τραγουδιστής.
«Πριν από μερικούς μήνες παίξαμε στο Rock in Rio μπροστά σε εκατό χιλιάδες ανθρώπους και τότε καταλαβαίνεις ότι έχεις ακόμα μπόλικη βενζίνη στο ντεπόζιτο. Θα ήταν μία εντελώς λανθασμένη απόφαση αν είχαμε σταματήσει. Μεγαλώνοντας όμως είμαι ρεαλιστής και ξέρω ότι αυτό δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα. Αλλά αυτή τη στιγμή νιώθουμε καλά, είμαστε υγιείς και δυνατοί. Είναι προνόμιο που ακόμα μπορούμε να παίξουμε μπροστά σε τρεις διαφορετικές γενιές και το κάνουμε σε υψηλό επίπεδο».
Οι Scoppions έπαιξαν στην Ελλάδα στις 27 Οκτωβρίου του 2010 στο πλαίσιο της αποχαιρετιστήριας περιοδείας του και από τότε εμφανίστηκαν στη χώρα μας άλλες πέντε φορές.
Μήνυση στους Aerosmith από τον ντράμερ τους – Tου ζήτησαν να κάνει ξανά οντισιόν μετά από 50 χρόνια!
Δικαστική μάχη στον ορίζοντα για τους Aerosmith, αφού ο ντράμερ τους, Joey Kramer, έκανε μήνυση στη μπάντα υποστηρίζοντας ότι δεν τον αφήνουν να επιστρέψει, μετά από μία απουσία λίγων μηνών το 2019 λόγω τραυματισμού.
O Kramer είναι στο συγκρότημα από την πρώτη μέρα της δημιουργίας τους και μαζί με τον Tom Hamilton και τον Steven Tyler είναι τα μοναδικά μέλη που δεν έλειψαν ποτέ από το συγκρότημα.
Στη μήνυση που αποκαλύπτει το TMZ, o Kramer λέει ότι μετά τον τραυματισμό του την Άνοιξη του 2019, ήταν έτοιμος να επιστρέψει λίγους μήνες μετά για τις εμφανίσεις του συγκροτήματος στο Λας Βέγκας. Αντί όμως να γίνει αυτό, λέει ότι τα υπόλοιπα μέλη του επέβαλαν να κάνει οντισιόν για να αποδείξει ότι μπορεί να παίξει. Αυτό δεν συνέβη ποτέ με κανένα άλλο από τα μέλη που για διάφορους λόγους είχε χρειαστεί να λείψουν στο παρελθόν.
Αυτή η διαδικασία προκάλεσε πολλά προβλήματα στην υγεία του και όπως λέει χρειάστηκε όχι μόνο να νοσηλευτεί τον Νοέμβριο, αλλά να καλύψει και τα έξοδα για την πληρωμή του αντικαταστάτη του στις εμφανίσεις του συγκροτήματος.
Τελικά, δέχθηκε να κάνει την οντισιόν, αλλά κανένα από τα μέλη δεν έδωσε το παρών και τον ανάγκασαν να παίξει με μετρονόμο και να στείλει τις ηχογραφήσεις για να αξιολογηθούν.
Ούτε και μετά από αυτό του επέτρεψαν να επιστρέψει όμως, αφού του είπαν ότι δεν έδειξε την κατάλληλη ενέργεια στο παίξιμο του. Ο Joey Kramer, ζητά από το δικαστήριο να επιστρέψει στην μπάντα που έχει προγραμματισμένες εμφανίσεις για τα 50 της χρόνια αλλά και παρουσία στα grammy.
Πηγές κοντά στους Aerosmith, τόνισαν στο TMZ ότι δόθηκαν πολλές ευκαιρίες στον ντράμερ να επιστρέψει και δεν το έκανε ενώ επιβεβαίωσαν την οντισιόν λέγοντας ότι το παίξιμο του δεν ήταν καλό. Λένε μάλιστα ότι ο λόγος που το κάνει είναι για δημοσιότητα εξαιτίας των grammy που πλησιάζουν.
Έχοντας μια ιδιαίτερη (πονεμένη, που χρήζει ψυχανάλυσης και βέβαια δεν είναι της παρούσης) σχέση με την πρωτιά, καθώς ως παιδί και έφηβη ήμουν «η πρώτη μαθήτρια», αλλά και ως μαμά έχω ένα γιο και μια κόρη «πρώτους μαθητές», το θέμα των σχολικών και εξωσχολικών επιδόσεων των παιδιών και οι ψυχολογικές προεκτάσεις του με έχει απασχολήσει και προβληματίσει πολύ. Κυρίως γιατί βλέπω ότι, όσο και αν συνειδητοποιώ ότι αυτό είναι λάθος, είμαι ιδιαίτερα απαιτητική με τα παιδιά μου. Αναρωτιέμαι, συχνά, λοιπόν, σε ποιο βαθμό η πρωτιά είναι επιδίωξη του παιδιού και σε ποιο βαθμό είναι επιδίωξη του γονέα; Τα ίδια τι θα έκαναν αν δεν με είχαν πάνω από το κεφάλι τους; Άραγε είμαι απαιτητική για το δικό τους καλό ή γιατί επιδιώκω τη δική μου ψυχική ικανοποίηση, μέσα από τις επιτυχίες τους;
Αναρωτιέμαι ακόμα τι συμβαίνει με τον συναγωνισμό ή αλλιώς με την -προ πολλού χαμένη- «ευγενή άμιλλα», που πανεύκολα μετατρέπεται σε σκληρό ανταγωνισμό και… σε ξεκατίνιασμα; Εσείς προβληματίζετε σχετικά με το πότε το κυνήγι για την πρωτιά έγινε τόσο επικίνδυνο; Και κυρίως ποια προβλήματα κουβαλάμε όλοι εμείς οι γονείς, που σε πηγαδάκια έξω από το σχολείο, σε μακροσκελή τηλεφωνήματα και σε διαδικτυακά fora κατηγορούμε δασκάλους, καθηγητές και προπονητές ότι αδικούν κατάφορα τα «αστέρια μας»; Γιατί μας ενδιαφέρει πόσο πήρε στα μαθηματικά ο Γιώργος, ενώ ο γιος μας είναι ο Δημήτρης; Γιατί χρονομετράμε πόση ώρα έπαιξε πεντάδα ο Νίκος, ενώ ο γιος μας είναι ο Κώστας; Γιατί δυσανασχετούμε με την κόρη μας την Κατερίνα που πήρε Α στο τεστ γλώσσας και όχι Α! όπως η Σοφία, της γειτόνισσας; Γιατί ερχόμαστε στα χέρια με τον μπαμπά του Παναγιώτη που κάθεται δίπλα μας στην κερκίδα για το αν ήταν φάουλ ή όχι το κλωτσομπουνίδι που έκανε στο γιο του ο Αντωνάκης μας; (Και μετά, off the record, λέμε στον Αντωνάκη ένα μεγαλοπρεπές «Καλά του έκανες, του κωλόπαιδου, στην είχε φυλαγμένη»). Και τέλος πάντων, γιατί απαιτούμε από τα παιδιά μας να είναι πάντα εξαιρετικά σε ό,τι κάνουν και δεν αποδεχόμαστε ότι μπορεί και να μην είναι εξαιρετικά ή τουλάχιστον να μην είναι πάντα εξαιρετικά ή να μην είναι εξαιρετικά σε όλα; Και γιατί πέφτουμε στα πατώματα με τις αποτυχίες τους;
Για όλους αυτούς τους προβληματισμούς, μιλήσαμε για την πρωτιά και τον ανταγωνισμό με την ψυχολόγο-ψυχοθεραπεύτρια παιδιών και εφήβων Δρ Λήδα Αναγνωστάκη.
Μέτρον Άριστον
Η κ. Αναγνωστάκη μάς λέει καταρχάς ότι η ανάγκη για πρωτιά (δηλαδή ο ανταγωνισμός) είναι μία μορφή επιθετικότητας. Ας μη μας φοβίζει η λέξη. Η επιθετικότητα στον άνθρωπο θεωρείται εγγενής και ως ένα βαθμό επιθυμητή και αναγκαία. Αυτή μας επιτρέπει να επιζήσουμε (να σκεφτούμε, για παράδειγμα ως αντιδιαστολή, ένα βρέφος που είναι νωθρό, υποτονικό, δεν εξερευνά το σώμα της μητέρας με στόχο να βρει τη θηλή και να κρατηθεί γερά από αυτή) και να εξερευνήσουμε τον κόσμο. Δεν είναι τυχαίο που λέμε «κατακτάμε» τη γνώση. Ο ανταγωνισμός, επίσης, θεωρείται ένα απαραίτητο στάδιο στην ψυχική ανάπτυξη του ανθρώπου Άλλωστε, τι άλλο είναι το οιδιπόδειο σύμπλεγμα, που το παιδί καλείται να ανταγωνιστεί το γονέα του ίδιου φύλου για να κάνει δικό του το γονέα το άλλου φύλου; Όμως, όλο αυτό χρειάζεται μέτρο. Διότι η επιθετικότητα, αν δεν μετριάζεται, μπορεί να αποβεί ψυχικά επιζήμια. Το ότι έχω την επιθυμία να κατακτήσω κάτι, να διακριθώ, δεν σημαίνει (ή δεν πρέπει να σημαίνει) ότι καταστρέφομαι αν αυτό δεν συμβεί.
Στο σημείο αυτό, η κ. Αναγνωστάκη εισάγει στη συζήτηση την έννοια της αντοχής στη ματαίωση, ότι, δηλαδή, αντέχω αν κάτι δεν γίνει όπως το θέλω (και προσπαθώ ξανά). Οι ματαιώσεις είναι δεδομένες στη ζωή μας. Όλοι, μα όλοι, θα βιώσουμε αποτυχίες, δεν γίνεται διαφορετικά. Και μάλιστα, οι ματαιώσεις, οι μικρές «αποτυχίες» εισάγονται από πολύ νωρίς στη ζωή μας. Η πρώτη, ας πούμε, ματαίωση γίνεται φυσιολογικά, όταν ένα βρέφος πεινάει και δεν εμφανίζεται αυτόματα η μαμά για να το θηλάσει ή για να του δώσει το μπουκάλι. Το αφήνει λίγο να περιμένει… Όχι γιατί το έχει βάλει σκοπό να το κάνει, αλλά γιατί έτσι είναι η πραγματικότητα. Όλοι χρειάζεται να περιμένουμε κάποιες φορές. Η μαμά που δεν εμφανίζεται μαγικά (αλλά εμφανίζεται μετά από λίγο) δίνει το πρώτο μάθημα για την αντοχή στη ματαίωση, μία τόσο βασική ικανότητα για τους ανθρώπους. Σύμφωνα με τη θεωρία, αυτό που ονομάζουμε «αρκετά καλή μητέρα» (η «τέλεια μητέρα» είναι ένα αφύσικο ον) με κάποιο τρόπο καταφέρνει να συντονίζεται με το παιδί της και γνωρίζει πόσο μπορεί να το αφήσει να περιμένει, δίνοντάς του μεν την ικανοποίηση που ζητά, αλλά και από την άλλη, προετοιμάζοντάς το σιγά-σιγά να αντέχει τη ματαίωση.
Ο ρόλος των γονέων στην πρωτιά
Επιστρέφουμε στις σχολικές και εξωσχολικές επιδόσεις. Τι κάνουν ή καλύτερα τι πρέπει να κάνουν οι γονείς; Η απάντηση, σύμφωνα με την κ. Αναγνωστάκη, είναι μάλλον απλή. Δίνουμε κίνητρα στα παιδιά για να προσπαθούν, επιβραβεύουμε την προσπάθεια και την επιτυχία και δεν απογοητευόμαστε με την αποτυχία. Οι έπαινοι που δίνουμε (και πρέπει να δίνουμε) πρέπει να είναι πάντα ειλικρινείς, αντίστοιχοι με αυτό που κατάφερε το παιδί. Τα μικρά μας δεν βοηθιούνται από την υπερβολή. Άλλωστε τι νομίζουμε; Ότι δεν καταλαβαίνουν τα ίδια αν αυτό που κατάφεραν είναι σημαντικό και σε ποιο βαθμό; Από την άλλη η επιβράβευση πρέπει να δίνεται. Είναι η ενθάρρυνση και για άλλες προσπάθειες και μία σημαντική ανταμοιβή για την κατάκτηση του στόχου. Ας μην φαντάζεται κάποιος γονιός ότι τα παιδιά διαβάζουν τα μαθήματά τους για τη χαρά της γνώσης, αυτό έρχεται πολύ αργότερα, στην εφηβεία και αν… Επίσης, ο έπαινος είναι μία σοβαρή ένδειξη ότι ο γονέας «βλέπει» το παιδί, παρακολουθεί με τι ασχολείται, τι προσπαθεί και πού δυσκολεύεται…
Γονείς- νάρκισσοι
Γιατί, όμως, γύρω μας βλέπουμε τόση ανησυχία και ένταση για τις επιδόσεις των παιδιών; Όπως εξηγεί η κ. Αναγνωστάκη, το πρόβλημα αρχίζει όταν το παιδί γίνεται η ναρκισσιστική προέκταση του γονέα. Γονείς που οι ίδιοι δεν είναι ώριμοι ψυχικά για να αντέξουν τη ματαίωση και να στραφούν σε ρεαλιστικές προσδοκίες (και που πολύ πιθανό να έχουν οι ίδιοι στραπατσαριστεί από τις απογοητεύσεις της πραγματικότητας) βλέπουν το παιδί τους σαν το όγδοο θαύμα του κόσμου, καθώς προβάλλουν σε αυτό όλο το δικό τους ναρκισσισμό. Αλίμονο σε όποιον το αμφισβητήσει (δάσκαλοι, άλλοι γονείς, προπονητές), αλλά αλίμονο και στο ίδιο το παιδί, που δεν του δίνεται κανένα περιθώριο να μην τα καταφέρει. Αλλά και αν τα καταφέρει ενσταλάζεται μέσα του ότι αυτό που μετράει δεν είναι το ίδιο, αλλά οι επιδόσεις του. Ο φόβος της αποτυχίας που πιθανά έχει το παιδί αυτό δεν είναι μόνο ότι φοβάται αν θα αποτύχει σε κάτι, αλλά, πολύ περισσότερο, φοβάται γιατί η αγάπη των γονέων του μοιάζει να δίνεται υπό όρους.
Μιλάμε λοιπόν για γονείς που δεν έχουν αντοχή στη ματαίωση και αυτό μεταδίδουν στο παιδί τους, προσφέροντας του μία πολύ κακή υπηρεσία, καθώς δεν το διδάσκουν να διαχειρίζεται τις αποτυχίες (που είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα βιώσει, τουλάχιστον σε κάποιο τομέα -μαθησιακό, κοινωνικό, επαγγελματικό, ερωτικό…) και να «ξανασηκώνεται» και να ξαναπροσπαθεί. Ναι, είναι αυτοί οι γονείς που «στήνουν» το πού θα πέσει το φλουρί της βασιλόπιτας, καθώς δεν σκέφτονται (ίσως δεν αντέχουν να σκεφτούν) ότι αυτή η πιθανή μικρή, ανώδυνη, αποτυχία (το φλουρί να πέσει σε κάποιον άλλο!) είναι μία απαραίτητη και ωφέλιμη εισαγωγή στην πραγματικότητα για το παιδί τους.
Η ελληνική κοινωνία
Η κ. Αναγνωστάκη εκτιμά ότι η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει την ματαίωση και αισθάνεται ότι αυτό αντανακλάται και στην εκπαίδευση. Με άλλα λόγια, εξηγεί, οι Έλληνες δεν αντέχουμε το γεγονός ότι έχουμε τρωτά και αδυναμίες, ότι δεν μας χρωστάνε όλοι, και ότι οφείλουμε εμείς να παλέψουμε για να κατακτήσουμε αυτό που επιθυμούμε. Και μάλιστα, αισθανόμαστε μεγάλη καχυποψία όταν κάποιος διαπρέπει σε κάποιο τομέα, σαν να απειλούμαστε από αυτό, αντί να έχουμε τη συναισθηματική ασφάλεια να αναγνωρίσουμε ότι δεν τα καταφέρνουμε όλοι σε όλα και στον ίδιο βαθμό, ότι ο καθένας οφείλει να κάνει τη δική του προσπάθεια και ότι θα αναμετράται πάντα με μέτρο τις δικές του δυνατότητες και επιθυμίες.
Συνοψίζοντας, λοιπόν, δεν υπάρχει τελειότητα. Αυτή είναι μύθος και ταυτόχρονα φυλακή για αυτόν που την κυνηγάει. Ας μην την απαιτούμε από τα παιδιά μας και ας μην έχουμε μεγάλες προσδοκίες, αλλά προσδοκίες ρεαλιστικές. Τι σημαίνει αυτό; Να αποδεχτούμε τα παιδιά μας όπως είναι. Άριστα σε κάποιους τομείς, πολύ καλά σε άλλους, μέτρια κάπου αλλού, ακόμα και… χάλια. Να μην τα συγκρίνουμε. Να μην τα βάζουμε να ανταγωνίζονται τους φίλους, τους συμμαθητές, τους συναθλητές τους. Να μην κατηγορούμε όσους τα διδάσκουν ότι τα αδικούν. Μόνο με τον τρόπο αυτό θα τα οδηγήσουμε να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν, να προσπαθούν, να αγωνίζονται, να βελτιώνονται, να έχουν ως στόχο τους το καλύτερο δυνατόν. Όχι το άριστο. Όχι το τέλειο. Ό,τι καλύτερο μπορούν, με βάση την ευφυΐα και τα ταλέντα που διαθέτουν. Αυτή θα είναι η πιο μεγάλη νίκη τους. Τότε θα είναι πραγματικοί σούπερ ήρωες.
630.000€ αποζημίωση θα πληρώσει το Παν/μιο Θεσσαλίας για θάνατο φοιτητή σε εξέταση μαθήματος!
ερή καμπάνα για το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας που καλείται να σκάσει αποζημίωση ύψους 630.000 ευρώ στην οικογένεια του 20χρονου Κύπριου φοιτητή, Ιάκωβου Μεταξά, που έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια εξέτασης.
Ύστερα από πολυετή δικαστική αντιπαράθεση, το Διοικητικό Εφετείο Λάρισας απέρριψε την έφεση που κατέθεσε το ΤΕΙ Θεσσαλίας στην αρχική απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου, δικαιώνοντας έτσι την οικογένεια του αδικοχαμένου φοιτητή, και αποφάσισε πως το χρηματικό ποσό που πρέπει να δώσει το Πανεπιστήμιο, το οποίο εντάχθηκε το ΤΕΙ Θεσσαλίας, ως «αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης», είναι τα 630 χιλιάρικα.
Ειδικότερα, η απόφαση αυτή εξηγείται ως αποζημίωση στην οικογένεια μεταξύ των οποίων, στον πατέρα, στην μητέρα, στα τέσσερα αδέλφια,όπως και τη γιαγιά του 20χρονου φοιτητή, με χρηματική αποζημίωση λόγω ψυχικής οδύνης που κυμαίνεται από 10.000 ευρώ έως 100.000 ευρώ ανά μέλος της οικογένειας.
Σημειώνεται ότι στο ποινικό μέρος, το Τριμελές Εφετείο Λάρισας τον Νοέμβριο του 2013 έκρινε ενόχους τους δύο καθηγητές του Τμήματος Ηλεκτρολογίας, καθώς είχαν την ευθύνη του μαθήματος, για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Μάλιστα το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δέχτηκε ελαφρυντικά και για τους δύο κατηγορούμενους και μείωσε την πρωτόδικη ποινή, σε τελική ποινή φυλάκισης 20 μηνών τον έναν και ενός έτους τον άλλο, με τριετή αναστολή και για τους δύο που αφέθηκαν ελεύθεροι.
Με τους δύο κατηγορούμενους εκπαιδευτικούς να ισχυρίζονται κατά την ακροαματική διαδικασία ότι ο θάνατος του σπουδαστή οφείλεται σε καρδιολογικό πρόβλημα, εκδοχή που δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο.
Η μοιραία εξέταση
Το κακό συνέβη το 2007, όταν κατά τη διάρκεια εξέτασης εργαστηριακού μαθήματος στην εξεταστική του Ιουνίου, ο Ιάκωβος έπαθε ηλεκτροπληξία με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του. Και ενώ στην αρχή ο θάνατός του αποδόθηκε σε καρδιοπάθεια, στη συνέχεια η ιατροδικαστική εξέταση έδειξε πως η ηλεκτροπληξία ήταν η αιτία.
Αναλυτικά, όπως σημειώνεται στη δικογραφία:
«Στις 18.6.2007 από ώρα 16:00 έως 18:00 κατά τη διενέργεια εξετάσεων Β’ εξαμήνου στο μάθημα «Εργαστήριο Ηλεκτροτεχνίας II» του Τμήματος Ηλεκτρολογίας της Σχολής Τεχνολογικών Εφαρμογών του ΤΕΙ Λάρισας από (σ.σ. αναφέρονται τα ονόματα των εκπαιδευτικών του ΤΕΙ) ηλεκτρολόγο μηχανικό, ως εποπτεύοντα αναπληρωτή καθηγητή και, τεχνολόγο ηλεκτρολόγο μηχανικό, καθηγητή εφαρμογών του ως άνω Τμήματος, και υπεύθυνο για την καλή λειτουργία του εργαστηρίου, προσήλθε προς εξέταση ο σπουδαστής του Τμήματος Ιάκωβος Μεταξάς, γεννηθείς στη Λευκωσία Κύπρου στις 5.10.1987 μαζί με άλλους επτά σπουδαστές.
Σκοπός του πειράματος ήταν η εξοικείωση των σπουδαστών με τριφασικό και εναλλασσόμενο ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο και χρησιμοποιούνταν κατά την εκτέλεσή του. Αφού ο εν λόγω σπουδαστής έλαβε το θέμα εξέτασης, κάθισε σε πάγκο εργασίας ευρισκόμενο στη βόρεια πλευρά της αίθουσας, επί του οποίου υπήρχαν: α) μία πινακίδα από διαφανές πλαστικό υλικό (μονωτικό) με προσαρμοσμένες έξι υποδοχές (ντουί) και ισάριθμους λαμπτήρες πυρακτώσεως 100 WATT, ένας πλαστικός πίνακας με τρεις ασφαλειοδιακόπτες, τρεις υποδοχές για την τροφοδοσία της πινακίδας με ρεύμα και υποδοχές με καλωδιώσεις στο εσωτερικό της πινακίδας που επέτρεπαν διάφορους τρόπους σύνδεσης των λαμπτήρων, β) διάφορα ελεύθερα καλώδια με βύσματα στα άκρα για την εκτέλεση της συνδεσμολογίας, γ) ένα καλώδιο τροφοδοσίας της πινακίδας, στο ένα άκρο του οποίου υπήρχαν τρεις ρευματοδότες (πρίζες) προσαρμοσμένοι στην πινακίδα και στο άλλο άκρο ένας τριφασικός ρευματολήπτης (φις) που έπαιρνε ρεύμα από έναν τριφασικό ρευματοδότη ευρισκόμενο στον τοίχο της αίθουσας πίσω από τον πάγκο εργασίας και δ) ένα βολτόμετρο και ένα αμπερόμετρο.
Ένα τμήμα των ακροδεκτών του καλωδίου τροφοδοσίας ήταν μεταλλικό χωρίς πλαστικό περίβλημα, ενώ το υπόλοιπο είχε πλαστικό περίβλημα και μία πολύ μικρή βίδα. Μετά την εκτέλεση της συνδεσμολογίας από τον ως άνω σπουδαστή, ο καθηγητής (σ.σ. αναφέρεται το όνομά του) την έλεγξε και ενεργοποίησε το κύκλωμα ανοίγοντας τους ασφαλειοδιακόπτες της πινακίδας, ώστε ο σπουδαστής να πραγματοποιήσει τις μετρήσεις που απαιτούσε η άσκηση με το βολτόμετρο και το αμπερόμετρο και να καταγράψει τις ενδείξεις στη φωτοτυπία των θεμάτων.
Ακολούθως, ολοκληρώθηκε η εξέταση και ο ίδιος Καθηγητής παρέλαβε το γραπτό και απομακρύνθηκε προς την έδρα χωρίς να απομονώσει ηλεκτρικά το κύκλωμα, δηλαδή χωρίς να βγάλει τον ρευματολήπτη του καλωδίου τροφοδοσίας από τον ρευματοδότη του τοίχου. Στη συνέχεια λόγω διαρροής ρεύματος, την οποία δεν διέκοψε ο διακόπτης διαφυγής (ρελέ ασφαλείας), από την επαφή των χεριών του Ιακώβου Μεταξά που εξαιτίας της υψηλής θερμοκρασίας ήταν ιδρωμένα, με τους ακάλυπτους μεταλλικούς ακροδέκτες του καλωδίου τροφοδοσίας, που βρίσκονταν υπό τάση καθόσον το κύκλωμα ήταν ακόμα σε λειτουργία, το ηλεκτρικό ρεύμα διήλθε από το σώμα του, οπότε τινάχθηκε, έχασε τις αισθήσεις του και έπεσε προς τα πίσω και δεξιά παρασύροντας και την πινακίδα της άσκησης».
Η ηλεκτροπληξία ως αιτία
Στη δικογραφία σημειώνετα παρακάτω πως «του χορηγήθηκαν πρώτες βοήθειες και εκλήθη ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, με το οποίο μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Σύμφωνα δε με την ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας – νεκροτομής της ιατροδικαστή της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Λάρισας Ρουμπίνης Λεονταρή, ο θάνατος οφείλεται σε ηλεκτροπληξία, ενώ σύμφωνα με την έκθεση ιστολογικής εξέτασης βιολογικών υλικών του ιατροδικαστή της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών Νικολάου Γούτα, το συμπέρασμα από την εξέταση είναι «αλλοιώσεις συμβατές με τις παρατηρούμενες σε ηλεκτροπληξία».
Εξάλλου, από την κατασκευή της εσωτερικής ηλεκτρικής εγκατάστασης του εργαστηρίου στα μέσα της δεκαετίας του 1970 έως την επέλευση του ως άνω θανάτου δεν υποβλήθηκε αίτημα ούτε πραγματοποιήθηκε αντικατάστασή της, η δε συντήρησή της έγινε κατά καιρούς από το Τμήμα συντήρησης χωρίς τήρηση σχετικού βιβλίου.
Ένοχοι οι Καθηγητές
Τέλος, με την 1120/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας οι προαναφερόμενοι Καθηγητές κρίθηκαν ένοχοι για ανθρωποκτονία από αμέλεια και άσκησαν έφεση. Με την 1355/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας (που κατέστη αμετάκλητη με την 524/2015 απόφαση του Αρείου Πάγου έπειτα από άσκηση αναίρεσης) μόνο του ενός καθηγητή (σ.σ. αναφέρεται το όνομα του καθηγητή) «κρίθηκαν ένοχοι για ανθρωποκτονία από αμέλεια του Ιάκωβου Μεταξά, ο θάνατος του οποίου επήλθε από ηλεκτροπληξία και όχι από καρδιοπάθεια, λόγω των παραλείψεων των εν λόγω εφεσιβλήτων να προβλέψουν τον κίνδυνο ηλεκτροπληξίας και να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για την αποτροπή του, παρότι είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς τούτο».
Ειδικότερα, κρίθηκε ότι ο καθηγητής «δεν έλαβε όλα τα απαραίτητα και αποτελεσματικά μέτρα ασφαλείας για την προφύλαξη του σπουδαστή από κίνδυνο ηλεκτροπληξίας, όπως όφειλε, ενόψει της ιδιότητάς του ως εξεταστή και εποπτεύοντος καθηγητή του μαθήματος και σύμφωνα με τους αναγνωρισμένους κανόνες της επιστήμης και τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 περ. γ του Κανονισμού Σπουδών του ΤΕΙ Λάρισας, λόγω και της επικινδυνότητας της εργαστηριακής άσκησης και της ιδιότητας του θανόντος ως σπουδαστή, και συγκεκριμένα ενώ όφειλε να είναι παρών και να επιτηρεί τον σπουδαστή καθ’ όλο το χρονικό διάστημα που το κύκλωμα ήταν υπό τάση προς αποτροπή τυχόν επικίνδυνης ενέργειας από τον τελευταίο, να απομονώσει ηλεκτρικά το κύκλωμα μετά την ολοκλήρωση του πειράματος βγάζοντας τον ρευματολήπτη του καλωδίου τροφοδοσίας από τον ρευματοδότη (το φις από την πρίζα) και να μην επιτρέψει την εκτέλεση του πειράματος με καλώδιο με εκτεθειμένους, μη μονωμένους μεταλλικούς ακροδέκτες, παρέλειψε να εκπληρώσει τις ως άνω υποχρεώσεις». Επίσης, κρίθηκε ότι «στην ίδια παράλειψη υπέπεσε» και ο έτερος εκπαιδευτικός «ο οποίος ως υπεύθυνος για την καλή λειτουργία του εργαστηρίου ηλεκτροτεχνίας δεν μερίμνησε, προκειμένου να χρησιμοποιούνται σ’ αυτό μόνο μονωμένοι ακροδέκτες και όχι με γυμνό μεταλλικό μέρος».
Σημασία έχει να “φτιάξεις” ανθρώπους με αγάπη στην καρδιά
Δεν χρειάζεται να μεγαλώνουμε άλλους στρατιώτες. Ανθρώπους με αγάπη στην καρδιά χρειαζόμαστε.
Εμείς αποτύχαμε.
Η Αυστραλία καίγεται. Ο Αμαζόνιος κάηκε. Οι γείτονες μας πολεμούν. Εμείς βουτάμε όλο και περισσότερο στην εγκληματικότητα.
Μοιάζει σαν ο πλανήτης να καταστρέφεται. Βασικά ο πλανήτης Γη καταστρέφεται.
Εμείς αποτύχαμε.
Η μόνη ελπίδα μας είναι τα παιδιά. Να μεγαλώσουμε παιδιά με ενσυναίσθηση, να μεγαλώσουμε ανθρώπους που ξέρουν να αγαπούν και νοιάζονται.
Για αυτό μπαμπάδες και μαμάδες του κόσμου δεν έχει καμία σημασία με τι ρούχα ντύνετε τα μωρά σας, αρκεί να τους μαθαίνετε να νιώθουν ζεστασιά στην αγκαλιά σας ώστε να μπορέσουν να την προσφέρουν στον κόσμο, έπειτα.
Δεν έχει σημασία αν θηλάζετε η δίνετε ξένο γάλα, αρκεί το μωρό σας να νιώθει χορτάτο για να μπορεί να δίνει απλόχερα φαγητό σε όποιον το έχει ανάγκη έπειτα.
Δεν έχει σημασία αν πρέπει να επιστρέψετε στη δουλειά… Αρκεί όταν γυρνάτε σπίτι να αφοσιώνεστε στο παιχνίδι μαζί του. Έτσι θα του μάθετε να αφιερώνει χρόνο και προσοχή σε ότι αγαπάει.
Δεν έχει σημασία αν το κοιμήσετε στο κρεβάτι του η στο κρεβάτι σας… Αρκεί να του μάθετε να αγκαλιάζει όσους το έχουν ανάγκη.
Τίποτα δεν έχει σημασία από όσα κάθε μέρα μας βασανίζουν το μυαλό… Αν δεν έχουμε πλανήτη για να ζήσουν τα παιδιά μας.
Γυρίστε σπίτι και χορέψτε μαζί του… Χρειαζόμαστε χαρούμενους ανθρώπους.
Γυρίστε και φιλήστε το, αγκαλιάστε το…
Χρειαζόμαστε τρυφερούς ανθρώπους.
Γυρίστε και μιλήστε ΣΕ αυτό, ΟΧΙ για αυτό, όσο ημερών, μηνών η χρόνων και να είναι…
Χρειαζόμαστε ανθρώπους που θα νοιάζονται να ακούσουν.
Γυρίστε σπίτι, πάρτε το αγκαλιά και βγάλτε το έξω… Να γνωρίσει τον κόσμο.
Χρειαζόμαστε ανθρώπους που θα επιθυμούν να προστατεύσουν το “σπίτι” τους.
Είστε ο πλανήτης τους… Ότι τους δώσετε απλόχερα θα το μοιράσουν αβίαστα στο μέλλον.
Με μια αυστηρή πινακίδα σχολείο καλεί τους γονείς να κλείνουν τα κινητά όταν παραλαμβάνουν τα παιδιά τους
«Χαιρέτισε το ΠΑΙΔΙ σου με ένα ΧΑΜΟΓΕΛΟ – ΟΧΙ ΜΕ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ» γράφει η μεγάλη κίτρινη πινακίδα που τοποθετήθηκε έξω από το Δημοτικό σχολείο Redwood, στην περιοχή Sinfin του Derby της Μ. Βρετανίας, καλώντας τους γονείς να ασχολούνται περισσότερο με τα παιδιά τους έπειτα από μια ολόκληρη ημέρα χωριστά.
Η πρωτοβουλία αυτή δύο δασκάλων του σχολείου, να τοποθετήσουν αντίστοιχες πινακίδες και στις τρεις εξόδους του σχολείου έγινε δεκτή με θετικές αντιδράσεις από την πλειοψηφία των γονιών, με πολλούς να συμφωνούν με την εν λόγω παρότρυνση.
Όπως χαρακτηριστικά λένε οι εκπαιδευτικοί που ανέλαβαν την τοποθέτηση των πινακίδων: «Οι πινακίδες αυτές στόχο έχουν να θυμίσουν στους γονείς πόσο σημαντικό είναι να χαιρετούν τα παιδιά τους και να τα ενθαρρύνουν να μιλήσουν για τη μέρα τους και για όσα έκαναν στο σχολείο.»
«Υπερβολικά απασχολημένοι με το κινητό»
Μια μαμά που έχει δύο παιδιά στο σχολείο είπε σχετικά: «Οι γονείς δεν θα πρέπει να περιμένουν από μία πινακίδα να τους πει, ότι πρέπει να ασχολούνται περισσότερο με τα παιδιά τους. Εγώ ρωτώ πάντα τα παιδιά μου πώς ήταν η μέρα τους και ποια η αγαπημένη τους στιγμή.
Αν, όμως, κάτσεις στην παιδική χαρά και κοιτάξεις γύρω σου θα δεις, ότι ο αριθμός των γονιών που κοιτάζουν αποκλειστικά το κινητό τους είναι σοκαριστικός. Είναι λυπηρό να βλέπεις, ότι μία συσκευή είναι πιο σημαντικό από ένα παιδί.»
Μια άλλη μαμά συμφωνεί, ότι συχνά οι γονείς είναι υπερβολικά αφοσιωμένοι στο κινητό τους, τόσο που ούτε καν βλέπουν τα παιδιά τους την ώρα που βγαίνουν από το σχολείο. «Δεν ξέρουν καν τι συμβαίνει στη ζωή του παιδιού τους», λέει η εν λόγω μαμά.
Έχει το σχολείο δικαίωμα να λέει στους γονείς τι πρέπει και δεν πρέπει να κάνουν; Ίσως όχι. Θα καταφέρει, όμως, η ταμπέλα αυτή να τους τραβήξει την προσοχή και ίσως να τους κάνει να κλείσουν το κινητό τους; Το πιθανότερο…
Ιπτάμενο ταξί χωρίς πιλότο έκανε την πρώτη δοκιμαστική πτήση στη Βόρεια Καρολίνα, παρουσία αξιωματούχων της πολιτείας των ΗΠΑ και περίπου 100 θεατών.
Την επίδειξη πτήσης του αυτόνομου αεροσκάφους EHang 216 παρακολούθησαν ο κυβερνήτης Ρόι Κούπερ και εκπρόσωποι των υπηρεσιών του υπουργείου Μεταφορών των ΗΠΑ.
Το διθέσιο drone έχει σχεδιαστεί για τη μεταφορά εμπορευμάτων και επιβατών.
“Τα αυτόνομα διασυνδεδεμένα οχήματα οποιουδήποτε τύπου είναι εκεί όπου κατευθύνονται οι μεταφορές”, δήλωσε ο ειδικός της υπηρεσίας του υπουργείου Μεταφορών στη Βόρεια Καρολίνα, Τζιμ Τρόγκντον, στο The News & Observer.
“Θέλουμε να προσφέρουμε τέτοιου είδους ευκαιρίες για να διασφαλίσουμε ότι είμαστε οικονομικά ανταγωνιστικοί”, πρόσθεσε.
Οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για το πρότζεκτ της EHang, καθώς η εταιρεία αναπτύσσει επίσης ένα σύστημα διαχείρισης του εναέριου χώρου σχεδιασμένου να καθοδηγεί εκατοντάδες ιπτάμενα ταξί ταυτόχρονα.
Ο Derrick Xiong, συνιδρυτής της Ehang, δήλωσε ότι η εταιρεία έχει κάνει προηγουμένως επίδειξη πτήσεων στην Ευρώπη, την Ασία και τη Μέση Ανατολή.
Η δοκιμαστική πτήση στην πίστα του State Highway Patrol, νότια της πόλης Ράλεϊ έγινε χωρίς επιβαίνοντες στο αεροσκάφος, καθώς οι κανόνες της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Αεροπλοΐας δεν επιτρέπουν επί του παρόντος αυτόνομα αεροσκάφη να μεταφέρουν επιβάτες.
Η Ελληνική σόδα με φυσικό μαστιχέλαιο διπλής χωνευτικής δράσης & 0% θερμίδες
Ένα από τα καινοτόμα προϊόντα που παράγει η εταιρία Χιώ είναι η σόδα με φυσικό μαστιχέλαιο Χίου.
Αξιοποιώντας τις ευεργετικές ιδιότητες της Μαστίχας, συνδυάζοντας το φυσικό μαστιχέλαιο με τη σόδα, παράχθηκε αυτό το δροσιστικό και απολαυστικό ρόφημα διπλής χωνευτικής δράσης. Ο% θερμίδες 100% γεύση.
Η Μαστίχα είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο, φημισμένη για το άρωμα και την μοναδική ξεχωριστή της γεύση. Εκτός των άλλων, παρουσιάζει πολλές ευεργετικές δράσεις για την υγεία.
Οι κυριότερες: Μειώνει τα επίπεδα σακχάρου και χοληστερόλης. Έχει αντικαρκινική δράση Προστατεύει το αναπνευστικό σύστημα. Θεραπεύει το πεπτικό έλκος και την δυσπεψία. Παρουσιάζει αντιμικροβιακές και αντιαλλεργικές ιδιότητες. Συνδέεται με την υγεία της στοματικής κοιλότητας. Η εταιρία Χιώ όμως δεν έμεινε εδώ. Οραματίζονται και δημιουργούν συνεχώς νέα προϊόντα με μοναδικό συστατικό την φύση! Την Σόδα Χιώ θα την βρείτε σε επιλεγμένα καταστήματα.
Τέσσερα χιονοδρονικά κοντά στην Αθήνα, ιδανικά και για ημερήσια εκδρομή.
Οδεύουμε σιγά σιγά στην καρδιά του χειμώνα και ήδη τα περισσότερα βουνά της χώρας έχουν… ασπρίσει. Μια βόλτα για σκι είναι ιδανική έξοδος για να διασκεδάσουν μικροί και μεγάλοι μακριά από το κλεινόν άστυ, πόσο μάλλον αν αυτή είναι και ημερήσια!
Ο κοσμικός Παρνασσός
Το πανέμορφο Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού απέχει από την Αθήνα μόλις 2 ώρες και μπορεί να ικανοποιήσει τα γούστα κάθε σκιέρ! Λειτουργεί αδιάκοπα από το 1976 σε υψόμετρο 1.640 έως 2.260 μέτρων. Είναι το μεγαλύτερο χιονοδρομικό κέντρο της χώρας διαθέτοντας 23 πίστες (ορισμένες από τις οποίες πιστοποιημένες από τη διεθνή ομοσπονδία χιονοδρομίας F.I.S. για διεξαγωγή αγώνων) συνολικού μήκους 34 χιλιομέτρων για όλα τα επίπεδα ικανότητας και σε όλους τους βαθμούς δυσκολίας. Με τον εκσυγχρονισμό των αναβατήρων και την ενοποίηση των εγκαταστάσεων Κελαριών – Φτερόλακας αποτελεί ένα από τα αρτιότερα και πιο σύγχρονα τεχνολογικά χιονοδρομικό κέντρο της χώρας.
Ανάμεσα στις εγκαταστάσεις του περιλαμβάνονται καταστήματα μαζικής εστίασης και αναψυχής, ενοικίασης, συντήρησης και πώλησης χιονοδρομικού εξοπλισμού και λειτουργούν σχολές εκμάθησης σκι, ενώ διαθέτει και κατάστημα αναμνηστικών ειδών. Εξασφαλίζεται επίσης παροχή πρώτων βοηθειών με παρουσία γιατρού και νοσοκόμου.
Την ημερήσια απόδραση μπορεί να συμπληρώσει κάποιος με μία όμορφη βόλτα στην κοσμική Αράχωβα ή -για τους πιο εναλλακτικούς- με μία επίσκεψη στην Αγόριανη και την Αμφίκλεια.
Ραγδαία εξέλιξη γνωρίζουν τα τελευταία χρόνια τα Καλάβρυτα και το πανέμορφο χιονοδρομικό τους που βρίσκεται μέσα στο ελατοδάσος του Χελμού. Το χιονοδρομικό απέχει μόλις 2,5- 3 ώρες από την Αθήνα, βρίσκεται σε υψόμετρο από 1.700-2.340 μέτρα, διαθέτει 13 πίστες για όλα τα επίπεδα και 8 αναβατήρες.
Μετά τη χιονοδρομία, μπορείτε να κάνετε μία όμορφη βόλτα στον γραφικό πεζόδρομο των Καλαβρύτων, ή να επισκεφθείτε την Κέρτεζη και τη Ζαχλωρού, τα όμορφα Καλαβρυτοχώρια. Δοκιμάστε τις όμορφες τοπικές λιχουδιές της περιοχής, όπως τη φέτα του Συνεταιρισμού, τα νόστιμα ζυμαρικά και ελατίσιο μέλι.
Στο οροπέδιο του όρους Ζήρεια (ή Κυλλήνη), σε υψόμετρο 1500 μέτρων, μόλις 10 χιλιόμετρα από το ραγδαία αναπτυσσόμενο τουριστικό θέρετρο των Τρικάλων Κορινθίας και σε απόσταση αναπνοής τόσο από την Αθήνα όσο και από την Πάτρα, λειτουργεί από το 2007 το Χιονοδρομικό Κέντρο Ζήρειας. Διαθέτει μια πίστα αρχαρίων με ένα συρόμενο αναβατήρα (baby lift), μήκους 150 μέτρων, καθώς και άλλη μια πίστα κλιμακωτών διαβαθμίσεων στην οποία λειτουργεί ένας επίσης συρόμενος αναβατήρας (πιατάκι), μήκους 400μ. Επίσης, διαθέτει σχολή για την εκμάθηση ski/snowboard για αρχάριους. Στο χιονοδρομικό κέντρο ενοικιάζονται διθέσια snowmobiles για βόλτα στο μεγάλο οροπέδιο του βουνού καθώς και παιδικά μονοθέσια snowmobiles για βόλτα με τα παιδιά σε ειδικά διαμορφωμένο και ελεγχόμενο χώρο του χιονοδρομικού. Το παιχνίδι με το έλκηθρο φυσικά δεν λείπει, ενώ η ζέστη και η αίσθηση θαλπωρής που προσφέρει το σαλέ του χιονοδρομικού – μαζί με το φαγητό – θα σας μαγέψουν.
Πολύ κοντά βρίσκεται η η πανέμορφη λίμνη Δόξα, η λίμνη Στυμφαλία, αλλά και τα γραφικά χωριά των Τρικάλων Κορινθίας. Info: Ημερήσια κάρτα lift 10€, 5€ στο baby lift.
Το ήρεμο χιονοδρομικό του Μαινάλου
Το Χιονοδρομικό Κέντρο του Μαινάλου απέχει μόλις 175 χιλιόμετρα από την Αθήνα και βρίσκεται στο οροπέδιο της Οστρακίνας σε υψόμετρο 1600 μέτρων. Μετά από 90 λεπτά άνετης οδήγησης βρίσκεστε σε ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο. Σε ένα από τα πιο όμορφα ελατοδάση της χώρας, πασίγνωστο για τους μύθους του και την ομορφιά του. Διαθέτει 10 πίστες και 4 συρόμενους αναβατήρες, ενώ στο χιονοδρομικό λειτουργεί κατάστημα ενοικιάσεως ειδών σκι, καινούργιο σαλέ με ζεστά ροφήματα και μικρά σνακ για να τσιμπήσετε και ψησταριά για κρεατοφαγία με τα… μπατόν! Τα παιδιά θα λατρέψουν το παιχνίδι με το έλκηθρο, τα μαθήματα σκι και τον χιονοπόλεμο.
Μην παραλείψετε να κάνετε μια βόλτα στην μαγευτική Στεμνίτσα, αλλά και τη Δημητσάνα.
Το σπάνιο, τεράστιο πουλί που όσοι το βλέπουν πιστεύουν ο,τι είναι μεταμφιεσμένος άνθρωπος
Η Άρπυια είναι τόσο παράξενη που υπό μία οπτική γωνία φαίνεται σαν ένα άτομο να έχει φορέσει στολή πουλιού. Η Άρπυια είναι ένα αρπακτικό πουλί που ζει στα τροπικά δάση και είναι τεράστιο
Οι Άρπυιες είναι δημοφιλείς στο διαδίκτυο. Για παράδειγμα, μια φωτογραφία συλλογής Αρπυίας πήρε πάνω από 91.600 upvotes σε λιγότερο από 20 ώρες στο Reddit. Ενώ η ίδια φωτογραφία συγκέντρωσε περισσότερες από 120.000 προβολές στο Imgur σε παρόμοιο χρονικό πλαίσιο.
Τώρα, οι αετοί Άρπυιες δεν πρέπει να θεωρούνται πως είναι και πολύ φιλικά πτηνά. Είναι στην τελική αρπακτικά. Υπάρχουν δύο είδη Άρπυιες: οι Αμερικάνικες και αυτές με προέλευση από την Παπούα.
Οι Άρπυιες φαίνονται απίστευτα σοβαρές και χαζούλες ταυτόχρονα
Οι αετοί Άρπυιες είναι οι μεγαλύτεροι, τα πιο ισχυρά αρπακτικά που υπάρχουν στα τροπικά δάση σε όλο τον κόσμο. Επιπλέον, είναι από τα πολύ μεγαλύτερα είδη αετών στον πλανήτη Γη. Το άνοιγμα των φτερών τους μπορούν να φτάσει τα 224 εκατοστά, αλλά ζυγίζουν μόνο 3,8-9 κιλά.
Το πουλί έχει ένα πολύ παράξενο κεφάλι με λοφίο
Οι αετοί Άρπυιες ζουν συνήθως στο ανώτερο στρώμα των τροπικών δασικών πεδιάδων. Δυστυχώς, λόγω της καταστροφής του οικοτόπου της, σχεδόν έχουν εξαλειφθεί στην Κεντρική Αμερική. Υπάρχουν λιγότεροι από 50.000 που έχουν απομείνει παγκοσμίως. Στη Βραζιλία, ο αετός Άρπυια είναι επίσης γνωστός με ένα άλλο όνομα (το οποίο μπορεί να είναι ακόμη πιο φοβερό): το βασιλικό γεράκι.
Τα νύχια του αετού δεν αστειεύονται καθόλου
Σύμφωνα με τη σελίδα Fact Zoo, οι αετοί Άρπυιες τρώνε μεγαλύτερα θηράματα από τα μικρότερα πτηνά: “Μαϊμούδες, βραδύπους, κόατι, πουλιά, φίδια, σαύρες κλπ.” Είμαστε χαρούμενοι που οι άνθρωποι δεν είναι στη λίστα!
